Write on Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Δεν διαπραγματευόμαστε την ελληνική ΑΟΖ, ούτε ακούμε τα κούφια λόγια κάθε κυβέρνησης που καθυστερεί την ανακήρυξη και τις οριοθετήσεις μας, διότι πρόκειται για ένα εργαλείο απελευθέρωσης για την πατρίδα μας. Πρέπει λοιπόν ν' αφήσουμε τις μικροπολιτικές και τις κομματικές προσεγγίσεις.

Όσον αφορά στις ιδεολογίες του τύπου καπιταλισμού και κομματισμού, όχι μόνο μας αφήνουν αδιάφορους, αλλά θέλουμε να τις αποφύγουμε, διότι η ελληνική ΑΟΖ είναι κυριαρχικό δικαίωμα της πατρίδας μας, η οποία δεν καταπατά κανένα. Δεν μπορεί να έχουμε τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου και να κοιταζόμαστε ακόμα για να βρούμε έναν τρόπο σοβαρό να αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση. Δεν μπορεί να έχουμε τέτοιες ποσότητες ορυκτού πλούτου και να σαλιαρίζουμε για μέτρα μιζέριας.

Η ΑΟΖ δεν είναι μια άρνηση, αλλά μια στρατηγική εποικοδομητική λύση όχι μόνο για προσωρινά οικονομικά προβλήματα αλλά για τη δημιουργία της Ελλάδας του μέλλοντος κι όσες κυβερνήσεις και να χρειαστούν για να γίνει κατανοητό από όλες εκ των υστέρων, εμείς θα είμαστε εδώ για να λέμε τα ίδια με τον ίδιο τρόπο ακάθεκτα κι ασταμάτητα, διότι υποστηρίζουμε το δίκαιο και τίποτα άλλο.

Η ελληνική ΑΟΖ είναι η μόνη δυνατότητα που έχουμε για την ανάκαμψη και αυτό είναι γνωστό σε όλο και περισσότερους δικούς μας κι αν υπάρχουν ραγιάδες που φοβούνται και τη σκιά τους, δεν πειράζει, θα συνεχίσουμε το έργο και για αυτούς, διότι είμαστε του Ελληνισμού και δεν σταματούμε σε τέτοια εμπόδια, γιατί επιλέξαμε να είμαστε ελεύθεροι.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 09 Φεβρουαρίου 2015 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν γενικόλογες δηλώσεις δίχως να έχουν κανένα κόστος. Με αυτόν τον τρόπο, θεωρούν ότι ο λαϊκισμός δεν έχει όρια όσο είναι αποτελεσματικός. Το πρόβλημα όμως υπάρχει και είναι μάλιστα σοβαρό όταν είναι ειδικοί που ακούν αυτές τις δηλώσεις. Τώρα έχουμε ένα χειροπιαστό παράδειγμα με τους υδρογονάνθρακες.

Όταν κάποιος δηλώνει ότι δεν θα αγγίξει ένα μικρό διαγωνισμό για τρία οικόπεδα θαλάσσια και μη, ενώ θα αλλάξει τον επίσημο μεγάλο διαγωνισμό για τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ, για να μπορέσει να στριμώξει τους ξένους επενδυτές, δίνει την εντύπωση ότι δεν θα υπάρχει κανένα κόστος. Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να αναλύσουμε τι έγινε με τον μικρό διαγωνισμό. Τα δεδομένα είναι απλά. Μόνο και μόνο οι δηλώσεις έφτασαν για να φύγουν τελικά όλες οι ξένες εταιρείες από τον διαγωνισμό.

Πιο συγκεκριμένα, από τον διαγωνισμό έφυγε η ιταλική Enel, η αγγλοολλανδική Shell, η γαλλική Total και η ισπανική Repsol. Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι είναι όλες ευρωπαϊκές εταιρείες. Πάντως ο διαγωνισμός δεν έχει πια ξένους υποψήφιους και αυτό από μόνο του κοστίζει στην Ελλάδα. Πρέπει αυτό το θέμα να γίνει απολύτως κατανοητό από όλους. Γιατί όσοι πιστεύουν ότι θα πιέσουν τους ξένους προς όφελός μας, τι θα κάνουν τώρα που δεν είναι καν υποψήφιοι.

Όμως το πιο σοβαρό πρόβλημα είναι ο μεγάλος μας διαγωνισμός για τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα, διότι πρέπει να έχουμε μεγάλες υποψηφιότητες αν θέλουμε πραγματικά να αξιοποιήσουμε την ελληνική ΑΟΖ και σε αυτό το πλαίσιο να παίξουμε ένα σημαντικό ρόλο για την Ελλάδα, για το εργατικό δυναμικό, για την οικονομία μας.

Γι' αυτόν το λόγο χρειάζεται υψηλή στρατηγική.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 04 Φεβρουαρίου 2015 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα της ελληνικής ΑΟΖ είναι μία καινοτομία από την ύπαρξή τους και μόνο. Διότι είναι δύσκολο να διανοηθεί κανείς ότι η Ελλάδα διαθέτει αυτά τα θαλάσσια οικόπεδα δίχως να έχει ακόμα ΑΟΖ de jure κι όμως τα κατάφερε και είναι αναγνωρισμένα από τα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ελληνικά.

Γι' αυτόν το λόγο πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί στις δηλώσεις μας, αφού αφορά μάλιστα και διεθνή διαγωνισμό αδειοδότησης από τον οποίο αναμένουμε μεγάλες υποψηφιότητες από τις πετρελαϊκές εταιρείες ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έγινε και στην Κύπρο. Στο ενδιάμεσο υπάρχει βέβαια κι άλλος διαγωνισμός για τις περιοχές Ιωαννίνων, Πατραϊκού και Κατάκολο μόνο που αυτές δεν έχουν καθόλου γεωπολιτικές διαστάσεις, αφού δεν ανήκουν στην ελληνική ΑΟΖ, ενώ τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα όχι μόνο βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ, αλλά πολλά από αυτά αγγίζουν τη μέση γραμμή με την Αλβανία, την Ιταλία και τη Λιβύη. Μάλιστα μερικά από αυτά βρίσκονται στα FIR Tirana, Brindizi, Roma, Malta, Tripoli, Cairo και αυτό δείχνει και την εμβέλειά τους όχι μόνο ως επιφάνεια, αλλά και ως θέση στη γεωπολιτική σκακιέρα.

Έτσι το να δηλώνουμε ότι θα αγγίξουμε αυτά τα 20 άμεσα ή έμμεσα μέσω μιας επανεξέτασης που ουσιαστικά σημαίνει μια ακύρωση δεν είναι μόνο απαράδεκτο για την όλη προσπάθεια, αλλά και επικίνδυνο για την πατρίδα μας. Διότι αυτά συνδέονται ήδη με το μέλλον της Ελλάδας, αφού αξιοποιούν το απέραντο γαλάζιο που διαθέτουμε λόγω της ελληνικής ΑΟΖ μας.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 02 Φεβρουαρίου 2015 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους*

Καθώς συνεχίζουν οι διαβουλεύσεις για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό - που διακόπηκαν με την αποχώρηση Αναστασιάδη ένεκα τουρκικών παραβιάσεων της ΑΟΖ - το πρόβλημα που προβάλλει για τη Λευκωσία είναι η επιστροφή στο διάλογο με μονομερείς υποχωρήσεις χωρίς ταυτόχρονη ικανοποίηση της απαίτησης της για σεβασμό της κυπριακής κυριαρχίας από την Τουρκία.

Η αυτοπαγίδευση στην οποία έχει οδηγηθεί με τους χειρισμούς της η ελληνοκυπριακή πλευρά στο θέμα αυτό, όπως είχαμε επισημάνει προηγουμένως, την φέρουν αντιμέτωπη με τα εξής σκληρά δεδομένα:

-Πρώτο, παρόλο που διακαώς επιθυμεί επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, να συνεχίσει να εμμένει στη θέση της για μη επιστροφή στις συνομιλίες ενόσω η Τουρκία δεν αποσύρει τη ΝΑVΤΕΧ και το «Μπαρμπαρός». Να επιμένει δηλαδή ότι θα επιστρέψει μόνο όταν η Άγκυρα αποδείξει εμπράκτως το σεβασμό της στην κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ.

-Δεύτερο, να επαναρχίσουν οι συνομιλίες έπειτα που η ελληνοκυπριακή πλευρά, από τη μια, προβεί σε κάποιου είδους συμβιβασμό στις θέσεις της για το φυσικό αέριο και η Τουρκία, από την άλλη, ως «χειρονομία καλής θέλησης» να αποσύρει τη ΝΑVΤΕΧ και το «Μπαρμπαρός» ( χωρίς σαφή δέσμευση ότι δεν θα επανέλθει ).

Το πρώτο ενδεχόμενο είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί, αφού η Τουρκία τηρεί εντελώς αρνητική στάση στο θέμα σεβασμού της κυπριακής ανεξαρτησία και έχει την ικανότητα να ανθίσταται σε πιέσεις και να εμμένει σ' αυτή. Από το 1974 στηρίζει τους στόχους της κατέχοντας στρατιωτικά το βόρειο τμήμα του νησιού, παραβιάζοντας συστηματικά τον κυπριακό εναέριο και θαλάσσιο χώρο και αψηφώντας τη διεθνή νομιμότητα. Ασκώντας την πολιτική της κανονιοφόρου πράττει το ίδιο σήμερα στο θέμα των υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ.

Εκ των πραγμάτων η προσοχή και οι προσπάθειες επανέναρξης του διαλόγου στο Κυπριακό επικεντρώνονται στη δεύτερη περίπτωση, που είναι η εξεύρεση κάποιας συμβιβαστικής φόρμουλας για να αρθεί το αδιέξοδο. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια εντάσσονται και οι προσπάθειες του ειδικού συμβούλου του Γ.Γ. των ΟΗΕ και άλλων ενδιαφερομένων, για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, όπως και η συμβιβαστική δήλωση Αναστασιάδη να δεχτεί συζήτηση του φυσικού αερίου προς το τέλος των διαπραγματεύσεων – χωρίς ωστόσο να υπάρξει αντίστοιχη θετική τουρκική αντίδραση. Βέβαια αν η Τουρκία όντως επιθυμεί για δικούς της λόγους ή ένεκα διεθνών πιέσεων επανέναρξη των συνομιλιών, είναι πιθανό τη δεδομένη στιγμή που κρίνει ότι εξυπηρετείται η πολιτική της, να αναστείλει με εύσχημο τρόπο τις παραβιάσεις της ΑΟΖ - χωρίς δέσμευση ότι δεν θα τις επαναλάβει.

Ωστόσο, υπό τέτοιες συνθήκες επιστροφής στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, θα προέκυπτε το εξής φαινόμενο: Να βρίσκεται υπό εξέλιξη ο διάλογος και ταυτόχρονα, σε κάποια φάση, να υπάρχουν και τουρκικές παραβιάσεις. Σε περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο, ασφαλώς η ελληνοκυπριακή πλευρά θα είναι σε χειρότερη θέση από πριν την εγκατάλειψη των συνομιλιών. Ο λόγος είναι ότι βασικά θα έχει επιστρέψει σε ένα διάλογο απ' όπου είχε αποχωρήσει ένεκα τουρκικών παραβιάσεων στην ΑΟΖ , αλλά το καθαρό αποτέλεσμα τώρα θα είναι επανέναρξη των συνομιλιών με μονομερείς ελληνοκυπριακούς συμβιβασμούς χωρίς ωστόσο να έχουν τερματιστεί οι τουρκικές παραβιάσεις και προκλήσεις.

Τι θα κάμει τότε η Λευκωσία; Θα αποχωρήσει και πάλι από το διάλογο για να ακολουθήσει ένας νέος κύκλος διαβουλεύσεων και υποβολής όρων για επιστροφή της; Αυτό είναι ένα από τα καίρια στρατηγικά προβλήματα στα οποία θα πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση και τα κόμματα στην Κύπρο, καθορίζοντας τα επόμενα τους βήματα και αξιολογώντας το εθνικό κόστος που συνεπάγεται η κάθε τους κίνηση στην υπόθεση αυτή. - ΠΗΓΗ

*Ο συγγραφέας είναι τέως Βουλευτής, ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter.

Write on Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Η συνέχεια του αγώνα καθορίζεται από τους αγωνιστές και από την ανάγκη που νοιώθουν να εκπληρώσουν μια αποστολή. Όταν αυτό αφορά το εθνικό πλαίσιο, τίποτα δεν αλλάζει λόγω των κομμάτων. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει επιτέλους ΑΟΖ, διότι είναι απαραίτητο για το μέλλον της.

Η θάλασσα δεν μπορεί να είναι αποκλεισμένη από τις προοπτικές μας, επειδή δεν έχουμε τα κότσια να διεκδικήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Το ίδιο ισχύει για τον ζεόλιθο και την καινοτομία. Έτσι όσοι νομίζουν ότι οι κομματικές κινήσεις έχουν κάποια σημασία πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η ουσία είναι μόνο οι εθνικές πράξεις. Και αυτά τα στοιχεία ανήκουν σε αυτές, διότι είναι θεμελιακά.

Διότι ξέρουμε ότι δεν υπάρχει αποτελεσματική στρατηγική δίχως βάθος, αλλά ούτε ανθεκτική αν δεν είναι υψηλή. Γι' αυτόν το λόγο πρέπει να θυμηθούμε ότι το πρέπον δεν αλλάζει με τις αρχές, ούτε με τους θεσμούς, διότι βασίζεται σε διαχρονικές αξίες και μόνο. Έτσι μάλιστα διαμορφώνεται μια διαχρονική στρατηγική η οποία λειτουργεί με τα δεδομένα που έχει κι όχι με αυτά που θα ήθελε. Έχει λοιπόν τη συνείδηση του έργου και την αντίληψη των εμποδίων.

Έχουμε προχωρήσει με την προετοιμασία συμφωνιών σε διακρατικό επίπεδο και το ίδιο ισχύει και για τα είκοσι θαλάσσια οικόπεδα και είναι σημαντικό να συνεχίσουμε, διότι ακόμα κι αν υπάρξουν καθυστερήσεις, η ουσία είναι ότι συνεχίζουμε ακάθεκτα και ακαταμάχητα για την πατρίδα και το λαό. Μπορεί μερικά θέματα να μην απασχολούν τους πάντες, αλλά οι πάντες θα τα ζήσουν στο μέλλον και συνεπώς η προετοιμασία είναι απαραίτητη.

Ο Ελληνισμός κρατάει καλά κι εμείς ακολουθούμε την πίστη έως το τέλος. Και με αυτές τις αποστολές καθορίζουμε όχι μόνο το έργο μας, αλλά την ίδια την ύπαρξή μας. Κανείς μας δεν σταματά ποτέ στο ενδιάμεσο, αφού ζούμε μόνο με τις υπερβάσεις. Διότι εδώ και χρόνια ο Ελληνισμός ζει, για να μην πεθάνει η Ελλάδα. Κατά συνέπεια, όλα καλά, συνεχίζουμε!

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter