Write on Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ρεπορτάζ: Γιώργος Λαμπράκης - Φωτογραφίες αρχείου

Την ώρα που η ελληνική γη ετοιμάζεται να υποδεχθεί τα οστά των παιδιών της που έπεσαν ηρωικά στην Κύπρο το «μαύρο» καλοκαίρι του 1974, τα στοιχεία που έρχονται στο φως για τις συνθήκες θανάτου των Ελλήνων στρατιωτών, αποδεικνύουν ότι η τουρκική βαρβαρότητα έδειξε πάνω τους το πιο άγριο πρόσωπό της.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, τουλάχιστον σε μία περίπτωση αποδεδειγμένα, η σωρός ενός εκ των αγνοουμένων στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ από την επική μάχη του στρατοπέδου στις 14-16 Αυγούστου 1974 βρέθηκε με δεμένα τα χέρια, ενώ τα σκελετικά ευρήματα έφεραν εμφανή σημάδια από χτυπήματα και σφαίρες.

Πρόκειται για τον στρατιώτη Ιωάννη Παπαδόπουλο, από τον Πύργο Ηλείας, ο οποίος υπηρετούσε στον 40 Λόχο της ΕΛΔΥΚ. Τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο, όπου συνολικά εντοπίστηκαν 12 λείψανα, περίπου 1,5 χιλιόμετρο από το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στην περιοχή του Κιόνελι. Σύμφωνα με τα όσα μας δήλωσε ο αδερφός του, Νίκος Παπαδόπουλος, ο οποίος βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με τους υπόλοιπους συγγενείς για την παραλαβή των οστών, η ενημέρωση έγινε σήμερα το πρωί στο Ανθρωπολογικό Ινστιτούτο όπου ενημερώθηκαν όλοι προσωπικά για τις συνθήκες εντοπισμού των λειψάνων.

Εκεί, σε μια έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα, οι συγγενείς των μέχρι πρόσφατα αγνοουμένων, οι οποίοι σήκωναν επί 43 χρόνια τον δικό τους σταυρό αναζητώντας πληροφορίες για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, έμαθαν τις συνθήκες θανάτου, όπως αυτές προκύπτουν από την εξέταση των σκελετικών ευρημάτων. Για την περίπτωση του Ιωάννη Παπαδόπουλου, βρέθηκε δεμένος, χτυπημένος και πυροβολημένος, ενώ οι Τούρκοι είχαν χρησιμοποιήσει ως σχοινί, το κορδόνι των στρατιωτικών του αρβυλών! Το γεγονός ότι τα λείψανα βρέθηκαν σε αρκετή απόσταση από το στρατόπεδο, σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος στρατιώτης, πιάστηκε ζωντανός, πέρασε ένα διάστημα -ίσως και λίγων ωρών- ως αιχμάλωτος στα χέρια των Τούρκων και εκτελέστηκε! Άρα αποδεδειγμένα βάση των ευρημάτων μιλάμε για ένα ακόμα έγκλημα πολέμου. Το πιθανότερο είναι να είχαν την ίδια τύχη και οι υπόλοιποι αγνοούμενοι που βρέθηκαν στον ίδιο ομαδικό τάφο!

8 dea kypros

«Θέλω το κορδόνι, είναι αποδεικτικό στοιχείο του εκλήματος»
Ο αδερφός του στρατιώτη της ΕΛΔΥΚ, ζήτησε επίμονα να παραλάβει μαζί με τα οστά και το κορδόνι των αρβυλών που χρησιμοποιήθηκε από τους Τούρκους για να δεθεί ο Ιωάννης Παπαδόπουλος, πριν εκτελεστεί, όμως όπως καταγγέλλει στη συνομιλία που είχαμε μαζί του, το μέλος της ε/κ πλευράς στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους (ΔΕΑ) Νέστορας Νέστορος αρνήθηκε να το παραδόσει!

Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο στην οικογένεια του Ι. Παπαδόπουλου, αλλά και σε άλλους συγγενείς που βρίσκονται στην Κύπρο για την παραλαβή των οστών των δικών τους ανθρώπων.

«Για 43 ολόκληρα χρόνια αγωνιζόμαστε να βρούμε τα οστά των ανθρώπων μας. Είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται, ζήτησα το κορδόνι που έδεσαν τον αδερφό μου και αρνήθηκαν να μου το δώσουν. Είναι ένα κειμήλιο και αποδεικτικό στοιχείο των εγκλημάτων των Τούρκων...», μας ανέφερε χαρακτηριστικά ο Νίκος Παπαδόπουλος.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι το θέμα που προέκυψε, τέθηκε ενώπιον του υπουργού Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Φωκαΐδη και του Αρχηγού ΓΕΣ κ. Στεφανή στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτής, Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Οι ομάδες εμπειρογνωμόνων που αποφασίστηκε στη Διάσκεψη για την Κύπρο στη Γενεύη την περασμένη εβδομάδα να συσταθούν, μετά την απότομη διακοπή της εξέτασης του θέματος της ασφάλειας και των εγγυήσεων, αρχίσουν σήμερα τις εργασίες τους. Ωστόσο, οι ασάφειες που υπάρχουν όσον αφορά τους σκοπούς της σύστασης τους, το πλαίσιο λειτουργίας τους, το ρόλο και τους όρους εντολής τους, δεν πείθουν ότι σε αυτή τη φάση έχουν κάτι το πραγματικά ουσιαστικό να προσφέρουν εκτός του να διατηρήσουν το μομέντουμ της συνέχισης των διεργασιών γύρω από το θέμα αυτό.

Λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι αποστολή των ομάδων αυτών είναι να καταγράψουν τις θέσεις και απόψεις των αντιπάλων πλευρών επί των ζητημάτων της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Όμως δεν είναι δυνατό να μην έχει ήδη γίνει αυτό από τον ίδιο τον ειδικό αντιπρόσωπο του Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Έσπεν Μπαρθ Έιντεν, με τις συχνές προσωπικές επαφές του στα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Αθήνα, στην Άγκυρα και τις Βρυξέλλες και ασφαλώς σε συνομιλίες του με τους Βρετανούς, τους Αμερικάνους, τους Ρώσους και άλλους. Θα ήταν απίθανο ο κ. Έιντεν να μην έχει ακόμη κάνει ασκήσεις επί χάρτου με τους συνεργάτες και συμβούλους του για τετραγωνισμό του κύκλου των διαμετρικά αντίθετων απόψεων ή την εξεύρεση κάποιου κοινού εδάφους. Αλλά και τα ίδια τα εμπλεκόμενα μέρη γνωρίζουν πολύ καλά ο ένας τις θέσεις του άλλου, κυρίως από τις μεταξύ τους επαφές ( Τσίπρας – Ερντογάν, Κοτζιάς – Τσαβούσογλου, Αναστασιάδης – Ακιντζί) όσον και μέσω άλλων. Εξάλλου οι θέσεις τους επαναλήφθηκαν και στη διάρκεια της Διάσκεψης και είναι καταγραμμένες στα πρακτικά.

Συνεπώς, τι επιπλέον θα προσθέσουν οι εμπειρογνώμονες με το να καταγράψουν τις θέσεις αυτές, εκτός από το ότι θα τις περιλάβουν σε ένα κοινό έγγραφο το οποίο θα δοθεί στους πολιτικούς ηγέτες των αντιπροσωπειών; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν τίποτε περισσότερο από επανάληψη των θέσεων και των γνωστών «κόκκινων γραμμών» των ηγετών, εκτός αν διατυπωθούν πρόσθετοι όροι και απαιτήσεις όπως έκαμε ο Τούρκος ΥΠΕΞ κατά τη Διάσκεψη στη Γενεύη.

Σε τελική ανάλυση όμως η ουσία είναι τι συγκλήσεις μπορεί να γίνουν για να βρεθεί κοινό έδαφος μεταξύ των άμεσα ενδιαφερομένων μερών, οι οποίες να ικανοποιούν όλες τις πλευρές, τετραγωνίζοντας τον κύκλο των αντίθετων τοποθετήσεων τους; Αυτό είναι ζήτημα εθνικής πολιτικής και στρατηγικής. Δεν είναι δουλειά των τεχνοκρατών αλλά έργο των πολιτικών για να αποφασίσουν, αναλαμβάνοντας και το κόστος των τυχόν υποχωρήσεων ή συμβιβασμών. Οι τεχνοκράτες θα κληθούν απλώς να εκφράσουν άποψη ή να προτείνουν λύσεις σε τυχόν τεχνικά προβλήματα που προκύπτουν από τα συμφωνηθέντα.

Στο μεταξύ θα ήταν παράδοξο αν ο κ. Έιντεν δεν έχει ασχοληθεί, υπό μορφή υπόθεσης εργασίας, με σενάρια συμβιβασμού των μερών. Πρέπει λογικά να έχει ήδη κάνει διάφορες σκέψεις στο μυαλό του. Γνωρίζει όμως ότι είναι πολύ λεπτό και επικίνδυνο θέμα για τον ίδιο και τον ΟΗΕ αλλά και για την όλη διαδικασία να τις παραθέσει γραπτώς στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Οπότε, εάν είναι ορθή αυτή η διάγνωση, ο Έιντεν θα προτιμούσε να περνά τα μηνύματα του, διατυπώνοντας προσεχτικά τις σκέψεις του στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ίσως υπό μορφή ερωτήσεων ή αποριών, στην προσπάθεια εξεύρεσης κοινής βάσης επίλυσης της διαφοράς, χωρίς να κινδυνεύει να παρεξηγηθεί ότι παίρνει θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Δρ. Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτής, Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Με εκτεταμένη μελέτη μας, 6 Σεπτεμβρίου 2016, που μοιράσαμε ευρέως στην πολιτική ηγεσία,καθώς και με αρθρογραφία μας, είχαμε υπογραμμίσει ότι: Με τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις και τις «κόκκινες γραμμές» των αντιπάλων πλευρών στο θέμα της ασφάλειαςκαι των εγγυήσεων, η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα αυτό θα έμοιαζε με προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου. Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα της Διάσκεψης για την Κύπρο στη Γενεύηστις 12 Ιανουαρίου, δεν μπόρεσε όντως αυτό να επιτευχθεί και τα εμπλεκόμενα μέρη αφήνουν τώρα την προώθηση του στα χέρια τεχνοκρατών. Όπως όμως θα αναπτυχθεί πιο κάτω, χωρίς πολιτικές συγκλήσεις αυτό θα αποδειχθεί ακατόρθωτο γεγονός.

Καταρχήν όσον αφορά την πολιτική συζήτηση του θέματος, στη μελέτη υποδεικνύονται τα εξής: Για να μπορέσει να είναι πιο παραγωγική η τυχόν διαπραγμάτευση επί του προκείμενου, θα πρέπει νασυμφωνηθεί προηγουμένως το περίγραμμα μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί. Να διασαφηνιστούν οι έννοιες της ασφάλειας, της απειλής και τι σημαίνουν για την κάθε πλευρά ώστε να αντιλαμβάνεται καλύτερα η μια την άλλη. Δυστυχώς όπως φάνηκε και από τη συνέντευξη του Νορβηγού Ειδικού Αντιπρόσωπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Έιντε, μετά το πέρας της Διάσκεψης, έπρεπε να βρεθούν αντιμέτωποι με το πρόβλημα αυτό στη Γενεύη για να γίνει κατανοητό.

Διερωτάται όμως κανείς, όλοι οι αξιότιμοι διαπραγματευτές και οι σεβαστοί τεχνοκράτες –σύμβουλοι, που πλαισιώνουν τις εκάστοτε αντιπροσωπείες και ιδίως ο κ. Έιντε, που στη συνέντευξη του επανέλαβε ότι έχει εμπειρίες στη διευθέτηση συγκρούσεων, δεν γνωρίζουν ότι: Σε οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης κρίσης ή σύγκρουσης, η διασαφήνιση όρων, εννοιών και το πώς εκλαμβάνει η κάθε πλευρά το πρόβλημα και τις θέσεις της άλλης, αποτελεί βασική προϋπόθεση; Το γεγονός ότι τώρα, μετά από τόσα χρόνια, αναγνωρίζεται αυτό στο Κυπριακό, κάθε άλλο παρά αποτελεί ένδειξη επάρκειας και αποτελεσματικών χειρισμών.

Βέβαια στη Διάσκεψη μπορεί για πρώτη φορά να τέθηκε θέμα ασφάλειας και εγγυήσεων προς συζήτηση με παρούσα την Τουρκία, αλλά τα πράγματα επί του εδάφους είναι πιο δύσκολα από ότι φαίνονται. Καταρχήν, ηαποτυχία εξεύρεσης κοινού εδάφους επίλυσης του καυτού προβλήματος της ασφάλειας και των εγγυήσεων πριν φτάσουμε στη Διάσκεψη, όπως διαπιστώθηκε στη συνεδρία των πέντε (συν η Ε.Ε.), παρά τις διαβουλεύσεις Έιντε και άλλων ενδιαφερομένων, είναι βασικός λόγος γιατί δεν κατέστη καν δυνατή η διαπραγμάτευση του θέματος. Ο Νορβηγός διπλωμάτης πρέπει βέβαια να γνώριζε ότι πήγαιναν στη Διάσκεψη χωρίς να υπάρχει κοινό έδαφος, αλλά ίσως να προσδοκούσε ότι κάποια κοινή βάση θα μπορούσε να βρεθεί εκεί. Ωστόσο,τα μέρη στη Διάσκεψη περιορίστηκαν απλώς σε διατύπωση των γνωστών τους θέσεων. Ο δε Τούρκος ΥΠΕΞ Μελβούτ Τσαβούσογλου - προφανώς προσχεδιασμένα - δεν άφησε καθόλου χρονικά περιθώρια για περαιτέρω συζήτηση ή για κάποιες συγκλήσεις, γιατί βιαζόταν έλεγε να επιστρέψει στην Τουρκία, ενώ με νέες απαιτήσεις του καθιστούσε το όλο ζήτημα ακόμη πιο δύσκολο.

Με την αποτυχία της Διάσκεψης της Γενεύης να δώσει λύση στο πρόβλημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, οι πολιτικές αντιπροσωπείες ανάθεσαν το ρόλοτου τετραγωνισμού του κύκλου σε ομάδα τεχνοκρατών, που όπως είπε ο κ. Έιντεν «θα εργαστούν επί συγκεκριμένων ιδεών, πιθανών επιλογών και προτάσεων» τις οποίες θα υποβάλουν «για μια δομημένη τελική συζήτηση μεταξύ των αρχών, που θα λάβει χώρα αργότερα». Όμως το πρόβλημα της ασφάλειας όσον αφορά τη στρατιωτική του διάσταση, την παρουσίατων κατοχικών δυνάμεων στο νησί, όπως και των εγγυήσεων είναι πρωτίστως πολιτικό και στρατηγικόκαι μετά τεχνικό. Έχει να κάνει μεεθνικούς στόχουςκαι με στρατηγικούς προσανατολισμούς όπως αυτοί καθορίζονται από τις εκλεγμένες ηγεσίες των πρωταγωνιστών. Γι αυτό αν δεν υπάρξουν μεταβολές ή κοινά αποδεκτές υποχωρήσεις και συγκλήσεις από τις πολιτικές ηγεσίες των εμπλεκομένων μερών, για να δοθούν και οι ανάλογες κατευθύνσεις στην ομάδα των τεχνοκρατών, δεν μπορεί να προκύψουν σοβαρές προτάσεις ή λύσεις - τεχνικές ή μη - στο επίπεδο αυτό. Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε λοιπόν θα πρέπεινα συγκεντρώσει τις προσπάθειες επίλυσης του προβλήματοςστο πολιτικό και όχι τόσο στο τεχνοκρατικό πεδίο, ειδάλλως η αποτυχία και εδώ είναι προδιαγραμμένη.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Τώρα που βλέπουμε πιο ξεκάθαρα την πραγματικότητα του κυπριακού, μετά το πέρας αυτού του θολού τοπίου που επικρατούσε τόσους μήνες, κατανοούμε ότι η απόσυρση του κατοχικού στρατού δεν ήταν καν ένα προαπαιτούμενο για μερικούς κι ότι αδιαφορούν για την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Κύπρος έχει ενταχθεί από το 2004 και γι' αυτό συνεχίζουν να μιλούν για εγγυήτριες δυνάμεις, ενώ ξέρουμε πόσο αποτελεσματικές υπήρξαν την ώρα της εισβολής και στη συνέχεια της κατοχής.

Με άλλα λόγια, επειδή στο ενδιάμεσο προχωρήσαμε ακάθεκτα στον τρίτο γύρο αδειοδότησης είναι σημαντικό να εξετάσουμε πόσο δυναμικά μπορεί το πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το πεδίο της κυπριακής ΑΟΖ να συμβάλουν στην επίλυση του κυπριακού, ακόμα και στο πρακτικό και το τεχνικό κομμάτι, αντί να περιμένουμε μια τεχνητή επίλυση που δεν βασίζεται ούτε στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, ούτε στα ενεργειακά δεδομένα.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να συζητήσουμε σοβαρά μ' αυτές τις δύο παραμέτρους για να καταλάβουν οι Τουρκοκύπριοι, αλλά και οι έποικοι, ότι το κατοχικό καθεστώς τους κοροϊδεύει στο έπακρον κι ότι οι μεν έχουν δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι δεν μόνο στην Τουρκία, από την οποία, βέβαια, δεν τα απολαμβάνουν εδώ και δεκαετίες. Η πραγματική επίλυση του κυπριακού χρειάζεται μια αναθεώρηση των στρατηγικών δεδομένων, μια ανασυγκρότηση των κινήσεων και μια αναδίπλωση των δυνάμεών μας.

Οι εξελίξεις που είναι σημαντικές στη στρατηγική και στην ενέργεια, είναι αυτές που θα λειτουργήσουν καταλυτικά και καμία άλλη. Έτσι οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να γίνουν σε διαφορετική βάση.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Όσο και να χτυπιούνται μερικοί για να μας πείσουν από τις δύο πλευρές ότι προσπαθούν να βρουν μια λύση για το Κυπριακό, ξέρουμε ότι είναι σε λανθασμένη βάση. Για να υπάρξει λύση πρέπει να υπάρχει διαδικασία επίλυσης.

Εδώ από την αρχή έχουν εξαιρέσει από τις διαπραγματεύσεις το ενεργειακό θέμα, ενώ είναι η ουσία και ειδικά για την εξισορρόπηση των οικονομιών. Επίσης, έχουν ασχοληθεί μόνο με τα θέματα με τα οποία συμφωνούσαμε πριν το 1974. Δεν υπάρχει, λοιπόν, επί του πρακτέου καμιά μα καμιά ουσιαστική πρόοδος για τα σοβαρά θέματα όπως είναι το εδαφικό, το προσφυγικό και το περιουσιακό, όλα ως μια εποικοδομητική προσπάθεια.

Στην πραγματικότητα, ο καθένας θέλει να φανεί ότι προσπάθησε κι ότι δεν φταίει αυτός για το αναμενόμενο ναυάγιο, για να μην έχει επιπτώσεις και μάλιστα να μπορεί να εκμεταλλευτεί την όλη προσπάθεια για εκλογικούς σκοπούς και μόνο, χωρίς να υπάρχει κανένα όφελος σε εθνικό επίπεδο.

Διότι, για το εθνικό η αξιοποίηση της Κυπριακής ΑΟΖ και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου είναι απαραίτητες όχι μόνο για να υπάρξει μια οικονομική άνεση, που θα προσφέρει ένα θετικό πλαίσιο για την επίλυση, αλλά πιο πολύ διότι κάθε υπογραφή που πέτυχε η Κύπρος με την Αίγυπτο, με το Λίβανο, με το Ισραήλ και με τις ξένες εταιρείες Nobel, Eni, Total, Exxon Mobil δεν είναι επιτυχίες μιας κοινότητας, αλλά μιας χώρας.

Αποτελεί, λοιπόν, πρόσθετο επιχείρημα μεγάλης αξίας και σημασίας για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον ζυγό της βαρβαρότητας.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter