Write on Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Τάσος Μαλεσιάδας

Τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου του 1943, η 117η Μεραρχία Κυνηγών συνετέλεσε μία από τις μεγαλύτερες θηριωδίες του Γερμανικού Στρατού στον ελλαδικό χώρο, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Καλάβρυτα». Αυτό που εμείς ονομάζουμε ως «Σφαγή των Καλαβρύτων» αποτελεί ένα κραυγαλέο πολεμικό έγκλημα της Wehrmacht όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Σημειώνω ότι το έγκλημα σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τον τακτικό Γερμανικό Στρατό, όχι τα παραστρατιωτικά SS, στο πλαίσιο της τακτικής των αντιποίνων για την έντονη αντιστασιακή δράση στην περιοχή.

Σε μία εποχή που ο κάθε ένας ο οποίος έχει πρόσβαση σε πληροφορίες τις διαστρεβλώνει, τις διαβρώνει ή τις παραθέτει από τη δική του οπτική γωνία, καθήκον του ιστορικού και του ιστοριογράφου παραμένει η διατήρηση της τιμιότητας και η όσο το δυνατότερο ειλικρινής παράθεση των γεγονότων.
Τον τελευταίο καιρό, σε μία προσπάθεια εξάμβλωσης των στοιχείων, η Εθνική Αντίσταση υφίσταται όχι μία γόνιμη και ιστορικά τεκμηριωμένη ανάλυση, αλλά μία ευθεία και ανιστόρητη αμφισβήτηση. Μία αμφισβήτηση που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία ασχημονή στους νεκρούς, αντιστασιακούς και αμάχους, κάθε ομάδας, κάθε παράταξης· όλα αυτά για σκοπούς ιδεολογικούς, πολιτικούς και κομματικούς, ολότελα αναντίστοιχους με το μεγαλείο και την αναγκαιότητα της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στον ξένο κατακτητή-επιβουλευτή.
Το ιστορικό σημείωμα, αφιερώνεται στους νεκρούς, μπροστά στους οποίους εγώ, ως ιστοριογράφος, έχω την τιμή και την ευθύνη να τους ανακαλώ και να διατηρώ τη μνήμη τους στο παρόν, αλλά και στους αγέννητους, που έχω την υποχρέωση να τους εμφυσήσω τα γεγονότα και τις αξίες που εκείνα πρεσβεύουν ( και όχι πρέσβευαν, ζουν ακόμα ) χωρίς κανένα κέρδος παρά μόνο εν χάριτι της ιστορικής δικαιοσύνης.

Οι πληροφορίες προέρχονται, κυρίως, από το αρχειακό υλικό της Wehrmacht όπως και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού ( Επειχείρηση "Καλάβρυτα": Η δράση της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών μέσα από τα γερμανικά αρχεία, ΓΕΣ/ΔΙΣ, Αθήνα, 2012 ).

Η κατάσταση στην Πελοπόννησο

Η Πελοπόννησος κατά τη διάρκεια της Κατοχής αποτέλεσε τις δύο άκρες ενός νήματος. Η μία άκρη, ως και τη συνθηκολόγηση των Ιταλικών δυνάμεων κατοχής, αποτελούσε την στρατιωτική χαλαρότητα και από τη συνθηκολόγηση και ύστερα, εξαιτίας του γεωγραφικού αναγλύφου της, την άκρη του αίματος με συνεχείς μάχες οι οποίες στην ουσία συνεχίστηκαν ως και την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από τη χώρα.
Οι αναφορές της Wehrmacht, κάνουν λόγο για τις «αποτραβηγμένες στα αστικά κέντρα και πλησίων αυτών» δυνάμεις, οι οποίες είχαν απωλέσει κάθε έλεγχο στην ηπειρωτική Ελλάδα και, κατά συνέπεια, στην ενδοχώρα της Πελοποννήσου. Ως και την άνοιξη του 1943, ο ΕΛΑΣ και οι μικρότερες ανταρτικές οργανώσεις της περιοχής είχαν καταφέρει να ασκούν τον έλεγχο της συντριπτικής πλειοψηφίας της ενδοχώρας. Αυτό προβλημάτιζε αρκετά την Ανώτατη Γερμανική Διοίκηση η οποία φρικίαζε στο ενδεχόμενο περαιτέρω διασποράς των στρατευμάτων της εξαιτίας συμμαχικών αποβάσεων στην περιοχή. Έτσι, μεταφέροντας δυνάμεις από τη Γιουγκοσλαβία, αναδιοργάνωσε τις υπάρχουσες φρουρές, τις ενίσχυσε και έδωσε τη διαταγή για την ανάληψη αντιανταρτικών επιχειρήσεων με αντικειμενικό σκοπό τη συντριβή των ανταρτικών δυνάμεων.
Μία από τις μονάδες που εστάλησαν ήταν η 717η μεραρχία Πεζικού, αναδιοργανωμένη και με τη νέα της ονομασία «117η Μεραρχία Κυνηγών». Η μεραρχία απαρτιζόταν κυρίως από Αυστριακούς και εθνοτικά Γερμανούς και ως αποστολή της είχε τη διεξαγωγή αντιανταρτικών επιχειρήσεων. Η εκ βάθρων αναδιοργάνωσή της από μεραρχία μετόπισθεν σε μεραρχία α' τάξης την καθιστούσε ικανή να αναλάβει και να διεξαγάγει ευρείες επιχειρήσεις χωρίς περαιτέρω ενισχύσεις.
Η μεραρχία αποτελούνταν από δύο Συντάγματα Κυνηγών (737 και 749 Συντάγματα) και από ένα Σύνταγμα Πυροβολικού (670). Με τη μετεγκατάστασή της στην Πελοπόννησο, ενσωμάτωσε και όλες τις υπάρχουσες γερμανικές δυνάμεις. Διοικητής της ήταν ο Υποστράτηγος Karl von Le Suire, ένας σαδιστής αξιωματικός, φανατικός υπέρμαχος των αντιποίνων και ανηλεής. Έδρα της μεραρχίας υπήρξε το Περιγιάλι Κορινθίας.

mnhmeio2

Τα γεγονότα που οδήγησαν στη σφαγή: O λόχος Schober.

Για την αντιμετώπιση των ανταρτών η 117η Μεραρχία εξαπέλυσε άμεσες επιχειρήσεις, για την εδραίωση της κυριαρχίας στην περιοχή. Ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Σόμπερ, ανέλαβε την αναγνώριση περιμετρικά των Καλαβρύτων. Βιαστικά συγκροτημένο, με τα απαραίτητα, μόνο, εφόδια και πυρομαχικά και χωρίς ασυρμάτους ( αυτό αργότερα θα έκρινε πολλά στην έκβαση της επιχείρησης ). Η διήμερη αποστολή του λόχου Σόμπερ ξεκινούσε.
Οι αντάρτες γνώριζαν για την επιχείρηση και έτσι απέστειλαν σώμα 200 ανταρτών ώστε να ενεδρεύσει στην τοποθεσία και να χτυπήσει τον γερμανικό λόχο. Η ενέδρα ήταν άκρως επιτυχημένη και ο λόχος αποτραβήχτηκε σε κοντινό ύψωμα όπου και δεχόταν τις επιθέσεις πλέον των 500 ανδρών, καθότι ο ΕΛΑΣ είχε ενισχυθεί από τον Εφεδρικό ΕΛΑΣ και από πατριώτες που υπέθεταν ότι η παρουσία των Γερμανών στο χωριό ήταν στο πλαίσιο της καταστροφής των Καλαβρύτων.
Ο Σόμπερ, χωρίς ασυρμάτους και άλλον τρόπο να ζητήσει ενισχύσεις από τη μονάδα του, με τα πυρομαχικά να έχουν σχεδόν εξαντληθεί, επιχείρησε διάσπαση του κλοιού των ανταρτών. Η προσπάθεια απέτυχε και το απόσπασμα αιχμαλωτίστηκε, εκτός από λίγους στρατιώτες που κρύφτηκαν σε μία χαράδρα και κατάφεραν να ξεφύγουν. Εκείνοι ειδοποίησαν τη διοίκηση για τα γεγονότα.
Η ύπαρξη γερμανών αιχμαλώτων εξόργισε τον Λε Σουίρ. Ξεκίνησε άμεσα διαδικασία διαπραγματεύσεων. Ανέφερε ότι αν του δοθούν πίσω οι αιχμάλωτοι θα βοηθήσει επισιτιστικά την περιοχή. Οι άνδρες του ΕΛΑΣ ζητούσαν ανταλλαγή αιχμαλώτων. Ο Λε Σουίρ δεν είχε καμία διάθεση για διαπραγμάτευση αλλά ήθελε να επιβάλλει όρους.

skies

Η σφαγή των Καλαβρύτων

Η επιχείρηση «Καλάβρυτα» υπεγράφη στις 25 Νοεμβρίου του 1943. Αντικειμενικός σκοπός της ήταν η εκκαθάριση του ορεινού όγκου του Χελμού. Αυτό σήμαινε εκτελέσεις και λεηλασίες με σκοπό τη διακοπή υποστήριξης του πληθυσμού στις αντιστασιακές ομάδες.
Τα γεγονότα κλιμακώθηκαν απότομα. Όταν ο Λε Σουίρ έμαθε πως 3 τραυματίες αιχμάλωτοι είχαν κτηνωδώς εκτελεστεί από μέλη της ΟΠΛΑ ( τα κρανία τους συνετρίβησαν από αιχμηρά αντικείμενα ) παρά τις αντιρρήσεις των ιατρών, τότε έδωσε τη διαταγή για τη βίαιη απελευθέρωση των στρατιωτών του. .
Οι Γερμανοί εκτέλεσαν αγρότες σε περιοχή πλησίον του σημείου κράτησης των αιχμαλώτων. Στις 5 Δεκεμβρίου ο ΕΛΑΣ τους μετέφερε σε μία χαράδρα, όπου και τους εκτέλεσε ομαδικά. Δύο άνδρες από τους 77 κατάφεραν να σωθούν. Επέστρεψαν στη μονάδα τους αναφέροντας τα τεκταινόμενα.
Ο ταγματάρχης Ebersberger ανέλαβε την κτηνώδη αποστολή του αφανίζοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Οι Ρογοί, η Κερπινή, η Άνω και Κάτω Ζαχλωρού, έπαψαν να υφίστανται. Μοναχοί στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου εκτελέστηκαν, την επόμενη μέρα τα χωριά Σουβάρδο και Βραχνί δηώθηκαν. Κορωνίδα των αγριοτήτων όμως αποτέλεσε η σφαγή των Καλαβρύτων, με την εκτέλεση όλου του ανδρικού πληθυσμού, στις 13 Δεκεμβρίου. Ακολούθησε ευρύτερη λεηλασία και πυρπόληση της περιοχής.
Δε θα προχωρήσω σε λεπτομέρειες της σφαγής. Το έχουν κάνει άλλοι περισσότερο καλά από εμένα. Στην τελική αναφορά της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών αναφέρεται το πλήρες αποτέλεσμα της επιχείρησης «Καλάβρυτα». Αναφέρουν την ολοκληρωτική καταστροφή εικοσιτεσσάρων χωριών και τριών μοναστηριών. Οι εκτελέσεις ανέρχονται σε 696 άτομα. Η επιχείρηση έληξε στις 14 Δεκεμβρίου και οι άνδρες επανήλθαν στις βάσεις τους.
«Ως πράξη αντιποίνων για τη δολοφονία 75 αιχμαλώτων του Λόχου Schober διατάχθηκε ο τυφεκισμός του ανδρικού πληθυσμού και η πυρπόληση όλων των οικισμών στην περιοχή της επιχειρήσεως.
Στις 14.12.43 η επιχείρηση έληξε και οι μονάδες επέστρεψαν στα στρατόπεδα.
1.) Απώλειες εχθρού: 17 νεκροί, πολλοί τραυματίες.
2.) Φίλιες απώλειες: 13 νεκροί, 12 τραυματίες.
3.) Αντίποινα: Οι ακόλουθοι οικισμοί καταστράφηκαν:
Ρογοί, Κερπινή, σιδ. σταθμός Κερπινής, Άνω Ζαχλωρού, Κάτω Ζαχλωρού, Σούβαρδο, Βραχνί, Καλάβρυτα, Μονή Μεγάλου Σπηλαίου, Μονή Λαύρας, Αγία Κυριακή, Αυλές, Βισοκά, Φτέρη, Κλαπατσούνα, Πυργάκι, Βάλτσα, Μελίσσια, Μονή Ομπλού, Λαπαναγοί, Μάζι, Μαζέικα, Παγκράτι, Μορόχοβα, Δερβένι, Βάλτος, Πλανητέρο, Καλύβια.
696 Έλληνες τυφεκίσθηκαν».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης - Δημοσιογράφος

Η περίπτωση της Κρήτης δεν είναι μοναδική. Γερμανικές μονάδες πολύ μεγαλύτερες μάλιστα ,παρέμειναν οπλισμένες αν και είχαν επισήμως παραδοθεί, στη Νορβηγία, στην Αλσατία όσο και στην Τσεχοσλοβακία, για διάφορους λόγους και με την άδεια των συμμάχων, για πολύ μετά το πέρας του πολέμου.

Η «εκκένωση των ελληνικών νησιών» μόνο ανενόχλητη δεν υπήρξε. Στο διάστημα Ιουνίου –Αυγούστου του 1944 τα συμμαχικά υποβρύχια (και Ελληνικά ασφαλώς) και αεροσκάφη βύθισαν σχεδόν το 80% των υπό γερμανικό έλεγχο σκαφών στο Αιγαίο που δεν ήταν δα και πολλά. Φυσικά μικρές φρουρές που μπορούσαν να φυγαδευτούν με καΐκια δεν αντιμετώπισαν σοβαρό πρόβλημα λόγω του μικρού μεγέθους των πλοιαρίων. Για να εκκενωθούν όμως η Κρήτη , η Ρόδος και η Μήλος έπρεπε να δημιουργηθούν ισχυρές νηοπομπές με μεγάλα πλοία και ικανή συνοδεία, πράγμα αδύνατο με βάση τις δυνατότητες των Γερμανών στη Μεσόγειο τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ούτε μεγάλα πλοία διέθεταν σε επάρκεια και ούτε δείγμα πλοίων συνοδείας, ενώ και η Λουφτβάφε είχε εξαφανιστεί από καιρό.

Ειδικά για την Κρήτη οι σύμμαχοι, εν προκειμένω οι Άγγλοι είχαν να «διαχειριστούν» μια εγκλωβισμένη ενισχυμένη γερμανική Μεραρχία με πλήρη οπλισμό, την στιγμή που ο πόλεμος απείχε ακόμη πολύ, ειδικά σε αίμα, από το τέλος του. Μην ξεχνάμε το «ανθρωποβόρρο» ιταλικό μέτωπο που κρατούσε ισχυρά ο στρατάρχης Κέσερλινγκ, ενώ δυτικά οι Γερμανοί κάθε άλλο παρά είχαν εξουδετερωθεί – η σαρωτική επιχείρηση των Αρδεννών που λίγο έλλειψε να ανατρέψει το συμμαχικό μέτωπο ακολούθησε μόλις την Πρωτοχρονιά του 1945.
Με λίγα λόγια οι Βρετανοί ειδικά δεν μπορούσαν να διαθέσουν δυνάμεις στην Κρήτη. Δεν είχαν την δυνατότητα και δεν είχαν λόγους να ματώσουν άλλο για μια εξουδετερωμένη στην πράξη και ανίκανη να προκαλέσει ανατροπές στον πόλεμο εγκλωβισμένη γερμανική φρουρά.

greekisles1945

Για την ίδια αιτία δεν είχαν κανένα μα κανένα λόγο να συγκρουστούν με τον Γερμανικό στρατό στην Ελλάδα, τη στιγμή μάλιστα που αυτός υποχωρούσε και για αυτό ευνόησαν την «αναίμακτη» αποχώρηση του ,γνωρίζοντας πως οι μονάδες αυτές δεν επρόκειτο να βρεθούν απέναντι τους, αλλά απέναντι στον ταχέως επελαύνοντα «Κόκκινο Στρατό». Ποιό «τίμημα της συμφωνίας «περί αμαχητί αποχώρησης»;! ΜΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΠΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

(Όσο για τον "αρχιτέκτονα" του Φύρερ , τον Ναζί... τζέντλμαν Αλμπέρτ Σπέερ, που γλύτωσε την αγχόνη για «τεχνικούς λόγους», στα πολλά αναξιόπιστα που είπε κατόπιν εορτής για λόγους που μόνο αυτός γνώριζε, μάλλον πρέπει να προσθέσουμε και τα περί της «ελληνικής συμφωνίας»).

Η έλλειψη δυνατοτήτων των Βρετανών φάνηκε ξεκάθαρα όταν τα «Δεκεμβριανά» κατέδειξαν την ανεπάρκεια της Βρετανικής δύναμης να ελέγξει το «ελληνικό ζήτημα» όπως προέκυπτε και χρειάστηκε η εσπευσμένη μετακίνηση κρίσιμων μονάδων από το Ιταλικό μέτωπο με αποτέλεσμα για ένα σημαντικό διάστημα οι εκεί επιχειρήσεις να παγώσουν. (Κατέδειξαν επίσης και τον πλήρη αιφνιδιασμό του Φόρειν Όφις που δεν πίστευε πως τα πράγματα στην Ελλάδα, παρά τις ενδείξεις, θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε ανοιχτή εμφύλια σύρραξη).
Είναι λοιπόν γνωστό πως ο έλεγχος της εγκλωβισμένης γερμανικής φρουράς ανατέθηκε στους Κρήτες αντάρτες τόσο των ΕΟΕΑ (ΕΟΚ) όσο και του ΕΛΑΣ. Είναι επίσης γνωστό (ή μήπως δεν είναι;) πως ο ΕΛΑΣ Κρήτης ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ και διατήρησε τον οπλισμό του επί μακρόν γι αυτόν ακριβώς το λόγο και στο τέλος αφοπλίστηκε - όχι αναίμακτα πάντα, ειδικά στη Δυτική Κρήτη - από τον νεοσυσταθέντα Ελληνικό Στρατό.

Όσο για την τελική συμφωνία παράδοσης του ΜΠΕΝΤΑΚ, ναι είναι γνωστό πως το Ελληνικό αντίτυπο άλλα έγγραφε(περί παράδοσης και στους Έλληνες), όμως ήταν φυσικό οι Βρετανοί που πλέον είχαν υπό την πλήρη ευθύνη τους μερικές χιλιάδες αιχμαλώτους - αυτοί και όχι οι Έλληνες - ενώπιον του Διεθνούς Δικαίου, να δεχτούν να διατηρήσουν οι αιχμάλωτοι τον ατομικό τους οπλισμό έως ότου επιβιβαστούν στα πλοία καθώς ο κίνδυνος πράξεων αντεκδίκησης από τον σκληρά δοκιμασμένο λαό της Κρήτης (και όχι μόνο από τους αντάρτες) ήταν υπαρκτός (ουδείς, πιστεύω, μπορεί να αρνηθεί αυτό το δεδομένο).

Περί του «Σπέρματος ανεξαρτησίας»
Ζιαν Φίλντινγκ ο πλέον φαιδρός και αναποτελεσματικός - και γι αυτό αναξιόπιστος - πράκτορας της SOE στην Κρήτη. Με έγγραφα στην υπηρεσία του προσπαθούσε να αποδώσει την απραξία στην περιοχή ευθύνης του, στη «δειλία και τη φιλαργυρία» των Κρητικών (το δεύτερο επίθετο για να δικαιολογήσει τις λίρες που τσέπωνε). Ποτέ δεν έγινε στην πράξη φίλος (σε αντίθεση με τους άλλους συναδέλφους του)με κανέναν από τους Κρήτες συνεργάτες του.

23473065 1968625720044278 9076585797266435599 n 1

Καπεταν Μπαντουβας, Κρις Γουντχάουζ
Το κίνημα αντίστασης στην Κρήτη οφείλει τα μέγιστα στον καπετάν Μανώλη. Όπως όμως όλοι οι παραδοσιακοί οπλαρχηγοί ,είχε την τάση να «μεγαλοποιεί» τα γεγονότα (π.χ « στη Σύμη σκότωσα πάνω από 200 Γερμανούς» , σ.σ. 24 νεκροί περιλαμβανομένων των 11 αιχμαλωτισμένων - τυφεκισθέντων και περίπου 34 τραυματίες). Σίγουρα ήρθε σε σύγκρουση με τον Γουντχάουζ (ο οποίος πέρα από ικανότατος πράκτορας ήταν και άριστος διπλωμάτης). Δεν μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι αν ο λόγος ήταν ο αναφερόμενος (περί αυτονομίας) ή κάποιος άλλος ή πολλοί λόγοι ταυτόχρονα σε μια περίοδο όπου πολλά «δεδομένα» έμπαιναν στη σχέση των ανταρτικών ομάδων με τις συμμαχικές αποστολές.

Ο Γουντχάουζ στα πλούσια συγγράμματα του αναφορικά με την Ελλάδα πουθενά δεν κάνει τέτοια αναφορά ούτε αφήνει κάποια υπόνοια. Θα μπορούσε ασφαλώς να το αποκρύπτει, όμως, εμφανίζεται θετικός απέναντι στα ελληνικά αιτήματα για προσάρτηση της Βόρειας Ηπείρου και της Δωδεκανήσου, ενώ δεν παρακάμπτει και την αναφορά για την Κύπρο μιλώντας έστω ψυχρά για «εθνικό πόθο» των Ελλήνων. Το βέβαιο είναι πως ο καπετάν Μπαντουβάς αρνήθηκε να τεθεί απευθείας υπό τις διαταγές του Γουντχάουζ.

Από πουθενά δεν προκύπτει όμως πως η Βρετανία όντως επιχείρησε να «ανεξαρτητοποιήσει» την Κρήτη με ουσιαστικές κινήσεις. Άλλο πράγμα οι «ευσεβείς πόθοι» ενδεχομένως και οι αρλούμπες του Φίλντιγκ και άλλο οι πράξεις.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Συλλογή υπογραφών ξεκίνησαν και συνεχίζουν πολίτες στην Κρήτη με σκοπό την εφαρμογή της απόφασης του Πανεπιστημίου Κρήτης για την άμεση ανάκληση του τίτλου του επίτιμου διδάκτορα στον Χάινς Ρίχτερ.

Υπενθυμίζεται ότι η ανακήρυξη της επιτιμίας του Γερμανού καθηγητή, πραγματοποιήθηκε εν κρυπτώ στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου που τότε τελούσε υπό κατάληψη, καθώς η προσπάθεια του Πανεπιστημίου να τον τιμήσει στις 19/11/2014 στο Ωδείο Ρεθύμνου, διεκόπη επεισοδιακά από την παρουσία συγγενών των θυμάτων των ναζιστών, φορέων, πολιτών και εκπροσώπων του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας.

Παρά το γεγονός ότι το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου, είχε αποφασίσει ομόφωνα στις 25 Μάιου 2016, την ανάκληση του τίτλου του επίτιμου διδάκτορα στον Χάινς Ρίχτερ, η απόφαση αυτή ακόμη δεν έχει γίνει πράξη.

Το κείμενο με τις υπογραφές τίθεται υπόψη του πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης Οδυσσέα Ζώρρα, με κοινοποίηση προς τα τμήματα Κοινωνιολογίας, Οικονομικών Επιστημών και Πολιτικών Επιστήμης αλλά και στο «Σωματείο Ρεθυμνίων Πληγέντων από την ναζιστική κατοχή 1941-1945».

Στο κείμενο αναφέρονται τα εξής:

"Μαζεύουμε υπογραφές (μακριά από AVAAZ) για να στηρίξουμε την επιστολή προς το Πανεπιστήμιο Κρήτης για την άμεση ανάκληση του τίτλου του επίτιμου διδάκτορα στον παραχαράκτη Χ. Ρίχτερ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ κ. ΟΔΥΣΣΕΑ ΖΩΡΡΑ, ΠΡΥΤΑΝΗ
Σε συνέχεια της αλληλογραφίας μας σχετικά με την ανάκληση του τίτλου του επίτιμου διδάκτορα από τον Χ.Ρίχτερ,επανερχόμαστε στο θέμα και αφού ανατρέξαμε στην από 7/4/2017 επιστολή σας με την οποία μας απαντήσατε στο σχετικό αίτημα μας από τις 23/3/2017 σας γνωρίζουμε τα παρακάτω.

1. Έχουν περάσει ξανά έξι [6] μήνες νέας αδικαιολόγητης [και ενώ έχουν προηγηθεί δεκαέξι [16] μήνες] καθυστέρησης από την ημέρα της ομόφωνης απόφασης του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης [25 Μαίου2016] και το Πανεπιστήμιο Κρήτης δεν έχει προβεί σε καμία ουσιαστική κίνηση ανάκλησης του διδακτορικού τίτλου από τον Χ.Ρίχτερ.
Αντιθέτως εμφανίζει μια απίστευτη γραφειοκρατική κωλυσιεργία μεταξύ Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Κοσμητείας της Σχολής δίνοντας την εντύπωση πως αδυνατεί ή δεν θέλει να να προβεί στην ανάκληση της τιμής που κακώς επιδόθηκε στον κ. Ρίχτερ.

2. Από τα όσα ακούστηκαν στο δικαστήριο διαπιστώθηκε ότι η όλη διαδικασία ανακήρυξης ήταν ελλιπής και εν πολλοίς παράτυπη, ενώ πολλά μέλη του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης δε είχαν καν ενημερωθεί για αυτήν.
Ο Κοσμήτορας της Σχολής Δημήτρης Μυλωνάκης και η Πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης Ήβη Μαυρομούστακου δεν ακολούθησαν την πρέπουσα διαδικασία αλλά προχώρησαν στην τελετή βράβευσης εν κρυπτώ στην υπό κατάληψη Πανεπιστημιούπολη του Γάλλου.
Αναρωτιόμαστε αν μέχρι σήμερα τρία [3] χρόνια αφότου έχει ξεσπάσει αυτό το πρωτοφανές σκάνδαλο, έχει διαταχθεί κάποια διερεύνηση της υπόθεσης.
Τελικά τι δεν έγινε σωστά και ποιοί έχουν την ευθύνη γιαυτήν την υπόθεση που ταλανίζει την σχέση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία της Κρήτης.

3. Δεδομένου ότι ο νέος Νόμος ορίζει την Σύγκλητο ως το αρμόδιο όργανο για τον χειρισμό τέτοιων ζητημάτων, η Πρυτανική Αρχή οφείλει να αποκαταστήσει την ηθική τάξη εμπράκτως και να μας γνωρίσει ότι ήδη έχει προβεί στην διαδικασία ανάκλησης του τίτλου και ότι αυτό το θέμα έχει πλέον τελειώσει χωρίς πάλι την παρέμβαση του Χ.Ρίχτερ.
Το κείμενο μας αυτό θα δημοσιευθεί στον Τοπικό Τύπο ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς το Πανεπιστήμιο Κρήτης και την Πρυτανεία που αδικαιολόγητα κωλυσιεργεί να επιλύσει το σημαντικό αυτό πρόβλημα που μας απασχολεί.
Περιμένουμε την απάντηση σας και επιφυλασσόμεθα για κάθε νόμιμη ενέργεια μας".

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης - Δημοσιογράφος

Μέγας Κρης ιστορικός -κοτζαμάν καθηγητής Πανεπιστημίου (τίνος;) που χρόνια τώρα πλαστογραφεί την ιστορία της Κρήτης κατά πως τον βολεύει και αφήνει αποχαυνωμένη την τοπική κοινωνία με τις φοβερές αποκαλύψεις του , "χτύπησε" ξανά... Προσκεκλημένος -ένεκα της επετείου- σε τηλεοπτική εκπομπή για να μιλήσει,ασφαλώς, για τη Μάχη της Κρήτης αποκάλυψε τούτο το νέο το φοβερό...

"Ο Φράιμπεργκ (σ.σ. ο Νεοζηλανδός Στρατηγός υπεύθυνος για την άμυνα της Κρήτης) είχε -λέει- εκ των προτέρων συνεννοηθεί με τους Γερμανούς να υποχωρήσουν οι Βρετανοί ανενόχλητοι" γεγονός που άφησε "τον ντόπιο πληθυσμό απροστάτευτο στην εφαρμογή αντιποίνων". Τι φοβερή ατάκα. Τι συγκλονιστική αποκάλυψη -και πάλι- κατόπιν... βαθιάς έρευνας βεβαίως! Μα πως δεν το είχαμε σκεφτεί τόσα χρόνια; Φυσικά αυτός ο "αποικιοκράτης" δεν θα δεινε δεκάρα τσακιστή για τους "ιθαγενείς"!

18740066 1892586884314829 7661103759218715234 n

Φυσικά και φταίει ο Φράιμπεργκ για τις μαζικές εκτελέσεις αμάχων μετά τη μάχη και όχι οι Γερμανοί!
Φυσικά και φταίνε και ο Πάτρικ Λη Φέρμορ και ο Στάνλεϊ Μος και ο Πατεράκης και ο Τυράκης και ο Σαβιολής και όλοι οι άλλοι της ομάδας για τα φοβερά αντίποινα που ακολούθησαν τηναπαγωγή του Κράιπε και οχι οι Γερμανοί!
Φυσικά και φταίνε οι ίδιοι -μαζί και οι Ανωγειανοί που συνέδραμαν στην ενέδρα της Δαμάστας ,για την εκδικητική εξόντωση των κατοίκων του χωριού από τους Γερμανούς -και όχι ,ασφαλώς, οι ίδιοι οι Γερμανοί!

Φυσικά και η εκτέλεση των Γερμανών του Φυλακίου της Κάτω Σύμης από τους αντάρτες του Μπαντουβά ήταν προβοκάτσια των Αγγλων ώστε να προκληθούν τα αντίποινα και η εξόντωση από τους Γερμανούς του συνόλου σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού της επαρχίας Βιάννου,καθώς όλοι ήταν ΕΑΜικοί (!) και κατά συνέπεια ...αντιαποικιοκράτες- και όχι οι Γερμανοί!

- Ναι ο "καθηγητής" μας τα χει πει όλα αυτά και ουδείς από όσους τον ακούν ,αποσβολωμένοι ,δεκαετίες τώρα βρέθηκε να του απαντήσει.Ουδείς ,ούτε "απλός πολίτης" ούτε "επίσημος"(κι ας έχουν ειδικά οι δεύτεροι τη σαφή υποχρέωση). Γιατί; Γιατί κανείς δεν μελετά την ιστορία για να μπορεί να την ερμηνεύσει.(Εξάλλου η Ιστορία κατά τεκμήριο αφορά...τσ αποθαμένους)...

Ούτε η καλή συνάδελφος μπόρεσε να του απαντήσει και τον άφησε να λέει ανενόχλητος τα "καινούρια" του για τον Φράιμπεργκ.

Για να βγάλουν -ξανά- οι Κρητικοί το συμπέρασμα πως τους αγαθούς Γερμανούς που έκαιγαν, ξεθεμελίωναν, σκότωναν, τους "παγίδευαν" διαρκώς αυτοί οι πονηροί "αποικιοκράτες" οι Άγγλοι. Αυτοί και οι ...αγγλοκίνητοι αντάρτες. Αυτοί φταίνε για όλα ,όχι οι Γερμανοί!!! Ακριβώς ότι λέει κι ο πολύς Χάιντζ Ρίχτερ δηλαδή. Ακριβώς το ίδιο.
Και μεις τα βάζουμε με τον Γερμανό "αναθεωρητή", ενώ ο "δικός" μας "Ρίχτερ", δεκαετίες τώρα "αναθεωρεί" και βρίζει και προσβάλει ευσχήμως αλλά σκαιότατα τους παππούδες και τους πατεράδες μας και τις γιαγιάδες και τις μάνες μας...

18582596 1892586967648154 8412024693014304366 n

Υ.Σ. Η παραπάνω φωτογραφία "με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ που αιφνιδιάζουν και μακελεύουν γερμανικό απόσπασμα ενώ ο ...Άγγλος σύνδεσμος τραβά τη φωτογραφία" (σ.σ. τέρας ψυχραιμίας ο ...τουρίστας) την κυκλοφόρησε ο ίδιος σε σχολικό εγχειρίδιο ως γνήσια! Προέρχεται από το ωραίο ελληνικό φιλμ "Το Νησί των Γενναίων" του 1953. Ακόμη την αναπαράγουν αβαβά όσοι δεν ξέρουν -και είναι πολλοί- προσβάλλοντας ,άθελα τους αυτοί και τη μνήμη των μαχητών του ΕΛΑΣ και ο σύνολο της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 09 Μαΐου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιμέλεια: Γιώργος Λαμπράκης

Η Κρήτη, το νησί που κατακτήθηκε μετά απ' όλα τα ελληνικά εδάφη (Μάιος 1941) ήταν το τελευταίο που απελευθερώθηκε (Μάιος 1945). Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τελούσε για μήνες μετά τη συντριβή των χιτλερικών δυνάμεων υπό ένα ιδιότυπο αγγλογερμανικό καθεστώς σε μεγάλο μέρος του. Κατάσταση χωρίς προηγούμενο, αν εξαιρεθούν οι συμμαχικές ζώνες κατοχής στην ίδια τη Γερμανία.

​Στην Κρήτη υπογράφτηκε, πριν από 72 χρόνια, η τελευταία επίσημη πράξη παράδοσης ναζιστικών στρατευμάτων σε όλη της Ευρώπη. Αλλά αυτό και τα παράδοξα παρεπόμενά του δεν ήταν η μόνη ελληνική πρωτοτυπία εκείνων των ημερών. Μια άλλη, που συνήθως διαφεύγει, είναι ότι την ίδια μέρα με την υπογραφή τής άνευ όρων παράδοσης στο Βερολίνο, παρόμοια συμφωνία συναπτόταν και στα Δωδεκάνησα. Μόνο που εκεί τη γερμανική κατοχή διαδεχόταν η αγγλική!

Η συμφωνία παράδοσης των Γερμανών στην Κρήτη υπογράφηκε μόλις το βράδυ στις 9 προς 10 Μαΐου 1945 στη Βίλα Αριάδνη στο Ηράκλειο. Δηλαδή 24ωρα μετά την άνευ όρων παράδοση των χιτλερικών στους συμμάχους (7 - 9 Μαΐου στη Ρεμς και το ίδιο το Βερολίνο). Αρχισε μάλιστα να ισχύει αργότερα. Από τις 10 το πρωί ώρα Γκρίνουιτς της 10ης Μαίου.

vila ariadni

Το κείμενο της παράδοσης
Στη σελ 768 του βιβλίου του ο Γεώργιος Κάββος δημοσιεύει το κείμενο που προφανώς τους έδωσαν οι Βρετανοί και που πιστεύουν ότι είναι αυτό που υπέγραψαν ο Μπέντακ, ο Κίρκμαν και ο Φουντουλάκης.

18301887 10155263643532829 5722980875744046748 n

«Στρατηγείον Συμμαχικών Δυνάμεων
Απόρρητον
Έγγραφον τοπικής παραδόσεως των εν Κρήτη
Γερμανικών και Ιταλικών Δυνάμεων
1. Ο Γερμανός Διοικητής Φρουρίου Κρήτης, δια του παρόντος παραδίδει άνευ όρων απάσας τας υπό την Διοίκησιν ή έλεγχον του δυνάμεις ξηράς, αέρος και θαλάσσης και θέτει άνευ όρων εαυτόν και τας δυνάμεις ταύτας εις την διάθεσιν του Αν. Συμ/κού Δ/τού του Μεσογειακού Θεάτρου επιχειρήσεων.
2. Άπασαι αι υπό την διοίκησιν ή έλεγχον του Γερμανού Διοικητού Φρουράς Κρήτης ένοπλοι δυνάμεις θα καταπαύσουν οιασδήποτε εχθροπραξίας επί της ξηράς, θαλάσσης και εν αέρι κατά την 10ην ώραν Αστεροσκοπείου Γκρήνουιτς της 10ης ημέρας του Μαίου 1945.
Ο Γερμανός Δ/τής Φρουράς Κρήτης αναλαμβάνει να κάμη τας αναλόγους διευθετήσεις πάραυτα.
3. Ο Γερμανός Διοικητής αναλαμβάνει να εκτελέση τας εν τω παραρτήματι τούτο διατασσομένας διαταγάς αι οιασδήποτε περαιτέρω διαταγάς Ανωτ. Συμμάχου Δ/τού του Μεσογειακού Θεάτρου Επιχειρήσεων. Παρακοή εις τας τοιαύτας διαταγάς ή αποτυχία προς συμμόρφωσιν προς ταύτας, θέλει τιμωρηθή σύνωδα των παραδεδειγμένων Νόμων και συνηθειών πολέμου.
4. Το έγγραφον τούτο θέλει τεθή εν ισχύει άμα τη υπογραφή και εν των συνημμένω παραρτήματι διαταγαί θέλουν καταστή εκτελέσιμοι κατά την εν τη άνω παραγράφω προσδιορισθείσαν ημέραν και χρόνον.
4. Το έγγραφον τούτο και αι συνοδευτικαί διαταγαί συνετάχθησαν εις τε την Αγγλικήν, Ελληνικήν και Γερμανικήν γλώσσαν.
Η Αγγλική μετάφρασις είναι το αυθεντικόν κείμενον. Εγειρομένης οιασδήποτε αμφιβολίας ως προς την σημασίαν ή ερμηνείαν η απόφασις του Ανωτάτου Συμμάχου Διοικητού καθίσταται τελειωτική.
6. Το έγγραφον τούτο είναι ανεξάρτητον και ουχί προς ζημίαν και θα υποκατασταθή υπό οιουδήποτε γενικού εγγράφου περί παραδόσεως, επιβαλλομένου υπό ή εκ μέρους των Ηνωμένων Εθνών και εφαρμοστέου επί της Γερμανίας ενόπλων δυνάμεων εν συνόλω.
Γερμανός Διοικητής Ανώτατος Σύμμαχος Αρχηγός
Φρουράς Κρήτης του Μεσογειακού Θεάτρου
Bendhak Επιχειρήσεων
Υποστράτηγος Alexander α.α. Kirkman
Άγγλος Ταξίαρχος
Τόπος: Ηράκλειο Ο Στρατιωτικός Διοικητής Κρήτης
9 Μαΐου 1945 Γ. Φουντουλάκης
ώρα 22.30 Υποστράτηγος”

5188

Οι Γερμανοί παραμένουν οπλισμένοι στην Κρήτη!
Το σύνολο των εγκλωβισμένων κατοχικών δυνάμεων στην Ελλάδα, τον Νοέμβριο του 1944, υπολογίζεται σε 24.000-25.000 Γερμανούς και 10.000 Ιταλούς. Η κύρια δύναμη παρέμεινε στην Κρήτη (περίπου 15.000 Γερμανοί και 5.000 Ιταλοί). Αυτή συμπτύχθηκε στην περιοχή των Χανίων, υπό τον υποστράτηγο Χ. Μπέντακ. Αναπτύχθηκε στην παραλιακή λωρίδα σε μήκος 65 και βάθους 16 χιλ. Η ζώνη αυτή, από τη Γεωργιούπολη μέχρι τα Πλακάλωνα Κισσάμου, ανακηρύχτηκε σε «Οχυρά Θέση Κρήτης». Ηταν πάνοπλη, μόνο αεροπλάνα και πλοία έλειπαν για να είναι μια πλήρης μονάδα τακτικού στρατού.

Το συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ουδέποτε ασχολήθηκε επιχειρησιακά μαζί της ούτε η κυβέρνηση των Αθηνών. Οι αντάρτικες δυνάμεις στο νησί (ΕΟΚ και κυρίως ο ΕΛΑΣ) μάταια ανέμεναν διαταγές για συγκέντρωση δυνάμεων, ώστε να εκκαθαρίσουν την περιοχή. Αλλά ακόμη και η συγκέντρωσή τους γύρω από την κατεχόμενη περιοχή απαγορευόταν! Καμιά ανταπόκριση δεν έβρισκαν οι προτροπές των ηγετών του ΕΛΑΣ (Σαράφης κ.ά.) για την εκδίωξη των Γερμανικών στρατευμάτων από το νησί. Οι Αγγλοι με πρόσχημα τον φόβο αντιποίνων σε βάρος των Γερμανών από τον ντόπιο πληθυσμό (!) δεν το επέτρεπαν!

«Στις μάχες», γράφει ο ιστορικός Γ. Μαργαρίτης, «αποδείxτηκε ότι οι αντάρτες δεν ήταν σε θέση να απειλήσουν τους ισχυρά εξοπλισμένους και περιχαρακωμένους Γερμανούς. Σε μια απελπισμένη κίνηση έγινε προσπάθεια να οργανωθεί στην Αθήνα (με πρωτοβουλία του ίδιου του γραμματέα του ΚΚΕ, Γιώργη Σιάντου) εκστρατευτικό σώμα του ΕΛΑΣ για την Κρήτη... Οι εκρηκτικές εξελίξεις στην Αθήνα και το ξέσπασμα των Δεκεμβριανών -που προκάλεσαν συγκρούσεις και στην Κρήτη- ακύρωσαν όλα αυτά τα σχέδια».

Εκ των υστέρων προκύπτει ότι για γενικότερους λόγους, που σχετίζονταν με τους υπολογισμούς των Αγγλων για την επόμενη μέρα, μετά την παράδοση της Γερμανίας, ήθελαν τη διατήρησή τους στο «Φρούριο». Βεβαίως, ενδιαφέρονταν και για την τύχη του οπλισμού τους, που δεν έπρεπε να πέσει σε κρητικά χέρια...
Αλλά και όταν φάνηκε ότι οι υπολογισμοί αυτοί και κάποια «αδιανόητη επιχείρηση» του Τσόρτσιλ για τον έλεγχο της μεταπολεμικής κατάστασης στην Ευρώπη δεν ευοδώθηκαν, τους έθεσαν υπό την προστασία τους και τους φυγάδευσαν ουσιαστικά (Ιούνιος - Iούλιος 1945) με πλοία στη Μέση Ανατολή, μαζί με τον οπλισμό τους! Πρόκειται για πρωτοφανή στα χρονικά του πολέμου πράξη. Λες και τους μετέφεραν αλλού για να χρησιμοποιηθούν σε άλλο μέτωπο...

assets LARGE t 420 54506199

​Τα γεγονότα μέσα από αφηγήσεις Κρητών ανταρτών
Μετά τις ραγδαίες εξελίξεις στα μέτωπα του πολέμου τα τέλη Απριλίου 1945, οι Γερμανοί «του Φρουρίου» προσβλέπουν μόνο σε συμφωνία με τους Αγγλους. Την πρώτη βδομάδα του Μαΐου βρίσκονται ήδη σ' επαφή μαζί τους. Η συνέχεια ανήκει στον λοχαγό Γ. Κάββο (παραβρέθηκε ως μέλος της Στρατιωτικής Διοίκησης Κρήτης στην υπογραφή της συμφωνίας):
«Στις 8 Mαΐου 1945 ο Aρχιστράτηγος της Mεσογείου... απέστειλε ταχύπλοο πολεμικό σκάφος στην Kρήτη, με τον Αγγλο Tαξίαρχο Kίρκμαν και ένα μικρό Eπιτελείο, για να διαπραγματευθεί σε συνεργασία με τις Πολιτικές και Στρατιωτικές Aρχές της Kρήτης συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς.
Οταν οι Bρετανοί απεσταλμένοι έφθασαν στο Hράκλειο, εγκαταστάθηκαν στη Bίλα Aριάδνη στην Kνωσό και συναντήθηκαν με τον εκπρόσωπο του Συμμαχικού Στρατηγείου Mέσης Aνατολής Aντ/ρχη Tομ Nταμπάμπιν και άλλους Bρετανούς Aξιωματικούς και με τον Ελληνα Στρατιωτικό Διοικητή Kρήτης Yποστράτηγο Γεώργιο Φουντουλάκη... Αποφασίστηκε να καλέσουν στο Hράκλειο τον διοικητή των Γερμανικών και Iταλικών Δυνάμεων της Oχυράς Θέσεως Xανίων Στρατηγό Xανς Mπέντακ...»
Η συνάντηση έγινε μερικές ώρες αργότερα: «Mόλις μπήκε στη μεγάλη αίθουσα της βίλας Aριάδνη ο Xανς Mπέντακ, επικράτησε απόλυτη σιγή... Xωρίς καμία απολύτως συζήτηση αναγνώστηκαν στα Eλληνικά, Aγγλικά και Γερμανικά οι όροι της συνθηκολογήσεως με τους οποίους συμφώνησε χωρίς αντίρρηση... Πρώτος υπέγραψε ο Γερμανός Yποστράτηγος Xανς Mπέντακ, με τρεμάμενο χέρι, κάτωχρος και συγκινημένος, χωρίς να προφέρει ουδεμία λέξη. Mετά υπέγραψε ο Αγγλος Tαξίαρχος Kίρκμαν και τέλος ο Ελληνας Yποστράτηγος Γεώργιος Φουντουλάκης».
Ετσι, σε πολύ γενικές γραμμές, οι Γερμανοί παραδόθηκαν σε μια μικρή αγγλική δύναμη. Tι επακολούθησε, ως την απομάκρυνσή τους, αφηγείται ο Κρητικός οπλαρχηγός Γ. Φαραγκουλιτάκης, συνεργάτης των Αγγλων: «Αποβιβάσθη ένα Σύνταγμα Πεζικού Εγγλέζικο, το 26ο, στα Χανιά και αρχινήσανε να παραδίδονται τα Γερμανικά στρατεύματα. Το δε τεράστιο οπλισμό τους, τον βαρύ, τον έβαζαν οι Αγγλοι και τον έρριχναν στη θάλασσα ανοικτά, μακρυά από την ξηρά, για να μην τον πάρουνε ο Κρητικός λαός... Οι Αγγλοι διατηρούσαν τους Γερμανούς ενόπλους και μέχρι να τους βάλουνε στα καράβια να φύγουνε, γιατί δεν είχαν εμπιστοσύνη στις ένοπλες (ελληνικές) δυνάμεις που είχαν μαζευτεί γύρω από τα Χανιά.

assets LARGE t 420 54506196

Αχρήστεψαν τον βαρύ οπλισμό
Εγώ πήγα στα Χανιά με τον Ταγματάρχη Α. Ρέντελ και τον Μ. Βρελιανάκη, αλλά άμα συνάντησα πάλι τους πρώτους Γερμανούς στη Σούδα στο λιμάνι και τους μετέφεραν οι Αγγλοι στα αυτοκίνητα επάνω ενόπλους ερώτησα τον Ρέντελ (πρόκειται για τον Αγγλο που είχε συνοδεύσει τον Μπέντακ από τα Χανιά στη βίλα Αριάδνη), γιατί...
-Τα κρατούνε μέχρι να τους διώξουμε με τα καράβια μας, για να μην τους σκο­τώσετε.
Εγώ βλέποντας πως αχρηστεύανε όλο τον οπλισμό και τον πετούσανε στη θάλασσα, έγινα έξω φρενών...»
Για τη συνέχιση της ναζιστικής κατοχής στο νησί μετά την Απελευθέρωση και όσα ακολούθησαν με τη στάση των Αγγλων έχουν διατυπωθεί διάφορα πιθανά και απίθανα σενάρια. Οπως λ.χ. ότι χρησιμοποιήθηκε το «Οχυρό» και το αεροδρόμιο Μάλεμε για τη διαφυγή χιτλερικών στρατηγών κ.ά.

Ο φόβος του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ
Ο αντιναύαρχος Σ. Μανουσογιαννάκης σε μια αναλυτική μελέτη του για το όλο ζήτημα καταλήγει στο συμπέρασμα: Σύμφωνα με τη σχεδίαση των Aγγλων «ήταν επιθυμητές συμφωνίες με Γερμανούς Διοικητές οι οποίοι θα διατηρούσαν το status quo αλλά θα υπήκουαν στις διαταγές τους», αλλά και επειδή ειδικά για την Κρήτη οι Αγγλοι φαίνεται ότι είχαν άλλα σχέδια στην περίπτωση που το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ επικρατούσε στην υπόλοιπη Ελλάδα (τα γεγονότα μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Πελοπόννησο τους είχαν θορυβήσει), τους οδήγησαν στη χρησιμοποίηση των γερμανικών στρατευμάτων που είχαν εγκλωβίσει στην Κρήτη.

Οι Αγγλοι μπροστά σε μια επαπειλούμενη εμφύλια σύρραξη στον Ελλαδικό χώρο που τυχόν οδηγούσε σε ανατροπή του στρατηγικού τους στόχου θα προσπαθούσαν να διασφαλίσουν την παραμονή τους τουλάχιστον στην Κρήτη ώστε να μη χαθεί ολοκληρωτικά η παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο και ο έλεγχός της απ’ αυτούς. Γι’ αυτό τον λόγο εξ άλλου και οι προσπάθειές τους για τη δημιουργία αυτονομιστικού κινήματος στο νησί...»

Πηγές:
history.de
ethnos.gr
patris.gr