Write on Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Το Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου έχει ...σφυγμό. Αυτό τουλάχιστον έδειξαν Αθήνα και Λευκωσία, με την σημερινή παρουσία τριών μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 52+ και ενός C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας πάνω από τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, στο πλαίσιο της Τακτικής Άσκησης Μετά Στρατευμάτων "ΑΤΣΑΛΙΝΟ ΒΕΛΟΣ" της Εθνικής Φρουράς.

16 ημέρες μετά την παρέλαση για την επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας και την "παγωμάρα" που επικράτησε όταν έγινε αντιληπτό πως τα ελληνικά φτερά δεν θα φαινόταν στο ουρανό της Κύπρου (παρά σχετική αναγγελία από τον εκφωνητή της παρέλασης), τα συναισθήματα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετα: Χαρά και υπερηφάνεια, αλλά και ένα σαφέστατο μήνυμα προς τον εχθρό...

Η χρονική συγκυρία μάλιστα, εν μέσω των νέων τουρκικών απειλών για επανάληψη του Αττίλα και συγκρίσεις της τουρκικής εισβολής στη Συρία με την αντίστοιχη του 1974, δίνουν στην συγκεκριμένη αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας μια ξεχωριστή σημασία.

Η Ελλάδα φωνάζει "ΠΑΡΩΝ" πάνω από την Κύπρο μας, παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες. Είναι γνωστό άλλωστε και το έχουμε ξαναγράψει μέσα από αυτό το βήμα πως, "η Κύπρος κείται μακράν μόνο για τους πολιτικούς". Οι στρατιωτικοί έχουν τα σχέδια, γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, έχουν την εκπαίδευση και την ικανότητα να μην επιτρέψουν επανάληψη του ΄74, αλλά και να απελευθερώσουν τα σκλαβωμένα εδάφη της Κύπρου.

cyp3 askisi edium 801331 456435 17102019

Η άσκηση
Τα τρία ελληνικά μαχητικά F-16 απογειώθηκαν από την 115 Πτέρυγα Μάχης της Σούας στην Κρήτη, πέταξαν το πρωί πάνω από το Καλό Χωριό Λάρνακας, στο πλαίσιο της προγραμματισμένης άσκησης.Στην ΤΑΜΣ έλαβε επίσης χώρα ρίψη αλεξιπτωτιστών από μεταγωγικό τύπου C-130.

Κατά τη διάρκεια της άσκησης έγιναν εικονικές προσβολές στόχων και, σύμφωνα με το ΡΙΚ, τα F16 πέρασαν τρεις φορές πάνω από τον χώρο διεξαγωγής της άσκησης. Στην άσκηση πραγματοποιήθηκαν βολές ρουκετών από τα επιθετικά ελικόπτερα Mi35 της Διοίκησης Αεροπορίας, βολές αντιαρματικών όπλων, επιχειρήσεις και βολές από άρματα μάχης και οχήματα της ΕΦ.

Ο υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Σάββας Αγγελίδης έγραψε αμέσως μετά στο twitter:

Δείτε το βίντεο από το sigmalive:

Μπαράζ τουρκικών παραβιάσεων
Mαζικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από αεροσκάφη της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας ακολούθησαν τις πτήσεις των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 στους κυπριακούς αιθέρες.Ο δημοσιογράφος του Alpha Ελλάδος Κώστας Σαρικάς μετέδωσε στην εκπομπή Alpha ότι τουρκικά μαχητικά, ακολούθησαν παραβιάσεις στο Κεντρικό Αιγαίο, ενώ ζεύγος τουρκικών F-16 πραγματοποίησε υπερπτήση στις 28,000 πόδια πάνω από τις Οινούσες και την Παναγιά.

ΚάντεLike στη σελίδα μας στο facebookκαιακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Την 12η συνάντησή τους θα πραγματοποιήσουν στις 31 Οκτωβρίου 2019, οι Τεχνικοί που υπηρέτησαν στην 345 Μοίρας Βομβαρδισμού της 115 Πτέρυγας Μάχης και στα θρυλικά A-7H/TA-7H Corsairs.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά, ενώ η σχετική πρόσκληση έχει ήδη κοινοποιηθεί.

73010439 650648655465076 3259323610031980544 o

Άνθρωποι που συντήρησαν και διατήρησαν την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Κουρσάρων σε υψηλότατα επίπεδα, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων όπου τα βομβαρδιστικά αποτελούσαν το «μακρύ χέρι» της Πολεμικής Αεροπορίας, θα συναντηθούν για να ενώσουν αναμνήσεις και συναισθήματα.

Τα στελέχη αυτά, Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί τότε, κλήθηκαν να σηκώσουν το βάρος της επιχειρησιακής εκμετάλλευσης ενός αεροσκάφους που προκαλούσε δέος και τρόμο στον αντίπαλο, με τις μοναδικές ικανότητες που είχε σε σχέση με την ακτίνα δράσης και τη μεταφορά οπλικού φορτίου. Κι όλα αυτά σε εποχές που τα «έξυπνα όπλα» και τα εξελιγμένα μαχητικά πολλαπλού ρόλου (πχ F-16) έκαναν τα πρώτα τους βήματα και είχαν ακόμα να διανύσουν πολύ δρόμο, έως ότου κυριαρχήσουν στο σύγχρονο πεδίο των αεροπορικών επιχειρήσεων.

Στο defenceline.gr έχουμε αναδείξει σημαντικές πτυχές της ιστορίας της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού και των ανθρώπων της, Ιπτάμενων και Τεχνικών. Από την καθημερινότητα και την εκπαίδευση του προσωπικού, μέχρι την ετοιμότητα και την αποστολή προσβολής του τουρκικού στόλου που θα αναλάμβαναν την κρίσιμη νύχτα της κορύφωσης της κρίσης των Ιμίων.
Ξεχωριστή ήταν επίσης και η ιστορική έρευνα για την πρώτη επιχειρησιακή αποστολή της ΠΑ στην Κύπρο μετά τα γεγονότα του 1974, όταν η 345ΜΒ πέταξε πάνω από τις ελεύθερες περιοχές του νησιού στο πλαίσιο της στρατιωτικής άσκησης «Νικηφόρος», το 1994.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ:

- Αποχαιρετισμός στους Κουρσάρους - Όταν τα A-7 Corsair είχαν για ορμητήριο τη Σούδα! (ΒΙΝΤΕΟ)

Κουρσάροι πάνω από την Κύπρο: Η πρώτη επιχειρησιακή αποστολή της ΠΑ μετά το 1974

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Οι Κουρσάροι της 345ΜΒ στα Ίμια - Έτσι θα χτυπούσαν τον τουρκικό στόλο!

Write on Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019, πραγματοποιήθηκε, παρουσία του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Αντιπτέραρχου (Ι) Γεώργιου Μπλιούμη, η ορκωμοσία των νέων Ικάρων, στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, στο Τατόι.

Συνολικά ορκίστηκαν 58 Ίκαροι, από τους οποίους 45 από την Ελλάδα, 9 από την Κύπρο, 2 από το Μαυροβούνιο και 2 από την Ιορδανία.

Στην τελετή παραβρέθηκαν Ανώτατοι Αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας, οι Διοικητές των παραγωγικών Σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και συγγενείς και φίλοι των νέων Ικάρων.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

 

 
Write on Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

«Ημερήσια Διαταγή 338 Μοίρας Διώξεως/Βομβαρδισμού με αριθμό 137 της 19ης Ιουλίου 2019».

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης, Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, στρατεύσιμο προσωπικό της 338 Μοίρας, αγαπητοί καλεσμένοι.

Παραδίδω σήμερα, σε εκτέλεση σχετικής διαταγής του ΓΕΑ, τα καθήκοντα του Διοικητού της 338 Μοίρας Δ/Β στον Αντισμήναρχο (Ι) Δημήτριο Σακοράφα, ολοκληρώνοντας μια ,συνειδητής επιλογής, πορεία είκοσι ενός ετών στην πρώτη γραμμή, στο χώρο της «αποφασιστικής δράσης»! Χώρος, που όποια περιγραφή κι αν επιχειρήσει κανείς θα είναι λειψή. Για αυτόν τον σκόπελο, η Ποίηση είναι μονόδρομος: «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας»! γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης.

Ο ίδιος ποιητής, με απαλλάσσει κι από την περιγραφή της πληθώρας των συναισθημάτων που με κατακλύζουν αυτή τη στιγμή, αγγίζοντας τον κολοφώνα της πτητικής μου ζωής:
«Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες τη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο.
Κι ο Μάνος Ελευθερίου θα μας πει, «αλίμονο σ΄ αυτόν που, πως το ΄φεραν η Μοίρα και τα χρόνια, να μην ακούσει έναν ποιητή»!

Κι ο πιο τρανός «ποιητής», που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια, είναι το προσωπικό της 338 Μοίρας. Είμαι υπερήφανος που υπήρξα μέλος της ομάδας αυτής. Σε πείσμα των καιρών ένδειας, συνεχίζετε να ποιείτε έργο, για την υλοποίηση της Αποστολής του Αρχηγείου, με υπερβάλλοντα ζήλο και πολλές φορές με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, το οποίο πάντα λάμβανα υπόψη στις αποφάσεις μου.

Η επιλογή της Ηγεσίας να διοικήσω τη Μοίρα, αποτέλεσε εξαίρετη τιμή την οποία, ευθύς αμέσως, άφησα στην άκρη και επικεντρώθηκα στην έννοια της ευθύνης που αναλάμβανα απέναντί σας. Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου, κατέστησα σαφή τα όρια που θα κινηθούμε. Κυρίαρχα όλων, ήταν η συναίσθηση του ρόλου και η ευθύνη του καθενός από εμάς. Δεν αποδέχτηκα σύγχυση ρόλων και δεν ζήτησα την ανάληψη ευθύνης πέραν αυτής που προβλέπεται στα θεσμικά κείμενα και στις διαταγές της Υπηρεσίας. Όπου έπρεπε να υπάρξει ρίσκο το ανέλαβα, γνωρίζοντας ότι οι συνέπειες καταλήγουν μόνο σε εμένα.

Ομοίως έπραξα και με την έξωθεν επικοινωνία της Μοίρας. Την ώρα των αποφάσεων άκουγα προσεκτικά τις απόψεις όλων, αλλά δεν υιοθέτησα αυτές με απουσία αντεπιχειρημάτων. Ουδέποτε δέχθηκα την επιβολή τους, για λόγους τακτικισμού. Ο προβλεπόμενος θεσμικός ρόλος, ως απορρέει από τους Πίνακες Οργάνωσης Υλικού, ήταν και παραμένει ο οδηγός μου.

Και, «χωρίς να κομίζω γλαύκα εις τας Αθήνας», θα πω ότι όταν έρχεται η ώρα της ανάληψης της ευθύνης, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι οι μη έχοντες θεσμικό ρόλο στις αποφάσεις επιλέγουν την ουδετερότητα. Για εμάς, τους έχοντες θεσμική ευθύνη, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από τους στίχους του Δάντη: «Το πιο φωτεινό σημείο της κόλασης προορίζεται για αυτούς που, σε στιγμές κρίσης, ήθελαν να είναι ουδέτεροι».

Κι ο Πλούταρχος, αμέσως θα αρπάξει τη σκυτάλη για να μας υποδείξει λακωνικά: «Τα λόγια σας να είναι ίσα με τα όπλα σας».

Το στρατηγικού τύπου αυτό απόφθεγμα, ήταν παρόν στην καθημερινή μας τριβή, όταν απαιτούσα από όλους σας να δίδετε έμφαση στη λεπτομέρεια. Διότι, είναι αυτή η οποία μας ξεχωρίζει και μας οδηγεί στην, κατά άριστο τρόπο, ολοκλήρωση της Αποστολής. Για τον λόγο αυτόν, επέλεξα την πειθώ έναντι της επιβολής. Η επιβολή είναι ο εύκολος δρόμος σε ένα στρατιωτικό περιβάλλον. Δεν αρκεί όμως. Η πειθώ, που οδηγεί σε ενσυνείδητες σκέψεις και πράξεις, είναι ο πολλαπλασιαστής ισχύος της Μοίρας και ολόκληρου του οικοδομήματος της ΠΑ. Κι αν εξάντλησα όλα τα περιθώρια επιείκειας, σε περιπτώσεις ανθρώπινων αδυναμιών, όπου η έλλειψη συναίσθησης συναντούσε την υπερδιογκωμένη αίσθηση προσωπικής αξίας, είναι γιατί, βαθιά μέσα μου, πιστεύω ότι το όφελος για το σύνολο είναι τεράστιο όταν, έστω κι αργά, ένας «Σαούλ» γίνεται «Παύλος».

Μαζί με αυτό, επεσήμανα διαρκώς αυτό που συνειδητοποίησα στην πρώτη μου πτήση: «Η αθωότητα δεν είναι δικαιολογία».

Στο επάγγελμά μας δεν χωράει ολιγωρία. Πρόβλεψη και πρόληψη. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στην Πολεμική Μοίρα. Το μυαλό μας πάντα στο χειρότερο σενάριο συνάμα με την αλληλεγγύη προς το συνάδελφο. Σε πάσης φύσεως εργασία.

Κι όταν ερχόμαστε πρώτοι, όταν αριστεύουμε, και πολύ περισσότερο όταν ηγούμαστε, ας έχουμε κατά νου ότι: «Είναι πολύ εύκολο να είσαι πρώτος, αλλά πολύ δύσκολο να είσαι ο καλύτερος».
Δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός. Μακριά από εμάς η «οίηση του δοκησίσοφου», που νομίζει ότι κατέχει το «άπαν της γνώσης». Ο Σωκράτης μας υποδεικνύει το «άπειρον της γνώσης» με τη φράση του, «εν οίδα ότι ουδέν οίδα».

Ας το κρατήσουμε κι αυτό, μαζί με όλα τα άλλα και κυρίως τους δύο «θρόνους», της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, που σας μίλησα στην Ημερήσια Διαταγή ανάληψης των καθηκόντων μου.
«Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», θα πούμε σε όσους τους ρυπαίνουν και που μετρώνται, πάντα, με τα δάκτυλα του ενός χεριού. Και εδώ, στο «κύτταρο», στην Πολεμική Μοίρα, υπάρχουν τα αντισώματα για την αυτορρύθμιση όλου του Οργανισμού της ΠΑ. Παραμένουμε προσηλωμένοι στην Αποστολή μας. Στον Όρκο που δώσαμε στην Πατρίδα.

Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της 338 Μοίρας.
Με αυτά τα εφόδια, σας ζητώ να συνεχίσετε και να στηρίξετε το νέο Διοικητή σας με την ίδια θέρμη που το πράξατε με εμένα.

Αγαπητέ φίλε και συμμαθητή Δημήτρη, είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που παραδίδω σε σένα τη Διοίκηση της 338 Μοίρας. Γνωρίζω τις ικανότητές σου και πολύ περισσότερο τις έγνοιες και τις προθέσεις σου, καθώς μαζί γαλουχηθήκαμε στον χώρο αυτόν, από την πρώτη μέρα που πετάξαμε το F-4. Εύχομαι ολόψυχα καλή δύναμη και πάντα επιτυχίες στο έργο σου.

Παραλαμβάνεις μια Μοίρα, όπου το Ιπτάμενο και Τεχνικό προσωπικό της αποτελείται από άριστους επαγγελματίες. Στο χρόνο της Διοίκησής μου, πολλές φορές, είχα αυτό που ήθελα πριν προλάβω να το ζητήσω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για έναν Διοικητή Πολεμικής Μοίρας, να γνωρίζει ότι το έμψυχο υλικό της είναι πανέτοιμο και δηλώνει παρόν στην υπεράσπιση των δικαίων της Πατρίδας μας. «Αιέν Υψικρατείν», «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων», 338 Μοίρα!

Στο σημείο αυτό, θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή και τις θερμές μου ευχαριστίες, για τη σημαντική βοήθεια που μου παρείχαν οι άμεσοι συνεργάτες μου:
Στον Αξιωματικό Επιχειρήσεων, Ασμχο (Ι) Δημήτριο Κότσαλο.
Στον Αρχιμηχανικό, Επγό (ΜΑ) Αλέξανδρο Κοκκώνη.
Στους Ιπτάμενους και Τεχνικούς Δκτές των Σμηνών.

Παράλληλα, να επισημάνω τη συμβολή των υπολοίπων Μοιρών της 117 Πτέρυγας Μάχης στην υποβοήθηση του έργου της Μοίρας. Και όχι μόνον. Διερωτώμαι, αλήθεια, «ποιός συσκευάζει το αλεξίπτωτό μου»; Ποιος φροντίζει για τις στιγμές που θα βρεθώ ολομόναχος;

Κύριοι Μοίραρχοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την αγαστή συνεργασία και παρακαλώ να μεταφέρετε στο προσωπικό σας, στους αφανείς ήρωες του Αεροδρομίου, την εκτίμησή μου για την υποστήριξη που παρέχουν στην 338 Μοίρα.

Κύριε Διοικητά της 117 Πτέρυγας Μάχης.
Στο πρόσωπό σας εκφράζω τις θερμές ευχαριστίες μου για την αδιάλειπτη αρωγή, που μου παρείχε η Διοίκησή σας τους δύο τελευταίους μήνες, ως συνέχεια της τέως Διοικήσεως υπό τον Ταξχο (Ι) Γεώργιο Γιαπιτζή.

Ευχαριστώ την 338 Μοίρα, η οποία, ως άλλη «Ερωμένη», με δέχθηκε στους κόλπους της και με άνδρωσε στην αγκαλιά της, στα χρόνια της καλύτερης νιότης, με «Τύχη Αγαθή».
Ευχαριστώ, τέλος, και τις άλλες «Τρεις Ερωμένες» μου για την ανοχή τους. Την σύζυγο και τις δύο κόρες μου. Ελπίζω, κατανόησαν τη συνειδητή επιλογή μου.

Ερωμένες σαν την «Πτήση», μια από τις «κορωνίδες των ανθρώπινων επιτευγμάτων», δεν εμφανίζονται σε όλους και για πάντα. Αφήνουν βαθιά αποτυπώματα στη μνήμη. Χαρά, ενθουσιασμός, ελευθερία, δέος, υπερηφάνεια, ταπείνωση, σεβασμός, αγάπη, λύπη, θάρρος, σύνεση αλλά και τρέλα! Και πόσα άλλα... Κι όλα σε σφυρηλατούν.

Τέτοιες ερωμένες, όμως, αφήνουν και βούρκο στα μάτια! Ενός λεπτού σιγή για τους «Απόντες», του σημερινού Προσκλητηρίου. Μαζί τους, θα μνημονεύσω και τον συμμαθητή μου Δημήτριο Αγιασοφίτη. Έπεσε υπέρ Πατρίδος, τον Μάιο του 2000, με Α-7 Corsair . . .

Ο χρόνος πανδαμάτωρ! Αλλά οι αεροπόροι κυνηγούμε τη στιγμή! Βίαιη η φύση της Αεροπορίας. Μία στιγμή έχουμε για να θέσουμε το σκοπευτικό στον στόχο! Μια στιγμή μας προσφέρεται για τη βολή! Επιτυχία και αποτυχία, νίκη και ήττα πορεύονται μαζί και μια κλωστή τις ενώνει. Κι ο «από μηχανής Θεός» δεν εμφανίζεται να μας λυτρώσει... στου «Αέρα την Τραγωδία».

Σας είχα δηλώσει, ότι οι επιτυχίες είναι δικές σας και οι αποτυχίες δικές μου. Ανταποκριθήκαμε σε όλες τις προκλήσεις. Δεχτήκαμε πολλάκις τα συγχαρητήρια. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ο τελικός απολογισμός είναι δικός σας. Όμως, επιγραμματικά πρέπει να αναφέρω, το σοβαρό εργατικό ατύχημα που είχε η Μοίρα, τον περασμένο Δεκέμβριο. Ας μείνει, ορόσημο υπενθύμισης του χρέους των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους. Η δε χαρά μας, για το αίσιο τέλος, ας μετουσιωθεί σε επαγρύπνηση, για τον κίνδυνο που ελλοχεύει στο χώρο μας.

Στα λίγα λεπτά που μου απομένουν μαζί σας, έρχονται οι Ακρίτες να μου τα κλέψουν! Η επίσκεψη στη Μοίρα των Πομάκων γυμνασιοπαίδων της Σμίνθης μαζί με τους δασκάλους τους μάς κατέδειξε, ότι, σε εποχές κρίσης των ιδανικών, υπάρχουν άνθρωποι όπου στο αίμα τους «ρέει» η Ελλάδα.

Ανταποδώσαμε την επίσκεψη με υπέρπτηση, άνωθεν του Σχολείου τους, όπου μας υποδέχθηκαν με τις Ελληνικές Σημαίες. Μια πτήση που, θεωρώ, ότι αξίζει όσο όλο το υπόλοιπο πτητικό έργο που υλοποιήσαμε μαζί. Είμαστε ευγνώμονες και υπερήφανοι.

Κι ο Καβάφης, πιο επίκαιρος από ποτέ, γι’ αυτούς:
«Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των, ώρισαν να φυλλάγουν Θερμοπύλες»
«...Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.»
Κι εγώ, μακριά πλέον από εσάς, Άνδρες και Γυναίκες της «Μοίρας μου», θα σας καμαρώνω να τους διαβεβαιώνετε:
«Θα είμαστε εκεί. Οι Μήδοι δεν θα περάσουν!»

Και θα συνεχίζω να αναπολώ:
Την 338 Μοίρα . . . Τη Μακρινή Μητέρα . . . Το Ρόδο μου το Αμάραντο.

Αντισμήναρχος (Ι) Παναγιώτης Νούσιας
Διοικητής 338 Μοίρας

ΠΗΓΗ

Write on Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Σαν σήμερα . . . 45 χρόνια από τότε!

Ναι, ‘‘ακούω’’ ακόμα τις σειρήνες του Γενικού Συναγερμού από την προηγούμενη μέρα! Πρώτος σχηματισμός τετράδος α/φών F-104G (Γρ. Νούσιας – Νικ. Κριτσίκης – Στ. Βερτσέκος – Απ. Πετρόπουλος), η αιχμή του δόρατος, και ηθικό ακμαιότατο, για την προσβολή εχθρικού αεροδρομίου σε ικανό βάθος, στα πλαίσια εφαρμογής των εθνικών επιχειρησιακών σχεδίων μας.

Αλλά αυτές οι ‘‘τιμημένες’’ πράσινες φωτοβολίδες (αποδέσμευση δυνάμεων) ακόμα να πέσουν από τον πύργο ελέγχου!

Η μετάβαση (αν !) στα 500΄σε σχηματισμό μάχης. Το F-104G, σε αποστολές Low Level Penetration έως άριστο , τρίτο μετά το F-111 και το Tornado. Θα συναντούσαμε το πρώτο φως κόβοντας τα παράλια της Ιωνίας γης. Η αποστολή θα έπαιρνε πλέον έως μεταφυσική διάσταση, ‘‘πόλεμος’’! και οι Ίωνες φιλόσοφοι να ενισχύουν το ground effect!
Πολύ γρήγορα θα άρχιζε η προετοιμασία διαχωρισμού, οπλίσεως, αφαίρεσης περονών και ρύθμισης σκοπευτικών. Καμία ‘‘παρατήρηση’’, πλέον, του α/φους δεν θα ήταν ικανή να ματαιώσει την αποστολή, πλην αυτής της κράτησης του κινητήρα.

Κάπου μετά το High Apex, η πιο απαιτητική φάση της αποστολής, με την αντι-G form σε ακραία λειτουργία, με τη μεγάλη γωνία βυθίσεως, την ταχύτητα αφέσεως και τη σκόπευση να προσέρχονται και να συγκλίνουν σε μια βελούδινη συνάντηση, και . . . ‘‘Ζήτω η Ελλάδα’’!

Απαγκίστρωση - άνοδος με μετάκαυση στα 21000΄. Το F-104G, σ’ αυτή τη φάση δεν ‘‘λογάριαζε’’ εχθρική αναχαίτιση! Η προσγείωση, στα όρια του καυσίμου. Η πρώτη αναφορά αποτελεσμάτων στο Ελληνικό ΣΑΕ θα ήταν πραγματικά συγκλονιστική. Φανταζόμαστε τους συναδέλφους κολλημένους στις οθόνες των Radar και την προσπάθειά τους, μουσκεμένοι στον ιδρώτα από το άγχος και την αγωνία, για να μας παρέξουν κάθε βοήθεια.

Αλλά, πώς να περιγράψεις τη λαχτάρα του τεχνικού προσωπικού, που μας είχε εξασφαλίσει ανεπανάληπτη διαθεσιμότητα, και τώρα θα μας περίμενε στις πίστες έτοιμοι για την αποκατάσταση των όποιων παρατηρήσεων. Με ποια τρεμάμενη, από ενθουσιασμό, φωνή ο ελεγκτής του πύργου ελέγχου θα μας έδινε οδηγίες, Όλυμπος μαύρο, ελεύθεροι για προσγείωση! Και ο αρχηγός να υψώνει τον αντίχειρα του Ο.Κ. στα άλλα μέλη του σχηματισμού, και να σκέπτεται την επόμενη αποστολή και τις ταχείες διαδικασίες του turn around!

Αλλά πού τέτοια τύχη! Μείναμε καθηλωμένοι στο κατώφλι της προσμονής. Μείναμε καθηλωμένοι για να προσδιορίζουμε εκ του ασφαλούς τα εθνικά συντρίμμια!

Γρηγόριος Δημ. Νούσιας – Αεροπόρος - Literature of the SKIES