Write on Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Δημήτρης Σκαρτσιλάκης

Στην ιστορική έρευνα, σημαντικό ρόλο παίζουν οι πηγές. Ο σωστός συνδυασμός μπορεί να φέρει στο φως καταπληκτικές πληροφορίες και ευρήματα. 79 χρόνια μετά τη Μάχη της Κρήτης, τα ιστορικά τεκμήρια είναι εκεί και περιμένουν.

Χρησιμοποιώντας τα ημερολόγια μικρών γερμανικών μονάδων, Αυστραλιανών μονάδων, προσωπικές φωτογραφίες Γερμανών αλεξιπτωτιστών, χάρτες αεροφωτογραφίες κλπ, καταφέραμε με το φίλο Νίκο Βαλασιάδη να εντοπίσουμε τις ακριβείς θέσεις των ανδρών του τάγματος πολυβόλων, της ομάδας Wiedemann που είχαν εγκλωβιστεί στο Ρέθυμνο και τα είχαν βρει σκούρα.

71477798 10220599669922072 2913388132055384064 n

Το πεδίο της μάχης δεν έχει υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις, ενώ στα σημεία που είχαν οχυρωθεί οι αλεξιπτωτιστές, βρέθηκαν πλήθος από κάλυκες των 7,92 χιλ. και μια λευκή φωτοβολίδα, η οποία επιβεβαιώνει τις μαρτυρίες για τα συνεχή σήματα προς τη Luftwaffe.

70623437 10220599651761618 882743747878584320 o

Λήψη φωτογραφίας, 21-22 Μάη 1941. Γερμανοί αλεξιπτωτιστές του Τάγματος Πολυβόλων μπροστα στο τοιχίο. Θέσεις άμυνας από 21 εως 31 Μαΐου.

70381059 10220599655201704 8092485544132476928 o 1

Το τοιχίο σήμερα.

70250614 10220599659841820 3844595728261316608 o

Άποψη της ίδιας γραμμής άμυνας στο τέλος της μάχης του Ρεθύμνου. Πιο πίσω έχει καταπέσει ένα Ju52 και ένα υδροπλάνο έρευνας και διάσωσης He59. Κατά μήκος του τοίχου βρέθηκαν κάλυκες των 7,92 χιλιοστών από τα συγκεκριμένα γερμανικά τυφέκια και πολυβόλα, ακριβώς όπως είχαν πέσει εκεί το 1941!

70142725 10220599665241955 6761646917664374784 o

Το ίδιο σημείο σήμερα.

70265780 10220599674322182 5102506475763269632 o

Ο πρώτος κάλυκας…

70786624 10220599682962398 2870012209361059840 n

Στις Αυστραλιανές και Ελληνικές πηγές, αναφέρεται συνέχεια η χρήση φωτοβολίδων από τους αλεξιπτωτιστές, για συνεννόηση με την αεροπορία τους κυρίως. Εδώ μια τέτοια φωτοβολίδα της Luftwaffe, λευκού χρώματος.

70944872 10220599737443760 2250121739897929728 o

Κάλυκες μέσα στην υδρορροή που έμειναν εκεί από το 1941!

70167889 10220599743163903 8925469179604107264 n

Κάλυκας λευκού χρώματος, που χρησιμοποιήθηκε στη μάχη!

70840218 10220599741683866 2347874345151365120 n

Το σύνολο των ευρημάτων. Κάλυκες των 7,92 ένα φυσίγγιο των 9 χιλ και ένας κάλυκας φωτοβολίδας.

Write on Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πέρα από κάθε όριο λογικής, ευαισθησίας και ανθρωπισμού μπορεί να χαρακτηριστεί η συμπεριφορά του Υπουργείου Εξωτερικών και της Πρεσβείας στα Τίρανα προς τους συγγενείς των πεσόντων μαχητών του Έπους 1940 – 41 στη Β. Ήπειρο. Έφθασαν, μάλιστα, στο επαίσχυντο σημείο να τελέσουν τρισάγιο για τους πεσόντες, των οποίων τα οστά μεταφέρθηκαν από τον ομαδικό τάφο της Κλεισούρας στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Βουλιαρατών, χωρίς την παρουσία των συγγενών τους.

Στην τελετή αυτή, την πρώτη μετά τη Συμφωνία με την Αλβανία, που με καρτερικότητα ανέμεναν τα παιδιά των Πεσόντων για 78 ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν προσκλήθηκαν όπως άλλοι, αλλά ο Υπουργός Εξωτερικών δεν ανταποκρίθηκε σε γραπτό αίτημα που υπέβαλε η Ένωση να παραστούν έστω μέλη του Δ.Σ. - παιδιά πεσόντων.
Είναι η «πρώτη τελετή στη μνήμη των Ελλήνων στρατιωτών που είναι θαμμένοι στη γη της Αλβανίας», όπως είπε ο κ. Τσίπρας στις Βρυξέλλες, αλλά όμως με αποκλεισμένους τους συγγενείς τους κ. Πρωθυπουργέ.

Το θλιβερό αυτό γεγονός, έρχεται να προστεθεί και σε άλλα περιστατικά απαράδεκτης συμπεριφοράς απέναντι στους συγγενείς και την Ένωση, αλλά δεν είναι του παρόντος να γίνει εκτενής αναφορά.

Η Ένωση θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της μεγάλης αυτής εθνικής και ανθρωπιστικής εκκρεμότητας. Οι συγγενείς θα πράξουν το θρησκευτικό τους καθήκον, σύντομα σε ειδική τελετή με την επιβαλλόμενη σεμνότητα, που άλλωστε απορρέει από τον πόνο για τα προσφιλή τους πρόσωπα.

Ως προς εκείνους που θέλουν να αγνοούν τους συγγενείς των πεσόντων, ελπίζουμε ότι πολύ σύντομα θα αντιληφθούν την εκτροπή τους από την ηθική τάξη και το ατόπημα του αποκλεισμού από θρησκευτικές τελετές. Θα κατανοήσουν ότι αυτή η ιερή υπόθεση δεν προσφέρεται για προσωπική προβολή και καιροσκοπισμό, ιδίως από ορισμένους που τελευταία πληροφορήθηκαν ότι υπήρχε αυτή η εκκρεμότητα και τώρα κομπάζουν για τα επιτεύγματά τους.

Για το Δ.Σ. της Ένωσης
Ο Πρόεδρος Γεώργιος Σούρλας
Ο Γενικός Γραμματέας Απόστολος Κωστόπουλος

37078098 919986071541999 8702578600487944192 n

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ταυτοποιούν τα οστά των Ηρώων που έπεσαν στην Αλβανία το 1940-41

Write on Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018 Κατηγορία ΔΙΕΘΝΗ

Συνεχίζονται σιγά σιγά και μεθοδικά, οι κινήσεις όλων των εμπλεκόμενων δυνάμεων στην περιοχή της Συρίας. Εδώ και λίγες ώρες, μετά την κινητικότητα από πλευράς ΗΠΑ και Γαλλίας, παρόμοια δραστηριότητα παρατηρείται και από πλευράς Ρωσίας. Όπως αναφέρει το πρακτορείο Interfax, ο ρωσικός στόλος απέπλευσε από το συριακό λιμάνι της Ταρτούς. Επίσης η Ρωσία, κλείνει τον εναέριο χώρο στην περιοχή, με ΝΟΤΑΜ για τις 11-12, 17-19,25-26 Απριλίου μεταξύ 10:00 - 18:00 ώρα Μόσχας.

Τα ρωσικά πλοία σε θέσεις συνήθη ελλιμενισμού τους:

2 Tartus

Σε άλλο τηλεγράφημά του, το ρωσικό πρακτορείο αναφέρει ότι στην περιοχή των ΝΟΤΑΜ θα διεξαχθούν ασκήσεις με πραγματικά πυρά και εξέδωσε προειδοποιήσεις προς άπαντες σε αέρα και θάλασσα. Και τα 11 ρωσικά πλοία απέπλευσαν πλήρως εξοπλισμένα με ενεργοποιημένες τις συσσκευές ηλεκτρονικού πολέμου και αντιαεροπορικής άμυνας. Πηγές αναφέρουν πως έχουν συνδεθεί με τα επίγεια ραντάρ και τους αντιαεροπορικούς εκτοξευτές.

Έτσι οι πρώτες δορυφορικές εικόνες δείχνουν πλήρη πολεμική κινητοποίηση. Η ναυτική βάση έχει αδειάσει αυτή τη στιγμή.

Η βάση στην Ταρτούς έχει αδειάσει τις τελευταίες ώρες:

1 Tartus empty

Η Ρωσία έχει συνολικά 15 πλοία μαζί με τα υποστήριξης από τον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας στην Μεσόγειο συμπεριλαμβανομένων των φρεγατών Admiral Grigorovich και Admiral Essen που μπορούν να εκτοξεύσουν πυραύλους κρουζ ενώ υπάρχουν και υποβρύχια κλάσης Kilo.

Τα συριακά αεροσκάφη σε ρωσικές βάσεις
Οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας λέγεται ότι απομακρύνονται από τα μεγάλα αεροδρόμια και τις στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις, σύμφωνα με τους Times of Israel, επικαλούμενη τις εκθέσεις του Συριακού Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Airbase

Επιπλέον, αεροφωτογραφίες δείχνουν ότι η Συρία μεταφέρει στρατιωτικά αεροσκάφη σε βάσεις που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ρωσικού στρατού, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή τους, από ενδεχόμενο χτύπημα, αποκάλυψε i24 News.

Write on Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018 Κατηγορία ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το όνομα του Χρίστου Αετού Τζιφάκη ακουγότανε εις το Ρέθυμνον από πριν από τον πόλεμο. Ήτονε ένας γενναίος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού ο οποίος έκαμε ανδραγαθίες εις τον Ελληνο-τουρκικό πόλεμο. Ένας βενιζελικός αξωματικός που τίμησε την Κρήτη και το όνομά του. Ανάμεσα σε αυτά που θυμούμαι να λέγονται από τους παλαιότερους όταν αναφερόταν με θαυμασμό στον Τζιφάκη ήταν πως υπηρέτησε στο ξακουστό 5/42 Τάγμα Ευζώνων.Το 1935 ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς τον απόταξε και τότε επέστρεψε στο Ρέθυμνον.

Το όνομά του το ξανάκουσα παραμονές της Μάχης της Κρήτης όταν παρουσιάστηκα εθελοντικά στο Φρουραρχείο Ρεθύμνης προκειμένου να προσφέρω τις υπηρεσίες μου.
[...]
Ο Χρίστος Τζιφάκης ήταν και είναι στα μάτια μου ο παλιός Ρεθεμνιώτης, ο πατριώτης, ο σεμνός, ο αγωνιστής, ο ιδεολόγος, ο άνθρωπος που απέφευγε τις φιγούρες, ο άνθρωπος του καθήκοντος και του χρέους.

Μεγάλη μου τιμή που πολέμησα μαζί του.

Γεώργιος Αριστείδου Τζίτζικας
Σακραμέντο, Η.Π.Α.
Ιανουάριος 2018

Με αυτά τα λόγια ο Γεώργιος Τζίτζικας θυμάται τον Χ.Α. Τζιφάκη υπό τις διαταγές του οποίου πολέμησε στη Μάχη της Κρήτης. Οι ενθυμήσεις αυτές προλογίζουν και το βιβλίο «Αι ημέραι της απελευθερώσεως εν Ρεθύμνη – 1944» του Χ.Α. Τζιφάκη που θα κυκλοφορήσει εντός των ημερών η Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών. Το περιεχόμενό του είναι ένα πολύ μικρό τμήμα από το Αρχείο του Χ.Α. Τζιφάκη που η οικογένειά του έχει παραχωρήσει ως δάνειο στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης. Το τμήμα αυτό καλύπτει το δίμηνο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου του 1944, δηλαδή την περίοδο σύμπτυξης του γερμανικού στρατού σε μια περιορισμένη περιοχή των Χανίων όπου θα παραμείνουν μέχρι τον Απρίλιο του 1945. Το τελευταίο αυτό διάστημα της Κατοχής είναι ταυτόχρονα περίοδος κινητοποίησης όλων των δυνάμεων της Αντίστασης, οι οποίες παρά τους ανταγωνισμούς και τις συγκρουόμενες επιδιώξεις τους, καταφέρνουν να συντονίσουν τη δράση τους και να παρακολουθούν στενά τις γερμανικές δυνάμεις ώστε να είναι πάντοτε σε ετοιμότητα, παρά τα πενιχρά μέσα τους, να αποκρούσουν οποιεσδήποτε επιθετικές κινήσεις των κατοχικών δυνάμεων και να επιτρέψουν να συντελεστεί ειρηνικά η διαφαινόμενη απελευθέρωση.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει το Σάββατο 31 Μαρτίου 2018, ώρα 12.00΄, στο αμφιθέατρο Γιάννη Περτσελάκη του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης. Για το ιστορικό πλαίσιο της περιόδου θα μιλήσει ο Σπύρος Δημανόπουλος, υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και για την έκδοση οι δύο επιμελητές του κειμένου Κωστής Μαμαλάκης και Κλαίρη Μιτσοτάκη.

Στην εκδήλωση θα παραστεί ο εγγονός του Χ.Α. Τζιφάκη, κύριος Χρίστος Ν. Τζιφάκις, ο οποίος θα αναφερθεί σε λιγότερο γνωστές και άγνωστες πτυχές της ζωής του.

Παράλληλα, στο φουαγιέ του δευτέρου ορόφου θα παρουσιαστεί η έκθεση με θέμα Ο αντιστασιακός, κατοχικός τύπος στο Ρέθυμνο με αρχειακό υλικό από το Αρχείο Χ.Α. Τζιφάκη με την επιμέλεια του Κωστή Μαμαλάκη.

Είσοδος ελεύθερη

ddc1d5b2 9660 4e2d 807c 81f5f80c01a9

Ο Χρίστος Αετού Τζιφάκης γεννήθηκε στον Πρινέ Ρεθύμνου το 1889. Ήταν γιος του αγωνιστή Αετού Τζιφάκη και της Αργυρής Στυλ. Χαλκιαδάκη με καταγωγή από το Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου. Είχε δύο αδελφές, τη Χρυσάνθη και τη Μαρία. Το 1910 κατατάσσεται οπλίτης στο 1ο Τάγμα της Κρητικής Πολιτοφυλακής, το 1912-1913 λαμβάνει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, το 1923 προάγεται στο βαθμό του λοχαγού και το 1934 προάγεται στο βαθμό του ταγματάρχη. Το 1935 αποτάσσεται για πολιτικούς λόγους (ως Βενιζελικός) και εγκαθίσταται μόνιμα στο Ρέθυμνο.

Το 1941 τον Μάιο, τέσσερις ημέρες πριν την έναρξη της Μάχης της Κρήτης, με διαταγή του πρωθυπουργού Εμμανουήλ Τσουδερού τοποθετείται Επιτελάρχης της Β΄ Στρατιωτικής Διοίκησης Κρήτης και διευθύνει τη μάχη που διεξάγεται στο Ρέθυμνο (20-29 Μαΐου). Το διάστημα 1941-1945 οργανώνει τον αντιστασιακό αγώνα στο Ρέθυμνο και αργότερα, αναγνωρίζεται επίσημα από το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ως Αρχηγός Εθνικής Οργάνωσης Ρεθύμνης (ΕΟΡ). Το 1944 με απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Στρατιωτικού Διοικητή του νομού Ρεθύμνης.

443 858 thickbox

Αριθμός σελίδων: 288
ISBN: 978-960-9480-41-3
Ε.Κ.Ι.Μ., Ηράκλειο 2018

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Τάσος Μαλεσιάδας

Τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου του 1943, η 117η Μεραρχία Κυνηγών συνετέλεσε μία από τις μεγαλύτερες θηριωδίες του Γερμανικού Στρατού στον ελλαδικό χώρο, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Καλάβρυτα». Αυτό που εμείς ονομάζουμε ως «Σφαγή των Καλαβρύτων» αποτελεί ένα κραυγαλέο πολεμικό έγκλημα της Wehrmacht όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Σημειώνω ότι το έγκλημα σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τον τακτικό Γερμανικό Στρατό, όχι τα παραστρατιωτικά SS, στο πλαίσιο της τακτικής των αντιποίνων για την έντονη αντιστασιακή δράση στην περιοχή.

Σε μία εποχή που ο κάθε ένας ο οποίος έχει πρόσβαση σε πληροφορίες τις διαστρεβλώνει, τις διαβρώνει ή τις παραθέτει από τη δική του οπτική γωνία, καθήκον του ιστορικού και του ιστοριογράφου παραμένει η διατήρηση της τιμιότητας και η όσο το δυνατότερο ειλικρινής παράθεση των γεγονότων.
Τον τελευταίο καιρό, σε μία προσπάθεια εξάμβλωσης των στοιχείων, η Εθνική Αντίσταση υφίσταται όχι μία γόνιμη και ιστορικά τεκμηριωμένη ανάλυση, αλλά μία ευθεία και ανιστόρητη αμφισβήτηση. Μία αμφισβήτηση που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία ασχημονή στους νεκρούς, αντιστασιακούς και αμάχους, κάθε ομάδας, κάθε παράταξης· όλα αυτά για σκοπούς ιδεολογικούς, πολιτικούς και κομματικούς, ολότελα αναντίστοιχους με το μεγαλείο και την αναγκαιότητα της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στον ξένο κατακτητή-επιβουλευτή.
Το ιστορικό σημείωμα, αφιερώνεται στους νεκρούς, μπροστά στους οποίους εγώ, ως ιστοριογράφος, έχω την τιμή και την ευθύνη να τους ανακαλώ και να διατηρώ τη μνήμη τους στο παρόν, αλλά και στους αγέννητους, που έχω την υποχρέωση να τους εμφυσήσω τα γεγονότα και τις αξίες που εκείνα πρεσβεύουν ( και όχι πρέσβευαν, ζουν ακόμα ) χωρίς κανένα κέρδος παρά μόνο εν χάριτι της ιστορικής δικαιοσύνης.

Οι πληροφορίες προέρχονται, κυρίως, από το αρχειακό υλικό της Wehrmacht όπως και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού ( Επειχείρηση "Καλάβρυτα": Η δράση της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών μέσα από τα γερμανικά αρχεία, ΓΕΣ/ΔΙΣ, Αθήνα, 2012 ).

Η κατάσταση στην Πελοπόννησο

Η Πελοπόννησος κατά τη διάρκεια της Κατοχής αποτέλεσε τις δύο άκρες ενός νήματος. Η μία άκρη, ως και τη συνθηκολόγηση των Ιταλικών δυνάμεων κατοχής, αποτελούσε την στρατιωτική χαλαρότητα και από τη συνθηκολόγηση και ύστερα, εξαιτίας του γεωγραφικού αναγλύφου της, την άκρη του αίματος με συνεχείς μάχες οι οποίες στην ουσία συνεχίστηκαν ως και την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από τη χώρα.
Οι αναφορές της Wehrmacht, κάνουν λόγο για τις «αποτραβηγμένες στα αστικά κέντρα και πλησίων αυτών» δυνάμεις, οι οποίες είχαν απωλέσει κάθε έλεγχο στην ηπειρωτική Ελλάδα και, κατά συνέπεια, στην ενδοχώρα της Πελοποννήσου. Ως και την άνοιξη του 1943, ο ΕΛΑΣ και οι μικρότερες ανταρτικές οργανώσεις της περιοχής είχαν καταφέρει να ασκούν τον έλεγχο της συντριπτικής πλειοψηφίας της ενδοχώρας. Αυτό προβλημάτιζε αρκετά την Ανώτατη Γερμανική Διοίκηση η οποία φρικίαζε στο ενδεχόμενο περαιτέρω διασποράς των στρατευμάτων της εξαιτίας συμμαχικών αποβάσεων στην περιοχή. Έτσι, μεταφέροντας δυνάμεις από τη Γιουγκοσλαβία, αναδιοργάνωσε τις υπάρχουσες φρουρές, τις ενίσχυσε και έδωσε τη διαταγή για την ανάληψη αντιανταρτικών επιχειρήσεων με αντικειμενικό σκοπό τη συντριβή των ανταρτικών δυνάμεων.
Μία από τις μονάδες που εστάλησαν ήταν η 717η μεραρχία Πεζικού, αναδιοργανωμένη και με τη νέα της ονομασία «117η Μεραρχία Κυνηγών». Η μεραρχία απαρτιζόταν κυρίως από Αυστριακούς και εθνοτικά Γερμανούς και ως αποστολή της είχε τη διεξαγωγή αντιανταρτικών επιχειρήσεων. Η εκ βάθρων αναδιοργάνωσή της από μεραρχία μετόπισθεν σε μεραρχία α' τάξης την καθιστούσε ικανή να αναλάβει και να διεξαγάγει ευρείες επιχειρήσεις χωρίς περαιτέρω ενισχύσεις.
Η μεραρχία αποτελούνταν από δύο Συντάγματα Κυνηγών (737 και 749 Συντάγματα) και από ένα Σύνταγμα Πυροβολικού (670). Με τη μετεγκατάστασή της στην Πελοπόννησο, ενσωμάτωσε και όλες τις υπάρχουσες γερμανικές δυνάμεις. Διοικητής της ήταν ο Υποστράτηγος Karl von Le Suire, ένας σαδιστής αξιωματικός, φανατικός υπέρμαχος των αντιποίνων και ανηλεής. Έδρα της μεραρχίας υπήρξε το Περιγιάλι Κορινθίας.

mnhmeio2

Τα γεγονότα που οδήγησαν στη σφαγή: O λόχος Schober.

Για την αντιμετώπιση των ανταρτών η 117η Μεραρχία εξαπέλυσε άμεσες επιχειρήσεις, για την εδραίωση της κυριαρχίας στην περιοχή. Ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Σόμπερ, ανέλαβε την αναγνώριση περιμετρικά των Καλαβρύτων. Βιαστικά συγκροτημένο, με τα απαραίτητα, μόνο, εφόδια και πυρομαχικά και χωρίς ασυρμάτους ( αυτό αργότερα θα έκρινε πολλά στην έκβαση της επιχείρησης ). Η διήμερη αποστολή του λόχου Σόμπερ ξεκινούσε.
Οι αντάρτες γνώριζαν για την επιχείρηση και έτσι απέστειλαν σώμα 200 ανταρτών ώστε να ενεδρεύσει στην τοποθεσία και να χτυπήσει τον γερμανικό λόχο. Η ενέδρα ήταν άκρως επιτυχημένη και ο λόχος αποτραβήχτηκε σε κοντινό ύψωμα όπου και δεχόταν τις επιθέσεις πλέον των 500 ανδρών, καθότι ο ΕΛΑΣ είχε ενισχυθεί από τον Εφεδρικό ΕΛΑΣ και από πατριώτες που υπέθεταν ότι η παρουσία των Γερμανών στο χωριό ήταν στο πλαίσιο της καταστροφής των Καλαβρύτων.
Ο Σόμπερ, χωρίς ασυρμάτους και άλλον τρόπο να ζητήσει ενισχύσεις από τη μονάδα του, με τα πυρομαχικά να έχουν σχεδόν εξαντληθεί, επιχείρησε διάσπαση του κλοιού των ανταρτών. Η προσπάθεια απέτυχε και το απόσπασμα αιχμαλωτίστηκε, εκτός από λίγους στρατιώτες που κρύφτηκαν σε μία χαράδρα και κατάφεραν να ξεφύγουν. Εκείνοι ειδοποίησαν τη διοίκηση για τα γεγονότα.
Η ύπαρξη γερμανών αιχμαλώτων εξόργισε τον Λε Σουίρ. Ξεκίνησε άμεσα διαδικασία διαπραγματεύσεων. Ανέφερε ότι αν του δοθούν πίσω οι αιχμάλωτοι θα βοηθήσει επισιτιστικά την περιοχή. Οι άνδρες του ΕΛΑΣ ζητούσαν ανταλλαγή αιχμαλώτων. Ο Λε Σουίρ δεν είχε καμία διάθεση για διαπραγμάτευση αλλά ήθελε να επιβάλλει όρους.

skies

Η σφαγή των Καλαβρύτων

Η επιχείρηση «Καλάβρυτα» υπεγράφη στις 25 Νοεμβρίου του 1943. Αντικειμενικός σκοπός της ήταν η εκκαθάριση του ορεινού όγκου του Χελμού. Αυτό σήμαινε εκτελέσεις και λεηλασίες με σκοπό τη διακοπή υποστήριξης του πληθυσμού στις αντιστασιακές ομάδες.
Τα γεγονότα κλιμακώθηκαν απότομα. Όταν ο Λε Σουίρ έμαθε πως 3 τραυματίες αιχμάλωτοι είχαν κτηνωδώς εκτελεστεί από μέλη της ΟΠΛΑ ( τα κρανία τους συνετρίβησαν από αιχμηρά αντικείμενα ) παρά τις αντιρρήσεις των ιατρών, τότε έδωσε τη διαταγή για τη βίαιη απελευθέρωση των στρατιωτών του. .
Οι Γερμανοί εκτέλεσαν αγρότες σε περιοχή πλησίον του σημείου κράτησης των αιχμαλώτων. Στις 5 Δεκεμβρίου ο ΕΛΑΣ τους μετέφερε σε μία χαράδρα, όπου και τους εκτέλεσε ομαδικά. Δύο άνδρες από τους 77 κατάφεραν να σωθούν. Επέστρεψαν στη μονάδα τους αναφέροντας τα τεκταινόμενα.
Ο ταγματάρχης Ebersberger ανέλαβε την κτηνώδη αποστολή του αφανίζοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Οι Ρογοί, η Κερπινή, η Άνω και Κάτω Ζαχλωρού, έπαψαν να υφίστανται. Μοναχοί στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου εκτελέστηκαν, την επόμενη μέρα τα χωριά Σουβάρδο και Βραχνί δηώθηκαν. Κορωνίδα των αγριοτήτων όμως αποτέλεσε η σφαγή των Καλαβρύτων, με την εκτέλεση όλου του ανδρικού πληθυσμού, στις 13 Δεκεμβρίου. Ακολούθησε ευρύτερη λεηλασία και πυρπόληση της περιοχής.
Δε θα προχωρήσω σε λεπτομέρειες της σφαγής. Το έχουν κάνει άλλοι περισσότερο καλά από εμένα. Στην τελική αναφορά της 117ης Μεραρχίας Κυνηγών αναφέρεται το πλήρες αποτέλεσμα της επιχείρησης «Καλάβρυτα». Αναφέρουν την ολοκληρωτική καταστροφή εικοσιτεσσάρων χωριών και τριών μοναστηριών. Οι εκτελέσεις ανέρχονται σε 696 άτομα. Η επιχείρηση έληξε στις 14 Δεκεμβρίου και οι άνδρες επανήλθαν στις βάσεις τους.
«Ως πράξη αντιποίνων για τη δολοφονία 75 αιχμαλώτων του Λόχου Schober διατάχθηκε ο τυφεκισμός του ανδρικού πληθυσμού και η πυρπόληση όλων των οικισμών στην περιοχή της επιχειρήσεως.
Στις 14.12.43 η επιχείρηση έληξε και οι μονάδες επέστρεψαν στα στρατόπεδα.
1.) Απώλειες εχθρού: 17 νεκροί, πολλοί τραυματίες.
2.) Φίλιες απώλειες: 13 νεκροί, 12 τραυματίες.
3.) Αντίποινα: Οι ακόλουθοι οικισμοί καταστράφηκαν:
Ρογοί, Κερπινή, σιδ. σταθμός Κερπινής, Άνω Ζαχλωρού, Κάτω Ζαχλωρού, Σούβαρδο, Βραχνί, Καλάβρυτα, Μονή Μεγάλου Σπηλαίου, Μονή Λαύρας, Αγία Κυριακή, Αυλές, Βισοκά, Φτέρη, Κλαπατσούνα, Πυργάκι, Βάλτσα, Μελίσσια, Μονή Ομπλού, Λαπαναγοί, Μάζι, Μαζέικα, Παγκράτι, Μορόχοβα, Δερβένι, Βάλτος, Πλανητέρο, Καλύβια.
696 Έλληνες τυφεκίσθηκαν».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter