Write on Πέμπτη, 07 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Του δρα Άριστου Αριστοτέλους - Πρώην Βουλευτή, ειδικού σε θέματα Άμυνας και Στρατηγικής

Είναι κατανοητό οι κυβερνήσεις να προβάλλουντο έργο και τα επιτεύγματα τους, και μακάρι ηθετική εικόνα που περιέγραψε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας για την άμυνα και την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στο ΓΕΕΦ, να αντανακλούσε την πραγματικότητα. Αποτελούν όμως ευσεβοποθισμό για ένα υποβαθμισμένο αλλά κρίσιμο τομέα που διαχρονικά απαιτούσε σοβαρούς και όχι ευκαιριακούς χειρισμούς για αποτελεσματική εκπλήρωση της αποστολής του.

Είναι αλήθεια ότι στο πολιτικά δημοφιλές θέμα της μείωσης της στρατιωτικής θητείας οπρόεδρος επέδειξε, όπως ανάφερε, «αποφασιστικότητα». Αυτό προφανώς πιστώνεται πολιτικά στη διακυβέρνηση του. Το πρόβλημα όμως είναι με ποιο τίμημα γίνεται αυτό για την άμυνα και για τον τόπο; Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας με το νυν υπουργό Άμυνας, πολιτικά σκεπτόμενοι, αποφάσισαν εν μία νυκτί άμεση και όχι κλιμακωτή εφαρμογή της δεκατετράμηνης θητείας και πρόσληψη Συμβασιούχων Οπλιτών (Σ.Ο.). Αυτά ωστόσο εν αγνοία του Αρχηγού και της στρατιωτικής ηγεσίας οι οποίοι προειδοποιούσαν εγγράφως για τις σοβαρές συνέπειες και τα κενά που θα δημιουργηθούν στη λειτουργία, αποτελεσματικότητα και μαχητική ικανότητα της Ε.Φ., ενώ αμετάβλητη παρέμενε η τουρκική στρατιωτική απειλή. Συνεπώς η «αποφασιστικότητα» με την οποία λήφθηκε η απόφαση αυτή δεν πρέπει να προσμετρείται με το πολιτικό ή κομματικό όφελος ενόψει επερχόμενων τότε και σήμερα εκλογών αλλά με το κόστος και τις συνέπειες επί της εθνικής άμυνας και ασφαλείας που είναι πολύ μεγάλες.

Υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσε όντως να ήταν σωστή η διατύπωση του προέδρου ότι «αναβαθμίζουμε την επιχειρησιακή ικανότητα του στρατού μας με προσλήψεις επαγγελματιών». Ωστόσο η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Πρώτο οι αριθμοί των προσληφθέντων επαγγελματιών δεν είναι αρκετοί για να συμπληρώσουν το κενό σε ανθρώπινοι δυναμικό που δημιουργείται ένεκα της άμεσης και δραστικής μείωσης της θητείας κατά δέκα μήνες – χωρίς τεχνολογικά και εξοπλιστικά αντισταθμίσματα – καθώς και του μειωμένου ρυθμού γεννητικότητας και του γεγονότος ότι αρκετοί Σ.Ο. εγκαταλείπουν τη δύναμη ανακαλύπτοντας πως οι συμπεριφορές και τα δεδομένα απασχόλησης δεν είναι αυτά που ανάμενα ή τους είχαν υποσχεθεί. Δεύτερο, ένας επαγγελματίας στρατιώτης θα μπορούσε πράγματι να αποδώσει καλύτερα από ένα κληρωτό σε ορισμένους τομείς μετά από κάποιο χρονικό διάστημα υπηρεσίας – όχι βέβαια σπαταλώντας τη προσφορά του π.χ. σε σκοπιές, αγκαρίες και μαγειρεία. Και αυτό με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν «επιστημονικά» σωστή πρόσληψη, στελέχωση και διάθεση των απαραίτητων εφοδίων, όπως και επαρκής χρόνος για εκπαίδευση – πράγματα που δύσκολα μπορούν να βρεθούν στην ελλιπώς εξοπλισμένη, ανεπαρκώς οργανωμένη και επικίνδυνα υποστελεχομένη Ε.Φ.Τρίτο με τις επικρατούσες συνθήκες η Ε.Φ. για να φτάσει στα αριθμητικά επίπεδα παλαιότερων εποχών χρειάζεται όχι 3.000 Σ.Ο. αλλά προσλήψεις πέραν των 6.000 και ακόμη άλλους τόσους για να γίνει υποφερτή η σύγκριση με τις 43.000 των κατοχικών δυνάμεων.

Κι ενώ η κατάσταση στην Ε.Φ. έχει ως αναφέρεται πιο πάνω, η οικονομική κρίση αλλά και οι προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής έχουν υποβαθμίσει τον τομέα της άμυνας σε άνευ προηγούμενου επίπεδα – από τα μέσα της δεκαετίας του ’80: Οι αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό επί του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) είναι σήμερα από τις χαμηλότερες που υπήρξαν ποτέ. Απορροφούνγύρω στο 1,6% του ΑΕΠσε σύγκριση με 7,4% το 1992/93, 4,1% το 2000 και 2% το 2010 αλλά ούτε και υλοποιούνται. Καμία αξιόλογη αγορά οπλισμού δεν έχει πραγματοποιηθεί. Μάλλον μειώσεις σε άρματα μάχης και σε κάποια πυροβόλα έχουν σημειωθεί. Μετ’ εμποδίων αντιμετωπίζονται ζητήματα συντήρησης υφιστάμενων οπλικών συστημάτων ή και εξασφάλισης ανταλλακτικών. Πολεμικό υλικό περιέρχεται σε αχρηστία ένεκα φυσιολογικής φθοράς, τα δε υπάρχοντα αποθεματικά ουδόλως δύνανται να κριθούν ως ικανοποιητικά. Αναπόφευκτα τα στοιχεία αυτά επηρεάζουν τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά τον αμυντικό τομέα. Επιδρούν αρνητικά στον ήδη δυσμενέστατο συσχετισμό δυνάμεων με τα κατοχικά στρατεύματα της Τουρκίας και πλήττουν σημαντικούς πυλώνες του δόγματος και της κύριας αποστολής της Ε.Φ. και ασφαλώς την οποιασδήποτε «αποτρεπτική ικανότητα» και «διαπραγματευτικήισχύ»της Κυπριακή Δημοκρατίας.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω δεδομένων τίθεται το εξής ερώτημα: Πώς έχει διαμορφώσει αυτήν την ωραιοποιημένη και μη ρεαλιστική εικόνα για την άμυνα και την Ε.Φ.ο πρόεδρος της Δημοκρατίας; Από πού προκύπτειο «εκσυγχρονισμός»της άμυνας όπου «βιώνουμε», λέει, τον «ποιοτικό μετασχηματισμό» και «αναβάθμιση της επιχειρησιακής ικανότητας του στρατού μας»; Από πουβλέπει ότι επιτυγχάνεται «αποτρεπτική δύναμη που μας δίνει ισχύ στις διαπραγματεύσεις», «διασφαλίζοντας» μάλιστα «τις νέες ανάγκες της ενεργειακής ασφάλειας που απαιτεί μια κυρίαρχη χώρα»; Δυστυχώς, με την πλήρη και αδιαμφισβήτητη τουρκική αεροπορική και ναυτική υπεροχή στην περιοχή, με παντελώς ανύπαρκτες αντίστοιχες κυπριακές στρατιωτικές δυνάμεις και υποβαθμισμένο το υπόλοιπο δυναμικό, με την Ελλάδα - για την οποία καμία αναφορά δεν γίνεται στις δηλώσεις - να αδυνατεί ένεκα απόστασης και μέσων να βοηθήσει, ο στόχος αυτός είναι εξωπραγματικός. Οι διακηρύξεις λοιπόν και επισημάνσεις του προέδρου για την άμυνα και την ΕΦ απέχουν από την πραγματικότητα και αποτελούν μάλλον ευσεβοποθισμό. Η άμυνα για να αναβαθμιστεί χρειάζεται πόρους και ασφαλώς συνεπή, μακροπρόθεσμο και σοβαρό προγραμματισμό και όχι ευκαιριακούς χειρισμούς για την προσκόμιση πολιτικών οφελών από τους εκάστοτε κρατούντες.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Πέμπτη, 07 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017 ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Πυροβολικού, σε συνεργασία με το Κέντρο Αίματος Λευκωσίας διοργανώνουν εθελοντική αιμοδοσία, στο οίκημα του Συνδέσμου στην Οδό Αθηνάς 15, 1017 Λευκωσία. Είναι πλησίον της Πύλης Αμμοχώστου δίπλα από το κέντρο Στέκι της Χρυσαλινιώτισσας.

Η αιμοδοσία θα ξεκινήσει στις 05:00 μ.μ. και θα ολοκληρωθεί στις 08:00 μ.μ. εκτός εάν υπάρχει ακόμα προσέλευση.
Παρακαλούνται όλοι οι έφεδροι Πυροβολητές καθώς και οποιοσδήποτε άλλος επιθυμεί, που δεν έχει πρόβλημα υγείας, να δώσει αίμα και έτσι να βοηθήσει έμπρακτα τους πάσχοντες συνανθρώπους μας. Είναι γνωστό ότι παρατηρούνται συχνά σοβαρές ελλείψεις στην Τράπεζα Αίματος και η κάθε σταγόνα αίματος είναι πολύτιμη!
Μετά την αιμοδοσία ακολουθεί δεξίωση με σουβλάκια και ποτά (χυμούς, νερό, αναψυκτικά, κλπ).

Για πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του συνδέσμου στο www.pyrovolitis.org.cy ή τηλεφωνήστε στο 99770871 ή 99322139.
Παρακαλούμε και προσβλέπουμε στη συμμετοχή όλων.

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Λέμε ΕΛΔΥΚ και εννοούμε Ελληνική Δύναμη Κύπρου.

Αν ψάξει κανείς στο Διαδίκτυο θα βρει τα εξής:
«Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας».

Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960, με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης – Λονδίνου. Το Στρατόπεδό της έμεινε στον ίδιο χώρο μεταξύ Αγ. Δομετίου και Γερόλακκου, για 14 συναπτά έτη ΑΚΡΙΒΩΣ, ήτοι από την άφιξή της μέχρι την κατάληψή του από τους Τούρκους την 16/8/74 (κατά σύμπτωση ίδια ημερομηνία με την άφιξή της στο νησί). Ακολούθως εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κλήρου. Yπάγεται τέλος, στον Α' Υπαρχηγό του ΓΕΣ.
Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι. Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή ενώ χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από το σύνολο των Ελλήνων Κυπρίων».

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποτελεί την «αφρόκρεμα» του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, αμέσως μετά από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Και αυτό διότι είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση υποτυπώδους επιφυλακής, παρόμοιας με αυτήν που βρίσκονται όλες οι παραμεθόριες μονάδες εκστρατείας, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι θα πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεται σε σενάρια «Μάχης» καθημερινά, πάντα με πραγματικά πυρά, σε κανονικές συνθήκες «πολέμου», για την αποτροπή πιθανής προέλασης του κατακτητή εχθρού, αν και ποτέ αυτός το τολμήσει.
Η διαφορά της με την Εθνική Φρουρά είναι ότι δεν διαθέτει εφεδρείες, δεν διαθέτει την δυνατότητα επιστράτευσης και γνωρίζει ότι αν κληθεί, θα πρέπει «να βγάλει μόνη της τα κάστανα από την φωτιά».

image14

Η Ιστορία της λίγο πολύ γνωστή. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία της:

• Η ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο Λιμάνι της Αμμοχώστου από το Αρματαγωγό «Αλιάκμων», αποτελούμενη από την Διοίκηση με πρώτο Διοικητή της, τον Σχη (ΠΖ) Διονύσιο Αρμπούζη με το Επιτελείο του, καθώς και το 1ο και 2ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Μαζί τους αποβιβάστηκε και ο Λόχος Υποστήριξης της και ο Λόχος Διοικήσεως της. Συνολική δύναμη 950 άνδρες που υπήχθησαν άμεσα στο Τριμερές Στρατηγείο. Το θεωρητικά και μόνον, αντίπαλο δέος της ΕΛΔΥΚ, η ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) εγκαταστάθηκε σε Στρατόπεδο που γειτνίαζε με αυτό της Ελληνικής Δύναμης. Και η ΤΟΥΡΔΥΚ υπήχθη στο Τριμερές Στρατηγείο.

• Την 21 Δεκεμβρίου 1963, ξεκίνησαν στην Λευκωσία και επεκτάθηκαν σε όλες τις πόλεις και χωριά της Κύπρου, οι αιματηρές ταραχές των δύο κοινοτήτων, της Ελληνικής και της τουρκογενούς, ταραχές που έμειναν γνωστές στην Ιστορία ως «Τουρκανταρσία». Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η χάραξη από τους Άγγλους στις 30/12/1963 της γνωστής σε όλους πλέον «πράσινης γραμμής» που έκτοτε χωρίζει την Λευκωσία στα δύο (με διαφοροποιήσεις στα όρια που δημιούργησε η εισβολή του 1974). Το όνομα «πράσινη γραμμή» προήλθε από το πράσινου χρώματος στυλό που χρησιμοποίησε Στρατηγός Young, που ήταν ο Άγγλος Διοικητής των Βρετανών «ειρηνευτών», για να χαράξει πάνω στον Χάρτη, την διαχωριστική γραμμή. Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ απετράπη, την τελευταία στιγμή, μετά από ...Βρετανική παρέμβαση. Όμως εκείνη την εποχή η Κύπρος ήταν «καζάνι που έβραζε» και τα επεισόδια μεταξύ των δύο κοινοτήτων διαδέχονταν το ένα το άλλο.

• Τον Μάρτιο του 1964, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο μόνιμος Επιλοχίας (ΠΖ) Σ. Καραγιάννης.

• Στις 27/3/1964 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, γνωστή ως ΟΥΝΦΙΚΥΠ (UNFICYP), η οποία συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ, αφού 20 ημέρες προηγουμένως οι Τουρκογενείς της Πάφου χτύπησαν σε ώρα αιχμής την αγορά της πόλεως, σκοτώνοντας ανυποψίαστους Κύπριους πολίτες. Αμέσως οι Κύπριοι, απάντησαν με αντίποινα, που επέβαλαν πλέον την άφιξη Ειρηνευτικής Δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

• Την εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε, τίναξε στον αέρα η στυγερή δολοφονία αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, της 11ης Μαΐου 1964. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του ΥΠΕΘΑ, αυτή η τριπλή δολοφονία έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
«Την 14.30’ της 11/5/1964, τρεις Έλληνες αξιωματικοί, υπηρετούντες στην Ελληνική Δύναμιν Κύπρου, ο Ταγματάρχης ΠΖ Πούλιος Δημήτριος, ο Λοχαγός ΜΧ Καποτάς Βασίλειος και ο Λοχαγός ΠΖ Ταρσούλης Παναγιώτης επιστρέφοντες εις Λευκωσίαν δι’ αυτοκινήτου μέσω Αμμοχώστου, εισήλθον εκ λάθους εις τον τουρκικόν τομέα της Αμμοχώστου. Αντιληφθέντες της πλάνην των, προσεπάθησαν να οπισθοχωρήσουν, αλλά συνελήφθησαν υπό 5μελούς περιπόλου Τουρκοκυπρίων, εξ ων 4 έφερον στολήν, ο δε πέμπτος πολιτικήν περιβολήν, οι οποίοι και εζήτησαν τας ταυτότητάς των. [...] Μετά την επίδειξιν της ταυτότητός των, ο άνευ στολής άτακτος Τουρκοκύπριος, τους επυροβόλησεν με βολήν οπλοπολυβόλου, φονεύσας τον Τχην Πούλιον Δ., τον Λγόν Καποτά Β. και τον οδηγόν του αυτοκινήτου Ελληνοκύπριον Αστυνομικόν Παντελίδην Κ., υιόν του Αστυνομικού Διευθυντού Λευκωσίας Παντελίδην Μ. και τραυματίσας βαρύτατα τον Λγον Ταρσούλην Π.
Τα πτώματα των τριών φονευθέντων καθώς και ο τραυματισθείς Λοχαγός παρελήφθησαν από τον Ερυθρόν Σταυρόν και παρεδόθησαν την 15.30’ εις το Νοσοκομείον Αμμοχώστου. [...] Είναι απολύτως βέβαιον ότι οι εν λόγω αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ πυροβολήθησαν εν ψυχρώ. Εις το σώμα του Τχου Πούλιου ευρέθησαν 17 σφαίρες.»
Το όνομα του Τχη (ΠΖ) Δημ. Πούλιου έφερε το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την περίοδο της άνανδρης Τουρκικής Εισβολής το 1974.
Το όνομα του Λγού (ΜΧ) Βας. Καποτά δόθηκε στο μεγάλο Στρατόπεδο της ΕΦ στην Λευκωσία, το γνωστό ως ΒΜΗ (British Military Hospital).

• Το 1974 κατά το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η ΕΛΔΥΚ δεν έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Άσκησε μόνο υπό την επίβλεψη του Υποδιοικητή της, καθήκοντα Αστυνόμευσης στις περιοχές του Προεδρικού και του Αεροδρομίου.

• Κατά την άνανδρη Τουρκική Εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 20/7/74 η ΕΛΔΥΚ ήταν η πρώτη Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα που δέχθηκε τις πρώτες βόμβες από την Τουρκική αεροπορία. Οι απώλειες ήταν σχετικά μικρές διότι ο παρών την προηγουμένη το βράδυ στην σύσκεψη στο ΓΕΕΦ Υποδιοικητής της Ανχης (ΠΖ) Κων. Παπαγιάννης, αντιληφθείς μπροστά στην οθόνη του ραντάρ ότι η αποβατική δύναμη κατευθυνόταν προς Κερύνεια και όχι προς Αμμόχωστο, όπως επέμενε ο εκτελών χρέη Α/ΓΕΕΦ, πραξικοπηματίας Ταξχος Μιχαήλ Γεωργίτσης και τα «παπαγαλάκια του» (και ειδικά αυτός ο Ταγματάρχης που είπε το γνωστό πλέον «Κύριοι πάτε για ύπνο»!), ζήτησε από τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) Νικόλαο Νικολαΐδη, όπως διατάξει την μονάδα να ακροβολιστεί στους χώρους διασποράς, όπως και έγινε, αλλά δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος της, μόνο σε χώρους εντός του τεράστιου Στρατοπέδου. Κάποιες διμοιρίες καλύφθηκαν σε κοντινό αλσύλλιο, σε ημιτελή ορύγματα μάχης. Παρά ταύτα, οι Τουρκικές βόμβες προκάλεσαν κατά βάση μόνο υλικές ζημιές, κύρια στις εγκαταστάσεις της Μονάδος με πρώτο και καλύτερο το Διοικητήριο και ακολούθως τον Λόχο Βαρέων Όπλων. Απολογισμός απωλειών σε άνδρες: 3 νεκροί και 15 τραυματίες.
Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας της εισβολής, ο Α/ΓΕΕΦ διέταξε τον υπό διοίκησή του πλέον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιτεθεί κατά του Κιόνελι. Το αιτιολόγησε ως διαταγή από το Α/ΕΔ της Αθήνας και δη από την ΔΙΚ.
Οι Ελδυκάριοι με 4 λόχους, υποστηριζόμενοι από Ίλη αρμάτων Τ-34/85, επιτέθηκαν πεζή σε βάθος 3,5 χλμ αποψιλωμένου κάμπου, προκειμένου να καταλάβουν τις 3 σειρές μονίμων πολυβολείων των Τούρκων (άριστα παραλλαγμένων) και να καταλάβουν το Κιόνελι. Σημειωτέον ότι σε αυτήν την επίθεση κατά παράβαση κάθε στρατιωτικής λογικής, ο επιτιθέμενος (λόχοι ΕΛΔΥΚ) υστερούσε κατά του οχυρωμένου αμυνόμενου (Τούρκοι) σε μια αναλογία 1:4,5 (!!!). Οι πλευρικές επιθέσεις που προβλέπονταν από μονάδες της ΕΦ κατά του Κιόνελι και κύρια από Άγ. Ερμόλαο (301 ΤΕ) και Γερόλακκο (Οπαδοί Λυσσαρίδη) προς υποβοήθηση του εγχειρήματος της ΕΛΔΥΚ δεν έγιναν ποτέ! Η ΕΛΔΥΚ αφέθηκε μόνη της να καταλάβει το Κιόνελι. Μέσα σε κόλαση όλμων και διασταυρωμένων πυρών κατάφερε και πέρασε την πρώτη σειρά πολυβολείων, αλλά καθηλώθηκε μπροστά στην δεύτερη, διότι κάποια άρματα που την υποστήριζαν έπεσαν μέσα στην αντιαρματική τάφρο «Τσινάρ» και λόγω της χαμηλής ισχύος στρέψης της ερπύστριας εξ αιτίας της παλαιότητας των κινητήρων τους, δεν κατάφεραν να απεγκλωβισθούν και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους. Με τον φόβο της αεροπορικής προσβολής με το πρώτο φως της ημέρας, οι επιτιθέμενες μονάδες της ΕΛΔΥΚ διετάχθησαν να απαγκιστρωθούν, λίγο πριν ξημερώσει. Ο απολογισμός; 8 νεκροί, 11 αγνοούμενοι και 17 τραυματίες.
Σημαντική σημείωση: Μεγάλο μέρος των ανδρών που ανέλαβαν αυτήν την ηρωική επίθεση στο Κιόνελι, ήταν νέοι Ελδυκάριοι που είχαν αφιχθεί στην Μονάδα μόλις το προηγούμενο βράδυ!

21291797 1305511266243002 549784326 n

• Κατά τον Αττίλα ΙΙ η ΕΛΔΥΚ δημιούργησε τον ΑΘΛΟ της Ιστορία της. Την ΕΠΙΚΗ Μάχη Υπεράσπισης του Στρατοπέδου τους. Σε αυτήν την Μάχη, 317 άνδρες (2ος Λόχος ΤΦ, 4ος Λόχος ΤΦ, μέρος του Λόχου Διοικήσεως και διμοιρία όλμων του Λ.Β.Ο.) υπό τις διαταγές του Ανχη (ΠΖ) Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που μόλις είχε αναλάβει Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης (ο Υποδιοικητής κατά το Πραξικόπημα και τον Αττίλα-1 Ανχης (ΠΖ) Κων/νος Παπαγιάννης διετάχθη να επαναπατρισθεί), αντιμετώπισαν επιτυχώς για περίπου 60 ώρες, 6.900 πάνοπλους Τούρκους και τουρκογενείς της Λευκωσίας, υποστηριζόμενους από μια ενισχυμένη Επιλαρχία μέσων αρμάτων (περί τα 60 άρματα Μ-47 και Μ-48), Πυροβολικό και Αεροπορία. Μια αναλογία 1:22 (!!!) Και άντεξε από τις 05.45 της 14/8/74 έως και τις 16.10’ της 16/8/74 που αποχώρησε ο τελευταίος Έλληνας ένστολος από το Στρατόπεδο, μαζί με τον επικεφαλής τους Αντισυνταγματάρχη. Το Στρατόπεδο δεν θα έπεφτε, αν για τελείως ανεξήγητο λόγο, δεν έπαυαν οι ανασχετικές βολές της 187 ΜΠΠ που το υποστήριζε και κρατούσε τα τουρκικά άρματα σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Με την παύση της υποστήριξης από το Πυροβολικό τα άρματα των Τούρκων κατάφεραν και πέρασαν το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης της ΕΛΔΥΚ, οπότε με κίνδυνο να εγκλωβισθούν οι πάντες ο επικεφαλής Υποδιοικητής τους, διέταξε «απαγκίστρωσιν εν ημέρα και υπό την ισχυράν πίεσιν του εχθρού» την 13.25’.
Κατά την Μάχη του Στρατοπέδου, που εν πολλοίς ήταν και η αιτία να παραμείνει η Λευκωσία στα προ της εισβολής όρια της, καθόσον 6,900 Τούρκοι στρατιώτες κρατήθηκαν μακριά από αυτήν μέχρι 4 ώρες προ της κατάπαυσης του πυρός. Οι πάντες αντιλαμβάνονται τι θα είχε συμβεί αν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το Στρατόπεδο από τις 14/8.
Τα μαχόμενα πιο Β.Α. Τάγματα της ΕΦ υπό τον Ταγματάρχη (ΠΖ) Δημήτριο Αλευρομάγειρο και τον Λοχαγό Ιωάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) ήτοι το 336 ΤΕ, ο 1/211 ΤΠ, το 212 ΤΠ (που υποστήριζε την ΕΛΔΥΚ υπό τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλείδη), τμήματα του 386,391 και 399 ΤΠ, θα δέχονταν επίθεση από τα νώτα τους, πέραν αυτής που δέχονταν κατά μέτωπο και θα κατέρρεαν. Με ότι αυτό θα σήμαινε για την Λευκωσία.
Για αυτό την Μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ η Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία την διδάσκει ως την «πιο άνιση μάχη των νεώτερων χρόνων». Ο απολογισμός της περί τους 90 νεκρούς και αγνοούμενους. Οι αγνοούμενοι με βάση πρόσφατα ευρήματα κατά την γνώμη μου ήταν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Η συλλογή των νεκρών που επετράπη την Κυριακή 18/8/74 αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι αποκεφάλισαν αρκετούς νεκρούς ΕΛΔΥΚάριους προκειμένου να φωτογραφηθούν με τα κομμένα κεφάλια των Ηρώων μας, μπροστά στην Κεντρική Πύλη του καταληφθέντος Στρατοπέδου!

• Την επόμενη μέρα άντρες της ΕΛΔΥΚ παρόλο που ίσχυε κατάπαυση του πυρός, τέθηκαν ως ενίσχυση των προσβληθέντων υπό των Τούρκων ολιγάριθμων μαχόμενων τμημάτων της 21 ΕΑΝ της ΕΦ, στην περιοχή της Δένειας.

• Ερχόμενοι στο σήμερα τα δύο Στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ στην Μαλούντα φέρουν τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων Λοχαγών της, Σωτήριου Σταυριανάκου (ΜΧ) και Βασίλειου Σταμπουλή (ΠΖ). Το τρίτο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην Αθαλάσσα.

21291966 1305511262909669 699578342 n

Θα σας διηγηθώ ένα πρόσφατο συμβάν που ήμουν παρών.
Κάθομαι και ακούω τον σημερινό Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να ομιλεί με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μ/Κ Τάγματος, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή του:
«Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974, που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του».
Λόγια Λεβέντη Διοικητή...

Οι άντρες και γυναίκες της ΕΛΔΥΚ αποτελούν εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974. Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. - Πηγή: Εφημερίδα Η Μάχη

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Κων/νος Αλεξ. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Το επΙσημο ιματΙδιο του αειμνήστου Ταξχου ε.α. Παν. Σταυρουλοπουλου με τα διακριτικά του βαθμού του το 1974, δηλαδή αυτά του Ανχη ΠΖ που μου το είχε δωρίσει το 2016 το καλοκαίρι, κοσμεί τον ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ - ΑΓ.ΠΑΥΛΟΥ στον Αγ.Δομέτιο Λευκωσιας, μετά την αποδοχή της προσφοράς μου (να το δωρίσω με την σειρά μου στο Σωματείο) από τον Πρόεδρο του, Κυπριανό Παπαδόπουλο.

21192512 1300896593371136 2626551055431552922 n

Ειναι μια εμπρακτη αποδειξη της ευγνωμοσυνης των Ελληνων του Αγ.Δομετιου στον Αγωνα και την Θυσια των ανδρων της ΕΛΔΥΚ, εκφρασθείσα στο προσωπο του Αρχηγου τους.
ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ 317 ΓΕΝΝΑΙΩΝ.

21192781 1300911023369693 2587439283941514968 n

Το ιματιδιο μου το ειχε δωρισει ο αειμνηστος κ.Ταξχος περυσι, περιπου τετοιες μερες, όταν ετοιμαζαμε να δώσουμε στην ΕΛΔΥΚ την στολή του για το Μουσείο της. Μου είχε πει δίνοντας μου το: "Να πάρε αυτό εσύ για να μην με ξεχασεις" (εννοώντας όταν πεθάνει - λες και υπηρχε περιπτωση τετοιος Αντρας να ξεχαστει ποτε! Ιδιως απο μενα! Που τον αγαπησα και τον τίμησα σαν πατέρα μου!)
ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ KAI ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΙ ΤΟΥ 1974.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ.

Write on Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αίτημα για να δοθούν τα ονόματα των δύο Ηρώων της Κύπρου, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, αλλά και του Καταδρομέα Μανόλη Μπικάκη σε κόμβους του Βόρειου Οδικού Άξονα του νησιού, κατέθεσε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης η παράταξη Ελληνική Αυγή για την Κρήτη, με επικεφαλής τον Περιφερειακό Σύμβουλο Γιώργο Σπυρόπουλο.

Συγκεκριμένα, στην πρότασή της η παράταξη, αναφέρει τα εξής:
«Αιτούμαστε την δυνατότητα ονοματοδοσίας σε κόμβους του Β.Ο.Α.Κ των νεκρών Κυπρίων Ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού που έπεσαν νεκροί από τα δολοφονικά πυρά Τούρκων στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1996! Επίσης να ονομαστούν κόμβοι του Β.Ο.Α.Κ εις μνήμην ,και προς τιμήν των νεκρών Καταδρομέων και στρατιωτών αγνοουμένων της Κύπρου που τα οστά τους επέστρεψαν τον τελευταίο χρόνο στην πατρώα Κρητική γη!

Επίσης το ίδιο να γίνει και με τον αείμνηστο καταδρομέα Εμμανουήλ Μπικάκη, για την δράση του στη δεύτερη φάση της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο τομ Αύγουστο του 1974, όταν στάθηκε μαζί με συναδέλφους του απέναντι στα άρματα μάχης των Τούρκων και με τις εύστοχες βολές τους τα κράτησαν μακριά από τη Λευκωσία!

Η ονοματοδοσία θα μπορούσε να γίνει ως εξής:
Κόμβος Ταυρωνίτη - Νεκρών ηρώων καταδρομέων Κύπρου 1974.
Κόμβος Χερσονήσου - Δολοφονημένων ηρώων Ισαάκ Σολωμού!

Κανείς δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται!
Ελληνική Αυγή για την Κρήτη».

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter