Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Λέμε ΕΛΔΥΚ και εννοούμε Ελληνική Δύναμη Κύπρου.

Αν ψάξει κανείς στο Διαδίκτυο θα βρει τα εξής:
«Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας».

Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960, με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης – Λονδίνου. Το Στρατόπεδό της έμεινε στον ίδιο χώρο μεταξύ Αγ. Δομετίου και Γερόλακκου, για 14 συναπτά έτη ΑΚΡΙΒΩΣ, ήτοι από την άφιξή της μέχρι την κατάληψή του από τους Τούρκους την 16/8/74 (κατά σύμπτωση ίδια ημερομηνία με την άφιξή της στο νησί). Ακολούθως εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κλήρου. Yπάγεται τέλος, στον Α' Υπαρχηγό του ΓΕΣ.
Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι. Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή ενώ χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από το σύνολο των Ελλήνων Κυπρίων».

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποτελεί την «αφρόκρεμα» του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, αμέσως μετά από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Και αυτό διότι είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση υποτυπώδους επιφυλακής, παρόμοιας με αυτήν που βρίσκονται όλες οι παραμεθόριες μονάδες εκστρατείας, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι θα πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεται σε σενάρια «Μάχης» καθημερινά, πάντα με πραγματικά πυρά, σε κανονικές συνθήκες «πολέμου», για την αποτροπή πιθανής προέλασης του κατακτητή εχθρού, αν και ποτέ αυτός το τολμήσει.
Η διαφορά της με την Εθνική Φρουρά είναι ότι δεν διαθέτει εφεδρείες, δεν διαθέτει την δυνατότητα επιστράτευσης και γνωρίζει ότι αν κληθεί, θα πρέπει «να βγάλει μόνη της τα κάστανα από την φωτιά».

image14

Η Ιστορία της λίγο πολύ γνωστή. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία της:

• Η ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο Λιμάνι της Αμμοχώστου από το Αρματαγωγό «Αλιάκμων», αποτελούμενη από την Διοίκηση με πρώτο Διοικητή της, τον Σχη (ΠΖ) Διονύσιο Αρμπούζη με το Επιτελείο του, καθώς και το 1ο και 2ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Μαζί τους αποβιβάστηκε και ο Λόχος Υποστήριξης της και ο Λόχος Διοικήσεως της. Συνολική δύναμη 950 άνδρες που υπήχθησαν άμεσα στο Τριμερές Στρατηγείο. Το θεωρητικά και μόνον, αντίπαλο δέος της ΕΛΔΥΚ, η ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) εγκαταστάθηκε σε Στρατόπεδο που γειτνίαζε με αυτό της Ελληνικής Δύναμης. Και η ΤΟΥΡΔΥΚ υπήχθη στο Τριμερές Στρατηγείο.

• Την 21 Δεκεμβρίου 1963, ξεκίνησαν στην Λευκωσία και επεκτάθηκαν σε όλες τις πόλεις και χωριά της Κύπρου, οι αιματηρές ταραχές των δύο κοινοτήτων, της Ελληνικής και της τουρκογενούς, ταραχές που έμειναν γνωστές στην Ιστορία ως «Τουρκανταρσία». Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η χάραξη από τους Άγγλους στις 30/12/1963 της γνωστής σε όλους πλέον «πράσινης γραμμής» που έκτοτε χωρίζει την Λευκωσία στα δύο (με διαφοροποιήσεις στα όρια που δημιούργησε η εισβολή του 1974). Το όνομα «πράσινη γραμμή» προήλθε από το πράσινου χρώματος στυλό που χρησιμοποίησε Στρατηγός Young, που ήταν ο Άγγλος Διοικητής των Βρετανών «ειρηνευτών», για να χαράξει πάνω στον Χάρτη, την διαχωριστική γραμμή. Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ απετράπη, την τελευταία στιγμή, μετά από ...Βρετανική παρέμβαση. Όμως εκείνη την εποχή η Κύπρος ήταν «καζάνι που έβραζε» και τα επεισόδια μεταξύ των δύο κοινοτήτων διαδέχονταν το ένα το άλλο.

• Τον Μάρτιο του 1964, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο μόνιμος Επιλοχίας (ΠΖ) Σ. Καραγιάννης.

• Στις 27/3/1964 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, γνωστή ως ΟΥΝΦΙΚΥΠ (UNFICYP), η οποία συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ, αφού 20 ημέρες προηγουμένως οι Τουρκογενείς της Πάφου χτύπησαν σε ώρα αιχμής την αγορά της πόλεως, σκοτώνοντας ανυποψίαστους Κύπριους πολίτες. Αμέσως οι Κύπριοι, απάντησαν με αντίποινα, που επέβαλαν πλέον την άφιξη Ειρηνευτικής Δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

• Την εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε, τίναξε στον αέρα η στυγερή δολοφονία αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, της 11ης Μαΐου 1964. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του ΥΠΕΘΑ, αυτή η τριπλή δολοφονία έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
«Την 14.30’ της 11/5/1964, τρεις Έλληνες αξιωματικοί, υπηρετούντες στην Ελληνική Δύναμιν Κύπρου, ο Ταγματάρχης ΠΖ Πούλιος Δημήτριος, ο Λοχαγός ΜΧ Καποτάς Βασίλειος και ο Λοχαγός ΠΖ Ταρσούλης Παναγιώτης επιστρέφοντες εις Λευκωσίαν δι’ αυτοκινήτου μέσω Αμμοχώστου, εισήλθον εκ λάθους εις τον τουρκικόν τομέα της Αμμοχώστου. Αντιληφθέντες της πλάνην των, προσεπάθησαν να οπισθοχωρήσουν, αλλά συνελήφθησαν υπό 5μελούς περιπόλου Τουρκοκυπρίων, εξ ων 4 έφερον στολήν, ο δε πέμπτος πολιτικήν περιβολήν, οι οποίοι και εζήτησαν τας ταυτότητάς των. [...] Μετά την επίδειξιν της ταυτότητός των, ο άνευ στολής άτακτος Τουρκοκύπριος, τους επυροβόλησεν με βολήν οπλοπολυβόλου, φονεύσας τον Τχην Πούλιον Δ., τον Λγόν Καποτά Β. και τον οδηγόν του αυτοκινήτου Ελληνοκύπριον Αστυνομικόν Παντελίδην Κ., υιόν του Αστυνομικού Διευθυντού Λευκωσίας Παντελίδην Μ. και τραυματίσας βαρύτατα τον Λγον Ταρσούλην Π.
Τα πτώματα των τριών φονευθέντων καθώς και ο τραυματισθείς Λοχαγός παρελήφθησαν από τον Ερυθρόν Σταυρόν και παρεδόθησαν την 15.30’ εις το Νοσοκομείον Αμμοχώστου. [...] Είναι απολύτως βέβαιον ότι οι εν λόγω αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ πυροβολήθησαν εν ψυχρώ. Εις το σώμα του Τχου Πούλιου ευρέθησαν 17 σφαίρες.»
Το όνομα του Τχη (ΠΖ) Δημ. Πούλιου έφερε το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την περίοδο της άνανδρης Τουρκικής Εισβολής το 1974.
Το όνομα του Λγού (ΜΧ) Βας. Καποτά δόθηκε στο μεγάλο Στρατόπεδο της ΕΦ στην Λευκωσία, το γνωστό ως ΒΜΗ (British Military Hospital).

• Το 1974 κατά το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η ΕΛΔΥΚ δεν έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Άσκησε μόνο υπό την επίβλεψη του Υποδιοικητή της, καθήκοντα Αστυνόμευσης στις περιοχές του Προεδρικού και του Αεροδρομίου.

• Κατά την άνανδρη Τουρκική Εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 20/7/74 η ΕΛΔΥΚ ήταν η πρώτη Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα που δέχθηκε τις πρώτες βόμβες από την Τουρκική αεροπορία. Οι απώλειες ήταν σχετικά μικρές διότι ο παρών την προηγουμένη το βράδυ στην σύσκεψη στο ΓΕΕΦ Υποδιοικητής της Ανχης (ΠΖ) Κων. Παπαγιάννης, αντιληφθείς μπροστά στην οθόνη του ραντάρ ότι η αποβατική δύναμη κατευθυνόταν προς Κερύνεια και όχι προς Αμμόχωστο, όπως επέμενε ο εκτελών χρέη Α/ΓΕΕΦ, πραξικοπηματίας Ταξχος Μιχαήλ Γεωργίτσης και τα «παπαγαλάκια του» (και ειδικά αυτός ο Ταγματάρχης που είπε το γνωστό πλέον «Κύριοι πάτε για ύπνο»!), ζήτησε από τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) Νικόλαο Νικολαΐδη, όπως διατάξει την μονάδα να ακροβολιστεί στους χώρους διασποράς, όπως και έγινε, αλλά δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος της, μόνο σε χώρους εντός του τεράστιου Στρατοπέδου. Κάποιες διμοιρίες καλύφθηκαν σε κοντινό αλσύλλιο, σε ημιτελή ορύγματα μάχης. Παρά ταύτα, οι Τουρκικές βόμβες προκάλεσαν κατά βάση μόνο υλικές ζημιές, κύρια στις εγκαταστάσεις της Μονάδος με πρώτο και καλύτερο το Διοικητήριο και ακολούθως τον Λόχο Βαρέων Όπλων. Απολογισμός απωλειών σε άνδρες: 3 νεκροί και 15 τραυματίες.
Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας της εισβολής, ο Α/ΓΕΕΦ διέταξε τον υπό διοίκησή του πλέον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιτεθεί κατά του Κιόνελι. Το αιτιολόγησε ως διαταγή από το Α/ΕΔ της Αθήνας και δη από την ΔΙΚ.
Οι Ελδυκάριοι με 4 λόχους, υποστηριζόμενοι από Ίλη αρμάτων Τ-34/85, επιτέθηκαν πεζή σε βάθος 3,5 χλμ αποψιλωμένου κάμπου, προκειμένου να καταλάβουν τις 3 σειρές μονίμων πολυβολείων των Τούρκων (άριστα παραλλαγμένων) και να καταλάβουν το Κιόνελι. Σημειωτέον ότι σε αυτήν την επίθεση κατά παράβαση κάθε στρατιωτικής λογικής, ο επιτιθέμενος (λόχοι ΕΛΔΥΚ) υστερούσε κατά του οχυρωμένου αμυνόμενου (Τούρκοι) σε μια αναλογία 1:4,5 (!!!). Οι πλευρικές επιθέσεις που προβλέπονταν από μονάδες της ΕΦ κατά του Κιόνελι και κύρια από Άγ. Ερμόλαο (301 ΤΕ) και Γερόλακκο (Οπαδοί Λυσσαρίδη) προς υποβοήθηση του εγχειρήματος της ΕΛΔΥΚ δεν έγιναν ποτέ! Η ΕΛΔΥΚ αφέθηκε μόνη της να καταλάβει το Κιόνελι. Μέσα σε κόλαση όλμων και διασταυρωμένων πυρών κατάφερε και πέρασε την πρώτη σειρά πολυβολείων, αλλά καθηλώθηκε μπροστά στην δεύτερη, διότι κάποια άρματα που την υποστήριζαν έπεσαν μέσα στην αντιαρματική τάφρο «Τσινάρ» και λόγω της χαμηλής ισχύος στρέψης της ερπύστριας εξ αιτίας της παλαιότητας των κινητήρων τους, δεν κατάφεραν να απεγκλωβισθούν και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους. Με τον φόβο της αεροπορικής προσβολής με το πρώτο φως της ημέρας, οι επιτιθέμενες μονάδες της ΕΛΔΥΚ διετάχθησαν να απαγκιστρωθούν, λίγο πριν ξημερώσει. Ο απολογισμός; 8 νεκροί, 11 αγνοούμενοι και 17 τραυματίες.
Σημαντική σημείωση: Μεγάλο μέρος των ανδρών που ανέλαβαν αυτήν την ηρωική επίθεση στο Κιόνελι, ήταν νέοι Ελδυκάριοι που είχαν αφιχθεί στην Μονάδα μόλις το προηγούμενο βράδυ!

21291797 1305511266243002 549784326 n

• Κατά τον Αττίλα ΙΙ η ΕΛΔΥΚ δημιούργησε τον ΑΘΛΟ της Ιστορία της. Την ΕΠΙΚΗ Μάχη Υπεράσπισης του Στρατοπέδου τους. Σε αυτήν την Μάχη, 317 άνδρες (2ος Λόχος ΤΦ, 4ος Λόχος ΤΦ, μέρος του Λόχου Διοικήσεως και διμοιρία όλμων του Λ.Β.Ο.) υπό τις διαταγές του Ανχη (ΠΖ) Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που μόλις είχε αναλάβει Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης (ο Υποδιοικητής κατά το Πραξικόπημα και τον Αττίλα-1 Ανχης (ΠΖ) Κων/νος Παπαγιάννης διετάχθη να επαναπατρισθεί), αντιμετώπισαν επιτυχώς για περίπου 60 ώρες, 6.900 πάνοπλους Τούρκους και τουρκογενείς της Λευκωσίας, υποστηριζόμενους από μια ενισχυμένη Επιλαρχία μέσων αρμάτων (περί τα 60 άρματα Μ-47 και Μ-48), Πυροβολικό και Αεροπορία. Μια αναλογία 1:22 (!!!) Και άντεξε από τις 05.45 της 14/8/74 έως και τις 16.10’ της 16/8/74 που αποχώρησε ο τελευταίος Έλληνας ένστολος από το Στρατόπεδο, μαζί με τον επικεφαλής τους Αντισυνταγματάρχη. Το Στρατόπεδο δεν θα έπεφτε, αν για τελείως ανεξήγητο λόγο, δεν έπαυαν οι ανασχετικές βολές της 187 ΜΠΠ που το υποστήριζε και κρατούσε τα τουρκικά άρματα σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Με την παύση της υποστήριξης από το Πυροβολικό τα άρματα των Τούρκων κατάφεραν και πέρασαν το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης της ΕΛΔΥΚ, οπότε με κίνδυνο να εγκλωβισθούν οι πάντες ο επικεφαλής Υποδιοικητής τους, διέταξε «απαγκίστρωσιν εν ημέρα και υπό την ισχυράν πίεσιν του εχθρού» την 13.25’.
Κατά την Μάχη του Στρατοπέδου, που εν πολλοίς ήταν και η αιτία να παραμείνει η Λευκωσία στα προ της εισβολής όρια της, καθόσον 6,900 Τούρκοι στρατιώτες κρατήθηκαν μακριά από αυτήν μέχρι 4 ώρες προ της κατάπαυσης του πυρός. Οι πάντες αντιλαμβάνονται τι θα είχε συμβεί αν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το Στρατόπεδο από τις 14/8.
Τα μαχόμενα πιο Β.Α. Τάγματα της ΕΦ υπό τον Ταγματάρχη (ΠΖ) Δημήτριο Αλευρομάγειρο και τον Λοχαγό Ιωάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) ήτοι το 336 ΤΕ, ο 1/211 ΤΠ, το 212 ΤΠ (που υποστήριζε την ΕΛΔΥΚ υπό τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλείδη), τμήματα του 386,391 και 399 ΤΠ, θα δέχονταν επίθεση από τα νώτα τους, πέραν αυτής που δέχονταν κατά μέτωπο και θα κατέρρεαν. Με ότι αυτό θα σήμαινε για την Λευκωσία.
Για αυτό την Μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ η Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία την διδάσκει ως την «πιο άνιση μάχη των νεώτερων χρόνων». Ο απολογισμός της περί τους 90 νεκρούς και αγνοούμενους. Οι αγνοούμενοι με βάση πρόσφατα ευρήματα κατά την γνώμη μου ήταν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Η συλλογή των νεκρών που επετράπη την Κυριακή 18/8/74 αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι αποκεφάλισαν αρκετούς νεκρούς ΕΛΔΥΚάριους προκειμένου να φωτογραφηθούν με τα κομμένα κεφάλια των Ηρώων μας, μπροστά στην Κεντρική Πύλη του καταληφθέντος Στρατοπέδου!

• Την επόμενη μέρα άντρες της ΕΛΔΥΚ παρόλο που ίσχυε κατάπαυση του πυρός, τέθηκαν ως ενίσχυση των προσβληθέντων υπό των Τούρκων ολιγάριθμων μαχόμενων τμημάτων της 21 ΕΑΝ της ΕΦ, στην περιοχή της Δένειας.

• Ερχόμενοι στο σήμερα τα δύο Στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ στην Μαλούντα φέρουν τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων Λοχαγών της, Σωτήριου Σταυριανάκου (ΜΧ) και Βασίλειου Σταμπουλή (ΠΖ). Το τρίτο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην Αθαλάσσα.

21291966 1305511262909669 699578342 n

Θα σας διηγηθώ ένα πρόσφατο συμβάν που ήμουν παρών.
Κάθομαι και ακούω τον σημερινό Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να ομιλεί με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μ/Κ Τάγματος, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή του:
«Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974, που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του».
Λόγια Λεβέντη Διοικητή...

Οι άντρες και γυναίκες της ΕΛΔΥΚ αποτελούν εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974. Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. - Πηγή: Εφημερίδα Η Μάχη

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Κων/νος Αλεξ. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Το επΙσημο ιματΙδιο του αειμνήστου Ταξχου ε.α. Παν. Σταυρουλοπουλου με τα διακριτικά του βαθμού του το 1974, δηλαδή αυτά του Ανχη ΠΖ που μου το είχε δωρίσει το 2016 το καλοκαίρι, κοσμεί τον ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ - ΑΓ.ΠΑΥΛΟΥ στον Αγ.Δομέτιο Λευκωσιας, μετά την αποδοχή της προσφοράς μου (να το δωρίσω με την σειρά μου στο Σωματείο) από τον Πρόεδρο του, Κυπριανό Παπαδόπουλο.

21192512 1300896593371136 2626551055431552922 n

Ειναι μια εμπρακτη αποδειξη της ευγνωμοσυνης των Ελληνων του Αγ.Δομετιου στον Αγωνα και την Θυσια των ανδρων της ΕΛΔΥΚ, εκφρασθείσα στο προσωπο του Αρχηγου τους.
ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ 317 ΓΕΝΝΑΙΩΝ.

21192781 1300911023369693 2587439283941514968 n

Το ιματιδιο μου το ειχε δωρισει ο αειμνηστος κ.Ταξχος περυσι, περιπου τετοιες μερες, όταν ετοιμαζαμε να δώσουμε στην ΕΛΔΥΚ την στολή του για το Μουσείο της. Μου είχε πει δίνοντας μου το: "Να πάρε αυτό εσύ για να μην με ξεχασεις" (εννοώντας όταν πεθάνει - λες και υπηρχε περιπτωση τετοιος Αντρας να ξεχαστει ποτε! Ιδιως απο μενα! Που τον αγαπησα και τον τίμησα σαν πατέρα μου!)
ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ KAI ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΙ ΤΟΥ 1974.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ.

Write on Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αίτημα για να δοθούν τα ονόματα των δύο Ηρώων της Κύπρου, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, αλλά και του Καταδρομέα Μανόλη Μπικάκη σε κόμβους του Βόρειου Οδικού Άξονα του νησιού, κατέθεσε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης η παράταξη Ελληνική Αυγή για την Κρήτη, με επικεφαλής τον Περιφερειακό Σύμβουλο Γιώργο Σπυρόπουλο.

Συγκεκριμένα, στην πρότασή της η παράταξη, αναφέρει τα εξής:
«Αιτούμαστε την δυνατότητα ονοματοδοσίας σε κόμβους του Β.Ο.Α.Κ των νεκρών Κυπρίων Ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού που έπεσαν νεκροί από τα δολοφονικά πυρά Τούρκων στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1996! Επίσης να ονομαστούν κόμβοι του Β.Ο.Α.Κ εις μνήμην ,και προς τιμήν των νεκρών Καταδρομέων και στρατιωτών αγνοουμένων της Κύπρου που τα οστά τους επέστρεψαν τον τελευταίο χρόνο στην πατρώα Κρητική γη!

Επίσης το ίδιο να γίνει και με τον αείμνηστο καταδρομέα Εμμανουήλ Μπικάκη, για την δράση του στη δεύτερη φάση της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο τομ Αύγουστο του 1974, όταν στάθηκε μαζί με συναδέλφους του απέναντι στα άρματα μάχης των Τούρκων και με τις εύστοχες βολές τους τα κράτησαν μακριά από τη Λευκωσία!

Η ονοματοδοσία θα μπορούσε να γίνει ως εξής:
Κόμβος Ταυρωνίτη - Νεκρών ηρώων καταδρομέων Κύπρου 1974.
Κόμβος Χερσονήσου - Δολοφονημένων ηρώων Ισαάκ Σολωμού!

Κανείς δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται!
Ελληνική Αυγή για την Κρήτη».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Αλεξ. Δημητριάδης
​Αγ. Δομέτιος Λευκωσίας 24/8/2017

Κάθομαι εκστασιασμένος και ακούω αυτόν τον καλογυμνασμένο αξιωματικό με τα διακριτικά του Συνταγματάρχη, του Αλεξιπτωτιστή, του Βατραχανθρώπου, του Αλπινιστή, του Χιονοδρόμου, του απόφοιτου στην Α.Σ.Π. και του Ελδυκάριου. Του πρώτου ΕΛΔΥΚαριου του σήμερα.

Με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη ομιλεί στους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μηχανοκίνητου Ταγματος Πεζικού που εδρεύει στο Στρατόπεδο που φέρει το όνομα του ΗΡΩΑ του 1974 Αντιστράτηγου (Λοχαγού ΠΖ τότε) Βασίλειου Σταμπουλή, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή Τάγματος:
"Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974 που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του."

Σε μιά περίοδο που όλοι σκύβουν το κεφάλι, που όλοι σκέφτονται συμβίωση με τον βιαστή της μητέρας τους, που όλοι ονειρεύονται μια ζωή στα γονικά τους αλλά υπό Τουρκική Διοίκηση, μια περίοδο όπου κάθε 5 χρόνια θα έχουν Τούρκο Πρόεδρο Δημοκρατίας με ότι αυτό συνεπάγεται, έρχεται ένας "καλαμαράς" Αξιωματικός, με στητό κορμί και καθαρό λόγο να μας κάνει όλους να ανασηκώσουμε το κεφάλι, να νιώσουμε την συγκίνηση να περνά σαν ηλεκτρικό ρεύμα από μέσα μας και να μας υπενθυμίζει ποιών απόγονοι είμαστε.
Οχι δεν θα μείνει μόνιμα στην Κύπρο αυτός ο "καλαμαράς" Αξιωματικός. Του χρόνου θα προαχθεί σε Ταξίαρχο και θα παραδώσει την σκυτάλη σε έναν νέο Διοικητή Συνταγματάρχη που εύχομαι να συνεχίσει το έργο του.

Όμως στο σήμερα, στο ζοφερό σήμερα που ακούγονται όλο και περισσότερο οι φωνές των Κομμάτων και των σιχαμερών οπαδών τους (ίσως με μια μόνο εξαίρεση), οπαδών γνήσιων απόγονων του Δημητρίου Νενέκου, η φωνή του ξυπνά από τον λήθαργο την κουρασμένη και αποκαμωμένη Στρατιά των Πατριωτών, που ξέρουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση στο Κυπριακό πρόβλημα, παρά μόνον η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

Η ΕΛ.ΔΥ.Κ. φέρει βαρέως την προδοσία που οδήγησε στην Στρατιωτική Ήττα του 1974. Φέρει βαρέως την απώλεια του Στρατοπέδου της, αν και η ΕΠΙΚΗ ΜΑΧΗ που έδωσε επί 60 ώρες, η τόσο άνιση, πολεμώντας ένας εναντίον εικοσιδύο πάνοπλων Τούρκων, δεν αφήνει περιθώρια για ντροπή παρά μόνο για θαυμασμό και τιμή.

Η ΕΛ.ΔΥ.Κ. όσο σε αυτήν υπηρετούν Αξιωματικοί όπως ο αείμνηστος Δήμου, ο Κουρής, ο Θεοδώρου και κατ' εμέ πολύ περισσότερο ο Συνταγματάρχης ΠΖ Προκόπιος Μαυραγάνης, θα είναι βασικός αποτρεπτικός παράγοντας οιασδήποτε σκέψης των Τούρκων, για προέλαση προς τον Νότο. Πολλώ δε μάλλον, όταν είμαι σε θέση να γνωρίζω, ότι οι Τούρκοι αντίθετα φοβούνται μια αστραπιαία προέλαση της ΕΛΔΥΚ στον Βορρά, με σκοπό την απελευθέρωση των κατεχόμενων από αυτούς και ειδικά από την Εισβολή του 1974, εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ΕΛ.ΔΥ.Κ. κουβαλάει μια Ιστορία πάνω της... Μια ιστορία που ξεκινάει το διήμερο 20/21-7-74 όταν υστερούσα σε δυνάμεις 1:4.5 επιτέθηκε στο Κιόνελι χωρίς την βοήθεια κανενός, γνωρίζοντας το αδύνατον του εγχειρήματος της. Και όμως το προσπάθησε. Με νύχια και με δόντια. Και αυτή η ιστορία σφραγίστηκε στο τριήμερο αγώνα 14-16/8/74 στην υπεράσπιση του Στρατοπέδου της. Ενός αγώνα που διδάσκεται από την Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία ως η πιό άνιση Μάχη των Νεώτερων χρόνων, που συνετέλεσε στο έπακρον για να διατηρηθεί τότε η Λευκωσία ελέυθερη, μέσα σχεδόν στα εδαφικά όρια που είχε προ της Εισβολής.
Πολλοί οι νεκροί και αγνοούμενοι ΗΡΩΕΣ της. Μέγιστη η Τιμή που τους αρμόζει.
Και αυτή η Τιμή παίρνει σάρκα και οστά από αυτά τα λόγια του Διοικητή της Μονάδος: Αγαπητέ μου, θεώρησα καθήκον και τιμή της μονάδος, να τοποθετήσω την στολή του κ.Ταξχου (σ.σ. εννοεί την στολή του αείμηστου τελευταίου Στρατοπεδάρχη της ΕΛΔΥΚ του παλαιού σκλαβωμένου Στρατόπεδου της, Αντισυνταγματάρχη ΠΖ το 1974 Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο) στην αίθουσα των Σημαιών του Νέου Διοικητηρίου όπου υπάρχουν και τα πορτραίτα όλων των διατελεσάντων Διοικητών της Μονάδος. Θα ήταν αδιανόητο για μένα σε αυτήν την αίθουσα να υπάρχει το προτραίτο μου και να μην υπάρχει η αιτία της ΔΟΞΑΣ της ΕΛΔΥΚ. Η Στολή του Στρατηγού" (σ.σ. τον αποκαλούσε Στρατηγό αν και Ταξίαρχος στον βαθμό εις ένδειξη τιμής και σεβασμού).

Σωστά καταλάβατε. Είναι τα λόγια του Διοικητού Μαυραγάνη προς εμένα όταν μου επιδείκνυε την βιτρίνα με την στολή του αείμνηστου κ.Ταξχου να κοσμεί την αίθουσα των Σημαιών απέναντι από την πόρτα του γραφείο του στο Διοικητήριο στην Μαλούντα.

Πράξεις συνειδητοποιημένων, ικανών και πατριωτών Αξιωματικών που Διοικούν Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα. Εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974. Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. Και θα φέρουν την πολυπόθητη λύση: την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Του Ανδρέα Πενταρά Αντιστράτηγου ε.α.

O κυπριακός στρατός, αν και ως νομική οντότητα υφίσταται μέχρι σήμερα για λόγους προϋπολογισμού, στην πράξη διαλύθηκε στις αρχές του 1964, όταν οι Τ/κ μετά την εκδήλωση της Τουρκανταρσίας αποχώρησαν από τη Δημόσια Υπηρεσία, τον Στρατό και την Αστυνομία.

Όπως είναι γνωστό, στο σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας προβλέπεται η ύπαρξη του κυπριακού στρατού δυνάμεως 2000 ανδρών (μόνιμου προσωπικού), εκ των οποίων το 60% Ε/κ και το 40% Τ/κ. Προβλέπεται επίσης και η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, κατόπιν απόφασης του Προέδρου και Αντιπροέδρου.

O κυπριακός στρατός, αν και ως νομική οντότητα υφίσταται μέχρι σήμερα για λόγους προϋπολογισμού, στην πράξη διαλύθηκε στις αρχές του 1964, όταν οι Τ/κ μετά την εκδήλωση της Τουρκανταρσίας, αποχώρησαν από τη Δημόσια Υπηρεσία, τον Στρατό και την Αστυνομία. Για την αντιμετώπιση της απειλής της προερχόμενης τόσον από τους Τ/κ όσο κυρίως από τη Τουρκία, η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε στη θέσπιση νόμου στη βάση του δικαίου της ανάγκης, με τον οποίο ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1964 η Εθνική Φρουρά.

Ένα από τα βασικότερα λάθη
Αξιολογώντας τα γεγονότα που ακολούθησαν από το 1964 μέχρι και τις διαπραγματεύσεις του Κραν Μοντανά, θεωρούμε τη κατάργηση του Κυπριακού Στρατού ως ένα από τα βασικότερα λάθη στη διαχείριση του κυπριακού προβλήματος. Δεν υπήρχε, κατά την άποψή μας, κανένας απολύτως λόγος, η τότε κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια. Οι Τ/κ αποχώρησαν απ’ όλες τις υπηρεσίες του Δημοσίου, καθώς και από τον Στρατό και την Αστυνομία. Η μόνη υπηρεσία που καταργήθηκε ήταν ο Κυπριακός Στρατός. Γιατί άραγε; Μετά την αποχώρηση των Τ/κ, θα μπορούσε ο Κυπριακός Στρατός να παραμείνει με το Ε/κ προσωπικό και στη συνέχεια το κράτος να θεσπίσει για τον Κυπριακό Στρατό, όλους τους νόμους και κανονισμούς που θέσπισε για την Ε.Φ., συμπεριλαμβανομένης και της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.

Καταλυτικές επιπτώσεις
Οι επιπτώσεις στη συνολική διαχείριση του κυπριακού προβλήματος τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε πολιτικό επίπεδο από την κατάργηση του Κυπριακού Στρατού και την κατ’ ανάγκην ίδρυση της Ε.Φ., υπήρξαν καταλυτικές.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Ε.Φ. δεν ήταν ένας στρατός που προβλεπόταν από το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκ του γεγονότος αυτού, εξυπακούετο ότι η Ε.Φ. θα υπήρχε όσο το κυπριακό πρόβλημα παρέμενε άλυτο. Με τη λύση του Κυπριακού θα καταργείτο και η Ε.Φ., κάτι βέβαια που ισχύει μέχρι σήμερα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την προσδοκία που διαπότιζε διαχρονικά το πολιτικό σύστημα για επίλυση του Κυπριακού σε σύντομο χρονικό διάστημα, ήταν ο κύριος λόγος που η Εθνική Φρουρά δεν οργανώθηκε και δεν εξοπλίστηκε σωστά.

Ας μην ξεχνάμε ότι από την ίδρυση της Ε.Φ. μέχρι και το 1974 το κράτος δεν ξόδεψε ούτε μια λίρα για εξοπλισμούς της Ε.Φ., με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει την εισβολή με όπλα του Α΄και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Και επίσης δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι 4 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ του ταμείου αμυντικής θωράκισης δεν διατέθηκαν για το σκοπό που εισπράχθηκαν.

Σε πολιτικό επίπεδο, η διάλυση του κυπριακού στρατού το 1964, και η επικείμενη κατάργηση της Ε.Φ. με την εξεύρεση λύσης, εξυπηρετεί πλήρως τους σχεδιασμούς της Τουρκίας αναφορικά με τη Κύπρο, όπως αυτοί καθορίσθηκαν από τη δεκαετία του ’50 και αποσκοπούσαν στην ασφάλεια της Τουρκίας μέσω του στρατηγικού ελέγχου ολόκληρης της Κύπρου. Η ανυπαρξία Ενόπλων Δυνάμεων από το κράτος που θα διαμορφωθεί με τη λύση, δημιουργεί κενό ασφάλειας στην περιοχή, το οποίο επιδιώκει να καλύψει η Τουρκία μέσω των εγγυήσεων, των επεμβατικών δικαιωμάτων και της παρουσίας τουρκικών στρατευμάτων στο νησί.

Αντίθετα, η διατήρηση από την ομόσπονδη Κύπρο δικών της Ενόπλων Δυνάμεων, δηλ. του προβλεπόμενου από το Σύνταγμα κυπριακού στρατού, ανατρέπει πλήρως τους πιο πάνω σχεδιασμούς της Τουρκίας, διότι τα επιχειρήματα που προβάλλει η τελευταία για ασφάλεια όχι μόνο των Τ/κ αλλά και ολόκληρης της Κύπρου, παραμένουν αίολα.

Αλλαγή στη νομοθεσία
Στο παρόν διάστημα περισυλλογής που μεσολαβεί μέχρι την ανάληψη νέας πρωτοβουλίας επανέναρξης των συνομιλιών, η πλευρά μας μπορεί να αλλάξει την ατζέντα στο κεφάλαιο της ασφάλειας, με την επανασύσταση του Κυπριακού Στρατού. Έχοντας υπόψη το δεδομένο ότι ο κυπριακός στρατός εξακολουθεί να υφίσταται ως νομική οντότητα, η επανασύσταση μπορεί να γίνει άμεσα, με την ψήφιση ενός νόμου ο οποίος να καταργεί τον αντίστοιχο νόμο ίδρυσης της Ε.Φ. και με μια διοικητική πράξη του Υπουργού Άμυνας με την οποία να τερματίζεται η απόσπαση του στρατιωτικού προσωπικού από το Κυπριακό Στρατό στην Ε.Φ.

Ουσιαστικά, θα αλλάξει ονομασία η Ε.Φ. και θα ονομάζεται πλέον Κυπριακός Στρατός. Με τη διαφορά ότι θα πρόκειται για ένα θεσμό που προβλέπεται από τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, δεν θα αμφισβητείται από κανένα πλέον και στις διαπραγματεύσεις δεν θα συζητείται η κατάργησή του αλλά η αναδιοργάνωσή του με ένταξη σ’ αυτόν και των Τ/κ.

Ο νέος Κυπριακός Στρατός θα έχει ως κύρια αποστολή την εσωτερική ασφάλεια και την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Κύπρου. (Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, προστασία ΑΟΖ, προστασία FIR, έρευνα – διάσωση, συμμετοχή στη ΚΕΠΠΑ, συμμετοχή σε ειρηνευτικές αποστολές κ.λπ). Αναφορικά με τις εξωτερικές απειλές, η ομόσπονδη πλέον Κύπρος, θα πρέπει να αποφασίσει η ίδια αν επιθυμεί ή όχι να ενταχθεί σε ένα περιφερειακό σύστημα ασφάλειας, είτε σε κάποιο που ήδη υπάρχει (π.χ. ΝΑΤΟ), είτε σε κάποιο που θα δημιουργηθεί επί τούτου στη περιοχή μας.

Η ύπαρξη του Κυπριακού Στρατού είναι άλλωστε και η μόνη σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο διαδικασία ασφάλειας του κυπριακού κράτους. Τόσον ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ στο άρθρο 51 όσο και η Συνθήκη της Λισσαβώνας στο άρθρο 4, καθορίζουν σαφώς ότι την ευθύνη ασφάλειας των κρατών την έχουν τα ίδια τα κράτη, τα οποία οφείλουν όχι απλά να διατηρούν αλλά και να ενισχύουν τις ένοπλές τους δυνάμεις. Έχουμε τονίσει και σε άλλη αρθρογραφία ότι κανένας διεθνής ή άλλος οργανισμός νομιμοποιείται, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να αναλάβει την ευθύνη ασφάλειας οποιουδήποτε κράτους. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter