Write on Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σαράντα τρία χρόνια μετά την κυπριακή τραγωδία του 1974 και τριάντα περίπου χρόνια μετά τη συγκρότηση της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων το 1985, αναρτώνται τα επίσημα πρακτικά που εκδίδονται από κοινού από τη Βουλή των Ελλήνων και τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο πρόεδρος της Βούλης, Νίκος Βούτσης, παρέδωσε τους τόμους στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, και κατά την παράδοση αναφέρθηκε εν συντομία στο χρονικό του Φακέλου. Όπως είπε, ύστερα από 2,5 χρόνια επεξεργασίας, παρέδωσε τους τέσσερις πρώτους τόμους, 600 σελίδων ο καθένας - από τους συνολικά 30 που αποτελούν το σύνολο του υλικού - από την Ειδική Εξεταστική Επιτροπή που είχε συσταθεί πριν από 33 χρόνια για την τραγωδία της Κύπρου. Τότε - και έπειτα από δύο χρόνια επεξεργασίας - είχε έλθει στη Βουλή το υλικό με τις πορισματικές αναφορές της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας, έγινε συζήτηση τότε, ωστόσο δεν υπήρξε διαδικασία για πόρισμα της Βουλής.

Στη συνέχεια, για δεκαετίες το θέμα παραμερίστηκε. Το θέμα ανακίνησε ξανά η προηγούμενη πρόεδρος της Βουλής, η οποία είχε οδηγήσει τον πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής, Γιαννάκη Ομήρου, στο υλικό της Ειδικής Επιτροπής.

Οι τόμοι είναι πλέον αναρτημένοι στην σελίδα της Βουλής των Ελλήνων και μπορείτε να τους κατεβάσετε ΕΔΩ.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια στα αιματοβαμμένα χώματα της Κύπρου γράφτηκε μια ακόμα "χρυσή" σελίδα στο βιβλίο ιστορίας των Δυνάμεων Καταδρομών,  κατά τη διάρκεια της υπεράσπισης του χωριού Πυρόι, από μια διμοιρία του 13ου Λόχου Κρούσεως της 31ης Μοίρας Καταδρομών, η οποία αντιμετώπισε υπέρτερες (στους αριθμούς και μόνο) τουρκικές δυνάμεις. 

Την ιστορία και τα μηνύματα που προκύπτουν από τα όσα θα διαβάσετε παρακάτω, θα μου επιτρέψετε να την αφιερώσω σε όσους "ξέχασαν", σε όσους λησμόνησαν και σε όσους δεν θέλησαν να μάθουν την πρόσφατη ιστορία μας. Αλίμονο στους λαούς που δεν μαθαίνουν και δεν διδάσκονται από την ιστορία τους. Αλίμονο σε αυτούς που δεν τιμούς όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα...

Επειδή τις μέρες που πέρασαν ακούσαμε τα ίδια κούφια λόγια από τους ίδιους κούφιους πολιτικούς μας παράγοντες, ας φροντίσει ο καθένας από εμάς να απαντήσει στα δικά του ΓΙΑΤΙ, στα δικά του αναπάντητα ερωτηματικά για το πως σήμερα η Τουρκία κατέχει το 38% της Κύπρου μας. Προσωπικά, σας προτείνω να αναζητήσετε και να διαβάσετε το βιβλίο του Κωνσταντίνου Α. Δημητριάδη: ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Από την σελίδα του συγγραφέα στο facebook αντλήσαμε την συγκεκριμένη ιστορία. Διαβάστε τα γεγονότα, όπως τα αφηγείται ο - τότε -Ανθυπολοχαγός Ανδρέας Γεωργιάδης:

O - τότε -Ανθυπολοχαγός Ανδρέας Γεωργιάδης.

" Βρισκόμασταν στα υψώματα Αγίου Σωζόμενου. Από εκεί κινηθήκαμε στον ανατολικό τομέα Λευκωσίας. Ο 13ος Λόχος Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών, στάθμευσε στο χώρο πέριξ του εργοστασίου ΒΑΚΟΥΛΑΚ, ανατολικά της Αγλαντζιάς και επί του παλαιού δρόμου Λευκωσίας - Λάρνακας.

Στις 16 Αυγούστου λήφθηκε η διαταγή για μετακίνηση. Μια διμοιρία τεθήκαμε υπό διοίκηση μονάδας Τεθωρακισμένων. Κινηθήκαμε προς το Πυρόι. Με δύο BTR και ένα Τ34. Εισήλθαμε στο χωριό. Οι Τούρκοι από το απέναντι ύψωμα άρχισαν να μας κτυπούν με πυρά όλμων. Λάβαμε διαταγή για οπισθοχώρηση στην Ποταμιά. Στην επιστροφή μας διέταξαν και πάλι να κινηθούμε προς το Πυρόι, με εντολή, αν οι Τούρκοι δεν εισήλθαν στο χωριό να εγκατασταθούμε εμείς.

Το χωριό ήταν εγκαταλειμμένο. Η διμοιρία κινήθηκε από καλυμμένο δρομολόγιο. Λάβαμε θέσεις μάχης μέσα στα πρώτα τέσσερα σπίτια με μέτωπο το ύψωμα. Τοποθετήσαμε δυο πολυβόλα τσέχικα στα άκρα και δύο πολυβόλα FN MAG στο κέντρο. Αντιαρματικά δεν διαθέταμε. Δεξιά μας βρισκόταν το υδραγωγείο. Μπροστά μια αναπεπταμένη πεδιάδα και το ύψωμα. Δυτικότερα ο Άρωνας. Ανατολικότερα και βόρεια η Αθιένου.

Ένας άνδρας των Ηνωμένων Εθνών μας πλησιάζει. ''Τι κάνετε εδώ; Απέναντι έχει πολλούς Τούρκους.'' Καθώς συνομιλούμε πέφτει το πρώτο βλήμα. Αυτός μας χαιρετά και φεύγει. Μπήκαμε στα σπίτια, ήπιαμε τον καφέ μας, ρίξαμε νερό πάνω μας να δροσιστούμε και περιμέναμε. Οι όλμοι έπεφταν στο γάμο του καραγκιόζη.
Μόλις σταμάτησαν οι όλμοι άρχισε το μπουλούκι να κατεβαίνει από το ύψωμα. Τους παρακολουθούσα με διόπτρες που βρήκα στο χωριό. Όλοι είχαν ξεκάθαρη εντολή να μην βάλλουν παρά μόνο μετά από δικό μου σύνθημα. Πυρομαχικά είχαμε αρκετά.
Πλησίασαν στα 200 μέτρα. Ερχόντουσαν σχεδόν παρελαύνοντας. Αρχίσαμε με τα πολυβόλα και τα καλασνίκωφ. Έγινε χαμός. Μεταβολή και άτακτη φυγή. Συνεχίσαμε να τους κτυπούμε. Όλα αυτά κράτησαν δέκα λεπτά. Αρκετός χρόνος για να σκεπαστεί η πλαγιά με νεκρούς.
Αρχίζουν και πάλι από το ύψωμα με όλμους, ΠΑΟ και πολυβόλα. Μετά από μισή ώρα σφυροκόπημα επιτίθενται και πάλι. Γύρισα όλα τα σπίτια. Ουδείς τραυματίας.

Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων, του οποίου είμαστε υπό διοίκηση, ρωτάει από τον ασύρματο τι συμβαίνει.
- ''Δεχόμαστε επίθεση'' απαντώ.
- ''Να υποχωρήσετε προς Ποταμιά'' διατάζει.
- ''Γιατί να υποχωρήσουμε; Αφού κρατάμε το χωριό.''
- ''Ανθυπολοχαγέ να κάνεις αυτό που σου λέω γιατί θα σε στείλω στο στρατοδικείο.''
- ''Να με στείλετε. Εμείς θα πολεμήσουμε μέχρι την τελευταία σφαίρα.''

Διέκοψα γιατί οι Τούρκοι εν τω μεταξύ κατέβαιναν και πάλι. Ένα τσούρμο σε επίθεση. Άρχισαν τα πολυβόλα μας. Δίπλα ο καταδρομέας με το FN σε ρύθμιση βολή κατά βολή. Κάθε Τούρκο που κτυπούσε αναφωνούσε: ''Μπίγκο''. Το ασκέρι μεταβολή και πίσω στο ύψωμα.
Ο αξιωματικός των Τεθωρακισμένων ξανά από τον ασύρματο με απειλές για οπισθοχώρηση.
Ακολουθεί ο διοικητής μας: (Οι καταδρομείς είχαν ως διοικητή τον Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ)
- ''Τι γίνεται ρε Γεωργιάδη;''
- ''Κύριε Διοικητά είμαστε οχυρωμένοι. Πυρομαχικά έχουμε. Ουδεμία απώλεια. Πολεμούμε. Κρατάμε.''
- ''Να μείνετε να πολεμήσετε.''

Ύστερα από λίγο ξεκινούν και πάλι τα βλήματα. ΠΑΟ, πολυβόλα, όλμοι. Μεσημέρι. Την ώρα της επίθεσης έρχεται ένα αυτοκίνητο από τη Μοίρα. Ο Ανθυπολοχαγός Νεοπτολέμου με πρωτοβουλία δική του μας φέρνει πυρομαχικά και καρπούζια.
Επίθεση και πάλι. Επανάληψη. Το πεζικό να κατεβαίνει. Στα 200 μέτρα, στα 150, στα 100 μέτρα. Ατσάλι και πάλι. Μακελειό. Μια μικρή ομάδα που γλίτωσε μπήκε σε μια μάντρα στα δεξιά μας. Τους κυκλώσαμε και τους εξουδετερώσαμε. Αριστερά μας, από την Τύμπου, κονιορτός αρμάτων. Από τον ασύρματο λαμβάνουμε διαταγή οπισθοχώρησης. Κίνδυνος κύκλωσης. Έμεινα πίσω με τον Χατζημιχαήλ και παγιδεύσαμε το χώρο. Ξεκινήσαμε αμέριμνα προς τα δυτικά. Εγκατασταθήκαμε λίγο πιο κάτω.

Μια διμοιρία τρελών αντιμετώπισε 17 άρματα, τεθωρακισμένα και ένα σύνταγμα.

Ανάπαυλα. Σκάψαμε με τις ξιφολόγχες να βρούμε στεγνό χώμα για να κοιμηθούμε το βράδυ. Ήταν Αύγουστος και κάθε μεσημέρι έβρεχε. Ούτε ένα δένδρο. Καυτός ήλιος το πρωί, βροχή το μεσημέρι.
Κάποτε μας έστελναν και καμιά κονσέρβα ''Καρίνα''. Τα βράδια μετρούσαμε τα φώτα του χωριού. Ήταν 107. Μείναμε εκεί για αρκετό καιρό. Ουδείς ερχόταν να μας αντικαταστήσει. Καθόμασταν κι ονειρευόμασταν με το Μάκη. Εγώ έλεγα: ''Ρε παιδιά να είχαμε ένα ταψί γαλατομπούρεκα!'' Ο Μάκης ήθελε ψητό κι ο Ευτύχιος ένα ευρωπαϊκό αποχωρητήριο.

Κάποιο βράδυ ακούμε πίσω μας θόρυβο στα καλάμια. Συναγερμός. Μας κύκλωσαν οι Τούρκοι; Αναμένοντας με το χέρι στη σκανδάλη βλέπουμε έναν δικό μας που στείλαμε στο Γέρι για υλικά, έτοιμο να λιποθυμήσει από το γέλιο. ''Δεν θα πιστέψετε'' μας λέει, ''αλλά ήλθαν να μας αντικαταστήσουν. Μου έδωσαν ένα λόχο πεζικαρέους από το Γέρι και τους φέρνω εδώ και 500 μέτρα έρποντας. Τους είπα αν σηκώσετε κεφάλι οι Τούρκοι ξεκινούν να πυροβολούν.''
Την άλλη μέρα φεύγαμε για τον Κακομάλλη."

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

44 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την 16η Αυγούστου 1974 και το ολοκαύτωμα της ΕΛΔΥΚ, με την επική Μάχη του στρατοπέδου να ολοκληρώνεται με την δραματική απαγκίστρωση των τελευταίων υπερασπιστών του, υπό τις διαταγές του αειμνήστου Ταξιάρχου Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής των δυνάμεων αμύνης και τελευταίος στρατοπεδάρχης.

Ο ιστορικός ερευνητής Κωνσταντίνος Αλεξ. Δημητριάδης, ο οποίος με τα βιβλία του έχει φωτίσει την Κυπριακή Τραγωδία και έχει επιμεληθεί και το ιστορικό ντοκουμέντο με την μαρτυρία του Παν. Σταυρουλόπουλου, βρέθηκε σήμερα στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο της Λακατάμιας στην Κύπρο, εκεί όπου είχαν ταφεί για πρώτη φορά οι ηρωϊκοί νεκροί μας, αμέσως μετά τις μάχες. Πρόκειται για τα κενοτάφια πλέον, όπου είχαν αναπαυθεί για πρώτη φορά οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ, η "γιαγιά της ΕΛΔΥΚ" Καλλιόπη Αβραάμ, Καταδρομείς της Α΄ Μοίρας Καταδρομών, άνδρες της Εθνικής Φρουράς που έπεσαν στις μάχες του 1ου και 2ου γύρου της εισβολής του Αττίλα στο μαρτυρικό νησί της Κύπρου.

Δείτε τα βίντεο:

Write on Παρασκευή, 03 Αυγούστου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ρεπορτάζ: Γιώργος Λαμπράκης

Περίμενε καρτερικά τον γιο της να "γυρίσει" από την Κύπρο. Πολεμιστής της ΕΛΔΥΚ και για 43 ολόκληρα χρόνια στον μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων, ο Μανούσος Τριανταφυλλίδης αναπαύεται από πέρυσι στα χώματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, το χωριό Ποταμιές Ηρακλείου. Χθες, η μητέρα του "έφυγε" χθες από τη ζωή.

"Η Μάνα του, που όλα αυτά τα χρόνια ζούσε με την ελπίδα και την προσμονή της επιστροφής του παιδιού της, "έφυγε" χθες για το μακρύ ταξίδι. Τον περίμενε 43 χρόνια, πιστεύοντας ότι ζει. Γύρισε πέρυσι, με στρατιωτικές τιμές, όπως αρμόζει σ'έναν ΗΡΩΑ της Πατρίδας και της Ελευθερίας, μέσα σ'ένα μικρό κουτί σκεπασμένο με την Γαλανόλευκη και πάνω του ακουμπισμένο ένα μικρό στεφάνι από δάφνες.
Χθες αποφάσισε να φύγει για να πάει βρει, εκεί στα Ιλίσια Πεδία, τον αγαπημένο της γιό ΜΑΝΟΥΣΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, ΗΡΩΑ της μάχης του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος την 16η Αυγούστου του 1974.
Ο Θεός να ανάπαυση την ψυχή σου, Μάνα Ήρωα", αναφέρει σε μήνυμά του στο facebook ο βετεράνος πολεμιστής της ΕΛΔΥΚ Βαγγέλης Μπραουδάκης.

Μετά από μια πολύχρονη προσπάθεια τα οστά, αφού εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν παραδόθηκαν μέσα σε κλίμα οδύνης αλλά και υπερηφάνειας στους συγγενείς, 43 ολόκληρα χρόνια μετά την θυσία τους. Ο Ανθυπασπιστή (ΠΖ) Μανούσος Τριανταφυλλίδης, ως στρατιώτης του Λόχου Διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ, υπερασπίστηκε μαζί με τους συμπολεμιστές του το στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου στην επική μάχη που δόθηκε από τις 14 - 16 Αυγούστου 1974. 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

44 χρόνια μετά τη θυσία των Καταδρομέων και των Αεροπόρων στη μαρτυρική Κύπρο, ακόμα ένα καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο της 1ης ΜΑΛ στο Μάλεμε Χανίων.

Το defenceline.gr ήταν το μόνο (!) μέσο ενημέρωσης που βρέθηκε χθες στο ιστορικό στρατόπεδο καταγράφοντας για ακόμα μια χρονιά, μια από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις τιμής και μνήμης που πραγματοποιούνται στη χώρα μας, κυρίως για την οικογένεια των Ειδικών Δυνάμεων. Πρόκειται για έναν ιερό χώρο απ΄ όπου ξεκίνησαν οι Καταδρομείς για να αναμετρηθούν με τον προαιώνιο εχθρό του Γένους, σε μια ιστορική επιχείρηση που δεν θα πρέπει να περάσει στη λήθη.

Δυστυχώς όμως χρόνο με τον χρόνο η θυσία των παλικαριών, Καταδρομέων και Αεροπόρων της Επιχείρησης ΝΙΚΗ, δεν τιμάται όπως θα έπρεπε. Ειδικά φέτος οι εκδηλώσεις ήταν "αναιμικές" και περιορίστηκαν στα απολύτως απαραίτητα. Λες και απλά έπρεπε να βγει μια υποχρέωση...

Παρακάτω επισημαίνουμε ορισμένα σημεία που ενισχύουν την παραπάνω άποψη, με την ευχή και την ελπίδα την επόμενη χρονιά το μνημόσυνο και οι εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στο Μάλεμε να είναι αντάξιες της σημασίας του γεγονότος.

1) Η απουσία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για μια ακόμα χρονιά από το Μάλεμε. (Δείτε το αντίστοιχο θέμα που είχαμε γράψει το 2015)

2) Η απουσία εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια.

3) Η απουσία του Α/ΓΕΣ (το σχόλιό μας δεν αφορά το πρόσωπο, αλλά τον θεσμό γενικά) καθώς σύμφωνα με πληροφορίες μέχρι και την παραμονή του μνημοσύνου ήταν δεδομένη η παρουσία του Αρχηγού. Την τελευταία όμως στιγμή αυτό "ανατράπηκε".

4) Η απουσία βετεράνων Καταδρομέων που έλαβαν μέρος στην Επιχείρηση ΝΙΚΗ και στα πολεμικά γεγονότα του Ιουλίου - Αυγούστου 1974, αλλά και συγγενών πεσόντων και στελεχών της Μοίρας, καθώς η όλη διαδικασία με το ποιος μπαίνει στη λίστα των συμμετεχόντων που έρχονται στην Κρήτη με το αεροσκάφος C-130 που διαθέτει κάθε χρόνο η ΠΑ, αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και προστριβής μεταξύ των εμπλεκομένων. Είναι προφανές, πως ο αρμόδιος φορέας για  τον καθορισμό της σχετικής λίστας θα έπρεπε να είναι το ΓΕΣ και οι αρμόδιες Διευθύνσεις των Ειδικών Δυνάμεων και μόνο. Δεν είναι δυνατόν η λίστα να διαμορφώνεται με βάση προσωπικές συμπάθειες, ή αντιπάθειες, καπρίτσια και γινάτια...

5) Η απουσία των Κρητικών από τις εκδηλώσεις. Αλήθεια, τόσοι και τόσοι που υπηρέτησαν στο Μάλεμε, δεν έχουν να διαθέσουν μία ημέρα για να τιμήσουν τους πεσόντες; Δεν τους άφησε τίποτα, η θητεία τους εκεί;

6) Το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι ρηχό και επιφανειακό, σε σημειο ...παρεξηγήσεως! Επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο πεσόντων, μια ομιλία με απλή αναφορά στα γεγονότα, κατάθεση στεφάνων, ενός λεπτού σιγή, Εθνικός Ύμνος και ...τέλος.

7) Ειδικά τους τελευταίους μήνες, που η οικογένεια των Ειδικών Δυνάμεων θρήνησε τον θάνατο τριών άξιων τέκνων της που υπηρέτησαν στην Α΄ Μοίρα Καταδρομών στα γεγονότα του 1974 (αναφέρονται με τους βαθμούς που είχαν τότε: Ταγματάρχης Γεώργιος Παπαμελετίου - Διοικητής, Ταγματάρχης Δημήτριος Κυριάκος και Υπολοχαγός Βασίλειος Φθενός), θα περίμενε κανείς στην χθεσινή εκδήλωση να γίνει αναφορά στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Τίποτα...

Τι είχαμε δει σε προηγούμενες εκδηλώσεις στο Μάλεμε και πως μπορεί να βελτιωθεί η εικόνα με απλές προσθήκες;

-Πρώτα απ΄ όλα, έναν εκ των συγγενών των πεσόντων, να καταθέτει ένα στεφάνι, ή να ανάβει τον βωμό του μνημείου, όπως είχε γίνει στο παρελθόν. Μια ιδιαίτερη και συμβολική κίνηση που έχει εξαφανιστεί.

εμφάνιση Καταδρομέων, που μέσα από παραδοσιακά ριζίτικα τραγούδια της Κρήτης τιμούσαν τους πεσόντες, ήταν μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις των προηγούμενων ετών, όμως και αυτή εγκαταλείφθηκε!

-Η ομιλία για τα γεγονότα του 1974 και την συμμετοχή των Καταδρομέων στις μάχες του Αεροδρομίου ή της υπεράσπισης της Λευκωσίας, θα έπρεπε να γίνεται από έναν απόστρατο Αξιωματικό της Α΄ Μοίρας Καταδρομών που έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις και έχει πλήρη εικόνα των γεγονότων. Έτσι θα αποφεύγονται τα "περίεργα" των περασμένων ετών και η ιστορική αναφορά θα αποκτούσε την αίγλη που της αξίζει. Επίσης, λόγω του ότι το μνημόσυνο αφορά και τους πεσόντες Αεροπόρους, ένας εκ των βετεράνων στελεχων της ΠΑ που έλαβε μέρος στην αποστολή θα μπορούσε να παρουσιάζει συνοπτικά τα δεδομένα της αποστολής, όπως μόνο ένας Αεροπόρος μπορεί να περιγράψει...

-Εκθεση κειμηλίων και υλικού (οπλισμού κλπ) που χρησιμοποιήθηκε την περίοδο των γεγονότων του 1974. Αυτό, σε συνδιασμό με την παρουσίαση της σύγχρονης μορφής των Αλεξιπτωτιστών και των υλικών και μέσων που  χρησιμοποιούν σήμερα για να εκτελέσουν την αποστολή τους, θα ήταν μια σημαντική προσθήκη. Επίσης, η παρουσίαση με την μορφή επίδειξης στους παρευρισκόμενους, κάποιων εκ των δυνατοτήτων της σημερινής 1ης ΜΑΛ και των στελεχών της, θα ενίσχυε ακόμα περισσότερο την εικόνα των Ειδικών Δυνάμεων.

Τα παραπάνω δεν κοστίζουν, αντίθετα πιστεύουμε πως έχουν προστιθέμενη αξία! Το αεροδρόμιο του Μάλεμε και ο χώρος της 1ης ΜΑΛ θα πρέπει να προστατευθούν και με σειρά εκδηλώσεων - πρωτοβουλίων θα πρέπει να αναδειχθεί η ιστορικότητά τους αλλά και η σημασία τους για το μέλλον. Διαφορετικά, τα ιερά αυτά χώματα θα έχουν την κατάληξη που σας έχουμε αποκαλύψει στο παρελθόν

Για το τέλος, αφήσαμε μια φωτογραφία από την χθεσινή εκδήλωση στο Μάλεμε. Λίγο πριν από την αποχώρησή μας και αφού όλα είχαν τελειώσει, παρατηρήσαμε δύο στεφάνια. Τα στεφάνια αυτά ΔΕΝ κατατέθηκαν αλλά παρέμειναν στα ...αζήτητα, καθώς δεν υπήρχε κάποιος εκπρόσωπος της Αντιπεριφέρειας Χανίων αλλά και του Δήμου Χανίων για να το κάνει, βάση του Πρωτοκόλλου. Ντροπή!

DSC 7891

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter