Write on Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Όλο και περισσότερο βλέπουμε πως η Κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι απλώς ένας οικονομικός παράγοντας όπως πιστεύουν οι περισσότεροι ακόμα και από τους δικούς μας, κι ότι στην ουσία είναι ένα στρατηγικό εργαλείο για την Κύπρο όσον αφορά στις σχέσεις της με τα άλλα κράτη.

Διότι όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση την αναγνωρίζει, το ίδιο και η Αμερική και η Ρωσία αλλά επίσης κι όλες οι χώρες που με τις εταιρίες τους ήταν υποψήφιες και θα είναι υποψήφιες στους γύρους αδειοδότησης για τα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου. Έτσι η επίσημη αναγνώριση της κυπριακής ΑΟΖ από όλα αυτά τα κράτη, αλλά και από τα Ηνωμένα Έθνη, αναγκάζει την Τουρκία σε μια de facto αναγνώριση και όλες οι κινήσεις γίνονται πάνω σε αυτό το πλαίσιο.

Με αυτόν τον τρόπο βλέπουμε ότι η Κυπριακή ΑΟΖ έχει εδραιωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο και λειτουργεί καταλυτικά όχι μόνο για να σταθεί στα πόδια της η Κύπρος αλλά και για να διεκδικήσει έμπρακτα την απελευθέρωσή της και όχι να περιμένει παθητικά εκδηλώσεις, προθέσεις και διαπραγματεύσεις χωρίς να παίρνει πρωτοβουλίες για το μέλλον της. Η στρατηγική της Κύπρου έχει ενισχυθεί λόγω της ενέργειας και αυτή υπάρχει λόγω της θάλασσας.

Εμφανίζεται λοιπόν και πάλι το στίγμα του Ελληνισμού που αξιοποιεί τη θάλασσα για ν' αλλάξει τα δεδομένα της ξηράς. Διότι τα τελευταία δεν αλλάζουν από μόνα τους. Αν γινόταν κατανοητό σε όλους στην Κύπρο πόσο σημαντική είναι η Κυπριακή ΑΟΖ για το μέλλον της θα άφηναν πολλά από όλα τα άλλα που υποτίθεται ότι συνεισφέρουν, διότι είναι απλώς λεπτομέρειες για την υψηλή στρατηγική της Κύπρου.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής είναι απαραίτητο για την Ελλάδα να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Έχουμε υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας από το 1982 κι έχουμε κυρώσει αυτή την υπογραφή το 1995. Μάλιστα την ίδια χρονιά ψηφίσαμε και τον Νόμο περί Υδρογονανθράκων που τροποποιήθηκε το 2011.

Στη συνέχεια το 2013 κάναμε επίσημες σεισμικές έρευνες με τη νορβηγική εταιρεία PGS στις περιοχές του Ιονίου και Νότια της Κρήτης. Χάρη σε αυτές προκηρύξαμε το μεγάλο διαγωνισμό περί υδρογονανθράκων το 2014 με τα 20 θαλάσσια οικόπεδα, ο οποίος εκδόθηκε στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Νοέμβριο. Από αυτήν την στιγμή είχαμε επαφές από μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες που αγόρασαν τα σεισμικά μας για να είναι επίσημα υποψήφιες στον διαγωνισμό μας. Παράλληλα, καταφέραμε να περάσουμε στα Προγράμματα Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector που θα μεταφέρει 2GW ενέργειας και θα ενώσει την Ελλάδα με την Κύπρο και το Ισραήλ, αλλά επίσης και τον αγωγό φυσικού αερίου EastMed που θα ξεκινήσει από τα κοιτάσματα που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Κύπρου και την ΑΟΖ του Ισραήλ.

Μ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίσαμε μια θετική εικόνα προς τα έξω που άρχισαν να σέβονται και την αξιοπιστία μας. Όμως, τελικά, έγιναν μεγάλες θεσμικές αλλαγές που προκάλεσαν αλλαγές σ' όλη αυτή τη διαχείριση. Η κυβέρνηση φόβισε τους ξένους επενδυτές και τελικά έχουμε μόνο 3 υποψηφιότητες για 3 θαλάσσια οικόπεδα, συγκεκριμένα το 1 και το 10 για τα Ελληνικά Πετρέλαια και το 2 για την κοινοπραξία των Ελληνικών Πετρελαίων, της ιταλικής Edison και της γαλλικής Total.

Ο διαγωνισμός έχει υποστεί τεράστιο κόστος λόγω τεχνητών καθυστερήσεων και τυπικών παρατάσεων με αποτέλεσμα να μην έχουν ανοίξει ακόμα οι φάκελοι των υποψηφιοτήτων, ενώ κάθε μια αντιπροσωπεύει 100 χιλιάδες ευρώ. Το πρόβλημα, επίσης, είναι ότι στο ενδιάμεσο η Κύπρος προκήρυξε τρίτο γύρο αδειοδότησης στα θαλάσσια οικόπεδα 6, 8 και 10 της κυπριακής ΑΟΖ με αποτέλεσμα να υπάρχει ανταγωνισμός, οποίος μάλιστα τελειώνει μερικές μέρες πριν.

Παράλληλα, έχουν γίνει κινήσεις με τις δύο τριμερείς Ελλάδας –Κύπρου - Ισραήλ και Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, για τις οριοθετήσεις στην περιοχή των ΑΟΖ μας. Όμως, προς το παρόν, η Ελλάδα παραμένει μόνο με τη συμφωνία υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία, δίχως να έχει θεσπίσει την ΑΟΖ, ούτε να την έχει οριοθετήσει με κάποια χώρα από τις 6 που μας αφορούν: Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτος, Ισραήλ, Κύπρος και Τουρκία.

Με άλλα λόγια, μας λείπει ακόμα το στάδιο της υλοποίησης, ενώ είναι αυτό που θα αλλάξει πραγματικά τα δεδομένα και θα δώσει προοπτικές στην πατρίδα μας. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μάλλον άλλη μια κυβέρνηση για να γίνει κατανοητό στον πολιτικό χώρο.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 17 Μαΐου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Ενώ η Κύπρος έχει κάνει τη θέσπιση της ΑΟΖ της από το 2004, ενώ στην Ελλάδα ακόμα συζητούμε αν είναι η κατάλληλη στιγμή, όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που αρχίζουν να αναγνωρίζουν την αξία της, διότι βλέπουν σε άλλες χώρες την προσφορά της και τη σημασία της ακόμα και σε πρακτικό επίπεδο με τους υδρογονάνθρακες.

Δεν πρόκειται μόνο και μόνο για ένα αφαιρετικό εργαλείο της νομικής και της οικονομίας που έρχεται να υπερκαλύψει την έννοια της υφαλοκρηπίδας, είναι πολύ πιο σημαντική. Η ΑΟΖ όμως χρειάζεται και μία κυβέρνηση που να κατέχει το αντικείμενο, επειδή το έχει μελετήσει, για να αποκτήσει γνώμη και άποψη.

Η ΑΟΖ αποτελεί, λοιπόν, κι ένα εθνικό κριτήριο αξιολογίας για τις κυβερνήσεις που λένε ότι θα την θεσπίσουν, αλλά τελικά δεν το τολμούν για διάφορους λόγους που έχουν σχέση με την ασχετοσύνη, το ραγιαδισμό, τη δολοπλοκία, τα συμφέροντα. Όταν, λοιπόν, όλες αυτές οι δομές της μικροπολιτικής καταφέρνουν και επικρατούν για να μην εμφανιστεί μια πράξη μακροπολιτικής, ξέρουμε ακριβώς πόσο άξιζαν οι κυβερνήσεις που δεν έκαναν την υπέρβαση.

Διότι καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να βρεθεί για την έλλειψη της ΑΟΖ που έχει η πατρίδα μας. Λες και κανένας Πρωθυπουργός δεν μπορεί να καταλάβει ότι αυτός που θα θεσπίσει την ΑΟΖ θα γράψει ιστορία, ενώ οι άλλοι θα τους γράψει η ιστορία ως περαστικούς της πολιτικής που δεν άφησαν κανένα ίχνος μετά το πέρασμά τους.

Η διαφορά τώρα είναι ότι ο ελληνικός λαός γνωρίζει πλέον την έννοια και την αξία της ΑΟΖ, κατά συνέπεια αρχίζει να ασκεί μια πολιτική πίεση πάνω στους πολιτικούς και αυτοί έχουν κόστος όταν δεν υλοποιούν αυτήν την απαίτηση. Διότι η ΑΟΖ ανήκει στην Ελλάδα του μέλλοντος, ενώ οι κυβερνήσεις που δεν την θέσπισαν ανήκουν ήδη στο παρελθόν.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 05 Μαΐου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Το γεγονός ότι δεν έχει καταλήξει ακόμα ο μεγάλος διαγωνισμός για τα θαλάσσια οικόπεδα 1, 2 και 10, είναι ενδεικτικό μιας απαράδεκτης πολιτικής που έκανε και κάνει ό,τι μπορεί για να μην αξιοποιηθεί η Ελληνική ΑΟΖ. Από την αρχή προσπάθησαν να ακυρώσουν τον διαγωνισμό για τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα σε αντίθεση με τη δυναμική της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια έβαλαν τεχνητές παρατάσεις για να χαθεί χρόνος.

Όταν έληξε και η δεύτερη προθεσμία, δεν είχαν ακόμα επανδρώσει την επιτροπή αξιολόγησης. Μετά άλλαξαν τους Υπουργούς της αρμοδιότητας για λόγους εσωκομματικούς. Ύστερα συνδύασαν το άνοιγμα των τριών φακέλων με τον έλεγχο των κεφαλαίων ενώ είναι καθαρά προς όφελος της πατρίδας μας. Προσποιούνται ότι η ΑΟΖ είναι σημαία για το κόμμα αλλά όχι μόνο δεν έχει γίνει τίποτα αλλά οι αναβολές μάς έχουν πάει και πιο πίσω. Με αποτέλεσμα ο τρίτος γύρος αδειοδότησης της Κύπρου να τελειώνει και πριν από αυτόν τον διαγωνισμό που άρχισε το 2014.

Επί του πρακτέου κάνουν ό,τι μπορούν για να μην υπάρξει ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα εις βάρος βέβαια της Ελλάδας. Και δεν τους φτάνει αυτό προσπαθούν ταυτόχρονα να μας πείσουν ότι η έλλειψη ενδιαφέροντος προέρχεται από την απουσία γεωλογικών δομών ενώ τις έχουμε εντοπίσει κι έχουμε κοιτάσματα-στόχους.

Στην πραγματικότητα όλοι ξέρουμε ότι είναι η πολιτική ασάφεια και τώρα η πολιτική αστάθεια που εμποδίζει την όλη διαδικασία και τίποτα άλλο.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 04 Φεβρουαρίου 2016 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Είναι απίστευτο πόσο αθώοι είναι μερικοί στο πλαίσιο του Κυπριακού αφού δεν αντιλαμβάνονται την πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία όταν επηρεάζει τις διαπραγματεύσεις με άμεσο και έμμεσο τρόπο. Πολλοί θεωρούν ότι προσπαθεί πράγματι να βοηθήσει στην επίλυση, ενώ στην πραγματικότητα προωθεί τα δικά της συμφέροντα και μόνο.

Μάλιστα από τότε που η Κύπρος έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι έχει αρχίσει την αξιοποίηση της κυπριακής ΑΟΖ, προσπαθεί να σώσει την κατάσταση τουλάχιστον στο επίπεδο των εντυπώσεων για να πείσει και τους πολίτες της και τους γείτονες αλλά και γενικότερα τους Ευρωπαίους. Όλα αυτά για να φανεί ότι είναι θετική κι ότι έχει ένα σπουδαίο ρόλο να παίξει στην περιοχή. Το πρόβλημα είναι ότι μερικοί Κύπριοι πιστεύουν πραγματικά ότι θέλει την επίλυση του Κυπριακού. Ενώ αν μπορούσε θα έπαιρνε όλη την Κύπρο.

Μόνο που βλέπει ότι υπάρχει κόστος ακόμα και με την αναγνώρισή της των κατεχομένων. Θέλει επίσης να εκμεταλλευτεί τους Τουρκοκύπριους για το θέμα των αποθεμάτων της κυπριακής ΑΟΖ, ενώ δεν τους δίνει τίποτα από τα οφέλη της τουρκικής ΑΟΖ διότι δεν τους θεωρεί πραγματικά δικούς της. Έτσι χρησιμοποιεί την παραπλάνηση ως εργαλείο διαπραγμάτευσης όχι όμως για την επίλυση του Κυπριακού αλλά για να φανεί απλώς θετική στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα κάνει το ίδιο και με το προσφυγικό.

Το πρόβλημά της είναι ότι οι ειδικοί του θέματος δεν μπερδεύονται, γιατί ξέρουν τον ρόλο της και μάλιστα την ύπουλη στρατηγική της για να προκαλέσει αυτά τα προβλήματα. Βλέπουν επίσης ότι οι πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο και οι νέες συμμαχίες την αποκλείουν από την περιοχή, όσες προσπάθειες και να κάνει για ν' αλλάξει αυτό το κλίμα.

Έχει όμως πέσει στην παγίδα των ΑΟΖ της περιοχής που δεν της δίνουν καμία πρόσβαση στα κοιτάσματα. Έτσι βλέπει τους Τουρκοκύπριους ως μία ευκαιρία αλλά τίποτα άλλο.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter