Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιούλιος 2019
Write on Τρίτη, 23 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΛΕΦΕΔ

Η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων τιμώντας όλους όσοι πριν από 45 χρόνια πολέμησαν κατά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο από Παρασκευή 19 έως Κυριακή 21 Ιουλίου βρέθηκε σε περιοχή του Βόρειου Έβρου για να ασκηθεί σε τακτικές μάχης μικρών κλιμακίων, με κύριο αντικείμενο την Διμοιρία Πεζικού στην φάση της επίθεσης.

p1dgfftn7ltthv3s13jb9p3n1k5

p1dgfgf1rv1ksa1v1q1v1i1u3qtl15

Οι ενέργειες πρώτα ως ομάδες, σχεδιάζονταν και εκτελούνταν από τους ασκούμενους ήταν δε συνεχής και σχεδόν χωρίς παύση σε διαφορετικού τύπου εδάφη. Περί τις 13:00 και με πολύ υψηλή θερμοκρασία το τμήμα πήρε εντολή να ταχθεί αμυντικά για δυο ώρες, παρέμεινε δε εκεί έως ότου δοθεί διαταγή να επιτεθεί ως διμοιρία πλέον κατά της κύριας τοποθεσίας σε ανηφορικό έδαφος και μεγάλη απόσταση από την γραμμή εξορμήσεως.

p1dgfg9jmingv1n4j18v35ejp95a

p1dgfg1o1b2dj1cr4v1k16jvfi6c

p1dgfg1o1c1jblfi3ta11f3f8bgg

Ακολούθησε ολιγόωρη ανάπαυση και κατόπιν κίνηση της Διμοιρίας Πεζικού στην φάση της προέλασης. Την Κυριακή συμμετείχαμε στο μνημόσυνο που τελέστηκε στο Διδυμότειχο εις μνήμη των καταδρομέων Χατζόπουλο Χρήστο και Δοϊτσίδη Χριστόδουλο της Α' μοίρας Αλεξιπτωτιστών που έπεσαν στην Κύπρο κατά την επιχείρηση Νίκη.

p1dgfglmtt1cig14c9qrfluk1rfe5

Και όλα αυτά γιατί;

Γιατί στις 20 Ιουλίου;

Γιατί στον Έβρο ταξιδεύοντας περί τα χίλια χιλιόμετρα με προσωπικά έξοδα;

Διότι ο εχθρός θα επιλέξει χρόνο και τόπο και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να τον αντιμετωπίσουμε, πρέπει να έχουμε ζήσει τα απλά προβλήματα που πρέπει να ξεπεράσει ο μαχητής: Δίψα, πείνα, πίεση, κούραση, καιρικές συνθήκες.

Διότι θέλουμε να τιμήσουμε με πράξεις όλους όσους αγωνίστηκαν για την Πατρίδα μη μένοντας μόνο σε μεγάλα και εύκολα λόγια.

p1dgfgj5khnqi1b9f105g1hrf1r0re

Στον Έβρο για να στείλουμε μηνύματα σε πολλούς. Στα στελέχη του Ελληνικού Στρατού του οποίου αναπόσπαστο κομμάτι είμαστε όλοι οι Έλληνες, στους κληρωτούς συναδέλφους μας που κάποιοι από αυτούς θα μπορούσαν να είναι παιδιά μας, στους Εθνοφύλακες και τους κατοίκους της περιοχής, στους Εφέδρους συναδέλφους, ότι θα είμαστε εκεί αν ποτέ χρειαστεί να κάνουμε αυτό που πρέπει γιατί και θέλουμε και μπορούμε.

Και τέλος στους γείτονες και όλους όσους επιβουλεύονται την Εθνική μας ανεξαρτησία και τμήματα της επικράτειας της χώρας όσο τρανοί κι αν νομίζουν πως είναι, πως θα μας βρουν μπροστά τους, πρώτους και έτοιμους από πριν.

p1dgfg1o1espn1lbp1qkc1gni5qmk

«Ελλήνων προμαχούντες»

Write on Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

«Ημερήσια Διαταγή 338 Μοίρας Διώξεως/Βομβαρδισμού με αριθμό 137 της 19ης Ιουλίου 2019».

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης, Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, στρατεύσιμο προσωπικό της 338 Μοίρας, αγαπητοί καλεσμένοι.

Παραδίδω σήμερα, σε εκτέλεση σχετικής διαταγής του ΓΕΑ, τα καθήκοντα του Διοικητού της 338 Μοίρας Δ/Β στον Αντισμήναρχο (Ι) Δημήτριο Σακοράφα, ολοκληρώνοντας μια ,συνειδητής επιλογής, πορεία είκοσι ενός ετών στην πρώτη γραμμή, στο χώρο της «αποφασιστικής δράσης»! Χώρος, που όποια περιγραφή κι αν επιχειρήσει κανείς θα είναι λειψή. Για αυτόν τον σκόπελο, η Ποίηση είναι μονόδρομος: «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας»! γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης.

Ο ίδιος ποιητής, με απαλλάσσει κι από την περιγραφή της πληθώρας των συναισθημάτων που με κατακλύζουν αυτή τη στιγμή, αγγίζοντας τον κολοφώνα της πτητικής μου ζωής:
«Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες τη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο.
Κι ο Μάνος Ελευθερίου θα μας πει, «αλίμονο σ΄ αυτόν που, πως το ΄φεραν η Μοίρα και τα χρόνια, να μην ακούσει έναν ποιητή»!

Κι ο πιο τρανός «ποιητής», που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια, είναι το προσωπικό της 338 Μοίρας. Είμαι υπερήφανος που υπήρξα μέλος της ομάδας αυτής. Σε πείσμα των καιρών ένδειας, συνεχίζετε να ποιείτε έργο, για την υλοποίηση της Αποστολής του Αρχηγείου, με υπερβάλλοντα ζήλο και πολλές φορές με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, το οποίο πάντα λάμβανα υπόψη στις αποφάσεις μου.

Η επιλογή της Ηγεσίας να διοικήσω τη Μοίρα, αποτέλεσε εξαίρετη τιμή την οποία, ευθύς αμέσως, άφησα στην άκρη και επικεντρώθηκα στην έννοια της ευθύνης που αναλάμβανα απέναντί σας. Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου, κατέστησα σαφή τα όρια που θα κινηθούμε. Κυρίαρχα όλων, ήταν η συναίσθηση του ρόλου και η ευθύνη του καθενός από εμάς. Δεν αποδέχτηκα σύγχυση ρόλων και δεν ζήτησα την ανάληψη ευθύνης πέραν αυτής που προβλέπεται στα θεσμικά κείμενα και στις διαταγές της Υπηρεσίας. Όπου έπρεπε να υπάρξει ρίσκο το ανέλαβα, γνωρίζοντας ότι οι συνέπειες καταλήγουν μόνο σε εμένα.

Ομοίως έπραξα και με την έξωθεν επικοινωνία της Μοίρας. Την ώρα των αποφάσεων άκουγα προσεκτικά τις απόψεις όλων, αλλά δεν υιοθέτησα αυτές με απουσία αντεπιχειρημάτων. Ουδέποτε δέχθηκα την επιβολή τους, για λόγους τακτικισμού. Ο προβλεπόμενος θεσμικός ρόλος, ως απορρέει από τους Πίνακες Οργάνωσης Υλικού, ήταν και παραμένει ο οδηγός μου.

Και, «χωρίς να κομίζω γλαύκα εις τας Αθήνας», θα πω ότι όταν έρχεται η ώρα της ανάληψης της ευθύνης, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι οι μη έχοντες θεσμικό ρόλο στις αποφάσεις επιλέγουν την ουδετερότητα. Για εμάς, τους έχοντες θεσμική ευθύνη, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από τους στίχους του Δάντη: «Το πιο φωτεινό σημείο της κόλασης προορίζεται για αυτούς που, σε στιγμές κρίσης, ήθελαν να είναι ουδέτεροι».

Κι ο Πλούταρχος, αμέσως θα αρπάξει τη σκυτάλη για να μας υποδείξει λακωνικά: «Τα λόγια σας να είναι ίσα με τα όπλα σας».

Το στρατηγικού τύπου αυτό απόφθεγμα, ήταν παρόν στην καθημερινή μας τριβή, όταν απαιτούσα από όλους σας να δίδετε έμφαση στη λεπτομέρεια. Διότι, είναι αυτή η οποία μας ξεχωρίζει και μας οδηγεί στην, κατά άριστο τρόπο, ολοκλήρωση της Αποστολής. Για τον λόγο αυτόν, επέλεξα την πειθώ έναντι της επιβολής. Η επιβολή είναι ο εύκολος δρόμος σε ένα στρατιωτικό περιβάλλον. Δεν αρκεί όμως. Η πειθώ, που οδηγεί σε ενσυνείδητες σκέψεις και πράξεις, είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος της Μοίρας και ολόκληρου του οικοδομήματος της ΠΑ. Κι αν εξάντλησα όλα τα περιθώρια επιείκειας, σε περιπτώσεις ανθρώπινων αδυναμιών, όπου η έλλειψη συναίσθησης συναντούσε την υπερδιογκωμένη αίσθηση προσωπικής αξίας, είναι γιατί, βαθιά μέσα μου, πιστεύω ότι το όφελος για το σύνολο είναι τεράστιο όταν, έστω κι αργά, ένας «Σαούλ» γίνεται «Παύλος».

Μαζί με αυτό, επεσήμανα διαρκώς αυτό που συνειδητοποίησα στην πρώτη μου πτήση: «Η αθωότητα δεν είναι δικαιολογία».

Στο επάγγελμά μας δεν χωράει ολιγωρία. Πρόβλεψη και πρόληψη. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στην Πολεμική Μοίρα. Το μυαλό μας πάντα στο χειρότερο σενάριο συνάμα με την αλληλεγγύη προς το συνάδελφο. Σε πάσης φύσεως εργασία.

Κι όταν ερχόμαστε πρώτοι, όταν αριστεύουμε, και πολύ περισσότερο όταν ηγούμαστε, ας έχουμε κατά νου ότι: «Είναι πολύ εύκολο να είσαι πρώτος, αλλά πολύ δύσκολο να είσαι ο καλύτερος».
Δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός. Μακριά από εμάς η «οίηση του δοκησίσοφου», που νομίζει ότι κατέχει το «άπαν της γνώσης». Ο Σωκράτης μας υποδεικνύει το «άπειρον της γνώσης» με τη φράση του, «εν οίδα ότι ουδέν οίδα».

Ας το κρατήσουμε κι αυτό, μαζί με όλα τα άλλα και κυρίως τους δύο «θρόνους», της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, που σας μίλησα στην Ημερήσια Διαταγή ανάληψης των καθηκόντων μου.
«Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», θα πούμε σε όσους τους ρυπαίνουν και που μετρώνται, πάντα, με τα δάκτυλα του ενός χεριού. Και εδώ, στο «κύτταρο», στην Πολεμική Μοίρα, υπάρχουν τα αντισώματα για την αυτορρύθμιση όλου του Οργανισμού της ΠΑ. Παραμένουμε προσηλωμένοι στην Αποστολή μας. Στον Όρκο που δώσαμε στην Πατρίδα.

Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της 338 Μοίρας.
Με αυτά τα εφόδια, σας ζητώ να συνεχίσετε και να στηρίξετε το νέο Διοικητή σας με την ίδια θέρμη που το πράξατε με εμένα.

Αγαπητέ φίλε και συμμαθητή Δημήτρη, είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που παραδίδω σε σένα τη Διοίκηση της 338 Μοίρας. Γνωρίζω τις ικανότητές σου και πολύ περισσότερο τις έγνοιες και τις προθέσεις σου, καθώς μαζί γαλουχηθήκαμε στον χώρο αυτόν, από την πρώτη μέρα που πετάξαμε το F-4. Εύχομαι ολόψυχα καλή δύναμη και πάντα επιτυχίες στο έργο σου.

Παραλαμβάνεις μια Μοίρα, όπου το Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της αποτελείται από άριστους επαγγελματίες. Στο χρόνο της Διοίκησής μου, πολλές φορές, είχα αυτό που ήθελα πριν προλάβω να το ζητήσω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για έναν Διοικητή Πολεμικής Μοίρας, να γνωρίζει ότι το έμψυχο υλικό της είναι πανέτοιμο και δηλώνει παρόν στην υπεράσπιση των δικαίων της Πατρίδας μας. «Αιέν Υψικρατείν», «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων», 338 Μοίρα!

Στο σημείο αυτό, θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή και τις θερμές μου ευχαριστίες, για τη σημαντική βοήθεια που μου παρείχαν οι άμεσοι συνεργάτες μου:
Στον Αξιωματικό Επιχειρήσεων, Ασμχο (Ι) Δημήτριο Κότσαλο.
Στον Αρχιμηχανικό, Επγό (ΜΑ) Αλέξανδρο Κοκκώνη.
Στους Ιπτάμενους και Τεχνικούς Δκτές των Σμηνών.

Παράλληλα, να επισημάνω τη συμβολή των υπολοίπων Μοιρών της 117 Πτέρυγας Μάχης στην υποβοήθηση του έργου της Μοίρας. Και όχι μόνον. Διερωτώμαι, αλήθεια, «ποιός συσκευάζει το αλεξίπτωτό μου»; Ποιος φροντίζει για τις στιγμές που θα βρεθώ ολομόναχος;

Κύριοι Μοίραρχοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την αγαστή συνεργασία και παρακαλώ να μεταφέρετε στο προσωπικό σας, στους αφανείς ήρωες του Αεροδρομίου, την εκτίμησή μου για την υποστήριξη που παρέχουν στην 338 Μοίρα.

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης.
Στο πρόσωπό σας εκφράζω τις θερμές ευχαριστίες μου για την αδιάλειπτη αρωγή, που μου παρείχε η Διοίκησή σας τους δύο τελευταίους μήνες, ως συνέχεια της τέως Διοικήσεως υπό τον Ταξχο (Ι) Γεώργιο Γιαπιτζή.

Ευχαριστώ την 338 Μοίρα, η οποία, ως άλλη «Ερωμένη», με δέχθηκε στους κόλπους της και με άνδρωσε στην αγκαλιά της, στα χρόνια της καλύτερης νιότης, με «Τύχη Αγαθή».
Ευχαριστώ, τέλος, και τις άλλες «Τρεις Ερωμένες» μου για την ανοχή τους. Την σύζυγο και τις δύο κόρες μου. Ελπίζω, κατανόησαν τη συνειδητή επιλογή μου.

Ερωμένες σαν την «Πτήση», μια από τις «κορωνίδες των ανθρώπινων επιτευγμάτων», δεν εμφανίζονται σε όλους και για πάντα. Αφήνουν βαθιά αποτυπώματα στη μνήμη. Χαρά, ενθουσιασμός, ελευθερία, δέος, υπερηφάνεια, ταπείνωση, σεβασμός, αγάπη, λύπη, θάρρος, σύνεση αλλά και τρέλα! Και πόσα άλλα... Κι όλα σε σφυρηλατούν.

Τέτοιες ερωμένες, όμως, αφήνουν και βούρκο στα μάτια! Ενός λεπτού σιγή για τους «Απόντες», του σημερινού Προσκλητηρίου. Μαζί τους, θα μνημονεύσω και τον συμμαθητή μου Δημήτριο Αγιασοφίτη. Έπεσε υπέρ Πατρίδος, τον Μάιο του 2000, με Α-7 Corsair . . .

Ο χρόνος πανδαμάτωρ! Αλλά οι αεροπόροι κυνηγούμε τη στιγμή! Βίαιη η φύση της Αεροπορίας. Μία στιγμή έχουμε για να θέσουμε το σκοπευτικό στον στόχο! Μια στιγμή μας προσφέρεται για τη βολή! Επιτυχία και αποτυχία, νίκη και ήττα πορεύονται μαζί και μια κλωστή τις ενώνει. Κι ο «από μηχανής Θεός» δεν εμφανίζεται να μας λυτρώσει... στου «Αέρα την Τραγωδία».

Σας είχα δηλώσει, ότι οι επιτυχίες είναι δικές σας και οι αποτυχίες δικές μου. Ανταποκριθήκαμε σε όλες τις προκλήσεις. Δεχτήκαμε πολλάκις τα συγχαρητήρια. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ο τελικός απολογισμός είναι δικός σας. Όμως, επιγραμματικά πρέπει να αναφέρω, το σοβαρό εργατικό ατύχημα που είχε η Μοίρα, τον περασμένο Δεκέμβριο. Ας μείνει, ορόσημο υπενθύμισης του χρέους των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους. Η δε χαρά μας, για το αίσιο τέλος, ας μετουσιωθεί σε επαγρύπνηση, για τον κίνδυνο που ελλοχεύει στο χώρο μας.

Στα λίγα λεπτά που μου απομένουν μαζί σας, έρχονται οι Ακρίτες να μου τα κλέψουν! Η επίσκεψη στη Μοίρα των Πομάκων γυμνασιοπαίδων της Σμίνθης μαζί με τους δασκάλους τους μάς κατέδειξε, ότι, σε εποχές κρίσης των ιδανικών, υπάρχουν άνθρωποι όπου στο αίμα τους «ρέει» η Ελλάδα.

Ανταποδώσαμε την επίσκεψη με υπέρπτηση, άνωθεν του Σχολείου τους, όπου μας υποδέχθηκαν με τις Ελληνικές Σημαίες. Μια πτήση που, θεωρώ, ότι αξίζει όσο όλο το υπόλοιπο πτητικό έργο που υλοποιήσαμε μαζί. Είμαστε ευγνώμονες και υπερήφανοι.

Κι ο Καβάφης, πιο επίκαιρος από ποτέ, γι’ αυτούς:
«Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των, ώρισαν να φυλλάγουν Θερμοπύλες»
«...Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.»
Κι εγώ, μακριά πλέον από εσάς, Άνδρες και Γυναίκες της «Μοίρας μου», θα σας καμαρώνω να τους διαβεβαιώνετε:
«Θα είμαστε εκεί. Οι Μήδοι δεν θα περάσουν!»

Και θα συνεχίζω να αναπολώ:
Την 338 Μοίρα . . . Τη Μακρινή Μητέρα . . . Το Ρόδο μου το Αμάραντο.

Αντισμήναρχος (Ι) Παναγιώτης Νούσιας
Διοικητής 338 Μοίρας

ΠΗΓΗ

Write on Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μήνυμα προς την Τουρκία να σταματήσει τις συνεχιζόμενες προκλήσεις τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο, έστειλε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, τονίζοντας ότι «η ψυχραιμία δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως υποχωρητικότητα».

Ταυτόχρονα, κάλεσε την Άγκυρα να αποδείξει έμπρακτα ότι θέλει να μείνει ανοικτό το κανάλι επικοινωνίας που έχουν οι δύο χώρες για θέματα χαμηλής έντασης στο πλαίσιο των ΜΟΕ

«Είναι αυτονόητο ότι δεν πρόκειται να ανεχθούμε παραβατικές συμπεριφορές και αμφισβητήσεις για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, όπως αυτά απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες. Το υπουργείο Άμυνας παρακολουθεί στενά τη παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας. Μας προβληματίζει σοβαρά, όπως προβληματίζει και την ΕΕ αλλά και άλλες χώρες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Παναγιωτόπουλος, ενώ σχετικά με τις προκλήσεις της Άγκυρας στην ΑΟΖ Κύπρου τόνισε: «Παρακολουθούμε με προσοχή τις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας εντός της Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός κράτους μέλους της ΕΕ, και δηλώνουμε ότι είμαστε δίπλα της με απόλυτη προσήλωση και με γνώμονα το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες. Δεν προκαλούμε, αλλά δεν μας αρέσει και να προκαλούμαστε. Η ψυχραιμία μας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Δεν είναι προς το συμφέρον καμίας χώρας να υπάρχει ένταση».

Και ο κ. Παναγιώτοπουλος συνέχισε: «Θα επιθυμούσαμε μια άλλη στάση από την Τουρκία. Θα επιδιώξουμε να συνεχιστεί ο δίαυλος επικοινωνίας στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνη. Ελπίζουμε και αναμένουμε από την Τουρκία έμπρακτες αποδείξεις. Προτιθέμεθα, από την πλευρά μας, να κρατήσουμε το κανάλι επικοινωνίας. Η διάθεσή μας αυτή δεν έχει να κάνει, όμως, με ενδοτικότητα ή υποχωρητικότητα. Αυτά προς το παρόν, στο μέλλον θα δούμε αν θα ανοίξουμε ή θα κλείσουμε αυτό το κανάλι επικοινωνίας. Προς το συμφέρον και των δύο χωρών είναι να μένει ανοικτό».

Κατά τη συζήτηση στη Βουλή επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, ο κ. Παναγιωτόπουλος έκανε λόγο για «καθαρή ισχυρή εντολή που έδωσε στις εκλογές ο λαός στη ΝΔ», τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση θα εργαστεί σκληρά για να οικοδομήσει μια ισχυρή Ελλάδα, μια Ελλάδα της κανονικότητας, της σταθερότητας, της ασφάλειας και του κράτους δικαίου».

«Στόχος μας είναι να ανακτήσει η Ελλάδα την αξιοπιστία και το κύρος της στο διεθνές επίπεδο. Μετά από 4,5 χρόνια διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, το στοίχημα για την επαναφορά της χώρας στην κανονικότητα, είναι μεγάλο. Έχουμε όμως την πεποίθηση ότι θα υλοποιηθεί αυτή η κρίσιμη αποστολή. Έχουμε πλήρη επίγνωση του εθνικού μας χρέους και θα τηρήσουμε στο ακέραιο τις υποχρεώσεις μας», επισήμανε.

Στη συνέχεια, ο κ. Παναγιώτοπουλος έκανε λόγο για πέντε άξονες πάνω στους οποίους το υπουργείο Άμυνας διαρθρώνει τα μέτρα για την ασφάλεια της χώρας τα οποια είναι:

- Η εξασφάλιση της επάρκειας του αμυντικού εξοπλισμού της χώρας

- Η υλοποίηση στοχευμένων εξοπλιστικών προγραμμάτων για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων και στα τρία επίπεδα.

- Η αναδιοργάνωση της δομής των Ενόπλων Δυνάμεων με τη θεσμοθέτηση σταδιοδρομικής εξέλιξης των στελεχών τους.

- Ο εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας κυρίως σε ό,τι αφορά τις προμήθειες για την εξασφάλιση απόλυτης διαφάνειας και αναγκαίας ευελιξίας.

- Η ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας με Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και συνεργασίες με πανεπιστήμια.

- Η αναβάθμιση της στρατιωτικής εκπαίδευσης και η ενίσχυση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Τέλος, ο κ. Παναγιώτοπουλος ανέφερε ότι θα γίνει η μέγιστη αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας του υπουργείου Άμυνας ώστε να αποτελέσει ένα αναπτυξιακό βραχίονα της χώρας.

«Έχουμε ως πολιτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας το κρίσιμο πατριωτικό καθήκον να φροντίσουμε το ξίφος της Ελλάδας να είναι στο θηκάρι. Εύχομαι να παραμείνει στο θηκάρι», ήταν η καταληκτική αναφορά του κ. Παναγιωτόπουλου.

Write on Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Σάββατο 20 Ιουλίου 1974. Έχουν περάσει πάνω από δώδεκα ώρες από την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων για κατάληψη της Κύπρου. Οι καταδρομείς ακατάπαυστα μάχονται σε όλα τα μέτωπα. Η μια επιχείρηση διαδέχεται την άλλη.

Ώρα 18.30. Οι 11ος, 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών μόλις έχουν ολοκληρώσει την τοπογραφική ενημέρωση σε πρόχειρες αμμοδόχους στο ύψωμα της Αετοφωλιάς. Μια νέα επιχείρηση τους περιμένει: Η κατάληψη του στρατοπέδου Καταδρομών των Τούρκων στο ύψωμα Κοτζά Καγιά, το οποίο εντωμεταξύ έχει ενισχυθεί από δυνάμεις αλεξιπτωτιστών που πάτησαν το πρωί τα άγια χώματα της Κύπρου.

Το σούρουπο, η εκκίνηση του 13ου Λόχου Κρούσεως, μετά τον επιβεβλημένο έλεγχο ατομικής παραλλαγής. Προσκύνημα και στάση στο εικόνισμα του Προφήτη Ηλία, που βρήκαμε στο μονοπατάκι. Ο Λοχαγός θυμάται πως είναι η ονομαστική γιορτή του. Βράδυ, ώρα 21.00, η διείσδυση στα μετόπισθεν του εχθρού από το σημαδιακό ανάχωμα πλησίον της σκοπιάς.

Ο 13ος Λόχος Κρούσεως διασχίζει τη χαράδρα. Παντελώς ανορθόδοξο και άκρως επικίνδυνο. Όμως μόνο από εκεί δεν θα μας περίμενε ο εχθρός. Εισερχόμαστε στο δάσος της Αγύρτας. Αποφυγή των τουρκικών περιπόλων που ούτε καν διανοούνται πως κινούμαστε σ' απόσταση αναπνοής από αυτές. Παράλληλα προς τον ίδιο αντικειμενικό σκοπό κινούνται οι 11ος και 12ος Λόχοι Κρούσεως. Το έδαφος τραχύ κι απροσπέλαστο. Κινούμαστε αναρριχώμενοι. Τα κιβώτια πυρομαχικών αλλάζουν συνεχώς χέρια. Ανάβαση με πόδια και χέρια. Φωτιές παντού.

Αριστερά προβάλλει στοιχειωμένο το κάστρο του Άγιου Ιλαρίωνα. Μέσα στους καπνούς. Θεέ μου σ' ευχαριστούμε που μας αξίωσες να φτάσουμε εδώ. Ψύχωση είχε γίνει ο Άγιος Ιλαρίωνας για όλους τους καταδρομείς όλα εκείνα τα χρόνια. Στους στρατιωτικούς αγώνες των Μοιρών Καταδρομών η επωδός για κάθε Μοίρα ήταν το ανταγωνιστικό σύνθημα '' ...στον Άγιο Ιλαρίωνα εμείς θα βγούμε πρώτοι...''

Ώρα 22.55. Άφιξη έξω από το στρατόπεδο. Η ομάδα των 22 ανδρών, έχοντας δύο ανιχνευτές, διασταυρώνει με τη σειρά το λευκό, από ασβεστολιθικό κονίαμα, μονοπάτι. Όλοι λαμβάνουν θέση μάχης. Μόνο ο γρύλος διακόπτει την ηρεμία της νύκτας. Μια κουκουβάγια φτερουγίζει δυνατά. Μένουμε όλοι κάτω και σχεδόν δεν αναπνέουμε. Την ίδια ώρα ο 11ος Λόχος Κρούσεως καταλαμβάνει θέση, έτοιμος για την καθήλωση των πολυβολείων του ανατολικού τομέα

Ο 12ος Λόχος αναλαμβάνει την ευθύνη του βόρειου τομέα. Μια απέραντη ησυχία βασιλεύει. Η ηρεμία της νύκτας κάθεται στο θρόνο της. Οι καταδρομείς δεν αισθάνονται τίποτα πια. Περιμένουν αγωνιωδώς το σύνθημα για την κρούση. Ο χρόνος άπειρος. Είναι η ώρα μηδέν.

Ο Λοχαγός δρασκελίζει το πέτρινο τείχος. Πέφτει πάνω στο σκοπό. Τον γαζώνει ακαριαία. Άμεση κινητοποίηση της ομάδας. Μπαίνουμε στους θαλάμους του στρατοπέδου. Το προσωπικό, κυρίως Τούρκοι αλεξιπτωτιστές, είναι κατάχαμα οκλαδόν. Ανυποψίαστοι αναπαύονται. Φανοί θυέλλης στις γωνίες. Καμία αντίδραση. Ο αιφνιδιασμός απόλυτα επιτυχής.

Ταυτόχρονα, καταλαμβάνονται και εκκαθαρίζονται εκ των έσω τα πολυβολεία από τους 11ο και 12ο Λόχους Κρούσεως. Η μάχη κρίθηκε. Μια φωτοβολίδα από το Λοχαγό του 13ου Λόχου Κρούσεως σήμανε την επίτευξη του στόχου. Αποστολή εξετελέσθη. Ώρα 23.15. Έλεγχος του χώρου και των πολεμικών εφοδίων. Τοποθέτηση εχθρικών πολυβόλων σε κατάλληλες θέσεις και λήψη θέσεων μάχης για αντιμετώπιση ενδεχόμενων αντεπιθέσεων.

Είναι μεσάνυκτα. Καταφθάνει σήμα πως η 32 Μοίρα Καταδρομών αντιμετωπίζει προβλήματα στην επιχείρηση Άσπρης Μούττης. Ο Διοικητής του 13ου Λόχου Κρούσεως, με 2 πολυβολητές (ο εις από το Άρσος και ο έτερος από το Μάμμαρι), σπεύδει να ενισχύσει την προσπάθειά της με καλυπτικά πυρά.

Σε λίγο αρχίζει το αναμενόμενο. Στους πρόποδες, Τούρκοι ετοιμάζονται για το γιουρούσι. Ανάβουν φωτιές και αρχίζουν με την καθοδήγηση των ηγητόρων τους αλαλαγμούς. Κατευθύνονται προς εμάς. Μας θεωρούν εύκολη λεία.

Η μάχη είναι σκληρή. Οι Τούρκοι αντεπιτίθενται με μανία. Είναι μάχη κατά κυριολεξία σώμα με σώμα. Οι σφαίρες βουίζουν δαιμονικά από πάνω και δίπλα από τα κεφάλια μας σαν σφήκες. Δεν υπάρχει σιγή ή στάση μεταξύ βολών. Ένα τούρκικο πολυβόλο Browning, 50 χιλιοστών, πολεμικό λάφυρο, τοποθετημένο από μας σχεδόν στην κορυφογραμμή, τους κατακερματίζει από απόσταση τριών περίπου μέτρων. Τα επιτιθέμενα τμήματα διαλύονται. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται μέχρι το πρώτο φως.

Η ώρα έχει φθάσει 05.00 της 21 Ιουλίου. Άρχισε να ροδίζει η αυγή. Γνωστοποιείται πως το τάγμα πεζικού που θα έπρεπε να έλθει να παραλάβει το ύψωμα αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή του. Βρισκόμαστε σε εχθρικό έδαφος βαλλόμενοι από κάθε κατεύθυνση. Ακόμα και από τον Άγιο Ιλαρίωνα.

Το ύψωμα είναι διάσπαρτο με πτώματα. Κοράκια υπερίπτανται του χώρου. Οι αντεπιθέσεις έχουν τερματιστεί. Περιεργαζόμαστε το χώρο του στρατοπέδου. Το Διοικητήριο. Τα κρεβάτια είναι εκτός θαλάμων. Αναρτημένα δελτία θέσης με φωτογραφίες. Δίψα. Δροσίζουμε τα χείλη μας με ίχνη νερού από βαρέλι με πετρέλαιο.

Ώρα 12.00 μεσημέρι. Έκδοση νέας διαταγής. Ο 11ος Λόχος Κρούσεως να αναχαιτίσει αποβατικές δυνάμεις στον Καραβά. Οι 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως να κινηθούν προς τη διάβαση Αγίου Παύλου για αντιμετώπιση τμημάτων αλεξιπτωτιστών. Ανασυγκρότηση στην Αετοφωλιά.

Διώχνουμε το Λόχο. Μένουμε πίσω με τον Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ. Εκείνος παγιδεύει, με ολύμπια ηρεμία το χώρο κι εγώ τον καλύπτω. Οι Τούρκοι δειλά – δειλά πλησιάζουν. Είναι σε απόσταση μερικών μέτρων. Όταν η παγίδευση του χώρου ολοκληρώνεται, διανοίγουμε με αιφνιδιαστικά πυρά τον κλοιό. Παίρνουμε το μονοπάτι με το πεσμένο δένδρο. Εν μέσω καταιγιστικών πυρών πορευόμαστε ταχύτατα προς τα φίλια τμήματα.

Δευτέρα, ώρα 15.00. Διάβαση Αγίου Παύλου. Προσκλητήριο. Νεκρική σιγή. Μόνο το θρόισμα των φύλλων συνοδεύει τη σιωπή μας. Απών ο Χριστοφόρου Χριστόφορος, εκ Ποταμού του Κάμπου, της 74Α ΕΣΣΟ.

Ώρα 15.30 και ο ήλιος ακόμα καίει. Όλοι σε στάση προσοχής. Μάτια νυσταγμένα. Χείλη ξερά. Κορμιά κατάκοπα. Ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης κραυγάζει: '' Ηθικό; ''

Η απάντηση μία. Υπόκωφη και μακρόσυρτη: '' Ακμαιότατο! ''

jhssMTB

Σε λιγότερο από μια ώρα η 31 Μοίρα Καταδρομών αναλάμβανε τη νέα αποστολή της εν καιρώ υποτιθέμενης εκεχειρίας. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Σαν σήμερα . . . 45 χρόνια από τότε!

Ναι, ‘‘ακούω’’ ακόμα τις σειρήνες του Γενικού Συναγερμού από την προηγούμενη μέρα! Πρώτος σχηματισμός τετράδος α/φών F-104G (Γρ. Νούσιας – Νικ. Κριτσίκης – Στ. Βερτσέκος – Απ. Πετρόπουλος), η αιχμή του δόρατος, και ηθικό ακμαιότατο, για την προσβολή εχθρικού αεροδρομίου σε ικανό βάθος, στα πλαίσια εφαρμογής των εθνικών επιχειρησιακών σχεδίων μας.

Αλλά αυτές οι ‘‘τιμημένες’’ πράσινες φωτοβολίδες (αποδέσμευση δυνάμεων) ακόμα να πέσουν από τον πύργο ελέγχου!

Η μετάβαση (αν !) στα 500΄σε σχηματισμό μάχης. Το F-104G, σε αποστολές Low Level Penetration έως άριστο , τρίτο μετά το F-111 και το Tornado. Θα συναντούσαμε το πρώτο φως κόβοντας τα παράλια της Ιωνίας γης. Η αποστολή θα έπαιρνε πλέον έως μεταφυσική διάσταση, ‘‘πόλεμος’’! και οι Ίωνες φιλόσοφοι να ενισχύουν το ground effect!
Πολύ γρήγορα θα άρχιζε η προετοιμασία διαχωρισμού, οπλίσεως, αφαίρεσης περονών και ρύθμισης σκοπευτικών. Καμία ‘‘παρατήρηση’’, πλέον, του α/φους δεν θα ήταν ικανή να ματαιώσει την αποστολή, πλην αυτής της κράτησης του κινητήρα.

Κάπου μετά το High Apex, η πιο απαιτητική φάση της αποστολής, με την αντι-G form σε ακραία λειτουργία, με τη μεγάλη γωνία βυθίσεως, την ταχύτητα αφέσεως και τη σκόπευση να προσέρχονται και να συγκλίνουν σε μια βελούδινη συνάντηση, και . . . ‘‘Ζήτω η Ελλάδα’’!

Απαγκίστρωση - άνοδος με μετάκαυση στα 21000΄. Το F-104G, σ’ αυτή τη φάση δεν ‘‘λογάριαζε’’ εχθρική αναχαίτιση! Η προσγείωση, στα όρια του καυσίμου. Η πρώτη αναφορά αποτελεσμάτων στο Ελληνικό ΣΑΕ θα ήταν πραγματικά συγκλονιστική. Φανταζόμαστε τους συναδέλφους κολλημένους στις οθόνες των Radar και την προσπάθειά τους, μουσκεμένοι στον ιδρώτα από το άγχος και την αγωνία, για να μας παρέξουν κάθε βοήθεια.

Αλλά, πώς να περιγράψεις τη λαχτάρα του τεχνικού προσωπικού, που μας είχε εξασφαλίσει ανεπανάληπτη διαθεσιμότητα, και τώρα θα μας περίμενε στις πίστες έτοιμοι για την αποκατάσταση των όποιων παρατηρήσεων. Με ποια τρεμάμενη, από ενθουσιασμό, φωνή ο ελεγκτής του πύργου ελέγχου θα μας έδινε οδηγίες, Όλυμπος μαύρο, ελεύθεροι για προσγείωση! Και ο αρχηγός να υψώνει τον αντίχειρα του Ο.Κ. στα άλλα μέλη του σχηματισμού, και να σκέπτεται την επόμενη αποστολή και τις ταχείες διαδικασίες του turn around!

Αλλά πού τέτοια τύχη! Μείναμε καθηλωμένοι στο κατώφλι της προσμονής. Μείναμε καθηλωμένοι για να προσδιορίζουμε εκ του ασφαλούς τα εθνικά συντρίμμια!

Γρηγόριος Δημ. Νούσιας – Αεροπόρος - Literature of the SKIES