Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Απρίλιος 2019
Write on Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Παναγιώτης Σαββίδης Δημοσιογράφος – Μέλος Κοιν.Σ.Επ. Άγκιστρο Δράση

Το Σάββατο 6/4/2019 συμπληρώνονται 78 χρόνια από τη «Μάχη των Οχυρών» στη Μακεδονία και στη Θράκη. Τότε που μια χούφτα Έλληνες, αντιστάθηκαν με ηρωισμό και αυτοθυσία στις σιδηρόφρακτες ναζιστικές ορδές, αναγκάζοντας την ισχυρότερη πολεμική μηχανή της Ευρώπης, να τροποποιήσει τ’ αρχικά της σχέδια για να φτάσει και να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη.

Ήταν ουσιαστικά το δεύτερο μεγάλο «ΟΧΙ» των Ελλήνων, μέσα σε λίγους μήνες, συνέχεια του νικηφόρου αγώνα στην Ήπειρο και στην Αλβανία κατά της Ιταλίας, που έσπευσε να βοηθήσει ο Χίτλερ προκειμένου να διασφαλίσει το τρωθέν γόητρο του Άξονα, αλλά και για να διασφαλίσει τα νώτα του ενόψει της επιχείρησης «Μπαρμπαρόσα» κατά της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Ο αγώνας των 21 Οχυρών της «Γραμμής Μεταξά», όπως πρώτοι αποκάλεσαν οι ξένοι από τον εμπνευστή του έργου Ιωάννη Μεταξά, δεν προκάλεσε μόνο τον θαυμασμό των Συμμάχων και του ελεύθερου κόσμου, αλλά και την αναγνώριση του εχθρού. Μιλώντας στο Ράιχσταγκ σε μια στιγμή ειλικρίνειας -και όσο ειλικρινής θα μπορούσε να ήταν- ο Χίτλερ ομολόγησε δημόσια : «Χάριν της ιστορικής δικαιοσύνης είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι από τους αντιπάλους οι οποίοι μας αντιμετώπισαν ήταν ιδιαίτερα ο Έλληνας στρατιώτης που πολέμησε με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο. Συνθηκολόγησε τότε μόνον όταν κάθε περαιτέρω αντίσταση ήταν αδύνατη και επομένως μάταιη».

Ιστορικό πλαίσιο
Η «Γραμμή Μεταξά» από το Μπέλλες έως την Ροδόπη στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα κατασκευάστηκε την περίοδο 1936-1940 και θεωρούνταν έργο τιτάνιο, ασύλληπτου κόστους και τεράστιας εθνικής σημασίας, ενώ έχει χαρακτηριστεί το μεγαλύτερο τεχνικό έργο στην Ελλάδα του 20ού αιώνα.
Αν και κατασκευάστηκε προκειμένου να αντιμετωπίσει πιθανή εισβολή από τη γειτονική Βουλγαρία, αντιμετώπισε -με ελάχιστα μέσα- την ισχυρότερη πολεμική μηχανή της Ευρώπης, όταν η φημισμένη «Γραμμή Μαζινό» στην Γαλλία, έπεσε στα χέρια των Γερμανών αμαχητί.

Ενημερωτικά κάθε οχυρό αποτελούνταν από ένα υπόγειο δαιδαλώδες και αθέατο εξωτερικά συγκρότημα, με θαλάμους οπλιτών, γραφεία διοίκησης, μαγειρεία, αποθήκες πυρομαχικών και άλλους χώρους που επικοινωνούν μεταξύ τους με στενούς διαδρόμους και καταλήγουν συνήθως σε πολυβολεία, παρατηρητήρια και άλλα επίγεια αμυντικά έργα του οχυρού.
Το μέγεθος του έργου είναι δυσθεώρητο, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη ο χρόνος που απαιτήθηκε για την ολοκλήρωσή του: Απαιτήθηκαν να διανοιχτούν υπόγειες στοές συνολικού μήκους 24 χλμ. και υπόγεια καταφύγια μήκους περίπου 13 χλμ., ενώ για την προσέγγιση στις περιοχές των οχυρών κατασκευάστηκαν 174 χλμ. οδικού δικτύου. Ο στρατιωτικός σχεδιασμός του έργου έγινε από αξιωματικούς του Πεζικού και του Πυροβολικού, ενώ η κατασκευή ανατέθηκε σε αξιωματικούς του Μηχανικού. Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Γύρω από τα 21 οχυρά αναπτύχθηκαν διπλές και τριπλές γραμμές ανάσχεσης, με δίκτυα αντιαρματικών τάφρων και εμποδίων.

Τόσο η κατασκευή του πολυσύνθετου έργο, σε δυσπρόσιτα σημεία της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου μέσα σε τέσσερα χρόνια και με τα τεχνικά μέσα της εποχής, όσο βέβαια και ο αγώνας των Ελλήνων υπερασπιστών κατά την γερμανική επίθεση στην Ελλάδα το 1941, αποτελούν μία από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που μαρτυρούν περίτρανα πως όταν οι Έλληνες ομονοούν τώρα μπορούν να πετύχουν θαύματα.

Από την ιστορία, στο μέλλον ...
Δυστυχώς σήμερα, μ’ ελάχιστες εξαιρέσεις, αυτό το σημαντικό έργο και η ιστορία που το συνδέει, τείνουν να περάσει στη λήθη. Μετά τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Ν.Α. Ευρώπη (η Βουλγαρία πλέον σύμμαχος σε ΝΑΤΟ και ΕΕ) και τις αλλαγές στις στρατιωτικές τεχνικές άμυνας, η πάλαι ποτέ «Γραμμή Μεταξά» έχει απενεργοποιηθεί ουσιαστικά και δεν περιλαμβάνεται στους αμυντικούς σχεδιασμούς της χώρας. Η Στρατιωτική Υπηρεσία εξακολουθεί σήμερα να λειτουργεί, ως επισκέψιμα ιστορικά μνημεία κάποια από τα οχυρά αυτά (Ιστίμπεη, Ρούπελ, Λίσσε, Νυμφαία) ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η συντριπτική πλειοψηφία τους, εγκαταλείφθηκε και λεηλατήθηκε στη συνέχεια, με αποτέλεσμα να υποστούν σοβαρές καταστροφές. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών και οι περικοπές του ΥΕΘΑ, επέτειναν ακόμη περισσότερο το πρόβλημα.

Και όμως οι εγκαταλελειμμένες και λεηλατημένες οχυρώσεις της «Γραμμής Μεταξά», στις Σέρρες, στη Δράμα, στην Ξάνθη και στην Ροδόπη, θα μπορούσαν σήμερα ν’ αξιοποιηθούν από τις τοπικές κοινωνίες, συμβάλλοντας τόσο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και στη διάσωση των έργων αυτών -που αποτελούν ιστορικά μνημεία πλέον- αλλά και στην τόνωση των τοπικών οικονομιών μέσω προώθησης του ιστορικού τουρισμού ή τουρισμού μνήμης, όπως εξάλλου συμβαίνει εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες του εξωτερικού με κορυφαίο παράδειγμα την Γαλλία (Γραμμή Μαζινό), την Λευκορωσία (Γραμμή Στάλιν) κ.α. Ακόμη και στην γειτονική Αλβανία, έχει δρομολογηθεί η τουριστική αξιοποίηση 100άδων τσιμεντένιων πολυβολείων και καταφυγίων που είχαν κατασκευαστεί την περίοδο του Χότζα.

Στην Ευρώπη, όπως σε όλον τον κόσμο, υπάρχει ένα ισχυρό target group που τον ενδιαφέρει να επισκεφθεί και να εξερευνήσει έργα και οχυρώσεις του Β’ Π.Π, που επίσης συνδέονται με σημαντικά ιστορικά γεγονότα.

Μια εκδήλωση κάνει viral το Ρούπελ στις Σέρρες
Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότεροι μιλούν, γράφουν, ασχολούνται κ.α. με τα οχυρά της «Γραμμής Μεταξά». Μια τυχαία αναζήτηση στο Google αρκεί, για να διαπιστώσει κανείς το ενδιαφέρον που έχουν οι θρυλικές οχυρώσεις και η ιστορία τους. Σ’ αυτό έχει συμβάλλει η εκδήλωση «ΡΟΥΠΕΛ 1941. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ» που ξεκίνησε το 2016 στις Σέρρες και σήμερα θεωρείται κορυφαίο φεστιβάλ ιστορικής αναπαράστασης Β’ Π.Π, στην Ελλάδα (www.roupel1941.gr). Το 2018 συγκέντρωσε περισσότερους από 8000 επισκέπτες, ενώ μεγαλύτερη αναμένεται η προσέλευση κατά τη φετινή διοργάνωση -που τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας- το τριήμερο 10-12/5/2019 που είναι εμπλουτισμένο με πολλές παράλληλες δράσεις. Η εκδήλωση αυτή, και η συντονισμένη προσπάθεια όσων βρίσκονται από πίσω, έχει καταφέρει να κάνει το Ρούπελ viral. Τα στοιχεία επισκεψιμότητας εντυπωσιάζουν, ειδικά όταν συγκρίνονται με το παρελθόν.

Πρωτοβουλίες, αλλά ...
Στο πλαίσιο ανάδειξης και προώθησης του ιστορικού τουρισμού ή τουρισμού μνήμης στις Σέρρες, βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές πρωτοβουλίες τόσο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όσο συλλογικών φορέων και ιδιωτών που συνεργάζονται μεταξύ τους, πάνω στον κοινό στόχο, υλοποιώντας μεθοδικά έναν σχεδιασμό που για να έχει επιτυχία θα πρέπει να έχει ασφαλώς το «ΟΚ» της πολιτείας και βέβαια του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που εξακολουθεί να έχει στην ιδιοκτησία του τις ανενεργές οχυρώσεις.
Ένα παράδειγμα από προσωπική εμπειρία. Η Κοιν.Σ.Επ. Άγκιστρο Δράση στις Σέρρες, ιδρύθηκε το 2016 με στόχο -μεταξύ άλλων- τη διάσωση οχυρώσεων της περιοχής και αξιοποίησής του ακολουθώντας πετυχημένα παραδείγματα στο εξωτερικό- κατέθεσε το 2017 ένα ολοκληρωμένο σχέδιο – μελέτη προς το ΥΕΘΑ για μετατροπή του εγκαταλελειμμένου και λεηλατημένου οχυρού Καρατάς σ’ ένα ιστορικό θεματικό πάρκο, μοναδικό του είδους στην Ελλάδα. Αν και η υποδοχή τότε από το ΥΕΘΑ και το ΓΕΣ ήταν θετική, στην πορεία «σκάλωσε» στην παραχώρηση και στον καθορισμό αντιτίμου της εκμίσθωσης, επειδή στάθηκε αδύνατο να προκύψει η αντικειμενική αξία των ... 349 μ. υπογείων στοών. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία για τη διάσωση και ανάδειξη του συγκεκριμένου οχυρού -που σήμερα ρημάζει- και η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος, τα έσοδα στο ΤΕΘΑ μέσω της εκμίσθωσης, αλλά και η ευκαιρία να δημιουργηθεί ένας πόλος ιστορικού τουρισμού στην περιοχή με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Για να είμαστε δίκαιοι, ενδιαφέρον υπήρξε από τους πρώην ΑΝΥΕΘΑ κ.κ.Βίτσα και Κουβέλη και της πρώην ΥΦΕΘΑ κυρίας Κόλλια, όπως και του πρώην Α/ΓΕΣ κ.Στεφανή, ωστόσο σήμερα το θέμα βρίσκεται ακριβώς εκεί που ξεκίνησε.

Στο βόρειο κομμάτι των Σερρών, η αξιοποίηση και η ανάδειξη του ιστορικού τουρισμού ή τουρισμού μνήμης, μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη για την τοπική κοινωνία και οικονομία ειδικά αυτές τις δύσκολες εποχές. Πρωτοβουλίες νέων ανθρώπων με όραμα, αγάπη και πάθος για τα οχυρά και την ιστορία τους υπάρχουν και είναι συνεχείς και -εν μέρη- αποτελεσματικές. Οι δυνατότητές τους όμως είναι εκ των πραγμάτων περιορισμένες, όσο η πολιτεία και το ΥΕΘΑ δεν αντιμετωπίζουν τις προσπάθειες αυτές ως κινήσεις που θα ενισχύσουν τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, θα διασώσουν τα έργα, θα επιφέρουν έσοδα στο δημόσιο ταμείο, αλλά θα συμβάλλει επίσης στην δημιουργία ενός σημαντικού πόλου επισκεπτών στην περιοχή ενισχύοντας σημαντικά την τοπική οικονομία και δημιουργώντας και νέες θέσεις εργασίας.

Ο υποφαινόμενος, μέλος της πρωτοβουλίας των ανθρώπων αυτών στις Σέρρες, κουράστηκε να φωνάζει και να γράφει για αυτά που εδώ και δεκαετίες κάνουν άλλα κράτη, αλλά στη χώρα μας η γραφειοκρατία εξακολουθεί να είναι ανατρεπτικός παράγοντας.

Από το 2016 έχουμε πραγματοποιήσει αναρίθμητες συναντήσεις με τις ηγεσίες του ΥΕΘΑ και του ΓΕΣ εισπράττοντας χαμόγελα και καλές προθέσεις, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.Πρόσφατα αιτηθήκαμε συναντήσεις προς ενημέρωση με τη νέα ηγεσία του ΥΕΘΑ και του ΓΕΣ που είναι σε εκκρεμότητα, ευελπιστώντας πως θα καταφέρουμε να πείσουμε πως αυτό που συμβαίνει με επιτυχία εδώ και δεκαετίες στο εξωτερικό, μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα με καλά αποτελέσματα και για το κράτος και για τις τοπικές κοινωνίες, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη ανάδειξη και στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της «Μάχης των Οχυρών».

Το οφείλουμε κυρίως στους ήρωες νεκρούς εκείνου αγώνα, που δεν θα πρέπει να τους θυμόμαστε μόνο κατά τον ετήσιο εορτασμό της επετείου.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
Γράφει ο Ηλίας Κοτρίδης - Αντισυνταγματάρχης ε.α., συγγραφέας

Μικρά, χαρακτηριστικά περιστατικά από αυτά που συνέβησαν στο Ρούπελ την 6η Απριλίου 1941.

1ο. Ο διοικητής του λόχου «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ», υπολοχαγός Ζαχαριάδης Φώτιος, διαπίστωσε τη συνεχή βραδινή απουσία του στρατιώτη Μπουρνιά Απόστολου. Ερευνώντας την απουσία πληροφορήθηκε ότι ο στρατιώτης πηγαίνει στο καφενείο του Προμαχώνα και γυρίζει μεθυσμένος. Τον κάλεσε στο γραφείο του και του έκανε αυστηρές παρατηρήσεις. Ο Μπουρνιάς, άνθρωπος απείθαρχος, πρότεινε το όπλο του απειλώντας το διοικητή του λόχου του τονίζοντάς του ταυτόχρονα ότι «αν θέλει να δουλέψει, πρέπει να του δώσει το κάρο». Το κάρο ήταν δίτροχο με άλογο και με αυτό γινόταν η μεταφορά τροφίμων και υλικών από το Σιδηρόκαστρο. Μετά από λίγη σκέψη, σκεπτόμενος πατρικά ο υπολοχαγός, του τα έδωσε.
Από την επομένη κάρο και άλογο άστραφταν από καθαριότητα και τα τρόφιμα ήταν πάντα στην ώρα τους στο οχυρό. Ο στρατιώτης αυτός όμως υπήρξε και πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια των μαχών. Γερμανός μοτοσικλετιστής, με πολυβόλο κατάφερε να παρενοχλεί τρία πολυβολεία του λόχου. Συνεχείς βολές πολυβόλων και όλμων δεν κατάφεραν να τον εξουδετερώσουν.
Σε σύσκεψη του υπολοχαγού με τον ανθυπασπιστή Βακουφτσή, για να βρούνε λύση στο πρόβλημα αυτό, παρενέβη ο Μπουρνιάς ο οποίος ζήτησε να τον αφήσουν να βγει από το οχυρό το βράδυ. Τον άφησαν και το βράδυ σύρθηκε πάνω από την τάφρο, με όπλα την πίστη του και ένα μαχαίρι και σχοινί, έξω από το οχυρό, εκεί που είχε πλησιάσει την προηγουμένη ο Γερμανός. Περίμενε και όταν εμφανίστηκε πάλι ο Γερμανός πήδησε πάνω του, τον έδεσε βάζοντάς τον στην «καλαθούνα» και οδηγώντας ο ίδιος τη μηχανή ανέβηκε στο οχυρό. Ευτυχώς δεν χτυπήθηκε από φίλια πυρά.

34273

2ο. Κατά τη διάρκεια ανάπαυλας των μαχών βγήκαν από το οχυρό ο στρατιώτης Καραβασίλης Σεραφείμ με έναν παρατηρητή, στα χαρακώματα, κρατώντας λίγο φαγητό στις καραβάνες τους. Τη στιγμή εκείνη δύο γερμανικά αεροπλάνα κάνανε βύθιση και πολυβόλησαν και μία ριπή έριξε το φαγητό από τα χέρια του παρατηρητή χωρίς οι στρατιώτες να πάθουν τίποτε. Το ένα αεροπλάνο επέστρεψε και πολυβόλησε και πάλι για να τους χτυπήσει. Ο παρατηρητής γεμάτος θυμό σήκωσε το όπλο του και πυροβολώντας χτύπησε το αεροπλάνο, το οποίο φλεγόμενο κατέπεσε κοντά στο χωριό Κοίμηση. Οι κάτοικοι «συνέλαβαν» τον πιλότο και τον φιλοξένησαν έως ότου έληξαν οι μάχες. Σε ανταπόδοση της «φιλοξενίας» τους έδωσε το πηλήκιο του.

oxiro roupel serres 5

3ο. Κατά τη διάρκεια αεροπορικών βομβαρδισμών οι στρατιώτες είχαν εντολή να αφαιρούν τα πολυβόλα και να κατεβαίνουν στα καταφύγια. Από τους βομβαρδισμούς αυτούς είχαν χαλάσει εσωτερικές πόρτες, σε ένα πολυβολείο και αμέσως έτρεξε το συνεργείο επισκευής να αποκαταστήσει τη βλάβη. Νέοι βομβαρδισμοί σκότωσαν τους δύο υπέροχους Έλληνες (Κυριάκος Άνθιμος και Βούλγαρης Κων.). Κείτονται δύο μέτρα έξω από την είσοδο του οχυρού. Σχεδόν ταυτόχρονα, παρακούοντας την διαταγή, ανεβαίνει με το πολυβόλο στα χέρια ο στρατιώτης Ζανιάς και αρχίζει τους πολυβολισμούς.
Μία κοντινή έκρηξη γέμισε το εσωτερικό του πολυβολείου πέτρες και χώματα τυφλώνοντας τον Ζανιά. Ακόμη και σε αυτή τη κατάσταση προσπαθούσε να κατατοπίσει τον αντικαταστάτη του, υποδεικνύοντάς του τα «σημεία επισημάνσεως». «Το δέντρο μπροστά αριστερά είναι στα τριακόσια μέτρα, το άλλο δεξιά στα τετρακόσια πενήντα». Αργότερα, σε νοσοκομείο της Αθήνας, επισκέφθηκε το Ζανιά ο διοικητής του , Υπολοχαγός Ζαχαριάδης, ο οποίος του είπε: «Καλά, βρε Ζανιά. Δεν σας είπα εγώ να κατεβαίνετε κάτω όταν βομβαρδίζουν; Αν άκουγες τώρα θα ήσουν καλά». «Μα να βλέπω λοχαγέ μου τα αεροπλάνα να έρχονται και εγώ να κάθομαι»; Το μεγαλείο του Έλληνα.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Παραμονές του Β΄ Π.Π. στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ της εποχής (ουσιαστικά ένα είδος δελτίου ειδήσεων πριν τις προβολές των ταινιών στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας), παρουσιάζονται τα νεότευκτα οχυρωματικά έργα στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Ένα φιλμάκι-ντοκουμέντο με λήψεις στα εσωτερικά των οχυρών (που βεβαίως δεν αναφέρονται οι θέσεις τους για ευνόητους λόγους) αλλά και επιφανειακών εγκαταστάσεων στρατωνισμού.

Το βίντεο δημοσιεύθηκε στην σελίδα Metaxas Line στο facebook.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
Του Ιωάννη Δ. Κακουδάκη - Αντιστρατήγου ε.α., Επίτιμου Α¨Υ/ΓΕΣ, τ. Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του ΓΕΣ και Προέδρου της Ελληνικής Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας του ΓΕΕΘΑ

Εισαγωγή
H 6η Απριλίου του 1941 δεν είναι μόνο για την Ελλάδα μια κορυφαία ιστορική ημερομηνία, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, γιατί αντιμετώπισε σθεναρά στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο, στην αποκαλούμενη «Γραμμή Μεταξά», τον γερμανικό χείμαρρο, που σχεδόν αμαχητί κατέκλυζε την Ευρώπη. Εκεί δόθηκε η περίφημη και γνωστή στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία η Μάχη των Οχυρών.

Λέγοντας Μάχη των Οχυρών, εννοούμε τον τετραήμερο εκείνο σκληρό, άνισο και επικό αγώνα 6-9 Απριλίου 1941, που έγινε στα Οχυρά Μακεδονίας –Θράκης, από τον ορεινό όγκο της Κερκίνης (Μπέλες) μέχρι το Νέστο ποταμό στη γραμμή των συνόρων, στη «Γραμμή Μεταξά» με την απόκρουση της γερμανικής επίθεσης από το βουλγαρικό έδαφος, κατά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνοριακή αυτή γραμμή, μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, υπήρχαν 21 Οχυρά, που αποτελούσαν την οχυρωμένη αμυντική θωράκιση της Ελλάδας και την άμεση απόκρουση οποιασδήποτε αιφνιδιαστικής επίθεσης από Βορρά.
Η στρατηγική, η τακτική σχεδίαση, η τεχνική εκτέλεση και η υλικοτεχνική πλευρά σχεδιάστηκαν στο σύνολό τους από Έλληνες αξιωματικούς του μηχανικού και με την τακτική υποστήριξη αξιωματικών του πεζικού και του πυροβολικού. Η σχεδίαση και υλοποίηση ήταν καθαρά έργο των Ελλήνων αξιωματικών του μηχανικού με τη βοήθεια αποκλειστικά ελληνικών κατασκευαστικών εταιρειών και την τεχνική υποστήριξη και συμβολή του ΕΜΠ. Η αμυντική αυτή γραμμή ήταν ανώτερη της γραμμής «Μαζινώ» και εφάμιλλη της γραμμής «Ζίγριφντ (Siegfrid)».
Σκοπός της οχύρωσης της τοποθεσίας αυτής ήταν να καλύψει αρχικά την επιστράτευση και τη στρατηγική συγκέντρωση και στη συνέχεια να αποτελέσει αμυντική τοποθεσία για οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια από Βουλγαρία.

metaxasline4

Συνοπτική Περιγραφή των Οχυρών
Τα 21 Παραμεθόρια αυτά Οχυρά κατασκευάστηκαν την περίοδο 1936-1940 και είναι: Ποποτλίβιτσα (Παπαδοπούλα),Ιστίμπεη (Οχυρό), Κελκαγιά (Σπανή Πέτρα), Αρπαλούκι ( Στήριγμα), Παλιουριώνες, Ρούπελ, Καρατάς, Κάλη, Περσέκ, Μπαμπαζώρα, Μαλιάγκα, Περιθώρι, Παρταλούσκα, Ντάσαβλη, Λίσσε, Πυραμοειδές, Καστίλλο, Άγιος Νικόλαος, Μπαρτίσεβα, Εχίνος και Νυμφαία. Τα ονόματα μέσα σε παρένθεση χρησιμοποιούνται σήμερα για ευνόητους λόγους (ήταν με ξένες ονομασίες). Για την εξιστόρηση των γεγονότων θα χρησιμοποιήσω τα αρχικά ονόματα των Οχυρών, που είναι περισσότερο γνωστά στο ευρύ κοινό.

Το κάθε οχυρό στο σύνολό του αποτελούσε ένα περίκλειστο έργο από ένα και περισσότερα στεγανά συγκροτήματα με έναν ή περισσότερους ορόφους, ικανό να αμυνθεί προς κάθε κατεύθυνση. Περιλάμβανε ανθεκτικά σκέπαστρα, πυροβολεία, πολυβολεία, ολμοβολεία, βομβιδοβολεία, παρατηρητήρια, οπτικούς σταθμούς, έργα παραλλαγής και παραπλάνησης, πολλαπλές εισόδους και εξόδους για τον ανεφοδιασμό και την εκτέλεση αντεπιθέσεων. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις κάθε οχυρού περιλάμβαναν διοικητήριο, θαλάμους αξιωματικών, θαλάμους οπλιτών, τηλεφωνικό κέντρο, αναρρωτήριο, μαγειρεία, δεξαμενές πόσιμου νερού, σημεία υδροληψίας, αποχωρητήρια, χώρους υγιεινής, αποθήκες πυρομαχικών, αποθήκες με επαρκή εφόδια για την κάλυψη αναγκών 15 ημερών άμυνας, χειρουργείο, φαρμακείο, συστήματα αερισμού, φωτισμού (γεννήτριες, λάμπες πετρελαίου, φακούς κ,ά.), αποχέτευση, εσωτερικές θέσεις μάχης αντιαρματικά κωλύματα, θέσεις αντιαεροπορικών όπλων, οδικό δίκτυο, κ.ά.. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τόσο η βουλγαρική, όσο και η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών δεν είχαν πληροφορίες για τις ακριβείς θέσεις, τη δύναμη και τον οπλισμό των οχυρών, παρόλο που ορισμένα οχυρά( Ποποτλίβιτσα, Ιστίμπεη, Κελκαγιά κ.ά.) απείχαν μόνο 200- 250 μέτρα από τα σύνορα.
Την υλοποίηση του μεγαλόπνοου αυτού έργου είχε η Διοίκηση Φρουρίου Θεσσαλονίκης με διαταγές και τεχνικές οδηγίες του ΓΕΣ. Για το σκοπό αυτόν είχε συγκροτηθεί ειδική επιτροπή αξιωματικών με συμμετοχή τοπογράφων, πολιτικών μηχανικών, αρχιτεκτόνων, γεωγράφων, γεωλόγων και καθηγητών του ΕΜΠ ( Π. Παρασκευόπουλος, Α. Ρουσόπουλος κ.ά.). Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε δοθεί στον απόρρητο χαρακτήρα των κατασκευών και στην απόλυτη μυστικότητα των εργασιών. Το προσωπικό ήταν επιλεγμένο από την Αστυνομία και τον Στρατό. Ο κύριος οπλισμός των οχυρών ήταν: πυροβόλα των 75χιλ., αντιαεροπορικά των 20 και 37 χιλ,, όλμοι, πολυβόλα, οπλοπολυβόλα, βομβιδοβόλα, τυφέκια, χειροβομβίδες κλπ.
Όταν μετά την εισβολή, οι Γερμανοί και οι Βούλγαροι είδαν τα Οχυρά, έμειναν έκπληκτοι. Αλλά και σήμερα όσοι τα επισκέπτονται τα θαυμάζουν!

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας.

Κατασκευαστικά στοιχεία των Οχυρών
Εκσκαφές
Διάνοιξη νέων οδών: 115 χλμ.
Επισκευή παλαιών οδών: 92 χλμ.
Εκσκαφές επιφανειακών έργων: 16.000 κ.μ.
Εκσκαφές υπόγειων έργων: 291.000 κ.μ.

Υπόγειες εργασίες
Σύνολο οπλισμένου σκυροδέματος 108.000 κ.μ.
Σύνολο σκυροδέματος μη οπλισμένου: 63.000 κ.μ.
Συνολικό μήκος εξωτερικών υδραγωγείων: 74 χλμ.
Συνολικό μήκος εσωτερικών υδραγωγείων: 14 χλμ.
Συνολικό μήκος τηλεφωνικών γραμμών εκτός οχυρών: 1.216 χλμ.
Συνολικό μήκος τηλεφωνικών. γραμμών εντός των οχυρών: 70 χλμ.
Συνολικό μήκος ανάπτυξης συρματοπλέγματος: 90 χλμ.
Συνολική ποσότητα τσιμέντου: 66.000 τόνοι.
Συνολική ποσότητα σιδήρου οπλισμού σκυροδέματος: 12.000 τόνοι.
Συνολικό μήκος υπόγειων στοών: 24.000 μέτρα,
Συνολικό μήκος υπόγειων καταφυγίων - θαλάμων: 13.000 μέτρα,
Συνολικό μήκος σωλήνων ύδρευσης: 88.000 μέτρα,

Κόστος - χρόνος
Σύνολο δαπάνης και με τα έργα εκστρατείας 1,060(1059.800.600) δισ. δραχμών (ίσο με σημερινά περίπου 55,00 δις ευρώ ).
Σύνολο ημεροδουλίων (ημερομισθίων): 3.000.000 (2.856.554).
Διάρκεια κατασκευής: 3,5 χρόνια, (Νοέμβριος 1936 - Ιούλιος 1940).

Κατά προσέγγιση, διατέθηκαν για τα έργα οχύρωσης των βουλγαρικών συνόρων (από Στρυμόνα μέχρι Αλεξανδρούπολη) 2.900.000 ημεροδούλια (ημερομίσθια) εργατοτεχνικού ιδιωτικού προσωπικού.

Τα παραπάνω συγκεντρωτικά στοιχεία των Οχυρών, τα οποία είναι άγνωστα στους πολλούς, επιβεβαιώνουν τον κατασκευαστικό άθλο του έργου και δίκαια και τεκμηριωμένα αποτελεί το μέγιστο τεχνικό έργο της Ελλάδας κατά τον περασμένο αιώνα. Αρκεί μια επίσκεψη- που σήμερα επιτρέπεται- εύκολα κάποιος να το διαπιστώσει και να θαυμάσει τα Οχυρά.

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας.

Περιληπτική Εξιστόρηση της Μάχης των Οχυρών

Ο Ελληνικός Στρατός, με απαράμιλλο ηρωισμό, μάχεται σκληρά και νικηφόρα εναντίον των Ιταλών, από την 28η Οκτωβρίου 1940, στην Ήπειρο. Ο Χίτλερ, από το Νοέμβριο του 1940 είχε αποφασίσει να επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας. Στις 13 Δεκεμβρίου εξέδωσε την υπ' αριθ. 20 απόρρητη διαταγή στην οποία αναφέρεται και η επίθεση εναντίον της Ελλάδας με το συνθηματικό όνομα «ΜΑΡΙΤΑ».
Στις 18 Δεκεμβρίου, ο Χίτλερ εξέδωσε τις κατευθύνσεις του για την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα», που αφορούσε την επίθεση εναντίον της Ρωσίας μετά την κατάληψη της Ελλάδας. Το Μάρτιο του 1941 η Βουλγαρία προσχώρησε στον Άξονα Γερμανίας Ιταλίας Ιαπωνίας με τη δελεαστική υπόσχεση ότι θα της παραχωρούνταν ολόκληρη η Ανατολική Μακεδονία και η Δυτική Θράκη. Στις 2 Μαρτίου 1941 η 12η Γερμανική Στρατιά άρχισε να εισέρχεται στο Βουλγαρικό έδαφος και στις 9 Μαρτίου οι εμπροσθοφυλακές των Μεραρχιών είχαν φθάσει στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το σύνολο των γερμανικών δυνάμεων, που διατέθηκαν εναντίον της Ελλάδας, ήταν:
Το XVIII Ορεινό Σώμα Στρατού αποτελούμενο από τη 2α Τεθωρακισμένη Μεραρχία, τις 5 και 6 Ορεινές Μεραρχίες, το 125ο Ανεξάρτητο Ενισχυμένο Σύνταγμα Πεζικού, την 72η Μεραρχία Πεζικού και ανάλογες μονάδες Διοικητικής Μέριμνας, αναπτυγμένο από το Πετρίτσι μέχρι το Νευροκόπι.
Το XXX Σώμα Στρατού αποτελούμενο από τις 164η και 50η Μεραρχίες Πεζικού, αναπτυγμένο στις περιοχές Πεσμακλή και Κίρτζαλη.
Την προκάλυψη όλου του γερμανικού μετώπου διατηρούσαν οι Βούλγαροι με τρεις μεραρχίες τους. 

Στη 12η Γερμανική Στρατιά από πλευράς Αεροπορίας διατέθηκε το VIII Σώμα Αεροπορίας με 650 αεροσκάφη (βομβαρδιστικά, κάθετης εφόρμησης (Στούκας), δίωξης, αναγνώρισης κλπ.).Ο συνολικός αριθμός των γερμαικών αεροσκαφών πρώτης γραμμής περνούσε τα 1.000.

Η αποστολή της Στρατιάς ήταν να διασπάσει τη «Γραμμή Μεταξά» με το XVIII Ορεινό Σώμα Στρατού να διανοίξει τη στενωπό του Ρούπελ με ταυτόχρονη υπερκέραση της οχυρωμένης αυτής τοποθεσίας με τη 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία από τα δυτικά δια μέσου των κοιλάδων Στρούμνιτσα και Αξιού για να καταλάβει την Θεσσαλονίκη, να απομονώσει ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία και να συνεχίσει στο εσωτερικό της Χώρας.

Η Ελλάδα παρέταξε 4 Μεραρχίες (XVIII,XIV,VII,XIX ), από τις οποίες 2 ήταν από «περιμαζεύματα τέως συνοριακών τομέων» (κατά Καθενιώτη), 1 από υπερήλικες και 2 από απειροπόλεμους οπλίτες. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούσαν το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (ΤΣΑΜ) με Διοικητή τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο ( από 8-2-41). Η Ταξιαρχία του Νέστου με 5 τάγματα πεζικού, αναπτυγμένη δυτικά του ποταμού μέχρι και το Οχυρό Εχίνου. Στη Θράκη ,ήταν αναπτυγμένη η Ταξιαρχία του Έβρου με 7 λόχους προκάλυψης και το Οχυρό Νυμφαία με Διοικητή τον Έφεδρο Υποστράτηγο Ιωάννη Ζήση, και όταν η Ταξιαρχία( 100 αξιωματικοί και 2000 οπλίτες) πέρασε στο τουρκικό έδαφος (περί τους 1300 άνδρες), σύμφωνα με το σχέδιο σύμπτυξης, αφοπλίστηκε και ο στρατηγός, φέροντας βαρέως το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε στις 9 Απριλίου στα Ύψαλα της τουρκικής Θράκης.

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας.

ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ
Η προβλεπόμενη εμπόλεμη δύναμη των 21 Οχυρών ήταν: 329 Αξιωματικοί και 9.740 Οπλίτες (συνολικά 10.069), ωστόσο, η τοποθετημένη δύναμη στις 6 Απριλίου 1941 ήταν 5.630 άνδρες, δηλαδή το 62% περίπου της εμπόλεμης δύναμης. Επομένως, αν στην αριθμητική υπεροχή των Γερμανών προστεθεί και ο υπερσύγχρονος εξοπλισμός τους, είναι εύκολο να διαπιστώσουμε την απόλυτη γερμανική υπεροχή .
Το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα( Συγκρότημα "W") ήταν αναπτυγμένο στο Βέρμιο. Κανένας Βρετανός δεν ήταν στα Οχυρά, και άδικα έψαχναν, μετά τη συνθηκολόγηση, οι Γερμανοί να τους εντοπίσουν.
Από τις 05:15 της 6ης Απριλίου, ημέρα Κυριακή, χωρίς να τηρηθούν, τουλάχιστον, τα συνήθη διπλωματικά έθιμα του τελεσιγράφου και της παροχής προθεσμίας για απάντηση, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν ταυτόχρονα στο ελληνικό έδαφος και στη Νότια Γιουγκοσλαβία. (Επιχείρηση «ΜΑΡΙΤΑ»).
Η κύρια προσπάθεια των Γερμανών εκδηλώθηκε προς τα οχυρά της τοποθεσίας Μπέλες στη ζώνη της XVIII Mεραρχίας. Προηγήθηκε σφοδρός βομβαρδισμός εναντίον των Οχυρών Ιστίμπεη και Κελκαγιά που αποτελούσαν το « κλειδί» της τοποθεσίας και επεκτάθηκε και στα Οχυρά Ποποτλίβιτσα, Αρπαλούκι και Παλιουριώνες στην τοποθεσία του Μπέλες. Το Ιστίμπεη οι Γερμανοί το ονόμασαν «Το αγκίστρι του θανάτου»,και απέχει 200 μέτρα από τα σύνοραμε υψόμετρο 1347μ.
Στη ζώνη της XIV Μεραρχίας η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε επίσης στις 0515 με εξαιρετική σφοδρότητα εναντίον των Οχυρών Ρούπελ, Καρατάς και Κάλης. Η επίθεση άρχισε με πυρά πυροβολικού και αεροπορικό βομβαρδισμό με το 125ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα,πολύ έμπειρο, γιατί είχε πολεμήσει και στη γραμμή Μαζινώ. Όλη την ημέρα 100-200 αεροσκάφη πετούσαν πάνω από το Ρούπελ και καταρρίφτηκαν τρία.
Στη ζώνη της VII Μεραρχία η Γερμανική επίθεση αρχικά απώθησε τα τμήματα προκάλυψης και ήλθε σε επαφή με τα Οχυρά Πυραμοειδές, Λίσσε και Περιθώρι, χωρίς να μπορέσουν να προωθηθούν από την ισχυρή αντίσταση των υπερασπιστών των Οχυρών.
Στη ζώνη της Ταξιαρχία Νέστου στην περιοχή της Ξάνθης οι Γερμανοί ανέτρεψαν τα συνοριακά φυλάκια και κατά τις απογευματινές ώρες έλαβαν την επαφή με το Οχυρό Εχίνου, όπου και καθηλώθηκαν από τα πυρά του Οχυρού.
Τέλος, στη ζώνη της Ταξιαρχίας Έβρου η επίθεση εκδηλώθηκε στις 0505. Τα ελληνικά τμήματα συμπτύχθηκαν επιβραδύνοντας τον εχθρό και στις 1100 ώρα είχε περικυκλωθεί το Οχυρό Νυμφαία. Η γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του Οχυρού με αμείωτη ένταση συνεχίστηκε μέχρι τις βραδινές ώρες.
Ενώ τα Οχυρά αμύνονται σθεναρά σόλη τη γραμμή του μετώπου, η κατάληψη του δυτικού τμήματος του Μπέλες και η διείσδυση γερμανικών τμημάτων στην κοιλάδα της Ροδόπολης δημιούργησε κίνδυνο για όλη την τοποθεσία του Μπέλες. Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβικής αντίστασης ευόδωσε την προέλαση και την είσοδο της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας στο ελληνικό έδαφος. Ανατολικά του Στρυμόνα και μέχρι το Νέστο ποταμό η τοποθεσία παραμένει αρραγής και τα Οχυρά απόρθητα, με διαταγή να αμυνθούν «μέχρις εσχάτων».
Η φρουρά του Οχυρού Ιστίμπεη (200 μέτρα από τα βουλγαρικά σύνορα) εξαιτίας των αεροπορικών βομβαρδισμών, των πυρών πυροβολικού, των όλμων, των πολυβόλων , των αποπνικτικών αερίων και της φλεγόμενης βενζίνης που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί υποχρεώθηκε να παραδοθεί στις 1600 ώρα της 7ης Απριλίου.
Το Οχυρό Νυμφαία αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει στις 2330 ώρας της 7 Απριλίου, εξαιτίας των αποπνικτικών καπνογόνων που οι Γερμανοί έριξαν μέσα στο Οχυρό.
Το Οχυρό Κελκαγιά εξαιτίας αερίων και καπνού αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 1130 της 7ης Απριλίου.
Το Οχυρό Αρπαλούκι τη νύχτα 7/8 Απριλίου αποχώρησε και μετά σκληρό αγώνα στις γέφυρες του Στρυμόνα παραδόθηκε στους Γερμανούς.
Τα γερμανικά επιτιθέμενα τμήματα παρέκαμψαν το Οχυρό Νυμφαίας κατά τη διάρκεια της νύχτας 6/7 Απριλίου και έφτασαν στην Κομοτηνή.

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας.

Ο σκληρός και επικός αγώνας των ηρωικών υπερασπιστών όλων των Οχυρών, που η αναλυτική εξιστόρηση εκφεύγει από το πλαίσιο της ενημέρωσης αυτής, δεν επέτρεψε στις γερμανικές δυνάμεις να διασπάσουν τη «Γραμμή Μεταξά», ούτε την τρίτη μέρα της επίθεσης. Όμως, η γρήγορη κατάρρευση της γιουγκοσλαβικής αντίστασης, από την πρώτη κιόας ημέρα, ιδιαίτερα στην περιοχή της κοιλάδας του Αξιού ποταμού και η ανυπαρξία διαθέσιμων δυνάμεων, για την κάλυψη του αριστερού πλευρού της οχυρωμένης τοποθεσίας του Μπέλες, έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα στη 2η Γερμανική Τεθωρακισμένη Μεραρχία να εισβάλει στο ελληνικό έδαφος δια μέσου των κοιλάδων του Στρούμνιτσα και του Αξιού ποταμού.
Τα περισσότερα οχυρά, που παρέμεναν απόρθητα, αποχώρησαν ή παραδόθηκαν στις 10 Απριλίου, μετά την υπογραφή του σχετικού Πρωτοκόλλου (9 Απριλίου 1941) και κατόπιν διαταγής των προϊσταμένων τους!

Η παράδοση της Θεσσαλονίκης έγινε την 9η Απριλίου από επιτροπή αποτελούμενη από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, τον Δήμαρχο και τον Αστυνομικό Διευθυντή της πόλης. Στις 14:00 της 9ης Απριλίου υπογράφεται το πρωτόκολλο στο Γερμανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης μεταξύ του Διοικητή του ΤΣΑΜ και του Διοικητή της 2ης Γερμανικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας. Παρά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Γερμανών εναντίον του Οχυρού Παληουριώνες στο Μπέλες παρέμενε απόρθητο. Στις 1700 Γερμανοί κήρυκες πληροφόρησαν τη φρουρά του Οχυρού για τη συνθηκολόγηση. Ύστερα από αυτό αποφασίστηκε να γίνει εκεχειρία κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η παράδοση του Οχυρού έγινε στις 0900 της 10ης Απριλίου. Παρατάχθηκε γερμανικό τάγμα για απόδοση τιμών, ενώ ο Γερμανός Συνταγματάρχης που παρέλαβε ο Οχυρό προσφώνησε τον Διοικητή και έδωσε συγχαρητήρια στους άνδρες του Οχυρού. Η γερμανική σημαία αν υψώθηκε στο Οχυρό μετά την αποχώρηση των υπερασπιστών του. Ανάλογες τιμητικές εκδηλώσεις έγιναν και στα Οχυρα Ρούπελ, Λίσσε, Πυραμοειδές, Περιθώρι, Μυμφαία, Ιστίμπεη και Κελκαγιά.

Οι γενναίοι μαχητές των Οχυρών κατόρθωσαν με επιτυχία να αποκρούσουν όλες σχεδόν τις κατά μέτωπο γερμανικές επιθέσεις και να αποχωρήσουν με εθνική αξιοπρέπεια και τιμητικές εκδηλώσεις, όταν οι προϊστάμενοί τούς διέταξαν.

Οι γενναίοι μαχητές των Οχυρών κατόρθωσαν με επιτυχία να αποκρούσουν όλες σχεδόν τις κατά μέτωπο γερμανικές επιθέσεις και να αποχωρήσουν με εθνική αξιοπρέπεια και τιμητικές εκδηλώσεις, όταν οι προϊστάμενοί τούς διέταξαν. Αναδείχθηκαν, έτσι, εφάμιλλοι των συναδέλφων τους, τού Ελληνοϊταλικού μετώπου, προκαλώντας τον θαυμασμό εχθρών και φίλων. Στα Οχυρά η υπεροψία του δυνατού κάμφθηκε από τη δύναμη του δικαίου και της πίστης και προστέθηκε το δεύτερο μεγάλο ΟΧΙ κατά τον Β΄ΠΠ, στην τρισένδοξη ιστορία μας. Και το τρίτο ΟΧΙ θα ακολουθήσει στη Μάχη της Κρήτης (20-29 Μαΐου 1941). Αγωνίστηκαν γενναία με άφθαστο ηρωισμό και πρωτοφανή αυτοθυσία εναντίον ενός πολυπληθέστερου εχθρού με συντριπτική υπεροχή πυρός και μέσων. Ο ίδιος ο Χίτλερ σε λόγο του στις 4 Μαΐου είπε: «...Ο Έλληνας στρατιώτης ιδιαίτερα, από όλους τους αντιπάλους, πολέμησε με ύψιστο ηρωισμό και αυτοθυσία. Συνθηκολόγησε μόνο όταν η εξακολούθηση της αντίστασης δεν ήταν πλέον δυνατή και δε είχε κανένα λόγο».

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας. Δεν είναι εφικτή η εξιστόρηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξάς από την πανίσχυρη πολεμική μηχανή της Γερμανίας με αεροσκάφη, άρματα, πυροβόλα, χημικά αέρια φγολοβόλα, και άλλα ειδικά πολεμικά μέσα για την κατάκτηση των Οχυρών. Ωστόσο οι υπερασπιστές των Οχυρών με πρωτοφανή ανδρεία, θάρρος και αυταπάρνηση, με αμείωτη ένταση αντιμετώπισαν τις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Γερμανών επί τέσσερα ημερόνυχτα. Έκαναν το μέγιστο ανθρωπίνως δυνατό για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Χώρας μας και μάλιστα, όταν τα κράτη της Ευρώπης σε πολλές περιπτώσεις παραδίνονταν αμαχητί.
Ενδεικτικά, για να εκτιμηθεί η συμβολή της Ελλάδας κατά τον Β΄ΠΠ, παραθέτω τη διάρκεια της αντίστασης των ευρωπαϊκών χωρών σε ημέρες: Ελλάδα 219, Νορβηγία 61, Γαλλία 43, Πολωνία 30, Βέλγιο 18,Ολλανδία 4, Γ/Β 3, Τσεχοσλοβακία, Λουξεμβούργο και Δανία αμαχητί.

Λοχίας Πεζικού Ίτσιος Δημήτριος
Αξίζει να αναφέρουμε έναν μόνο ηρωισμό, αυτόν του Έφεδρου Λοχία Ίντσιου Δημήτριου από τα Άνω Πορόια του Μπέλες που ήταν επικεφαλής του πολυβολείου Π8 στην περιοχή Ρουπέσκο. Το προσωπικό του πολυβολείου ήταν ο Λοχίας και 4 στρατιώτες από τους οποίους οι 2 ήταν συγχωριανοί του (Ζιώγας Θ. και Κοσάρτζης Ι.) και διέθεταν 38.000 φυσίγγια, οι οποίοι βάλλουν από τις πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου εναντίον των Γερμανιών που με ορμή επιτίθενται. Ο Λοχίας αποφασίζει να συνεχίσει τον αγώνα, αν και τα παράπλευρα πολυβολεία είχαν σταματήσει να πυροβολούν, και μάλιστα λέει στους στρατιώτες του να φύγουν, πράγμα που οι συγχωριανοί του αρνήθηκαν. Μάχεται ηρωικά προς τους επιτιθέμενους Γερμανούς, για πέντε ώρες. Όμως, τα φυσίγγια εξαντλήθηκαν, δεν έχει καμιά επικοινωνία με τους προϊσταμένους του και αναγκάζονται να εξέλθουν από το πολυβολείο. Ο Γερμανός αξιωματικός σε άπταιστα ελληνικά κάνει νεύμα να τον πλησιάσει ο επικεφαλής. Ο Λοχίας άοπλος πλησιάζει και αναφέρει:
- Ιτσιος Δημήτριος, Λοχίας Πεζικού του ΙΙΙ/ 70 Τάγματος Πεζικού.
Συγχαρητήρια Λοχία, του απαντά ο Γερμανός αξιωματικός και ακολούθησέ με.Τον οδηγεί στο ξέφωτο και του δείχνει τα πτώματα πλέον των 200 Γερμανών. ( 1 αξιωματικός και 232 στρατιώτες, σύμφωνα με γερμανική πηγή.) και του λέει: Αυτό είναι έργο δικό σου
-Έκανα το καθήκον μου, απαντά ο Λοχίας.
Έκανες το καθήκον σου και τώρα είναι η σειρά μου να σε «εκτελέσω», για να κάνω και εγώ το δικό μου καθήκον.
Βγάζει το πιστόλι και τον σκοτώνει!
Στο θρυλικό Π8 στην Ομορφοπλαγιά υπάρχει αναμνηστική στήλη, και στο χωριό Άνω Πορόια η προτομή του ηρωικού παλληκαριού.

13 1

Η Ευρώπη 1940-1941
Οι απώλειες των γερμανών κατά τη Μάχη των Οχυρών ήταν 2689 νεκροί και τραυματίες, αξιωματικοί και στρατιώτες, και 170 αγνοούμενοι, σύμφωνα με τις γερμανικές πηγές. Ο Διοικητής του 125ου Γερμανικού Συντάγματος που επιτέθηκε στο Οχυρό Ρούπελ – Κάλη - Καρατάς δακρύζοντας είπε: «Δεν θρηνώ ως στρατιώτης, διότι η θυσία ήταν επιβεβλημένη, αλλά κλαίω ως άνθρωπος, διότι από το Σύνταγμά μου απέμειναν μόνο λίγοι άνδρες».
Για την ηρωική και γενναία αντίσταση των Ελλήνων εναντίον των τεσσάρων χωρών που τις επιτέθηκαν (Ιταλία ,Αλβανία, Γερμανία και Βουλγαρία), έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά εγκωμιαστικά λόγια, Σταχυολογώ μόνο ελάχιστα, που δίνουν και τη συμβολή της Ελλάδας στον Β΄ΠΠ: «Η Ελλάδα κράτησε τους Γερμανούς στην ηπειρωτική χώρα και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ανέτρεψε τη χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων των Γερμανών και ανέτρεψε την πορεία του πολέμου και νικήσαμε». (Sir Robert Antony Eden, Υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας στο Βρ. Κοινοβούλιο 24/ 9 1942.)
«Αν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος των, η έκβαση του Β΄ ΠΠ θα ήταν ακαθόριστη». (Winston Churchill, 24/Απριλίου 1941 στο Βρετ. Κοινοβούλιο).
«Αν οι Ρώσοι κατόρθωσαν να προβάλουν αντίσταση στην είσοδο της Μόσχας για να σταματήσουν και να αποτρέψουν τον γερμανικό χείμαρρο, το οφείλουν στους Έλληνες, οι οποίοι καθυστέρησαν τις γερμανικές μεραρχίες την ώρα που θα μπορούσαν να μας κάνουν να γονατίσουμε». (Georgy Zhoukow, Σοβιετικός Στρατηγός, από τα απομνημονεύματα του).

Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας.

Επίλογος
Συμπληρώθηκαν φέτος 78 χρόνια από την ελληνική εποποιία 1940-1941 και δυστυχώς η επέτειος αυτή βρίσκει τη χώρα μας να διεξαγάγει έναν οικονομικό πόλεμο με τον ίδιο αντίπαλο τού 1941 και να αγωνίζεται και κατά την ειρήνη, όπως και στον πόλεμο. Όμως, ανεξάρτητα, από τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε, έχουμε εθνική υποχρέωση και ιστορική επιταγή να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τον τεράστιο και με τόσο κολοσσιαίες προεκτάσεις άθλο του Έθνους μας, για να διδασκόμαστε τι μπορεί να κάνει το Έθνος μας, όταν είναι ενωμένο και προσηλωμένο στα εθνικά ιδεώδη και στις εθνικές μας επιταγές.
Και πρέπει να τιμούμε τους δημιουργούς του, τους συντελεστές του, τη μνήμη των πεσόντων, και τέλος, πρέπει να υπενθυμίζουμε σε όσους επιβουλεύονται το ιερό μας πάτριο έδαφος και την εθνική μας τιμή, ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, τι τους περιμένει, αν τολμήσουν. Το Έπος του 1940-1941 αποτελεί εθνικό οδοδείχτη και έτσι πρέπει να παραμείνει. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 04 Απριλίου 2019 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κορωπί, 12 Μαρτίου 2019: Η IDE (INTRACOM Defense Electronics) περιλαμβάνεται, για 2η συνεχή χρονιά, στην κατάσταση με τις 30 ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρίες στην Ελλάδα που δημοσιεύει το περιοδικό FORTUNE στο ειδικό τεύχος με τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρίες.

Η IDE αποτελεί βασικό εκπρόσωπο της ελληνικής βιομηχανίας στην κατάσταση αυτή και είναι η μοναδική από το χώρο της άμυνας και ασφάλειας. Αναμφίβολα αποτελεί μια πολύ σημαντική αναγνώριση για την IDE, δεδομένου ότι τα αποτελέσματα αυτά πραγματοποιήθηκαν σε ευμετάβλητο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Η διάκριση αυτή επιβραβεύει την εξωστρέφεια της IDE, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να προσελκύσει το 98% των εσόδων της από εξαγωγές.

Οι 30 ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, προέρχονται απ’ όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας (εξαιρουμένων τραπεζών και ασφαλιστικών) με κύκλο εργασιών μεγαλύτερο των 50 εκ. €, καταγράφουν αύξηση κύκλου εργασιών συνεχόμενα τα τελευταία τρία χρόνια και είτε δεν έχουν δανεισμό είτε τον μειώνουν συνεχώς.

Σχετικά με την IDE

Η IDE, εταιρεία-ηγέτης στην Ελλάδα στην ανάπτυξη και παραγωγή ηλεκτρονικών και συστημάτων επικοινωνιών στο χώρο της άμυνας και ασφάλειας, είναι θυγατρική της Intracom Holdings, ενός από τους μεγαλύτερους πολυεθνικούς ομίλους τεχνολογίας της Ελλάδας. Η IDE κατέχει μοναδική τεχνογνωσία στη σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή προϊόντων που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής σε τακτικές επικοινωνίες, ασφάλεια πληροφοριών, συστήματα διοίκησης ελέγχου και επικοινωνιών (C3I), συστήματα επιτήρησης, αναγνώρισης και ασφάλειας, υβριδικά συστήματα ηλεκτρικής ισχύος, ηλεκτρονικά πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένα οχήματα (UAVs και USVs) καθώς και λογισμικό αμυντικών εφαρμογών.

Η εταιρεία συμμετέχει επίσης σε διεθνή προγράμματα ανάπτυξης και παραγωγής όπως και σε διεθνείς συνεργασίες για την παραγωγή και εξαγωγή αμυντικού εξοπλισμού και περιλαμβάνεται στην επίσημη κατάσταση προμηθευτών του ΝΑΤΟ. Μεταξύ των πελατών και χρηστών προϊόντων της IDE είναι η Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ινδονησία, Ισπανία, Κύπρος, Λιθουανία, Λουξεμβούργο (NATO/NSPA), Σουηδία, Τσεχία και Φινλανδία.