Write on Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Γράφει ο Στάθης Μάρκου - Αεροπόρος

Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα. Έχω ραντεβού με τον Α/ΓΕΑ στο αεροδρόμιο της Τανάγρας. Είναι φίλος μου, έχουμε υπηρετήσει παλιά μαζί στον Βόλο και ήμουν ένας εκ των εκπαιδευτών του στα F-5.

Μου επιφυλάσσει μια έκπληξη μου είπε και να έχω μαζί μου την φόρμα και τα αρβύλα πτήσεων. Δεν καταλαβαίνω τον λόγο, ίσως να θέλει να βγάλουμε καμιά φωτογραφία... Σκέπτομαι...

Στις 09:00 περνώ την πύλη μαζί μου έρχεται ένας σμηνίτης να με συνοδέψει και πηγαίνουμε σε ένα υπόστεγο επισκευής Α/φων. Εκεί συναντούμε τον Αρχηγό και τον Δ/κτη της μονάδος που δεν τον γνωρίζω, είναι πολύ μικρότερός μου.

«Είσαι έτοιμος για την έκπληξη;», με ρωτά ο Αρχηγός. Τον κοιτώ και δεν απαντώ. Την ίδια στιγμή ανοίγει η πόρτα του υπόστεγου και ένα ρυμουλκό τρακτέρ βγάζει έξω στην πίστα ένα αεροσκάφος. Τρελαίνομαι καθώς το βλέπω, είναι F-5! Είναι σαν ολοκαίνουργιο! «Χρόνια το επισκευάζαμε» μου λέει ο Αρχηγός «και το κάναμε σαν καινούργιο. Σήμερα είναι η πρώτη του πτήση και σκέφθηκα ότι θα ήθελες να την κάνεις εσύ».

«Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνεις», του απαντώ και προσπαθώ να συγκρατήσω τα δάκρυα μου. Θυμάμαι τα νιάτα μου. Οι άνδρες δεν κλαίνε... Το κλάμα είναι αδυναμία...

Πλησιάζω το αεροσκάφος. Στο pitot κρέμεται μια anti-G φόρμα. Την φορώ είναι ακριβώς στα μέτρα μου. Την ξανακοιτώ με προσοχή. Με ξεθωριασμένα γράμματα γράφει το όνομα μου! 15 χρόνια δεν την άλλαξα ποτέ κι ας είχε παλιώσει. Την θεωρούσα κάτι σαν γούρι... Ανεβαίνω την σκάλα μπαίνω μέσα. Ο υπόλογος με βοηθά να δεθώ. Κατεβαίνει ο υπόλογος, του κάνω σήμα να δώσει αέρα. 10% No1 start, μανέτα idle. Ο κινητήρας εκκινεί. Το ίδιο και με τον δεύτερο. Όλα εντάξει, σήμα για να βγάλει το μηχάνημα με τον αέρα.
Δεξιά μου βρίσκεται η κάσκα. Και αυτή είναι η δίκη μου, γράφει το όνομα μου. Την είχα αλλάξει το 1982 γιατί την προηγούμενη μου την είχε σπάσει με μια μπουνιά ο Ντούκας, που τον είχα κοψοχολιάσει σε μια πτήση, από τις πολλές που είχαμε κάνει μαζί. Συμμαθητές, τώρα δεν υπάρχει πια, έφυγε στα 62 του από καρδιά...

Τροχοδρομώ, φτάνω στην αρχή του διαδρόμου. Δοκιμή κινητήρων: 640-655 θερμοκρασίες, 99-100 στροφές. 20-55 πίεση λαδιού, 0-20 τα πτερύγια στις εξατμίσεις 50-85 όταν βάλω afterburner. όλα τα θυμάμαι κι ας έχουν περάσει 30 χρόνια! Full οι κινητήρες και φύγαμε! 155 μίλια τραβάω, είμαι στον αέρα!!!

Στα 300 πόδια γυρνάω ανάστροφα. Αγαπημένος ελιγμός, δεν θυμάμαι πόσες φορές τον έχω κάνει για να εντυπωσιάζω τους πιτσιρικάδες αεροπόρους. Ξανά σε ευθεία και σε άνοδο. Ήδη βλέπω το χωριό μου. Σήμερα δεν θα συρθώ στα 50 μέτρα πάνω από το σπίτι μου. 1) γέρασα και σοβάρεψα 2) δεν υπάρχει λόγος να το κάνω. Οι γονείς μου δεν ζουν πια να τους κοψοχολιάσω, η αδελφή μου είναι στην Αθήνα για να με χαιρετάει με την σκούπα...

Είμαι στα 20.000 πόδια θα μηδενίσω την ταχύτητα. Τραβώ το χειριστήριο το αεροσκάφος 90 μοίρες κάθετα. Σε δευτερόλεπτα η ταχύτητα ...0! Το αεροπλάνο πέφτει πίσω ανάστροφα κτυπιέται πάνω κάτω αριστερά δεξιά σαν να θέλει να με ξεφορτωθεί... Δεν με φοβίζεις φίλε μου, χιλιάδες ώρες μαζί ξέρω όλα τα κόλπα και τα τερτίπια σου. Και εσύ ξέρεις ότι το αφεντικό εδώ μέσα είμαι εγώ!

Αυξάνεται η ταχύτητα ξανά ευθεία στα 8000 πόδια. Στο βάθος ο Παρνασσός. Είναι χιονισμένους, πανέμορφος. Καθώς πλησιάζω βλέπω κάτι σαν σκιές ανθρώπινες. Δεν στέκουν στην κορυφή αλλά ποιο ψηλά σαν να αιωρούνται. Πλησιάζοντας βλέπω πως είναι άνθρωποι. Τους μετρώ, είναι επτά. Το αεροσκάφος επιβραδύνει και καθώς πλησιάζει ανεβοκατεβάζει την μύτη, κουνά ρυθμικά τα φτερά σαν να υποκλίνεται. Τώρα τους γνωρίζω. Είναι συμμαθητές μου... Αυτοί όμως είναι νέοι, ενώ εγώ σχεδόν γέρος. Με κοιτούν παγωμένα και αδιάφορα. Δείχνουν σαν να μη με γνωρίζουν. Σηκώνω τα χέρια ουρλιάζω!

«Εγώ είμαι αδέλφια, ο Στάθης ο συμμαθητής και φίλος σας! Εγώ είμαι Βασίλη, που όταν κρύφθηκες μια μέρα στην Σχολή και σε βρήκαν οι τριτοετείς πηδάγαμε δυο ώρες για πάρτι σου. Εγώ είμαι. που μου ζήτησες συγγνώμη επειδή ματαιώσεις την μετάθεση μου για Θεσσαλονίκη για να πας εσύ, ως Βορειοελλαδίτης, που ανάθεμα την ώρα που δέχτηκα για να πας να συναντήσεις την κακή σου τύχη. Εγώ είμαι Στέλιο, που σου έσπαγα τα νεύρα για να τσαντιστείς και ήσουν πάντα με ένα πλατύ χαμόγελο. Εγώ είμαι Χρήστο, που γέλαγα όταν σε έβαζε ο Γιούλης να κάνεις συνεχείς στροφές και να φωνάζεις μάλιστα-μάλιστα. Εγώ είμαι τζιτζι ριτζι Σταύρο, που ήθελα να σου βάλω βαρίδια στην Σχολή να μην σε παίρνει ο αέρας, γιατί ήσουν πολύ αδύνατος. Εγώ είμαι Δημήτρη, που μας έβαλε ο Βλάχος να φυλάμε σκοπιά στο κρεβάτι του αυτός κοιμήθηκε και εμείς ξεροστάλιαξαμε 3 ώρες δίπλα του. Εγώ είμαι Γιάννη, που κρεμόμασταν από τα χείλη σου όταν μας έλεγες ότι πήγες σε κοπέλα πολυτελείας... Στο Κολωνάκι, 15 ετών και αυτή σε έστειλε για σουβλάκια και όταν γύρισες είχε σκάσει μύτη η αδελφή σου που την είχε ειδοποιήσει η κοπέλα γιατί ήσουν ανήλικος και σε περιμάζεψε και έμεινες με την χαρά στο χέρι. Εγώ είμαι Νανόλη, που με τους συμμαθητές σου κάναμε καζούρα γιατί ταξιδεύοντας τα Χριστούγεννα ως πρωτοετής για Χανιά με Ολυμπιακή και αφού δεν είχαμε πλησιάσει αεροπλάνο, κάλεσες την αεροσυνοδό και της είπες να πει στον κυβερνήτη να σηκώσει τα flaps γιατί τα είχε ξεχάσει κάτω! Σε κάλεσε ο κυβερνήτης δήθεν να σε ευχαριστήσει και ξελιγώθηκε στα γέλια με την αφέλεια σου. Εγώ είμαι που τρεις ημέρες πριν «φύγεις» για πάντα ήμασταν στην Σαντορίνη και γυρνάγαμε στα μπαρ, γίναμε σκνίπα στο μεθύσι, συμπεριφερόμασταν σαν 15ρηδες και στις 4 το πρωί πέσαμε στην θάλασσα με τα ρούχα. Μου είπες ότι έτσι δεν είχες διασκεδάσει ποτέ. Εγώ είμαι, ο Στάθης που σας αγαπάω πολύ, που δεν θα σας συγχωρήσω ποτέ για την πίκρα που μου δώσατε σε εμένα και όλους τους συμμαθητές που φύγατε τόσο νωρίς σε καιρό ειρήνης. Αμέτρητες νύκτες ξαγρύπνησα, όταν έρχεστε στην σκέψη μου. Γιατί δεν με γνωρίζετε;;; Γιατί με ξεχάσατε;; Εγώ δεν σας ξέχασα ποτέ...».

ΣΙΓΗ... Για κάποια δευτερόλεπτα. Μετά ακούω μια φωνή. Δεν έρχεται από τα ακουστικά μου αλλά από έξω... «Ματαιοπονείς φίλε μου. Οι νεκροί δεν γνωρίζουν και προ παντός δεν έχουν αισθήματα. Αυτά είναι για τους ζωντανούς. Γι αυτό και υποφέρουν...

Ξαφνικά σκοτάδι, αλλά έχω τα μάτια ανοικτά... Πόσα συναισθήματα χαράς, ενθουσιασμού, απέραντης λύπης και απογοήτευσης μέσα σε 2/10 του δευτερολέπτου. Τόσο δεν διαρκεί το όνειρο;

Ώρα 03:04... Τέρμα ο ύπνος για σήμερα... Έχω να σκεφθώ τους συμμαθητές τους φίλους τους αδελφούς μου που έφυγαν τόσο νωρίς υπερασπιζόμενοι την Πατρίδα... Αχ έρημη πατρίδα πως σε κατάντησαν... Μας ενώνουν τόσα πολλά. Είναι η οικογένειά μου..!

ΥΓ: Δεν υπάρχει αεροπόρος της Πολεμικής Αεροπορίας που να μην έχει δει παρόμοιο όνειρο και δεν έχει αισθανθεί ακριβώς όπως εγώ!

37258109 504809219949443 3525546359010623488 n

Write on Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πέρα από κάθε όριο λογικής, ευαισθησίας και ανθρωπισμού μπορεί να χαρακτηριστεί η συμπεριφορά του Υπουργείου Εξωτερικών και της Πρεσβείας στα Τίρανα προς τους συγγενείς των πεσόντων μαχητών του Έπους 1940 – 41 στη Β. Ήπειρο. Έφθασαν, μάλιστα, στο επαίσχυντο σημείο να τελέσουν τρισάγιο για τους πεσόντες, των οποίων τα οστά μεταφέρθηκαν από τον ομαδικό τάφο της Κλεισούρας στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Βουλιαρατών, χωρίς την παρουσία των συγγενών τους.

Στην τελετή αυτή, την πρώτη μετά τη Συμφωνία με την Αλβανία, που με καρτερικότητα ανέμεναν τα παιδιά των Πεσόντων για 78 ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν προσκλήθηκαν όπως άλλοι, αλλά ο Υπουργός Εξωτερικών δεν ανταποκρίθηκε σε γραπτό αίτημα που υπέβαλε η Ένωση να παραστούν έστω μέλη του Δ.Σ. - παιδιά πεσόντων.
Είναι η «πρώτη τελετή στη μνήμη των Ελλήνων στρατιωτών που είναι θαμμένοι στη γη της Αλβανίας», όπως είπε ο κ. Τσίπρας στις Βρυξέλλες, αλλά όμως με αποκλεισμένους τους συγγενείς τους κ. Πρωθυπουργέ.

Το θλιβερό αυτό γεγονός, έρχεται να προστεθεί και σε άλλα περιστατικά απαράδεκτης συμπεριφοράς απέναντι στους συγγενείς και την Ένωση, αλλά δεν είναι του παρόντος να γίνει εκτενής αναφορά.

Η Ένωση θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της μεγάλης αυτής εθνικής και ανθρωπιστικής εκκρεμότητας. Οι συγγενείς θα πράξουν το θρησκευτικό τους καθήκον, σύντομα σε ειδική τελετή με την επιβαλλόμενη σεμνότητα, που άλλωστε απορρέει από τον πόνο για τα προσφιλή τους πρόσωπα.

Ως προς εκείνους που θέλουν να αγνοούν τους συγγενείς των πεσόντων, ελπίζουμε ότι πολύ σύντομα θα αντιληφθούν την εκτροπή τους από την ηθική τάξη και το ατόπημα του αποκλεισμού από θρησκευτικές τελετές. Θα κατανοήσουν ότι αυτή η ιερή υπόθεση δεν προσφέρεται για προσωπική προβολή και καιροσκοπισμό, ιδίως από ορισμένους που τελευταία πληροφορήθηκαν ότι υπήρχε αυτή η εκκρεμότητα και τώρα κομπάζουν για τα επιτεύγματά τους.

Για το Δ.Σ. της Ένωσης
Ο Πρόεδρος Γεώργιος Σούρλας
Ο Γενικός Γραμματέας Απόστολος Κωστόπουλος

37078098 919986071541999 8702578600487944192 n

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ταυτοποιούν τα οστά των Ηρώων που έπεσαν στην Αλβανία το 1940-41

Write on Παρασκευή, 02 Μαρτίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Στις 22 Ιανουαρίου 2018 άρχισαν από την περιοχή Dragot (Tεπελένι) Αλβανίας, οι εργα­σίες αναζήτησης, εκταφής, προσδιορισμού της ταυτότητας και ενταφιασμού των Ελλήνων Πεσόντων Στρατιωτικών σε πο­λεμικές επιχειρήσεις στην Αλβανία κατά τη διάρκεια του Ελληνο - Ιταλικού πολέ­μου 1940 - 41.

7.996 συνολικά έλληνες Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και Οπλίτες, έμειναν για πάντα στα βουνά της Αλβανίας, περιμένοντας "καρτερικά" για δεκαετίες την επαναφορά στην Πατρίδα, αυτή τη φορά για μια κανονικά ταφή, για λίγο λιβάνι και λίγο θυμίαμα από τους συγγενείς τους... Ανάμεσά τους και 920 Κρήτες πεσόντες, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπηρετούσαν στα τρία Συντάγματα της V Mεραρχίας Κρητών. Αυτοί οι Ήρωες έμειναν για πάντα θαμμένοι  στην Αλβανία, ενώ οι υπόλοιποι πεσόντες (μέχρι να συμπληρωθεί ο συνολικός αριθμός των 1.147 νεκρών Κρητών που έπεσαν στις επιχειρήσεις) είχαν ενταφιαστεί εντός της Ελλάδας, καθώς είχαν μεταφερθεί στα Νοσοκομεία της Άρτας, των Ιωαννίνων, της Αθήνας κλπ, οπότε ήταν δυνατή η ταυτοποίηση και η κανονική ταφή τους.

Στο defenceline.gr, μίλησε ο Σμηναγός ε.α. Μιχάλης Πολυμιάδης, ο οποίος πριν από αρκετά χρόνια, ξεκίνησε να βρει τα οστά του παππού του, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος στην Αλβανία. Μετά από πολύχρονες προσπάθειες, ταξίδια στην Αλβανία (σε περιόδους όπου δεν υπήρχε η διακρατική συμφωνία) ο εντοπισμός των οστών τόσο του ίδιου, όσο και άλλων πεσόντων που είχαν καταγωγή από τη Μυτιλήνη, έφερε τους πρώτους στρατιώτες κοντά με τους συγγενείς τους!

"Είχα πεσόντα στο Έπος του 1940-1941 και έβαλα σκοπό της ζωής μου να εντοπίσω τα οστά του. Πήγα στην Αλβανία, μαζί με μεταφραστές, εντόπισα το σημείο που έπεσε και που ήταν θαμμένος, όμως οι τάφοι ήταν ανοικτοί. Εκεί  ενημερωθήκαμε, ότί τα οστά Ελλήνων πεσόντων, είχαν μεταφερθεί μέσα σε κασελάκια σε εκκλησίες της Κορυτσάς, του Πόγραδετς και αλλού, προκειμένου να θυμιάζονται και να λειτουργούνται από τους ιερείς. Στις περιπτώσεις αυτές αν και όλα τα κασελάκια έγγραφαν την ένδειξη "Άγνωστος Έλληνας Στρατιώτης", υπήρχαν τα στοιχεία και οι συντεταγμένες όπου είχαν ανευρεθεί και εκταφιαστεί τα οστά", αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Πολυμιάδης, ο οποίος στη συνέχεια, προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του ώστε να προχωρήσουν οι διαδικασίες. Όσοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να απευθύνονται στον κ. Πολυμιάδη, στα τηλέφωνα 6983505856 και 2682029710.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι εκταφές που γίνονται αυτή την περίοδο στην Αλβανία, γίνονται στις περιοχές όπου έπεσαν οι Κρήτες στρατιώτες, οι οποίοι υπηρετούσαν στην V Μεραρχία καθώς αυτή επιχείρησε γύρω από την Κλεισούρα και το Τεπελένι. Σύμφωνα με τον κ. Πολυμιάδη, είναι βέβαιο πως ανάμεσα στα οστά που έχουν εντοπιστεί, θα υπάρχουν και των πολεμιστών της Κρήτης, που έμειναν για πάντα στα πεδία των μαχών.

DUKSM1nXcAEN5NL

Η διακρατική συμφωνία

Όπως επισημαίνει σε σχετική του ανακοίνωση το ΓΕΕΘΑ, οι εργασίες εντάσσονται στο πλαίσιο υλοποίησης σχετικής διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας καθώς και των συμφωνηθέντων στις 20 Δεκεμβρίου 2017 από τη Μεικτή Ε­πιτροπή Εμπειρογνωμόνων.

Η υλοποίηση της διαδικασίας ταυτοποίησης των εντοπιζόμενων οστών, απαιτεί τη λήψη 2 δειγμάτων αίματος από τους ενδιαφερόμενους εν ζωή συγγενείς των πεσόντων και ειδικότερα 1 δείγμα­τος από τη μητρική «γραμμή» και 1 δείγματος από την πατρική «γραμμή», ως εξής:

-Από τη μητρική «γραμμή»

-Από αδελφό/ή του πεσόντα ο οποίος/α να προέρχεται από την ίδια μητέρα.
-Από παιδί της αδελφής του πεσόντα (ανιψιός-ανιψιά).
-Από παιδί (αγόρι-κορίτσι) της εξαδέλφης του πεσόντος, της οποίας η μητέρα να είναι αδελφή της μητέρας του πεσόντος.
-Από παιδί της κόρης της αδελφής του πεσόντος.

-Από την πατρική «γραμμή»

-Από αδελφό του πεσόντος ο οποίος να προέρχεται από τον ίδιο πατέρα.
Από υιό του πεσόντος
Από υιό του αδελφού του πεσόντος (ανιψιός).
Από εξάδελφο του πεσόντος (υιός του αδελφού του πατέρα του) ή από τον υιό του ως άνω εξαδέλφου του.

Τα δείγματα αίματος απαιτείται να τοποθετηθούν σε σωληνάρια προπυλενίου με αντιπηκτικό παράγοντα EDTA (γενική αίματος) και θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύονται με ενυπόγραφη συγκατάθεση των συγγενών των πεσόντων. Υπόδειγμα εντύπου παροχής συγκατάθεσης είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα ΓΕΕΘΑ. Για περισσότερες πληροφορίες επί της διαδικασίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνο 210-7494749 του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών / Κέντρο Μοριακής Βιολογίας (κος Παν. Μενούνος).

Για την απαιτούμενη αιμοληψία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυν­θούν αδαπάνως στα παρακάτω στρατιωτικά νοσοκομεία-υγειονομικές μονάδες:

-Ν. Αττικής: 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών-417 Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ)-414 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ειδικών Νοσημάτων-Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΝΝΑ)-251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας (251 ΓΝΑ).
-424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαιδεύσεως (Ν. Θεσσαλονί­κης).
-Ναυτικό Νοσοκομείο Κρήτης (Ν. Χανίων).
-404 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Λάρισας.
-411 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Τρίπολης.
-212 Κινητό Χειρουργικό Νοσοκομείο Εκστρατείας (Ν. Ξάνθης).
-216 - 219 Κινητά Χειρουργικά Νοσοκομεία Εκστρατείας (Ν. Έβρου).
-88 Τάγμα Υγειονομικού (Ν. Λήμνος).
-98 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Λέσβος).
-96 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Χίος).
-79 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Σάμος).
-80 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Κως).
-95 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Ν. Ρόδος).

Εναλλακτικά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν σε οιοδήποτε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο από το οποίο θα πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη αιμοληψία και τα δείγματα θα αποσταλούν (μέσω courier) στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών / Κέντρο Μοριακής Βιολογίας (Λεωφ. Μεσογείων 138 και Κατεχάκη, Τ.Κ.11525). Στην περίπτωση αυτή οι ενδιαφερόμενοι θα επιβαρυν­θούν το ανάλογο κόστος.

Για τα οστά τα οποία ανευρίσκονται και καθοιονδήποτε τρόπο καθίσταται εφικτή η αναγνώρισή τους, θα ενημερώνονται από την αρμόδια Διεύθυνση του ΓΕΕΘΑ οι συγγενείς / απόγονοι του πεσόντα.

Για οποιαδήποτε ερώτηση ή πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 210 6573274 - 6575020 της αρμόδιας Διεύθυνσης του ΓΕΕΘΑ (ΓΕΕΘΑ/Β1), κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.

Δείτε το: Έντυπο Παροχής Συγκατάθεσης (pdf)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το κόμμα των ”Τσάμηδων” PDIU αντιδρά στην απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης για τα κοιμητήρια των Ελλήνων στρατιωτών.

Μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση αυτού του –μικρού- κόμματος αναφέρεται:

-Το Κόμμα για Δικαιοσύνη, Ολοκλήρωση και Ενότητα PDIU παρακολουθεί με ανησυχία το γεγονός ότι η αλβανική κυβέρνηση κάνει βήματα προς τα πίσω στο θέμα των κοιμητηρίων των Ελλήνων στρατιωτών.

-Οι νεκροί δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται από τους ζωντανούς για την ικανοποίηση εδαφικών φιλοδοξιών και την νομιμοποίηση εδαφικών σοβινισμών.

-Το Κόμμα των Τσάμηδων καλεί την κυβέρνηση να μην δώσει συνέχεια στο θέμα των τάφων των Ελλήνων κατακτητών στρατιωτών, αλλά να ζητήσει την ανέγερση νεκροταφείων για τους Αλβανούς της ΄΄ Τσαμουριάς ΄΄.

-Τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία δήλωση για τις συνομιλίες της Κρήτης, βλέπουμε να προωθούνται τα ελληνικά συμφέροντα, χωρίς παράλληλη πρόοδο των αλβανικών αιτημάτων.

-Το PDIU καλεί την κυβέρνηση να χειριστεί με αμοιβαιότητα και εθνική αξιοπρέπεια τα εθνικά συμφέροντα. Σε διαφορετική περίπτωση, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με την αντίδραση του συνόλου των Αλβανών.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Ο Κωνσταντίνος Κραββαρτόγιαννος γεννήθηκε το 1950 στην Άμφισσα Φωκίδας. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το Νοέμβριο του 1970 και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1974 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού.

Σκοτώθηκε στις 11 Αυγούστου 1975, όταν το αεροσκάφος του F-84F της 340 Μοίρας Διώξεως/Βομ­βαρδισμού, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης εκπαι­δευτικής αποστολής αναγνωρίσεως του αεροδρομίου Καστελλίου Ηρακλείου, έπεσε στο έδαφος και συνε­τρίβη, 3 μίλια νοτιοδυτικά του αεροδρομίου, έξω από το χωριό Ευαγγελισμός (Mουχτάρω).

4 krav

Τόσο από αυτόπτες μάρτυρες, όσο και από τις έρευνες που ακολούθησαν, έγινε γνωστό πως ο πιλότος προτίμησε να παραμείνει μέσα στο αεροπλάνο του και να το οδηγήσει εκτός του χωριού, καθώς αν είχε εγκαταλείψει το F-84F τότε αυτό θα είχε πέσει μέσα στα σπίτια με ανυπολόγιστες συνέπειες.

1 krav

Οι κάτοικοι της περιοχής όπου έπεσε με το αεροσκάφος του, το F-84F Thundersteak, δεν τον ξεχνούν... Τιμούν κάθε χρόνο τη μνήμη του, με ένα τρισάγιο στον τόπο του αεροπορικού δυστυχήματος.

2 krav

Tο μνημείο βρίσκεται στον οικισμό Ευαγγελισμού κοντά στο χωριό Θραψανο και στήθηκε στο σημείο της συντριβής του αεροσκάφους για να θυμίζει σε όλους τη θυσία του 25χρονου - τότε - αεροπόρου. Παράλληλα, μέσα στο χωριό υπάρχει μια επιτύμβια πλάκα αφιερωμένη στον Κωνσταντίνο Κραββαρτόγιαννο, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν το 2014.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter