Write on Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013 Κατηγορία ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

H μεγάλη στιγμή έφτασε! 14 ολόκληρα χρόνια μετά την περιπετειώδη παραλαβή τους από την Ελλάδα και την εγκατάστασή τους στη Κρήτη αντί για την Κύπρο η οποία και τους αγόρασε για να θωρακίσει την αεράμυνα της μαρτυρικής νήσου, το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα S-300 PMU-1 θα δοκιμαστεί στον ελλαδικό χώρο! Σήμερα, έχει προγραμματιστεί η πρώτη δοκιμή του συστήματος και ουσιαστικά η βολή αποδοχής του, γεγονός που συγκεντρώνει τα βλέμματα ολόκληρης της Συμμαχίας, καθώς η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα του ΝΑΤΟ που δοκιμάζει το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς.

Η άσκηση με την επωνυμία Λευκός Αετός 2013, θα είναι μια από τις σημαντικότερες επιχειρησιακές αξιολογήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων που έχουν πραγματοποιηθεί -τολμούμε να πούμε- τις τελευταίες δεκαετίες. Το πολιτικό-διπλωματικό θρίλερ που δοκίμασε τις σχέσεις Λευκωσίας - Άγκυρας - Αθήνας την άνοιξη του 1999, οι ασφυκτικές πιέσεις της Τουρκίας αλλά και των ΗΠΑ ώστε να μην εγκατασταθούν οι πύραυλοι στη Κύπρο, αλλά και η συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας όλα αυτά τα χρόνια να μάθει τα "μυστικά" των S-300 οργανώνοντας ολόκληρες αποστολές προκειμένου να δοκιμάσει την ελληνική αεράμυνα και το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα, μας οδηγούν στο παραπάνω συμπέρασμα.

Αν σε όλα αυτά, προσθέσουμε και την αθόρυβη και με πολλές δυσκολίες -κυρίως τα τελευταία χρόνια- επιχειρησιακή αξιοποίηση του συστήματος από την Πολεμική Αεροπορία και το προσωπικό της 11ης Μοίρας Κατευθυνόμενων Βλημάτων με έδρα τη Κρήτη (126 Σμηναρχία Μάχης στο Ηράκλειο και για ένα διάστημα την -τότε- 138 Σμηναρχία Μάχης στο Τυμπάκι), τότε η σημερινή βολή αποδοχής θα αποτελέσει δικαίωση για όλους εκείνους τους αξιωματικούς και τα στελέχη της ΠΑ που υπηρέτησαν όλη αυτή την περίοδο στους S-300.

Παράλληλα, κάτι που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ είναι η θυσία του Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη, ο οποίος έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα, σε μια αναχαίτιση τουρκικών αεροσκαφών που είχαν ως αποστολή να φωτογραφίσουν τους S-300, σε μια από τις πολλές επιχειρήσεις της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας σε αυτά τα 14 χρόνια...

Την άσκηση Λευκός Αετός 2013, κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί βολή του αντιαεροπορικού συστήματος S-300 από το Πεδίο Βολής Κρήτης, θα παρακολουθήσει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, ενώ έχει προσκληθεί και θα παρακολουθήσει επίσης, ο Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας Φώτης Φωτίου, σε μια κίνηση με ιδιαίτερο συμβολισμό. (Διαβάστε ΕΔΩ το σχετικό ρεπορτάζ)

Τον κ. Αβραμόπουλο θα συνοδεύουν η Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Φώφη Γεννηματά, Αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Αθανάσιος Τσέλιος, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ και ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Ευάγγελος Τουρνάς.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Την παροιμία μου την έλεγε ο συνονόματος αγρότης παππούς μου, που κάποτε από τις αιματοβαμμένες πέτρινες κορυφές του Κάλε Γκρότο έβλεπε την Άγκυρα ν' αχνοφέγγει στο βάθος του ορίζοντα. Την θυμήθηκα για πολλοστή φορά, διαβάζοντας τις νέες ιταμές δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού ισλαμοφασισμού, του συναυτουργού της Αλ Κάϊντα στη Συρία, με το παραλήρημα του για την Θράκη, την Κομοτηνή, την Θεσσαλονίκη. Μάλιστα ο φίλος μας ο Ερντογάν, με την φόρα που πήρε, έφτασε έως την Βοσνία το επεκτατικό όραμα του!

Η καθεστωτική αριστερά Κολωνακίου κι Εξαρχείων έχει διάφορες ψωραλέες ιερές αγελάδες. Μια από αυτές είναι η διεθνιστική σουρεαλιστική προσέγγιση του τουρκικού επεκτατισμού. Με άρνηση έως αμηχανία, μπροστά στα εγκλήματα Γενοκτονίας, που έχει τελέσει ο τουρκισμός σε βάρος του λαού μας κι άλλων λαών της περιοχής, η παρδαλή αριστερά που μας έλαχε, έχει μια λογική συμψηφισμού στα ελληνοτουρκικά. Σου λέει, για να 'σαι σωστός «προοδευτικός», πρέπει να 'σαι και λίγο απολογητής του τουρκικού ισλαμοφασισμού, που είχε δύσκολα παιδικά χρόνια κλπ. Στην λογική αυτή είχε προσχωρήσει και κομμάτι της λεγόμενης «ενοχικής Δεξιάς», μέσα από μια περίεργη, ολίγον χαζοχαρούμενη κι εξίσου συμψηφιστική κι επικίνδυνη λογική. Κυκλοφορούν ακόμη κάτι παρτάλια, αναλυτές εκ του προχείρου.

Αρκετοί, ανιστόρητοι, αφελείς ή απλά ηλίθιοι, απ' όλο το πολιτικό φάσμα, είχαν επενδύσει στην σωφροσύνη, την «δημοκρατικότητα» και τρία αυγά Τουρκίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από την αρχή έλεγα πως ο Ερντογάν θα αποδειχθεί πιο επικίνδυνος από τους στρατιωτικούς και πολύ απλά είχα δίκιο. Ο νεοοθωμανικός ισλαμοφασισμός του αντικατέστησε τον εξίσου πρωτόγονο φασισμό του κεμαλισμού. Μάλιστα, απευθυνόμενος στις πλατιές μάζες των φτωχών μουσουλμάνων, δημιούργησε μια βάση πολύ ευρύτερη από αυτήν, που είχαν οι πολιτικοί κληρονόμοι του μπεκρή και γενοκτόνου Κεμάλ, πολιτικού δάσκαλου του Χίτλερ, όπως ο ίδιος ο ηγέτης του ναζισμού είχε δηλώσει.

Ο επίδοξος νέος πατισάχ με αραβικά κεφάλαια, κλεμμένες πατέντες κι ανασφάλιστη εργασία, έφτιαξε ένα οικονομικό «θαύμα» με πήλινα πόδια. Το περίφημο όμως σχέδιο που επεξεργάστηκε και διατυμπάνισε με στόμφο ο σκιντζής Νταβούτογλου για «στρατηγικό βάθος της Τουρκίας», το νεοθωμανικό δόγμα επιστροφής της Άγκυρας στις παλιές της επαρχίες, από το Σεράγεβο, ως την Παλαιστίνη, απλά είναι μια μεγαλοπρεπής αποτυχία. Ο ...χαρισματικός Ερντογάν τελικά εξελίχθηκε σε ένα κοινό διεθνή τραμπούκο. Δυναμίτισε τις σχέσεις με το Ισραήλ, εξαπολύοντας ύβρεις κι απειλές, ρουφιάνεψε κι οδήγησε στην κρεμάλα ολόκληρο δίκτυο πρακτόρων του Τελ Αβίβ στο Ιράν. Το Ισραήλ ποτέ δεν θα ξεχάσει την μονομερή καταγγελία των τουρκοϊσραηλινών συμφωνιών, την αντισημιτική προπαγάνδα της Τουρκίας και την συνέργια της Άγκυρας στην δολοφονία δικών του ανθρώπων, ούτε θα ανεχτεί τις τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή, ιδίως τις ληστρικές τουρκικές φιλοδοξίες στα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Η νέα τετραμερής συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ιραήλ, ΗΠΑ, είναι εφικτός στόχος και τείχος αποτροπής.

Ο Ερντογάν επίσης υποστήριξε ανοιχτά τους φανατικούς ισλαμιστές στην Αίγυπτο, τρώγοντας στα μούτρα την απέλαση του πρέσβη του, ενώ στην Συρία το τουρκικό κράτος είναι σφιχταγκαλιασμένο με ισλαμιστές τρομοκράτες, φονιάδες αιχμαλώτων και γυναικοπαίδων.

Το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας, τελικά, δεν της φτάνει ούτε μέχρι τον αστράγαλο.

Εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, να κατέχει το 40% του νησιού, να απειλεί στην Θράκη και στο Αιγαίο, ενώ στο ίδιο το εσωτερικό της χώρας του, ο ολοένα και πιο αυταρχικός τούρκος ηγέτης οδηγεί το λαό του με άλματα προς τα πίσω στο πιο βαθύ ισλαμικό σκοτάδι. Η μαντήλα επεκτείνεται, κι αν η πορεία οπισθοδρόμησης έμενε στην απαγόρευση των ...φιλιών, θα ήταν απλώς άλλος ένας παλαβιάρης που εζήλωσε την δόξα του παππού Πάγκαλου, που έβαζε τους αστυφύλακες να μετρούν τις φούστες με τον χάρακα. Όσο όμως περνά ο καιρός, το παιδί των ισλαμικών σεμιναρίων, των κουράν κουρσού, βγαίνει από μέσα του, κυριαρχεί στα λόγια και στις πράξεις του, και κάνει το μάτι του να γυαλίζει.

Το σχέδιο είναι απλό, ουδόλως περίτεχνο, τσαμπουκαλίδικο και σύμφωνο με τις χειρότερες κατσαπλιάδικες παραδόσεις της νοοτροπίας των απογόνων του Ερτογρούλ: νέο χαλιφάτο και επίδοξος σουλτάνος ο πρώην μπακαλόγατος, που ουδεμία σχέση έχει με τον χιουμορίστα και καλοσυνάτο Ζήκο. Διότι ο Ζήκος δεν ήταν φορέας ιδεολογίας μαχαιροβγαλτών πλιατσικολόγων.

Κι εδώ θα στεναχωρήσω πολλούς φυλετιστές αλλά δεν πρόκειται για σύγκρουση των αρίων, ελληνοπρεπών γονιδίων, πχ του Σκουρλέτη και των τουρανικών, τουρκομογγολικών γονιδίων. Απλούστατα διότι στην Τουρκία πιο εύκολα θα βρεις τετράφυλλο τριφύλι, παρά γνήσιο απόγονο του Ερτογρούλ. Εξισλαμισμένοι Έλληνες, Αλβανοί, Σλάβοι, Αρμένιοι κλπ, είναι. Εξ ού κι οι ίδιες φάτσες. Είναι απλά ο κακός μας εαυτός.

Έχουμε να κάνουμε με την τραμπούκικη νοοτροπία μιας ηγετικής κάστας, που καταδυναστεύει και τον ίδιο της το λαό. Απλά να μην ξεχνάμε να κρατάμε γερά το ξύλο που λέγαμε και να μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Παρ' ότι φροντίζουν οι ίδιοι οι ηγέτες του τουρκικού ισλαμοφασισμού να μας τις διαλύουν, μερικοί ημέτεροι ακόμη ονειρεύονται ξύπνιοι... - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 09 Δεκεμβρίου 2013 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Μηνάς Ρασούλης*

Έχει καταστεί σαφές εδώ και πάνω από μια δεκαετία ότι σημαντικό εμπόδιο της Τουρκίας στο δρόμο προς την επιτυχία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ήταν η ακραία αλαζονεία του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ερντογάν. Η υπέρτατη αυτοπεποίθησή του θα μπορούσε να τον οδηγήσει εύκολα σε λάθος δρόμο. Και τώρα ακόμα επιμένει να έχει.

Η επιλογή του Ερντογάν να είναι ένα διαχωριστικό πρόσωπο, θα είναι είτε η πηγή της πτώσης του ή θα επιφέρει την παρακμή της χώρας . Όπως δήλωσε ο ίδιος κ. Ερντογάν, αλλά και εγκυκλοπαιδικά γνωρίζετε τα δημογραφικά στοιχεία, που έχει η Τουρκία, δεν είναι εγγενής σημάδι της δύναμης. Χωρίς μια ισχυρή οικονομία, αφού η τουρκική Λίρα έχασε σχεδόν το 30% μέσα σε 4 μήνες, αλλά και η ισχυρή αύξηση του πληθυσμού είναι μια συνταγή για την ενδεχόμενη πολιτική και κοινωνική καταστροφή. Οι ψηφοφόροι μπορούν εύκολα να απογοητευτούν με έναν ηγέτη που δεν παραδίδει τα αγαθά όπως ήταν ευχαριστημένοι μαζί του νωρίτερα. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν με θρησκευτική ή ισλαμική ιδεολογίας και μόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα εκπληκτικό πολιτικό ζήτημα προκύπτει: Είναι το προσωπικό συμφέρον του Κόμματος ΑΚ για να αφήσει την τρικυμία που είναι ο Ερντογάν να παραγκωνίσει τον εαυτό του.

Αν υπήρχε ποτέ ένας πολιτικός χρόνος για το καλόκαρδος, διαλλακτικός και λαϊκός, οι έξυπνες πολιτικές κινήσεις του κ. Abdullah Gül, του προέδρου της Τουρκίας , για να παραμείνει στην εξουσία ο Ερντογάν, είναι η στάση του που την πρόσφερε. Το κλειδί για την ποιότητα που η Τουρκία τώρα πλέον πρέπει να διασφαλίσει για το μέλλον της είναι μια πατρική φιγούρα, κάποιον που μπορεί να εξαπλωθεί σε κοινωνικό επίπεδο σαν χέρια πάνω από τις δύο ξεχωριστές ιδεολογικοκοινωνικές χώρες που απαρτίζουν την Τουρκία. Αυτές οι δύο "χώρες" δεν είναι η Κωνσταντινούπολη εναντίον της Ανατολίας, όπως συχνά πιστεύεται. Αφού και η ίδια η Κωνσταντινούπολη έχει γίνει "πολύ Ανατολίας, " μετά από δεκαετίες μετανάστευσης από την ενδοχώρα της χώρας σε όλο και πιο εκτεταμένο βαθμό στα προάστια της Κωνσταντινούπολης.

Η πραγματική μάχη είναι μεταξύ νεωτερικότητας σε σχέση με τη θρησκεία. Οι νέοι, το μέλλον της χώρας, έχουν κάνει όμως την επιλογή τους. Και το έκαναν, σοκαριστικά για να το καταλάβει όχι μόνο το πολιτικό προσωπικό του κυβερνώντος κόμματος, αλλά όλος ο κόσμος και όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη, την Άγκυρα και τη Σμύρνη, αλλά και σε περίπου 200 άλλες πόλεις. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί μια άλλη ποιο σαφή ψήφο μη εμπιστοσύνης. Πώς η χώρα θα πρέπει να γυρίσει τώρα προς την σωστή κατεύθυνση είναι και το ζητούμενο και αν θα ανακτήσει εξαρτάται αποφασιστικά από την πραγματική βάση εξουσίας του κυβερνώντος κόμματος ΑΚ, όπως και η επιτυχημένη επιχειρηματική κοινότητα σε όλη τη χώρα, επιθυμεί.

Ας θυμηθούμε ότι η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ισχυρή ανάπτυξη δεν είχε τις ρίζες της στο γεγονός ότι το κόμμα AK μπορούσε να αξιοποιήσει παρά τις προσδοκίες των ψηφοφόρων της ενδοχώρας, ακόμη και αν αυτό ευρέως ήταν πιστευτό. Πραγματικό επίτευγμα του κόμματος ήταν η λαϊκή ικανοποίηση επειδή είδαν την οικονομική ανάπτυξη να εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα. Η βασική πηγή αυτής της ανάπτυξης είναι τώρα μεσαίου μεγέθους που μεγάλες επιχειρήσεις της Τουρκίας κατάφεραν να ενσωματωθούν στην παγκόσμια οικονομία, κυρίως στην Ευρώπη και την Ασία. Το ηχηρό οικονομικό όμως επίτευγμα είχε έρθει κάτω από την διεθνή οικονομική πίεση, ακόμη και πριν από την έκρηξη Ταξίμ. Τούρκοι επιχειρηματίες είναι τώρα αντιμέτωποι με τον ανταγωνισμό από τις ευρωπαϊκές και κυρίως από τις ισπανικές εταιρείες, μετά τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας στην Ισπανία που έχουν γίνει ώστε η χώρα να καταστεί οικονομικά ανταγωνιστική και πάλι. Επιπλέον, εξαιτίας της αδιαλλαξίας του Ερντογάν, η Τουρκία λειτουργεί σήμερα με ένα σύννεφο αστάθειας.

Αυτό που το πολιτικό προσωπικό δεν κατανοεί είναι ότι με την κριτική οι παγκόσμιες αγορές σκάβουν μια βαθύτερη τρύπα εμποδίων για την ανάκαμψη της χώρας και επομένως και για τον εαυτό του. Έχει ήδη χάσει την αξιοπιστία του με όλους εκείνους που πίστευαν στη σωστή κατανόηση των μακροπρόθεσμων οικονομικών δεδομένων της χώρας. Θα πρέπει λοιπόν να επιλέξει, αν θα επανεκτιμήσει τα δικά τους μακροπρόθεσμα συμφέροντα ή θα πρέπει να επιλέξει την προστασία των τεράστιων μελλοντικών δυνατοτήτων της χώρας. Σε αντίθετη περίπτωση, το οικονομικό νέφος θα αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Οι τουρίστες και προπαντός οι Ευρωπαίοι μπορούν επίσης να αποφασίσουν να δώσουν στους Έλληνες μια άλλη ευκαιρία ως στάση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, αλλά και λόγω σκόπιμης επιλογής του Ερντογάν να συνεχίσει να παίζει με τη φωτιά. Τι γίνεται με τους νέους όμως της Τουρκίας; Επιθυμούν την Τουρκία αστική; Δημιουργική; Οι επαγγελματίες των αστικών περιοχών της Τουρκίας είναι συχνά εξαιρετικά μορφωμένοι, σε αντίθεση με τους νεαρούς Ισπανούς και πολύ εξειδικευμένοι σε γλώσσες. Θα είναι περιουσιακά στοιχεία ακριβά σε οποιαδήποτε χώρα επιλέξουν να ζήσουν.

Ως εκ τούτου, το συμπέρασμά μου: Το απόλυτο σχίσμα στην κοινωνία της Τουρκίας αφορά τις δύο ψυχές μέσα στο ίδιο το κόμμα AK, που είναι οι εκσυγχρονιστές εναντίον συντηρητικών. Μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα, αυτές οι δύο ομάδες ήταν σε μια αποτελεσματική, αν και δύσκολη συμμαχία. Τώρα είναι πλέον ο καιρός να επιλέξουν.

*Πρόεδρος Αποστράτων Αξιωματικών νομών Ηρακλείου - Λασιθίου.
Write on Σάββατο, 07 Δεκεμβρίου 2013 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Του Φαήλου Κρανιδιώτη

Σε ποιους δίνουμε εξετάσεις με το τέμενος στο Βοτανικό; Στις εγχώριες βαρεμένες ιέρειες της πολιτικής ορθότητας; Στους ξένους, που 39 χρόνια δεν δίνανε δεκάρα για τις λεηλατημένες εκκλησίες μας στην κατεχόμενη Κύπρο και τα 1619 αγνοούμενα αδέρφια μας; Ακόμη αρνούνται να θεωρήσουν την Θράκη και το Αιγαίο σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως κρινόμαστε από τις ισλαμικές χώρες με την απόλυτη δυσανεξία στην δική μας πίστη αλλά και σε οποιονδήποτε διαφορετικό από αυτούς; Άραγε αγωνιούμε μην μας κακοχαρακτηρίσουν, αυτοί που έκαναν τις εκκλησίες μας βουστάσια, μαντριά και αποθήκες; Αυτοί που τώρα κλείνουν εκκλησίες στον Πόντο και αλλού και θέλουν να ξανακάνουν τζαμί την Αγιά Σοφιά; Οι φονιάδες του Σιαλμά και του Ηλιάκη; Σε ποιους, ξαναλέω, δίνουμε εξετάσεις; Στους σφετεριστές και λεηλάτες της Κύπρου, τους απαγωγείς και φονιάδες αμάχων και αγνοουμένων, στους γενοκτόνους του λαού μας, των Αρμενίων και των Κούρδων και δυνάστες του ίδιου τους του λαού; Σε αυτούς που σφαγιάζουν την Συρία αγκαλιά με την Αλ Κάϊντα; Σε αυτούς που μπορεί στις χώρες τους να σε προπηλακίσουν ή και να σε συλλάβουν, αν φοράς σταυρό; Ή μήπως θα μας την πουν οι άλλοι που κακοποιούν, σφάζουν και λιθοβολούν γυναίκες ή απαγορεύουν τις κούκλες στις βιτρίνες για να μην ...σκανδαλίζονται οι πιστοί και χρηματοδοτούν την ισλαμική τρομοκρατία;

Θα πουν κάποιοι, ωρυόμενοι υστερικά: μα εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς και σεβόμαστε το δικαίωμα κάθε αλλόθρησκου να έχει αξιοπρεπή χώρο προσευχής και τέλεσης των λατρευτικών του καθηκόντων.

Βεβαίως και δεν είμαστε σαν αυτούς. Απόδειξη ότι η δική μας μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη ανθεί κι ευημερεί. Δεκάδες τα τζαμιά της, τα σχολεία της. Έχει εκπροσώπους, σωματεία, ραδιόφωνο, έντυπα. Κι είμαστε τέτοιοι αχμάκηδες που επιτρέψαμε τον σταδιακό εκτουρκισμό ακόμη και ανθρώπων που δεν είναι Τούρκοι! Που είναι όμως η δική μας μειονότητα στην Πόλη; Σε ποια κατάσταση είναι οι εκκλησίες και τα μνημεία μας σε όλη την τουρκική επικράτεια και στην κατεχόμενη Κύπρο; Θυμίζω πως ο νέος Σουλτάνος, ο αρχηγός του τουρκικού ισλαμοφασισμού, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ συνεχίζει απτόητος τις απειλές εναντίον του όλου Ελληνισμού κι έχει εξελιχθεί σε διεθνή τραμπούκο και συνεργό της διεθνούς τρομοκρατίας.

Θα πει κάποιος και σωστά: μα είναι λάθος να καθιστούμε την ισλαμοφασιστική ηγεσία της Τουρκίας αποκλειστικό εκπρόσωπο του Ισλάμ. Σωστό. Όμως η Τουρκία έτσι θα αρχίσει να λειτουργεί από την πρώτη μέρα. Ως νταβαντζής των σουνιτών μουσουλμάνων. Το κάνει στην Μέση Ανατολή και το κάνει κι εδώ. Άρα δεν είναι δική μας επιλογή.

Λοιπόν, τζαμιά στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά. Εκεί δε που ζουν οι δικοί μας μειονοτικοί μουσουλμάνοι, από τζαμιά να φαν κι οι κότες. Και στην Αθήνα δεκάδες οι χώροι προσευχής.

Ας νομιμοποιηθούν κάποιοι από τους υφιστάμενους λατρευτικούς χώρους, όπου διακριτικά, χωρίς μιναρέδες, μεγάφωνα και ταρατατζούμ, να μπορούν με αξιοπρέπεια να προσεύχονται οι πιστοί του Προφήτη. Αρκούν.

Ποιοι θα παραπονεθούν; Οι Πακιστανοί; Αυτοί που στις χώρες τους καίγονται χριστιανικές εκκλησίες και δολοφονούνται ιερείς και πιστοί;

Τζαμί δεν θέλουμε. Δεν ταιριάζει με την αισθητική του αττικού τοπίου, με την Ιστορία μας. Είναι σύμβολο κυριαρχίας του πάλαι ποτέ βάρβαρου δυνάστη μας. Είναι πρόκληση.

Δεν χρειάζεται να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας, όταν έχουμε πλήθη παράνομων σουνιτών μεταναστών από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, την Βόρεια Αφρική και την Μ. Ανατολή.

Ο συμβολισμός κι η δυναμική ενός μεγάλου τεμένους μέσα στην Αθήνα είναι τεράστιος. Την επομένη θα φωνάζουν γιατί δεν έχει μιναρέ και γιατί δεν ακούγεται παντού από μεγάφωνα το κάλεσμα του μουεζίνη για την προσευχή. Μετά θα ζητήσουν το «τζαμί του Πορθητή» και ποιος ξέρει τι άλλο. Ίσως να δούμε και ισλαμικά περίπολα στην περιοχή, που όπως στο Λονδίνο κι αλλού, θα προπηλακίζουν τις «απρεπώς» ενδεδυμένες άπιστες και θα τις «προτρέπουν» να μην εμφανίζονται έτσι στην περιοχή. Και τι θα κάνουμε όταν με αφορμή το οτιδήποτε θα μαζευτούν κι οχυρωθούν στο τέμενος τους και μαχητικά θα διεκδικούν ποιος ξέρει τι άλλο;

Λοιπόν, το ξαναλέω: όχι τζαμί στην πόλη που έπεσε ο Καραϊσκάκης για την ελευθερία της. Και χωρίς αυτό το προς ανέγερση τέμενος, πάλι θα είμαστε 1000 φορές πιο δημοκρατικοί κι ανεκτικοί από την πιο «προοδευμένη» μουσουλμανική χώρα.

Ας το πούμε ευθέως κι έξω απ' τα δόντια. Δεν είναι αργά για να αποφύγουμε ένα μεγάλο λάθος. Τόσα προβλήματα μπορούν άλλωστε να προκύψουν από την Πολεοδομία ή την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Προς τι τόση πρεμούρα ν΄ ακούγεται ο μουεζίνης πάνω από την Αθήνα; Η Αθήνα δεν είναι Νέα Υόρκη ή βελγική πόλη του κράτους – εταρεία. Η Ελλάδα, το είπε κι ο Αβραμόπουλος για σας τους δύσπιστους, δεν συνορεύει με το Λουξεμβούργο. Αλήθεια λέει.

Ο «πολυπολιτισμός», αδέρφια, απέτυχε παντού. Για μας όμως είναι και επικίνδυνος.

(Εφημερίδα "Δημοκρατία - ΠΗΓΗ)

Write on Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013 Κατηγορία ΔΙΕΘΝΗ

Για «καμικάζι» ο οποίος επιχείρησε να εισέλθει στο γραφείο του Ερντογάν στην Αγκυρα κάνουν λόγο τα τουρκικά ΜΜΕ σε έκτακτα δελτία τους.

Ο 52χρονος δεν κατάφερε να ενεργοποιήσει τα εκρηκτικά με τα οποία ήταν ζωσμένος, αφού τον πρόλαβε ένας από τους άνδρες της προσωπικής ασφάλειας του πρωθυπουργού.

Tα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσαν μετέδωσαν εικόνες από το σημείο με την αστυνομία να έχει αποκλείσει την ευρύτερη περιοχή.

Η σύλληψη του δράστη έγινε αφού η αστυνομία έριξε προειδοποιητικά πυρά στον αέρα. Αρχικά είχε μεταδοθεί ότι ο δράστης τραυματίστηκε στο πόδι. 

ΠΗΓΗ