Write on Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

44 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την 16η Αυγούστου 1974 και το ολοκαύτωμα της ΕΛΔΥΚ, με την επική Μάχη του στρατοπέδου να ολοκληρώνεται με την δραματική απαγκίστρωση των τελευταίων υπερασπιστών του, υπό τις διαταγές του αειμνήστου Ταξιάρχου Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής των δυνάμεων αμύνης και τελευταίος στρατοπεδάρχης.

Ο ιστορικός ερευνητής Κωνσταντίνος Αλεξ. Δημητριάδης, ο οποίος με τα βιβλία του έχει φωτίσει την Κυπριακή Τραγωδία και έχει επιμεληθεί και το ιστορικό ντοκουμέντο με την μαρτυρία του Παν. Σταυρουλόπουλου, βρέθηκε σήμερα στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο της Λακατάμιας στην Κύπρο, εκεί όπου είχαν ταφεί για πρώτη φορά οι ηρωϊκοί νεκροί μας, αμέσως μετά τις μάχες. Πρόκειται για τα κενοτάφια πλέον, όπου είχαν αναπαυθεί για πρώτη φορά οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ, η "γιαγιά της ΕΛΔΥΚ" Καλλιόπη Αβραάμ, Καταδρομείς της Α΄ Μοίρας Καταδρομών, άνδρες της Εθνικής Φρουράς που έπεσαν στις μάχες του 1ου και 2ου γύρου της εισβολής του Αττίλα στο μαρτυρικό νησί της Κύπρου.

Δείτε τα βίντεο:

Write on Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ρεπορτάζ: Γιώργος Λαμπράκης

Περίμενε καρτερικά τον γιο της να "γυρίσει" από την Κύπρο. Πολεμιστής της ΕΛΔΥΚ και για 43 ολόκληρα χρόνια στον μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων, ο Μανούσος Τριανταφυλλίδης αναπαύεται από πέρυσι στα χώματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, το χωριό Ποταμιές Ηρακλείου. Χθες, η μητέρα του "έφυγε" χθες από τη ζωή.

"Η Μάνα του, που όλα αυτά τα χρόνια ζούσε με την ελπίδα και την προσμονή της επιστροφής του παιδιού της, "έφυγε" χθες για το μακρύ ταξίδι. Τον περίμενε 43 χρόνια, πιστεύοντας ότι ζει. Γύρισε πέρυσι, με στρατιωτικές τιμές, όπως αρμόζει σ'έναν ΗΡΩΑ της Πατρίδας και της Ελευθερίας, μέσα σ'ένα μικρό κουτί σκεπασμένο με την Γαλανόλευκη και πάνω του ακουμπισμένο ένα μικρό στεφάνι από δάφνες.
Χθες αποφάσισε να φύγει για να πάει βρει, εκεί στα Ιλίσια Πεδία, τον αγαπημένο της γιό ΜΑΝΟΥΣΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, ΗΡΩΑ της μάχης του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος την 16η Αυγούστου του 1974.
Ο Θεός να ανάπαυση την ψυχή σου, Μάνα Ήρωα", αναφέρει σε μήνυμά του στο facebook ο βετεράνος πολεμιστής της ΕΛΔΥΚ Βαγγέλης Μπραουδάκης.

Μετά από μια πολύχρονη προσπάθεια τα οστά, αφού εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν παραδόθηκαν μέσα σε κλίμα οδύνης αλλά και υπερηφάνειας στους συγγενείς, 43 ολόκληρα χρόνια μετά την θυσία τους. Ο Ανθυπασπιστή (ΠΖ) Μανούσος Τριανταφυλλίδης, ως στρατιώτης του Λόχου Διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ, υπερασπίστηκε μαζί με τους συμπολεμιστές του το στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου στην επική μάχη που δόθηκε από τις 14 - 16 Αυγούστου 1974. 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης - Ιστορικός ερευνητής

Έχω μάθει ότι κάποιοι/ες συγγενείς αγνοουμένων ή πεσόντων, καταφέρθηκαν κατά του αείμνηστου Ταξχου εα Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, όταν αυτός έδωσε την Μαρτυρία του, που έγινε βιβλίο, για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Κύπρο, το τριήμερο από 14 έως 16/8/74...
Αντέδρασαν - εντελώς ανεξήγητα κατά την γνώμη μου - κάποιοι/ες σαν:

-να ήταν ο Σταυρουλόπουλος που επέλεξε να βρεθεί Υποδιοικητής της ΕΛΔΥΚ από τις 10/8/74 και Στρατοπεδάρχης από τις 13/8/74, παρότι μάλιστα δεν ήταν οργανικός Αξιωματικός της Μονάδας.
-να ήταν αυτός που επέλεξε να μείνει μαζί με μόνο 317 από τους 1300 άνδρες της συνολικής Δύναμης της ΕΛΔΥΚ να υπερασπισθεί το Στρατόπεδο της, απέναντι στην διαφαινόμενη Τουρκική επίθεση σε περίπτωση ναυαγίου των διαπραγματεύσεων στις συνομιλίες Κληρίδη-Μαύρου-Γκιουνές στην Γενεύη.
-να ήταν αυτός που έδωσε την διαταγή της "αντίστασης μέχρις εσχάτων" και της "υπεράσπισης του στρατοπέδου μέχρις ενός"!

Θα ξαναπώ εν τάχει τα πράγματα από την αρχή.

Ο Σταυρουλόπουλος ήταν Αντισυνταγματάρχης στο ΓΕΣ και διατάχθηκε να συνοδεύσει την σειρά αντικατάστασης απολυομένων οπλιτών της ΕΛΔΥΚ που ξεκίνησε στις 13/7/74 από τις Κεχριές με το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ για την Κύπρο. Το Πραξικόπημα τον βρήκε εν πλω και μετά από άσκοπες "βόλτες" μεταξύ Κύπρου και Ρόδου κατέπλευσε στην Αμμόχωστο στις 19/7/74 όπου αποβίβασε τους αντικαταστάτες και επιβίβασε τους απολυόμενους.

Η αναχώρηση του συνέπεσε με την Τουρκική Εισβολή της 20/7/74 και κατόπιν διαταγής αποβιβάστηκε μαζί με τους υπόλοιπους συνοδούς αξιωματικούς και τους απολυόμενους άνδρες της ΕΛΔΥΚ στη Πάφο και από εκεί διέρρευσε μέσω Τρόοδος στην Λευκωσία στο Στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης στον χώρο μεταξύ Αγίου Δομετίου και Γερόλακκου.
Παρέμεινε σε διαθεσιμότητα μέχρι την ημέρα που αποσπάσθηκε σε Τάγμα Εφέδρων στην Λάρνακα προκειμένου να το οργανώσει. Ακολούθως αποσπάσθηκε σε Τάγμα όπου ο Διοικητής του είχε τραυματιστεί σοβαρά και ανέλαβε προσωρινά την διοίκησή του.

Την 10/8/74 ενημερώθηκε από την Διοίκηση της ΕΛΔΥΚ ότι αναλαμβάνει Υποδιοικητής του Ελληνικού Συντάγματος στην θέση του μέχρι εκείνη την στιγμή Υποδιοικητή της Ανχη ΠΖ Κων/νου Παπαγιάννη, ο οποίος λόγω της συμμετοχής του στο Πραξικόπημα της 15/7/74 - έστω και με μόνο αστυνομικά καθήκοντα - διετάχθη από τον Υπουργό Άμυνας της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας κ.Ευάγγελο Αβέρωφ, μέσω του νέου Α/ΕΔ Στρατηγού Αρμπούζη, να επαναπατριστεί. (από τους τόσους Αντισυνταγματάρχες που είχε η ΕΛΔΥΚ και η ΕΦ, επέλεξαν για ΝΕΟ Υποδιοικητή της ΕΛΔΥΚ έναν που στην ουσία ήταν "εγκλωβισμένος" στο νησί λόγω συγκυριών, χωρίς δεύτερη στολή να φορέσει).

Την 13/8/74 το μεσημέρι ο Διοικητής της ΕΛΔΥΚ Σχης ΠΖ Νικόλαος Νικολαΐδης διετάχθη (ή αποφάσισε) να μεταφέρει το Διοικητήριο στην περιοχή Κλήρου, διασκορπίζοντας την δύναμη της Μονάδος σε δεύτερη γραμμή αμύνης από τον χώρο μετά το Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας μέχρι και την Δευτερά, 15 χλμ από το Στρατόπεδο, παίρνοντας μαζί του περίπου 1.000 Αξιωματικούς Υπαξιωματικούς και Οπλίτες της Μονάδος. Ταυτόχρονα θα επιλέξει δύο λόχους Τυφεκιοφόρων τον 2ο του 1ου Τάγματος και τον 4ο του 2ου Τάγματος, μια διμοιρία όλμων του ΛΒΟ και μέρος του Λόχου Διοικήσεως Συντάγματος, συνολικής δύναμης 317 ανδρών προκειμένου να υπερασπισθεί τον χώρο του Στρατοπέδου από ενδεχόμενη τουρκική επίθεση σε περίπτωση έναρξης των εχθροπραξιών, αν οι συνομιλίες της διπλωματίας στην Γενεύη οδηγούνταν σε ναυάγιο.

Ο Διοικητής της ΕΛΔΥΚ Σχης Νικολαΐδης τοποθετεί τις μονάδες ως εξής: οι άνδρες που αποτελούσαν μέρος της δύναμης του Λόχου Διοικήσεως θα υπεράσπιζαν τα πλευρά του Στρατοπέδου στο Ύψωμα Β', εκτός στρατοπέδου, υπό τις διαταγές του Διοικητή του Τχη ΠΖ Σπυρίδωνα Δελλή. Ο 4ος Λόχος Τυφεκιοφόρων θα υπεράσπιζαν το Στρατόπεδο με μέτωπο τα υψώματα Άσπρα Χώματα και Καραούλι προς τον Γερόλακκο, με επικεφαλής του τον επίσης συνοδό των αντικαταστατών που ήλθε με το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, μη οργανικό της ΕΛΔΥΚ Λγό ΠΖ Λούη Ιωαννίδη, Κύπριο στην καταγωγή, που αντικατάστησε τον μέχρι τότε Διοικητή του 4ου τάγματος που είχε τραυματιστεί κατά τον "Αττίλα Ι". Ο 2ος Λόχος Τυφεκιοφόρων θα αμυνόταν και αυτός όπως και ο 4ος Λόχος εντός του Στρατοπέδου στην περιμετρική περιοχή που ξεκινούσε από την θέση Προμαχώνας και με μέτωπο την ΤΟΥΡΔΥΚ και το Κιόνελι με επικεφαλής τον Διοικητή του, Λγό ΠΖ Ηλία Κωνσταντούλα. Τέλος διμοιρία όλμων του ΛΒΟ υπό τον Υπλγό ΠΖ Στέφανο Πίο, θα παρείχε ενίσχυση της Άμυνας από τον χώρο μεταξύ του Στρατοπέδου και της Σχολής Γρηγορίου. Ο Σταθμός Διοίκησης θα ήταν στην Σχολή Γρηγορίου. Αυτός ήταν ο σχεδιασμός της Άμυνας που σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε από τον Διοικητή Σχη Νικολαΐδη και τους επιτελείς του, πριν ανακοινώσει στον τότε Ανχη ΠΖ Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο ότι του αναθέτει τα καθήκοντα του Στρατοπεδάρχη και του επικεφαλής των Δυνάμεων Αμύνης του Στρατοπέδου, πέραν αυτών του Υποδιοικητή της Μονάδας.

Η διαταγή του Σχη Νικολαΐδη προς τον Ανχη Σταυρουλόπουλο ήταν μία και μοναδική: "Θα αμυνθείτε μέχρις εσχάτων" και "θα πέσετε μέχρις ενός υπερασπίζοντας το Στρατόπεδο"!
Αμέσως μετά, αργά το μεσημέρι της 13/8/74, ο Διοικητής και τα 3/4 της δύναμης της ΕΛΔΥΚ αναχώρησαν, για τους χώρους τάξης τους, αφήνοντας τον Ανχη Σταυρουλόπουλο και τους 317 άνδρες του στον χώρο του Στρατοπέδου. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Σταυρουλόπουλος συγκάλεσε Συγκέντρωση Διοικητών όπου τους ενημέρωσε για τις διαταγές που έλαβε από τον Διοικητή Νικολαΐδη και τους κατέστησε σαφές ότι:
Μεταφέρει τον Σταθμό Διοίκησης στον χώρο που βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγ.Γεωργίου της ΕΛΔΥΚ αντί για την Σχολή Γρηγορίου, για να έχει καλύτερη άποψη της κατάστασης σε περίπτωση που υπάρξει τουρκική επίθεση κατά του Στρατοπέδου.
Βοηθός του αναλαμβάνει ο μέχρι εκείνη την στιγμή αξιωματικός του 4ου ΕΓ της ΕΛΔΥΚ που μόλις είχε παραδώσει καθήκοντα λόγω μετάθεσης του, που με δική του βούληση δεν πραγματοποιήθηκε, Λγός ΠΖ Βασίλειος Σταμπουλής με υπασπιστή τον Υπλγό ΠΖ Γεώργιο Χρυσοσπάθη.

Την επομένη το πρωΐ άρχισε η πρώτη επίθεση των Τούρκων που επαναλήφθηκε πολλές φορές τις επόμενες 60 ώρες - όσες και κράτησε η άμυνα του Στρατοπέδου. Παρότι οι διαταγές του Διοικητή ήταν σαφείς "Αμυνα μεχρις εσχάτων", ο Σταυρουλόπουλος με κίνδυνο να περάσει Στρατοδικείο μετά τον Πόλεμο για ανυπακοή σε διαταγή ανωτέρου και εγκατάλειψη θέσης μάχης, όταν αντελήφθη ότι:

-ενισχύσεις δεν ήλθαν αν και του τις υποσχέθηκαν

-ο Διοικητής δεν επικοινώνησε ούτε μια φορά μαζί του καθ' όλη την διάρκεια του 3ημερου αγώνα

-η 187 ΜΠΠ σταμάτησε να τους υποστηρίζει με πυρά ανασχέσεως των τουρκικών αρμάτων

-η άμυνα στο Ύψωμα Β ήταν έτοιμη να "σπάσει" μιας και τα τουρκικά άρματα περνούσαν πάνω από τα ορύγματα των αμυνόμενων

απεφάσισε ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ να διατάξει ΑΠΑΓΚΙΣΤΡΩΣΗ ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΣΧΥΡΑ ΠΙΕΣΙΝ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ με σκοπό να διασωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι από τους άνδρες του και να μην χαθούν για μιά όπως φάνηκε "προδομένη υπόθεση"...

Η διαταγή που έδωσε για την διαδικασία της απαγκίστρωσης ήταν η εξής: πρώτος θα υποχωρούσε ο Λόχος Διοικήσεως, ακολούθως ο 4ος Λόχος και τελευταίος ο 2ος Λόχος.

Κάποιοι συγγενείς πεσόντων ή αγνοουμένων λοιπόν, που οι άνθρωποί τους χάθηκαν σε αυτην την Επική Μάχη, κατηγορούν τον Σταυρουλόπουλο ότι διέταξε κάποιους να μείνουν για να σωθούν κάποιοι άλλοι. Και δυστυχώς θεωρούν ότι ο Σταυρουλόπουλος ευθύνεται που οι δικοί τους χάθηκαν μέσα στην φωτιά εκείνων των ωρών...

Απλά αγνοούν το γεγονός ότι με βάση την Στρατιωτική λογική δεν γινόταν να απαγκιστρωθούν ταυτόχρονα όλοι μαζί... γιατί αυτό θα ήταν άτακτη υποχώρηση που θα οδηγούσε σε εκατόμβες νεκρών που τελικά σώθηκαν!
Η απαγκίστρωση έπρεπε να γίνει συντεταγμένα. Και σε ένα βαθμό αυτό έγινε, με εξαίρεση τον Λόχο Διοικήσεως όπου οι τούρκοι ήδη τον είχαν καταλάβει και οι μάχες πλέον γίνονταν σώμα με σώμα. Και η συντεταγμένη απαγκίστρωση, στην οποία σε μεγάλο βαθμό συνετέλεσαν οι Διοικητές των Λόχων, ήταν και η αιτία που τα 2/3 της δύναμης αμύνης τελικά διασώθηκαν...
Υπήρξαν περιπτώσεις που λόγω του τραυματισμού ή του θανάτου των αγγελιοφόρων κάποια τμήματα άργησαν να συμπτυχθούν.
Ο ίδιος ο Σταυρουλόπουλος ειδοποίησε τον 2ο Λόχο στον οποίο η διαταγή δεν πήγε ποτέ.
Ο ίδιος ο Σταυρουλόπουλος ήταν στην Πύλη του Στρατοπέδου από κάποια στιγμή και μετά και έδινε οδηγίες στους υποχωρούντες οπλίτες προς τα που να στραφούν... (μαρτυριες Δ.Πεπερά και Ανθλγού Ι.Κόλλια)

Κάποιοι με υψηλό αίσθημα πατριωτισμού και ευθύνης έμειναν αυτοπροαιρέτως προκειμένου να σωθούν κάποιοι άλλοι ή μην μπορώντας να εγκαταλείψουν τους βαριά τραυματίες συναδέλφους τους (περιπτώσεις Ανθστών Κέντρα, Παπαλάμπρου, Δνέα Λούρμπα, Στρτη Κρατημένου κλπ).

Ο αείμνηστος Ταξίαρχος Σταυρουλόπουλος παρέμεινε σιωπηλός επί δεκαετίες, μιας και ο φύλακας-άγγελος του η σύζυγός του η Τούλα δεν του επέτρεπε να μιλά για τότε. Τα μετατραυματικά εκ του Πολέμου του 1974 πολλά και η καρδιά του αδύναμη (η αιτία θανάτου του άλλωστε την 11/6/2017 ήταν το πρόβλημα της καρδιάς του από το οποίο έπασχε).

Το Ελληνικό Κράτος δεν θέλησε να έχει την Μαρτυρία του, στην Εξεταστική Επιτροπή της Ελληνικής Βουλής για τον Φάκελλο της Κύπρου και ουδέποτε τον κάλεσε ως Μάρτυρα.
Στην Αναφορά του προς το ΓΕΣ (την οποία έχω στα χέρια μου) - τις οποίες απέσυρε ο ΥΦΕΘΑ Κατσαδήμας - αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια τα όσα συνέβησαν το 3ημερο 14-16/8/74 και καταλόγισε ευθύνες για την εξέλιξη της μάχης του στρατοπέδου. Ίσως για αυτό το Μεταπολιτευτικό Κράτος μετά από 3 χρόνια τον αποστράτευσε, ενώ προήγαγε και διατήρησε για περισσότερο χρόνο τον Διοικητή Νικολαΐδη.

27

Όταν για τις ανάγκες του βιβλίου μου ΚΥΠΡΟΣ 1974 Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τον επισκέφθηκα - μετά τον θάνατο της συζύγου του - και του πήρα την συνέντευξη που έγινε βιβλίο, θεώρησα ότι ΟΛΟΙ οι συγγενείς των Πεσόντων και των Αγνοουμένων θα ικανοποιούνταν που έμαθαν τι έγινε τότε.
Και αυτό γιατί μόνο ο Σταυρουλόπουλος μπορούσε να ξέρει τις συζητήσεις και τις συνεννοήσεις που γίνονταν στα ανώτερα κλιμάκια και στις άλλες Μονάδες, μόνο αυτός μίλησε με τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ, μόνο αυτός είχε συζητήσεις με τους Διοικητές των Λόχων του.
Οπότε η αποκάλυψη της εγκατάλειψης των 318 ανδρών της ΕΛΔΥΚ που μάχονταν εναντίον 6.900 Τούρκων, θεώρησα ότι θα ικανοποιούσε τους συγγενείς μιας και θα εκπληρωνόταν η ρήση του Μένανδρου "Αγει δε προς φως, την αλήθεια, χρόνος!"

Επαναλαμβάνω, ότι αντιλαμβάνομαι τον πόνο για τον χαμό, τον άδικο χαμό των δικών τους ανθρώπων, το παράπονο που ακούγεται "γιατί να μην είχε σωθεί και ο δικός μου αδελφός;" αλλά δυστυχώς απευθύνεται στον μόνο που δεν είχε ευθύνη για τον χαμό τους... Τον Σταυρουλόπουλο!
Αντίθετα ο Σταυρουλόπουλος είχε την αποκλειστική ευθύνη για τους πάνω από 200 άνδρες που σώθηκαν με το ρίσκο που πήρε να διατάξει απαγκίστρωση...!!!
Αλλιώς σήμερα θα μιλούσαμε για τους 318 νεκρούς και αγνοούμενους της Μάχης της ΕΛΔΥΚ.

Και η Μαρτυρία του τελευταίου Στρατοπεδάρχη, του Αρχηγού των Γενναίων πιστεύω ότι ήταν το καλύτερο μνημόσυνο στην μνήμη όλων τους και πεσόντων και αγνοηθέντων αγνοουμένων.

Ας μην επιτρέψουμε στην πίκρα και τον πόνο να είμαστε άδικοι...

ΥΓ
(1) ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕ ΕΚΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΛΑΤΩΜΑ, ΜΟΝΟΥΣ 318 ΑΝΔΡΕΣ ΝΑ ΑΜΥΝΘΟΥΝ ΣE MIA ANAΛΟΓΙΑ 1:22 ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ. Γιατί αυτή η διακριτική μεταχείριση;
(2) ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ. ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΟΤΙ ΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΧΑΝΟΝΤΑΝ - ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ...
ΤΟ "ΚΑΤΗΓΟΡΩ" ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ, ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ, ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΝΩ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ. Αυτός δεν ήταν λοιπόν ο Σταυρουλόπουλος. Αντίθετα πάνω από 200 άνδρες σώθηκαν εξ αιτίας της απόφασης που πήρε και που ήταν αντίθετη με τις διαταγές που είχε και που ήταν για αυτό ένα πολύ μεγάλο ρίσκο για τον ίδιο...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 03 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

Συνελήφθη από τις κυπριακές Αρχές ένας νεαρός Έλληνας στρατιώτης που υπηρετεί την θητεία του στην ΕΛΔΥΚ, ύστερα από ένταλμα που εκδόθηκε από τις ελληνικές Αρχές σε βάρος του για χρηματοδότηση τρομοκρατικής οργάνωσης και ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.

Τονίζεται ότι ήταν ήδη στρατιώτης όταν εκδόθηκε σε βάρος του το ένταλμα και είχε ήδη τοποθετηθεί στην ΕΛΔΥΚ.

Φέρεται ως ένας από τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση χρηματοδότησης του «επαναστατικού ταμείου», υπόθεση για την οποία ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής που χειρίζεται την υπόθεση, τον περασμένο Μάιο είχε εκδώσει ακόμη 14 εντάλματα σύλληψης και από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία εντοπίστηκαν όλοι και συνελήφθησαν, μετά από αιφνιδιαστικές και ταυτόχρονες αστυνομικές επιχειρήσεις, εκ των οποίων, οι 13 ήταν Έλληνες και ένας Αλβανός, 11 άντρες και τρεις γυναίκες. Αναμένεται από τις κατάλληλες ενέργειες που θα ακολουθήσουν ο νεαρός συλληφθείς να εκδοθεί πίσω στην Ελλάδα.

Αναφορικά με την υπόθεση και το επαναστατικό ταμείο, μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης που βρίσκεται έγκλειστος στις Φυλακές, είχε ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό, στον οποίο έβαζαν χρήματα οι συλληφθέντες.

Πρόκειται συγκεκριμένα για τραπεζικό λογαριασμό που είχε ανοίξει με πλαστά στοιχεία πριν συλληφθεί, ο 29χρονος Κωνσταντίνος Γιαγτζόγλου, ο οποίος συνελήφθη στις 28 Οκτωβρίου 2017 στο κέντρο της Αθήνας και ενώ στην κατοχή του είχε βρεθεί πλήθος πυροκροτητών και υλικών για κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών.

Πρόκειται για το άτομο που ήταν υπεύθυνο για το τελευταίο μπαράζ τρομοδεμάτων, που είχε σαν θύμα ακόμη και τον πρώην πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος είχε τραυματιστεί ελαφρά, ενώ στόχος είχε γίνει ακόμα και ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών τότε Βολφγκανγκ Σόιμπλε και τα γραφεία του ΔΝΤ στο Παρίσι.

Οι χρηματοδότες συμπαθούντες του χώρου και αρκετοί εξ αυτών είχαν απασχολήσει στο παρελθόν τις Αρχές και για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου όπως για υποθέσεις ναρκωτικών. Με τα χρήματα αυτά μπορούσε να χρηματοδοτηθεί όλη η δραστηριότητα, που περιελάμβανε από μισθώσεις κρησφύγετων, οχημάτων έως και την αγορά οπλισμού και εξοπλισμού. Υπενθυμίζεται πως στην κατοχή του Γιαγτζόγλου είχαν βρεθεί τότε 8 πλαστές ταυτότητες, μία εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκε για το άνοιγμα του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού.

Ο 29χρονος θεωρείται από τους αστυνομικούς πως είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και ίσως υπήρξε κατασκευαστής των βομβών ουσιαστικά για όλες οργανώσεις της νεοτρομοκρατίας, αφού στοιχεία τον συνέδεαν με την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και με τον Επαναστατικό Αγώνα και την Πόλα Ρούπα, αλλά και με την ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών, επιβεβαιώνοντας κατά κάποιον τρόπο την λογική των «συγκοινωνούντων δοχείων» στην τρομοκρατία.

Το συγκεκριμένο άτομο το 2011 είχε συμμετάσχει σε επεισόδια, φέρεται να επισκεπτόταν συχνά τα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στις Φυλακές και έτσι μπήκε στο στόχαστρο της Αντιτρομοκρατικής ως πιθανά στρατολογημένο μέλος, το οποίο στη συνέχεια απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Κατά την σύλληψή του Γιαγτζόγλου, πέρα από τις πλαστές ταυτότητες είχαν βρεθεί στην κατοχή του δύο πιστόλια διαμετρήματος 9mm και 300 φυσίγγια, πλαστικό τάπερ με ολόκληρο ωρολογιακό εκρηκτικό μηχανισμό, χωρίς εκρηκτική ύλη και δύο πλαστικά τάπερ με άγνωστη εκρηκτική ύλη, πλαστική συσκευασία με άγνωστη ποσότητα πυρίτιδας, πλήθος πυροκροτητών, καλωδίων, φυτιλιών, κροτίδες, χρονοδιακόπτες, ηλεκτρολογικό πολύμετρο, μπαταρίες και διάφορα υλικά κατασκευής ωρολογιακών μηχανισμών και φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης - Ιστορικός ερευνητής

Σήμερα το πρωί έγινε το ετήσιο Μνημόσυνο του Ταξχου ε.α. Παναγιώτη Δ. Σταυρουλόπουλου, Υποδιοικητή και τελευταίου Στρατοπεδάρχη του σκλαβωμένου Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ από τις 16 Aυγούστου 1974.

2 mnim stavr

Ακολούθησε τρισάγιο για όλους τους Πεσόντες της ΕΛΔΥΚ, στο Μνημείο των 3 Λοχαγών της, που έπεσαν μαχόμενοι το 1974 παρουσία του Διοικητού της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) κ. Εμμανουήλ Χατζή, των δύο Διοικητών των Ταγμάτων της, Ανχη (ΠΖ) Μαρκόπουλου (1ου) και Ανχη (ΠΖ) Γιαννούλη (2ου), Ανώτερων και Κατώτερων Αξιωματικών Επιτελών της Διοικησης και Αγήματος Οπλιτών της ΕΛΔΥΚ.

3 mnim stavr

Από τον Πολιτικό Κόσμο το παρόν έδωσε μόνο το Ε.ΛΑ.Μ. δια του Εκπροσώπου Τύπου του κ.Γεάδη Γεάδη ο οποίος κατέθεσε και στεφάνι. Μετά το τρισάγιο όλοι βρεθήκαμε στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ιερού Ναού Αγίου Παύλου, όπου υπήρξε ομιλία μου για τον αείμνηστο κ.Ταξίαρχο και την προσφορά των ανδρών της ΕΛΔΥΚ στον αγώνα του 1974. Θεωρώ ότι κάναμε ότι μπορούσαμε και εμείς αλλά και η Διοίκηση της ΕΛΔΥΚ για να τιμήσουμε τον προσφιλή μας Λεβεντάνθρωπο που δεν είναι πια κοντά μας.

1 mnim stavr