Write on Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτής, Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Οι ομάδες εμπειρογνωμόνων που αποφασίστηκε στη Διάσκεψη για την Κύπρο στη Γενεύη την περασμένη εβδομάδα να συσταθούν, μετά την απότομη διακοπή της εξέτασης του θέματος της ασφάλειας και των εγγυήσεων, αρχίσουν σήμερα τις εργασίες τους. Ωστόσο, οι ασάφειες που υπάρχουν όσον αφορά τους σκοπούς της σύστασης τους, το πλαίσιο λειτουργίας τους, το ρόλο και τους όρους εντολής τους, δεν πείθουν ότι σε αυτή τη φάση έχουν κάτι το πραγματικά ουσιαστικό να προσφέρουν εκτός του να διατηρήσουν το μομέντουμ της συνέχισης των διεργασιών γύρω από το θέμα αυτό.

Λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι αποστολή των ομάδων αυτών είναι να καταγράψουν τις θέσεις και απόψεις των αντιπάλων πλευρών επί των ζητημάτων της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Όμως δεν είναι δυνατό να μην έχει ήδη γίνει αυτό από τον ίδιο τον ειδικό αντιπρόσωπο του Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Έσπεν Μπαρθ Έιντεν, με τις συχνές προσωπικές επαφές του στα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Αθήνα, στην Άγκυρα και τις Βρυξέλλες και ασφαλώς σε συνομιλίες του με τους Βρετανούς, τους Αμερικάνους, τους Ρώσους και άλλους. Θα ήταν απίθανο ο κ. Έιντεν να μην έχει ακόμη κάνει ασκήσεις επί χάρτου με τους συνεργάτες και συμβούλους του για τετραγωνισμό του κύκλου των διαμετρικά αντίθετων απόψεων ή την εξεύρεση κάποιου κοινού εδάφους. Αλλά και τα ίδια τα εμπλεκόμενα μέρη γνωρίζουν πολύ καλά ο ένας τις θέσεις του άλλου, κυρίως από τις μεταξύ τους επαφές ( Τσίπρας – Ερντογάν, Κοτζιάς – Τσαβούσογλου, Αναστασιάδης – Ακιντζί) όσον και μέσω άλλων. Εξάλλου οι θέσεις τους επαναλήφθηκαν και στη διάρκεια της Διάσκεψης και είναι καταγραμμένες στα πρακτικά.

Συνεπώς, τι επιπλέον θα προσθέσουν οι εμπειρογνώμονες με το να καταγράψουν τις θέσεις αυτές, εκτός από το ότι θα τις περιλάβουν σε ένα κοινό έγγραφο το οποίο θα δοθεί στους πολιτικούς ηγέτες των αντιπροσωπειών; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν τίποτε περισσότερο από επανάληψη των θέσεων και των γνωστών «κόκκινων γραμμών» των ηγετών, εκτός αν διατυπωθούν πρόσθετοι όροι και απαιτήσεις όπως έκαμε ο Τούρκος ΥΠΕΞ κατά τη Διάσκεψη στη Γενεύη.

Σε τελική ανάλυση όμως η ουσία είναι τι συγκλήσεις μπορεί να γίνουν για να βρεθεί κοινό έδαφος μεταξύ των άμεσα ενδιαφερομένων μερών, οι οποίες να ικανοποιούν όλες τις πλευρές, τετραγωνίζοντας τον κύκλο των αντίθετων τοποθετήσεων τους; Αυτό είναι ζήτημα εθνικής πολιτικής και στρατηγικής. Δεν είναι δουλειά των τεχνοκρατών αλλά έργο των πολιτικών για να αποφασίσουν, αναλαμβάνοντας και το κόστος των τυχόν υποχωρήσεων ή συμβιβασμών. Οι τεχνοκράτες θα κληθούν απλώς να εκφράσουν άποψη ή να προτείνουν λύσεις σε τυχόν τεχνικά προβλήματα που προκύπτουν από τα συμφωνηθέντα.

Στο μεταξύ θα ήταν παράδοξο αν ο κ. Έιντεν δεν έχει ασχοληθεί, υπό μορφή υπόθεσης εργασίας, με σενάρια συμβιβασμού των μερών. Πρέπει λογικά να έχει ήδη κάνει διάφορες σκέψεις στο μυαλό του. Γνωρίζει όμως ότι είναι πολύ λεπτό και επικίνδυνο θέμα για τον ίδιο και τον ΟΗΕ αλλά και για την όλη διαδικασία να τις παραθέσει γραπτώς στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Οπότε, εάν είναι ορθή αυτή η διάγνωση, ο Έιντεν θα προτιμούσε να περνά τα μηνύματα του, διατυπώνοντας προσεχτικά τις σκέψεις του στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ίσως υπό μορφή ερωτήσεων ή αποριών, στην προσπάθεια εξεύρεσης κοινής βάσης επίλυσης της διαφοράς, χωρίς να κινδυνεύει να παρεξηγηθεί ότι παίρνει θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Δρ. Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτής, Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Με εκτεταμένη μελέτη μας, 6 Σεπτεμβρίου 2016, που μοιράσαμε ευρέως στην πολιτική ηγεσία,καθώς και με αρθρογραφία μας, είχαμε υπογραμμίσει ότι: Με τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις και τις «κόκκινες γραμμές» των αντιπάλων πλευρών στο θέμα της ασφάλειαςκαι των εγγυήσεων, η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα αυτό θα έμοιαζε με προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου. Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα της Διάσκεψης για την Κύπρο στη Γενεύηστις 12 Ιανουαρίου, δεν μπόρεσε όντως αυτό να επιτευχθεί και τα εμπλεκόμενα μέρη αφήνουν τώρα την προώθηση του στα χέρια τεχνοκρατών. Όπως όμως θα αναπτυχθεί πιο κάτω, χωρίς πολιτικές συγκλήσεις αυτό θα αποδειχθεί ακατόρθωτο γεγονός.

Καταρχήν όσον αφορά την πολιτική συζήτηση του θέματος, στη μελέτη υποδεικνύονται τα εξής: Για να μπορέσει να είναι πιο παραγωγική η τυχόν διαπραγμάτευση επί του προκείμενου, θα πρέπει νασυμφωνηθεί προηγουμένως το περίγραμμα μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί. Να διασαφηνιστούν οι έννοιες της ασφάλειας, της απειλής και τι σημαίνουν για την κάθε πλευρά ώστε να αντιλαμβάνεται καλύτερα η μια την άλλη. Δυστυχώς όπως φάνηκε και από τη συνέντευξη του Νορβηγού Ειδικού Αντιπρόσωπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Έιντε, μετά το πέρας της Διάσκεψης, έπρεπε να βρεθούν αντιμέτωποι με το πρόβλημα αυτό στη Γενεύη για να γίνει κατανοητό.

Διερωτάται όμως κανείς, όλοι οι αξιότιμοι διαπραγματευτές και οι σεβαστοί τεχνοκράτες –σύμβουλοι, που πλαισιώνουν τις εκάστοτε αντιπροσωπείες και ιδίως ο κ. Έιντε, που στη συνέντευξη του επανέλαβε ότι έχει εμπειρίες στη διευθέτηση συγκρούσεων, δεν γνωρίζουν ότι: Σε οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης κρίσης ή σύγκρουσης, η διασαφήνιση όρων, εννοιών και το πώς εκλαμβάνει η κάθε πλευρά το πρόβλημα και τις θέσεις της άλλης, αποτελεί βασική προϋπόθεση; Το γεγονός ότι τώρα, μετά από τόσα χρόνια, αναγνωρίζεται αυτό στο Κυπριακό, κάθε άλλο παρά αποτελεί ένδειξη επάρκειας και αποτελεσματικών χειρισμών.

Βέβαια στη Διάσκεψη μπορεί για πρώτη φορά να τέθηκε θέμα ασφάλειας και εγγυήσεων προς συζήτηση με παρούσα την Τουρκία, αλλά τα πράγματα επί του εδάφους είναι πιο δύσκολα από ότι φαίνονται. Καταρχήν, ηαποτυχία εξεύρεσης κοινού εδάφους επίλυσης του καυτού προβλήματος της ασφάλειας και των εγγυήσεων πριν φτάσουμε στη Διάσκεψη, όπως διαπιστώθηκε στη συνεδρία των πέντε (συν η Ε.Ε.), παρά τις διαβουλεύσεις Έιντε και άλλων ενδιαφερομένων, είναι βασικός λόγος γιατί δεν κατέστη καν δυνατή η διαπραγμάτευση του θέματος. Ο Νορβηγός διπλωμάτης πρέπει βέβαια να γνώριζε ότι πήγαιναν στη Διάσκεψη χωρίς να υπάρχει κοινό έδαφος, αλλά ίσως να προσδοκούσε ότι κάποια κοινή βάση θα μπορούσε να βρεθεί εκεί. Ωστόσο,τα μέρη στη Διάσκεψη περιορίστηκαν απλώς σε διατύπωση των γνωστών τους θέσεων. Ο δε Τούρκος ΥΠΕΞ Μελβούτ Τσαβούσογλου - προφανώς προσχεδιασμένα - δεν άφησε καθόλου χρονικά περιθώρια για περαιτέρω συζήτηση ή για κάποιες συγκλήσεις, γιατί βιαζόταν έλεγε να επιστρέψει στην Τουρκία, ενώ με νέες απαιτήσεις του καθιστούσε το όλο ζήτημα ακόμη πιο δύσκολο.

Με την αποτυχία της Διάσκεψης της Γενεύης να δώσει λύση στο πρόβλημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, οι πολιτικές αντιπροσωπείες ανάθεσαν το ρόλοτου τετραγωνισμού του κύκλου σε ομάδα τεχνοκρατών, που όπως είπε ο κ. Έιντεν «θα εργαστούν επί συγκεκριμένων ιδεών, πιθανών επιλογών και προτάσεων» τις οποίες θα υποβάλουν «για μια δομημένη τελική συζήτηση μεταξύ των αρχών, που θα λάβει χώρα αργότερα». Όμως το πρόβλημα της ασφάλειας όσον αφορά τη στρατιωτική του διάσταση, την παρουσίατων κατοχικών δυνάμεων στο νησί, όπως και των εγγυήσεων είναι πρωτίστως πολιτικό και στρατηγικόκαι μετά τεχνικό. Έχει να κάνει μεεθνικούς στόχουςκαι με στρατηγικούς προσανατολισμούς όπως αυτοί καθορίζονται από τις εκλεγμένες ηγεσίες των πρωταγωνιστών. Γι αυτό αν δεν υπάρξουν μεταβολές ή κοινά αποδεκτές υποχωρήσεις και συγκλήσεις από τις πολιτικές ηγεσίες των εμπλεκομένων μερών, για να δοθούν και οι ανάλογες κατευθύνσεις στην ομάδα των τεχνοκρατών, δεν μπορεί να προκύψουν σοβαρές προτάσεις ή λύσεις - τεχνικές ή μη - στο επίπεδο αυτό. Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε λοιπόν θα πρέπεινα συγκεντρώσει τις προσπάθειες επίλυσης του προβλήματοςστο πολιτικό και όχι τόσο στο τεχνοκρατικό πεδίο, ειδάλλως η αποτυχία και εδώ είναι προδιαγραμμένη.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Τώρα που βλέπουμε πιο ξεκάθαρα την πραγματικότητα του κυπριακού, μετά το πέρας αυτού του θολού τοπίου που επικρατούσε τόσους μήνες, κατανοούμε ότι η απόσυρση του κατοχικού στρατού δεν ήταν καν ένα προαπαιτούμενο για μερικούς κι ότι αδιαφορούν για την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Κύπρος έχει ενταχθεί από το 2004 και γι' αυτό συνεχίζουν να μιλούν για εγγυήτριες δυνάμεις, ενώ ξέρουμε πόσο αποτελεσματικές υπήρξαν την ώρα της εισβολής και στη συνέχεια της κατοχής.

Με άλλα λόγια, επειδή στο ενδιάμεσο προχωρήσαμε ακάθεκτα στον τρίτο γύρο αδειοδότησης είναι σημαντικό να εξετάσουμε πόσο δυναμικά μπορεί το πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το πεδίο της κυπριακής ΑΟΖ να συμβάλουν στην επίλυση του κυπριακού, ακόμα και στο πρακτικό και το τεχνικό κομμάτι, αντί να περιμένουμε μια τεχνητή επίλυση που δεν βασίζεται ούτε στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, ούτε στα ενεργειακά δεδομένα.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να συζητήσουμε σοβαρά μ' αυτές τις δύο παραμέτρους για να καταλάβουν οι Τουρκοκύπριοι, αλλά και οι έποικοι, ότι το κατοχικό καθεστώς τους κοροϊδεύει στο έπακρον κι ότι οι μεν έχουν δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι δεν μόνο στην Τουρκία, από την οποία, βέβαια, δεν τα απολαμβάνουν εδώ και δεκαετίες. Η πραγματική επίλυση του κυπριακού χρειάζεται μια αναθεώρηση των στρατηγικών δεδομένων, μια ανασυγκρότηση των κινήσεων και μια αναδίπλωση των δυνάμεών μας.

Οι εξελίξεις που είναι σημαντικές στη στρατηγική και στην ενέργεια, είναι αυτές που θα λειτουργήσουν καταλυτικά και καμία άλλη. Έτσι οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να γίνουν σε διαφορετική βάση.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Όσο και να χτυπιούνται μερικοί για να μας πείσουν από τις δύο πλευρές ότι προσπαθούν να βρουν μια λύση για το Κυπριακό, ξέρουμε ότι είναι σε λανθασμένη βάση. Για να υπάρξει λύση πρέπει να υπάρχει διαδικασία επίλυσης.

Εδώ από την αρχή έχουν εξαιρέσει από τις διαπραγματεύσεις το ενεργειακό θέμα, ενώ είναι η ουσία και ειδικά για την εξισορρόπηση των οικονομιών. Επίσης, έχουν ασχοληθεί μόνο με τα θέματα με τα οποία συμφωνούσαμε πριν το 1974. Δεν υπάρχει, λοιπόν, επί του πρακτέου καμιά μα καμιά ουσιαστική πρόοδος για τα σοβαρά θέματα όπως είναι το εδαφικό, το προσφυγικό και το περιουσιακό, όλα ως μια εποικοδομητική προσπάθεια.

Στην πραγματικότητα, ο καθένας θέλει να φανεί ότι προσπάθησε κι ότι δεν φταίει αυτός για το αναμενόμενο ναυάγιο, για να μην έχει επιπτώσεις και μάλιστα να μπορεί να εκμεταλλευτεί την όλη προσπάθεια για εκλογικούς σκοπούς και μόνο, χωρίς να υπάρχει κανένα όφελος σε εθνικό επίπεδο.

Διότι, για το εθνικό η αξιοποίηση της Κυπριακής ΑΟΖ και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου είναι απαραίτητες όχι μόνο για να υπάρξει μια οικονομική άνεση, που θα προσφέρει ένα θετικό πλαίσιο για την επίλυση, αλλά πιο πολύ διότι κάθε υπογραφή που πέτυχε η Κύπρος με την Αίγυπτο, με το Λίβανο, με το Ισραήλ και με τις ξένες εταιρείες Nobel, Eni, Total, Exxon Mobil δεν είναι επιτυχίες μιας κοινότητας, αλλά μιας χώρας.

Αποτελεί, λοιπόν, πρόσθετο επιχείρημα μεγάλης αξίας και σημασίας για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον ζυγό της βαρβαρότητας.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα Χριστούγεννα του 1974 έχουν χαραχθεί ανεξίτηλα στην συλλογική μνήμη των Κυπρίων. Τα Χριστούγεννα του 1974 και η Πρωτοχρονιά του 1975, βρήκαν τους Ελληνοκύπριους να βιώνουν ένα μαρτύριο.

Περίπου 200.000 ήταν οι εκτοπισμένοι και η πλειοψηφία τους ζούσε μέσα σε αντίσκηνα. Περίπου 2.000 οικογένειες αναζητούσαν αγαπημένα τους πρόσωπα, που ήταν αγνοούμενα. Πολλές οικογένειες θρηνούσαν για τους νεκρούς τους, ενώ στο κατεχόμενο τμήμα ζούσαν τότε χιλιάδες εγκλωβισμένοι. Τα παιδιά έκλαιγαν, γιατί οι γονείς τους δεν είχαν τη δυνατότητα να τους προσφέρουν το πιο ευτελές δώρο. Ακόμη και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα στους προσφυγικούς καταυλισμούς ήταν φτωχά στο στόλισμά τους.

kypros 9

Ομάδα δημοσιογράφων της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» βρέθηκε για ρεπορτάζ στον προσφυγικό καταυλισμό του Στροβόλου στην Λευκωσία. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, τη στιγμή που οι δημοσιογράφοι έφευγαν από τον καταυλισμό άκουσαν μια αγορίστικη φωνή «Θείε, θείε». Όταν κοίταξαν πίσω είδαν ένα πεντάχρονο να τρέχει λαχανιασμένο. Τον ρώτησαν τι θέλει και ο μικρός τους απάντησε με μια φωνή γεμάτη ζεστασιά και μια καθαρή ματιά: «Θείε να φέρεις και της αρφής (αδελφής ) μου δώρο». Το 1974 ο Χριστός στην Κύπρο γεννήθηκε σε ένα παγωμένο αντίσκηνο. Να θυμίζει έτσι με κάποιο τρόπο και την γέννησή του 20 αιώνες προηγουμένως. Όπως εκείνος γεννήθηκε σε ένα στάβλο στην Βηθλεέμ έτσι και το 1974 στην Κύπρο τα παιδιά της προσφυγιάς στόλιζαν τα χριστουγεννιάτικα δέντρα τους έξω από τα αντίσκηνα.

Την χρονιά εκείνη το χριστουγεννιάτικο δέντρο του δήμου Λευκωσίας δεν στολίστηκε για να θυμίζει ότι η Κύπρος θρηνεί.

Η ανατολή του 1975 βρίσκει την Κύπρο απέραντο νεκροταφείο. Μια από τις πιο συγκινητικές φωτογραφίες της εποχής είναι αυτή που δείχνει ένα μικρό παιδί μπροστά από ένα τάφο. Η λεζάντα έγραφε: «Για το παιδάκι της φωτογραφίας δεν υπάρχουν χαρές γιορταστικές. Ούτε δώρα και παιχνίδια. Γι' αυτό το παιδί δεν ήρθε ο Άγιος Βασίλης. Το 1975 το βρίσκει βουβό με ένα μάτσο λουλούδια πάνω από ένα τάφο».
Πηγή: ΑΠΕ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter