Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιούνιος 2018
Write on Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
Του Δημήτρη Θ. Στεργίου

Ο θάνατος του υποσμηναγού (Ι) Νίκου Σιαλμά το πρωί της 18ης Ιουνίου του 1992 συντάραξε ολόκληρο το πανελλήνιο και αποτέλεσε πρωτοσέλιδο αλλά και θέμα συζήτησης για αρκετό καιρό.
Κυρίως γιατί ο υποσμηναγός που ανήκε στην 342 Μοίρα Παντός Καιρού της 114 Πτέρυγας Μάχης, ήταν το πρώτο θύμα της καθημερινής τουρκικής προκλητικότητας και αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Με την ευκαιρία αυτή κάνουμε μια μικρή αναφορά μνήμης και παραδειγματισμού για τους νεότερους, ενώ καλό θα ήταν οι πολιτικοί μας να αφήσουν τα πολιτικά τερτίπια και να αναλογιστούν το νόημα της θυσίας μιας ακόμη εμβληματικής προσωπικότητας, από αυτές που έχει προσφέρει στον τόπο η Πολεμική μας Αεροπορία στην προσπάθεια προάσπισης των οσίων και των ιερών...

Πριν από τον Νίκο Σιαλμά βέβαια είχαν χάσει τη ζωή τους και αρκετοί άλλοι συνάδελφοί του στο πλαίσιο του ακήρυχτου αυτού πολέμου. Σε εκπαιδευτικές εξόδους όμως και όχι ενώ κυνηγούσαν τουρκικά μαχητικά. Στα χρόνια της δεκαετίας του '90 και της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα ακολούθησαν και άλλοι. Έλληνες και Τούρκοι με τελευταίο τον Σμηναγό (Ι) Κώστα Ηλιάκη το Μάιο του 2006. Η λίστα μεγαλώνει λοιπόν με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα... Γυρνώντας τα χρόνια πίσω στο περιστατικό που στοίχισε τη ζωή του υποσμηναγού Σιαλμά, να σημειώσουμε ότι για αρκετά χρόνια μετά την παραλαβή και ένταξη σε υπηρεσία του F-16 σε Ελλάδα και Τουρκία, αλλά και του Mirage 2000EGM στις τάξεις της δικής μας Πολεμικής Αεροπορίας, τα Mirage F1CG των 342 και 334 ΜΠΚ (Μοίρες Παντός Καιρού) συνέχισαν να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στον τομέα της αναχαίτισης.

Ο τελευταίος διοικητής της 342 Μοίρας που απέσυρε τον τύπο στο τέλος Ιουνίου του 2003 κος Ν. Ρέτσας σε συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει τότε είχε επισημάνει ότι είχαν αναπτυχθεί και εφαρμόστηκαν ειδικές - συγκεκριμένες τακτικές στις αναχαιτίσεις F-16 από Mirage F1CG. Oι οποίες απέδωσαν... Ο υποσμηναγός Νίκος Σιαλμάς απογειώθηκε το πρωί της 18ης Ιουνίου 1992 από την 114 ΠΜ στην Τανάγρα μαζί με ένα δεύτερο Mirage F1CG ως νο. 2 του σχηματισμού που πήρε πορεία προς το βόρειο Αιγαίο. Σε περιοχή κοντά στον Άγιο Ευστράτιο, το ζευγάρι των ελληνικών μαχητικών πήρε επαφή με τουρκικά μαχητικά (δύο F-16) και ακολούθησε εμπλοκή. Ο Σιαλμάς κατόρθωσε να «πάρει την ουρά» (να βρεθεί στην ώρα έξι) ενός από τα δύο τουρκικά αεροπλάνα, παρότι διέθετε, τυπικά, υποδεέστερο αεροσκάφος. Ο χειριστής του προσπαθώντας να αποφύγει τον εγκλωβισμό βύθισε μετά από μία σειρά ελιγμών από το επίπεδο των 6.000 ποδών περίπου. Προφανώς με στόχο να αναπτύξει ταχύτητα άμεσα και να κατορθώσει να διαφύγει.

Ο Σιαλμάς τον ακολούθησε στη βύθιση από την οποία όμως δεν κατάφερε να βγει ποτέ... Λέγεται ότι ο Τούρκος χειριστής κατάφερε να σωθεί μόνο χάρη στο τεχνολογικά ανώτερο (συμβολογία HUD) πιλοτήριο, τις επιδόσεις και την ευελιξία του F-16. Ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα κατά τη βύθιση και κατόρθωσε να απαγκιστρώσει ακουμπώντας στην κυριολεξία στην επιφάνεια της θάλασσας... Το ακροφύσιο του κινητήρα ήρθε σε επαφή με το νερό και το ρεύμα των καυσαερίων άνοιξε ένα τεράστιο λευκό αυλάκι! Εικάζεται ότι ο Σιαλμάς κατά την κάθοδο προς τη θάλασσα γύρισε να κοιτάξει πίσω του για χρονικό διάστημα ίσως και πιο μικρό του δευτερολέπτου. Για να βεβαιωθεί ότι δεν τον ακολουθούσε το δεύτερο τουρκικό F-16, ή για να εντοπίσει τη θέση του συναδέλφου του κατά πάγια τακτική. Το χρονικό αυτό διάστημα ίσως έκανε και τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Ή ίσως το γεγονός ότι είχε εστιάσει την προσοχή του στο τουρκικό μαχητικό...

Η κάσκα του Νίκου Σιαλμά!

Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε, αλλά και να υποθέσουμε βέβαια ότι και το ίδιο το αεροπλάνο δεν τον βοήθησε όσο τον Τούρκο χειριστή το F-16. Οπωσδήποτε, το ενδεχόμενο αποπροσανατολισμού δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ιπτάμενοι των Μοιρών αναχαίτισης της Πολεμικής Αεροπορίας έχουν επισημάνει ότι κατά τη διάρκεια των ελιγμών στις εμπλοκές είναι πραγματικά δύσκολο υπό ορισμένες συνθήκες να ξεχωρίσει κανείς τη θάλασσα από τον ουρανό! Μετά από ένα ατύχημα στις 10 Φεβρουαρίου του 1988, στο οποίο έχασε τη ζωή του ανθυποσμηναγός Κοντογιώργος Κωνσταντίνος κατά τη διάρκεια άσκησης εναέριας μάχης στην περιοχή του πεδίου βολής Άνδρου, τοποθετήθηκε σε όλα τα ελληνικά Mirage F1CG το σύστημα ΣΠΥ (Σύστημα Προειδοποίησης Ύψους). Ήταν εφεύρεση τεχνικού της ΠΑ και προειδοποιούσε ηχητικά και οπτικά τον ιπτάμενο όταν κατέβαινε κάτω από ένα προκαθορισμένο επίπεδο. Στο ύψος που πετούσε ο υποσμηναγός Σιαλμάς, το ΣΠΥ ή ήταν απενεργοποιημένο ή απλά το αγνόησε για να συνεχίσει την εμπλοκή... Αυτά για την Ιστορία. Και κάτι τελευταίο αλλά οπωσδήποτε το πιο σημαντικό.

Ο θάνατος του υποσμηναγού (Ι) Νίκου Σιαλμά το πρωί της 18ης Ιουνίου του 1992 συντάραξε ολόκληρο το πανελλήνιο και αποτέλεσε πρωτοσέλιδο αλλά και θέμα συζήτησης για αρκετό καιρό.

Ο Νίκος Σιαλμάς και οι συνάδελφοί του στα Mirage F1 και τα F-4E δεν δίστασαν ούτε στιγμή να εμπλακούν στις αρχές της δεκαετίας του '90 με τα τουρκικά F-16. Αδιαφορώντας για τις ανώτερες επιδόσεις του συγκεκριμένου αεροσκάφους και προσπαθώντας κάθε μέρα να εντοπίσουν αδύνατα σημεία και τρόπους αντιμετώπισης της νέας απειλής. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που τότε και τώρα δεν έκαναν και δεν κάνουν πίσω και στο Νίκο Σιαλμά που στάθηκε παλικαρίσια μέχρι την τελευταία στιγμή, αποδίδουμε αυτό το μικρό αφιέρωμα ως ελάχιστον φόρο τιμής, αναγνώρισης και ευγνωμοσύνης. Πηγη: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/ 

Ο Νικόλαος Σιαλμάς γεννήθηκε το έτος 1965 στο Θέρμο Αιτωλοκαρνανίας. Βρισκόταν σε αποστολή αναχαίτισης Τουρκικών αεροσκαφών που είχαν περάσει στον εθνικό εναέριο χώρο μας. Έπεσε υπερασπιζόμενος στην θαλάσσια περιοχή του νησιού Άϊ Στράτης στις 18 Ιουνίου του 1992. Στο νησί έχει ανεγερθεί μνημείο προς τιμήν του.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 28 /13 Ιουν.2018
Μετά το διάγγελμα του Πρωθυπουργού στις 12 Ιουνίου για την επίτευξη συμφωνίας με το κράτος της ΠΓΔΜ και μετά το δημιουργούμενο θολό τοπίο για την περαιτέρω εξέλιξη της εφαρμογής της, Η ΕΑΑΣ συμμετέχουσα σε όλες τις κινητοποιήσεις και στην δεδηλωμένη πεποίθηση των Ελλήνων πως το όνομα Μακεδονία και η ιστορία, δεν παραχαράσσεται και δεν παραχωρείται, κρατά ψηλά τη σημαία της ελληνικότητας και της αδιαμφισβήτητης ιστορίας της πατρίδας μας.

Δεν σταματάμε να προβάλλουμε, να υπερασπιζόμαστε και να αγωνιζόμαστε για τη δίκαιη και αδιαπραγμάτευτη θέση της μη παράδοσης του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και της ιστορίας της χώρας μας. Είμαστε σε εγρήγορση και διατηρούμε επαφή με άλλες οργανώσεις για τη διοργάνωση εκδηλώσεων, κινητοποιήσεων όταν και όπου χρειαστεί, μέχρι ανατροπής της επαχθούς και ανιστόρητης συμφωνίας.

Αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν ο Παύλος Μελάς και ο Τέλος Άγρας, ο Ίωνας Δραγούμης, ο Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Μαζαράκης-Αινιάν και ατελείωτη σειρά Ελλήνων ηρώων, δόθηκαν με μεγάλη ευκολία από τους σημερινούς αρμόδιους και υπεύθυνους, με το πρώτο νεύμα των εχθρών της Πατρίδας. Πρόκειται για βάναυση περιφρόνηση της αρχαίας Λακωνικής ρήσης«.... Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Eμείς, οι Έλληνες Στρατιωτικοί που υπηρετήσαμε επί δεκαετίες, πιστά και αγόγγυστα και κάτω από αντίξοες συνθήκες την πατρίδα, σε κάθε μετερίζι των συνόρων και των νησιών μας, που ορκισθήκαμε ενώπιον θεού και ανθρώπων να υπερασπιζόμαστε την Πατρίδα και την Δημοκρατία μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός μας, εγγυητές της ανεξαρτησίας της εδαφικής ακεραιότητας και της πολιτισμικής κληρονομιάς της, λέμε όχι στο ξεπούλημά της.

H Μακεδονία δεν είναι ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός, αλλά είναι ιστορικός, πολιτιστικός και εθνολογικός προσδιορισμός. Είναι η ίδια η εθνική ταυτότητα μας.
Γιατί η Μακεδονία είναι Ελλάδα.

Καμιά κυβέρνηση και κανένα κόμμα δε νομιμοποιείται να παραδώσει το όνομα Μακεδονία για οποιαδήποτε χρήση και με οποιοδήποτε προσδιορισμό στο κρατίδιο των Σκοπίων.
Για τον λόγο αυτό, καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και όλα τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, έστω και τώρα, να αφουγκραστούν και να αξιοποιήσουν την αγωνία και τον ανένδοτο αγώνα μας, για την συνέχιση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας.

Η ιστορία του Έθνους μας, ιστορία χιλιετιών, δεν πρέπει και δεν μπορεί να κηλιδωθεί. Ο υπερήφανος Ελληνικός λαός δεν θα το επιτρέψει και δεν θα ανεχθεί, άλλες χαμένες Πατρίδες.

Καλούμε τα Μέλη της Ε.Α.Α.Σ.,την Παρασκευή στις 15 Ιουνίου από το πρωί, σε δυναμική παρουσία και συμμετοχή στη συγκέντρωση στη πλατεία Συντάγματος.
Η Ε.Α.Α.Σ. θα συμμετέχει με τα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ της, το Σάββατο 16 Ιουνίου, σε συγκέντρωση στις Πρέσπες για την αντίδραση στην υπογραφή της συμφωνίας αυτής.
Είναι η ώρα που πρέπει να ερωτηθεί ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.
Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Για το Δ.Σ./Ε.Α.Α.Σ.

Αντγος ε.α. Βασίλειος Ροζής

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Ένα απλό μα συγκλονιστικό βίντεο για τον Μέγα Αλέξανδρο και τη Μακεδονία...

 
Write on Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Του Παπαδόπουλου Χαράλαμπου, καθηγητή Χημικού στο 1ο ΓΕΛ Γιαννιτσών

Διδάσκω Φυσική, Χημεία και Βιολογία εδώ και 23 χρόνια σε Λύκεια της Μακεδονίας. Ένας από τους στόχους που έχουν τα μαθήματα αυτά είναι να μάθουν οι μαθητές να χρησιμοποιούν με ακρίβεια τις λέξεις και να διατυπώνουν τις απόψεις τους με επιχειρήματα. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ήξερα ότι έχει συμβούλους και φανταζόμουνα ότι θα είναι ειδικοί επιστήμονες , υπεύθυνοι και σοβαροί με τεκμηριωμένο επιστημονικά λόγο σ’ αυτά που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό. Όταν διάβασα τις ανεύθυνες και γεμάτες λάθη απόψεις που έγραψε ένας σύμβουλος του πρωθυπουργού για την Μακεδονία και την ελληνική ιστορία έμεινα έκπληκτος και σκέφθηκα. Με τέτοιους συμβούλους που έχει ο πρωθυπουργός είναι θαύμα που υπάρχει ακόμα η Ελλάδα.

Γράφει ο κ. σύμβουλος: «Ως φασίστες πούλησαν όλη τη χώρα... και ηττήθηκαν το ’40. Ας μη ξεχνάμε τι ρόλο έπαιξαν οι εθνικιστές και οι φασίστες στον πόλεμο του ‘40». Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στις 03.00 το πρωί που έδωσαν οι φασίστες Ιταλοί του Μουσολίνι το τελεσίγραφο στην Ελλάδα, η Ελλάδα είχε δικτατορία με πρωθυπουργό τον Μεταξά. Σε ποιον πούλησε την χώρα ο Μεταξάς; Ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ στην φασιστική πρόκληση εκφράζοντας την θέληση σχεδόν όλου του ελληνικού λαού. Η γνώμη του κ. συμβούλου είναι ότι ο Μεταξάς κακώς είπε ΟΧΙ; Μήπως ο κ. σύμβουλος έχει τη γνώμη ότι ο ελληνικός λαός, μετά από το άνανδρο τορπίλισμα της «Έλλης» που ήξερε ότι το έκαναν οι Ιταλοί, προτιμούσε να αφήσει ο Μεταξάς τα φασιστικά στρατεύματα να περάσουν ελεύθερα από την Ελλάδα; Ποιοι ηττήθηκαν το ’40; Αυτό είναι το ευχαριστώ που λένε τα στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης στους πα-τέρες μας και στους παππούδες μας που άφησαν τα κόκαλά τους στα αλβανικά βουνά για να μιλάνε όλες οι ελεύθερες χώρες του κόσμου για την δοξασμένη Ελλάδα που πέτυχε την πρώτη νίκη κατά των φασιστικών δυνάμεων του Άξονα; Μήπως τον ενοχλεί τον κ. σύμβουλο ότι πολέμησε η Ελλάδα εκείνη την περίοδο ενώ η Σοβιετική Ένωση είχε κρυφή συμμαχία με τις φασιστικές δυνάμεις του Άξονα;

Γράφει ο κ. σύμβουλος: «Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι φασίστες και οι εθνικιστές με τους χειρισμούς τους οδήγησαν όλη την Ευρώπη και τον κόσμο να αποκαλούν την γείτονα χώρα σκέτο Μακεδονία». Έχει λάθος ο κ. σύμβουλος να νομίζει ότι τα πράγματα είναι τόσο απλά. Ένα βασικό που μαθαίνουμε τους μαθητές στο σχολείο είναι σε ένα πρόβλημα να βλέπουν όλες τις παραμέτρους. Όλη αυτή η υπόθεση ότι είναι Μακεδόνες δεν ξεκίνησε από τον Τίτο το 1944, που είχε σκοπό να πάρει το τμήμα Μακεδονίας της Ελλάδας και το τμήμα της Βουλγαρίας και να τα προσαρτήσει στην Γιουγκοσλαβία; Γι’ αυτό δεν έφτιαξε το «Μακεδονικό» έθνος; Τότε δεν άρχισε και η προπαγάνδα τους σε όλο τον κόσμο και οι κυβερνήσεις της Δύσης επειδή χρειαζόντουσαν τον Τίτο εξ αιτίας του φόβου της Σοβιετικής Ένωσης ανάγκαζαν τις κυβερνήσεις της Ελλάδας να σιωπούν; Πάνω από 30 χρόνια κυβερνήσεις του αρι-στερού χώρου δεν κυβερνούν την Ελλάδα; Τι έκαναν για να μην αποκαλεί ο κόσμος την γείτονα χώρα Μακεδονία; Ή μήπως τώρα είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν την Μακεδονία και θέλουν να μας πουν ότι νίπτουν τας χείρας τους όπως έκανε ο Πιλάτος;. Βέβαια ο κ. σύμβουλος κρύβει την αλήθεια, ότι αν τώρα δεν υπογράψει η Ελλάδα δεν νομιμοποιούνται να έχουν το όνομα Μακεδονία κι ας τους ονομάζει όλος ο κόσμος.

Γράφει ο κ. σύμβουλος ότι με τους Σκοπιανούς έχουμε «κοινή ιστορία και πολιτισμό». Εννοεί το ψέμα που λένε ότι είναι Μακεδόνες και απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Αγνοεί το γνωστό από την ιστορία ότι οι πρόγονοί τους πέρασαν το Δούναβη και ήρθαν στα μέρη της Μακεδονίας τον 7ο αιώνα μ. Χ. δηλαδή 1000 χρόνια μετά το Μέγα Αλέξανδρο;
Εννοεί το ψέμα που λένε ότι το σλάβικο ιδίωμα που ομιλούν ήταν η γλώσσα των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό σε όλο τον κόσμο, έκανε τα ελληνικά παγκόσμια γλώσσα (προετοιμάζοντας έτσι χωρίς να το ξέρει τη διάδοση του Ευαγγελίου). Και όταν λέμε παγκόσμια γλώσσα όχι όπως σήμερα είναι τα αγγλικά που τα μιλάνε όσοι παρακολούθησαν χρόνια μαθήματα και πήραν κάποιο πτυχίο, αλλά όλοι σε κάθε χωριό ήξεραν να μιλάνε ελληνικά. Όλες οι επιγραφές στην Πέλλα, στη Βεργίνα, στο Δίον και σε όλη τη Μακεδονία στα ελληνικά δεν είναι; Την γραπτή τους γλώσσα όλοι οι σλαβικοί λαοί δεν την οφείλουν στους αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο που τους στείλαμε οι Έλληνες περίπου το 900μ.Χ. για να τους εκπολιτίσουν;
Εννοεί το ψέμα που λένε ότι αυτοί που κατοικούσαν στην Μακεδονία επί Τουρκοκρατίας και πιο μετά και μιλούσαν μόνο το σλάβικο ιδίωμα ήταν «Μακεδόνες» ; Ο καπετάν Κώττας που διακρίθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα μαζί με τον Παύλο Μελά, τον Γκόνο Γιώτα και τους άλλους ήρωες δεν ήξερε καθόλου ελληνικά και μιλούσε μόνο σλάβικα. Όμως τα τελευταία του λόγια πριν τον κρεμάσουν οι Τούρκοι το 1905 ήταν στα σλάβικα :«Να ζήσει η Ελλάδα». Παρόμοια και η γιαγιά μου δεν ήξερε λέξη ελληνικά (είμαστε Πόντιοι τουρκόφωνοι) αλλά ήταν ελληνίδα μέχρι το μεδούλι της. Όσοι Έλληνες κατέφευγαν στο κράτος των Σκοπίων για ποικίλους λόγους, τους υποχρέωναν να δηλώνουν γραπτά ότι είναι «Μακεδόνες» κι ας ήταν από την Κρήτη. Και μπράβο σε 3.000 Έλληνες μαχητές του ΔΣΕ που όταν με το τέλος του εμφυλίου κατέφυγαν στο κράτος των Σκοπίων, αρνήθηκαν να αυτοδηλωθούν «Μακεδόνες».

Συνεχίζει ο κ. σύμβουλος: «η σύνθετη ονομασία είναι η Απάντηση και μ’ αυτή θα προχωρήσουμε». Για τις αφόρητες πιέσεις που ασκεί το ΝΑΤΟ και η ΕΕ στην κυβέρνηση για να δεχθεί σύνθετη ονομασία λέει τίποτα ο κ. σύμβουλος; Όχι βέβαια. Και το εμφανίζει ως αποτέλεσμα σοβαρής σκέψης της κυβέρνησης. Δεν μας θυμίζει το μύθο με την αλεπού που κόπηκε η ουρά της σ’ ένα δόκανο και μετά προσπαθούσε να πείσει τις άλλες αλεπούδες ότι είναι πιο όμορφες χωρίς ουρά ;

Κύριε σύμβουλε του πρωθυπουργού τα δημοκρατικά παραμύθια που μας λέτε εσείς που μας κυβερνάτε τόσα χρόνια βαρεθήκαμε να τα χάφτουμε γιατί γέμισε παραμύθια το στομάχι μας και δεν μπορεί άλλο. Πολλοί από σας ήσασταν και μέσα στο Πολυτεχνείο και φωνάζατε Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία. Και όταν γίνατε εσείς κυβέρνηση με την Οικονομία - Φούσκα που οικοδομήσατε πετύχατε να φεύγουν οι νέοι μας στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά και χιλιάδες Έλληνες δεν έχουν ψωμί να φάνε. Και δεν τους δίνετε ψωμί να φάνε εσείς που φωνάζατε για ψωμί στη Χούντα, αλλά τους δίνει η Εκκλησία της Ελλάδας για να μην πεθάνουν. Φωνάζατε Παιδεία και πετύχατε στην Ελλάδα να έχουμε ένα εκπαιδευτικό αλαλούμ και να μένουν αμόρφωτα και αγράμματα τα παιδιά μας. Φωνάζατε Ελευθερία και ενώ μέχρι τώρα δεν ξέρουμε τι έχετε ξεπουλήσει με μυστικές συμφωνίες στους ξένους για να ξεπληρώσετε τα λεφτά που φάγατε, τώρα θέλετε να ξεπουλήσετε και φανερά την Μακεδονία.

Κύριε σύμβουλε του πρωθυπουργού τα συλλαλητήρια για την Μακεδονία σας πείραξαν που είναι έκφραση δημοκρατίας και που έγιναν με τόσο κόσμιο τρόπο. Εσείς που δεν είστε φασίστες παίρνετε λεφτά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ (τα βρίσκετε πάντως αν και είστε αριστεροί υποτίθεται) για να κάμνετε παρελάσεις ομοφυλοφίλων. Στην Αλβανία όταν έφαγαν τα λεφτά των Αλβανών με τις «πυραμίδες» πήραν οι Αλβανοί τα όπλα. Στην Ελλάδα μας φάγατε τα λεφτά με το Χρηματιστήριο και δεν κάναμε τίποτα. Μας φτάσατε στο σημείο να πεινάμε και δεν κάνουμε τίποτα. Αν όμως δώσετε το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς κι έτσι κάνετε προβληματική την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας με την λιγούρα που έχουν για την Μακεδονία μας οι Σκοπιανοί, φοβάμαι ότι αν δεν αντιδράσουμε οι Έλληνες με οποιοδήποτε τρόπο (όπως προστάζει και το Σύνταγμα) θα είμαστε προδότες.

Write on Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιμέλεια: Γιώργος Λαμπράκης

Το 1942 οι Βρετανοί έθεσαν σε εφαρμογή την μεγάλη επιχείρηση Albumen που προέβλεπε επιδρομές από Κομάντος της SAS στα αεροδρόμια της κατεχόμενης από τους Γερμανούς Κρήτης. Τα αεροδρόμια του Ηρακλείου, του Καστελίου, του Τυμπακίου και του Μάλεμε, αποτελούσαν σημαντικές πηγές ανεφοδιασμού των ναζιστικών στρατευμάτων, που, υπό τον στρατηγό Ρόμελ, προέλαυναν στην Βόρεια Αφρική, με τους συμμάχους να πιέζονται ασφυκτικά από τις δυνάμεις του Άξονα.

6 sambotaz aerodromio irakleiou

Γερμανοί τεχνικοί σε αεροσκάφος JU-88, στην Κρήτη. Πιθανότατα πρόκειται για το αεροδρόμιο του Καστελίου.

5 sambotaz aerodromio irakleiou

Έπειτα από το σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Καστελίου, στις 7 Ιουνίου 1942, ακολούθησε η επίθεση τη νύχτα της 13ης Ιουνίου 1942 στο αεροδρόμιο Ηρακλείου, από ομάδα στρατιωτικών του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας ελληνικών, βρετανικών και γαλλικών υπηρεσιών εναντίον των δυνάμεων του Άξονα. Υλοποιήθηκε από έξι άνδρες της S.A.S., ("Special Air Service"), σε συνεργασία με την S.B.S. (Υπηρεσία «Ειδικού Στολίσκου») των «Ελεύθερων Γάλλων» (France Libre), που ήταν μέλη της μονάδος "Special Air Service", τον Γάλλο κυβερνήτη G. Bergé (Μπερζέ), ως αρχηγό της αποστολής, τον Βρετανό κυβερνήτη G. Lord Jellicoe (Λόρδο Τζέλικο), και τέσσερις άνδρες, τρεις εκ των οποίων Γάλλοι, τον λοχία J. Mouhot (Ζακ Μουό), τους δεκανείς Jack Sibard (Ζακ Σιμπάρ) και Pierre Léostic (Πιέρ Λεοστίκ), καθώς και τον κρητικό ανθυπολοχαγό Κώστα Πετράκη.

Οι επιδρομείς πέτυχαν να ανατινάξουν αριθμό αεροσκαφών, αποθηκών και πολεμοφοδίων, σε ένα από τα μεγαλύτερα σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκε στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

3 sambotaz aerodromio irakleiou

Κοντά στην περιοχή Βασιλικά Ανώγεια, οι τέσσερις από τους έξι σαμποτέρ (Μπερζέ, Μουό, Λεοστίκ, Σιμπάρ) πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν ειδοποιηθεί από ένα ντόπιο, ενώ παράλληλα ο Πετράκης και ο Λόρδος Τζέλικο είχαν φύγει για το χωριό Κρότος για να ενημερωθούν για την ακριβή ώρα και τοποθεσία της επιστροφής. Στη συμπλοκή που ακολούθησε ο Λεοστίκ πέφτει νεκρός από τα γερμανικά πυρά, μόλις στα 18 του χρόνια. Σύμφωνα με το σχέδιο ο Λόρδος Τζέλικο και ο Πετράκης, αφού μάταια περίμεναν τους συντρόφους τους, επέστρεψαν στην Αλεξάνδρεια.

Οι συνέπειες και τα αντίποινα των Γερμανών ήταν σκληρά για τους Κρητικούς, καθώς εκτελέστηκαν την επόμενη μέρα 50 επίλεκτα πρόσωπα του τόπου μας ενώ με τους 12 εκτελεσθέντες που είχαν προηγηθεί, συμπλήρωσαν τους 62 εθνομάρτυρες, εκείνου του "μαύρου" Ιουνίου.
Όμως, το σαμποτάζ του αεροδρομίου του Ηρακλείου, αναπτέρωσε το ηθικό των Κρητικών και έδειξε ότι η πανίσχυρη πολεμική μηχανή των Γερμανών δεν ήταν άτρωτη.

2 sambotaz aerodromio irakleiou

Η περιγραφή
Στο βιβλίο με τίτλο: Α British Achilles η συγγραφέας Λόρνα Ολμοντς Γουίντμιλ με βάση έγγραφα των βρετανικών αρχείων που τώρα ήρθαν μετά από δεκαετίες στη δημοσιότητα δίνει τις δραματικές στιγμές των επιχειρήσεων σαμποτάζ στις γερμανικές εγκαταστάσεις της Κρήτης και της Ρόδου, το 1943, στις οποίες πήρε μέρος ο Τζορτζ Τζέλικο. Γιος του ήρωα του A´ Παγκοσμίου Πολέμου ναυάρχου σερ Τζον Τζέλικο, ο νεαρός Τζορτζ, τον οποίο η Γουίντμιλ περιγράφει ως«οπαδό του Τσόρτσιλ στο ποτό και του διαβόητου γυναικά Εδουάρδου σε ό,τι αφορά το γυναικείο φύλο», είχε ενταχθεί στην ομάδα των βρετανικών ειδικών καταδρομών SAS και τοποθετήθηκε στο αρχηγείο του Καΐρου.

Στο βιβλίο περιγράφεται η επιδρομή στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, με το σχετικό απόσπασμα να αναφέρει τα εξής:

"Τον Απρίλιο του 1942 ο Λόρδος Τζόρτζ Τζέλικο παρουσιάστηκε στο αρχηγείο του Στέρλινγκ των SAS στο Καμπρίτ, βορειοανατολικά του Σουέζ. H μονάδα «L» είχε αρχίσει τις επιδρομές εναντίον των αεροδρομίων του Αξονα, των εγκαταστάσεων και του οδικού δικτύου, βαθιά στο έδαφος του εχθρού. Ο Τζέλικο ήταν ο δεύτερος «τη τάξει» στη μονάδα και αυτό βόλευε τον Στέρλινγκ, που δεν ήθελε να επιβαρύνεται με τα διοικητικά της ρουτίνας. Και μια και ο Τζέλικο μιλούσε καλά γαλλικά, ο Στέρλινγκ τον έκανε «σύνδεσμο» με τους Γάλλους κομάντος, που είχαν δείξει ευφυΐα και παλικαριά στη Νότια Αφρική, στη Λιβύη, στην Παλαιστίνη και στη Συρία.

Τον Μάιο του 1942 ήταν έτοιμοι για δράση. H πρώτη τους επιδρομή θα ήταν στο Ηράκλειο της Κρήτης, στο αεροδρόμιο κοντά στη βόρεια ακτή.

Σκοπός τους ήταν να περιορίσουν τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των βρετανικών νηοπομπών από την Αλεξάνδρεια προς τη Μάλτα, η οποία αντιμετώπιζε καταστροφή. Ο Τσόρτσιλ επέμενε ότι τα εφόδια έπρεπε πάση θυσία να φτάσουν στη Μάλτα. Στόχος λοιπόν των SAS ήταν να κάνουν απόβαση στην Κρήτη και να ανατινάξουν τα γερμανικά αεροπλάνα στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου. H επιδρομή ορίστηκε για τη βραδιά της 12ης Ιουνίου, ώστε να συμπέσει και με άλλες επιδρομές στα αεροδρόμια του Μάλεμε και στο Τυμπάκι. Αμέσως ξεκίνησαν για την Αλεξάνδρεια ο Τζέλικο και ο Γάλλος Μπερζέ με άλλους τρεις δικούς του.

5 Ιουνίου. H νύχτα έπεσε στην Αλεξάνδρεια. Ελάχιστοι ήξεραν ότι ο «Τρίτων», το υποβρύχιο του ελληνικού Ναυτικού, με κυβερνήτη τον Κοντογιάννη παρέλαβε τους πέντε κομάντος των SAS με το υλικό τους. Ο υπολοχαγός Κώστας Πετράκης από την Κρήτη θα ήταν ο οδηγός τους.

Ο καθένας τους κουβαλούσε φορτίο 30 κιλών - ξηρά τροφή, νερό, εκρηκτικά, πυροκροτητές, σε χωριστούς αδιάβροχους σάκους, και 25 πλαστικές βόμβες. Επιπλέον είχαν επάνω τους ένα περίστροφο Κολτ 45άρι, ένα οπλοπολυβόλο Μπερέτα, ένα αμερικανικό μαχαίρι, δύο πλαστικές βόμβες, πυξίδα, χάρτες και φωτογραφίες της περιοχής. Επίσης είχαν μαζί τους τρεις φουσκωτές βάρκες. Οι δύο μετέφεραν τους κομάντος, η τρίτη τις βόμβες που θα ανατίναζαν το αεροδρόμιο.

Ύστερα από πέντε ημέρες στη θάλασσα, ο «Τρίτων» βγήκε στην επιφάνεια στη βόρεια ακτή της Κρήτης. Αφού εξέτασαν το τοπίο από το περισκόπιο, ο «Τρίτων» βυθίστηκε ξανά στα δέκα μέτρα, περιμένοντας το σκοτάδι για την αποβίβαση των επιδρομέων. Αίφνης ο Βρετανός αξιωματικός που ακροαζόταν το σόναρ έκανε σήμα στον αξιωματικό προς την πρύμνη. Το κλάξον προειδοποίησε ότι τα στεγανά κλείνουν και το υποβρύχιο άρχισε ταχύτατα να βυθίζεται. Το βυθόμετρο έδειχνε 20 μέτρα, μετά 30, 40 και σταμάτησε στα 42. H πίεση στα αφτιά ήταν τεράστια. Το πλήρωμα ακίνητο, ο καθένας στο πόστο του. Κάποια στιγμή άκουσαν τις προπέλες να περνούν από πάνω τους. Τελικά ο υπαξιωματικός έδωσε το σήμα «περισκόπιο άνω». Την είχαν γλιτώσει φθηνά...

Τις πρώτες ώρες της 12ης Ιουνίου ο «Τρίτων» αποβίβασε τους κομάντος με το υλικό τους, κάπου τρία μίλια από τον ορμίσκο Καρτερός, πολύ μακρότερα απ' ό,τι είχαν υπολογίσει, πράγμα που σήμαινε ότι θα έπρεπε να περπατήσουν με όλα τα φορτία. Καθώς κωπηλατούσαν για να βγουν στη στεριά, οι πλαστικές βάρκες τους έκαναν νερά. Ύστερα από τρεις ώρες κωπηλασίας και ιδρώτα, άκουσαν τον μαγικό ήχο των κυμάτων που συναντάνε τα βότσαλα. Οι Γερμανοί δεν τους είχαν πάρει χαμπάρι, αλλά οι ντόπιοι τούς επισήμαναν σχεδόν αμέσως μετά την αποβίβασή τους. Αυτό δεν στενοχώρησε τους καταδρομείς γιατί γνώριζαν ότι οι ντόπιοι μισούσαν τους Γερμανούς.

Τη νύχτα εκείνη, 12η προς 13η Ιουνίου, κοιμήθηκαν έξω από τα συρματοπλέγματα του αεροδρομίου, έτοιμοι για δράση τα χαράματα. Όταν ξημέρωσε, έκαναν μια πρόχειρη αναγνώριση και διαπίστωσαν ότι στον διάδρομο απογείωσης ήταν κάπου 50-60 βομβαρδιστικά «Γιούνκερ-88», αυτά ακριβώς που ο Τσόρτσιλ ήθελε να καταστρέψουν. Καθυστέρησαν κάπως, επειδή μια γερμανική περίπολος έκανε την εμφάνισή της. Έπεσαν μπρούμυτα στο έδαφος και η περίπολος πέρασε κοντά τους. Νόμισαν πως δεν τους αντελήφθησαν, αλλά ο τελευταίος (ουραγός) Γερμανός την τελευταία στιγμή τούς είδε. Ήταν ντυμένοι με τα ρούχα των ντόπιων. Ένας από τους Γάλλους - μελαχρινός - άρχισε να ροχαλίζει δυνατά και η περίπολος έφυγε αηδιασμένη με τους μπεκρήδες τεμπέληδες ιθαγενείς...

Κάτι όμως θα τους φάνηκε ύποπτο και ξαναγύρισαν, μα για καλή τους τύχη τη στιγμή εκείνη άρχισε ένας ισχυρός βομβαρδισμός από βρετανικά βομβαρδιστικά. Έτσι ξέφυγαν από την περίπολο και φορτωμένοι τα εκρηκτικά έσπευσαν στο αεροδρόμιο και τοποθέτησαν όσα εκρηκτικά πρόλαβαν σε 22 αεροσκάφη καθώς και στις αποθήκες πυρομαχικών. Ύστερα από κάμποσα λεπτά, εξερράγη η πρώτη βόμβα. Ξαφνικά το αεροδρόμιο γέμισε από Γερμανούς και διαταγές. Οι κομάντος είχαν στο μεταξύ βγει από την περίμετρο και είχαν χαθεί μέσα στο σκοτάδι.
Οι αποθήκες καυσίμων είχαν πάρει φωτιά και οι αποθήκες πυρομαχικών τινάχτηκαν στον αέρα. Ο Πετράκης ξεκίνησε για να μάθει από τους ντόπιους τα καθέκαστα. Ύστερα από δύο ώρες επέστρεψε με ένα ζευγάρι ντόπιων που τους έφερναν σαλιγκάρια, χόρτα, ψωμί και κολοκυθάκια. Τα μαντάτα δεν ήταν καλά: οι Γερμανοί είχαν εκτελέσει 50 ντόπιους κάπου πέντε χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. H μικρή ομάδα των Βρετανών κομάντος ξεκίνησε για τη νότια ακτή, ανατολικά από το Τυμπάκι.

Καθώς έπεφτε η νύχτα, η ομάδα συνάντησε τους Κρητικούς που θα τους οδηγούσαν στο σημείο αναχώρησης, όπου είχαν ραντεβού με το υποβρύχιο για την επιστροφή τους στη Μέση Ανατολή, οι οποίοι τους ανήγγειλαν ότι άλλαξαν γνώμη και δεν είχαν καμία πρόθεση να τους συνοδεύσουν. Αυτό σήμαινε ότι θα άφηναν πίσω τους καταδότες, που θα τους πρόδιδαν. Ο Γάλλος έβγαλε το περίστροφό του για να τους εκτελέσει επί τόπου και εκείνοι έπεσαν στα γόνατα. Ήταν μια τρομερή σκηνή. Με τον Πετράκη διερμηνέα αποφασίστηκε τελικά ότι θα τηρούσαν τη συμφωνία και θα τους οδηγούσαν στην παραλία. Αλλά έπρεπε να ενημερώσουν τις οικογένειές τους. Έτσι, ο Πετράκης με τον έναν χωρικό ξεκίνησαν για το χωριό τους, ενώ ο άλλος παρέμεινε «όμηρος», με την ομάδα. Σε περίπτωση που ο ένας δεν θα επέστρεφε, ο άλλος θα έβρισκε τον θάνατο στα χέρια της ομάδας. Οι Γάλλοι δεν ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι, αλλά ο Πετράκης επέστρεψε σύντομα με τον Κρητικό. Οι οικογένειές τους είχαν ειδοποιηθεί και όλα ήταν εντάξει. Ο Πετράκης και ο Τζέλικο ξεκίνησαν για το σημείο του ραντεβού με το υποβρύχιο. Ήρθε στην ώρα του.

Στις 23 Ιουνίου το υποβρύχιο παρέλαβε την ομάδα για το ραντεβού που είχαν με βρετανικό πολεμικό το οποίο θα τους πήγαινε στη Μάρσα Ματρούχ. Καθώς τους μετέφεραν στο πολεμικό από το υποβρύχιο, ένας άλλος Βρετανός έκανε το αντίστροφο ταξίδι με αντικειμενικό σκοπό να συνδεθεί με τους αντάρτες της Κρήτης. Αντάλλαξαν χαιρετισμούς και ονόματα. «Με λένε Τζορτζ Τζέλικο, εσένα;», «Είμαι ο Πάτρικ Λη Φέρμορ» απάντησε ο καινούργιος..."

4 sambotaz aerodromio irakleiou

Δείτε το βίντεο:

Πηγές:

1. S.A.S. Raids in North Africa 1941 - 1942

2. Beevor, Antony. Crete: The Battle and the Resistance, John Murray Ltd, 1991. Penguin Books, 1992.

3. Thompson, Leroy. SAS: Great Britain's Elite Special Air Service, Zenith Press, ISBN 978-0-87938-940-6, 1994.

4. Sibard, Jack L. Mission En Crete, Société des Etudes Historiques Crétoises, ISBN 978-960-87170-5-3, 2006.

5. Αρχείο ΕΡΤ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter