Write on Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Η ανακάλυψη του κοιτάσματος Ζορ δημιουργεί ένα συμμαχικό πλαίσιο που ενισχύει πρακτικά την Κύπρο και την Ελλάδα, λόγω των εξελίξεων της τριμερούς. Δεν πρέπει βέβαια να εξετάζουμε τα πράγματα με τρόπο τοπικιστικό αφού σημασία έχει η ολική πορεία της στρατηγικής της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με άλλα λόγια δεν πρέπει να κοιτάζουμε μόνο και μόνο τι φυσικό αέριο υπάρχει σε κάθε μια από τις ΑΟΖ τους αλλά συνολικά λόγω της ανάγκης αποθεμάτων που χρειάζεται ο αγωγός East Med για να είναι βιώσιμος στην τροφοδότησή του σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αρά όταν μερικοί επικεντρώνονται μόνο στην πώληση του φυσικού αερίου της Κύπρου στην Αίγυπτο, θέλει να πει ότι δεν αντιλαμβάνονται ποια είναι η μεγάλη εικόνα για την περιοχή. Διότι η ανακάλυψη μεγάλων αποθεμάτων όλο και μεγαλώνει το ενδιαφέρον των εταιρειών ως επενδυτές για την περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτούμε συνολικά και ολιστικά και όχι τοπικά.

Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένα κοινό πλαίσιο και πάνω σε αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε ένα στρατηγικό μείγμα, με το οποίο θα έχουμε στρατηγικές εθνικές που συγκλίνουν με τον ίδιο στόχο. Μια τέτοια υλοποίηση είναι και ο αγωγός East-Med αλλά και ο Interconnector EuroAsia που αφορά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Έτσι κάθε νέο κοίτασμα είναι μία ενίσχυση της όλης προσέγγισης. Κατά συνέπεια πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μια προοπτική που δεν έχει να κάνει με ψευδαισθήσεις και όνειρα, αλλά στρατηγικά οράματα που αλλάζουν την πραγματικότητα γιατί συνεισφέρουν στην εξέλιξη.

Με αυτόν τον τρόπο ξεφεύγουμε και από τον εγκλωβισμό που προκαλούν διαπραγματεύσεις επίλυσης που δεν οδηγούν πουθενά διότι ξέρουμε ότι η προτεραιότητα μας είναι η αξιοποίηση και η ανάδειξη της θάλασσας.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφουν οι: Η. Κονοφάγος , Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος

Την ώρα που μιλούμε για διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό για την επίλυσή του, δίχως να περιμένουμε την αξιοποίηση του φυσικού αερίου των κοιτασμάτων της κυπριακής ΑΟΖ, πρέπει να γνωρίζουμε μερικά δεδομένα που θεωρούνται οριστικά από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία βιάζεται να κάνει κινήσεις, για να μην υποστεί τις επιπτώσεις της κυπριακής ΑΟΖ.

Η Τουρκία αν αποφεύγει να μιλήσει για το θέμα του φυσικού αερίου στις διαπραγματεύσεις, είναι απλώς επειδή θεωρεί ότι μπορεί να το κάνει διότι στην Κύπρο, οι Κύπριοι δεν ξέρουν ότι έχει κάνει ήδη συμφωνίες με το κατοχικό καθεστώς, για να παραχωρήσει τις περιοχές A,B,C,D.E,F και G. Αυτά τα δεδομένα υπάρχουν από το 2014, όπως το αποδεικνύει ο «χάρτης» της Turkish Petroleum, όπου μπορούμε να αντιληφθούμε ότι όχι μόνο καταπατούν γενικά την κυπριακή ΑΟΖ, αλλά με το F και το G, ειδικά τα θαλάσσια οικόπεδα 1,2,3,8,9,12,13.

Παρατηρούμε βέβαια ότι αποφεύγουν το κοίτασμα Αφροδίτη, για να μην έχουν προβλήματα με το Ισραήλ και καταρρεύσει όλη η προσπάθεια της προπαγάνδας τους. Επίσης αμφισβητούν τις οριοθετήσεις της Κύπρου με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ αν και αποφεύγουν να τις αγγίξουν πρακτικά με το F και G. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι προσπαθούν να αφοπλίσουν τη χρήση της κυπριακής ΑΟΖ από την Κύπρο που δεν αναγνωρίζουν καν.

Με άλλα λόγια, την ώρα που υπάρχει επίσημα μια διαπραγμάτευση, η οποία παρουσιάζεται ως εύκολη γιατί επίσημα δεν υπάρχουν μεγάλα εμπόδια, βλέπουμε πώς η τούρκικη πλευρά ερμηνεύει την πραγματικότητα της κυπριακής ΑΟΖ. Σε αυτό το σημείο θέλουμε να σταθούμε για να συνειδητοποιήσουμε ότι μιλούμε για ψευδαισθήσεις όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις επί της ουσίας. Διότι βλέποντας μόνο και μόνο τον χάρτη, κατανοούμε όλοι ότι το περιουσιακό και το εδαφικό είναι απλώς προσχήματα, διότι όλη η οικονομική αξία του θέματος είναι ακριβώς η κυπριακή ΑΟΖ με τα τεράστια αποθέματα της σε φυσικό αέριο βέβαια, αλλά και σε πετρέλαιο.

Γι' αυτό το λόγο ακριβώς πρέπει να δώσουμε σημασία στην κυπριακή ΑΟΖ, ειδικά τώρα που γνωρίζουμε για το κοίτασμα Ζορ, το οποίο είναι γιγαντιαίο και είναι τουλάχιστον δυο φορές μεγαλύτερο από το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο κοίτασμα της δεκαετίας, αν θέλουμε πραγματικά ν' ασχοληθούμε με την απελευθέρωση της Κύπρου.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 08 Σεπτεμβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Για όσους δεν αντιλαμβάνονται ότι στη γεωστρατηγική δεν υπάρχουν ανεξάρτητα δεδομένα όσον αφορά στον ελληνισμό και πιστεύουν ότι πρέπει να υπογράφουμε συνθήκες τις οποίες δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε, θα ήταν καλό να εξετάσουν τουλάχιστον δύο άρθρα της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923. Πιο συγκεκριμένα, μετά από την εισβολή και την κατοχή, πρέπει να έχουμε συνεχώς στη σκέψη μας πρώτα το άρθρο 20 :

«Η Τουρκία δηλοί ότι αναγνωρίζει την προσάρτησιν της Κύπρου ανακηρυχθείσαν υπό της Βρεττανικής Κυβερνήσεως την 5ην Νοεμβρίου 1914.»

Ήδη αυτό το άρθρο αναδεικνύει το πρόβλημα της σχέσης που υπάρχει μεταξύ Τουρκίας και Αγγλίας ακόμα και αν η αναφορά στην Κύπρο είναι μόνο έμμεση για μερικούς που αποφεύγουν τα ιστορικά δεδομένα. Όμως το άρθρο 21 είναι ακόμα πιο συγκεκριμένο :

«Οι Τούρκοι, οι εγκατεστημένοι εν τη νήσω Κύπρω κατά την 5ην Νοεμβρίου 1914, θα αποκτήσωσιν, εφ' οις όροις προβλέπει ο εγχώριος νόμος, την βρεττανικήν ιθαγένειαν, αποβάλλοντες ως εκ τούτου την τουρκικήν.»

Συνεπώς ακόμα και για τους Τούρκους, η Τουρκία θεωρεί ότι είναι Άγγλοι μέσω αυτού του κειμένου, πράγμα που αντιφάσκει με τα τωρινά δεδομένα.

«Θα δύνανται, εν τούτοις, επί δύο έτη από της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης Συνθήκης, να ασκήσωσι δικαίωμα επιλογής υπέρ της τουρκικής ιθαγενείας˙ εν τοιαύτη περιπτώσει, δέον να εγκαταλείψωσι την Κύπρον εντός δώδεκα μηνών, αφ' ης ημέρας ασκήσωσι το δικαίωμα της επιλογής.»

Εδώ το κείμενο διευκρινίζει ότι το τουρκικό στοιχείο αν θέλει να αναγνωριστεί, δεν μπορεί να παραμείνει στην Κύπρο. Για τις άλλες περιπτώσεις προβλέπει το εξής :

«Ωσαύτως αποβάλλουσι την τουρκικήν ιθαγένειαν, οι Τούρκοι υπήκοοι, οι εγκατεστημένοι εν τη νήσω Κύπρω κατά την έναρξιν της ισχύος της παρούσης Συνθήκης, οίτινες κατά την εποχήν αυτήν έχουσιν αποκτήσει ή πρόκειται να αποκτήσωσι την βρεττανικήν ιθαγένειαν, συνεπεία αιτήσεως υποβληθείσης κατά τας διατάξεις της εγχωρίου νομοθεσίας.»

Με αυτά τα στοιχεία είναι πλέον ξεκάθαρο πώς η Συνθήκη αντιλαμβάνεται το θέμα της Κύπρου. Το νησί είναι ενσωματωμένο στο γενικό της πλαίσιο δίχως ιδιαίτερες διακρίσεις όσον αφορά στο τουρκικό στοιχείο. Βέβαια το αγγλικό υπόβαθρο του προβλήματος είναι ήδη εξ ολοκλήρου δομημένο ανεξάρτητα από την ύπαρξη της τελευταίας παραγράφου :

«Εννοείται ότι η Κυβέρνησις της Κύπρου θα δύναται να αρνηθή την βρεττανικήν ιθαγένειαν εις τους αποκτήσαντας, άνευ της αδείας της Τουρκικής Κυβερνήσεως, πάσαν άλλην ιθαγένειαν εκτός της τουρκικής.»

Ενώ όλο το πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάννης παρουσιάζεται με μεγάλη ακρίβεια σχετικά με το κυπριακό θέμα, η ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων απέδειξε την ανικανότητά της να σταθεί εμπόδιο στις επεκτατικές τάσεις του τουρκικού καθεστώτος. Το παράδοξο της Συνθήκης είναι ότι παρ' όλες τις τουρκικές παραβιάσεις, θεωρείται ισχύουσα. Δεν είναι η ιστορία που ξεχνά, μόνο τα άτομα που θέλουν να συμβάλουν στο έργο της λήθης με συμφωνίες που όχι μόνο δεν αποτελούν προόδους αλλά που εφαρμόζονται μονομερώς.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός*

Σε διάταξη μάχης πρέπει να είναι ο Ελληνισμός, γιατί είναι πολλά τα μέτωπα και σε πολλαπλά επίπεδα. Κι όσοι ασχολούνται με τον κομματισμό, τον δογματισμό και τον φανατισμό δεν πρόκειται να βοηθήσουν σε τίποτα για τον απλούστατο λόγο ότι είναι ανίκανοι να κάνουν και τίποτα άλλο. Κι αν ο Ελληνισμός είναι ακόμα ζωντανός δεν είναι χάρη σ' αυτά τα τεχνάσματα της μικροπολιτικής, αλλά σε πράξεις που άφησαν ίχνη ακόμα και μετά από αιώνες, γιατί είχαν μια διαχρονική αξία.

Αυτά που βλέπουμε στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο οφείλονται σ' ένα επίσημο ραγιαδισμό που φαίνεται να είναι πολιτικά ορθός. Βλέπουμε στην εξουσία άτομα που δεν ξέρουν τι να την κάνουν ακόμα και όταν την έχουν. Αρκεί να εξετάσουμε το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ που αργεί τόσο πολύ δίχως κανένα σοβαρό λόγο και τον εκφυλισμό του διαγωνισμού υδρογονανθράκων διότι είχαν άλλες προτεραιότητες.

Εδώ υπάρχουν ο Πύρρος, ο Αχιλλέας και ο Μινώας και ακόμα περιμένουμε απλές κινήσεις: το άνοιγμα ενός φακέλου και την αρχή νέων σεισμικών. Το ίδιο βλέπουμε και με τον ελληνικό ζεόλιθο για να μη μιλήσουμε για την ελληνική καινοτομία. Κι ενώ υπάρχουν όλα αυτά τα εργαλεία ανάπτυξης και ανάκαμψης, κανείς δεν αναφέρεται σε αυτά, γιατί ασχολείται με άλλα πιο πολιτικά.

Όμως η πολιτική είναι σαν την οικονομία, από μόνη της δεν μπορεί να φέρει λύσεις και αυτό ειδικά όταν υπάρχουν προβλήματα σοβαρά σε εθνικό επίπεδο. Έτσι θα συνεχίσουμε τον αγώνα του Ελληνισμού δίχως αυτούς, αφού θα περάσουν και θα θυμόμαστε μόνο το έργο που έχει ενέργεια και στρατηγική, τίποτα άλλο.

*Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ και τη στρατηγική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Οργή στους Ποντίους όπου γης αλλά και σε κάθε υγιή και σκεπτόμενο Έλληνα προκαλεί η είδηση της αφαίρεσης από την ύλη του βιβλίου ιστορίας της Γ' Λυκείου, του κεφαλαίου με τον τίτλο «Ο παραευξείνιος ελληνισμός κατά τον 19ο και 20ό αιώνα».
Το κεφάλαιο αυτό (έκτασης συνολικά 9 σελίδων) για χρόνια ήταν ανάμεσα στην εξεταστέα ύλη των μαθητών, όμως με απόφαση του υπουργείου Παιδείας το θέμα αφαιρέθηκε και στη θέση του προστέθηκαν τα κεφάλαια «Η ελληνική οικονομία μετά την Επανάσταση» και «Η οικονομία κατά τον 19ο αιώνα» (31 συνολικά σελίδες). Ναι, καλά διαβάζετε, τα οικονομικά θέματα κρίθηκαν αναγκαία και καταλληλότερα για τους μαθητές, από τον Ποντιακό Ελληνισμό!

Η αφαίρεση της Γενοκτονίας των Ποντίων (όπως και τα υπόλοιπα εγκλήματα των Τούρκων εναντίον του Ελληνισμού) μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Προκαλεί όμως έντονο προβληματισμό η "ανησυχία" και ο ζήλος του υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ να επιταχύνει διαδικασίες και αποφάσεις λες και λειτουργεί χωρίς ... αύριο. Αξίζει να σημειωθεί πως παρά τις εντονότατες διαμαρτυρίες των εκπροσώπων του Ποντιακού Ελληνισμού το υπουργείο εξακολουθεί να ... σφυρίζει αδιάφορα και να αγνοεί τους Ποντίους προκαλώντας ακόμα περισσότερο με τη στάση του.

Το θέμα, όπως είναι φυσικό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις ενώ αμέτρητες είναι οι ανακοινώσεις διαμαρτυρίας από τις Ομοσπονδίες και τους συλλόγους των Ποντίων σε όλο τον κόσμο, ενώ το θέμα έχει φτάσει και στη βουλή, καθώς πολλοί βουλευτές είναι σφόδρα ενοχλημένοι από την ... σπουδή του υπουργείου Παιδείας. 

Συστηματική ... δουλειά

Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια συστηματική αφαίρεση σημαντικών γεγονότων της ελληνικής ιστορίας από τα επίσημα βιβλία που διδάσκονται οι μαθητές στα σχολεία, με προφανή στόχο τη μείωση (ή και την εξαφάνιση) της εθνικής συνείδησης. Η προσπάθεια είναι πολύχρονη και συστηματική και φυσικά δεν αφορά μόνο τις ... φαντεζί περιπτώσεις τύπου Ρεπούση, αλλά επεκτείνεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης από μια μερίδα δασκάλων και καθηγητών που "ερεθίζονται" και βγάζουν ... εξανθήματα με κάθε τι ελληνικό! Έτσι, η μικρασιατική καταστροφή έγινε "συνωστισμός" στην προκυμαία της Σμύρνης, ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος θεωρήθηκε ... "πρόκληση" και πάει λέγοντας....

Προφανώς και οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν ή δεν νοιάζονται για το αν με τις πράξεις, τις παραλείψεις και τις αποφάσεις τους προσβάλουν τον Ελληνισμό, τους πρόσφυγες, τα θύματα και τους απογόνους όσων μαρτύρησαν στο μαχαίρι του Τούρκου. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως εσκεμμένα αγνοούν το κακό που προκαλούν, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της Τουρκίας. Είναι αδιανόητο και μόνο να σκεφτεί κανείς πως οι μελλοντικές γενιές των Ελλήνων δεν θα διδαχθούν μέσα από τα επίσημα σχολικά εγχειρίδια την αιματοβαμμένη και γεμάτη θυσίες ιστορία του τόπου τους. Είναι αδιανόητο να επιχειρεί επίσημα κάποιος να ενισχύσει την θέση της Τουρκίας, όταν η διεθνής αναγνώριση και η καταδίκη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου είναι υποχρεώση του σύγχρονου Ελληνικού κράτους απέναντι στα χιλιάδες θύματα...

Βέβαια, οι παραπάνω ανθελληνικές αποφάσεις δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σταθούν αφορμή για να μην μάθουν τα παιδιά μας την πραγματική ιστορία. Αλίμονο αν δεν αρχίζει και δεν τελειώνει αυτή η προσπάθεια μέσα από τα σπίτια μας, μέσα από την ίδια μας την οικογένεια. Γι αυτό και δικαιολογίες δεν υπάρχουν...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter