Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017
Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

O Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, στο πλαίσιο του προγράμματος επισκέψεών του σε Σχηματισμούς και Μονάδες του Στρατού Ξηράς, την Παρασκευή 1η Σεπτεμβρίου 2017, πραγματοποίησε επίσκεψη στο Στρατηγείο της Διοίκησης Υποστήριξης Βάσης (ΔΥΒ) στην Αθήνα, καθώς και στις εγκαταστάσεις της Διεύθυνσης Επιστράτευσης της ΔΥΒ, στα Γλυκά Νερά Αττικής.

21

Ο Αρχηγός, διαπίστωσε το εξαιρετικό επίπεδο λειτουργίας του συστήματος Διοικητικής Μέριμνας και συνεχάρη το προσωπικό της ΔΥΒ, διότι εργάζεται καθημερινά, με ζήλο, με αισιοδοξία και με αφοσίωση στην εξαιρετικά σημαντική αποστολή του, που είναι η σχεδίαση, η υλοποίηση και η παροχή Υποστήριξης Διοικητικής Μέριμνας στην Περιοχή Βάσης και στην Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

Την Παρασκευή 1η Σεπτεμβρίου 2017, βραβεύθηκε από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγο Αλκιβιάδη Στεφανή, ο Συνταγματάρχης Μηχανικού - Πολεμικής Διαθεσιμότητας (ΜΧ - ΠΔ) Ρουμελιώτης Ρωμαίος, ο οποίος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τοξοβολίας Ενόπλων Δυνάμεων, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Fontainebleau της Γαλλίας, κατέκτησε την πρώτη θέση στο ομαδικό αγώνισμα της τοξοβολίας, στην κατηγορία ΑμεΑ.

9 7

Με το επίτευγμά του αυτό, κατέδειξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ότι η άοκνη καθημερινή προσπάθεια, το ήθος και το αγωνιστικό πνεύμα αμείβονται, αποτελώντας έτσι εξαίρετο παράδειγμα, για το σύνολο του στρατιωτικού προσωπικού και πηγή έμπνευσης και θαυμασμού για όλους τους υπολοίπους, προβάλλοντας παράλληλα το Στρατό Ξηράς, αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις, γενικότερα.

5 2

Ο Συνταγματάρχης (ΜΧ - ΠΔ) Ρουμελιώτης Ρωμαίος ξεκίνησε το άθλημα της τοξοβολίας το 2002 και από το 2003 μέχρι σήμερα, έχει λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες, πανελληνίους, διεθνείς και στρατιωτικούς, αρτιμελών και ΑμεΑ, κατακτώντας μεγάλες διακρίσεις, όπως:
- Χρυσό Μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα της τοξοβολίας, στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες CISM που έγιναν στο Φοντενεμπλό της Γαλλίας τον Ιούλιο του 2017.
- Χρυσό Μετάλλιο στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες CISM που έγιναν στην Νότιο Κορέα τον Οκτώβριο του 2015.
- Χάλκινο Μετάλλιο στους Παγκόσμιους Αγώνες Τοξοβολίας ΑμεΑ στη Νέα Ζηλανδία το 2003.
- Πέντε Χρυσά, Τέσσερα Αργυρά και δύο Χάλκινα Μετάλλια στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Τοξοβολίας Ενόπλων Δυνάμεων (αρτιμελών) την περίοδο 2005 – 2016.
- Πέντε Χρυσά, ένα Αργυρό και ένα Χάλκινο Μετάλλιο στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Τοξοβολίας ΑμεΑ την περίοδο 2010 – 2017.
- Αριθμό Μεταλλίων σε αγώνες της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τοξοβολίας (αρτιμελών).
- Δύο συμμετοχές στις Παραολυμπιάδες της Αθήνας το 2004 και του Πεκίνου το 2008.
- Επτά συμμετοχές σε Παγκόσμιους Αγώνες Τοξοβολίας ΑμεΑ και επτά σε Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Τοξοβολίας ΑμεΑ.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Λέμε ΕΛΔΥΚ και εννοούμε Ελληνική Δύναμη Κύπρου.

Αν ψάξει κανείς στο Διαδίκτυο θα βρει τα εξής:
«Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας».

Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960, με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης – Λονδίνου. Το Στρατόπεδό της έμεινε στον ίδιο χώρο μεταξύ Αγ. Δομετίου και Γερόλακκου, για 14 συναπτά έτη ΑΚΡΙΒΩΣ, ήτοι από την άφιξή της μέχρι την κατάληψή του από τους Τούρκους την 16/8/74 (κατά σύμπτωση ίδια ημερομηνία με την άφιξή της στο νησί). Ακολούθως εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κλήρου. Yπάγεται τέλος, στον Α' Υπαρχηγό του ΓΕΣ.
Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι. Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή ενώ χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από το σύνολο των Ελλήνων Κυπρίων».

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποτελεί την «αφρόκρεμα» του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, αμέσως μετά από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Και αυτό διότι είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση υποτυπώδους επιφυλακής, παρόμοιας με αυτήν που βρίσκονται όλες οι παραμεθόριες μονάδες εκστρατείας, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι θα πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεται σε σενάρια «Μάχης» καθημερινά, πάντα με πραγματικά πυρά, σε κανονικές συνθήκες «πολέμου», για την αποτροπή πιθανής προέλασης του κατακτητή εχθρού, αν και ποτέ αυτός το τολμήσει.
Η διαφορά της με την Εθνική Φρουρά είναι ότι δεν διαθέτει εφεδρείες, δεν διαθέτει την δυνατότητα επιστράτευσης και γνωρίζει ότι αν κληθεί, θα πρέπει «να βγάλει μόνη της τα κάστανα από την φωτιά».

image14

Η Ιστορία της λίγο πολύ γνωστή. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία της:

• Η ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο Λιμάνι της Αμμοχώστου από το Αρματαγωγό «Αλιάκμων», αποτελούμενη από την Διοίκηση με πρώτο Διοικητή της, τον Σχη (ΠΖ) Διονύσιο Αρμπούζη με το Επιτελείο του, καθώς και το 1ο και 2ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Μαζί τους αποβιβάστηκε και ο Λόχος Υποστήριξης της και ο Λόχος Διοικήσεως της. Συνολική δύναμη 950 άνδρες που υπήχθησαν άμεσα στο Τριμερές Στρατηγείο. Το θεωρητικά και μόνον, αντίπαλο δέος της ΕΛΔΥΚ, η ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) εγκαταστάθηκε σε Στρατόπεδο που γειτνίαζε με αυτό της Ελληνικής Δύναμης. Και η ΤΟΥΡΔΥΚ υπήχθη στο Τριμερές Στρατηγείο.

• Την 21 Δεκεμβρίου 1963, ξεκίνησαν στην Λευκωσία και επεκτάθηκαν σε όλες τις πόλεις και χωριά της Κύπρου, οι αιματηρές ταραχές των δύο κοινοτήτων, της Ελληνικής και της τουρκογενούς, ταραχές που έμειναν γνωστές στην Ιστορία ως «Τουρκανταρσία». Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η χάραξη από τους Άγγλους στις 30/12/1963 της γνωστής σε όλους πλέον «πράσινης γραμμής» που έκτοτε χωρίζει την Λευκωσία στα δύο (με διαφοροποιήσεις στα όρια που δημιούργησε η εισβολή του 1974). Το όνομα «πράσινη γραμμή» προήλθε από το πράσινου χρώματος στυλό που χρησιμοποίησε Στρατηγός Young, που ήταν ο Άγγλος Διοικητής των Βρετανών «ειρηνευτών», για να χαράξει πάνω στον Χάρτη, την διαχωριστική γραμμή. Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ απετράπη, την τελευταία στιγμή, μετά από ...Βρετανική παρέμβαση. Όμως εκείνη την εποχή η Κύπρος ήταν «καζάνι που έβραζε» και τα επεισόδια μεταξύ των δύο κοινοτήτων διαδέχονταν το ένα το άλλο.

• Τον Μάρτιο του 1964, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο μόνιμος Επιλοχίας (ΠΖ) Σ. Καραγιάννης.

• Στις 27/3/1964 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, γνωστή ως ΟΥΝΦΙΚΥΠ (UNFICYP), η οποία συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ, αφού 20 ημέρες προηγουμένως οι Τουρκογενείς της Πάφου χτύπησαν σε ώρα αιχμής την αγορά της πόλεως, σκοτώνοντας ανυποψίαστους Κύπριους πολίτες. Αμέσως οι Κύπριοι, απάντησαν με αντίποινα, που επέβαλαν πλέον την άφιξη Ειρηνευτικής Δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

• Την εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε, τίναξε στον αέρα η στυγερή δολοφονία αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, της 11ης Μαΐου 1964. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του ΥΠΕΘΑ, αυτή η τριπλή δολοφονία έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
«Την 14.30’ της 11/5/1964, τρεις Έλληνες αξιωματικοί, υπηρετούντες στην Ελληνική Δύναμιν Κύπρου, ο Ταγματάρχης ΠΖ Πούλιος Δημήτριος, ο Λοχαγός ΜΧ Καποτάς Βασίλειος και ο Λοχαγός ΠΖ Ταρσούλης Παναγιώτης επιστρέφοντες εις Λευκωσίαν δι’ αυτοκινήτου μέσω Αμμοχώστου, εισήλθον εκ λάθους εις τον τουρκικόν τομέα της Αμμοχώστου. Αντιληφθέντες της πλάνην των, προσεπάθησαν να οπισθοχωρήσουν, αλλά συνελήφθησαν υπό 5μελούς περιπόλου Τουρκοκυπρίων, εξ ων 4 έφερον στολήν, ο δε πέμπτος πολιτικήν περιβολήν, οι οποίοι και εζήτησαν τας ταυτότητάς των. [...] Μετά την επίδειξιν της ταυτότητός των, ο άνευ στολής άτακτος Τουρκοκύπριος, τους επυροβόλησεν με βολήν οπλοπολυβόλου, φονεύσας τον Τχην Πούλιον Δ., τον Λγόν Καποτά Β. και τον οδηγόν του αυτοκινήτου Ελληνοκύπριον Αστυνομικόν Παντελίδην Κ., υιόν του Αστυνομικού Διευθυντού Λευκωσίας Παντελίδην Μ. και τραυματίσας βαρύτατα τον Λγον Ταρσούλην Π.
Τα πτώματα των τριών φονευθέντων καθώς και ο τραυματισθείς Λοχαγός παρελήφθησαν από τον Ερυθρόν Σταυρόν και παρεδόθησαν την 15.30’ εις το Νοσοκομείον Αμμοχώστου. [...] Είναι απολύτως βέβαιον ότι οι εν λόγω αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ πυροβολήθησαν εν ψυχρώ. Εις το σώμα του Τχου Πούλιου ευρέθησαν 17 σφαίρες.»
Το όνομα του Τχη (ΠΖ) Δημ. Πούλιου έφερε το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την περίοδο της άνανδρης Τουρκικής Εισβολής το 1974.
Το όνομα του Λγού (ΜΧ) Βας. Καποτά δόθηκε στο μεγάλο Στρατόπεδο της ΕΦ στην Λευκωσία, το γνωστό ως ΒΜΗ (British Military Hospital).

• Το 1974 κατά το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η ΕΛΔΥΚ δεν έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Άσκησε μόνο υπό την επίβλεψη του Υποδιοικητή της, καθήκοντα Αστυνόμευσης στις περιοχές του Προεδρικού και του Αεροδρομίου.

• Κατά την άνανδρη Τουρκική Εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 20/7/74 η ΕΛΔΥΚ ήταν η πρώτη Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα που δέχθηκε τις πρώτες βόμβες από την Τουρκική αεροπορία. Οι απώλειες ήταν σχετικά μικρές διότι ο παρών την προηγουμένη το βράδυ στην σύσκεψη στο ΓΕΕΦ Υποδιοικητής της Ανχης (ΠΖ) Κων. Παπαγιάννης, αντιληφθείς μπροστά στην οθόνη του ραντάρ ότι η αποβατική δύναμη κατευθυνόταν προς Κερύνεια και όχι προς Αμμόχωστο, όπως επέμενε ο εκτελών χρέη Α/ΓΕΕΦ, πραξικοπηματίας Ταξχος Μιχαήλ Γεωργίτσης και τα «παπαγαλάκια του» (και ειδικά αυτός ο Ταγματάρχης που είπε το γνωστό πλέον «Κύριοι πάτε για ύπνο»!), ζήτησε από τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) Νικόλαο Νικολαΐδη, όπως διατάξει την μονάδα να ακροβολιστεί στους χώρους διασποράς, όπως και έγινε, αλλά δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος της, μόνο σε χώρους εντός του τεράστιου Στρατοπέδου. Κάποιες διμοιρίες καλύφθηκαν σε κοντινό αλσύλλιο, σε ημιτελή ορύγματα μάχης. Παρά ταύτα, οι Τουρκικές βόμβες προκάλεσαν κατά βάση μόνο υλικές ζημιές, κύρια στις εγκαταστάσεις της Μονάδος με πρώτο και καλύτερο το Διοικητήριο και ακολούθως τον Λόχο Βαρέων Όπλων. Απολογισμός απωλειών σε άνδρες: 3 νεκροί και 15 τραυματίες.
Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας της εισβολής, ο Α/ΓΕΕΦ διέταξε τον υπό διοίκησή του πλέον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιτεθεί κατά του Κιόνελι. Το αιτιολόγησε ως διαταγή από το Α/ΕΔ της Αθήνας και δη από την ΔΙΚ.
Οι Ελδυκάριοι με 4 λόχους, υποστηριζόμενοι από Ίλη αρμάτων Τ-34/85, επιτέθηκαν πεζή σε βάθος 3,5 χλμ αποψιλωμένου κάμπου, προκειμένου να καταλάβουν τις 3 σειρές μονίμων πολυβολείων των Τούρκων (άριστα παραλλαγμένων) και να καταλάβουν το Κιόνελι. Σημειωτέον ότι σε αυτήν την επίθεση κατά παράβαση κάθε στρατιωτικής λογικής, ο επιτιθέμενος (λόχοι ΕΛΔΥΚ) υστερούσε κατά του οχυρωμένου αμυνόμενου (Τούρκοι) σε μια αναλογία 1:4,5 (!!!). Οι πλευρικές επιθέσεις που προβλέπονταν από μονάδες της ΕΦ κατά του Κιόνελι και κύρια από Άγ. Ερμόλαο (301 ΤΕ) και Γερόλακκο (Οπαδοί Λυσσαρίδη) προς υποβοήθηση του εγχειρήματος της ΕΛΔΥΚ δεν έγιναν ποτέ! Η ΕΛΔΥΚ αφέθηκε μόνη της να καταλάβει το Κιόνελι. Μέσα σε κόλαση όλμων και διασταυρωμένων πυρών κατάφερε και πέρασε την πρώτη σειρά πολυβολείων, αλλά καθηλώθηκε μπροστά στην δεύτερη, διότι κάποια άρματα που την υποστήριζαν έπεσαν μέσα στην αντιαρματική τάφρο «Τσινάρ» και λόγω της χαμηλής ισχύος στρέψης της ερπύστριας εξ αιτίας της παλαιότητας των κινητήρων τους, δεν κατάφεραν να απεγκλωβισθούν και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους. Με τον φόβο της αεροπορικής προσβολής με το πρώτο φως της ημέρας, οι επιτιθέμενες μονάδες της ΕΛΔΥΚ διετάχθησαν να απαγκιστρωθούν, λίγο πριν ξημερώσει. Ο απολογισμός; 8 νεκροί, 11 αγνοούμενοι και 17 τραυματίες.
Σημαντική σημείωση: Μεγάλο μέρος των ανδρών που ανέλαβαν αυτήν την ηρωική επίθεση στο Κιόνελι, ήταν νέοι Ελδυκάριοι που είχαν αφιχθεί στην Μονάδα μόλις το προηγούμενο βράδυ!

21291797 1305511266243002 549784326 n

• Κατά τον Αττίλα ΙΙ η ΕΛΔΥΚ δημιούργησε τον ΑΘΛΟ της Ιστορία της. Την ΕΠΙΚΗ Μάχη Υπεράσπισης του Στρατοπέδου τους. Σε αυτήν την Μάχη, 317 άνδρες (2ος Λόχος ΤΦ, 4ος Λόχος ΤΦ, μέρος του Λόχου Διοικήσεως και διμοιρία όλμων του Λ.Β.Ο.) υπό τις διαταγές του Ανχη (ΠΖ) Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που μόλις είχε αναλάβει Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης (ο Υποδιοικητής κατά το Πραξικόπημα και τον Αττίλα-1 Ανχης (ΠΖ) Κων/νος Παπαγιάννης διετάχθη να επαναπατρισθεί), αντιμετώπισαν επιτυχώς για περίπου 60 ώρες, 6.900 πάνοπλους Τούρκους και τουρκογενείς της Λευκωσίας, υποστηριζόμενους από μια ενισχυμένη Επιλαρχία μέσων αρμάτων (περί τα 60 άρματα Μ-47 και Μ-48), Πυροβολικό και Αεροπορία. Μια αναλογία 1:22 (!!!) Και άντεξε από τις 05.45 της 14/8/74 έως και τις 16.10’ της 16/8/74 που αποχώρησε ο τελευταίος Έλληνας ένστολος από το Στρατόπεδο, μαζί με τον επικεφαλής τους Αντισυνταγματάρχη. Το Στρατόπεδο δεν θα έπεφτε, αν για τελείως ανεξήγητο λόγο, δεν έπαυαν οι ανασχετικές βολές της 187 ΜΠΠ που το υποστήριζε και κρατούσε τα τουρκικά άρματα σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Με την παύση της υποστήριξης από το Πυροβολικό τα άρματα των Τούρκων κατάφεραν και πέρασαν το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης της ΕΛΔΥΚ, οπότε με κίνδυνο να εγκλωβισθούν οι πάντες ο επικεφαλής Υποδιοικητής τους, διέταξε «απαγκίστρωσιν εν ημέρα και υπό την ισχυράν πίεσιν του εχθρού» την 13.25’.
Κατά την Μάχη του Στρατοπέδου, που εν πολλοίς ήταν και η αιτία να παραμείνει η Λευκωσία στα προ της εισβολής όρια της, καθόσον 6,900 Τούρκοι στρατιώτες κρατήθηκαν μακριά από αυτήν μέχρι 4 ώρες προ της κατάπαυσης του πυρός. Οι πάντες αντιλαμβάνονται τι θα είχε συμβεί αν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το Στρατόπεδο από τις 14/8.
Τα μαχόμενα πιο Β.Α. Τάγματα της ΕΦ υπό τον Ταγματάρχη (ΠΖ) Δημήτριο Αλευρομάγειρο και τον Λοχαγό Ιωάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) ήτοι το 336 ΤΕ, ο 1/211 ΤΠ, το 212 ΤΠ (που υποστήριζε την ΕΛΔΥΚ υπό τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλείδη), τμήματα του 386,391 και 399 ΤΠ, θα δέχονταν επίθεση από τα νώτα τους, πέραν αυτής που δέχονταν κατά μέτωπο και θα κατέρρεαν. Με ότι αυτό θα σήμαινε για την Λευκωσία.
Για αυτό την Μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ η Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία την διδάσκει ως την «πιο άνιση μάχη των νεώτερων χρόνων». Ο απολογισμός της περί τους 90 νεκρούς και αγνοούμενους. Οι αγνοούμενοι με βάση πρόσφατα ευρήματα κατά την γνώμη μου ήταν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Η συλλογή των νεκρών που επετράπη την Κυριακή 18/8/74 αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι αποκεφάλισαν αρκετούς νεκρούς ΕΛΔΥΚάριους προκειμένου να φωτογραφηθούν με τα κομμένα κεφάλια των Ηρώων μας, μπροστά στην Κεντρική Πύλη του καταληφθέντος Στρατοπέδου!

• Την επόμενη μέρα άντρες της ΕΛΔΥΚ παρόλο που ίσχυε κατάπαυση του πυρός, τέθηκαν ως ενίσχυση των προσβληθέντων υπό των Τούρκων ολιγάριθμων μαχόμενων τμημάτων της 21 ΕΑΝ της ΕΦ, στην περιοχή της Δένειας.

• Ερχόμενοι στο σήμερα τα δύο Στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ στην Μαλούντα φέρουν τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων Λοχαγών της, Σωτήριου Σταυριανάκου (ΜΧ) και Βασίλειου Σταμπουλή (ΠΖ). Το τρίτο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην Αθαλάσσα.

21291966 1305511262909669 699578342 n

Θα σας διηγηθώ ένα πρόσφατο συμβάν που ήμουν παρών.
Κάθομαι και ακούω τον σημερινό Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να ομιλεί με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μ/Κ Τάγματος, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή του:
«Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974, που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του».
Λόγια Λεβέντη Διοικητή...

Οι άντρες και γυναίκες της ΕΛΔΥΚ αποτελούν εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974. Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. - Πηγή: Εφημερίδα Η Μάχη

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΔΙΑΦΟΡΑ

Η Εθνοφυλακή είναι αναπόσπαστο τμήμα των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Είναι μια οργανωμένη στρατιωτική δύναμη, η οποία συμβάλλει στην άμυνα της χώρας. Οι Μονάδες της έχουν την ίδια οργάνωση με τις ενεργές Μονάδες και διαθέτουν οπλικά συστήματα ανάλογα με την αποστολή τους.

Το δυναμικό της αποτελείται από έμπειρους άντρες της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι αφ΄ ενός έχουν λάβει στρατιωτική εκπαίδευση κατά την εκπλήρωση της στρατιωτικής τους θητείας και με τη συμμετοχή τους σε εθνικές ασκήσεις στο διάστημα της εφεδρείας τους, αφ΄ ετέρου συνεχίζουν να εκπαιδεύονται στα πλαίσια της αποστολής των Μονάδων τους.

Για να γίνει κανείς εθνοφύλακας

α) βασική προϋπόθεση είναι η αγάπη προς την πατρίδα και η πίστη προς το θεσμό και τον σκοπό του, που δεν είναι άλλος από την υπεράσπιση της Ελλάδας από κάθε ξένο επιβουλέα.

β) Επόμενη προϋπόθεση είναι η κατοχή λευκού απολυτηρίου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχει περάσει στην εφεδρεία, δηλαδή να μην καλείται από καμία άλλη στρατιωτική μονάδα σε περίπτωση επιστράτευσης. Η ηλικία κατά την οποία συμβαίνει αυτό είναι περίπου στα 35 - 40 ετών.

γ) Τέλος πρέπει να είναι μόνιμος κάτοικος της περιοχής στην οποία εδρεύει η Μονάδα Εθνοφυλακής. Οι Μονάδες Εθνοφυλακής δραστηριοποιούνται κυρίως στις ακριτικές περιοχές της Ελλάδας, όπου είναι και ο χώρος ευθύνης τους.

Στη συνέχεια απλά ο ενδιαφερόμενος μεταβαίνει στη Μονάδα Εθνοφυλακής της ακριτικής περιοχής στην οποία κατοικεί, εκφράζει την επιθυμία του για κατάταξη και εκεί διευθετούνται όλες οι υπολειπόμενες λεπτομέρειες.

Βέβαια, η Μονάδα Εθνοφυλακής έχει τη δυνατότητα να καλέσει, όποτε οι ανάγκες της το επιβάλουν, προσωπικό για κατάταξη.

Οι υποχρεώσεις του εθνοφύλακα είναι να συμμετέχει στις εκπαιδεύσεις και στις βολές της Μονάδας του, που πραγματοποιούνται μία Κυριακή το μήνα, σύμφωνα με ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης που καταρτίζεται από τη Μονάδα.

Σημαντική επίσης είναι η υποχρέωση των ήδη συμμετεχόντων στις Μονάδες Εθνοφυλακής στο να βοηθήσουν τους συμπατριώτες μας να γνωρίσουν, να μάθουν ή ακόμη και να "ανακαλύψουν" την Εθνοφυλακή.

Το γεγονός της εμπειρίας και της διαρκούς εκπαίδευσης των εθνοφυλάκων, σε συνδυασμό με το βαθύ εθνικό συναίσθημα και την αίσθηση της αποστολής της προάσπισης των εστιών και της γης των προγόνων και απογόνων τους, καθιστά τις Μονάδες Εθνοφυλακής, ισχυρή αποτρεπτική δύναμη.

Οι Μονάδες Εθνοφυλακής είναι βασικά στατικές Μονάδες των οποίων τα όρια ευθύνης κατ΄ αρχήν συμπίπτουν με τα όρια της διοικητικής διαίρεσης της χώρας.

Η Εθνοφυλακή επανδρώνεται από προσωπικό Ενεργού Στρατού, Εφεδρείας και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, εφόσον δεν υπηρετεί και από πολιτικό προσωπικό με ειδικές γνώσεις για κάλυψη ειδικών αναγκών.

Συγκροτείται από τον καιρό της ειρήνης ως Ένοπλη Δύναμη του Στρατού Ξηράς, για την ενίσχυση και υποστήριξη στην ειρήνη, στην επιστράτευση και στο πόλεμο των Ενόπλων Δυνάμεων προς εκπλήρωση της αποστολής τους, ενώ συμβάλλει και στην αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών.

Κομμάτι της κοινωνίας

Η Εθνοφυλακή δεν είναι κάτι το απόμακρο και ξένο προς την τοπική κοινωνία. Είναι σάρκα από την σάρκα της. Αποτελείται από απλούς πολίτες κατοίκους της περιοχής. Οι Εθνοφύλακες δεν συμμετέχουν μόνο από υποχρέωση, εκπλήρωση συγκεκριμένης θητείας ή άλλη ανάγκη. Δεν έχουν κανένα οικονομικό όφελος και απολαβή παρά μόνο ηθική ικανοποίηση για το έργο που επιτελούν. Δεν είναι καμιά κλειστή ομάδα πατριωτών ή Εθνικιστών που τους αρέσει ο στρατός, αλλά συμμετέχουν ενεργά από όλα τα κοινωνικά στρώματα, αγρότες, επαγγελματίες, βιοπαλαιστές, επιχειρηματίες, δάσκαλοι, άνθρωποι καθημερινοί του μόχθου. Είναι συγκινητικό το γεγονός ότι θυσιάζουν με χαρά κάποιες ώρες του πρωινού της Κυριακής για να υπηρετήσουν τον κοινό σκοπό τους.

Ο ενθουσιασμός αυτός προέρχεται από την απεριόριστη αγάπη τους προς την Ελλάδα και έτσι τίποτα δεν γίνεται καταναγκαστικά αλλά πάντα με όρεξη και πολύ κέφι. Η Εθνοφυλακή καταφέρνει να ενώσει ανθρώπους τελείως διαφορετικούς μεταξύ τους που ίσως να είναι γείτονες και να μην γνωρίζονταν ποτέ μεταξύ τους. Οι κοινωνικοί δεσμοί φιλίας και συμπαράστασης που αναπτύσσονται μεταξύ των Εθνοφυλάκων και των οικογενειών τους είναι ένα χαρακτηριστικό που τείνει να εκλείψει στις μέρες μας ακόμα και από τις αγροτικές περιοχές της Ελλάδας.

Η αναβάθμιση του ρόλου της Εθνοφυλακής μπορεί να γίνει επομένως με μεγαλύτερη προσέγγιση στην τοπική κοινωνία και προβολή του έργου της, όχι μόνο του καθαρά στρατιωτικού και της εκπαίδευσης αλλά και την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της κατά την ειρηνική περίοδο που μπορεί να είναι εξίσου σημαντικό. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter