Write on Σάββατο, 27 Ιουνίου 2020 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Σε λίγες ημέρες μπαίνουμε πάλι στον δυσκολότερο μήνα του έτους. Τον Ιούλιο. Για όσους διαθέτουν εθνική συνείδηση, ο μήνας αυτός, το "μαύρο καλοκαίρι" του 1974, συνδέθηκε με την εισβολή στην Κύπρο και ην κατοχή (μαζί με τον 2ο γύρο και τον Αττίλα 2, 14-16 Αυγούστου) του 38% των εδαφών της από τον προαιώνιο εχθρό του Γένους, εδώ και 46 χρόνια.

Ειδικά αυτή την περίοδο που ο Αττίλας γρυλίζει και απειλεί για μια ακόμα φορά τον Ελληνισμό, η αποφασιστικότητα των ηγετών, η προετοιμασία (ψυχική και υλική) και το ηθικό των πολιτών θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα, ΑΝ η κατάσταση οδηγηθεί στα άκρα.

Αν η διπλωματία αποτύχει και δώσει το λόγο στα κανόνια, τότε αλίμονο σε αυτούς που θα λιγοψυχήσουν. Χωρίς υπερ-αναλύσεις, η εθνική καταστροφή και ο εθνικός ακρωτηριασμός θα στιγματίσουν τη γενιά μας.

Αυτή την ώρα λοιπόν διάλεξε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αξιότιμος κ. Νίκος Αναστασιάδης για να εμφανίζει τα πλέον ανησυχητικά σημάδια ηττοπάθειας, δειλίας, αναποφασιστικότητας (καμιά φορά είναι προάγγελος αναποτελεσματικότητας) και ...ραγιαδισμού.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δήλωσε επί λέξη τα εξής: «Εάν θεωρήσουμε ότι μπορούμε στρατιωτικά, να δώσουμε μάλλον λύση μέσα από την στρατικοποίηση, αυτό θα είναι το τέλος του Κυπριακού Ελληνισμού, κάτι που δεν το επιθυμώ. Και δεν είναι μια νότα απαισιοδοξίας ή παράδοσης, το αντίθετο. Οφείλεις να γνωρίζεις τις πραγματικότητες για να επιλέγεις τα όπλα», τονίζοντας ότι τα μόνα όπλα που χρησιμοποιεί η Κυπριακή Δημοκρατία είναι αυτά που αντλεί από τον χώρο της διπλωματίας.

Περιττό να αναφέρουμε πως οι δηλώσεις αυτές έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από την Άγκυρα αλλά και την ...Τουρκία Εσωτερικού.

Είναι αδιανόητο, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, ο ηγέτης μιας χώρας υπό κατοχή, ο ηγέτης μιας χώρας που ακόμα ψάχνει τα παιδιά της που αγνοούνται, ο ηγέτης μιας χώρας που διαρκώς απειλείται με επανάληψη του 1974, να στέλνει μηνύματα υποταγής. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα ενός Προέδρου Δημοκρατίας, δεν είναι δυνατόν να στέλνει αυτό το μήνυμα στο εσωτερικό και το εξωτερικό ο άνθρωπος που κρατά το τιμόνι της Κύπρου στα χέρια του, ενώ ο Τούρκος ακονίζει το μαχαίρι του.

Δεν είναι δυνατόν, αυτά τα λόγια να ακούγονται από τον πρόεδρο μιας χώρας που για να γίνει ανεξάρτητο κράτος κάποια αμούστακα παιδιά έχυσαν το αίμα τους στον επικό αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955 - 1959, απέναντι στην πανίσχυρη - τότε - Βρετανική Αυτοκρατορία!

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, αλλά δεν έχει νόημα...

Ένα ερώτημα υποβάλουμε μόνο: Νίκο Αναστασιάδη, μιλούσες εσύ, ή σου έριξαν κάτι μέσα στο ποτό σου;

Write on Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2020 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτή, Ειδικού σε Θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Καλώς ο νεοδιορισθείς με την επανεκλογή Αναστασιάδη το 2018, υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, ανακοίνωνε τότε τη διαμόρφωσης Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας. Όμως η μη δημοσιοποίηση της όπως είχε υποσχεθεί και παραδοξότητες που διακρίνουν την υπόθεση αυτή δημιουργούν αμφισβητήσεις και ερωτηματικά που απαιτούν πειστικές απαντήσεις.

Η Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας αφορά την ανάπτυξη και αξιοποίηση παραγόντων ισχύος του κράτους για την επίτευξη στόχων εθνικής ασφάλειας. Το Νοέμβριο του 2018 λοιπόν ο Κύπριος υπουργός ανακοίνωνε από το βήμα συνεδρίου ότι μετά από μακρά διαδικασία διαβουλεύσεων ολοκλήρωνε την εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας για την Κύπρο, κάτι το οποίο είπε για « πρώτη φορά γίνεται» και ότι «σύντομα διαβαθμισμένη έκδοση της θα είναι διαθέσιμη στο κοινό». (ΚΥΠΕ, 15/11/2018).

Βέβαια για χάρη της ιστορίας αναφέρεται ότι ο υποφαινόμενος από το 1979 μέχρι και πριν μερικά χρόνια πρότεινε επανειλημμένα σε διαδοχικές κυβερνήσεις τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής ασφάλειας και αμυντικής στρατηγικής. Παρέδωσε σωρεία υπομνημάτων με λεπτομερή σχέδια και μελέτες, θέτοντας τις υπηρεσίες του στη διάθεση τους – άνευ οποιασδήποτε αμοιβής ή δημοσιότητας. Όμως εκτός από ευχαριστίες και επαινετικά λόγια, δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον.

Τώρα υπάρχει κυβέρνηση η οποία λίγο μετά την εκλογή της ανακοίνωσε δια στόματος υπουργού Εξωτερικών πως η εκπόνηση μιας τέτοιας στρατηγικής ήταν στο τελικό της στάδιο και έπεται διάχυσή της. Ωστόσο οι διακηρύξεις αυτές παραμένουν ακόμη, δημοσίως τουλάχιστο, γράμμα κενό, ενώ ορισμένες παραδοξότητες έχουν ως ακολούθως:

Πρώτο, παρόλο που η διακήρυξη περί δημιουργίας Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας έγινε το 2018, εντούτοις στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών ένας από τους τομείς δραστηριοτήτων του το 2016, που παραμένει καταγραμμένο μέχρι σήμερα, είναι κάτω από τον τίτλο «ΕΘΝΙΚΉ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ». Πρόκειται όμως για επικεφαλίδα χωρίς περιεχόμενο - μία λευκή σελίδα που αναγράφει μόνο πως «η τελευταία ενημέρωση έγινε στις 17/05/2016, η ώρα 11:44:55 ΑΜ»! (http://www.mfa.gov.cy) . Δικαίως ή αδίκως λοιπόν διαπορεί κανείς: Μήπως αντίθετα με τις διακηρύξεις περί διαμόρφωσης Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, αυτή υπάρχει μόνο ως διακήρυξη και τίποτε περισσότερο;

Δεύτερο, αντίθετα με την υπόσχεση ότι επίκειται δημοσίευση της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, εντούτοις έχει παρέλθει περισσότερος από ενάμιση χρόνος χωρίς να έχει υλοποιηθεί. Ο συνειρμός εδώ είναι: Μήπως τελικά η διακήρυξη αυτή ήταν απλώς ενθουσιώδης έκφραση προθέσεων; Εξάλλου για να εκπονηθεί «επιστημονικά» θεμελιωμένη Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας είναι αναγκαία η ύπαρξη τεχνογνωσίας, εμπειρογνωμοσύνης και υποδομής. Υπάρχουν αυτά στο Υπουργείο; Επίσης, μήπως αποφεύγεται δημοσίευση της επειδή αυτή στηρίζεται σε προσωπικές αντιλήψεις και πεποιθήσεις οι οποίες πιθανό να μη εξασφαλίζουν τον απαραίτητο βαθμό εσωτερικής ομοψυχίας , που αποτελεί θεμελιώδης προϋπόθεση συλλογικής προώθησης της. Μήπως η κυβέρνηση αισθάνεται ανασφαλής γιατί πρόνοιες πιθανόν να παρερμηνευθούν από άλλους διεθνής δρώντες;

Τρίτο, οι καλές σχέσεις και συνεργασία με τις ΗΠΑ και η ενίσχυσή τους είναι εκ των ων ουκ άνευ, όπως και με άλλες δυνάμεις διεθνώς, τηρώντας βέβαια προσεκτικά τις ισορροπίες εκείνες που εξυπηρετούν καλύτερα τα συμφέροντα της Κύπρου. ‘Όμως το να εμπλέκονται ενεργά τρίτοι στην χάραξη της εθνικής σου στρατηγικής, διερωτάται κανείς: Ποιανού τα συμφέροντα πραγματικά θα εξυπηρετεί η χάραξη και άσκηση μιας τέτοιας στρατηγικής; Έχουν αυτοί οι τρίτοι την ίδια ιεράρχηση των σε βάρος τους προκλήσεων και απειλών από την Τουρκία όπως η Κυπριακή Δημοκρατία για να συμβάλουν μέσω της στρατηγικής αυτής στην αντιμετώπιση της ή έχουν άλλες προτεραιότητες που θα ήθελαν με τη συναίνεση της Λευκωσίας να εξυπηρετήσουν ; Όπως αποκαλύπτεται μέσα από τις «Διαπιστώσεις» των Γερουσιαστών του Αμερικανικού Κογκρέσου, στο Νομοσχέδιο που κατάθεσαν πέρσι και διαβάζεται ως «Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act 2019: «Αξιωματούχοι των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν βοηθήσει την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την επεξεργασία της εθνικής στρατηγικής ασφάλειας αυτού του έθνους» ( Sec. 2, παρ. 19, σ. 5). Ποιοι άλλοι «σύμμαχοι» μας είχαν παρόμοια ή και μεγαλύτερη ανάμειξη στην εκπόνηση αυτής της στρατηγικής;

Η σιγή από πλευράς υπευθύνων για την ενεργό ανάμιξη τρίτων στην χάραξη της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας και οι παραδοξότητες και τα ερωτηματικά που έχουν καταγραφεί πιο πάνω, είναι πράγματα περίεργα. Πρέπει να τύχουν εμπεριστατωμένης απάντησης από τους αρμοδίους, διαφορετικά θα συνεχίσουν να διαβρώνουν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους. Η δε δημοσίευση της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας αν είναι σωστή και τεκμηριωμένη θα μπορούσε ακόμη και να ενισχύσει την εικόνα της κυβέρνησης.

Write on Τρίτη, 28 Απριλίου 2020 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

Tην Τρίτη 28 Απριλίου 2020, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΠΝ, πραγματοποιήθηκε πτήση του Αεροσκάφους Ναυτικών Επιχειρήσεων (ΑΦΝΕ) P-3B από την Ελευσίνα στη Λάρνακα Κύπρου με επιστροφή, στο πλαίσιο συμμετοχής του Πολεμικού Ναυτικού στην Επιχείρηση SEA GUARDIAN και εκπαίδευσης των ιπταμένων πληρωμάτων.

Το εν λόγω ΑΦΝΕ είναι το αεροσκάφος ενδιάμεσης λύσης του προγράμματος Εκσυγχρονισμού Μέσης Ζωής (Middle Life Upgrade) και αναβάθμισης των επιχειρησιακών συστημάτων των ΑΦΝΕ του Πολεμικού Ναυτικού.

Write on Παρασκευή, 24 Απριλίου 2020 Κατηγορία ΔΙΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Μάθημα σε απόσταση «αναπνοής» από τους Τούρκους στρατιώτες κάνουν οι μικροί μαθητές και οι δάσκαλοί τους, σε σχολεία που βρίσκονται στη Νεκρή Ζώνη, πλάι από τις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου.

Δένεια, Αθηαίνου, Τρούλλοι, Άχνα, οι τόποι που τα κυπριόπουλα μαθαίνουν γράμματα, με το βλέμμα στραμμένο στις σκλαβωμένες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά της Κύπρου.

1 deneia

Δενεια
Χτισμένη σε υψόμετρο 180 μέτρων στο κεντρικό τμήμα του νησιού, η Δένεια των 520 περίπου κατοίκων, είναι ένα από τα τέσσερα χωριά της επαρχίας Λάρνακας που βρίσκονται πάνω στην αποστρατικοποιημένη ζώνη ή αλλιώς και πράσινη γραμμή του ΟΗΕ. Σε αυτό το κομμάτι γης, μεταξύ των κατεχόμενων από τους Τούρκους περιοχών και των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου, τον έλεγχο έχουν τα Ηνωμένα Έθνη.
Το Δημοτικό Σχολείο Δένειας είναι ένα ακριτικό σχολείο στην επαρχία Λευκωσίας. Βρίσκεται κοντά στην «πράσινη γραμμή», κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Τούρκου κατακτητή. Λειτουργεί με 3 δασκάλους και 24 παιδιά.

1 athineou

Αθηαίνου
Σημαντικό σταθμό στη ζωή των δημοτικών σχολείων Κ.Α΄και Κ.Β΄ αποτελεί η σχολική χρονιά 1974-1975. Για 2-3 ημέρες τα σχολεία φιλοξένησαν εκτοπισμένους από τα γύρω χωριά και όταν η Αθηαίνου εκκενώθηκε κατά τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής (14 Αυγούστου 1974), οι εκτοπισμένοι έφυγαν και τα σχολεία έμειναν ανοικτά.
Τέλη Σεπτεμβρίου 1974 ο Διευθυντής, αείμνηστος Μιχαλάκης Σιλβέστρος αποδέχτηκε από την Ορμήδεια που εργαζόταν την πρόσκληση του Υπ. Παιδείας να λειτουργήσει το σχολείο της Αθηαίνου. Έτσι λειτούργησε το σχολείο με 2 μαθητές και 6 δασκάλους. Η πληροφορία ότι άνοιξε το σχολείο έφτασε στους Αθηαινίτες που διέμεναν σε όλη την ελεύθερη Κύπρο και σιγά - σιγά επέστρεψαν. Μέχρι το τέλος του Γενάρη του 1975 οι μαθητές και οι μαθήτριες ανήλθαν στους 378 και τα δημοτικά σχολεία λειτούργησαν κανονικά υπό τις απειλές των τουρκικών αεροπλάνων.

1 troulloi

Τρούλλοι
Το σχολείο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με κάθε πτυχή της ιστορίας της Κοινότητας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχολική χρονιά 1974-75. Αξιοσημείωτες είναι οι αναφορές του Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Τρούλλων κ. Ανδρέα Κωμοδρόμου για τη χρονιά που ακολούθησε την τουρκική εισβολή: «Το σχολικό έτος 1974-75 διά το Δημοτικό Σχολείο Τρούλλων άρχισε στις 13/01/75 και τούτο λόγω της τουρκικής εισβολής. Οι κάτοικοι του χωριού εγκατέλειψαν τούτο κατά την 18/08/74 και εγκαταστάθηκαν εις διάφορα άλλα χωριά της περιοχής... Τα τούρκικα στρατεύματα εισβολής προωθήθηκαν μέχρι των βόρειων υψωμάτων του χωρίου... Εις μιαν περίπτωση κατέβηκαν Τούρκοι στρατιώτες από τα υψώματα, λεηλάτησαν πολλά σπίτια και αιχμαλώτισαν έξι ηλικιωμένα άτομα που διέμεναν μέχρι της στιγμής εκείνης στο χωριό. Τα πρόσωπα αυτά μέχρι σήμερα (16/6/75) θεωρούνται αγνοούμενα... Κατά το Δεκέμβριο του 1974 άνδρες των Ηνωμένων Εθνών εγκαταστάθηκαν ως παρατηρητές... Το σχολείο άρχισε την λειτουργία του την 13/01/75 υπό την διεύθυνση του κ. Γρηγορίου Χόπλαρου, με 5 μαθητές.

1 ahna

1 ahna fotis pitas

Άχνα
Το δημοτικό σχολείο Δάσους Άχνας φέρει το όνομα του Φώτη Πίττα. Ο Φώτης Πίττας ήταν ένας ακόμα νεομάρτυρας του Ελληνισμού, πού έπεσε πολεμώντας για τη λευτεριά της Κύπρου από τούς Άγγλους αποικιοκράτες. Ένας ήρωας, πού άφησε την τελευταία του πνοή στο θρυλικό Αχυρώνα, στο χωριό Λιοπέτρι, με ένα όραμα, την ένωση της Κύπρου με τη Μάνα Ελλάδα.
Ο ηρωικός θάνατος τού Φώτη Πίττα συγκλονίζει προπάντων όλο τον Κυπριακό Ελληνισμό. Εμπνέει νέους αγώνες για την κατανίκηση τού εχθρού. Κι ό πατέρας Πίττας αποχαιρετά τον γιό του, όπως θα το ήθελε, όπως ταιριάζει σε ήρωα, όπως θα άξιζε να τον αποχαιρετήσει κάθε Έλληνας: «Γιε μου, να πάς εις το καλόν... τζι έγιώ 'ννά πάρω τ'όπλον σου τζ' έννά σταθώ στον τόπον σου' να μεν σε τρώει ή έγνοια!...».

tim stous roes2

ekdlose katadkes tou peudokrtous2

Write on Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιμέλεια: Γιώργος Λαμπράκης

Συμπληρώνονται σήμερα 65 χρόνια από τη 1η Απριλίου 1955, ημέρα κατά την οποία ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας των Κυπρίων εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών με στόχο την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα του 1950 στο οποίο το 95,7% των Κυπρίων (και οι Τουρκοκύπριοι) είχε ταχθεί υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα δεν έγινε δεκτό από το Λονδίνο, το οποίο είχε αθετήσει τις υποσχέσεις του, έναντι της Ελλάδας και των Κυπρίων. Η Βρετανία είχε υποσχεθεί ότι η Κύπρος θα ενωθεί με την Ελλάδα μετά τη νίκη εναντίον του άξονα στην οποία συνέβαλαν ουσιαστικά τόσο οι Έλληνες αλλά και οι Κύπριοι που κατατάχθηκαν εθελοντικά στον Βρετανικό στρατό.

Στρατιωτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) υπήρξε ο Κύπριος Συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας ο οποίος απέκτησε το ψευδώνυμο «Διγενής». Ο Γρίβας ήταν χαρακτηρισμένος αντικομμουνιστής καθώς ήταν ηγέτης της οργάνωσης «Χ» την περίοδο της κατοχής στην Ελλάδα και είχε λάβει μέρος στα Δεκεμβριανά εναντίον του ΕΛΑΣ στην περιοχή του Θησείου στην Αθήνα. Πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Στην προπαρασκευή του αγώνα της ΕΟΚΑ βοήθησαν αρκετοί Έλληνες επιχειρηματίες με χρηματοδότηση και αποστολή οπλισμού στη Κύπρο.

4 eoka

Η πρωταπριλιά του 1955

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ ξεκίνησε εντυπωσιακά μισή ώρα μετά τα μεσάνυκτα την 1η Απριλίου, με εκρήξεις βομβών σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρισμού, αστυνομικούς σταθμούς και στο ΡΙΚ (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου). Πρώτος νεκρός ο Μόδεστος Παντελή ο οποίος σκοτώθηκε από ηλεκτροπληξία ενώ προσπαθούσε να κόψει καλώδια. Το τι συνέβη το γνώριζαν μόνο οι μυημένοι στην ΕΟΚΑ. Στη πλειοψηφία τους οι αγωνιστές ήταν νεαροί, και χωρίς καμία πολεμική εμπειρία. Εμπειρία είχε μόνο ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου ο οποίος είχε υπηρετήσει εθελοντικά ως έφεδρος αξιωματικός στον ελληνοτουρκικό στρατό. Ο Αυξεντίου είχε προσπαθήσει να εισαχθεί στη Σχολή Ευελπίδων αλλά δεν είχε περάσει τις εξετάσεις και έτσι κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό λόγω του πάθους του για την Ελλάδα.

Την 1η Απριλίου 1955 κυκλοφόρησε η πρώτη προκήρυξη της ΕΟΚΑ την οποία υπέγραφε ο Αρχηγός «Διγενής».

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

Με την βοήθειαν τού Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "'Η τάν ή επί τάς".

Αδελφοί Κύπριοι,
Από τα βάθη των αιώνων μάς ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν διά να διατηρήσουν τήν ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι τού Λεωνίδα και οι νεώτεροι τού Αλβανικού έπους. Μάς ατενίζουν οι αγωνισταί τού 1821, οι οποίοι και μάς εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μάς ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μάς παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. 'Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θά γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων.
Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και τού σημερινού Έλληνος "ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.
Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού και τού φασισμού.
Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.

Ε.Ο.Κ.Α
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΓΕΝΗΣ

2 eoka

Θυσίες και αίμα

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ αγκαλιάστηκε γρήγορα από το σύνολο των Κυπρίων που εντάχθηκαν στις τάξεις της. Εναντίον του αγώνα είχε ταχθεί το κομμουνιστικό κόμμα ΑΚΕΛ, κάτι που είχε επιδιώξει και ο Γρίβας ο οποίος δεν δεχόταν αριστερούς στην ΕΟΚΑ. Μάλιστα κατά τη διάρκεια του αγώνα είχαν γίνει και εκτελέσεις αριστερών από την ΕΟΚΑ με το πρόσχημα της προδοσίας. Τον Μάρτιο του 1956 οι Άγγλοι συνέλαβαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο μαζί με τον τότε Μητροπολίτη Κερύνειας, τον Παπα Σταύρο Παπαγαθαγγέλου (που όρκιζε τους αγωνιστές) και τον Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Όλοι εξορίστηκαν στις Σεϋχέλλες.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα η Βρετανία άσκησε αυστηρή στάση με στρατιωτικές επιχειρήσεις και εκτελέσεις αγωνιστών ακόμα και για μεταφορά οπλισμού ή συμμετοχή σε διαδηλώσεις. Οι πρώτοι που εκτελέστηκαν ήταν στις 10 Μαΐου 1956 οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου. Απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας και τάφηκαν σε χώρο εντός των φυλακών όπου σήμερα είναι μνημείο με την ονομασία «Φυλακισμένα Μνήματα». Στον ίδιο χώρο τάφηκαν και άλλοι αγωνιστές ώστε οι κηδείες τους να μη γίνουν αφορμή για λαϊκή εξέγερση. Στα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι θαμμένοι 13 αγωνιστές.

Στις 9 Αυγούστου 1956 απαγχονίζονται ακόμα τρεις αγωνιστές. Οι Ανδρέας Ζάκος, Χαρίλαος Μιχαήλ και Ιάκωβος Πατάτσος για να ακολουθήσουν στις 21 Σεπτεμβρίου, οι Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ανδρέας Παναγίδης και Στέλιος Μαυρομάτης.

Στα «Φυλακισμένα Μνήματα» τάφηκε και ο Γρηγόρης Αυξεντίου ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη που έδωσε μόνος του με εκατοντάδες Βρετανούς στις 3 Μαρτίου 1957 σε κρησφύγετο στο Μοναστήρι της Παναγίας του Μαχαιρά. Ο Αυξεντίου είναι η πλέον εμβληματική μορφή καθώς οι Βρετανοί για να τον εξοντώσουν αναγκάστηκαν να ρίξουν βενζίνη με ελικόπτερα στο κρησφύγετο του, αφού ο ίδιος είχε αρνηθεί να παραδοθεί. Στις 14 Μαρτίου του 1957 με την άρνηση της σημερινής Βασίλισσας της Βρετανίας Ελισάβετ να δώσει χάρη, απαγχονίστηκε ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα υπήρξαν εκατοντάδες νεκροί σε μάχες.

1 eoka

Από την Ένωση στην Ανεξαρτησία

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου οδήγησαν στην ανακήρυξη της Κύπρου σε ανεξάρτητο κράτος υπό κηδεμονία και με τις εγγυήσεις της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας. Το κράτος που ιδρύθηκε το 1960 λειτούργησε ως δικοινοτικό για τρία μόνο χρόνια. Ακολούθησε η τουρκική ανταρσία τα Χριστούγεννα του 1963 και οι δικοινοτικές ταραχές. Το 1974 το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β' κατά του Μακαρίου οδήγησε στη τουρκική εισβολή και στη κατοχή που η μεγαλόνησος βιώνει μέχρι σήμερα... 

Πηγές: Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης Ιδρύματος Απελευθερωτικού Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-59
- Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-59