Write on Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014 Κατηγορία ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Τον Αύγουστο του 1944, δύο περίπου μήνες πριν από την Απελευθέρωση, οι κατοχικές δυνάμεις πραγματοποίησαν ένα από τα τελευταία τους μπλόκα στην Αθήνα. Ο Παύλος Μώτος συνελήφθη μαζί με εκατοντάδες άλλους και στάλθηκε ως εργάτης-όμηρος σε στρατόπεδο εργασίας, στο Κάισλινγκεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Ένα χρόνο μετά και αφού είχε απελευθερωθεί, κατέγραψε την εμπειρία του σε ημερολόγιο, που παρέμεινε ανέκδοτο για σχεδόν επτά δεκαετίες έως ότου παραδόθηκε από τον γιο του στην ερευνήτρια Ιστορίας Μαρία Σαμπατακάκη.

Δίχως να απαντιέται η συμβατική μορφή της αντίστασης στην ιστορία του Μώτου, με την ανυπακοή, την απροθυμία και, κάποτε, την πονηριά, υπονόμευσε την εφαρμογή του εθνικοσοσιαλιστικού εργασιακού πειράματος, τοποθετώντας πάνω απ' όλα την ανθρώπινη επιθυμία για ζωή.

Μέσα από αυτά τα στρατόπεδα εργασίας διαμορφώθηκαν οι μεγάλες γερμανικές εταιρείες (Κρουπ, Ζίμενς, AEG κ.λπ.), ενώ ευθεία συνέχεια της εθνικοσοσιαλιστικής αντίληψης περί εργασίας αποτελούν οι «γκάσταρμπαϊτερ» της δεκαετίας του '50.

Ιστορική έρευνα, επιμέλεια, επίμετρο:
Μαρία Σαμπατακάκη

Σελ.: 96 • Σχήμα: 15,5 x 18,5
ISBN: 978-960-499-093-1 • Τιμή: 10,00 €
1η έκδοση: Μάρτιος 2014

Ο τελευταίος του Κάισλινγκεν - Στα στρατόπεδα εργασίας των Ναζί

Η Μαρία Σαμπατακάκη γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Φοίτησε στο Τμήμα Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι. Στη συνέχεια βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ όπου και ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Η εκπαίδευσή της στην ιστορική έρευνα ξεκίνησε από το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Εργάστηκε στις αρχειακές συλλογές της κεντρικής υπηρεσίας στην Αθήνα αλλά και σε αποστολές στο εξωτερικό (Λονδίνο, Κάιρο) και το εσωτερικό (Αρχεία της Ιταλικής Διοίκησης Δωδεκανήσου, ΓΑΚ, Ρόδος).
Το 2003 πραγματοποίησε μερική καταγραφή του αρχείου της ελληνικής παροικίας στη Φινλανδία. Έκτοτε ασχολείται με τη συλλογή ιστορικού υλικού για τον ελληνισμό της διασποράς. Από το 2004 συνεργάζεται συστηματικά με περιοδικά (Ιστορικά Θέματα, Στρατιωτική Ιστορία κ.ά), εφημερίδες (ένθετο «Ιστορία» του Έθνους) και έχει δημοσιεύσει μια σειρά από ιστορικές μονογραφίες: Η πείνα στην Κατοχή, 1941-1944 (Περισκόπιο, 2007), Η μοναρχία στην Ελλάδα, η εξέλιξη ενός αμφιλεγόμενου θεσμού (Περισκόπιο, 2008), Το Κυπριακό Ζήτημα, Από την Αγγλοκρατία στην εισβολή του Αττίλα (Περισκόπιο,2009) κ.ά. Αρθρογραφεί στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο Ζαννιά Κότσικα είναι τ' όνομά μου (εκδ. Τόπος). Διατηρεί το blog: www.historistis.wordpress.com 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 06 Ιουνίου 2014 Κατηγορία ΔΙΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Οι Βετεράνοι, οι άνθρωποι που πριν 70 και πλέον χρόνια πήδηξαν από τα αεροπλάνα στον ουρανό της Νορμανδίας, ή βγήκαν με τα αποβατικά στις ακτές έχουν την τιμητική τους στις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται στην Γαλλία για την σημαντική αυτή επέτειο.

Οι επίσημοι δεν είναι οι ... πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, οι βουλευτές και κάθε λογής τυχαίος και περαστικός από αυτή τη ζωή, αλλά οι πραγματικοί πρωταγωνιστές. Οι άνθρωποι αυτοί, νεαρά παιδιά όταν ξεκίνησαν στις 6 Ιουνίου του 1944 τη μεγάλη σταυροφορία για την απελευθέρωση της Ευρώπης, αντιμετωπίζονται με σεβασμό και περηφάνια από τους απογόνους τους.

Οι εικόνες από το ρεπορτάζ του CNN είναι χαρακτηριστικές και συγκινητικές. Πως αλλιώς να περιγράψει κανείς την εικόνα του 93χρονου σήμερα Βετεράνου Αμερικάνου αλεξιπτωτιστή Jim Martin, ο οποίος υπηρέτησε στον Λόχο "G" του 506oυ Συντάγματος της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, να πραγματοποιεί ακόμα ένα άλμα (!) από τον ίδιο τύπο αεροσκάφους με τον οποίο είχε επιχειρήσει πριν από 70 ολόκληρα χρόνια!

Ξενάγηση στα πεδία των μαχών, στα μνημεία και στα μουσεία που έχουν στηθεί για να τιμηθεί αυτή η ξεχωριστή στιγμή - η σημαντικότερη ίσως- του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Κάθε σύγκριση με την ελληνική μίζερη πραγματικότητα, μόνο θλίψη και απογοήτευση μπορεί να προκαλέσει... Η Ελλάδα, με τα φοβικά σύνδρομα που έχει δεν τιμά όπως πρέπει τους ήρωές της και τους Βετεράνους της, τους μαχητές της Πίνδου, της Αλβανίας, των Οχυρών, της Μάχης της Κρήτης, τους Ιερολοχίτες, τους Μαχητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της Κύπρου...

Κλειστού τύπου και τυποποιημένες εκδηλώσεις, χωρίς να δίνεται η δυνατότητα στον απλό πολίτη να συμμετέχει, χωρίς ουσία οι περισσότερες και χωρίς πραγματική αναφορά στον Έλληνα Μαχητή και Βετεράνο, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως οι πρέπουσες ενέργειες για να τιμηθούν όσοι πολέμησαν και πέθαναν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Το μαρτυρούν άλλωστε τα χορταριασμένα ή γεμάτα γκράφιτι μνημεία μας...

 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 01 Ιουνίου 2015 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Από τις 28 Μαΐου έως την 1η Ιουνίου 1941, αποχωρούν από τη Σούδα και τα Σφακιά Κρήτης περίπου 15.000 Βρετανοί, οι οποίοι μεταφέρονται στην Αίγυπτο. Εκείνοι, που δεν μπορούν να απομακρυνθούν, εξουσιοδοτούνται να συνθηκολογήσουν. Για την άμυνα του νησιού είχαν διατεθεί δυνάμεις του Βρετανικού Εκστρατευτικού Σώματος από 1.512 αξιωματικούς και 29.900 οπλίτες.

Από τις 28 Μαΐου έως την 1η Ιουνίου 1941, αποχωρούν από τη Σούδα και τα Σφακιά Κρήτης περίπου 15.000 Βρετανοί, οι οποίοι μεταφέρονται στην Αίγυπτο.

Οι ελληνικές δυνάμεις εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες με ατέλεια, ήταν η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η Σχολή Οπλιτών Χωροφυλακής, 8 τάγματα νεοσύλλεκτων οπλιτών, δηλαδή 474 αξιωματικοί, 10.977 οπλίτες και 3.000-4.000 ένοπλοι πολίτες.

Οι Γερμανοί διέθεσαν 22.750 αξιωματικούς και οπλίτες και 1.370 αεροσκάφη. Οι απώλειές τους ξεπέρασαν τους 8.000 άνδρες, 220 καταστρεμμένα αεροπλάνα και 150, που υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μαζική, ταυτόχρονη, είσοδος πέντε τουρκικών πολεμικών εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων (ΕΧΥ) στο Κεντρικό Αιγαίο σήμερα το πρωί, προκάλεσε «σκηνικό πολέμου» στην περιοχή, αφού αμέσως στην παρακολούθηση των γειτόνων έσπευσαν μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας και πολεμικά σκάφη του Ελληνικού Στόλου, που βρίσκονταν σε ετοιμότητα.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί τα πολεμικά πλοία του Τουρκικού Στόλου "KEMAL REIS", "MELΤEM", "ΙΜΒΑΤ", "RUZGAR", και "FIRTINA", τα οποία συμμετέχουν στην άσκηση "BEYAZ FIRTINA 2014", που πραγματοποιηείται για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα σε δεσμευμένες περιοχές σε ολόκληρο το Αιγαίο, κινήθηκαν αιφνιδιαστικά εκτός των δεσμευμένων περιοχών της ασκήσεως και εισήλθαν εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στην περιοχή των Κυκλάδων.

Αμέσως, από τον Θάλαμο Επιχειρήσεων κινητοποιήθηκαν πλοία και μέσα του ΠΝ, καθώς και αεροσκάφη της ΠΑ που παρακολούθησαν τα τουρκικά πλοία, καθόλη τη διάρκεια του πλου τους.

Η κίνηση αυτή των Τούρκων της ταυτόχρονης, δηλ.εισόδου τόσων πολεμικών ταυτόχρονα στα ΕΧΥ, έχει προβληματίσει την ελληνική πλευρά, όχι γιατί δεν ανέμενε κάποια προκλητική ενέργεια από μέρους τους, αλλά γιατί «συνέπεσε» χρονικά την επομένη των εκλογών και των όσων έχουν συμβεί σε αυτές (άνοδος Αριστεράς, της Χρυσής Αυγής, του κόμματος DEB στη Θράκη κ.λπ.).

Λ.Σ.Μ. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Τον Μάιο του 1941, εκατοντάδες στρατιώτες από την Θράκη πολέμησαν στην Μάχη της Κρήτης. Μετά την μάχη και την επικράτηση των Γερμανών, όσοι δεν είχαν σκοτωθεί, συνελήφθησαν και για ένα διάστημα κρατήθηκαν αιχμάλωτοι στο νησί.
Αργότερα οι Γερμανοί τους μετέφεραν πίσω στην Θράκη όπου εκεί αφέθησαν ελεύθεροι προκειμένου να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Μετά από μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Θράκη, εντοπίστηκαν επιζώντες βετεράνοι και απόγονοι άλλων τους οποίους δεν προλάβαμε εν ζωή.
Στον Έβρο, όσοι γνωρίζουν αυτό το περιστατικό, κάνουν λόγο για τους "300 του Έβρου στη Μάχη της Κρήτης".
Μέχρι πρότινος οι ιστορικές αναφορές ήταν φτωχές και το γεγονός αυτό σιγά σιγά ξεχνιόταν.
Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης έχει κυκλοφορήσει την έκδοση με τα απομνημονεύματα του Χρήστου Ρουσσόπουλου, ενός Εβρίτη στρατιώτη που πολέμησε στη Μάχη της Κρήτης.
Ο Χρήστος Ρουσσόπουλος, από το Μέγα Ζαλούφι Ανατολικής Θράκης και κάτοικος Χειμωνίου Ορεστιάδος κρατούσε ημερολόγιο όπου κατέγραφε λεπτομερώς τη μάχη στο Ηράκλειο και την τύχη του ίδιου όσο και των άλλων στρατιωτών από τη Θράκη.
Οι μαρτυρίες του Χρήστου Ρουσσόπουλου παραχωρήθηκαν στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης από την οικογένεια του, προκειμένου να εκδοθούν.
Στο επίμετρο της έκδοσης παρατίθενται και μαρτυρίες άλλων Εβριτών οι οποίες καταγράφησαν κατά την πρόσφατη έρευνα στη Θράκη.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, στο Ηράκλειο, στις 28 Ιουνίου, όπου θα παραστούν συγγενείς του Χρήστου Ρουσσόπουλου αλλά και Θρακιώτες της Κρήτης (στο Ηράκλειο υπάρχει ένας μεγάλος και δυναμικός σύλλογος Θρακιωτών).
Σε πολλά χωριά της Κρήτης ακόμα μιλούν για τους στρατιώτες από τον Έβρο, τους οποίους φιλοξενούσαν για ένα διάστημα, την περίοδο της αιχμαλωσίας τους. Επίσης σε σπίτια του ¨Έβρου διασώζονται στρατιωτικές φωτογραφίες που πάρθηκαν στην Κρήτη την περίοδο εκείνη».

To εξώφυλλο του βιβλίου.

Μαρτυρία του συγγραφέα

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η μαρτυρία του συγγραφέα, η οποία κατατίθεται και από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «...Και να, η ώρα δύο το μεσημέρι της 27ης του Μάη 1941 πάντα. Σε λίγο πλακώνουν αμέτρητα γερμανικά αεροπλάνα βομβαρδιστικά. Κάνουν κύκλους γύρω από το Ηράκλειο. πολυβολούν όπου καταλαβαίνουν ότι υπάρχει ελληνικός στρατός ή υποψιάζονται ότι υπάρχει. Αυτό βαστάει περίπου μία ώρα. Και σε μεμονωμένο στρατιώτη, αν δουν, κάνουν βουτιά και πολυβολούν. Τα αγγλικά αντιαεροπορικά συνέχεια βάλλουν στα αεροπλάνα αυτά, τόσο από το αεροδρόμιο όσο και από το λιμάνι και τη δυτική παραλία. Πολλά πετούν χαμηλά και κάνουν επίτηδες φοβερό κρότο, μήπως από το φόβο οι Έλληνες υψώσουν άσπρες σημαίες [...]

Ο κρότος που κάνουν τα αεροπλάνα πετώντας και ο κρότος των βομβών σου παίρνουν τα αυτιά. Νομίζεις ότι θα βουλιάξει το Ηράκλειο μαζί με τον κόσμο του. Καπνοί και σκόνες σύννεφο βγαίνουν από την πόλη, απλώνονται παντού. Ο άμαχος κόσμος του Ηρακλείου είναι μέσα στα αθάνατα τείχη, από τον πολύ κρότο τα τείχη σείονται και πέφτουν πετρίτσες και χώματα, όλα αυτά σκορπούν τον φόβο και τον τρόμο στον κοσμάκη. Φοβούνται να μην πέσουν τα τείχη. Παίρνουν την απόφαση να βγουν έξω και, αν μπορέσουν, να φύγουν από την πόλη.
Τα καταφύγια στα τείχη αυτά δεν έπεσαν. Μα ο κοσμάκης από τον φόβο του βγαίνει έξω και παίρνει δρόμο για να φύγει από την πόλη. Οι Γερμανοί είναι αιμοβόροι, είναι φασίστες, δεν λυπούνται κανέναν. Είναι πρόθυμοι να κάψουν πόλεις και χωριά, αρκεί να πετύχουν το σκοπό τους...».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter