Write on Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τουρκικά μαχητικά παραβίασαν τον κυπριακό εναέριο χώρο, πετώντας πάνω από το κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας σε μια πρόβα για την αυριανή στρατιωτική παρέλαση για τη συμπλήρωση 34 ετών από την ανακήρυξη της αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου (ΤΔΒΚ)», η οποία αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία.

Το ακροβατικό σμήνος της Τουρκικής Αεροπορικής Δύναμης θα πραγματοποιήσει αύριο επίδειξη στην Κερύνεια.

Αύριο το βράδυ ο Μουσταφά Ακιντζί θα παραδώσει δεξίωση σε ξενοδοχείο στα κατεχόμενα, θα ακολουθήσει προβολή ταινίας για την ίδρυση της «ΤΔΒΚ» και ρίψη πυροτεχνημάτων.
Στις εκδηλώσεις θα παραστούν ο γ.γ. της Προεδρίας της Τουρκικής Δημοκρατίας, Φαχρί Κασιργκά, και ο Τούρκος αναπληρωτής πρωθυπουργός, αρμόδιος για θέματα (της κατεχόμενης) Κύπρου, Ρετζέπ Ακντάγ.

Στα κατεχόμενα ήδη βρίσκονται και πραγματοποιούν επαφές ο εκ των αναπληρωτών προέδρων της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Αχμέτ Αϊντίν, και ο υπαρχηγός του τουρκικού ΓΕΣ, στρατηγός Ουμίτ Ντιουντάρ. Για τον ίδιο σκοπό βρίσκονται στα κατεχόμενα και πραγματοποιούν επαφές βουλευτές από το Κόσοβο, τη Γκάνα, την Κένυα, τη Γκάμπια και τη Μαδαγασκάρη.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σε πρόωρες «βουλευτικές εκλογές» οδεύει το ψευδοκράτος τον ερχόμενο Ιανουάριο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τον Ιανουάριο θα πραγματοποιηθούν και οι Προεδρικές Εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί είχε σήμερα συνάντηση με τον λεγόμενο «πρωθυπουργό» Χουσείν Οζγκουργκούν και τον αναπληρωτή «πρωθυπουργό» Σερντάρ Ντενκτάς. Μετά την 45λεπτη συνάντηση, ο κ. Ακιντζί είπε ότι υπάρχει συναίνεση για πρόωρες «εκλογές» οι οποίες ενδεχομένως να πραγματοποιηθούν τον Ιανουάριο.

Είπε ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι η ημερομηνία αλλά ο «εκλογικός νόμος» ο οποίος είναι έτοιμος και θα προχωρήσει στην υπογραφή του. Είπε επίσης ότι ο κόσμος θα πρέπει να τύχει πλήρους ενημέρωσης για τον νέο εκλογικό «νόμο».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Του Γιώργου Μακρή - Δικηγόρου

Η Κύπρος είναι ελληνική. Ανήκει στους Έλληνες και μόνο στους Έλληνες, που αποίκισαν ειρηνικά το νησί την εποχή του Πολέμου της Τροίας και εξελλήνισαν τους κατοίκους του ως την τελευταία ρανίδα του αίματος τους.

Όλοι οι βάρβαροι κατσαπλιάδες που ενέσκηψαν μετά σαν λυσσασμένες ακρίδες είναι σώμα ξένο και παράσιτο, λέπρα στον εθνικό κορμό, ψώρα στο δέρμα μας.
Ιερός σκοπός μας ήταν και είναι να τους πετάξουμε μια μέρα στη θάλασσα. Να μη μείνει ρουθούνι ξένου κατακτητή, όπως έγινε στην Κρήτη. Αυτό είναι το άρθρο πίστης μας για το αβύθιστο αεροπλανοφόρο του Ελληνισμού. Είναι γραμμένο με αίμα και δεν θα αλλάξει μήτε θα αναθεωρηθεί ποτέ.

Από την αποφράδα εκείνη ημέρα του 2003, που οι αρχές του ψευδοκράτους “επέτρεψαν” την διέλευση στα κατεχόμενα εδάφη, δείχνοντας υποτίθεται την “καλή τους θέληση”, υπολογίζεται πως το 70% των Ελληνοκυπρίων δεν έχει πατήσει το πόδι του εκεί. Δεν πατάνε διότι δεν ζητούν χάρες ούτε γουστάρουν να δείχνουν διαβατήριο για να περπατήσουν στο χώμα της Πατρίδας τους. Στο χώμα της Πατρίδας τους θα επιστρέψουν μόνο ως Κυρίαρχοι, Ιδιοκτήτες και Νομείς. Δεν θα επιστρέψουν ποτέ ως τουρίστες με κοντά παντελονάκια και σαγιονάρες διότι η Πατρίδα τους δεν είναι “αξιοθέατα” για ημερήσια εκδρομή, καζίνο και φτηνές πουτάνες. Στην επάνοδο των Ελλήνων θα προηγηθούν βολές πυροβολικού, όχι επίδειξη εγγράφων. Θα ακολουθήσει ο θείος ήχος της μεταλλικής ερπύστριας και τελευταίο το βαρύ άρβυλο του φαντάρου που θα λιώσει την καρωτίδα του παράνομου εισβολέα.

Σε αυτό το καθημερινό δημοψήφισμα, που διεξάγεται 15 χρόνια τώρα, οι Έλληνες ψηφίζουν με τα πόδια τους: ΟΧΙ στο ξεπούλημα, ΟΧΙ στην ψευτολύση, ΟΧΙ σε καμία διευθέτηση που δεν μας αποκαθιστά 100% στις γαίες των Προγόνων μας. Δεν υπάρχει καμιά πιο ατράνταχτη απόδειξη της απέχθειας των Ελλήνων της Κύπρου για τους βαρβάρους από αυτήν την διαμαντένια άρνηση. Καμιά πιο οριστική απόδειξη της περιφρόνησης στα μογγολοειδή και το ασιατικό τυραννικό ήθος τους. Κανένα “κυπριακό έθνος” δεν υφίσταται ούτε υπήρξε ποτέ στην Ιστορία. Υπήρξε μόνο το Έθνος των Ελλήνων, του οποίου η Μεγαλόνησος αποτελεί οργανικό και αναπόσπαστο τμήμα, το μακρύ χέρι του Ελληνισμού στην Ανατολή που διασχίζει τη Μεσόγειο με το ξίφος της χερσονήσου της Καρπασίας.

Δεν έχουμε αυταπάτες. Ξέρουμε πως ό,τι χάθηκε με πόλεμο θα κερδηθεί και πάλι με πόλεμο. Δεν περιμένουμε να μας σώσει ο Γιούνκερ και οι γραφειοκράτες κηφήνες του ευρωσοσιαλιστικού υπερκράτους. Ούτε έχουμε κάτι να προσδοκάμε από την μαλθακή ελίτ των Αναστασιάδηδων και των κομμουνιστών συμμάχων τους, που βιάστηκαν να στήσουν ένα νέο σχέδιο Αυνάν στις πλάτες του Έθνους. Αυτοί κοιτούν τα επόμενα 5 χρόνια. Εμείς κοιτάμε τα επόμενα 500. Βιάστηκαν να προτείνουν μια “επανένωση” όπως όπως που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε στον εκτουρκισμό της Νήσου. Ευτυχώς οι φύλακες είχαν γνώση και οι εκτρωματικές φαντασιώσεις των ριψάσπιδων για «συμφιλίωση» πετάχτηκαν άλλη μια φορά στο μεγάλο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Οι μογγόλοι παραχωρούσαν ελάχιστα εδάφη και καρπώνονταν το 50% της ακτογραμμής, με τα τεράστια οφέλη για τον τουρισμό και τον υποθαλάσσιο πλούτο.

Ο οθωμανός έχει βάλει από καιρό στο μάτι τα ενεργειακά μας κοιτάσματα, την άσβεστη φλόγα του Ελληνισμού που ξεπηδά μέσα από τα έγκατα των θαλασσών του. Θα του κόψουμε τα ξερά του. Θα σταθούμε άξιοι γιοι των σεπτών πατέρων μας: του βασιλιά Ονήσιλου που παρέλαβε τη σκυτάλη από τους Ίωνες της Μικράς Ασίας και μετέδωσε τη φωτιά της αντιπερσικής επανάστασης στην Κύπρο, στα 499 π.Χ.· του μεγάλου οραματιστή βασιλέα Ευαγόρα Α', που σε συμμαχία με τους Ναυκράτορες Αθηναίους επιχείρησε να ενώσει τις πόλεις της Νήσου σε ένα ενιαίο Ελληνικό Κυπριακό Κράτος, ανεξάρτητο από το περσικό μαστίγιο· του Εθνομάρτυρα Ευαγόρα Παλληκαρίδη, που βάδισε εύψυχος και ευδαίμων προς την αγχόνη, εκείνο το πρωινό της 14ης Μαρτίου 1957, γνωρίζοντας πως πεθαίνει για την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Το αίμα αυτών των ηρώων, αρχαίων και νεοτέρων, σιγοβράζει ακοίμητο και μας προστάζει. Μαύρη κατάρα θα πέσει πάνω σε όποιον τολμήσει να αψηφήσει τη Μνήμη και την Ιστορία.

Το έκτρωμα που απεργάστηκαν στην Ελβετία οι νενέκοι γραικοί με τους τούρκους, υπό τις ευλογίες των άχρηστων ευρωσοσιαλιστών, δεν έδινε λύση στο άγος της παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων, που σκότωσαν τα παιδιά μας, βίασαν τις κόρες και τις αδελφές μας, βεβήλωσαν τις εκκλησιές μας. Για όλα αυτά θα έχουν το άσβεστο μίσος μας, που δεν θα χορτάσει παρά μόνο όταν εξαφανιστεί και ο τελευταίος τουρανομογγόλος από το πρόσωπο της γης. Δεν έδινε λύση στο πρόβλημα των “εγγυήσεων”, διαιωνίζοντας την ανηλικότητα του Κυπριακού Ελληνισμού, που κρίνεται ανίκανος να χειραφετηθεί και να καταστεί αφέντης της τύχης του. Μας πλάσαραν μια φρικιαστική εναλλαγή στο αξίωμα της Προεδρίας, το οποίο θα κατέχει εκ περιτροπής ο τουρκοκύπριος κολαούζος της Άγκυρας, ο δούλος του ισλαμοφασίστα σουλτάνου. Εκθηλυμένοι και εκφυλισμένοι, συρθήκαμε σε διαπραγματεύσεις που ενίσχυσαν κι άλλο τη θέση του εχθρού. Η Κυπριακή Δημοκρατία αυτοκαταργήθηκε τη στιγμή που ο επικεφαλής της δέχθηκε να προσφωνείται ως “εξοχότητα”, όπως ακριβώς ο σφετεριστής τουρκόσπορος συνομιλητής του.

Φυσικά καμιά “λύση” δεν πέρασε και ούτε πρόκειται να περάσει και αυτό το ξέρουμε όλοι. Ο Ελληνικός Κυπριακός Λαός, αν ο μη γένοιτο φτάσουν ποτέ τα πράγματα στην κάλπη, θα δώσει άλλη μια μεγαλειώδη σφαλιάρα στα μούτρα των νταβατζήδων. Θα στείλει την “λύση” στον απόπατο της ιστορίας, όπως έκανε και με το σχέδιο Αυνάν. Δεν θα αλλάξει ποτέ την τωρινή ευημερία του, την προκοπή του, την απίστευτη και αξιοζήλευτη οικονομική ελευθερία του, για να τακιμιάσει με τουρκόγυφτους τσαντιράνθρωπους που ούτε Ελευθερία γνωρίζουν τι σημαίνει, ούτε Πνεύμα, ούτε Ανθρωπισμός. Έχουν γνώσιν οι φύλακες. Θα τα πάρουμε πίσω, όσες εκατονταετίες και αν χρειαστούν. Θα μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές τη φλόγα του Ιερού Χρέους. Η ψυχή των Βασιλέων μας, των Ηρώων μας, των Μητέρων και των Πατέρων μας, δεν θα γαληνέψει παρά μόνο όταν δει από ψηλά την Ελληνική Σημαία να κυματίζει στο Κάστρο της Κερύνειας, στα ενετικά τείχη της Αμμοχώστου, στο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα στην Καρπασία, στον Άγιο Ιλαρίωνα και την Καντάρα του Πενταδάχτυλου. Κείνη την αναστάσιμη μέρα που όλες οι εκκλησιές μας αποκαθαρθούν με θειάφι από το μίασμα και θα αποδοθούν και πάλι κεχαριτωμένες στην Ελληνική Ορθόδοξη Λατρεία.

Κανένας συμβιβασμός – καμιά παραχώρηση – καμιά συνομιλία με τον εχθρό του Γένους. Μόνο φωτιά και μολύβι στα κρανία τους. Το γραμμάτιο του 1974 θα εξοφληθεί όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και μάλιστα με τόκο βαρύ. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ρε κερατάδες πουτανοσπέρματα. Σαν αρπακτικά θα πέσουμε πάνω σας και θα σας αφανίσουμε, με τη βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού για ασπίδα.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 03 Ιουλίου 2017 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Κώστας Δημητριάδης - Ιστορικός ερευνητής
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην ιστορική κυπριακή εφημερίδα "ΜΑΧΗ" που ίδρυσε ο Νίκος Σαμψών.

Το έχω πει εκατοντάδες φορές. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο πιά. Τίποτα...
Έχουμε μπερδέψει την σοβαρότητα, την ευγένεια, την πολιτική ορθότητα, τον καθωσπρεπεισμό, με τον ραγιαδισμό...
Αλλά τι εστί Ραγιαδισμός;

Η λέξη ραγιάς είναι αραβική (r-a-ya) και ακολούθως χρησιμοποιήθηκε από τους Τούρκους.
Το να έχει κάποιος ραγιαδίστικη νοοτροπία, αποδέχεται την μοίρα του ραγιά και τη δουλεία.
Με λίγα λόγια ο Ραγιαδισμός ως όρος είναι συνώνυμος της υποτέλειας  και της δουλοπρέπειας  ή δουλοφροσύνης.
Και μιάς και φτάσαμε στο σημείο να ξέρουμε τι σημαίνει "Ραγιαδισμός" ως όρος, καλό θα ήταν ανατρέχοντας στην σημερινή πραγματικότητα, να δούμε πως εκφράζεται αυτός σήμερα.

Ο ραγιαδισμός λοιπόν σήμερα δεν επιβάλλεται με την ωμή βία όπως παλαιά.
Σήμερα ο ραγιαδισμός είναι αποτέλεσμα ψυχολογικών αιτιών, ψυχολογικής βίας αν θέλετε (και το αίσθημα της απώλειας της ευμάρειας, του ευδαιμονισμού και της καλοζωΐας, είναι ένα είδος ψυχολογικής βίας) και ο ραγιάς, έχει αποφασίσει μόνος του κάτω από αυτήν την πίεση, ότι θα είναι ραγιάς.

Ο ραγιάς σήμερα, είναι αυτός που ντρέπεται που είναι Έλληνας. Πολλώ δε μάλλον που προσπαθεί να αποποιηθεί το γεγονός ότι είναι Έλληνας.
Είναι αυτός, που είδε τα γυαλιστερά στολίδια της Δύσης και πείστηκε ότι αυτά είναι ανώτερα της παράδοσης και του πολιτισμού μας.
Είναι αυτός, που αν βρισκόταν στο εξωτερικό, θα προτιμούσε λόγω ντροπής να μην αναφέρει ότι είναι Έλληνας.
Είναι αυτός, που αν αναγκαστεί να πει ότι είναι Έλληνας,.... θα προσπαθήσει να συμπληρώσει με λόγια και με πράξεις, ότι δεν είναι "σαν τους άλλους" Έλληνες.

Αυτός, θα προσπαθήσει να κρύψει την ταυτότητά του, και προσπαθεί να πείσει, ότι είναι "δυτικός" ή κάτι άλλο και μόνο εξ αίματος Έλληνας, γιατί «έτσι το ‘φερε η κατάρα»!
Και τέλος, ο ραγιάς αν δεν πιστεύει, θα ντραπεί να παρουσιάσει και να αποκαλύψει την σοφία των προγόνων μας, και θα υποκριθεί ότι οι "δυτικές" ιδέες που του παρουσιάζονται κάθε τόσο, είναι αυτούσιες και αυτόχθονες των "δυτικών".  Είναι αυτός που με πάθος θα παπαγαλίσει ρητά και γραπτά "δυτικών" αλλά δεν θα τολμούσε ποτέ να αναφέρει κάποια σοφά λόγια από το πρωτότυπο των προγόνων του...των πρώτων διδαξάντων.

Ο σημερινός ραγιαδισμός, είναι συνήθως ανάλογος με τον προσωπικό πλούτο που διαθέτει κανείς.
Και είναι και συνήθως ανάλογος με την θέση στην κοινωνία που έχει κανείς.
Όσο πιο πολλά λεφτά και οικονομική ευκολία έχει κανείς, ή όσο πιο ψηλά βρίσκεται στην κοινωνία, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες, να έχει γαλουχηθεί ως ραγιάς.
Και αυτό γιατί πολύ απλά, οι πηγές του ραγιαδιστικού επηρεασμού, συγκεντρώνονται πολύ περισσότερο σε αυτούς τους χώρους.

Η δυτική "παιδεία" ειδικά και πολύ σημαντικά στα αρχικά στάδια, είναι διαθέσιμη κυρίως σε αυτούς που έχουν χρήματα.
Ο ραγιάς λοιπόν, δεν γεννιέται, ο ραγιάς γίνεται.
Η "ραγιαδοποίηση" αρχίζει από το σπίτι.
Οι πράξεις και τα λεγόμενα των γονιών, των φίλων και των συγγενών, γεννούν ένα αίσθημα ντροπής και αποφυγής προς οτιδήποτε Ελληνικό.

Ο ραγιάς, μαθαίνει από μικρός, ότι ο Έλληνας σήμερα "βρωμάει". Και γι αυτό, αποφασίζει πολύ μικρός, ότι το Ελληνικό στοιχείο που έχει μέσα του, είναι κάτι που πρέπει να εξοντώσει, κάτι που αν δεν μπορεί να το εξοντώσει, τότε πρέπει να κρύψει, να το θάψει. Και η μετατροπή του Έλληνα σε ραγιά συνεχίζεται με τις διάφορες συναναστροφές, και "παιδεία". Αυτοί που είναι ήδη ραγιάδες, του διδάσκουν πράγματα, αποκρύπτοντας κάθε τι το ουσιαστικό που είναι Ελληνικό.
Στην επαγγελματική τους ζωή, θα σπεύσουν να ασπασθούν τα "δυτικά ιδεώδη". Θα βάλουν την "εργασία" πάνω από όλες τις άλλες εκφράσεις της ζωής. Και θα χρησιμοποιήσουν όλες τις "τεχνικές", για να εφαρμόσουν αυτά τα ιδεώδη, χάνοντας την ουσία και σκοπό της ζωής.

Μόλις ο ραγιαδισμός αποκρυσταλλωθεί, τότε ο ραγιάς προχωρά να ζήσει την ζωή του.

Σε κάθε περίπτωση που καλείται να "βοηθήσει" την Πατρίδα του, γι αυτόν ο στόχος είναι να γίνουν όλοι σαν και αυτόν. Να γίνουν όλοι οι Έλληνες ραγιάδες. Να ξεχάσουν ότι είναι Έλληνες, γιατί πολύ απλά το να είσαι Έλληνας, είναι ντροπή και δεν βοηθά σε τίποτα. Και για να υλοποιήσει όλα αυτά, θα συνεργαστεί με τους δυτικούς. Με πλήρη υποτέλεια, που έχει ως καύσιμο το βαθύ του αίσθημα κατωτερότητας, θα ακολουθήσει πιστά τις εντολές και συμβουλές αυτών που τόσο τον εμπνέουν.  

Βεβαίως, οι μέθοδοι και οι σκοποί του είναι τραγικοί. Και είναι τραγικοί γιατί ο "δυτικός", τον βλέπει ως ραγιά. Βλέπει την ντροπή του και βλέπει την συμβιβασμένη προσωπικότητα. Και γι αυτό, ο "δυτικός" θα τον εκμεταλλευτεί. Και δεν θα βοηθήσει, γιατί ο σκοπός του "δυτικού" δεν είναι να βοηθήσει. Είναι να εξαπλώσει τον έλεγχο του σε όποιον μπορεί και πόσο μάλλον σε αυτόν που εκλιπαρεί για αυτόν...
Κάποια στιγμή, ο σημερινός ραγιάς, θα εξελίξει την εθελοτυφλία του, σε πραγματική τύφλωση.
Θα του είναι πλέον αδύνατον, να δει ότι αυτός που τόσο θαυμάζει, όχι μόνο δεν θέλει να τον βοηθήσει, αλλά θέλει να τον κάνει υποχείριό του.
Και τότε, μόλις δηλαδή επέλθει η ολοκληρωτική του τύφλωση, ο ραγιάς θα προχωρήσει στο επόμενο στάδιο.
Στο στάδιο της προδοσίας.

Πεπεισμένος όπως είναι για τις "αγαθές προθέσεις" του αντικειμένου του θαυμασμού του, θα συνεχίσει την ψυχολογική κατρακύλα, και όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, θα γίνει και δωσίλογος. Θα ξεπουλήσει όλες τις αξίες του, υλικές, πνευματικές και ψυχικές, για να λάβει την  "βοήθεια" αυτού που θαυμάζει. Αν είναι μέρος του κράτους, τότε θα κάνει το ίδιο και με την ίδια την Πατρίδα μας. Στην λίστα των προτεραιοτήτων τους, οι επί μέρους ιδεολογίες που μπορεί να έχουν, δεν φτάνουν ούτε καν κοντά στην βαθειά ντροπή που έχουν για την Ελληνικότητά τους, και τον απόλυτο θαυμασμό για τους άλλους.
Οι περισσότεροι πολιτικοί μας σήμερα, είναι τέτοιοι ραγιάδες. Ντρέπονται που είναι Έλληνες κι ας μην το λένε φωναχτά. Το νιώθουν μέσα τους. Και το αποτέλεσμα είναι στο τέλος η προδοσία. Γι αυτούς βέβαια, δεν είναι προδοσία. Είναι "Καθήκον".

Άσχετα αν εξολοθρεύουν τον Λαό υποδουλώνουν το υπόλοιπο μέρος που θα επιβιώσει. Άσχετα αν ξεπουλάνε τα πάντα. Και άσχετα αν αυτό που κάνουν είναι προφανώς ανήθικο. Για αυτούς, είναι σωτηρία. Είναι "επιτέλους", η πολυπόθητη τους απαγκίστρωση από την σιχαμερή γι αυτούς "Ελληνικότητα".
Αντίθετα, ο Λαός βρίσκεται σε απόγνωση.
Δεν μπορεί να διανοηθεί ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.
Δεν μπορεί να καταλάβει τι "σπρώχνει" τους δωσίλογους.
Δεν μπορούν να καταλάβουν τι τους κάνει να ξεπουλούν τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές.
Γιατί ο Λαός δεν είναι ραγιάς. Το μεγαλύτερο μέρος του Λαού είναι απελπισμένο, είναι σε κατάσταση σόκ. Και δεν μπορεί να σκεφθεί καθαρά. Ένα μικρότερο μέρος αυτού του Λαού είναι πεπεισμένο ότι οι πολιτικοί μας είναι ραγιάδες. 

Αλλά τι να κάνουμε εμείς για να μην γίνουμε ραγιάδες;
Είναι προφανές.
Πρέπει κάθε στιγμή, να αντιστρέφουμε τους λόγους που δημιουργούν τον ραγιά.
Πρέπει να είμαστε ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ και ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ που είμαστε Έλληνες!
Να χαιρόμαστε που είμαστε Έλληνες!
Πρέπει να βάλουμε σε κατώτερο επίπεδο στις προτεραιότητές μας τις ιδεολογίες, τις πολιτικές ή κομματικές μας πεποιθήσεις.
Πρωταρχική Ιδεολογία είναι ΜΙΑ: Η ΠΑΤΡΙΔΑ

Πρέπει να μάθουμε και να διδάσκουμε στα παιδιά μας και τους συμπολίτες μας, ότι καλό έχει να μας προσφέρει η πολιτιστική και πνευματική παράδοσή μας, συνεχώς και με πάθος. Να διδάσκουμε την Ιστορία αυτού του Έθνους που άντεξε σε βάρβαρους κατακτητές, σε βαρβάρους λαούς που ήλθαν να μας εξανδραποδίσουν.
Πρέπει να ξυπνήσουμε την ταυτότητά μας, όχι απλά ως αυτοσκοπό. Αλλά να καταλάβουμε ότι όχι μόνο δεν είμαστε ανάξιοι, αλλά είμαστε εν δυνάμει ένα δυνατό φως για τον υπόλοιπο κόσμο.
Να γίνουμε δηλαδή παράδειγμα στον κόσμο, πολύ περισσότερο από ότι παίρνουμε εμείς ως παράδειγμα τους άλλους.
Γιατί χωρίς να στεκόμαστε στα πόδια μας με την αξιοπρέπεια που μας πρέπει, δεν μπορούμε να ωφεληθούμε ούτε και από ότι καλό θα μπορούσε να μας προσφέρει ο άλλος.
Αν εμείς δεν έχουμε ψυχή, τότε καμιά άλλη ψυχή δεν θα μας βοηθήσει.
Και αν εμείς δεν στηρίζουμε την Πατρίδα, τότε δεν μας αρμόζει και καμιά άλλη "πατρίδα".

Θα μου πει κάποιος ότι καλά όλα αυτά που μας λές αλλά θεωρητικά…Πολύ φρου φρου…
Πως θα γίνουν όλα αυτά όταν ο τρόπος έκφρασης των νέο-Ελλήνων, δηλαδή των Κρητικών, Ροδίων, Κυπρίων, Πειραιωτών, Κοζανιτών, Θεσσαλονικέων, Συριανών, Καλαματιανών, κλπ είναι τα Κόμματα, όπου εκεί είναι φυτώριο ραγιαδισμού….
Που όλο αυτό το Μεταπολιτευτικό Πολιτικό Σύστημα προωθεί μόνο όσους έχουν τέτοιες συμπεριφορές;
«Σωφροσύνη» την ονομάζουν αγνοώντας το ρηθέν υπό του Θουκυδίδου «…
το δε σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα…» δηλαδή η σωφροσύνη είναι η δικαιολογία του ΔΕΙΛΟΥ!

Και βέβαια ο Ραγιαδισμός εμφανίζεται σε πολλές εκφάνσεις:
* κάποιος απόστρατος αξιωματικός, συναντιέται και χαιρετάει στρατιωτικά έναν επίσης απόστρατο εχθρό του και ακολούθως τα πίνει μαζί του, σε ένα πνεύμα στρατιωτικής αλληλεγγύης και ιπποσύνης, καθήν στιγμήν ακόμα είναι νωπό το αίμα των ανάνδρως εκτελεσθέντων αδήλωτων αιχμαλώτων, η κραυγές τους από τα κολαστήρια των Αδάνων και του Μπολού αργότερα. Αν αυτός δεν είναι ραγιαδισμός, δεν είναι δουλοπρέπεια, δεν είναι εξευτελισμός της ιδιότητας που φέρεις μέχρι τον θάνατό σου, τότε τι είναι ;;;

* ενώ ακόμα υπάρχουν μανάδες, αδελφοί και αδελφές, παιδιά και εγγόνια, που κλαίνε προσμένοντας να εμφανισθεί ο αγνοούμενος για 43 χρόνια λεβέντης τους, υπάρχουν κάποιοι που αγκαλιάζονται σήμερα με τον βασανιστή και δολοφόνο του. Όχι δεν είναι η λήθη που πάει να σβήσει την προσμονή. Είναι ο ραγιαδισμός που λέει «δεν έχεις να χωρίσεις τίποτα με τον πρώην εχθρό σου». Κι όμως έχεις. Σε χωρίζει ένας ποταμός αίμα, αίμα που δεν ξεραίνεται γιατί παραμένει νωπό μέσα στο ποτάμι… Πώς να συγχωρήσεις όταν δεν έχεις ακούσει μια «συγγνώμη», ή έναν παρηγορητικό λόγο. Αν συγχωρήσεις χωρίς αυτά είσαι ο ορισμός του «ραγιά»!

* πας στο κατεχόμενο χωριό σου. Θες να δεις το σπίτι που γεννήθηκες και μεγάλωσες, στο οποίο σήμερα κατοικούν χωρίς την θέλησή σου άλλοι… Άλλοι που δεν τους γνώρισες ποτέ. Και σε υποδέχονται ευχάριστα. Προθυμοποιούνται να σου φτιάξουν και καφέ. Και εσύ νιώθεις ευτυχισμένος… Λες από μέσα σου: «τι καλοί άνθρωποι». Μωρόπιστε ραγιά. Γιατί να μην είναι καλός μαζί σου; Δεν τον ικανοποιεί θαρρείς που σου έδωσε εκείνος την άδεια να κάτσεις στο καθιστικό ΣΟΥ, να περπατήσεις στην αυλή ΣΟΥ…;;; Και αποχωρείς πλημμυρισμένος από δουλοπρέπεια, λέγοντας «τι έχουμε να χωρίσουμε με αυτά τα πλάσματα;»
Θα σου πω εγώ. ‘Εχεις να χωρίσεις την συμπεριφορά τους αν τους έλεγες την ώρα που έπινες τον καφέ, ότι το σπίτι είναι δικό σου και το διεκδικείς να το πάρεις πίσω. Εκεί να δεις κατανόηση… Που θα βγουν τα μαχαίρια από τα θηκάρια να σε σφάξουν που τόλμησες και να το σκεφθείς αυτό. Οπότε προς τι ο ραγιαδισμός;;;;

Είναι πλέον πασιφανές ότι όλο το Πολιτικό Σύστημα που στηρίζεται πάνω στα Κόμματα στην Κύπρο, όπως και σε όλον τον κόσμο, έχει αποτινάξει από πάνω του κάθε τι Πατριωτικό, προκειμένου να μπορέσει να προσεγγίσει με έναν άκρως δουλοπρεπή και ραγιαδίστικο τρόπο, τον ΒΙΑΣΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ σου…
Σου ζητούν να ξεχάσεις… Σου ζητούν να εξωραΐσεις… Σου ζητούν να συγχωρέσεις… Σου ζητούν να δείξεις ρεαλισμό…
Και το ερώτημα που γεννιέται είναι:
Kαι με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσω να πάρω το σπίτι μου στα κατεχόμενα πίσω;;;
Η απάντηση είναι ΙΣΩΣ. Τι να το κάνεις όμως το σπίτι αν έχεις χάσει την ψυχή σου, τον πατριωτισμό σου, την προσήλωσή σου στο δίκιο;

Όταν έχεις χάσει την αξιοπρέπεια σου που θυσιάστηκε στον βωμό του να δεις 4 σκλαβωμένους τοίχους όπου μέσα από αυτούς έπαιζες αμέριμνο ως μικρό παιδί…. τι να το κάνεις το σπίτι;;; Τι να το κάνεις το σπίτι, το κτήμα;;;

Ε ΛΟΙΠΟΝ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ…
ΜΗΝ ΕΝΔΩΣΕΙΣ…
ΕΣΥ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΟΥ ΛΥΓΙΣΕΣ ΜΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ…
Και προπάντων μην δεχθείς να ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΑΣΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ όπως σε καλούν τα τουρκοπροσκυνημένα κομματόσκυλα που μαζί με αργυρώνητους Δημοσιοκάφρους επιδοκιμάζουν ότι κάνουν Τουργολάγνοι ιδιοτελείς ανθρώποι, εκεί στο ξεκίνημα της ελεύθερης Κύπρου στην οδό Λήδρας. Μην τους ακολουθήσεις στο ελεεινό παραλήρημα τους.

Άλλωστε εξέχοντα μέλη της κίνησης τους (unite#cyprus#now) έχουν απερίφραστα δηλώσει ότι «ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΝ Η ΚΥΠΡΟΣ ΤΟΥΡΚΕΨΕΙ… ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ….»
Ένας ραγιάς ήταν και ο Δημήτριος Νενέκος …
Και ήταν η πιο χαρακτηριστική μορφή ΠΡΟΔΟΤΗ μέχρι που ο Κολοκοτρώνης διέταξε την εξόντωσή του.
ΘΑΡΡΟΣ… ΘΕΛΕΙ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ
ΘΑΡΡΟΣ… ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΚΑΙ ΑΠΟΠΟΜΠΗ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΜΑΓΑΡΙΖΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΤΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΓΗ.

Οπότε στην «Προσταγή» του κάθε τυχάρπαστου ΡΑΓΙΑ να ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΑΣΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ, για να τον εξευμενίσεις, να ενδώσεις, να ταπεινωθείς… η απάντηση πρέπει να είναι το «κελάϊδισμα» του πολυβόλου με προορισμό τα «χαμένα» κορμιά των Νενέκων.
ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΤΙΣΙΗ (ΑΛΙ
MΟΝΟ) ΜΑΣ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, την Πέμπτη, χαρακτήρισε τον εν εξελίξει γύρο διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ως τον «τελικό» στη σειρά συνομιλιών, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Anadolu.

«Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις για πάντα», δήλωσε ο Τσαβούσογλου στους δημοσιογράφους, στη σύνοδο του Κραν Μοντάνα, στην Ελβετία.

«Αυτή η διάσκεψη για την Κύπρο είναι η τελική και θα πρέπει να υπάρχει ένα συμπέρασμα σε αυτό το γύρο στο Κραν Μοντάνα», προσέθεσε, ζητώντας από την ελληνοκυπριακή ηγεσία για να φέρει «αποδεκτές προτάσεις» στο τραπέζι.

Εκτός αυτού, σχετικά με την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από το νησί, ο Τσαβούσογλου δήλωσε στους δημοσιογράφους, πως η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να δεχθεί να υπάρχουν «μηδενικά στρατεύματα» στην Κύπρο.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter