Write on Δευτέρα, 05 Απριλίου 2021 Κατηγορία ΛΕΦΕΔ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Με προσβολές απέναντι στον Αγώνα της ΕΟΚΑ για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Κύπρου με τη Μάνα Ελλάδα, αλλά και με ευθείες αναφορές στη Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΕΦΕΔ) τουρκική εφημερίδα (birlikgazetesi) γίνεται - για μια ακόμα φορά - αγγελιοφόρος της τουρκικής προπαγάνδας.

Η καλύτερη απάντηση, δώθηκε από την ίδια τη ΛΕΦΕΔ, η οποία σχολιάζοντας το γεγονός ανέφερε: "Τα όργανα της τουρκικής προπαγάνδας γι ακόμη μια φορά επαναλαμβάνουν τις copy paste τουρκομπουνταλάδικες πονηριές τους. Μεγάλη μας τιμή να μας ταυτίζουν, εντέχνως βέβαια και δολίως με τους ήρωες της ΕΟΚΑ αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να συγκριθούμε μαζί τους στο ελάχιστο. Συνεχίζουμε όμως να αγωνιζόμαστε και να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι έτσι ώστε αν χρειαστεί να σταθούμε με την αξίωση της Νίκης απέναντι σε όποιον επιβουλεύεται την Εθνική μας Ανεξαρτησία, γι αυτό τους διαβεβαιώνουμε".

Έλληνες - επειδή όταν μιλάμε για Τούρκους τα πολλά λόγια είναι φτώχεια -  δυναμώστε με την παρουσία σας τη Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων. Αναζητήστε το πλησιέστερο παράρτημα ανά την επικράτεια και γίνετε κοινωνοί της μεγάλης ιδέας της συνειδητοποιημένης και πανταχού παρούσας Εφεδρείας. Ενισχύστε όλα τα νόμιμα και αναγνωρισμένα από την Πολιτεία σωματεία και συλλόγους εφέδρων. Είναι η καλύτερη απάντηση στην φθηνή και γεμάτη πανικό τουρκική προπαγάνδα.

c987a1b31fd3f1f08322280ca0954f48 L

 
Write on Πέμπτη, 01 Απριλίου 2021 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Έρευνα - κείμενο: Γιώργος Λαμπράκης

Η παρούσα έρευνα επιχειρεί να φωτίσει μια σημαντική πτυχή του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών) της περιόδου 1955-1959, η οποία αφορά στην εκπαίδευση Κυπρίων φοιτητών στην Κρήτη από την οικογένεια Μπαντουβά, ώστε να καταστούν ετοιμοπόλεμοι και στη συνέχεια να αναχωρήσουν για την Κύπρο, όπου υπό τις διαταγές του Γεωργίου Γρίβα «Διγενή» αγωνίστηκαν για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωσή της με την Ελλάδα.

Καθοριστική ήταν η συμβολή της οικογένειας του Καπετάν Μανώλη Μπαντουβά, Αρχηγού της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής (1941-1945), στην εκπαίδευση και προετοιμασία των Κυπρίων αγωνιστών που στελέχωσαν την ΕΟΚΑ, γεγονός που παρουσιάζεται μέσα από την μαρτυρία του Κωνσταντίνου Ιωάννου Μπαντουβά. Ο μετέπειτα (1958) ιδιαίτερος Γραμματέας του Σοφοκλή Βενιζέλου, ο πολιτικός και πρώην υπουργός είχε ενεργό συμμετοχή στο εγχείρημα και μας εξιστορεί τα γεγονότα όπως τα έζησε ο ίδιος, από την γνωριμία του με τον πυρήνα των φοιτητών στην Αθήνα μέχρι και στη στην αποστολή τους στην Κρήτη για το βασικό σκέλος της εκπαίδευσης των – μετέπειτα - μαχητών του Γρίβα.

Επίσης, παρουσιάζουμε στοιχεία και πληροφορίες από την βιβλιογραφία γύρω από την δράση της ΕΟΚΑ αλλά και την οργάνωση, κινητοποίηση και δράση των Κυπρίων φοιτητών που εκείνη την περίοδο σπούδαζαν στην Αθήνα και είχαν ενεργό συμμετοχή τόσο στις κινητοποιήσεις και στα μεγάλα συλλαλητήρια της εποχής, όσο και στον ένοπλο αγώνα που ακολούθησε επί κυπριακού εδάφους.

Η απόφαση για τον Αγώνα

Το αίτημα των Ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη της βρετανικής κατοχής στη Μεγαλόνησο και την ένωση με την Ελλάδα επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο το 1950, με το δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου (το οποίο διοργάνωσε η Εκκλησία της Κύπρου) όπου το 95,7% των ψηφισάντων τάχθηκε υπέρ της ένωσης! Στις 20 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, ο Μακάριος ο Γ΄ (μετέπειτα πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας) εκλέγεται Αρχιεπισκόπου Κύπρου αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στον ξεσηκωμό του λαού, ενώ μαζί με τις κυβερνήσεις των Αθηνών και τις Οργανώσεις του Κυπριακού Αγώνα στην Αθήνα, ξεκίνησαν μια διπλωματική εκστρατεία για την διεθνοποίηση του θέματος.

Στις 10 Νοεμβρίου 1954 ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία Γεώργιος Γρίβας φθάνει στην Κύπρο και συγκροτεί την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), με σκοπό την ανάληψη δράσης κατά των Βρετανών αποικιοκρατών. Ο γεννημένος στο Τρίκωμο της Καρπασίας Γεώργιος Γρίβας είχε διατελέσει Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, παρασημοφορημένος για την δράση του στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής είχε ιδρύσει την οργάνωση «Χ» αναπτύσσοντας πλούσια δράση, ενώ τον Δεκέμβριο του 1944 είχε σημαντικό ρόλο στην αναχαίτιση της κομμουνιστικής ανταρσίας.

Ο Γεώργιος Γρίβας με το ψευδώνυμο «Διγενής» κατόρθωσε με τα πενιχρά μέσα που είχε στη διάθεσή του να οργανώσει ένα από τους σημαντικότερους ανταρτικούς αγώνες όλων των εποχών. Πολιτικός καθοδηγητής της ΕΟΚΑ ανέλαβε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Οι Κύπριοι φοιτητές στην Αθήνα και η οργάνωση ΚΑΡΗ

Στην Αθήνα, από το 1952 αναβιώνει η οργάνωση Κ.Α.Ρ.Η. (Κύπριοι Αγωνισταί Ριψοκίνδυνοι Ηγέται, σύμφωνα με μία ερμηνεία), της οποίας οι «πυρήνες» είχαν αρχικά ξεκινήσει την δράση τους το 1931. Η ΚΑΡΗ, με αρχηγό τον Ιωάννη Χατζηπαύλου (Ιωαννίδη) είχε ως στόχο την αποστολή οπλισμού στην Κύπρο και την προώθηση ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και στάθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του Γεωργίου Γρίβα.

Από την οργάνωση ξεκίνησε η προσπάθεια επιλογής και εκπαίδευσης των πρώτων Κυπρίων φοιτητών στον ένοπλο αγώνα, που απετέλεσαν λίγο αργότερα, στελέχη της ΕOKΑ. Μεταξύ των φοιτητών αυτών ήσαν οι: Ρένος Κυριακίδης, Θάσος Σοφοκλέους, Φώτης Παπαφώτης, Πέτρος Στυλιανού, Νίκος Αγγελίδης, Χρύσανθος Κακογιάννης, Χρίστος Κολώτας, Πιερής Χατζηκώστας, Τάκης Αριστείδου, Τάκης Κάιζερ κ.α.

166594677 447577039880771 4386740597504239617 n

Η γνωριμία με τα αδέρφια Μπαντουβά και οι πρώτες εκπαιδεύσεις

Το φοιτητικό κίνημα της εποχής πάλλεται από το πάθος της αποτίναξης του αγγλικού ζυγού και την εκπλήρωση του πολύχρονου πόθου για Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Τα μαζικά συλλαλητήρια, οι συγκεντρώσεις και οι ζυμώσεις για τον Αγώνα, φέρνουν στο προσκήνιο και τον τρόπο με τον οποίο θα προετοιμαστούν οι Κύπριοι για την μεγάλη αναμέτρηση με τους Άγγλους...

Ο Κώστας Μπαντουβάς γνωρίζεται με τους Κύπριους φοιτητές που σπουδάζουν στην Αθήνα. «Με τους Κύπριους φοιτητές γνωριστήκαμε στην Αθήνα, κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων και των συλλαλητηρίων για το Κυπριακό Ζήτημα. Ήρθα πρώτα σε επαφή με τον Ρένο Κυριακίδη και στη συνέχεια με άλλους φοιτητές που πρωταγωνιστούσαν εκείνη την περίοδο στον αγώνα που κάναμε. Στην Αθήνα έγιναν μάλιστα και οι πρώτες εκπαιδεύσεις, στο ρετιρέ της Κλινικής του αδερφού μου (σ.σ. Μανώλη Μπαντουβά του Ιωάννου) η οποία βρισκόταν στην οδό Αβέρωφ. Είχα μαζί μου όπλα από την Κρήτη, πιστόλια, ένα γερμανικό υποπολυβόλο και άλλα υλικά. Ότι χρειαζόμασταν, μας τα έστελναν από το νησί...», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κώστας Μπαντουβάς, στη συγκλονιστική του εξιστόρηση για την ταραγμένη εκείνη περίοδο.

66666666666666666666

(Ο Κώστας Μπαντουβάς)

Πολύτιμα στοιχεία για την γνωριμία αυτή, δίνει στο βιβλίο του «Πόθος Ελευθερίας» ο Θάσος Σοφοκλέους, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τελικά ήρθαμε σ' επαφή με την οικογένεια Μπαντουβά στην Κρήτη. Ο Μανώλης Μπαντουβάς ήταν καπετάνιος αντάρτικης ομάδας εναντίον των Γερμανών μαζί με τον αδερφό του Γιάννη. Έτσι αποφασίζουμε να πάμε στην Κρήτη και να εκπαιδευτούμε σ' όλα τα όπλα και ειδικότερα στην τακτική του ανταρτοπολέμου. Πριν όμως πάμε εκεί, τα παιδιά του Γιάννη Μπαντουβά Κώστας και Μανώλης μας εκπαιδεύουν στην Αθήνα στη χρήση αυτόματων όπλων (στεν) και διαφόρων τύπων πιστολιών. Ειδικά ο Μανώλης που είναι γιατρός, σε σειρά μαθημάτων μας δίνει τις βάσεις της οργάνωσης και των τρόπων εξεύρεσης χρημάτων (π.χ. χρηματοδότες) και γενικά την όλη δομή της οργάνωσης, θεωρητικά. Στο μεταξύ δημιουργήσαμε και δεύτερη ομάδα φοιτητών, που δεν συνδέουμε με την πρώτη και που ούτε καν γνωρίζει την ύπαρξη της πρώτης. Εκπαιδεύεται και αυτή με το ίδιο σύστημα από τους ίδιους ανθρώπους».

eoka00510 screen

(Ο Θάσος Σοφοκλέους, σ΄ ένα λημέρι στα βουνά του Πενταδακτύλου)

Προορισμός: Κρήτη

Η απόφαση για την μετάβαση των φοιτητών στην Κρήτη προκειμένου να εκπαιδευτούν από τους Μπαντουβάδες στην χρήση των όπλων και στις τακτικές του ανταρτοπολέμου, είναι καθοριστική όπως θα δούμε στη συνέχεια για την σωστή προετοιμασία των φοιτητών. Μπορεί ο ενθουσιασμός και το πάθος για τον αγώνα να ξεχείλιζε, ωστόσο επρόκειτο για νεαρά και άπειρα από την τέχνη του πολέμου παιδιά, τα οποία είχαν αποφασίσει να αναμετρηθούν με μια αυτοκρατορία για να κερδίσουν την λευτεριά τους.
«Αποφασίσαμε να κατέβουμε στην Κρήτη, για να εκπαιδευτούν από την οικογένειά μας οι φοιτητές πριν να αναχωρήσουν για την Κύπρο και αναλάβουν τον ένοπλο αγώνα. Και τους εκπαιδεύσαμε στα ίδια ιστορικά μέρη που αποτέλεσαν το ορμητήριο απέναντι στους Γερμανούς κατά την διάρκεια της κατοχής», μας λέει εμφανώς συγκινημένος ο Κώστας Μπαντουβάς, καθώς ξαναφέρνει στη μνήμη του εκείνες τις ημέρες.

Την άφιξη και τις πρώτες εντυπώσεις από την κρητική φιλοξενία των Μπαντουβάδων, περιγράφει με γλαφυρό τρόπο ο Θάσος Σοφοκλέους: «Το Πάσχα πηγαίνουμε στην Κρήτη μαζί με τον Κώστα Μπαντουβά, γιο του Γιάννη Μπαντουβά. Ταξιδεύουμε με το βαπόρι. Είμαστε συνολικά εννέα, οι Π. Στυλιανού, Τ. Κάιζερ, Χρ. Κακογιάννης, Κ. Παπαδόπουλος, Τ. Αριστείδου, Α. Νέστορος, Π. Χατζηκώστας και Θ. Σοφοκλέους. Φτάσαμε στο Ηράκλειο νωρίς το απόγευμα και καταλύσαμε στο σπίτι του Μανώλη Μπαντουβά. Μας υποδέχθηκαν εγκάρδια. Ο Μανώλης, ψηλός, γεροδεμένος, με μεγάλα αστραφτερά μάτια και μαύρο μουστάκι ήταν πραγματικά λεβέντης. Φορούσε μπότες ψηλές και παντελόνι ιππασίας. Γενικά η όλη του εμφάνιση ήταν εντυπωσιακή. Μας έμπασε στο μεγάλο "δίχωρο" δωμάτιο και μας έφερε αμέσως ψωμιά, τυριά, ντομάτες λέγοντάς μας με τη βαριά επιβλητική φωνή του: "Πάρτε, μη ντρέπεστε, θα 'στε πεινασμένοι". Μόλις τελειώσαμε το φαγητό, χωρίς να χάνουμε χρόνο, μας οδήγησαν στις αποθήκες και εκεί μας παρουσίασαν όλων των ειδών τα όπλα: Τουφέκια, αυτόματα, Στεν, Τόμσον, Στάφερ, πολυβόλο, Μπρεν, Μπρέντα, όλα αραδιασμένα μπροστά μας, έδιναν την εντύπωση ότι βρεθήκαμε ξαφνικά σε οπλοστάσιο..».

1.badouvas

(Ο καπετάν Μανώλης με τ΄ αδέλφια του Γιάννη και Νίκο Μπαντουβά).

Τα αντικείμενα της εκπαίδευσης

Οι φοιτητές έμαθαν να χειρίζονται διάφορα όπλα, να κάνουν χρήση της χειροβομβίδας και άλλων υλικών. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε (μεταξύ άλλων) στην λύση-αρμολόγηση πιστολιών, του γερμανικού υποπολυβόλου MP40, της ιταλικής αραβίδας, του οπλοπολυβόλου Bren και του υποπολυβόλου Thompson, τα οποία η οικογένεια Μπαντουβά είχε κατά την διάρκεια της κατοχής προερχόμενα είτε από γερμανικά και ιταλικά λάφυρα, όσο και από οπλισμό που είχαν στείλει οι Βρετανοί.
«Μας έμαθαν τη χρήση τους, μας δίδαξαν πως να τα λύνουμε και να τα δένουμε, πράγμα πολύ σημαντικό, γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάποιος στη μάχη είναι η εμπλοκή του όπλου. Γι' αυτό και πρέπει ο χειριστής να ξέρει καλά να το λύνει και να το συναρμολογεί και μάλιστα χωρίς να βλέπει. Έτσι κατά την εκπαίδευση, σε κάποιο στάδιο, σου κάλυπταν τα μάτια για να μην βλέπεις και να συνηθίσεις να το κάνεις στα στραβά», σημειώνει ο Θ. Σοφοκλέους.

Πέρα από την θεωρητική εκπαίδευση, οι νεαροί Κύπριοι εκτέλεσαν βολές με πραγματικά πυρά, καθώς οι σφαίρες ήταν ...άφθονες. «Εκπαιδεύτηκαν με τα τιμημένα όπλα της εθνικής αντίστασης, με όλο τον οπλισμό και τα υλικά που είχε η οικογένειά μας από την περίοδο της κατοχής», τόνισε ο Κώστας Μπαντουβάς.

Η διαβίωση στο βουνό

Ένα κρίσιμο στοιχείο της εκπαίδευσης (στο οποίο οι Μπαντουβάδες επέμειναν ιδιαίτερα) ήταν αυτό της διαβίωσης στο βουνό. Η σκληρή ζωή των ανταρτών στα κακοτράχαλα βουνά της Κρήτης κατά την διάρκεια της κατοχής έγινε μάθημα στους Κυπρίους φοιτητές, το οποίο και αποδείχθηκε πολύτιμο όταν κλήθηκαν να επιχειρήσουν στον ορεινό όγκο του Πενταδακτύλου.
Γράφει χαρακτηριστικά ο Θάσος Σοφοκλέους: «Όταν βράδιασε μας ανέβασαν μέχρι ενός σημείου με το αυτοκίνητο και απ' εκεί με τα πόδια ανεβήκαμε στις κορυφές του Γιούχτα, για να αρχίσει η εκπαίδευσή μας στην τακτική του ανταρτοπολέμου. Ο Γιούχτας είναι άγριο βουνό με ελάχιστη βλάστηση, σχεδόν φαλακρό. Από μακρυά, όταν το βλέπεις από το βαπόρι, φαίνεται σαν κεφαλή ανθρώπου που είναι ξαπλωμένος. Ο καθένας φορτώθηκε τη στρατιωτική του εξάρτηση και το παγούρι με νερό και αρχίσαμε την πορεία. Μαζί μας καθοδήγησης ο Κώστας Μπαντουβάς. Περνάμε τα λαγκάδια και τις ρεματιές του Γιούχτα σε μια δύσκολη πραγματικά πορεία μέσα στο σκοτάδι και λαμβάνοντας όλες τις προφυλάξεις για δύο λόγους. Γιατί δεν έπρεπε με κανένα τρόπο να δώσουμε υποψίες σε κανένα βοσκό ή αγρότη της περιοχής και γιατί αυτό επέβαλλαν οι κανόνες του ανταρτοπολέμου και έπρεπε να τους τηρούμε σχολαστικά.
Φτάσαμε κατάκοποι σε μια αγροικία, αχυρώνα, όπου αποφασίσαμε να διανυχτερεύσουμε. Έπρεπε κανονικά να διανυχτερεύσουμε στο ύπαιθρο, αλλά είχε βρέξει προηγουμένως και η γη ήταν υγρή. Έπρεπε λοιπόν μέσα εκεί στον αχυρώνα να βολευτούμε πρόχειρα, χωρίς να αφήσουμε ίχνη και χωρίς να ανάψουμε φως. Μερικοί βρήκαν πολλές δυσκολίες. Κάποιος ήταν αδύνατο να κοιμηθεί χωρίς φως, έτσι που στο τέλος του επιτρέψαμε να ανάψει λυχνάρι με ελαιόλαδο που είχαμε βρει στον αχυρώνα.
Την άλλη μέρα το πρωί κάναμε πορεία και ανίχνευση υποτιθέμενων στόχων για ενέδρα και σαμποτάζ και το βράδυ αποφασίσαμε να στήσουμε ενέδρα σε υποτιθέμενη αυτοκινητοπομπή. Ο εκπαιδευτής μας διάλεξε μια τοποθεσία κατάλληλη και μας έδειξε τις θέσεις που ο καθένας μας έπρεπε να πάρει, μας εξήγησε πως έπρεπε να αντιδράσουμε σε κάθε περίπτωση και τοποθετηθήκαμε. Ήταν θυμάμαι μια άγρια βραδιά με πολύ κρύο. Τον βαριά συννεφιασμένο ουρανό αυλάκωναν απανωτές αστραπές που φώτιζαν τα βουνά, ενώ μακρόσυρτες βροντές δονούσαν την ατμόσφαιρα και τράνταζαν τη γη σχεδόν μέχρι τα ξημερώματα. Πολλοί ξεπάγιασαν. Ο Τάκης Αριστείδη δεν μπορούσε καν να περπατήσει "ξύλιασε" κυριολεκτικά, έτσι που αναγκάστηκα να τον μεταφέρω στους ώμους μου μέχρι τον τόπο της διανυχτέρευσής μας»
.

1937013 959120180802472 1324314826183292854 n

(Στην φωτογραφία ο Αρχηγός Διγενής μεταξύ Κρητικών, όπου βοήθησαν στην εκπαίδευση μελών της Ε.Ο.Κ.Α.)

Η κρητική φιλοξενία

Η παραμονή των Κυπρίων φοιτητών στην Κρήτη, ήταν μια ευκαιρία για τους ίδιους να γνωρίζουν τον τρόπο ζωής των ντόπιων, οι οποίοι τους υποδέχθηκαν εγκάρδια και άνοιξαν τα σπιτικά τους για να τους φιλοξενήσουν.
«Την τρίτη μέρα φτάσαμε στις μάντρες των βοσκών του Μπαντουβά. Μας υποδέχθηκαν με εγκαρδιότητα και σεβασμό. Ήταν μεσημέρι. Έσφαξαν ένα αρνί έκαναν σούβλες και κοκορέτσι, φάγαμε με όρεξη, ξεκουραστήκαμε και συνεχίσαμε την πορεία μας. Το βράδυ φτάσαμε σε μια αγροικία όπου διανυχτερεύσαμε. Την άλλη μέρα μετά από αρκετή πορεία φτάσαμε στον Αη Λιά, ένα μικρό χωριό στην καρδιά του βουνού. Ήταν ένα από τα χωριά που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αντίσταση εναντίον των Γερμανών. Ήταν μια γραφική κοινότητα με λιγοστά κάτασπρα σπιτάκια, λίγους κατοίκους βοσκούς και αγρότες. Εδώ μας περίμεναν ο καπετάν Γιάννης Μπαντουβάς, ο οποίος και μας υποδέχθηκε καβάλα στο κάτασπρο του άλογο, επιβλητικός σαν τον Αη Γιώργη τον Καβαλάρη. Είπε στους φίλους του ότι ήμασταν φοιτητές, φίλοι του γιού του και είχαμε πάει εκδρομή. Εδώ γνωρίσαμε την κρητική φιλοξενία σ' όλη της την έκταση. Πολλοί κάτοικοι ήθελαν να μας φιλοξενήσουν κι έσφαξαν πρόβατα για να μας κάνουν τραπέζι. Τελικά αναγκαστήκαμε να φάμε σε διάφορα σπίτια για να τους ικανοποιήσουμε όλους», γράφει ο Θ. Σοφοκλέους και συνεχίζει:
«Η εκπαίδευσή μας στην Κρήτη κράτησε δέκα μέρες. Συνεχίσαμε τις πορείες, αλλά προς το τέλος βγήκαμε και λίγο στη ζωή. Μερικοί πήγαμε σε πανηγύρι στο ξωκλήσι του Αη Λιά όπου μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε τον Κρητικό λαό σε μια άλλη πτυχή της ζωής του. Πήγαμε ακόμη σε γάμο σ' ένα χωριουδάκι πάνω στα απομακρυσμένα βουνά του Γιούχτα. Η τελετή του γάμου τους έχει μεγάλη ομοιότητα με εκείνη των δικών μας. Μου αρέσουν πολύ οι μαντινάδες τους, ιδιαίτερα όταν διαγωνίζονταν παλληκάρια με στολές κρητικές, με την πατροπαράδοτη βράκα σε χρώμα μωβ σκούρο, τις πατροπαράδοτες άσπρες κρητικές μπότες, το κεντημένο γιλέκο και μαύρο μαντήλι με τα κρόσια γύρω στο κεφάλι».

Η επιστροφή

Η ομάδα των Κυπρίων φοιτητών έφυγε από την Κρήτη και επέστρεψε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 1955 όπου και συνάντησαν τον Ρένο Κυριακίδη, ο οποίος είχε ήδη επανέλθει από την Κύπρο, όπου είχε μεταβεί για να συνδεθεί με την ηγεσία του Κυπριακού Αγώνα, τον «Διγενή».

Η ΕΟΚΑ είχε ξεκινήσει τις πρώτες επιχειρήσεις εναντίον των Άγγλων την 1η του Απρίλη του 1955, πριν από 66 χρόνια. Ο Γεώργιος Γρίβας είχε ζητήσει την ταχύτατη κάθοδό τους στο νησί, καθώς χρειαζόταν άμεσα στελέχη για να επανδρώσει τους τομείς της ΕΟΚΑ. Γρηγορότερα απ΄ ότι περίμεναν, οι Κύπριοι φοιτητές με εφόδιο την πολύτιμη εκπαίδευσή τους από τους Μπαντουβάδες, κίνησαν για την Κύπρο...

5 eoka

(23 Δεκεμβρίου 1955: Ο Διγενής και τα παλικάρια του στα κρησφύγετα της Γαλάτας).

Ευχαριστίες:

Ευχαριστούμε θερμά την Οικογένεια Μπαντουβά για την πολύτιμη βοήθειά της κατά την διάρκεια της έρευνας.
Επίσης τον κ. Σπύρο Θ. Δημητρίου Αντιπρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής του Ιδρύματος «Γεώργιος Γρίβας – Διγενής» για τα στοιχεία που έθεσε στην διάθεσή μας.

Πηγές:

- Ιστορία του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, Ανδρέας Βαρνάβας, Ίδρυμα Απελευθερωτικού Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-1959, (Σειρά ΑΔ: Πηγές και Βοηθήματα για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ), Λευκωσία 2002.
- Πόθος Ελευθερίας (αναδρομή στον αγώνα 1955-1959), Θάσου Σοφοκλέους, Λευκωσία 1989.
- Οι Κύπριοι Φοιτητές στην Αθήνα και ο Αγώνας 1955-1959, Πέτρος Στυλιανού, Εκδόσεις Αιγαίον, Λευκωσία 2010.
- Η Νεολαία στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959 (Μελέτες – Γενικές Επισημάνσεις – Προσωπικές Μαρτυρίες), Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης ΕΟΚΑ 1955-1959, Λευκωσία 2000.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 01 Απριλίου 2021 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιμέλεια: Γιώργος Λαμπράκης

Συμπληρώνονται σήμερα 66 χρόνια από τη 1η Απριλίου 1955, ημέρα κατά την οποία ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας των Κυπρίων εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών με στόχο την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα του 1950 στο οποίο το 95,7% των Κυπρίων (και οι Τουρκοκύπριοι) είχε ταχθεί υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα δεν έγινε δεκτό από το Λονδίνο, το οποίο είχε αθετήσει τις υποσχέσεις του, έναντι της Ελλάδας και των Κυπρίων. Η Βρετανία είχε υποσχεθεί ότι η Κύπρος θα ενωθεί με την Ελλάδα μετά τη νίκη εναντίον του άξονα στην οποία συνέβαλαν ουσιαστικά τόσο οι Έλληνες αλλά και οι Κύπριοι που κατατάχθηκαν εθελοντικά στον Βρετανικό στρατό.

Στρατιωτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) υπήρξε ο Κύπριος Συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας ο οποίος απέκτησε το ψευδώνυμο «Διγενής». Ο Γρίβας ήταν αντικομμουνιστής ενώ ήταν ηγέτης της οργάνωσης «Χ» την περίοδο της κατοχής στην Ελλάδα και είχε λάβει μέρος στα Δεκεμβριανά εναντίον του ΕΛΑΣ στην περιοχή του Θησείου στην Αθήνα. Πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Στην προπαρασκευή του αγώνα της ΕΟΚΑ βοήθησαν αρκετοί Έλληνες επιχειρηματίες με χρηματοδότηση και αποστολή οπλισμού στη Κύπρο.

4 eoka

Η πρωταπριλιά του 1955

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ ξεκίνησε εντυπωσιακά μισή ώρα μετά τα μεσάνυκτα την 1η Απριλίου, με εκρήξεις βομβών σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρισμού, αστυνομικούς σταθμούς και στο ΡΙΚ (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου). Πρώτος νεκρός ο Μόδεστος Παντελή ο οποίος σκοτώθηκε από ηλεκτροπληξία ενώ προσπαθούσε να κόψει καλώδια. Το τι συνέβη το γνώριζαν μόνο οι μυημένοι στην ΕΟΚΑ. Στη πλειοψηφία τους οι αγωνιστές ήταν νεαροί, και χωρίς καμία πολεμική εμπειρία. Εμπειρία είχε μόνο ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου ο οποίος είχε υπηρετήσει εθελοντικά ως έφεδρος αξιωματικός στον ελληνοτουρκικό στρατό. Ο Αυξεντίου είχε προσπαθήσει να εισαχθεί στη Σχολή Ευελπίδων αλλά δεν είχε περάσει τις εξετάσεις και έτσι κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό λόγω του πάθους του για την Ελλάδα.

Την 1η Απριλίου 1955 κυκλοφόρησε η πρώτη προκήρυξη της ΕΟΚΑ την οποία υπέγραφε ο Αρχηγός «Διγενής».

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

Με την βοήθειαν τού Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "'Η τάν ή επί τάς".

Αδελφοί Κύπριοι,
Από τα βάθη των αιώνων μάς ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν διά να διατηρήσουν τήν ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι τού Λεωνίδα και οι νεώτεροι τού Αλβανικού έπους. Μάς ατενίζουν οι αγωνισταί τού 1821, οι οποίοι και μάς εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μάς ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μάς παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. 'Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θά γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων.
Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και τού σημερινού Έλληνος "ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.
Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού και τού φασισμού.
Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.

Ε.Ο.Κ.Α
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΓΕΝΗΣ

2 eoka

Θυσίες και αίμα

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ αγκαλιάστηκε γρήγορα από το σύνολο των Κυπρίων που εντάχθηκαν στις τάξεις της. Εναντίον του αγώνα είχε ταχθεί το κομμουνιστικό κόμμα ΑΚΕΛ, κάτι που είχε επιδιώξει και ο Γρίβας ο οποίος δεν δεχόταν αριστερούς στην ΕΟΚΑ. Τον Μάρτιο του 1956 οι Άγγλοι συνέλαβαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο μαζί με τον τότε Μητροπολίτη Κερύνειας, τον Παπα Σταύρο Παπαγαθαγγέλου (που όρκιζε τους αγωνιστές) και τον Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Όλοι εξορίστηκαν στις Σεϋχέλλες.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα η Βρετανία άσκησε αυστηρή στάση με στρατιωτικές επιχειρήσεις και εκτελέσεις αγωνιστών ακόμα και για μεταφορά οπλισμού ή συμμετοχή σε διαδηλώσεις. Οι πρώτοι που εκτελέστηκαν ήταν στις 10 Μαΐου 1956 οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου. Απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας και τάφηκαν σε χώρο εντός των φυλακών όπου σήμερα είναι μνημείο με την ονομασία «Φυλακισμένα Μνήματα». Στον ίδιο χώρο τάφηκαν και άλλοι αγωνιστές ώστε οι κηδείες τους να μη γίνουν αφορμή για λαϊκή εξέγερση. Στα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι θαμμένοι 13 αγωνιστές.

Στις 9 Αυγούστου 1956 απαγχονίζονται ακόμα τρεις αγωνιστές. Οι Ανδρέας Ζάκος, Χαρίλαος Μιχαήλ και Ιάκωβος Πατάτσος για να ακολουθήσουν στις 21 Σεπτεμβρίου, οι Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ανδρέας Παναγίδης και Στέλιος Μαυρομάτης.

Στα «Φυλακισμένα Μνήματα» τάφηκε και ο Γρηγόρης Αυξεντίου ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη που έδωσε μόνος του με εκατοντάδες Βρετανούς στις 3 Μαρτίου 1957 σε κρησφύγετο στο Μοναστήρι της Παναγίας του Μαχαιρά. Ο Αυξεντίου είναι η πλέον εμβληματική μορφή καθώς οι Βρετανοί για να τον εξοντώσουν αναγκάστηκαν να ρίξουν βενζίνη με ελικόπτερα στο κρησφύγετο του, αφού ο ίδιος είχε αρνηθεί να παραδοθεί. Στις 14 Μαρτίου του 1957 με την άρνηση της σημερινής Βασίλισσας της Βρετανίας Ελισάβετ να δώσει χάρη, απαγχονίστηκε ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα υπήρξαν εκατοντάδες νεκροί σε μάχες.

1 eoka

Από την Ένωση στην Ανεξαρτησία

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν κατάφερε να πετύχει τον στόχο της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου οδήγησαν στην ανακήρυξη της Κύπρου σε ανεξάρτητο κράτος υπό κηδεμονία και με τις εγγυήσεις της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας. Το κράτος που ιδρύθηκε το 1960 λειτούργησε ως δικοινοτικό για τρία μόνο χρόνια. Ακολούθησε η τουρκική ανταρσία τα Χριστούγεννα του 1963 και οι δικοινοτικές ταραχές. Το 1974 το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β' κατά του Μακαρίου οδήγησε στη τουρκική εισβολή και στη κατοχή που η μεγαλόνησος βιώνει μέχρι σήμερα... 

Πηγές: Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης Ιδρύματος Απελευθερωτικού Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-59
- Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-59

 

Write on Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020 Κατηγορία ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το βιβλίο του Χρήστου Γκόλιαρη «Κύπρος 1945-1974.Κρυφές Πικρές Αλήθειες», από τις εκδόσεις ΕΛΚΥΣΤΗΣ, απευθύνεται σε όλους τους, απανταχού, Έλληνες, που επιθυμούν να γνωρίσουν λεπτομέρειες για όλα τα γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της Κύπρου από το 1945 έως το 1974.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα:

Στην Ελλάδα πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε πολλά για την Κύπρο, αλλά δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία γνωρίζουμε λίγα και αποσπασματικά. Στην Κύπρο σχεδόν όλοι οι παλιοί έχουν ασχοληθεί συστηματικά για την ιστορική τους ενημέρωση, τη στιγμή που και οι ίδιοι βίωσαν τα τραγικά γεγονότα. Υπάρχουν όμως καταστάσεις, γεγονότα, μαρτυρίες πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών κ.λπ. που αποσιωπώνται, για να καλύψουν τραγικές αποφάσεις και αποτελέσματα για την Κύπρο. Αυτή η αποσιώπηση όμως δυσκολεύει την κατανόηση των συμβάντων.

Με το βιβλίο μας αυτό προσπαθούμε να πλησιάσουμε στο τι συνέβη στο προσκήνιο και στα παρασκήνια στην παραπάνω αναφερόμενη κρίσιμη περίοδο, μέσα από τα επιπρόσθετα στοιχεία που ήλθαν στο φως τα τελευταία είκοσι χρόνια με τις μαρτυρίες και τις συνεντεύξεις τω πρωταγωνιστών, από κρατικά αρχεία, έρευνες κ.λπ. ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού. Κι όλα αυτά απλά και κατανοητά για όλους τους πολίτες.

Στο βιβλίο αυτό μέσα από διαλογική μορφή, όπου διάφορες παρέες, κατά εποχές, συζητούν για τα συμβαίνοντα στην Κύπρο, παρουσιάζονται γεγονότα, απόψεις, αναλύσεις, ξεκινώντας από την διασκεπτική του 1948 και συνεχίζοντας με το δημοψήφισμα του 1950, τη συζήτηση στον ΟΗΕ το 1954, την ΕΟΚΑ, τις συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου, την τουρκανταρσία (1963-64), την άφιξη της ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο, τα γεγονότα του Αγίου Ιλαρίωνα και της Τηλλυρίας, το σχέδιο Άτσεσον, τον Ασπίδα, την 21η Απριλίου και τη συνάντηση στον Έβρο, την επιχείρηση Κοφίνου, τον Παναγούλη, την απόπειρα εναντίον του Μακαρίου το 1970, τη δολοφονία Γιωρκάτζη, το Εθνικό Μέτωπο, την ΕΟΚΑ Β΄ και καταλήγοντας με το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Ενδιάμεσα αναφέρονται σημαντικές διπλωματικές λεπτομέρειες, συνωμοτικές κινήσεις, παραστρατιωτικές ενέργειες, κατασκοπίες, δολοπλοκίες, πολεμικές συρράξεις, διάφορα κυκλοφορούντα σενάρια κ.λπ.

Στόχος μας είναι σε έναν τόμο να παρουσιαστούν όλα αυτά τα γεγονότα και οι κρυφές, πικρές αλήθειες που τα συνοδεύουν, ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος να πληροφορηθεί τα γεγονότα πολύπλευρα και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Βιογραφικό συγγραφέα

Ο Χρήστος Γκόλιαρης, γεννήθηκε στις Σέρρες το 1947 και από το 1981 ζει με την οικογένειά του στο Κιλκίς. Είναι συνταξιούχος δάσκαλος και διετέλεσε για πολλά χρόνια Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Κιλκίς και Υποδιευθυντής στο 2ο ΠΕΚ Θεσσαλονίκης. Έχει συγγράψει βιβλία παιδαγωγικού - ερευνητικού περιεχομένου και ένα σημαντικό αριθμό αντίστοιχων άρθρων σε παιδαγωγικά, φιλολογικά και λογοτεχνικά περιοδικά.

Από το 1978 ασχολήθηκε και με το συνδικαλισμό, συνέγραψε δε έναν αριθμό άρθρων και μελετών συνδικαλιστικού περιεχομένου και θεμάτων οργάνωσης της Παιδείας, τα οποία δημοσιεύτηκαν σε αντίστοιχα έντυπα.

Τελευταία ασχολείται με δοκίμια, μελέτες και έρευνες κοινωνιολογικού και ιστορικού περιεχομένου, που κυκλοφορούν ως βιβλία σε έντυπη και ψηφιακή μορφή, ως άρθρα εφημερίδων, περιοδικών κ.λπ. E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

kypros

Πωλείται σε όλα τα βιβλιοπωλεία (και on line) στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο ΕΛΚΥΣΤΗΣ, Αρριανού 15, 54635 Θεσσαλονίκη,
τηλ +30 2314 037484 και +30 6977853368. Email, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
(Στην Κύπρο ο εκδοτικός οίκος ΕΛΚΥΣΤΗΣ εκπροσωπείται από το βιβλιοπωλείο D.Ε.S. Bookwοrld, Παραλίμνι, τηλ. 00357 99326813)

 
Write on Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2020 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ένας ακόμα πρωταγωνιστής του επικού αγώνα της ΕΛΔΥΚ, κατά την διάρκεια της Μάχης του Στρατοπέδου στις 14-16 Αυγούστου 1974, πέρασε σήμερα στο Πάνθεον των Ηρώων.

Ο Λούης Ιωαννίδης, - τότε - Λοχαγός του 4ου Λόχου της ΕΛΔΥΚ, άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του αλλά και τους βετεράνους συμπολεμιστές του, στα αιματοβαμμένα χώματα της μαρτυρικής Κύπρου.

Η είδηση - τουλάχιστον σε μας - έγινε από τον βετεράνο Λοχία του 4ου Λόχου της ΕΛΔΥΚ, Βαγγέλη Μπραουδάκη, ο οποίος έγραψε στο facebook:

Ο ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας Κωνσταντίνος Αλεξ. Δημητριάδης έγραψε επίσης στο facebook:

Ο Διοικητής του 4ου Λόχου στην Μάχη της ΕΛΔΥΚ, Λοχαγός του Ελληνικού Στρατού και Κύπριος στην καταγωγή Σχης ε.α. ΛΟΥΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ.
Ήλθε και αυτός σαν συνοδός της σειράς απολυομένων όπως ο Σταυρουλόπουλος με το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ.

Και τον μεν Σταυρουλόπουλο τον έκαναν Υποδιοικητή, Στρατοπεδάρχη και επικεφαλής των Δυνάμεων Αμύνης του Στρατοπέδου - λες και δεν υπήρχε άλλος Αντισυνταγματάρχης, οργανικός της ΕΛΔΥΚ να αναλάβει - τον δε Λούη Ιωαννίδη τον έκαναν Διοικητή του 4ου Λόχου Τυφεκιοφόρων του 2ου Τάγματος, στην θέση του τραυματισθέντα στον Αττίλα Ι, Διοικητή του - λες και μόνο αυτός υπήρχε ανάμεσα από τους πολλούς Λοχαγούς και Υπολοχαγούς οργανικούς της ΕΛΔΥΚ να αναλάβει.

Ο ΛΟΥΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΗΡΩΪΚΑ, ΕΝΕΠΝΕΥΣΕ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ ΛΟΧΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ...
ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ !!!

Όταν δε του ήλθε η διαταγή απαγκίστρωσης, ζήτησε εκ νέου επιβεβαίωση της από τον Σταυρουλόπουλο! (μου το επιβεβαίωσαν και οι δύο τους στην συνάντηση τους στην Λεμεσό το 2016)

ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...

Γιατί ο Λούης Ιωαννίδης από τα νεανικά του χρόνια ήταν αντάρτης της ΕΟΚΑ με Πίστη στον Αγώνα για την αποτίναξη του Βρετανικού ζυγού και Ενωση με την Μητέρα Ελλάδα!
(Η 1η 2ηφωτογραφία είναι στην Μαρίνα Λεμεσού πριν 3-4 χρόνια με τον καλό του φίλο και συμπολεμιστή αείμνηστο Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο, η 2η είναι από τον φάκελο του που τηρούσαν οι Βρετανικές Υπηρεσίες Ασφαλείας, την περίοδο του Αγώνα και η 3η το 1974 όπως ήταν λίγα χρόνια μετά την Μάχη της ΕΛΔΥΚ και στην τέταρτη με τον βετεράνο πολεμιστή του Λόχου του Βαγγέλη Μπραουδάκη)

ΕΦΥΓΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 82 ΕΤΩΝ...
ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter