Write on Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

21 Ιουλίου 2012! Μακριά από τα φώτα, μακριά από τη βουή και τον αχό, οι Πολεμιστές τής Α' ΜΚ συναντήθηκαν για πρώτη φορά με ένα κερί στο χέρι για νά θυμηθούν και να τιμήσουν τούς συμπολεμιστές τους, τούς ηρωικούς νεκρούς τους πού τούς προσέχουν από εκεί ψηλά.
21 Ιουλίου 2014, στις 20:00 οι Πολεμιστές τής Α' ΜΚ, θα συναντηθούν πάλι εκεί, στο Άγαλμα τού Παπάγου, απέναντι από το ΥΕΘΑ για να θυμηθούν και να τιμήσουν τούς συμπολεμιστές τους, και να αφηγηθούν με το δικό τους μοναδικό τρόπο, ότι ανασυρθεί από τη μνήμη τους από εκείνη την εποχή και να μοιραστούν την Ιστορία τους με κάποιους πού σέβονται και τιμούν τα Ιερά και τα Όσια τής Φυλής.
Η κίνηση αυτή, δεν έχει καμία σχέση με συλλόγους ή σωματεία. Πρόκειται για μια κίνηση μακριά από τούς τύπους και τα πρωτόκολλα, αυθόρμητα, μόνο με ένα κερί στα χέρια!

Την παραπάνω συγκινητική ανάρτηση έκανε στο facebook ο Ταξίαρχος ε.α. Ιωάννης Τζιάκης.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Βουλγαράκης

Εμείς που ζήσαμε τα γεγονότα (έστω και με την τότε παιδική αφέλεια μας), Εμείς που υπηρετήσαμε στη μαρτυρική Μεγαλόνησο και μας πληγώνουν τα εχθρικά συρματοπλέγματα και η προκλητική σημαία του εισβολέα, Εμείς που κάτσαμε και φάγαμε δίπλα στη δύστυχη μάνα, που 40 χρόνια τώρα στρώνει το τραπέζι βάζοντας μια καρέκλα και ένα σερβίτσιο παραπάνω, για τον αγνοούμενο γιο της, Εμείς που - κατά παραγγελία του πατέρα μας - ψάχναμε με αγωνία και δακρυσμένοι το απέραντο νεκροταφείο στην Λευκωσία, για να βρούμε την ταφόπλακα για το σκοτωμένο Κρητικόπουλο το χωριανάκι του, Εμάς που πάγωσε το αίμα μας, νοιώθοντας το χρόνο να σταματά, όταν αντικρίσαμε την εφιαλτική ουδέτερη αποστρατικοποιημένη ζώνη, Εμείς που ορκιστήκαμε να ξαναγυρίσουμε σ' αυτό τον τόπο, ΜΟΝΟ όταν θα μπορέσουμε να πάμε ελεύθερα στα ματωμένα χώματα, Εμείς που πάντα δακρύζουμε όταν θυμούμαστε και γράφουμε για την μεγαλύτερη πληγή του Ελληνισμού, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ όχι μόνο να μη ξεχνούμε, αλλά και να μεταδίδουμε τη μνήμη και τα αισθήματα μας ... στους νεότερους!

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή.

Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Κώστας Χατζηαντωνίου

Παραμονή του Προφήτη Ηλία, νύχτα του 1974. Στα πρόσωπα όλων γραμμένη η αγωνία για όσα μαθαίνανε, το πανηγύρι έμοιαζε παράταιρο. Για μας η Κύπρος ήτανε πάντoτε κοντά. Κατεβήκαμε γρήγορα από το λόφο του Φιλερήμου στο σπίτι, ο πατέρας στο ραδιόφωνο ακούει Λονδίνο και Ντώυτσε Βέλλε. Το ξέρανε όλοι. Ο τουρκικός αποβατικός στόλος πλησίαζε τις ακτές της Κύπρου. Κι όμως. Υπήρχαν κι αυτοί που δεν θέλανε να το ξέρουν. Και τότε και τώρα.

Η πλήρης αδράνεια εν όψει του εμφανούς κινδύνου, η απίστευτη ανικανότητα για την εκτίμηση της κατάστασης και λήψη των αναγκαίων μέτρων δεν ήταν γεγονότα τυχαία. Οι μονάδες αποκοιμίζονταν συνειδητά από το Επιτελείο που καθησύχαζε ακόμη και τους διοικητές των ταγμάτων πρώτης γραμμής. Μάταια φωνάζανε οι σταθμοί έγκαιρης ειδοποίησης, οι διευθύνσεις πληροφοριών: Οι Τούρκοι φτάνουν! Στις πέντε το πρωί τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν ελληνοκυπριακούς στόχους. Πέφτουν οι πρώτοι αλεξιπτωτιστές στο θύλακα της Λευκωσίας στο Κιόνελι και τα αποβατικά κινούνται προς την ακτή ενώ χαράζει. Ο πρώτος καταπέλτης αποβατικού πέφτει στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας. Οι άνδρες αποβιβάζονται με άνεση μεγαλύτερη και από εκτέλεση άσκησης. Κατέρχονται σε μπουλούκια, μέσα σε σύγχυση και σ' έναν αιγιαλό πλάτους 200 μ. Τόσο σίγουροι ήσαν για την έλλειψη αντίστασης. Πράγματι, με εξαίρεση τις ριπές λιγοστών γενναίων που αυτοβούλως αμύνονταν, μόλις στις 10 το πρωί άρχισε να δέχεται πυρά το προγεφύρωμα, όταν εμφανίστηκε στην περιοχή το 251 τάγμα πεζικού του (αγνοούμενου ακόμη) Κουρούπη.

Στη Ρόδο είχαμε την τύχη ν' ακούμε απευθείας το ΡΙΚ. Νιώθαμε τον παλμό της συμφοράς καθώς τα ψέματα του χουντικού ραδιοφώνου κάπως μετριάζονταν. Δεν ξέραμε βέβαια πως ο Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνος (που το βράδυ της 19ης άνετος κοιμόταν στο θέρετρο του Αγ. Ανδρέα) όταν ενημερώθηκε ότι ενεργείται απόβαση θα πει (ένορκη κατάθεση αντιπλοίαρχου Νικολόπουλου) ότι «η Τουρκία χτυπά την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς». Η ΕΛΔΥΚ, για κάθε ενέργεια της οποίας απαιτείται διαταγή της Αθήνας, ολιγωρεί, χάνονται πολύτιμες ώρες. Όταν η Εθνοφρουρά αναλαμβάνει να αμυνθεί, είναι αργά. Η ταυτόχρονη αντιμετώπιση θυλάκων και απόβασης απαιτούσε επιστράτευση, η Εθνοφρουρά των 10.000 ανδρών δεν μπορούσε συγχρόνως και τον επιθετικό ελιγμό κατά των θυλάκων και κατά των εισβολέων να ενεργήσει. Μια μερική επιστράτευση την προηγούμενη και μια έξοδος στους χώρους διασποράς, θα επέτρεπε το πρωί της 20ης Ιουλίου να υπάρχουν τα προβλεπόμενα δύο τάγματα στον χώρο απόβασης και την Κυρήνεια, θα είχε κάνει δυνατό να οργανωθεί επάκτιο πυροβολικό, θα είχε δώσει τη δυνατότητα ειδικά στις κομβικής σημασίας τρεις μοίρες καταδρομών να είναι έτοιμες να επιτεθούν αμέσως στο βόρειο ορεινό τμήμα του θυλάκου στον Πενταδάχτυλο, αντί να παραμένουν τραυματισμένες από το πραξικόπημα ακόμη στη Λευκωσία. Και κυρίως, οι μονάδες που έσπευδαν το πρωί της εισβολής να βγουν από τα στρατόπεδα, δεν θα είχαν δεχθεί τα καταστρεπτικά πυρά της τουρκικής αεροπορίας.

Η Κύπρος είχε παραδοθεί στη σφαγή και την ίδια ώρα στην Αθήνα η στρατιωτική ηγεσία και το «υπουργικό συμβούλιο» των ασπαλάκων συνέρχονταν, κουβέντιαζε και κήρυσσε γενική επιστράτευση. Και τότε, ο «πρόεδρος της δημοκρατίας» Γκιζίκης, οι μεγαλόσχημοι υπουργοί και στρατηγοί, ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Μπονάνος οι αρχηγοί των Επιτελείων (Γαλατσάνος, Παπανικολάου, Αραπάκης), άβουλα ανθρωπάκια ως τότε στα χέρια του ταξιάρχου Ιωαννίδη, θα του αντιταχθούν για τον ίδιο λόγο που τον υπάκουαν. Για τη σωτηρία του ασήμαντου τομαριού τους. Η αντίστροφη μέτρηση για την πτώση της χούντας άρχιζε. Ήταν άχρηστη πια στους πάτρωνές της. Τώρα έπρεπε να αποφευχθεί ο ελληνοτουρκικός πόλεμος που θα διέλυε τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Σαράντα χρόνια μετά ξέρουμε, όσο και αν το μαύρο μέτωπο νεοφιλελευθερισμού και κρατικής αριστεράς το αποκρύπτει για να υπηρετήσει έναν ακόμη συμβιβασμό: Η 20η Ιουλίου απέδειξε ότι ο Αττίλας τόσο από πλευράς σχεδίου όσο και εκτέλεσης αποδείχθηκε απίστευτα πρόχειρος και ερασιτεχνικός. Αποβιβάστηκε ευχερώς επειδή δεν συνάντησε αντίσταση. Δεν διέθετε επαρκείς και κατάλληλες δυνάμεις, δεν μερίμνησε για τον απαιτούμενο στρατηγικό εδαφικό χώρο, αδρανώντας τραγικά και τρέμοντας την πρώτη νύχτα της εισβολής νυχτερινή αντεπίθεση της Εθνοφρουράς. Ζητούσε απεγνωσμένα ενισχύσεις που χρειάζονταν 48 ώρες για να φτάσουν: να η προσφορά της «εκεχειρίας» της 22ας Ιουλίου: σταθεροποιήθηκε και ενισχύθηκε (πάλι χωρίς ενόχληση) με άρματα και νέες δυνάμεις το προγεφύρωμα που θα επεκτείνεται συνεχώς τις μέρες των συνομιλιών στη Γενεύη. Και βέβαια, «πέφτει» η χούντα.

Τη νύχτα της 23ης Ιουλίου οι Έλληνες με κεράκια στα χέρια γιορτάζουν το τέλος της εφτάχρονης ευτέλειας. Ο Κίσινγκερ ανασαίνει τώρα με ανακούφιση. Με αμερικανική εποπτεία είχαν δοθεί οι σχετικές διαβεβαιώσεις και η τρίτη χούντα παρέδιδε την πολιτική εξουσία παραμένοντας επικεφαλής του στρατού - κι όχι βέβαια λόγω των μέχρι τότε θριάμβων της. Η εξέγερση του ένοπλου επιστρατευμένου λαού είχε αποφευχθεί. Η αλλαγή φρουράς φέρνει την «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Η νέα πολιτική ηγεσία κράτησε την υπόσχεσή της, δεν έθιξε ποτέ τους υπεύθυνους της τραγωδίας. Σαράντα χρόνια αργότερα οι πολιτικοί κληρονόμοι εκείνων που παρέδωσαν την Κύπρο στον πρώτο Αττίλα και εκείνων που ανέχτηκαν τον Αύγουστο τον δεύτερο Αττίλα, συγκυβερνούν και ξαναγράφουν την Ιστορία, ενώ μαζί με την ενσωματωμένη αριστερά αγωνίζονται σταθερά για τη νομιμοποίηση του εγκλήματος του 1974. Κι ίσως το καταφέρουν. Γιατί στην Κύπρο δεν ηττηθήκαμε στρατιωτικά. Ηττηθήκαμε πολιτικά και ηθικά. Και αυτό υπήρξε απείρως χειρότερο.

Για πολλά χρόνια διακήρυσσαν «δεν ξεχνώ» γιατί φοβούνταν ότι ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού, μέσα στην ηθική ανάταση της δημοκρατικής απελευθέρωσης, θα αξίωνε μια ιστορική απάντηση, θα επέβαλλε μια πολιτική και εθνικής απελευθέρωσης ή έστω ανένδοτης στάσης. Αυτό ακριβώς έτρεμε το μεταπολιτευτικό κατεστημένο. Να καταστεί στη λαϊκή συνείδηση η Κύπρος η λυδία λίθος που θα έσυρε τους πολιτικούς σε μια πορεία εθνικής αξιοπρέπειας. Τώρα, καθώς ο λαός αυτός εκφυλίστηκε οριστικά (πρώτα με τον καταναλωτισμό, τώρα με την ανέχεια) και δεν υπάρχει φόβος πραγματικής αντίδρασης, αποφαίνονται πως «ηττηθήκαμε το 1974» για να εκμαιεύσουν τη συναίνεση σε μια νέα εθνική ταπείνωση. Κανένα δάκρυ μάνας αγνοούμενου δεν μπορεί πια να ταράξει τη μίζερη ζωή αυτού του λαού και των αντάξιων ηγετών του. Γιατί δεν είναι πια η Κύπρος μακράν αλλά οι Έλληνες μακράν, πολύ μακράν απ' την Ελλάδα.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014 Κατηγορία ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ
Συνέντευξη στον Μανόλη Καλαντζή

Ο νέος υπουργός Άμυνας έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Μπορεί να μιλάει χωρίς να τον δεσμεύει ένα πολιτικό παρελθόν, που συνήθως λειτουργεί ως τροχοπέδη για τομές και συγκρούσεις με κατεστημένα. Ο Χριστόφορος Φωκαΐδης τοποθετήθηκε σε ένα υπουργείο με ειδικό πολιτικό βάρος, λόγω της φύσης του αντικειμένου του, αλλά και λόγω του μεγάλου κενού που άφησε στην πολιτική ο προκάτοχός του Τάσος Μητσόπουλος. Σε λίγο χρονικό διάστημα δείχνει να έχει εγκλιματιστεί πλήρως και οι πρώτες κινήσεις του φανερώνουν γνώση του στόχου και επιλογή της τακτικής επίτευξής του. Στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στον «Π» αποκαλύπτει ότι η Λευκωσία έχει θέσει θέμα άρσης του εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων από τις ΗΠΑ. Μάλιστα αναφέρει ότι αυτό έγινε κατά την επίσκεψη Μπάιντεν. Ταυτόχρονα σημειώνει πως η επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει την ερχόμενη εβδομάδα στην Κύπρο ο αναπληρωτής υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δείχνει μια αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον.

Αυτό είναι το αμυντικό δόγμα

Οι ένοπλες δυνάμεις δομούνται, στις περισσότερες των περιπτώσεων, σε κάποιο αμυντικό δόγμα, που δικαιολογεί και την ύπαρξή τους. Ποιο είναι το δόγμα της ΕΦ;

Η πατρίδα μας είναι ημικατεχόμενη και οι ένοπλες δυνάμεις της έχουν ως πρώτιστη αποστολή την αποτροπή οποιασδήποτε τουρκικής απειλής. Για όσο καιρό θα συνεχίζεται η τουρκική κατοχή, λοιπόν, η Εθνική Φρουρά θα έχει ως κύρια ευθύνη να εγγυάται την άμυνα και την κυριαρχία της χώρας. Πέραν απ' αυτό όμως, σήμερα πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε και τις νέες σύγχρονες μορφές απειλών στον τομέα της ασφάλειας, όπως είναι η διακίνηση όπλων μαζικής καταστροφής, η τρομοκρατία, η πειρατεία, ο κυβερνοπόλεμος και κάθε μορφή ασύμμετρης απειλής. Αυτός ο δεύτερος άξονας καταδεικνύει και την ανάγκη να συνεχίσουμε να διατηρούμε ένοπλες δυνάμεις (εννοώ βεβαίως επαγγελματικό στρατό) και μετά από μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού, οι οποίες σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουν, προφανώς, μια σαφώς διαφορετική αποστολή.

Η πρόσφατη ανακάλυψη υδρογονανθράκων εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως επίσης οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής καθιστούν αναγκαία από τώρα, ούτως ή άλλως, την ενίσχυση της ικανότητάς μας να αντιμετωπίζουμε τις σύγχρονες προκλήσεις στον τομέα της ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, ο εκσυγχρονισμός και η αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς και η μετατροπή της σε ένα μικρό, αλλά ισχυρό και ευέλικτο ημιεπαγγελματικό στρατό αποτελεί τη βασική μας προτεραιότητα. Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι αυτές οι νέου τύπου απειλές επιβάλλουν επίσης και τη στενότερη διασύνδεση και επαφή με άλλες κρατικές υπηρεσίες, στο πλαίσιο εφαρμογής ενός μοντέλου πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας.

Από τα τέλη της δεκαετίας του '90 μέχρι και σήμερα ο προϋπολογισμός αμυντικής θωράκισης μειώνεται συνεχώς. Τι κόστος έχει αυτό στην επιχειρησιακή ικανότητα της ΕΦ;

Είναι γεγονός ότι ο προϋπολογισμός αμυντικής θωράκισης της ΕΦ παρουσιάζει σημαντικές μειώσεις για σειρά ετών. Παρά ταύτα, με τη σωστή οικονομική διαχείριση και ιεράρχηση των αναγκών των ενόπλων δυνάμεων, επιδιώκουμε και μπορούμε να εξασφαλίσουμε την επιχειρησιακή μας ετοιμότητα. Αυτό είναι άλλωστε το καθήκον μας. Να βρίσκουμε τις καλύτερες δυνατές εφικτές λύσεις. Η προμήθεια εξοπλισμών δεν αποτελεί, βεβαίως, τον μοναδικό παράγοντα που θα μας εξασφαλίσει την υψηλού επιπέδου επιχειρησιακή ετοιμότητα. Επενδύουμε, παράλληλα, στο έμψυχο δυναμικό μας, το οποίο αποτελείται από αξιόλογα και ικανότατα μόνιμα στελέχη, οπλίτες, εφέδρους και πολιτικό προσωπικό. Το προσωπικό αυτό καθημερινά, μέσα από αντίξοες συνθήκες, αγωνίζεται να φέρει σε πέρας την αποστολή του και γι' αυτό θα πρέπει να τύχει και αναγνώρισης, αλλά να του δοθούν και περισσότερα κίνητρα.

Η μετατροπή της ΕΦ σε ένα μικρό και ευέλικτο ημιεπαγγελματικό στρατό αποτέλεσε διακήρυξη πολλών προκατόχων σας, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει κάποια ουσιαστική κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση. Ο στόχος είναι πραγματικός ή απλώς αποτελεί μια διακήρυξη κενή περιεχομένου;

Η μετατροπή της Εθνικής Φρουράς σε έναν μικρό και ευέλικτο ημιεπαγγελματικό στρατό, όπως είπατε κύριε Καλατζή, είναι όσο επιβαλλόμενη όσο και η ανάγκη να περάσουμε από τις διακηρύξεις στα έργα.

Αίτημα άρσης εμπάργκο

Η Κυπριακή Δημοκρατία, εδώ και δέκα χρόνια, είναι μέλος της ΕΕ και έχει εκφράσει πρόθεση ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Γίνονται προσπάθειες για τερματισμό του εμπάργκο που τηρούν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και οι ΗΠΑ στην πώληση αμυντικού εξοπλισμού;

Το θέμα της άρσης του εμπάργκο έχει τεθεί και στο πιο υψηλό επίπεδο κατά την πρόσφατη επίσκεψη του αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Μπάιντεν. Το έχω θέσει και εγώ σε συναντήσεις μου και θεωρώ ότι το αίτημα αυτό γίνεται πλέον κατανοητό. Είναι κάτι για το οποίο θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στο πλαίσιο της ενίσχυσης των διμερών μας σχέσεων με τις ΗΠΑ και στα θέματα άμυνας και ασφαλείας. Εισερχόμαστε σε μια νέα φάση, μπορώ να πω, στον τομέα αυτό. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, και η επίσκεψη την ερχόμενη βδομάδα του αναπληρωτή υφυπουργού Άμυνας κ. Townsend.

Πότε θεωρείτε ότι θα μπορούσε να υποβληθεί η αίτηση ένταξης στον Συνεταιρισμό; Ήταν η πρώτη δήλωση-δέσμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας το βράδυ της εκλογής του και ήδη έχει περάσει σχεδόν ενάμιση χρόνος.

Κοιτάξτε, αυτό εξαρτάται και από την πολιτική συγκύρια. Αυτή τη στιγμή είναι δεδομένο πως αυτή η κίνηση προσκρούει στην αντίδραση της Τουρκίας. Είναι όμως την ίδια ώρα δεδομένο επίσης, και καλά γνωστό σε όλους, ότι εμείς επιθυμούμε πραγματικά την ένταξη. Και αυτό σημαίνει στην πράξη πως δεν μας αναλογεί καμιά ευθύνη για τα εμπόδια που δημιουργούνται στην ομαλή συνεργασία ΝΑΤΟ - Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω ακριβώς τη μη συμμετοχής της Κύπρου. Άρα σε διπλωματικό επίπεδο η πολιτική μας αυτή αποδίδει ήδη. Γιατί το βάρος της ευθύνης έχει μεταφερθεί αποκλειστικά στην Άγκυρα, ενώ την ίδια ώρα η Κύπρος χαρακτηρίζεται ως στρατηγικός εταίρος.

Όχι μόνο επιτήρηση. Θα ελέγχουμε την ΑΟΖ

Η οικονομική κρίση καθιστά απομακρυσμένη κάθε σκέψη για εκσυγχρονισμό των εξοπλισμών με την αγορά νέων συστημάτων;

Εργαζόμαστε στο δοσμένο πάντα οικονομικό περιβάλλον και μελετούμε όλες τις προσφερόμενες επιλογές με στόχο τη μεγιστοποίηση της αμυντικής μας ικανότητας και την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων.

Οι ανάγκες επιτήρησης της ΑΟΖ μπορούν να καλυφθούν με το υλικό που διαθέτει σήμερα η ΕΦ;

Η Εθνική Φρουρά διαθέτει δυνατότητες επιτήρησης της ΑΟΖ, οι οποίες να σημειώσω ότι κάλυπταν τις ανάγκες ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι και πριν από την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην περιοχή. Μετά από την εξέλιξη αυτή, οι ανάγκες μας έχουν αυξηθεί και γι' αυτό τον λόγο η κυβέρνηση προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε πολύ σύντομα να αποκτήσουμε τη δυνατότητα, όχι μόνο επιτήρησης της ΑΟΖ, αλλά και ελέγχου των περιοχών όπου αναπτύσσονται δραστηριότητες αξιοποίησης του υποθαλάσσιου μας πλούτου.

Το πλοίο του Ομάν

Πώς σκέφτεστε να αξιοποιήσετε το πλοίο που μας δώρισε το Ομάν, με δεδομένη την παλαιότητά του;

Με επισκέφθηκε πολύ πρόσφατα αρμόδιος υφυπουργός του Ομάν στο γραφείο μου, όπου συζητήσαμε το όλο θέμα ενδελεχώς και όπου επισήμως του επανέλαβα εκ μέρους της κυβέρνησης τις ευχαριστίες μας για την πολύ ευγενική δωρεά του πλοίου. Η εισήγησή μας είναι να γίνουν οι αναγκαίες μετατροπές πριν την παραλαβή του από μας, έτσι ώστε αυτό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης και ανθρωπιστικές αποστολές. Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Σε μια τέτοια περίπτωση, το πλοίο θα τύχει αξιοποίησης στο πλαίσιο της προσπάθειάς μας να ενισχύσουμε την ικανότητά μας ως Κυπριακή Δημοκρατία να επιχειρούμε εντός της ΑΟΖ, αλλά ακόμα και στο πλαίσιο της συνδρομής της Κυπριακής Δημοκρατίας στις περιπτώσεις εκκένωσης αμάχων από τη Μέση Ανατολή.

Έχει εγκαταλειφθεί η σκέψη για αγορά πλοίων ανοικτής θαλάσσης από το Ισραήλ;

Συζητούμε όλες τις προσφερόμενες επιλογές, με βάση πάντα το δοσμένο οικονομικό πλαίσιο.

Αδειάζουν τα γραφεία

Προσφάτως εξαγγείλατε την πρώτη δέσμη μέτρων για την αξιοκρατία και τη χρηστή διοίκηση στην ΕΦ. Συναντήσατε αντιστάσεις που έπρεπε να καμφθούν;

Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπίες, κύριε Καλατζή, νοοτροπίες δεκαετιών και είναι φυσικό να υπάρχουν αντιστάσεις. Πρέπει όμως να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, με συνέπεια, επιμονή και μεθοδικότητα. Πρέπει να πείσουμε τους πολίτες με έργα, με πράξεις, και όχι με λόγια, ότι ο καθένας ανταμείβεται με βάση την αξία, τις ικανότητες και την προσφορά του και ότι έχουμε ένα κράτος δικαίου, όπου όλοι οι πολίτες είναι ισότιμοι έναντι του νόμου. Και ότι, βεβαίως, οι περιορισμένοι πόροι που διαθέτουμε κατανέμονται σε αυτούς που έχουν περισσότερη ανάγκη και όχι σ' αυτούς που έχουν περισσότερες γνωριμίες. Είμαστε ακόμα στην αρχή. Βάλαμε το πρώτο λιθαράκι, έχουμε όμως πολλή δουλειά ακόμα. Πρέπει να σημειώσω, ωστόσο, και να χαιρετίσω τη θετική και εποικοδομητική στάση του προέδρου και των μελών της επιτροπής Άμυνας, των οποίων ο ρόλος είναι εξαιρετικά κρίσιμος. Η προσπάθεια για προώθηση της αξιοκρατίας δεν μπορεί άλλωστε παρά να είναι μια κοινή προσπάθεια.

Το αναμενόμενο ξεπάγωμα προαγωγών θα λύσει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πυραμίδα της ΕΦ ή απλώς θα το αμβλύνει;

Το ζήτημα των προαγωγών που έχουν καθηλωθεί εδώ και πολλά χρόνια είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων μου ως υπουργού Άμυνας. Τα μόνιμα στελέχη της Εθνικής Φρουράς δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δημόσιοι υπάλληλοι - ούτε και οι ίδιοι βεβαίως θα πρέπει να θεωρούν ότι αποτελούν προέκταση της δημοσίας υπηρεσίας. Η πλήρωση κενών θέσεων και οι συνεπακόλουθες προαγωγές στον στρατό δεν σχετίζονται μόνο με την εύρυθμη λειτουργία και την απόδοση ενός οποιουδήποτε τομέα της δημόσιας διοίκησης. Σε ένα κατεξοχήν ιεραρχικό οργανισμό, όπως είναι ο στρατός, αυτό συνδέεται με την ίδια την οργανωτική δομή και υπόστασή του. Έχουμε κάνει ήδη, πρέπει να πω, ένα σημαντικό πρώτο βήμα με την έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο της πρότασής μας για ξεπάγωμα 260 κενών θέσεων, χωρίς μισθολογικές αυξήσεις βεβαίως, που συμπεριλαμβάνεται στο νομοσχέδιο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή ενώπιον της Βουλής. Με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, θα κάνουμε και το δεύτερο βήμα, με την προώθηση του νομοσχεδίου για τις προαγωγές που για χρόνια βρίσκεται στα συρτάρια.

Πότε αναμένεται να μετακινηθούν από τα γραφεία οι αξιωματικοί που θα πρέπει να στελεχώσουν μάχιμες μονάδες;

Τις αμέσως επόμενες μέρες, κύριε Καλατζή.

Διαγνώστε τους λόγους για τους οποίους χρειάζονταν τόσα στελέχη σε γραφεία.

Λόγοι μπορεί να υπάρχουν πάντα. Σημασία έχει τι είναι αυτό που είναι καλύτερο για την Εθνική Φρουρά. Θεωρώ πως απ' εδώ και πέρα θα πρέπει να δώσουμε κίνητρα και να ενισχύσουμε τους αξιωματικούς που υπηρετούν στις μάχιμες μονάδες. Εκεί είναι που υπάρχει η μεγάλη ανάγκη. Απ' εκεί και πέρα, καθιερώνουμε προσοντολόγιο για τις επιτελικές θέσεις, στις οποίες σε κάθε περίπτωση θα υπάρχει μέγιστος χρόνος υπηρεσίας. Ειδικά στους τομείς των εξοπλισμών και προμηθειών υλικού, δηλαδή σε ό,τι έχει να κάνει με οικονομική διαχείριση, μέγιστος χρόνος θητείας, με άμεση εφαρμογή, θα είναι τα τρία χρόνια.

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter