Write on Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
Ρεπορτάζ: Γιώργος Λαμπράκης
Φωτογραφίες: Αρχείο Ν. Τσακίρη
Πρόσθετα στοιχεία: Μαρία Γιαμπουλάκη

Είχαν ως αποστολή να πετάξουν χαμηλά και να χτυπήσουν σκληρά! Ήταν η ώρα όπου η σκληρή εκπαίδευση τον καιρό της ειρήνης, θα ξεχώριζε τον νικητή από τον νικημένο, όπως γίνεται πάντα στον πόλεμο. Και εκείνη τη φορά, ο πόλεμος ζύγωσε για τα καλα! Η στιγμή της αλήθειας για κάθε βομβαρδιστή... Ή στιγμή της αλήθειας για τα πληρώματα της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού και τα θρυλικά Α-7Η Corsair ήρθε στη κρίση των Ιμίων!

To defenceline.gr, σας παρουσιάζει τις άγνωστες πτυχές της προετοιμασίας των βομβαρδιστικών αεροσκαφών που επιχειρούσαν από την 115 Πτέρυγα Μάχης για την ανάληψη αποστολών στην ελληνοτουρκική κρίση του '96, η οποία κλιμακώθηκε την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου και κορυφώθηκε την 31η του μήνα οπότε και οι δύο χώρες έφτασαν στα πρόθυρα του πολέμου.

Μέσα από την αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησε ο τότε Σμηναγός (Ι) και μετέπειτα Αξιωματικός Επιχειρήσεων της 345 Μοίρας Νικόλαος Τσακίρης, μεταφερόμαστε νοερά στο κέντρο επιχειρήσεων της πολεμικής Μοίρας εκεί όπου σχεδιάστηκαν οι αποστολές βομβαρδισμού και δόθηκαν οι εντολές στους ιπτάμενους, αλλά και στα υπόστεγα συντήρησης όπου οι τεχνικοί της 115 Πτέρυγας Μάχης προετοίμασαν και φόρτωσαν τα αεροσκάφη με προορισμό τον προαιώνιο εχθρό του Γένους.

2 tsakiris a7

Ο -τότε- Αξιωματικός Επιχειρήσεων της 345 Μοίρας Επισμηναγός (Ι) Νικόλαος Τσακίρης.

Επίσης, για την πληρότητα του ρεπορτάζ, χρησιμοποιούμε αποσπάσματα από το κείμενο του Αντιπτεράρχου ε.α. και τότε Διοικητή της 345ΜΒ Γεώργιου Κωτσίδη, ο οποίος με έναν συγκλονιστικό τρόπο περιγράφει εκείνες τις κρίσιμες ώρες.

Παράλληλα, μέσα από φωτογραφικό υλικό που βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, παρουσιάζουμε μοναδικά ντοκουμέντα εκείνων των κρίσιμων ημερών, τότε που οι ιπτάμενοι της 345ΜΒ χωρίς τα σήματα και τα διακριτικά από τις φόρμες πτήσης τους, ήταν έτοιμοι από στιγμή σε στιγμή για απογείωση με κατεύθυνση ανατολικά...

4 tsakiris a7

Οι ιπτάμενοι της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού την εποχή της κρίσης των Ιμίων.

Defenceline.gr: Πριν από 20 ακριβώς χρόνια, την 31η Ιανουαρίου 1996, Ελλάδα και Τουρκία έφτασαν μια ανάσα από την πολεμική αναμέτρηση. Πότε αρχίσατε να καταλαβαίνετε ότι αυτή δεν θα ήταν μία συνηθισμένη κρίση;

Νίκος Τσακίρης: Μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε αρχίσει να κλιμακώνεται σταδιακά η ένταση. Υπήρχαν μετασταθμεύσεις αεροσκαφών, κινήσεις πλοίων του στόλου, ενώ για περίπου μία εβδομάδα υπήρχε αυξημένη ετοιμότητα, ήμασταν συνεχώς στη Μοίρα και κοιμόμασταν μέσα στην Μονάδα. Πάντα υπήρχε ένα αριθμός αεροπλάνων σε επιφυλακή, φορτωμένα με βόμβες και απλά άλλαζε η στοχοποίηση. Την τελευταία ημέρα, στις 31 Ιανουαρίου 1996, η 345 Μοίρα Βομβαρδισμού είχε σαν αποστολή είχε να χτυπήσει τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις. Ήταν ένας σχηματισμός δέκα αεροπλάνων Α-7H Corsair, όπου με τη συνοδεία μαχητικών F-16 που θα πηγαίναμε να χτυπήσουμε την αποβατική δύναμη.

DL: Που είχαν συγκεντρωθεί αυτές οι δυνάμεις;

ΝΤ: Βρισκόταν στα Ίμια και στην θαλάσσια περιοχή γύρω από τις βραχονησίδες. Αυτό που άλλαζε συνεχώς ήταν οι θέσεις των πλοίων και η προσπάθειά μας να τα ξεχωρίσουμε από τα δικά μας πλοία που βρίσκονταν στην ίδια περιοχή. Εδώ βέβαια υπήρχε ένα τακτικό σφάλμα, το ότι δηλαδή μαζεύτηκαν πάρα πολλές ναυτικές δυνάμεις σε έναν πολύ μικρό θαλάσσιο χώρο, γεγονός που δημιουργούσε πρόβλημα.... Πλεονέκτημα υπήρχε όταν ο τουρκικός στόλος κατέβαινε από τα Δαρδανέλια και σε όλη την φάση της διαδρομής του προς την περιοχή της κρίσης. Αν δινόταν εντολή ανά πάσα στιγμή θα τον βύθιζαν όλο, γιατί τα ελληνικά πλοία και κυρίως οι τορπιλάκατοι και οι πυραυλάκατοι ήταν αγκιστρωμένες σε μικρούς κόλπους όπου χωρίς να εκπέμπουν, παρακολουθούσαν τις τουρκικές κινήσεις και ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να ρίξουν.
Εμείς λοιπόν, αφού είχαν συγκεντρωθεί όλες αυτές οι δυνάμεις, είχαμε ως ημερήσια αποστολή να χτυπήσουμε τις δυνάμεις αυτές με δέκα συνολικά αεροπλάνα και ταυτόχρονα ήταν σε ετοιμότητα έξι ακόμα βομβαρδιστικά για νυχτερινή προσβολή στόχων που θα μας δίνονταν. Στη περιοχή υποχωρούσε... Θυμάμαι αξέχαστα πως πήγα σπίτι έκανα ένα μπάνιο και μετά ξάπλωσα να ξεκουραστώ. Μετά όμως από μισή ώρα, περίπου 11 το βράδυ, 11 και μισή, χτύπησε το τηλέφωνο όπου ένας Ανθυποσμηναγός με μια φωνή γεμάτη ένταση μας ειδοποίησε να μεταβούμε άμεσα στη Μονάδα.
Φεύγω λοιπόν - όπως και όλοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί μου - μπαίνω στη μονάδα, μόλις παρκάρω το αυτοκίνητο και ανοίγω την πόρτα ανατρίχιασα ακούγοντας τον ήχο των κινητήρων των αεροπλάνων! Νόμιζα ότι ήδη είχε δοθεί εντολή για απογείωση των βομβαρδιστικών! Εδώ πρέπει να αναφέρω πως στα αεροπλάνα αυτά πιλότοι ήταν 5 "πιτσιρικάδες" και ένας έμπειρος πιλότος της Μοίρας, αυτοί δηλαδή που είχαν μπει στο πρόγραμμα των νυχτερινών πτήσεων που σας περιέγραψα νωρίτερα, γιατί ήταν κάτι το οποίο δεν περιμέναμε να συμβεί!

5 tsakiris a7

Ιπτάμενοι της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού έτοιμοι για να αναλάβουν αποστολές.

Για το κρίσιμο αυτό σημείο, ο -τότε- διοικητής της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού Αντισμήναρχος (Ι) Γιώργος Κωτσίδης γράφει χαρακτηριστικά: "Οι πρώτοι που ανταποκρίθηκαν στο σχέδιο ανάκλησης τις βραδινές ώρες της 30ης Ιανουαρίου 1996 ήταν από τους νεαρότερους της Πολεμικής μας Μοίρας και με πλήρη συναίσθηση και ενθουσιασμό για τη δυσκολία της αποστολής, μετά από την απαραίτητη ενημέρωση, προωθήθηκαν στα αεροπλάνα, που σε εξαιρετικά σύντομο χρόνο προετοίμασαν και φόρτωσαν οι τεχνικοί με τους οπλουργούς και τους στρατεύσιμους της Μοίρας".

7 tsakiris a7

Φωτογραφία - ντοκουμέντο: Οι ιπτάμενοι της 345ΜΒ στον χώρο της Μοίρας, χωρίς σήματα και διακριτικά στις φόρμες τους, κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων!

DL: Οπότε είχαν μπει ως πληρώματα των αεροσκαφών οι νεαρότεροι χειριστές και στη δεκάδα των πρωινών αποστολών οι εμπειρότεροι της Μοίρας;

ΝΤ: Ακριβώς, ήταν 5 νεαροί συνάδελφοι, με επικεφαλής έναν έμπειρό ιπτάμενο της Μοίρας! Οπότε μόλις μπαίνουμε εμείς στη Μοίρα, βλέπουμε τους έξι συναδέλφους να είναι ντυμένοι και να φεύγουν για τα αεροπλάνα καθώς υπήρχαν μετασταθμεύσεις προς τα δυτικά αεροδρόμια της Τουρκίας, οπότε από το ελληνικό Κέντρο Επιχειρήσεων θεώρησαν ότι κάτι πάει να γίνει και ότι τα τουρκικά αεροπλάνα θα επιχειρούσαν να χτυπήσουν Βόλο, τη Λάρισα κτλ, οπότε ότι υπήρχε τότε σε ετοιμότητα ήθελαν να το απογειώσουν!
Αφού πήγαν στα αεροπλάνα, ενημερωνόμαστε οι μεγαλύτεροι για την αποστολή με σκοπό να αλλάξουμε τους μικρότερους – γιατί όταν πας να πολεμήσεις απαιτείται εμπειρία –ώστε η πιθανότητα να επιτευχθεί η αποστολή και να γυρίσουν πίσω τα πληρώματα να ήταν μεγαλύτερη...
Στο σημείο αυτό θέλω να πω για το συνολικό κλίμα που υπήρχε στη Μοίρα. Το κλίμα ήταν τέτοιο που ... τσακωνόμασταν στην κυριολεξία για το ποιος θα μείνει το βράδυ στη Μονάδα, ώστε να είναι ετοιμότητα και να απογειωθεί με τα βομβαρδιστικά!

3 tsakiris a7

Ο Νίκος Τσακίρης στο κόκπιτ του βομβαρδιστικού A-7 Corsair της 345ΜΒ.

Ο Διοικητής της 345 ΜΒ περιγράφει τις συγκλονιστικές εκείνες στιγμές: "Μέσα στην ασταμάτητη βροχή, πηγαίνοντας με τα πόδια από το ένα καταφύγιο αεροπλάνων στο άλλο - γιατί όλα τα μέσα επιστρατεύτηκαν στην προετοιμασία τους - προσπαθούσα να εμψυχώσω τους ιπταμένους που ήταν μέσα σε αυτά δεμένοι, έτοιμοι για εκκίνηση. Θα μου μείνει όμως αξέχαστη η εικόνα της ενθουσιώδους ανταπόκρισης όλων στην κίνηση, όλα καλά ″ΟΚ″ του δεξιού αντίχειρα.
Δεν γνωρίζω αν εκείνη τη στιγμή εγώ τους εμψύχωνα ή εκείνοι εμένα. Επιστρέφοντας στη Μοίρα ήδη είχε συγκεντρωθεί το σύνολο των ιπταμένων, οι οποίοι με συγκλόνισαν αυτοπροτεινόμενοι με αυτοθυσία και αλτρουισμό να ... αντικαταστήσουν τους άπειρους νεαρούς και τους παντρεμένους συναδέλφους μας!".

10 tsakiris a7

Φωτογραφία - ντοκουμέντο! Οι χειριστές της "εξάδας" που από τη 01:00 έως τις 06:30 το πρωί της 31ης Ιανουαρίου 1996 ήταν δεμένοι στα αεροπλάνα τους, έτοιμοι να απογειωθούν μέσα σε 2 λεπτά, για να χτυπήσουν τις τουρκικές δυνάμεις.
Λόγω των τρομερά άσχημων καιρικών συνθηκών είχε αποφασιστεί τα A-7H Corsair να προσβάλουν τους Τούρκους σε δύο τριάδες με διαχωρισμό σε χρόνο και ύψος. Στην πρώτη τριάδα, αρχηγός ήταν ο Γεώργιος Παντελής (πρώτος από αριστερά) και στην δεύτερη τριάδα αρχηγός ήταν ο Παναγιώτης Πατσαβούδης (τρίτος από δεξιά).
Η ιστορική φωτογραφία έχει ληφθεί στο SOR της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού στις 06:30 τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου, την στιγμή της επιστροφής των χειριστών από τα αεροσκάφη!

8 tsakiris a7

Φωτογραφία - ντοκουμέντο: Οι ιπτάμενοι της 345ΜΒ σχεδιάζουν την αποστολή εναντίον του τουρκικού στόλου!

DL: Πως είχε σχεδιαστεί αυτή η κρίσιμη αποστολή;

NT: Στον σχηματισμό ήταν δέκα συνολικά αεροπλάνα, από τα οποία τα οκτώ θα χτυπούσαν τις αποβατικές δυνάμεις και τα δύο θα έκαναν καταστολή της τουρκικής φρεγάτας. Ο σχεδιασμός ήταν ότι όπως προσεγγίζει η δεκάδα, έξω από την εμβέλεια των όπλων της φρεγάτας που ήταν για να προστατεύει την αποβατική δύναμη. Όπως θα κατευθυνόμασταν προς τους στόχους, τα πρώτα τέσσερα Α-7Η θα πήγαιναν περιμετρικά από τη μία πλευρά και τα άλλα τέσσερα περιμετρικά από την άλλη πλευρά στα 8 μίλια. Τα δύο τελευταία βομβαρδιστικά θα προσέγγισαν το στόχο τους αλλά μέσα από τα 8 μίλια, εκμεταλλευόμενοι μία αδυναμία του συστήματος ελέγχου πυρός των βλημάτων SeaSparrow της φρεγάτας.
Τα αεροπλάνα δεν θα πετούσαν ευθεία για πάνω από 8 δευτερόλεπτα, που σημαίνει ότι πετάμε ευθεία 8 δευτερόλεπτα, στρέφουμε περιμετρικά 90 μοίρες έτσι ώστε το ραντάρ να μας βλέπει τελείως - όταν είμαστε κινούμενοι περιμετρικά η δική μας ταχύτητα που υπολογίζει το ραντάρ είναι μηδέν - γιατί βλέπει το αεροπλάνο και κινείται ακτινικά για δέκα δευτερόλεπτα, οπότε οποιοσδήποτε εγκλωβισμός "σπάει" και στη συνέχεια θα βάζαμε πορεία προς τη φρεγάτα για άλλα 8 δευτερόλεπτα! Αυτή η διαδικασία θα γινόταν μέχρι να προσεγγίσουμε το τουρκικό πλοίο με σκοπό να την προσβάλουμε και από τη στιγμή που θα κάναμε την καταστολή θα έμπαιναν περιμετρικά στο στόλο τα υπόλοιπα οκτώ Α-7Η Corsair με σκοπό να βομβαρδίσουν τις υπόλοιπες δυνάμεις!

DL: Εσείς είσαστε στο ζευγάρι των αεροσκαφών που επρόκειτο να χτυπήσει την τουρκική φρεγάτα;

: Στο σχεδιασμό που έγινε, αρχηγός ήταν ο Βουκελάτος, δεύτερος μεγαλύτερος ήταν ο Μπορολιάς, οπότε ετέθη ένα θέμα... Στο τελευταίο ζευγάρι τους λέω θα μπω εγώ και στην ουσία επέλεξα το ζευγάρι μου. Τελευταίο ζευγάρι ήμουν εγώ με τον Ροντίρη, έναν καταπληκτικό αεροπόρο.
Όταν κάναμε briefing στην περίοδο της ειρήνης και της εκπαίδευσης, πάντα όλοι ήθελαν σ' ένα σχηματισμό δέκα βομβαρδιστικών να είναι το τελευταίο ζευγάρι. Εκεί πάντα "τσακωνόμασταν" για το ποιος θα μπει, γιατί οποιαδήποτε άσκηση κι αν είχαμε με πακέτα COMAO και έναν μεγάλο σχηματισμό με αεροσκάφη Α-7, τότε οι αναχαιτιστές που ερχόταν να μας αναχαιτίσουν ξεκινούσαν πάντα από πίσω οπότε οι πίσω είχαν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να εμπλακούν κτλ, οπότε υπήρχε πάντα ένταση για το ποιος θα πετάξει το τελευταίο ζευγάρι!
Στα Ίμια λοιπόν, αφού τέλειωσε το briefing και απευθυνόμενος σε όλους όσοι πέταγαν, τους είπα πως "όταν περάσει η κρίση μην ακούσω κανέναν να διεκδικήσει το τελευταίο ζευγάρι, είναι ... τελειωμένος" (γέλια). Θέλοντας να πω ότι αυτό που θα κάναμε ήταν πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να πω, υπήρχαν προσφορές αλλά όχι πολλές. Τελικά το τελευταίο ζευγάρι ήμουν εγώ με τον Ροντίρη...

DL: Στη συνέχεια πήρατε τον ατομικό οπλισμό, όπως προβλέπεται σε πραγματικές αποστολές, ενημερώθηκαν τα πληρώματα για τα σημεία διαφυγής αν έπεφταν με αλεξίπτωτο πάνω από το εχθρικό έδαφος;

ΝΤ: Ε, ναι... Από τη στιγμή που πηγαίναμε να πετάξουμε σε πολεμική αποστολή ο καθένας είχε ένα ατομικό πιστόλι. Υπήρχε φυσικά και ο σχεδιασμός διαφυγής ανάλογα με τον στόχο και την περιοχή όπου θα πετούσε ο κάθε ιπτάμενος. Υπάρχουν πάντα συγκεκριμένα σημεία και διαδικασίες, για τις οποίες ο κάθε ιπτάμενος ενημερώνεται πριν πάει να πετάξει...

DL: Πως φορτώθηκαν τα όπλα εκείνη την ημέρα; Με τι όπλα θα γινόταν η προσβολή των τουρκικών πλοίων;

ΝΤ: Οι φορτώσεις των αεροσκαφών γίνονταν ανάλογα με τον στόχο που είχαν τα βομβαρδιστικά. Για την συγκεκριμένη αποστολή προσβολής των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων η δεκάδα των A-7H Corsair ήταν φορτωμένη με πέντε βόμβες Μk-82 ή Mk-83 και μια δεξαμενή καυσίμου.

DL: Ένας κρίσιμος παράγοντας ήταν εκείνο τη μέρα και ο καιρός. Τι συνθήκες επικρατούσαν;

ΝΤ: Εκείνη τη μέρα είχε σύννεφα από τα 500 μέχρι τα 33.000 πόδια. Πετούσαν τα F-4E Phantom και τα Μirage 2000 τα οποία ήταν συνεχώς μέσα στον καιρό. Με αυτές τις συνθήκες φυσικά δεν υπήρχε οπτική επαφή.

1 tsakiris a7

Ο Νίκος Τσακίρης μπροστά από ένα οπλισμένο βομβαρδιστικό της Μοίρας.

Για το ηθικό του προσωπικού και το κλίμα στην 345ΜΒ εκείνες τις στιγμές, ο Διοικητής της Μοίρας γράφει: "Ειλικρινά, το μεγαλείο της αυταπάρνησης, του ενθουσιασμού, του επαγγελματισμού και του πατριωτισμού που ζήσαμε σαν μια ψυχή, μια οικογένεια, μια γροθιά θα μου μείνει βαθιά χαραγμένο στο νου και την καρδιά μου!
Αν δεν ήμουν τότε βέβαιος για το ποιος εμψύχωνε ποιον τις δραματικές εκείνες στιγμές, σήμερα δηλώνω με πλήρη επίγνωση την μεγάλη μου περηφάνια για το θάρρος και τη συναδελφικότητα των Ιπταμένων, αλλά και όλου του προσωπικού της Μοίρας.
Όλοι, με αυτοθυσία και πίστη στην αποστολή της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού ως πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες, σε μία περίοδο ιδιαίτερης κρίσης των αξιών, απλά νιώσαμε πως κάναμε το καθήκον μας και δεν ζητήσαμε ποτέ ούτε να συμψηφίσουμε, ούτε να εξαργυρώσουμε ότι ζήσαμε εκείνες τις δραματικές ώρες".

9 tsakiris a7

Με τον Νίκο Τσακίρη (αριστερά) ο οποίος μας μίλησε για τον ρόλο των A-7H της 345ΜΒ στη κρίση των Ιμίων.

DL: Πως έζησαν αυτή τη κρίση οι δικοί σας άνθρωποι, η οικογένειά σας;

ΝΤ: Το ηθικό του προσωπικού της Μοίρας ήταν στο ύψιστο επίπεδο και αυτό οφείλεται κυρίως στον επαγγελματισμό και την εκπαίδευση. Όλο το προσωπικό ήταν ετοιμοπόλεμο επί της ουσίας. Την προηγούμενη μέρα με είχε πάρει τηλέφωνο από το χωριό ο πατέρας μου ο συγχωρεμένος, και έκλαιγε. Γιατί ήταν σίγουρος... Του λέω, "πατέρα αυτή είναι η δουλειά μας, απλά αυτή τη στιγμή αν κληθούμε θα πρέπει να την κάνουμε!
Το βράδυ της 30ης Ιανουαρίου, ο πατέρας μου είχε μιλήσει με την γυναίκα μου που τότε ήταν στον μήνα της για να γεννήσει τον γιο μας, ο οποίος τελικά γεννήθηκε 27 Φεβρουαρίου 1996!
Όταν λοιπόν γύρισα στο σπίτι -όπως είπαμε και νωρίτερα η κρίση εκείνη τη στιγμή φαίνονταν να αποκλιμακώνεται - έκανα ένα μπάνιο και ξάπλωσα. Όταν με πήραν τηλέφωνο να επιστρέψω εσπευσμένα στη Μονάδα, προσπάθησα να φύγω από το σπίτι όσο πιο ήρεμα μπορούσα. Με ρώτησε τι έγινε, της λέω τίποτα, μας φώναξαν για ετοιμότητα, δεν είναι τίποτα. Οπότε, το μόνο που έκανα ήταν να τη φιλήσω και να φιλήσω τον μικρό μου γιο που ήταν ακόμα στην κοιλιά της και να φύγω...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Δεκατρείς συνολικά αεροπόροι έχουν χάσει τη ζωή τους πετώντας με το βομβαρδιστικό αεροσκάφος Α-7 Corsair στα 39 χρόνια παρουσίας του στις τάξεις της ΠΑ και στους ελληνικούς ουρανούς.
Οι Έλληνες αεροπόροι, οι τεχνικοί των Μοιρών Βομβαρδισμού που εξοπλίστηκαν με τα Corsair - αλλά και η Πολεμική Αεροπορία συνολικά - κλήθηκαν να αξιοποιήσουν επιχειρησιακά ένα από τα πλέον σύγχρονα αεροσκάφη της εποχής του, με απόλυτα εξειδικευμένο ρόλο τον βομβαρδισμό και την κρούση, με προφίλ αποστολών που ήταν ιδιαίτερα δύσκολες και απαιτητικές.
Το Βομβαρδιστικό Α-7 Corsair στις δεκαετίες που ακολούθησαν έγραψε την δική του ιστορία στις τάξεις της ΠΑ, μια ιστορία που γράφτηκε με πολύ ιδρώτα, κηροζίνη και αίμα...

Το πρώτο θανατηφόρο συμβάν

Το πρώτο θανατηφόρο αεροπορικό ατύχημα του τύπου, σημειώθηκε στις 2 Αυγούστου 1977, σχεδόν δύο χρόνια μετά την παραλαβή των αεροσκαφών από την Πολεμική Αεροπορία. Ο Υποσμηναγός (Ι) Σταύρος Θανόπουλος από το Βαρθολομιό Ηλείας, σκοτώθηκε την ημέρα εκείνη, όταν κατά τη διάρκεια διατεταγμένης νυχτερινής πτήσεως το αεροσκάφος του, ένα Α-7Η (s/n 159928) της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού, προσέκρουσε σε λοφίσκο του αεροδρομίου της 115 Πτέρυγας Μάχης της Σούδας, με αποτέλεσμα να καταστραφεί και να σκοτωθεί ο χειριστής.

Το επόμενο αεροπορικό συμβάν στο οποίο η ΠΑ θρήνησε τον χαμό ενός ιπταμένου της ήταν 4 χρόνια αργότερα, συμπτωματικά 2 ημέρες πριν συμπληρωθούν 6 χρόνια από την άφιξη των πρώτων Α-7 στην Ελλάδα. Στις 13 Αυγούστου 1981, στην περιοχή Ζήρου Λασιθίου Κρήτης, λόγω πτώσεως και συντριβής του αεροσκάφους Α-7H (s/n 159941) της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού της 115 Πτέρυγας Μάχης (Σούδα), στο οποίο επέβαινε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής, έχασε τη ζωή του ο Υποσμηναγός (Ι) Χρήστος Δουλακάκης, ο οποίος είχε την καταγωγή του από Λάβαρα Έβρου.

Το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για την ΠΑ και τις Μοίρες Βομβαρδισμού της 115 ΠΜ, καθώς σε διάστημα λίγων ημερών έχασαν τη ζωή τους δύο αεροπόροι της σε ισάριθμα αεροπορικά δυστυχήματα με Α-7 Corsair. Συγκεκριμένα, στις 29 Ιουνίου 1982, ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Γεράσιμος Γερολυμάτος από τον Πειραιά, σκοτώθηκε στην Κόλπο του Μαραθίου ανοικτά της Σούδας, μετά από τη συντριβή του αεροσκάφους Α-7Η (s/n 159942) στο οποίο επέβαινε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.
Δεν πέρασε ένας μήνας και η 340 Μοίρα Βομβαρδισμού αυτή τη φορά, θρήνησε ακόμα ένα της παλικάρι, τον Υποσμηναγό (Ι) Γιώργο Τζαγκουρνή με καταγωγή τη Νέα Αλικαρνασσό Ηρακλείου Κρήτης. Ο αεροπόρος της 340ΜΒ σκοτώθηκε στις 23 Ιουλίου 1982 στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά των νήσων Καράβια του Μυρτώου Πελάγους με το A-7H (s/n 159922) κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής. Αξίζει να τονιστεί πως ο Τζαγκουρνής ήταν Ιπτάμενος της 340 ΜΒ, ο οποίος έπεσε με αεροπλάνο της 345 ΜΒ, κατά την διάρκεια συμμετοχής του στο Σχολείο Όπλων Τακτικής, με συνέπεια σε πολλές πηγές να αναφέρεται ως αεροπόρος της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού.

Την επόμενη χρονιά, ακόμα ένα θανατηφόρο ατύχημα με A-7H ανέβασε τον αριθμό των αεροπόρων που έχασαν τη ζωή τους πετώντας τον Κουρσάρο. Συγκεκριμένα, στις 8 Ιουλίου 1983 ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Σταύρος Χαρίτος, από το Έμπεσο Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, έχασε τη ζωή του μετά από πτώση αεροσκάφους Α-7Η του Σμήνους Μετεκπαιδεύσεως της 115 Πτέρυγας Μάχης, στο οποίο επέβαινε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

Η "μαύρη" διετία της 347ΜΒ

Στις 10 Μαΐου του 1984, η 347 Μοίρα Βομβαρδισμού με έδρα την 110 Πτέρυγα Μάχης (η τρίτη Μοίρα της ΠΑ που εξοπλίστηκε με το A-7 Corsair μετά την 340ΜΒ και την 345ΜΒ της 115ΠΜ) θρήνησε τον πρώτο της νεκρό αεροπόρο. Επρόκειτο για τον Ανθυποσμηναγό (Ι) Ευστράτιο Καρακώστα από τη Λάρισα, ο οποίος Σκοτώθηκε σε ορεινή περιοχή του χωριού Αμάραντος Καλαμπάκας, όπου και συνετρίβη το αεροσκάφος Α-7Η (s/n 159958) στο οποίο επέβαινε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

Το Σεπτέμβριο της επόμενης χρονιάς ένα θανατηφόρο δυστύχημα με δύο Α-7 συγκλονίζει την ΠΑ και την 347 ΜΒ. Ήταν το πρώτο και μοναδικό αεροπορικό δυστύχημα με Corsair στην 39χρονη παρουσία του στην ΠΑ, όπου σκοτώθηκαν δύο ιπτάμενοι και απωλέσθησαν δύο αεροσκάφη την ίδια ημέρα. Ειδικότερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 1985, σκοτώθηκαν ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Κωνσταντίνος Καραλής (Λαρισαίος στην καταγωγή και συγκεκριμένα από το χωριό Ελάτεια) και ο Υποσμηναγός (Ι) Μάριος Δροσόπουλος από τον Βύρωνα Αττικής, όταν τα αεροσκάφη Α-7Η (s/n 159663 και s/n 159955) των οποίων ήταν κυβερνήτες, προσέκρουσαν σε κορυφή του όρους Βουτσικάκι του Ν. Καρδίτσας.

Δυστύχημα μετά από 5 χρόνια

Τα επόμενα χρόνια κύλησαν χωρίς άλλο θανατηφόρο δυστύχημα με τα A-7 Corsair. Ήταν μια αναίμακτη περίοδος μετά από την πενταετία που προηγήθηκε (1981-1985) όπου η ΠΑ θρήνησε συνολικά 7 ιπταμένους και απώλεσε ισάριθμα αεροσκάφη.
Η περίοδος αυτή "έσπασε" στις 7 Μαρτίου 1990, όταν έχασε τη ζωή του ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Σπυρίδων Παπαδίτσας από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος υπηρετούσε στην 347 Μοίρα Βομβαρδισμού με έδρα την 110 Πτέρυγα Μάχης της Λάρισας. Ο Παπαδίτσας σκοτώθηκε όταν, κατά την εκτέλεση ασκήσεως στη νήσο Λέσβο το αεροσκάφος του, ένα Α-7Η Corsair (s/n 159917), κατέπεσε και συνετρίβη σε ημιορεινή περιοχή του νησιού.

Δύο χρόνια μετά, η Πολεμική Αεροπορία θα θρηνήσει την απώλεια ενός ακόμα χειριστή Α-7 Corsair. Στις 7 Ιανουαρίου 1992 σκοτώθηκε στην περιοχή Λεωνιδίου Αρκαδίας, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως με αεροσκάφος Α-7H που είχε απόγειωθεί από την 115 Πτέρυγας Μάχης ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Δημήτριος Μπερζαμάνης από το χωριό Ποταμιά Καβάλας.

Τέσσερα χρόνια αργότερα - πάλι τον μήνα Ιανουάριο - η 340 Μοίρα Βομβαρδισμού θα πληρώσει το βαρύ τίμημα της ρεαλιστικής εκπαίδευσης... Συγκεκριμένα, στις στις 11 Ιανουαρίου 1996
σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, ο Ανθυποσμηναγός (Ι) Κωνσταντίνος Παρούσης, με καταγωγή από την Αθήνα, όταν το αεροσκάφος A-7H του οποίου ήταν κυβερνήτης έπεσε στη θαλάσσια περιοχή του Πεδίου Βολής Καράβια.

2,5 χρόνια αργότερα, η δεύτερη Μοίρα της 115 Πτέρυγας Μάχης, η 345 ΜΒ θα δει ακόμα ένα μέλος της να περνά στο πάνθεον των Ηρώων αεροπόρων που πήραν του Χάρου το φιλί μέσα στο αεροπλάνο... Το ημερολόγιο έγραφε 13 Αυγούστου 1998, όταν ο Υποσμηναγός (Ι) Μιχαήλ Ζώντος, από το Αλιβέρι Ευβοίας, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσης, όταν το αεροσκάφος Α-7Η (s/n 159951) του οποίου ήταν κυβερνήτης έπεσε στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά του Πεδίου Βολής Σχίζας.

Δύο σχεδόν χρόνια μετά, ο μακρύς κατάλογος των Ελλήνων αεροπόρων που χάθηκαν με τα θρυλικά βομβαρδιστικά A-7 Corsair θα κλείσει με ένα από τα πλέον τραγικά δυστυχήματα που έχουν σημειωθεί στην ΠΑ. Στις στις 16 Μαΐου 2000, ο Υποσμηναγός (Ι) Δημητριος Αγιασοφίτης της 340 Μοίρας Βομβαρδισμού τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσης, όταν το αεροσκάφος Α-7Η (s/n 159940) του οποίου ήταν κυβερνήτης κατέπεσε και καταστράφηκε στο χώρο του αεροδρομίου της 115 ΠΜ, κατά τη διάρκεια της απογείωσής του. Ο αεροπόρος, ο οποίος καταγόταν από τις Ροβιές Ευβοίας, απεβίωσε στο 251 ΓΝΑ στις 18 Μαΐου 2000...

Το Βομβαρδιστικό Α-7 Corsair έγραψε την δική του ιστορία στις τάξεις της ΠΑ, μια ιστορία που γράφτηκε με πολύ ιδρώτα, κηροζίνη και αίμα...

Συνολικά, με βάση τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο Λεύκωμα Πεσόντων του Πανελληνίου Συλλόγου Οικογενειών Πεσόντων Αεροπόρων, οι ιπτάμενοι που έχασαν τη ζωή τους πετώντας με Α-7 Corsair, είναι οι εξής:

ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Πάνου - 02/08/1977
ΔΟΥΛΑΚΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Ελευθερίου - 13/08/1981
ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ του Θεοδώρου - 29/06/1982
ΤΖΑΓΚΟΥΡΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου – 23/07/1982
ΧΑΡΙΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Θωμά – 08/07/1983
ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ του Βασιλείου - 10/05/1984
ΚΑΡΑΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ευαγγέλου - 11/09/1985
ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ του Νικολάου - 11/09/1985
ΠΑΠΑΔΙΤΣΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Γεωργίου - 07/03/1990
ΜΠΕΡΖΑΜΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Νικολάου – 07/01/1992
ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Σωκράτη – 11/01/1996
ΖΩΝΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛ του Δημητρίου – 13/08/1998
ΑΓΙΑΣΟΦΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου – 18/05/2000

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter