Write on Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Του Σάββα Καλεντερίδη

Αναμεμειγμένοι οι απλοί πολίτες με τους άλλους, που είναι καλύτεροι στο ήθος και το φρόνημα, τη σύνεση και την ευφυία, επηρεάζονται απ' αυτούς και εκδίδουν καλύτερες αποφάσεις και έτσι ωφελείται η πολιτεία. Αυτή είναι η πεμπτουσία της πολιτικής, όπως την ορίζει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του, σκοπός της οποίας δεν θα πρέπει να είναι η διακυβέρνηση αλλά η δημιουργία ήθους και η διάπλαση της ηθικής των πολιτών.

Παρακολουθώντας κανείς τις ημέρες αυτές το λόγο και την επιχειρηματολογία ορισμένων πολιτικών του λεγόμενου προοδευτικού (sic) χώρου στις τηλεοράσεις, με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, τη διακριτική μεταχείριση που επιφυλάσσεται στη γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί και τον σκανδαλώδη και συνάμα ρατσιστικό αποκλεισμό από τις πρόνοιες του υπό ψήφιση νόμου της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολικής Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους, μπορεί να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα για την τραγική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα και το πόσο αποπροσανατολισμένοι είναι οι Έλληνες πολίτες, που διαπαιδαγωγούνται από τέτοιους πολιτικούς.

Να σημειώσουμε ότι η συζήτηση αυτή γίνεται γιατί ορισμένοι πολιτικοί, που αντιλαμβάνονται το ρόλο τους καταπώς τον ορίζει ο μεγάλος Σταγειρίτης φιλόσοφος, θεωρώντας ότι είναι βαθιά ανήθικο, άδικο, ρατσιστικό, αντεθνικό αλλά και εντελώς παράλογο το να αποκλειστεί η γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων της Ανατολής από το εν λόγω νομοσχέδιο, αποφάσισαν να κάνουν μια πάνω απ' όλα ηθική πολιτική παρέμβαση. Με πρωτοβουλία του βουλευτή Β' Θεσσαλονίκης Σάββα Αναστασιάδη, 38 βουλευτές της ΝΔ υπέγραψαν επιστολή προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, με την οποία ζητούν να μην υπάρχει διακριτική μεταχείριση και να συμπεριληφθούν οι γενοκτονίες που έχουν αναγνωριστεί από την Ελληνική Βουλή στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν και άλλοι βουλευτές, που ξεπερνούν τους δέκα, οι οποίοι είναι έτοιμοι να συνυπογράψουν την επιστολή προς τον πρωθυπουργό. Υπογραμμίζουμε ότι ανάμεσα στους υπογράφοντες είναι και ένας εν ενεργεία υπουργός, ο βουλευτής Κοζάνης Μιχάλης Παπαδόπουλος.

Αυτή η ηθική παρέμβαση, λοιπόν, έγινε προσπάθεια από μερίδα πολιτικών που αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί και δημοσιογράφων της ίδιας 'συνομοταξίας', εντελώς αυθαίρετα και χωρίς να παρατίθεται κανένα στοιχείο, να απαξιωθεί και να ενταχθεί σε πολιτικά, ψηφοθηρικά ή μικροκομματικά παιχνίδια των εν λόγω βουλευτών.

Όσον αφορά την ουσία, τα επιχειρήματα των διαφωνούντων με την πρωτοβουλία των 38 είναι του τύπου, η ιστορία δεν πρέπει να συγχέεται με την πολιτική, πρέπει να γίνει τεκμηρίωση της γενοκτονίας σε διεθνές επίπεδο και μετά να δούμε το θέμα, έγιναν σφαγές στη Μικρά Ασία που αποτελούν εθνοκάθαρση και όχι γενοκτονία, έγιναν κι αλλού γενοκτονίες οι οποίες δεν έχουν αναγνωριστεί, άρα αφού δεν μπαίνουν όλες να μην μπουν κι αυτές, οι Πόντιοι και οι λοιποί απόγονοι των θυμάτων της γενοκτονίας δεν υφίστανται ρατσιστική συμπεριφορά στην Ελλάδα, άρα δεν έχει καμία θέση το θέμα τους στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το Ολοκαύτωμα έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ και διεθνώς ενώ οι άλλες γενοκτονίες όχι, να μην χαλάσουμε τις σχέσεις μας με την Τουρκία και άλλα τέτοια.

Αν όλοι αυτοί οι πολιτικοί (και οι δημιογράφοι) που επιχειρηματολογούν με την ποιότητα των επιχειρημάτων τους και με το λόγο αλλά και τις πράξεις τους πρέπει να διαπαιδαγωγούν το λαό και να εξυψώνουν το ηθικό επίπεδο της κοινωνίας είχαν ενσκύψει πάνω στο θέμα και κυρίως αν είχαν απαλλαγεί από τις ιδεοληψίες και τις προκαταλήψεις τους, θα είχαν ανακαλύψει ότι το 2007, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of GenocideScholars - IAGS), ο πλέον έγκυρος επιστημονικός φορές σε παγκόσμιο επίπεδο, έθεσε το θέμα σε ψηφοφορία μεταξύ των μελών του, τα οποία σε ποσοστό 83% εξέδωσαν την ακόλουθη απόφαση:
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που φυλάσσει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η γενοκτονία ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς από το οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά από του πρώτου παγκόσμιου πολέμου απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία ενάντια σε Αρμενίους μόνο, με μερική μονο αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών ενάντια σε άλλες χριστιανικές μειονότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας
ΕΙΝΑΙ πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η οθωμανική εκστρατεία ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία ενάντια σε Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες.
Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ζητά από την κυβέρνηση της Τουρκίας για να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, για να εκδώσει μια επίσημη συγγνώμη, και για να λάβει τα γρήγορα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση.

Ελπίζουμε την ερχόμενη εβδομάδα, που θα έλθει το νομοσχέδιο προς ψήφιση, να επικρατήσει σύνεση και λογική και να μην ψηφιστεί ένα νομικό τερατούργημα εις βάρος του Ελληνισμού αλλά και των πανανθρώπινων αξιών. Γιατί η δημιουργία αναχώματος για τη διάπραξη νέων γενοκτονιών, γιατί αυτό το σκοπό εξυπηρετεί η ποινικοποίηση της άρνησης, εξυπηρετεί τις πανανθρώπινες αξίες και είναι ίσως η πιο προοδευτική πράξη που επιβάλλεται να γίνει το διάστημα αυτό στην Ελλάδα από τους πολιτικούς μας και όχι η απαξίωση και καθύβριση εκείνων που υποστηρίζουν την ψήφιση της συγκεκριμένης διάταξης.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Δημοκρατία"

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Τις απώλειες των αρμάτων μάχης που μέτρησαν οι Τούρκοι κατά τη διάρκεια του Αττίλα 1 και Αττίλα 2 στη Κύπρο, καταγράφει ο συγγραφέας και ερευνητής Κώστας Δημητριάδης, ο οποίος με το βιβλίο του ΚΥΠΡΟΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, παρουσιάζει λεπτομερώς τα γεγονότα συντάραξαν τον Ελληνισμό, πριν από 42 χρόνια...

Αναφέρει λοιπόν ο Κ. Δημητριάδης:

Τα πρώτα άρματα που ξεκίνησαν πολεμικές επιχειρήσεις στην Κύπρο ήταν μια Ίλη αρμάτων - 15 άρματα Μ-47 - της 39ης Μεραρχίας την 22α Ιουλίου. Η Ίλη ακολουθείτο από δύο τάγματα μηχανοκίνητου πεζικού, όλα κινούμενα προς Κερύνεια. Σε αυτήν την πορεία τους έχασαν 2 Μ-47 από ΠΑΟ των 57mm και των 106mm στην πρώτη γραμμή Ελληνικής αμύνης (85 άνδρες του 251 ΤΠ).

Πλησιάζοντας την Κερύνεια αντιμετώπισαν την 2η γραμμή αμύνης του 251 ΤΠ - περίπου μια μειωμένης σύνθεσης διλοχία - όπου άλλο 1 Μ-47 ακινητοποιήθηκε από Α/Τ βλήμα των 3,5 που εκτόξευσαν οι αμυνόμενοι. Αφού κατέλαβαν την πόλη της Κερύνειας δύο πληρώματα από 2 Μ-47 άφησαν τα άρματα τους έξω από το Κάστρο της πόλης παρότι ήξεραν ότι μέσα ήταν Έλληνες ναύτες, προφανώς αναζητώντας πλιάτσικο στην καταληφθείσα πόλη.

Ο επικεφαλής της φρουράς του Κάστρου τότε από τις πολεμίστρες έριξε χειροβομβίδες μέσα στα άρματα από τις ανοικτές θυρίδες και τα κατέστρεψε και τα δύο.

Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)

Στις 2 Αυγούστου η 28η Μεραρχία έστειλε μια ομάδα Μ-47 με συνοδευτικά 2 Μ-113 στην περιοχή Κόρνος στην κορυφογραμμή του Πενταδάκτυλου μέσω ενός δασικού δρόμου. Αυτόν τον δρόμο είχε παγιδεύσει κλιμάκιο του 70 ΤΜΧ και άνδρες της ΕΦ είχαν στήσει ενέδρα.Το προπορευόμενο Μ-47 έπεσε σε νάρκη και έκοψε ερπύστρια. το τέταρτο στην σειρά όχημα, ένα Μ-113 χτυπήθηκε από Α/Τ βλήμα και κατεστράφη ολοσχερώς. Τα εγκλωβισμένα 2ο και 3ο όχημα κατελήφθησαν από τους άνδρες της ΕΦ. Το 5ο άρμα έκανε ταχέως όπισθεν και απεγκλωβίστηκε. Οι άνδρες της ΕΦ θεωρώντας ότι το προπορευόμενο Μ-47 που πάτησε την νάρκη ήταν μη χρησιμοποιήσιμο το ανατίναξαν και σήμερα το κουφάρι του είναι μνημείο των Τούρκων.

1 kornos

2 kornos

Τα άλλα δύο οχήματα - ένα Μ-47 και ένα Μ-113 - μεταφέρθηκαν στην Σκυλλούρα όπου έγιναν οι απαραίτητες επισκευές (στο Μ-47 είχε χαλάσει η ηλεκτροϋδραυλική περιστροφή του πύργου). Στις 15 Αυγούστου το εν λόγω Μ-47 με πλήρωμα τους Λοχίες Δρόσο Κ. & Κριθάρη Α. και τους Κουδουνά, Νικολάου και Τούντα, μπήκαν μέσα σε σχηματισμό Ίλης Τουρκικών αρμάτων Μ-47 κοντά στην περιοχή της Σκυλλούρας και εκμεταλλευόμενοι το ότι κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι το εν λόγω άρμα το χειρίζονται Έλληνες μαυροσκούφηδες (είχαν αφήσει τα Τούρκικα διακριτικά πάνω του) χτύπησαν και αχρήστευσαν 7 άρματα Μ-47 αυτής της Ίλης πριν οι σαστισμένοι Τούρκοι καταλάβουν από που τους χτυπούσαν οι βολές.

Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)

Την δράση του "ελληνικού" Μ-47 παρακολουθούσε ο Ίλαρχος Χαραλάμπους από το επίσης "ελληνικό" πλέον Μ-113 και όταν κατάλαβε ότι κινδύνευαν να εντοπισθούν από τους Τούρκους έδωσε διαταγή για αποχώρηση από τον σχηματισμό τους όπως και έγινε. Από την υπόλοιπη Ίλη των Τουρκικών αρμάτων άλλα 2 άρματα τέθηκαν εκτός μάχης από εύστοχες βολές του Ελληνικού Πυροβολικού.
Επίσης την 6η Αυγούστου κατά την επίθεση της 28ης Μεραρχίας προς Λάπηθο-Καραβά 2 Μ-47 που υποστήριζαν Τάγμα Πεζικού χτυπήθηκαν και αχρηστεύθηκαν από Ελληνικά ΠΑΟ.

Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)

Στις 14 Αυγούστου η ΕΛΔΥΚ δέχεται επίθεση από την ΤΟΥΡΔΥΚ και τις ενισχύσεις των 2000 Πεζοναυτών/Αλεξιπτωτιστών που είχαν πέσει στο Κιόνελι και την Αγύρτα, με την συνδρομή 17 αρμάτων Μ-47. Οι συντονισμένες βολές του Ελληνικού Πυροβολικού διαχώρισαν τις δυνάμεις των επιτιθέμενων από αυτές των αρμάτων με αποτέλεσμα άπαντες να οπισθοχωρήσουν αφήνοντας κατεστραμμένο 1 άρμα Μ-47.

Η ίδια επίθεση επαναλήφθηκε στις 16 Αυγούστου, αυτή την φορά ενισχυμένη με δυνάμεις της 39ης (50ο Σύνταγμα) και 28ης Μεραρχίας (σύνολο κάτι λιγότερο από 7000 άνδρες) και με μία επιπλέον Ίλη αρμάτων Μ-48. Το Στρατόπεδο κυκλώθηκε και κατελήφθη. Θέλοντας να προχωρήσουν οι Τούρκοι στην κατοικημένη περιοχή της Λευκωσίας αποκρούστηκαν από τους αμυνόμενους χάνοντας 4 άρματα Μ-48 από ΠΑΟ των 90mm (2 Μπικάκης, 1 Σερέτης, 1 Καβακιώτης), και 2 άρματα Μ-48 από ΠΑΟ των 106 ΜΜ

Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Σιγά σιγά η ευαισθητοποίηση για την απαράδεκτη άρνηση της Γενοκτονίας, προετοιμάζεται στην πατρίδα μας. Δεν μιλάμε πια αποκλειστικά για μία και μόνο γενοκτονία, αλλά για όλες τις γενοκτονίες. Μάλιστα η τριάδα γενοκτονιών των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, μπαίνει στο λεξιλόγιο των ανθρώπων που παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και για τα δικαιώματα της Ανθρωπότητας. Μπορεί να μη συνειδητοποιεί ο καθένας μας την αξία και τη σημασία αυτής της διαδικασίας, αλλά είναι η συνέχεια της αναγνώρισης στο πλαίσιο της διαδικασίας διόρθωσης που βασίζεται πάνω στο έργο του Lemkin.

Με την πάροδο του χρόνου, ο ελληνικός λαός κάνει την υπέρβαση και δεν εξετάζει μόνο και μόνο την ιστορία του και τα δεινά που έχει περάσει. Τώρα ασχολείται επί του πρακτέου με τις γενοκτονίες και των άλλων συνανθρώπων που συνεχίζουν να υποφέρουν, γιατί τους βρίζουν με το έγκλημα ειρήνης που διαπράττουν αυτοί που δεν αναγνωρίζουν κανένα. Όλοι οι αγωνιστές της ελευθερίας και της μνήμης συντονίζονται σε μία κοινή προσπάθεια, για να υπάρχει μία δικαιοσύνη για τους αθώους, για τα θύματα που δεν μπορούν να αμυνθούν γιατί γενοκτονήθηκαν, για να μην υπάρχουν.

Οι γενοκτόνοι δεν θέλουν να υπάρχει μέλλον και φοβούνται τις αναγνωρίσεις, γιατί ξέρουν καλά ότι με αυτόν τον τρόπο η Ανθρωπότητα δεν ξεχνά κι αρχίζει να αμύνεται για να μη συμβεί και πάλι μετά από χρόνια. Έχει λοιπόν σημασία να επιμένουμε όλοι μας για το θέμα της ποινικοποίησης της άρνησης των γενοκτονιών. Διότι δεν είναι μόνο λόγω νομοθεσίας που αγωνιζόμαστε, αλλά λόγω ηθικής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο ρόλος μας είναι απλός πρέπει να είμαστε δίκαιοι, για να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή μας, προστατεύοντας τους αθώους. Έτσι αυτός ο αγώνας είναι ένας τρόπος για όλους μας να πάρουμε μία θέση ως άνθρωποι και συνάνθρωποι δίχως να φοβηθούμε τους γενοκτόνους και αυτούς που δεν σέβονται τα θύματα.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Του Δρα Άριστου Αριστοτέλους*

Η πανηγυρική εκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας σημαίνει ότι η Κύπρος και ασφαλώς ο υπόλοιπος κόσμος θα συνεχίσουν να τον έχουν απέναντι τους και την επόμενη πενταετία και πιθανότατα δεκαετία. Το θέμα βέβαια είναι πώς θα λειτουργήσει από τη νέα του θέση ο Τούρκος πρόεδρος, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, ενόψει αυξημένων εξουσιών.

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν για να διατηρήσει για τον εαυτό του τον καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των εξελίξεων, θα φροντίσει να προωθήσει ή αξιοποιήσει σχετικές συνταγματικές ρυθμίσεις και να μεταφέρει σημαντικές εξουσίες από το Κοινοβούλιο και τον Πρωθυπουργό στον Πρόεδρο της χώρας. Για να επιτύχει τους σκοπούς του θα φροντίσει ώστε ο διάδοχός του στην πρωθυπουργία να είναι της απόλυτης εμπιστοσύνης του και ότι ο ίδιος θα έχει έλεγχο στις κυβερνητικές αποφάσεις.

Παρά την διακήρυξη του ότι θα είναι πρόεδρος όλο των Τούρκων και την έκκληση για παραμερισμό των διαφορών μεταξύ αντιπάλων στρατοπέδων, ωστόσο τα γεγονότα των τελευταίων ετών και η πολιτική ζωή στην Τουρκία, που βασικά είναι πολωμένη μεταξύ κεμαλικών και συντηρητικών ( ισλαμιστών), κάθε άλλο παρά δείχνει ότι θα υπάρξει συναίνεση και συμβιβασμός. Τυχόν υλοποίηση δηλώσεων συνεργατών του, όπως για παράδειγμα ότι θα πρέπει να απαγορεύεται στις γυναίκες να γελάνε δημόσια, θα προκαλέσουν νέες συγκρούσεις στο εσωτερικό. Ακόμη και ανάμεσα στο συντηρητικό στρατόπεδο υπάρχουν σοβαρές εστίες σύγκρουσης. Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα διακηρύξει ότι θα ξεριζώσει το «παράλληλο κράτος» των ισλαμιστών οπαδών του κινήματος Γκιουλέν, που απετέλεσαν την κυριότερη πηγή αποκαλύψεων περί διαφθοράς του ιδίου και της κυβέρνησης του.

Ωστόσο, τα οικονομικά σκάνδαλα και η διαφθορά που βγήκαν στην επιφάνεια, η βίαιη καταστολή διαδηλώσεων, η φίμωση των ΜΜΕ, ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών και άλλα, δεν επηρέασαν το εκλογικό αποτέλεσμα για τον Ερντογάν. Αντίθετα ίσως να το ερμηνεύσει ως επικρότηση αυτής της συμπεριφοράς, γεγονός που θα τον οδηγήσει σε παρόμοιου είδους ή χειρότερες πρακτικές σε αντιδράσεις που θα προκύψουν στην πολιτική του.

Βέβαια, την ίδια ώρα, με την ανάληψη υπερεξουσιών και το προσωποπαγές καθεστώς που δημιουργεί, ο Ερντογάν καθίσταται ο ίδιος παράγοντας γεωπολιτικών επιδράσεων στη γύρω περιοχή. Ο ρόλος του καθίσταται ιδιαίτερα σημαντικός σε μια περίοδο όπου η Τουρκία περιτριγυρίζεται από σοβαρές προκλήσεις και απειλές στις οποίες πρέπει να απαντήσει. Το ουκρανικό για παράδειγμα, μπορεί να επηρεάσει άμεσα την ασφάλεια της Τουρκίας αλλά και τα οικονομικά συμφέροντα της με τη Μόσχα. Η κρίση στο Ιράκ την βρίσκει επίσης μπλεγμένη, τόσο με τις κουρδικές περιφερειακές αρχές στον τομέα της ενέργειας, αλλά και αντιμέτωπη με τη δυσαρέσκεια της κεντρικής κυβέρνησης στη Βαγδάτη, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η δράση του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ.

Σοβαρή εστία κινδύνων παραμένει για την Τουρκία η κατάσταση στη Συρία, ενώ το θέμα των διαταραγμένων σχέσεων με το Ισραήλ βρίσκεται σε συνεχή εκκρεμότητα. Αμερικανοί και Ισραηλινοί καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες για την αναβίωση της συμμαχίας Άγκυρας – Τελ Αβίβ, όπου ενδεχόμενα να υπάρξει πρόοδος. Στην προσπάθεια αυτή αξιοποιούνται και τα κοιτάσματα φυσικού αερίου του Ισραήλ, ελπίζοντας ότι θα εμπλέξουν και την Κύπρο, την ύπαρξη της οποίας όμως ο Ερντογάν επιμένει και θα συνεχίσει να παραγνωρίζει. Επίσης με αδιέξοδη την πολιτική του όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση και η αδυναμία των ΗΠΑ να ασκήσουν πραγματική πίεση στον Ερντογάν, που τον χρειάζονται ως σύμμαχο στην περιοχή, είναι δύσκολο να δει κανείς οποιαδήποτε θετική στροφή του στο Κυπριακό και κατ' επέκταση στη στάση του κ. Έρογλου στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων.

*Τέως Βουλευτής, ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής

ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ http://strategy-cy.com 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 03 Αυγούστου 2015 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Το πρωινό της 20ης Ιουλίου 1974, βρήκε τον τότε Αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Μπούτο, να κινείται με τη Μονάδα του με κατεύθυνση προς την πόλη της Κερύνειας. Ενστερνιζόμενος με τους άντρες του το Λακωνικό «ου πόσοι αλλά που», κινήθηκε με τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα του Τάγματός του, με αποστολή την εξάλειψη του εχθρικού προγεφυρώματος κοντά στην ακτή απόβασης.

01Boutos Georgios

Δυστυχώς, η τουρκική πολεμική αεροπορία, εντόπισε έξω από το χωριό Κοντεμένος και προσέβαλε τα μέσα και προσωπικό του 286 Τάγματος με μεγάλη σφοδρότητα. Τις δύσκολες στιγμές της μάχης, δεν έλαβε τα μέτρα που γνώριζε για να προφυλάξει τον εαυτό του. Οδηγούμενος από το πατρικό ένστικτο αλλά και το έμφυτο ηγετικό ταπεραμέντο, αγέρωχος, μέσα από τη θυρίδα του οχήματος, καθοδηγεί και εμψυχώνει τους στρατιώτες του. Τα εχθρικά πυρά, ζήλεψαν το παλληκάρι που μαζί του κουβαλούσε τις πανανθρώπινες αξίες του χρέους και της αξιοπρέπειας. Του ανθρώπου ο οποίος στους ώμους του, ανασήκωνε την τιμή του Έλληνα Αξιωματικού, προσπαθώντας να ξεπλύνει με το αίμα του την ντροπή αυτών, που λίγες μέρες νωρίτερα, συμμετείχαν στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Το άκουσμα του τραυματισμού του, στην αρχή αναστάτωσε τους στρατιώτες του. Τον φόβο διαδέχτηκε ο ενθουσιασμός και το πείσμα. Η Μονάδα, παρά τον βαρύ φόρο αίματος, συνέχισε την αποστολή της για να κερδίσει τα στεφάνια δόξας και να ταυτίστει με το «θνήσκειν υπέρ πατρίδος», που έκτοτε, ακολουθεί τις συνειδήσεις των μελών του συνδέσμου πολεμιστών του 1974.

Οι επόμενες μέρες, βρήκαν τον βαριά λαβωμένο Αξιωματικό στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και αργότερα στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, να παλεύει για να κρατηθεί στη ζωή. Ακόμα και σε αυτή την κατάσταση, ρωτούσε να μάθει για την υγεία των στρατιωτών του που τραυματίστηκαν μαζί του στην αεροπορική προσβολή του Κοντεμένου, χωρίς να υπολογίζει το δικό του πόνο. Συνηθισμένος στους άνισους αγώνες, έδωσε την τελευταία του μάχη με παράπονο και πίκρα για την εγκατάλειψη και τα δεινά του Κυπριακού Λαού. Στις 3 Αυγούστου του 1974, η αγνή ψυχή του υπέροχου ανθρώπου, πέταξε στα μαρμαρένια Ηλύσια για να πάρει τη θέση που της αρμόζει, ανάμεσα στους εκλεκτούς του Έθνους. Αυτούς που η μοίρα αξίωσε να σκαρφαλώσουν στα υψηλά και δαφνοστεφανωμένα δώματα της αθανασίας.

Συνειδητά, τήρησε κατά γράμμα τον όρκο του Έλληνα Αξιωματικού, «υπερασπιζόμενος με πίστη και αφοσίωση μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματος του, τις σημαίες» του χρέους και της ανθρωπιάς. Στις ίδιες, άυλες σελίδες του ημερολογίου των τιμημένων, με χρυσά γράμματα, δίπλα ακριβώς από του Παύλου Μελά, έγραψε: «...εκπλήρωσα τη δική μου φιλοδοξία... υπερασπίστηκα την πατρίδαν μου και δι' αυτήν απέθανα».

Ἡ κυπριακὴ ἐφημερίδα «Ο ΑΓΩΝ», κατέγραψε τὸ παράπονο τοῦ Μποῦτου, στὸ διάστημα ποὺ νοσηλευόταν βαριὰ τραυματισμένος. «...Ὁ Μποῦτος ἔφυγε μὲ τὸ παράπονο στὰ χείλη. Πάντοτε παραπονεῖτο, γιατὶ ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶχε στείλει ἔστω καὶ ἕνα ἀεροπλάνο γιὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν Κύπρο. Ποῦ εἶναι μωρὲ ἡ Ἑλλάδα νὰ στείλῃ ἔστω καὶ τρία ἀεροπλάνα καὶ νὰ δῇς τοὺς τούρκους ποῦ θὰ πᾶνε, παραμιλοῦσε στὸ νοσοκομεῖο ὅπου ἐνοσηλεύετο». Καὶ μὲ αὐτό τὸ παράπονο ξεψύχησε.

boutos

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter