Write on Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Αν κάποιοι θεωρούν ακόμα την ελληνική ΑΟΖ, αποκλειστικά οικονομικά είναι απλώς επειδή δεν κατέχουν το αντικείμενο και δεν είναι ικανοί να σκεφτούν τις στρατηγικές προοπτικές που δημιουργεί λόγω της ενέργειας. Επίσης δεν αναγνωρίζουν το πλαίσιο απεξάρτησης από διεθνείς παράγοντες που λειτουργούν πάντα ανασταλτικά για την εξέλιξη της αυτονομίας μας σε ενεργειακό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και τώρα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις και επεξηγήσεις σε πολιτικούς αρχηγούς που παραμένουν δογματικοί λόγω άγνοιας.

Έτσι όλα τα δεδομένα που έχουν αλλάξει τώρα αποδεικνύουν με ξεκάθαρο τρόπο ότι η ελληνική καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στους πολιτικούς και σε κανένα άλλο λόγο. Προηγουμένως πολλοί προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι οι ξένοι παράγοντες επηρεάζουν την κατάσταση και τώρα βλέπουμε ειδικά με την ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος Ζορ ότι όλοι οι ξένοι ενδιαφέρονται για να κάνουν πετρελαϊκές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακόμα και στο επίπεδο της τριμερούς βλέπουμε ότι η Ελλάδα είναι πιο αργή από την Κύπρο και την Αίγυπτο για το θέμα της ενεργειακής της ανάπτυξης.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις δικαιολογίες και ας προχωρήσουμε δυναμικά ξεπερνώντας τα δογματικά κολλήματα των κομματόσκυλων γιατί αυτά δεν έχουν καμία ελπίδα εξέλιξης ειδικά σε αυτόν τον τομέα. Η ελληνική ΑΟΖ είναι ικανή να αλλάξει τα πάντα για τον Ελληνισμό απλώς πρέπει να ενεργοποιηθεί επί του πρακτέου για να αρχίσει το μέλλον της Ελλάδας.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Ένας πλάγιος τρόπος να λυθεί το παλαιστινιακό είναι να αντιληφθούμε επί του πρακτέου ότι το Ισραήλ όσα και να λέει επίσημα με διάφορους διπλωματικούς τρόπους, δεν καταπατά ποτέ την ΑΟΖ της λωρίδας της Γάζας. Αυτό το επιχείρημα δεν αξιοποιείται ούτε καν από τους οπαδούς της ειρήνης, γιατί οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν ότι υπάρχει. Κι όσοι νομίζουν ότι πρόκειται για μια τεχνητή λύση, πρέπει να γνωρίζουν ότι ακόμα και σε αυτή την μικρή ΑΟΖ υπάρχουν προοπτικές για κοιτάσματα φυσικού αερίου.

Με άλλα λόγια, υπάρχει μια δυνατότητα de facto, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε συμφωνία de jure. Επίσης από την άλλη πλευρά, δηλαδή την Αίγυπτο, δεν υπάρχει καταπάτηση. Έτσι το Ισραήλ και η Αίγυπτος, κράτη που τα βρίσκουν όλο και περισσότερο μέσω του φυσικού αερίου και μάλιστα και με την επιρροή της Κύπρου, αφήνουν άθικτο αυτό το τρίγωνο της ΑΟΖ. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να ενταχθούν και οι επόμενες αποφάσεις.

Το 2011, η UNESCO αποδέχεται να γίνει η Παλαιστίνη κράτος-μέλος της. Το 2012, η Παλαιστίνη γίνεται κράτος παρατηρητής μη μέλος των Ηνωμένων Εθνών. Και το 2015, η Παλαιστίνη γίνεται το 123ο μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια, υπάρχει ήδη μία διαδικασία στην οποία μπορεί να συμπεριληφθεί και η θεματολογία της ΑΟΖ με επίσημο τρόπο. Με αυτήν την προσέγγιση βλέπουμε ότι υπάρχουν πραγματικές προοπτικές επίλυσης του προβλήματος.

Αρκεί βέβαια να γίνουν πιο γνωστές από τις δύο πλευρές και να αξιοποιηθούν με αποτελεσματικό και στρατηγικό τρόπο, για να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο σταθερότητας ικανό να προετοιμάσει μία ανθεκτική κατάσταση πάνω στην οποία να μπορούν να βασιστούν οι λαοί τη περιοχής.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Η ΑΟΖ είναι το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν αποτελεί μία ελληνική αποκλειστικότητα. Είναι ένα εργαλείο που επιτρέπει την απελευθέρωση της Κύπρου, το άνοιγμα της Δυτικής Αρμενίας, τις προοπτικές της Δυτικής Σαχάρας, την επίλυση του προβλήματος μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης, την τριμερή Αιγύπτου – Ελλάδας – Κύπρου, το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι με αυτήν την έννοια αποτελεί ένα καταλυτικό στοιχείο που δεν αφορά μόνο και μόνο το τοπικό.

Πρόκειται για ένα ολικό μέσον που προσφέρει ασύλληπτες δυνατότητες στις χώρες που είναι εγκλωβισμένες σε προβλήματα ξηράς. Με άλλα λόγια δεν είναι μία επινόηση που αφορά μόνο και μόνο την Ελλάδα. Και αν την προωθούμε τόσο δυναμικά δεν είναι λόγω μίας ελληνικής προσέγγισης των πραγμάτων, αλλά επειδή είναι δίκαιη για τους ανθρώπους, για τους λαούς. Είμαστε λοιπόν του Δικαίου της Θάλασσας επειδή θέλουμε να είμαστε δίκαιοι και αυτός ο τρόπος είναι ο πιο αποτελεσματικός για να βοηθήσουμε τους αθώους.

Έτσι όλοι αυτοί που νομίζουν ότι πρόκειται για μια εθνικιστική προσέγγιση απλώς είναι δογματικοί και αγκιστρωμένοι σε παλιά δεδομένα που δεν αντέχουν τις εξελίξεις. Διότι δεν γίνεται να δουν τα νέα νοητικά σχήματα της υψηλής στρατηγικής. Κατά συνέπεια η ελληνική ΑΟΖ είναι απλώς μία ειδική περίπτωση του όλου θέματος και είναι με αυτόν τον τρόπο που έχει νόημα και ανθεκτικότητα για το μέλλον, αλλιώς θα ήταν απλώς μία τοπική συνθήκη καταδικασμένη να εξαφανιστεί από τη στιγμή που θα υπήρχε.

Ενώ εδώ η ιδέα της ύπαρξής της είναι η διάρκεια που δημιουργεί σταθερότητα. Επίσης αν συνδυαστεί με την ύπαρξη των υδρογονανθράκων σημαίνει ότι η στρατηγική λειτουργεί με ενέργεια πράγμα που είναι βαθύτερο από το σύμπλεγμα της πολιτικής και της οικονομίας που εκ φύσης ζουν σ' ένα πιο επιφανειακό επίπεδο. Τελικά όσο πιο πολλές περιπτώσεις εφαρμογών της ΑΟΖ γνωρίζουμε, τόσο πιο δίκαιοι γινόμαστε με τους λαούς της Ανθρωπότητας.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Η ανακάλυψη του κοιτάσματος Ζορ δημιουργεί ένα συμμαχικό πλαίσιο που ενισχύει πρακτικά την Κύπρο και την Ελλάδα, λόγω των εξελίξεων της τριμερούς. Δεν πρέπει βέβαια να εξετάζουμε τα πράγματα με τρόπο τοπικιστικό αφού σημασία έχει η ολική πορεία της στρατηγικής της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με άλλα λόγια δεν πρέπει να κοιτάζουμε μόνο και μόνο τι φυσικό αέριο υπάρχει σε κάθε μια από τις ΑΟΖ τους αλλά συνολικά λόγω της ανάγκης αποθεμάτων που χρειάζεται ο αγωγός East Med για να είναι βιώσιμος στην τροφοδότησή του σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αρά όταν μερικοί επικεντρώνονται μόνο στην πώληση του φυσικού αερίου της Κύπρου στην Αίγυπτο, θέλει να πει ότι δεν αντιλαμβάνονται ποια είναι η μεγάλη εικόνα για την περιοχή. Διότι η ανακάλυψη μεγάλων αποθεμάτων όλο και μεγαλώνει το ενδιαφέρον των εταιρειών ως επενδυτές για την περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτούμε συνολικά και ολιστικά και όχι τοπικά.

Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένα κοινό πλαίσιο και πάνω σε αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε ένα στρατηγικό μείγμα, με το οποίο θα έχουμε στρατηγικές εθνικές που συγκλίνουν με τον ίδιο στόχο. Μια τέτοια υλοποίηση είναι και ο αγωγός East-Med αλλά και ο Interconnector EuroAsia που αφορά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Έτσι κάθε νέο κοίτασμα είναι μία ενίσχυση της όλης προσέγγισης. Κατά συνέπεια πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μια προοπτική που δεν έχει να κάνει με ψευδαισθήσεις και όνειρα, αλλά στρατηγικά οράματα που αλλάζουν την πραγματικότητα γιατί συνεισφέρουν στην εξέλιξη.

Με αυτόν τον τρόπο ξεφεύγουμε και από τον εγκλωβισμό που προκαλούν διαπραγματεύσεις επίλυσης που δεν οδηγούν πουθενά διότι ξέρουμε ότι η προτεραιότητα μας είναι η αξιοποίηση και η ανάδειξη της θάλασσας.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφουν οι: Η. Κονοφάγος , Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος

Την ώρα που μιλούμε για διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό για την επίλυσή του, δίχως να περιμένουμε την αξιοποίηση του φυσικού αερίου των κοιτασμάτων της κυπριακής ΑΟΖ, πρέπει να γνωρίζουμε μερικά δεδομένα που θεωρούνται οριστικά από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία βιάζεται να κάνει κινήσεις, για να μην υποστεί τις επιπτώσεις της κυπριακής ΑΟΖ.

Η Τουρκία αν αποφεύγει να μιλήσει για το θέμα του φυσικού αερίου στις διαπραγματεύσεις, είναι απλώς επειδή θεωρεί ότι μπορεί να το κάνει διότι στην Κύπρο, οι Κύπριοι δεν ξέρουν ότι έχει κάνει ήδη συμφωνίες με το κατοχικό καθεστώς, για να παραχωρήσει τις περιοχές A,B,C,D.E,F και G. Αυτά τα δεδομένα υπάρχουν από το 2014, όπως το αποδεικνύει ο «χάρτης» της Turkish Petroleum, όπου μπορούμε να αντιληφθούμε ότι όχι μόνο καταπατούν γενικά την κυπριακή ΑΟΖ, αλλά με το F και το G, ειδικά τα θαλάσσια οικόπεδα 1,2,3,8,9,12,13.

Παρατηρούμε βέβαια ότι αποφεύγουν το κοίτασμα Αφροδίτη, για να μην έχουν προβλήματα με το Ισραήλ και καταρρεύσει όλη η προσπάθεια της προπαγάνδας τους. Επίσης αμφισβητούν τις οριοθετήσεις της Κύπρου με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ αν και αποφεύγουν να τις αγγίξουν πρακτικά με το F και G. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι προσπαθούν να αφοπλίσουν τη χρήση της κυπριακής ΑΟΖ από την Κύπρο που δεν αναγνωρίζουν καν.

Με άλλα λόγια, την ώρα που υπάρχει επίσημα μια διαπραγμάτευση, η οποία παρουσιάζεται ως εύκολη γιατί επίσημα δεν υπάρχουν μεγάλα εμπόδια, βλέπουμε πώς η τούρκικη πλευρά ερμηνεύει την πραγματικότητα της κυπριακής ΑΟΖ. Σε αυτό το σημείο θέλουμε να σταθούμε για να συνειδητοποιήσουμε ότι μιλούμε για ψευδαισθήσεις όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις επί της ουσίας. Διότι βλέποντας μόνο και μόνο τον χάρτη, κατανοούμε όλοι ότι το περιουσιακό και το εδαφικό είναι απλώς προσχήματα, διότι όλη η οικονομική αξία του θέματος είναι ακριβώς η κυπριακή ΑΟΖ με τα τεράστια αποθέματα της σε φυσικό αέριο βέβαια, αλλά και σε πετρέλαιο.

Γι' αυτό το λόγο ακριβώς πρέπει να δώσουμε σημασία στην κυπριακή ΑΟΖ, ειδικά τώρα που γνωρίζουμε για το κοίτασμα Ζορ, το οποίο είναι γιγαντιαίο και είναι τουλάχιστον δυο φορές μεγαλύτερο από το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο κοίτασμα της δεκαετίας, αν θέλουμε πραγματικά ν' ασχοληθούμε με την απελευθέρωση της Κύπρου.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter