Write on Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Τις τελευταίες ώρες, κάνει το γύρο του διαδικτύου μια επίστολή η οποία φέρεται να έχει γραφτεί από μητέρα στρατιώτη που υπηρετεί σήμερα σε Μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας στην ... Αθήνα (!) και η οποία εκφράζει τα παράπονά της για τους κινδύνους που κρύβουν για το παιδί της οι ... σκοπιές! Ναι, καλά διαβάζετε ... οι σκοπιές στην Αθήνα.

Επειδή η επιστολή - η οποία δημοσιεύθηκε από το iefimerida.gr - δεν αντέχει κριτικής (τουλάχιστον αυτής που θα θέλαμε εμείς να κάνουμε αλλά που δεν μπορεί να δημοσιευθεί στο διαδίκτυο...) θα παραθέσουμε μια ιστορία επίκαιρη, από τα γεγονότα του Ιουλίου - Αυγούστου του 1974 στη μαρτυρική Κύπρο για να βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.

Πρόκειται για την ιστορία υπεράσπισης του χωριού Πυρόι, από μια διμοιρία του 13ου Λόχου Κρούσεως της 31ης Μοίρας Καταδρομών, η οποία αντιμετώπισε υπέρτερες (στους αριθμούς και μόνο) τουρκικές δυνάμεις. 

Την ιστορία και τα μηνύματα που προκύπτουν από τα όσα θα διαβάσετε παρακάτω, θα μου επιτρέψετε να την αφιερώσω σε όσους "ξέχασαν", σε όσους λησμόνησαν και σε όσους δεν θέλησαν να μάθουν την πρόσφατη ιστορία μας. Αλίμονο στους λαούς που δεν μαθαίνουν και δεν διδάσκονται από την ιστορία τους. Αλίμονο σε αυτούς που δεν τιμούς όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα...

Επειδή πλησιάζουν οι μέρες όπου θα ακούσουμε τα ίδια κούφια λόγια από τους ίδιους κούφιους πολιτικούς μας παράγοντες, ας φροντίσει ο καθένας από εμάς να απαντήσει στα δικά του ΓΙΑΤΙ, στα δικά του αναπάντητα ερωτηματικά για το πως σήμερα η Τουρκία κατέχει το 38% της Κύπρου μας. Προσωπικά, σας προτείνω να αναζητήσετε και να διαβάσετε το βιβλίο του Κωνσταντίνου Α. Δημητριάδη: ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Από την σελίδα του συγγραφέα στο facebook αντλήσαμε την συγκεκριμένη ιστορία. Διαβάστε τα γεγονότα, όπως τα αφηγείται ο - τότε -Ανθυπολοχαγός Ανδρέας Γεωργιάδης:

O - τότε -Ανθυπολοχαγός Ανδρέας Γεωργιάδης.

" Βρισκόμασταν στα υψώματα Αγίου Σωζόμενου. Από εκεί κινηθήκαμε στον ανατολικό τομέα Λευκωσίας. Ο 13ος Λόχος Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών, στάθμευσε στο χώρο πέριξ του εργοστασίου ΒΑΚΟΥΛΑΚ, ανατολικά της Αγλαντζιάς και επί του παλαιού δρόμου Λευκωσίας - Λάρνακας.

Στις 16 Αυγούστου λήφθηκε η διαταγή για μετακίνηση. Μια διμοιρία τεθήκαμε υπό διοίκηση μονάδας Τεθωρακισμένων. Κινηθήκαμε προς το Πυρόι. Με δύο BTR και ένα Τ34. Εισήλθαμε στο χωριό. Οι Τούρκοι από το απέναντι ύψωμα άρχισαν να μας κτυπούν με πυρά όλμων. Λάβαμε διαταγή για οπισθοχώρηση στην Ποταμιά. Στην επιστροφή μας διέταξαν και πάλι να κινηθούμε προς το Πυρόι, με εντολή, αν οι Τούρκοι δεν εισήλθαν στο χωριό να εγκατασταθούμε εμείς.

Το χωριό ήταν εγκαταλειμμένο. Η διμοιρία κινήθηκε από καλυμμένο δρομολόγιο. Λάβαμε θέσεις μάχης μέσα στα πρώτα τέσσερα σπίτια με μέτωπο το ύψωμα. Τοποθετήσαμε δυο πολυβόλα τσέχικα στα άκρα και δύο πολυβόλα FN MAG στο κέντρο. Αντιαρματικά δεν διαθέταμε. Δεξιά μας βρισκόταν το υδραγωγείο. Μπροστά μια αναπεπταμένη πεδιάδα και το ύψωμα. Δυτικότερα ο Άρωνας. Ανατολικότερα και βόρεια η Αθιένου.

Ένας άνδρας των Ηνωμένων Εθνών μας πλησιάζει. ''Τι κάνετε εδώ; Απέναντι έχει πολλούς Τούρκους.'' Καθώς συνομιλούμε πέφτει το πρώτο βλήμα. Αυτός μας χαιρετά και φεύγει. Μπήκαμε στα σπίτια, ήπιαμε τον καφέ μας, ρίξαμε νερό πάνω μας να δροσιστούμε και περιμέναμε. Οι όλμοι έπεφταν στο γάμο του καραγκιόζη.
Μόλις σταμάτησαν οι όλμοι άρχισε το μπουλούκι να κατεβαίνει από το ύψωμα. Τους παρακολουθούσα με διόπτρες που βρήκα στο χωριό. Όλοι είχαν ξεκάθαρη εντολή να μην βάλλουν παρά μόνο μετά από δικό μου σύνθημα. Πυρομαχικά είχαμε αρκετά.
Πλησίασαν στα 200 μέτρα. Ερχόντουσαν σχεδόν παρελαύνοντας. Αρχίσαμε με τα πολυβόλα και τα καλασνίκωφ. Έγινε χαμός. Μεταβολή και άτακτη φυγή. Συνεχίσαμε να τους κτυπούμε. Όλα αυτά κράτησαν δέκα λεπτά. Αρκετός χρόνος για να σκεπαστεί η πλαγιά με νεκρούς.
Αρχίζουν και πάλι από το ύψωμα με όλμους, ΠΑΟ και πολυβόλα. Μετά από μισή ώρα σφυροκόπημα επιτίθενται και πάλι. Γύρισα όλα τα σπίτια. Ουδείς τραυματίας.

Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων, του οποίου είμαστε υπό διοίκηση, ρωτάει από τον ασύρματο τι συμβαίνει.
- ''Δεχόμαστε επίθεση'' απαντώ.
- ''Να υποχωρήσετε προς Ποταμιά'' διατάζει.
- ''Γιατί να υποχωρήσουμε; Αφού κρατάμε το χωριό.''
- ''Ανθυπολοχαγέ να κάνεις αυτό που σου λέω γιατί θα σε στείλω στο στρατοδικείο.''
- ''Να με στείλετε. Εμείς θα πολεμήσουμε μέχρι την τελευταία σφαίρα.''

Διέκοψα γιατί οι Τούρκοι εν τω μεταξύ κατέβαιναν και πάλι. Ένα τσούρμο σε επίθεση. Άρχισαν τα πολυβόλα μας. Δίπλα ο καταδρομέας με το FN σε ρύθμιση βολή κατά βολή. Κάθε Τούρκο που κτυπούσε αναφωνούσε: ''Μπίγκο''. Το ασκέρι μεταβολή και πίσω στο ύψωμα.
Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων ξανά από τον ασύρματο με απειλές για οπισθοχώρηση.
Ακολουθεί ο διοικητής μας: (Οι καταδρομείς είχαν ως διοικητή τον Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ)
- ''Τι γίνεται ρε Γεωργιάδη;''
- ''Κύριε Διοικητά είμαστε οχυρωμένοι. Πυρομαχικά έχουμε. Ουδεμία απώλεια. Πολεμούμε. Κρατάμε.''
- ''Να μείνετε να πολεμήσετε.''

Ύστερα από λίγο ξεκινούν και πάλι τα βλήματα. ΠΑΟ, πολυβόλα, όλμοι. Μεσημέρι. Την ώρα της επίθεσης έρχεται ένα αυτοκίνητο από τη Μοίρα. Ο Ανθυπολοχαγός Νεοπτολέμου με πρωτοβουλία δική του μας φέρνει πυρομαχικά και καρπούζια.
Επίθεση και πάλι. Επανάληψη. Το πεζικό να κατεβαίνει. Στα 200 μέτρα, στα 150, στα 100 μέτρα. Ατσάλι και πάλι. Μακελειό. Μια μικρή ομάδα που γλίτωσε μπήκε σε μια μάντρα στα δεξιά μας. Τους κυκλώσαμε και τους εξουδετερώσαμε. Αριστερά μας, από την Τύμπου, κονιορτός αρμάτων. Από τον ασύρματο λαμβάνουμε διαταγή οπισθοχώρησης. Κίνδυνος κύκλωσης. Έμεινα πίσω με τον Χατζημιχαήλ και παγιδεύσαμε το χώρο. Ξεκινήσαμε αμέριμνα προς τα δυτικά. Εγκατασταθήκαμε λίγο πιο κάτω.

Μια διμοιρία τρελών αντιμετώπισε 17 άρματα, τεθωρακισμένα και ένα σύνταγμα.

Ανάπαυλα. Σκάψαμε με τις ξιφολόγχες να βρούμε στεγνό χώμα για να κοιμηθούμε το βράδυ. Ήταν Αύγουστος και κάθε μεσημέρι έβρεχε. Ούτε ένα δένδρο. Καυτός ήλιος το πρωί, βροχή το μεσημέρι.
Κάποτε μας έστελναν και καμιά κονσέρβα ''Καρίνα''. Τα βράδια μετρούσαμε τα φώτα του χωριού. Ήταν 107. Μείναμε εκεί για αρκετό καιρό. Ουδείς ερχόταν να μας αντικαταστήσει. Καθόμασταν κι ονειρευόμασταν με το Μάκη. Εγώ έλεγα: ''Ρε παιδιά να είχαμε ένα ταψί γαλατομπούρεκα!'' Ο Μάκης ήθελε ψητό κι ο Ευτύχιος ένα ευρωπαϊκό αποχωρητήριο.

Κάποιο βράδυ ακούμε πίσω μας θόρυβο στα καλάμια. Συναγερμός. Μας κύκλωσαν οι Τούρκοι; Αναμένοντας με το χέρι στη σκανδάλη βλέπουμε έναν δικό μας που στείλαμε στο Γέρι για υλικά, έτοιμο να λιποθυμήσει από το γέλιο. ''Δεν θα πιστέψετε'' μας λέει, ''αλλά ήλθαν να μας αντικαταστήσουν. Μου έδωσαν ένα λόχο πεζικαρέους από το Γέρι και τους φέρνω εδώ και 500 μέτρα έρποντας. Τους είπα αν σηκώσετε κεφάλι οι Τούρκοι ξεκινούν να πυροβολούν.''
Την άλλη μέρα φεύγαμε για τον Κακομάλλη."

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 08 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο πολιτιστικός σύλλογος Μονής Μαλεβιζίου και η Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου διοργανώνουν μια σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένες στη μνήμη του λοχία Καταδρομών Νικολάου Καβροχωριανού με τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από τα τραγικά γεγονότα της Κύπρου.

Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Παρασκευή 11 Ιουλίου με την "Μονιανή βεγγέρα στη Χυμευτού", με σόρδινα με το Στάθη Μονιάκη, λαούτο ο Αντώνης Καλλέργης και στο μαντολίνο Μιχάλης Παπάζογλου. Έναρξη 9:30 μ.μ. και είσοδος ελεύθερη. Οι εκδηλώσεις θα συνεχιστούν όλο το καλοκαίρι και είναι υπό την αιγίδα της Τοπικής Κοινότητας Μονής και του ΔΟΠΠΑΜ.

ΠΗΓΗ: ekriti.gr

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 07 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Την Κυριακή 6 Ιουλίου 2014, πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του Γ΄ Σώματος Στρατού, από το Γενικό Προξενείο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη, το Ετήσιο Μνημόσυνο για τους πεσόντες κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής τον Ιούλιο του 1974.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του Γ΄ Σώματος Στρατού, από το Γενικό Προξενείο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη.

Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους διακρίνεται πρώτος καθισμένος από δεξιά, ο βετεράνος Καταδρομέας Θανάσης Ζαφειρίου, ο μοναδικός διασωθέντας από το Νορατλας "ΝΙΚΗ-4" που καταρρίφθηκε από φίλια πυρά ενώ προσέγγιζε το αεροδρόμιο της Λευκωσίας...

Στην τελετή, στην οποία επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Κώστας Καδής παρέστησαν επίσης, ο Διοικητής του Γ΄ ΣΣ/NRDC-GR Αντιστράτηγος κ. Ηλίας Λεοντάρης, ο Γενικός Πρόξενος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Κώστας Ψευδιώτης καθώς και εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας, της Ένωσης Κυπρίων Βορείου Ελλάδας και της Κυπριακής Εστίας Βορείου Ελλάδας.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του Γ΄ Σώματος Στρατού, από το Γενικό Προξενείο της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 08 Ιουνίου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Αδιαφορία που ... τσακίζει κόκαλα και μια εικόνα που δεν τιμά την δημοτική αρχή, τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες αλλά και το σύνολο της τοπικής κοινωνίας στο Ηράκλειο της Κρήτης, στο μνημείο που έχει στηθεί εδώ και λίγα χρόνια στη μνήμη των παλικαριών από το νησί που χάθηκαν στη Κύπρο το 1974!

Λίγες ημέρες πριν τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την θλιβερή αυτή επέτειο, η εικόνα αυτού του μνημείου συμβολίζει την αντιμετώπιση των πολεμιστών της Κύπρου, των παλικαριών που έπεσαν υπέρ πατρίδος αλλά και βετεράνων, ΕΛΔΥΚάριων και Καταδρομέων που έδωσαν έναν ηρωικό αλλά άνισο αγώνα.

Σκουπίδια, βρωμιά και δυσωδία σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της πόλης, κάτω από τα ενετικά τείχη της πόλης, στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, συνθέτουν το σκηνικό της απόλυτης ξεφτίλας για την Ελλάδα του 2014 που δεν σέβεται ούτε αναγνωρίζει τις θυσίες των παιδιών της κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο, λίγο πριν από τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την τραγωδία - προδοσία...

Είναι μια κατάσταση καθ' εικόνα και ομοίωση με τη συμπεριφορά, την αδράνεια και την απάθεια της πολιτείας να αναγνωρίσει έστω και τα ελάχιστα, απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους.

Λίγες ημέρες πριν τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την θλιβερή αυτή επέτειο, η εικόνα αυτού του μνημείου συμβολίζει την αντιμετώπιση των πολεμιστών της Κύπρου, των παλικαριών που έπεσαν υπέρ πατρίδος αλλά και βετεράνων, ΕΛΔΥΚάριων και Καταδρομέων που έδωσαν έναν ηρωικό αλλά άνισο αγώνα. Πίσω από την πυκνή βλάστηση και τα σκουπίδια δεν υπάρχει απλά ένα μνημείο, αλλά η ίδια η κυπριακή τραγωδία, καλά κρυμμένη από τους υπεύθυνους, που κρατούν -ακόμα- κλειστό τον Φάκελο της Κύπρου.

Είναι μια κατάσταση καθ' εικόνα και ομοίωση με τη συμπεριφορά, την αδράνεια και την απάθεια της πολιτείας να αναγνωρίσει έστω και τα ελάχιστα, απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους.

Είναι μια κατάσταση καθ' εικόνα και ομοίωση με τη συμπεριφορά, την αδράνεια και την απάθεια της πολιτείας να αναγνωρίσει έστω και τα ελάχιστα, απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους.

Άλλοι θαμμένοι στο πεδίο της μάχης, άλλοι ακόμα αγνοούμενοι, άλλοι με τα σημάδια του πολέμου να έχουν ριζώσει στη ψυχή και στο σώμα τους και άλλοι να παλεύουν για τη δικαίωση και την αναγνώριση, οι πολεμιστές της Κύπρου αξίζουν της προσοχής και του θαυμασμού όλων μας.

Αρχίζοντας από ένα απλό μνημείο...

http://defenceline.gr/index.php/sthn-anafora/item/1143-tzoulakis

ΥΓ1: Προφανώς και δεν είχαμε αμφιβολίες για το αν οι ανιστόρητοι και προκλητικοί τοπικοί μας παράγοντες εξάντλησαν την αδιαφορία τους μόνο στην περίπτωση της προτομής του Ταγματάρχη Τζουλάκη (Δείτε ΕΔΩ το θέμα που αναδείξαμε πριν λίγους μήνες), η οποία "θάφτηκε" ανάμεσα στα τραπεζοκαθίσματα καφετέριας. Ξέρουμε ότι υπάρχουν και άλλα πολλά παραδείγματα τα οποία θα τα παρουσιάσουμε!

ΥΓ2: Περιμένουμε από τη νέα δημοτική αρχή να φανεί αντάξια των προσδοκιών που έχουν καλλιεργηθεί μετά την σαρωτική της επικράτηση στις τελευταίες εκλογές και να ενδιαφερθεί για τη διάσωση, τη διατήρηση και την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης. Ακόμα κι αν πρόκειται να συγκρουστεί με τους ... καφετζήδες.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 31 Μαΐου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Χάρτες, μαρτυρίες και άλλα σημαντικά στοιχεία, που αφορούν στην πτώση του μοιραίου μεταγωγικού αεροσκάφους Noratlas της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στις 22 Ιουλίου 1974, ζήτησε η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ) από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ).
Το Υπουργικό Συμβούλιο έχει αποφασίσει τη διεξαγωγή εκταφών στο στρατιωτικό κοιμητήριο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν οστά στρατιωτών από την Ελλάδα, που βρίσκονταν στο μεταγωγικό αεροσκάφος. Οι εκταφές αποφασίστηκαν, ύστερα από σχετικό αίτημα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Φιλελεύθερος» η ΔΕΑ ζήτησε κατά πόσο υπάρχει κάποιος χάρτης με το ακριβές σημείο, που είχε θαφτεί το αεροπλάνο. Πάντως, αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι κατά καιρούς μίλησαν δημόσια για τα τραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1974, είχαν πει ότι το αεροπλάνο θάφτηκε στο σημείο, όπου σήμερα βρίσκεται ο μεγάλος σταυρός, στο ύψωμα του στρατιωτικού κοιμητηρίου.

Οι έρευνες

Όπως αποφάσισε το Υπουργικό, τη γενική ευθύνη για την υλοποίηση του έργου θα αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών και επικεφαλής/ συντονιστής έχει οριστεί ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ανθρωπιστικών Θεμάτων του υπουργείου Εξωτερικών. Για τις ανάγκες της εκσκαφής στον Τύμβο Μακεδονίτισσας το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε το ποσό των 90.000 ευρώ για κάλυψη των εξόδων του συγκεκριμένου έργου.

Η εκταφή στον Τύμβο Μακεδονίτισσας θα πραγματοποιηθεί από ομάδα επιστημονικού προσωπικού των Physicians Human Rights (PHR) σε συνεργασία με Κύπριους αρχαιολόγους. Η ομάδα του επιστημονικού προσωπικού από το εξωτερικό θα αποτελείται από οκτώ άτομα: Τον αρχηγό της αποστολής των PHR (από ΗΠΑ), τρεις ανθρωπολόγους (από Ευρώπη), τέσσερις ξένους ανθρωπολόγους μεταπτυχιακού επιπέδου επί εθελοντικής βάσεως (από Ευρώπη). Θα εργαστούν τέσσερις Κύπριοι αρχαιολόγοι, επί εθελοντικής βάσεως ή με απόσπαση από το μουσείο, για την περίοδο που θα διαρκέσουν οι εργασίες, η μέγιστη διάρκεια της οποίας (συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης των ανθρωπολογικών εξετάσεων) θα είναι 3-4 εβδομάδες.

Η επιχείρηση

Προκειμένου να μη γίνουν αντιληπτά από τον εχθρό, 15 Noratlas της ΕΠΑ προσέγγισαν την Κύπρο, μεταφέροντας καταδρομείς για ενίσχυση του αγώνα κατά της τουρκικής εισβολής. Τα 15 αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας ξεκίνησαν από τη Σούδα της Κρήτης. Κύρια χαρακτηριστικά της επιχείρησης με την επωνυμία «ΝΙΚΗ» (σ.σ. το κάθε αεροπλάνο έφερε την ονομασία ΝΙΚΗ 1, ΝΙΚΗ 2 κ.λπ.), ήταν πτήση στα 500 πόδια (152 μέτρα) πάνω από τη θάλασσα (πολύ χαμηλό ύψος για πτήση τέτοιου αεροπλάνου), με σιγή ασυρμάτου και φώτα πλεύσης σβηστά, προς αποφυγή εντοπισμού από τα ραντάρ του εχθρού. Σε κάθε αεροσκάφος επέβαιναν περίπου 30 καταδρομείς. Τα μόνα βοηθήματα που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι κυβερνήτες ήταν η γυρομαγνητική πυξίδα, το ταχύμετρο, προς διατήρηση σταθερής ταχύτητας, το χρονόμετρο, ώστε να υπολογίζουν το κάθε σημείο στροφής, και το υψόμετρο. Η σιγή ασυρμάτου ήταν επιβεβλημένη, όπως και η πτήση ελάχιστα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Οι Ελληνοκύπριοι πολυβολητές που χειρίζονταν τα αντιαεροπορικά δεν ενημερώθηκαν για την επικείμενη άφιξη της βοήθειας από την Ελλάδα, και όταν αντιλήφθηκαν τα αεροπλάνα ξεκίνησαν να βάλλουν εναντίον τους. Τα δύο πρώτα αεροπλάνα, αν και δέχθηκαν πυρά από τα αντιαεροπορικά της Εθνικής Φρουράς, που βρίσκονταν στην περιοχή του αεροδρομίου, κατάφεραν τελικά να προσγειωθούν. Σκοτώθηκαν, ωστόσο, δύο καταδρομείς και τραυματίστηκαν άλλοι 11. Το μεγαλύτερο πλήγμα το δέχθηκε το «ΝΙΚΗ 4», το οποίο κατέπεσε με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι 29 από τους 30 καταδρομείς που επέβαιναν, καθώς και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter