Write on Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τις θέσεις της Νέας Δεξιάς για τα ζητήματα του δημογραφικού και του μεταναστευτικού παρουσίασε ο πρόεδρος της Νέας Δεξιάς κ. Φαήλος Κρανιδιώτης στο πλαίσιο της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε χθες στο Royal Olympic Hotel, παρουσία πλήθους κόσμου και αντιπροσωπείας της ENF (Europe for Nations and Freedom).

Συγκεκριμένα, η αγγλίδα ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της ENF κα Janice Atkinson, ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της ENF κ. Dietmar Holzfeind και o ευρωβουλευτής του Κόμματος της Ελευθερίας της Ολλανδίας André Elissen οι οποίοι στο σύντομο χαιρετισμό που απηύθυναν καλωσόρισαν στην ευρωομάδα της ENF τη Νέα Δεξιά.

Στην κεντρική ομιλία της εκδήλωσης ο κ. Φάηλος Κρανιδιώτης ανέδειξε τις βασικές προκλήσεις για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη σε αυτά τα δύο κρίσιμα ζητήματα. Αναφερόμενος “στο ευρύτερο πολιτισμικό και γεωγραφικό σπίτι μας, την Ευρώπη της Ακρόπολης, του Καπιτωλίου και του Γολγοθά, δηλαδή του Ελληνικού και Ρωμαϊκού πολιτισμού και του χριστιανισμού” τόνισε ότι “δεν μπορείς να είσαι Έλληνας, Ευρωπαίος, και να μην αγωνιάς και αγωνίζεσαι για την διαιώνιση της ύπαρξης, της ξεχωριστής ταυτότητος των Ευρωπαϊκών Εθνών και της ελευθερίας τους”.

Ανέφερε ότι “η ύπαρξη του Ελληνικού Έθνους αλλά και όλης της Ευρώπης, απειλείται από δύο άρρηκτα συνδεδεμένα προβλήματα, το δημογραφικό και το μεταναστευτικό”.
Ως προς το δημογραφικό ο κ. Κρανιδιώτης ανέφερε ότι το κράτος επιλέγει να επιδοτεί τις εκτρώσεις αλλά όχι τις εξωσωματικές και καταργεί ουσιαστικά τις συντάξεις χηρείας, “τιμωρώντας πάρα πολλές μανάδες που έκατσαν στο σπίτι τους και μεγάλωσαν ελληνόπουλα”. “Μόνο το 2017, έως τον Σεπτέμβριο, είχαμε 89.000 θανάτους και μόνο 61.000 γεννήσεις, δηλαδή μόνο μέσα σε 9 μήνες αφανίστηκε από τον χάρτη μια μικρή ελληνική πόλη”.

Αναφορικά με το μεταναστευτικό ζήτημα υπογράμμισε ότι “η μετανάστευση είναι προνόμιο και όχι δικαίωμα, προνόμιο που υπόκειται στους περιορισμούς της εθνικής βούλησης κάθε κυρίαρχου κράτους, της ασφάλειας, της εθνικής και κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας του” καθώς και ότι “δεν μπορεί να υπάρχει μια ενιαία ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική” καθώς “άλλες οι ιδιαιτερότητες, οι γεωγραφικές συνθήκες και οι απαιτήσεις της ασφάλειας κάθε χώρας”. “Το μόνο που θα τους επιτρέπεται, κι αυτό κατόπιν αδείας του κράτους, είναι η παροχή δωρεάν ιατρικής και επισιτιστικής βοήθειας στα κλειστά κέντρα κράτησης των παράνομων μεταναστών, σε χώρους μακριά από τα αστικά κέντρα”. “Όλα αυτά ζητώντας βοήθεια από τους συμμάχους μας για να διασφαλίσουμε τις συνθήκες που επιβάλλει ο ανθρωπισμός του Ελληνικού Τρόπου και των αληθινών ευρωπαϊκών αξιών”
Κλείνοντας επανήρθε στη βασική θέση της Νέας Δεξιάς ότι “το μονοπώλιο της βίας στη δημοκρατική πολιτεία ανήκει αποκλειστικά στα όργανα του κράτους όταν εφαρμόζουν τους νόμους. Την ανομία την πληρώνουν οι απλοί άνθρωποι. Ως τώρα έχουν χαθεί ζωές, στα Εξάρχεια, στην Αμφιάλη, στο Νέο Ηράκλειο, και εμείς δεν χαραμίζουμε τη ζωή κανενός ελληνόπουλου”.

Τις θέσεις του κόμματος για τα συγκεκριμένα ζητήματα παρουσίασε αναλυτικά ο Γραμματέας Δημογραφικού-Μεταναστευτικού κ. Γιάννης Παγώνης. Σύντομη ομιλία πραγματοποίησε ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δεξιάς κ. Παναγιώτης Δούμας. Κοινός παρανομαστής όλων των τοποθετήσεων ήταν το “Όχι στην Αντικατάσταση των Ελλήνων”, τίτλος της εκδήλωσης, εστιάζοντας στην ταυτόχρονη επίδραση στο μέλλον του ελληνικού πληθυσμού από τη ραγδαία γήρανση των πολιτών, την κάθετη πτώση των γεννήσεων ιδίως του γηγενούς πληθυσμού, τη μαζική μετανάστευση νέων σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος και την παράλληλη εκτίναξη των μεταναστευτικών ροών που έχει πάρει χαρακτηριστικά εποικισμού.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής Αχαΐας και πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος κ. Νίκος Νικολόπουλος, ο πρόεδρος του κόμματος «Ρίζες» και πρ. βουλευτής κ. Βασίλης Καπερνάρος, το μέλος της διοικούσας επιτροπής του κόμματος «Ελεύθερη Πατρίδα» κ. Γιάννης Μήτσιος, ο πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού κ. Βασίλης Ροζής και ο εκδότης κ. Σάββας Καλεντερίδης.

Ολόκληρη η ομιλία Κρανιδιώτη:
Φίλες και φίλοι, κ. Janice Atkinson (Ανεξάρτητη Ευρωβουλευτής – Αγγλία – Αντιπρόεδρος της ENF) , Mr. André Elissen (Ευρωβουλευτής – Κόμμα της Ελευθερίας – Ολλανδία) και Mr. Dietmar Holzfeind, (Αναπλ\τής Γενικός Γραμματέας της ENF – Ελευθεριακό Κόμμα FPÖ – Αυστρία), κύριε Δήμαρχε, εκλεκτοί προσκεκλημένοι.

Είναι μεγάλη μας τιμή σήμερα η παρουσία σας, εκπροσώπων της Εκκλησίας, φίλων μας από την αληθινή Ευρώπη της αντίστασης, της Ελευθερίας και των Εθνών, εκπροσώπων ελληνικών κομμάτων και σωματείων και φυσικά απλών, κανονικών ανθρώπων, αυτών που ζουν τα αληθινά προβλήματα και απαιτούν αληθινές λύσεις.

Ακούσατε πριν σε αδρές γραμμές την ενιαία στρατηγική μας για το δημογραφικό και μεταναστευτικό ζήτημα. Μπορείτε αργότερα να το δείτε με την ησυχία σας στην ιστοσελίδα του κόμματος.

Και θα παρατηρήσετε πως από τις 13 σελίδες οι διαπιστώσεις είναι μόλις 2 σελίδες. Όλα τα υπόλοιπα είναι πολύ συγκεκριμένες πρακτικές προτάσεις.

Φίλες και φίλοι,

Υπάρχουν άνθρωποι, ιδρύματα, ΜΚΟ, οργανισμοί, που αναλώνουν χρόνο, κόπο, χρήμα για να διασώζουν σπάνια είδη ζώων, ψαριών, φυτών, εντόμων. Διάβαζα προχθές για τα ελάχιστα ασιατικά λιοντάρια που ζουν προστατευμένα ως κόρη ιφθαλμού σε μια μακρινή περιοχή της Ινδίας. Και όλοι φυσικά θεωρούμε αυτονόητη, θαυμάζουμε κάθε προσπάθεια να διασωθούν οι γαλάζιες φάλαινες, σπάνιες αντιλόπες. Γιατί όλοι θεωρούμε πολύτιμη την βιοποικιλότητα, την διάσωση κάθε διαφορετικού είδους ζωής στον πλανήτη. Γιατί αυτός είναι ο πλούτος της ζωής, ο πλούτος της διαφορετικότητας.

Δεν είναι λοιπόν δυνατόν να αγωνιάς για σπάνιες μαϊμούδες και πουλιά και να μην ανησυχείς για την διάσωση ολόκληρων Εθνών και της ταυτότητας τους.
Και μιλώντας για το ευρύτερο πολιτισμικό και γεωγραφικό σπίτι μας, την Ευρώπη της Ακρόπολης, του Καπιτωλίου και του Γολγοθά, δηλαδή του Ελληνικού και Ρωμαϊκού πολιτισμού και του χριστιανισμού, δεν μπορείς να είσαι Έλληνας, Ευρωπαίος, και να μην αγωνιάς και αγωνίζεσαι για την διαιώνιση της ύπαρξης, της ξεχωριστής ταυτότητος των Ευρωπαϊκών Εθνών και της ελευθερίας τους.

Έχω όμως κι άλλη μια απορία. Πως αυτοί, οι δήθεν “προοδευτικοί” και “αλληλέγγυοι”, οι στρατευμένοι στα δικαιώματα ακόμη και της εξωτικής μαϊμούς στην άλλη άκρη της γης, που κόπτονται υστερικά για κάθε διαφορετικότητα, θέλουν να μας κάνουν όλους ίδιους, έναν γκρίζο πολτό.

Πολύ καλά κάνουμε όσοι αγαπάμε τα ζώα, γιατί είναι αθώα πλάσματα. Τα ζώα όμως δεν έχουν πολιτισμό. Αποτελούν μέρος του πολιτισμού μας, όμως πολιτισμό έχουμε μόνον τα Έθνη των ανθρώπων.

Σήμερα η ύπαρξη του Ελληνικού Έθνους αλλά και όλης της Ευρώπης, απειλείται από δύο άρρηκτα συνδεδεμένα προβλήματα.

Το δημογραφικό και το μεταναστευτικό.

Θα είμαι ευθύς και ωμός, όπως η πραγματικότητα.

Απευθυνόμενος στις γυναίκες, θα τους πω πως το σοφό κράτος μας τους επιδοτεί, καλύπτει τα έξοδα για τρεις (3) εκτρώσεις τον χρόνο. Εάν έχετε μαλώσει με την αντισύλληψη μπορείτε σε όλη την νεότητα σας να κάνετε μπόλικες εκτρώσεις.

Δεν θα πληρώσετε ούτε ένα σεντ.

Εάν όμως με τον άντρα σας έχετε κάποια προβλήματα γονιμότητας, έχετε όνειρο να γεννήσετε παιδιά και χρειάζεστε εξωσωματική, τότε δεν θα πάρετε φράγκο. Η πατρίς μπορεί να σας πληρώσει σε διάστημα 10 ετών 30 εκτρώσεις αλλά ούτε μία σύλληψη ενός έστω Ελληνόπουλου. Αλλά για να δείτε την αντίληψη του ανθελληνικού κράτους για το ζήτημα, με την ουσιαστική κατάργηση των συντάξεων χηρείας για πάρα πολλές γυναίκες, τιμωρούνται πολλές μανάδες που έκατσαν στο σπίτι τους και μεγάλωσαν ελληνόπουλα ενώ κατ’ ουσίαν το κράτος τους κλέβει τις εισφορές που για χρόνια πλήρωσαν οι σύζυγοί τους.

Θυμίζω πως μόνο στην περίοδο 2004 – 2009 ανέκαμψαν οι γεννήσεις, διότι τα Ταμεία κάλυπταν τις εξωσωματικές. Αυτό είναι και ένα από τα πρακτικά μέτρα που προτείνουμε.

Ακούσατε πριν την εφιαλτική πραγματικότητα. Μόνο το 2017, έως τον Σεπτέμβριο, είχαμε 89.000 θανάτους και μόνο 61.000 γεννήσεις. Μια διαφορά 28.000 υπέρ του θανάτου. Δηλαδή μόνο μέσα σε 9 μήνες αφανίστηκε από τον χάρτη μια μικρή ελληνική πόλη.

Προσθέστε σε αυτό και άλλους τρεις παράγοντες:

400.000 νέοι, στις πιο παραγωγικές αλλά και γόνιμες ηλικίες, ιδανικές για την δημιουργία οικογένειας, έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης και των Μνημονίων. Πόσοι από αυτούς θα γυρίσουν και πόσοι θα κάνουν οικογένεια εδώ. Σημειώστε όμως και μια καθόλου ασήμαντη “λεπτομέρεια”: αυτοί που έφυγαν αποτελούν μεγάλο μέρος του κορμού της εφεδρείας των Ενόπλων Δυνάμεων, που χθες γιόρταζαν, έχοντας όμως τα χαμηλότερα ποσοστά επάνδρωσης των μονάδων.

Επίσης, λόγω της κρίσης αλλά και ενός εσφαλμένου, παρακμιακού και ατομικιστικού προτύπου, όλο και λιγότεροι παίρνουν την γενναία απόφαση να κάνουν οικογένεια και ακόμη λιγότεροι πάνω από ένα παιδί. Έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη. 1,3 παιδιά ανά ζευγάρι, ενώ απαιτούνται 2,1 για να μείνουμε όσοι είμαστε τώρα, με μηδενική αύξηση.

Προσθέστε κι άλλον έναν παράγοντα. Τον υψηλό δείκτη τροχαίων ατυχημάτων, με θύματα συχνά νέους ανθρώπους, αποτέλεσμα της έλλειψης οδηγικής παιδείας και της ποιότητας του οδικού δικτύου.

Με λίγα λόγια, κάνουμε ό,τι μπορούμε για τον αφανισμό μας.

Όμως δεν είμαστε απλά μόνοι μας, δεν γερνάμε και πεθαίνουμε σε ένα ιπτάμενο νησί, σαν αυτό που περιγράφει ο Σουίφτ στα Ταξίδια του Γκιούλιβερ.

Η Κερκόπορτα έχει σπρωχτεί διάπλατα.

Δεν λιγοστεύουμε απλά εμείς. Φέρνουν άλλους στη θέση μας.

Η διεφθαρμένη ελίτ των Βρυξελλών, οι κυρίαρχες πολιτικές για την μετανάστευση στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., σε συνεργασία με πολιτικές δυνάμεις, ΜΜΕ και δήθεν “διανοούμενους στην Πατρίδα μας αλλά και το διεθνές παρακράτος του Σόρρος και των ΜΚΟ, οργανώνουν θεσμικά, επιδοτούν κι ενθαρρύνουν πρακτικά την παράνομη μετανάστευση και την διάρρηξη του εθνικού και κοινωνικού ιστού. Κατ’ ουσίαν τον εποικισμό της Ελλάδας αλλά και της υπόλοιπης Ε.Ε., από πληθυσμούς μη αφομοιώσιμους, κατά κύριο λόγο μουσουλμάνους, οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αφομοιώνονται. Απλά αποτελούν παράλληλες κοινωνίες, γκέτο, με όλα τα προβλήματα που αυτό σημαίνει και τα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα τραγικά γεγονότα που βιώνουν οι ευρωπαϊκοί λαοί από την τρομοκρατία.

Θα σας εξομολογηθώ όμως κάτι.

Πάντα αναρωτιόμουν, μα είναι τυχαία όλα αυτά; Αποτέλεσμα τύφλωσης, βλακείας, ανοργανωσιάς, ιδεοληψίας;

Αυτά που βλέπω εγώ, εσείς, όποιος ξέρει λίγο αληθινή Ιστορία και έχει κοινή λογική, δεν τα βλέπουν οι ιθύνοντες, οι κυβερνήσεις, η κομισιόν, οι ευρωβουλευτές;

Ποιές δυνάμεις κινούν την επίθεση στην εθνική ταυτότητα, στην αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης;

Ποιά κέντρα επιδοτούν την επίθεση στην Ιστορία μας, στην οικογένεια, στις γεννήσεις αυτοχθόνων, ιθαγενών παιδιών και αντίστροφα επιδοτούν και ενθαρρύνουν την παράνομη μετανάστευση;

Ποιοί έχουν μετατρέψει τους Φύλακες σε προδότες; Τα σύνορα σε περιστρεφόμενη πόρτα μπαρ;

Ποιοί μεθοδικά και οργανωμένα άλωσαν την Παιδεία μας, από εθνική την μετέτρεψαν σε εχθρό του Έθνους και εργαλείο ανθελληνικής προπαγάνδας;

Δυστυχώς, η ίδια η ηγεσία και γραφειοκρατία της Ε.Ε., η ίδια η κυβέρνηση μας και τα κατεστημένα κόμματα.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με τον γκροτέσκο βοηθητικό της, αναδεικνύεται σε πρωταθλητή της εθνικής αυτοϋπονόμευσης, με αφασιακό παρατηρητή την αξιωματική αντιπολίτευση, που απλά προσδοκά το αξίωμα του φοροεισπράκτορα των Γερμανών και του τροχονόμου των λαθραίων και την διαχείριση των 30 αργυρίων της αυτοκαταστροφής μας.

Ένα μείγμα τροτσκιστών και άλλων αριστεριστών, μαζί με δήθεν φιλελεύθερους δικαιωματιστές, που έχουν χωθεί σε κάθε διοικητική και εκπαιδευτική βαθμίδα, στα κέντρα των αποφάσεων και της διαμόρφωσης του δημόσιου λόγου στην Ε.Ε., την Ελλάδα και αλλού, εφαρμόζουν με τον πιο ολοκληρωτικό και αντιδημοκρατικό τρόπο μια πολιτική αργής ευθανασίας των ευρωπαϊκών εθνών, του δικού μας συμπεριλαμβανομένου και την αντικατάσταση μας από έναν πληθυσμό παρδαλό, πολύχρωμο, από έναν “πολυπολιτισμικό” πολτό.

Τί κι αν η πραγματικότητα διαψεύδει τις ιδεοληψίες τους; Τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Κι όπου υπάρχει αντίσταση, αυτή πολεμιέται με δρακόντειους ανελεύθερους και λογοκριτικούς νόμους, που στόχο έχουν να κάμψουν όσους δεν υποτάσσονται στον αφανισμό της εθνικής ταυτότητας, του αληθινού πλούτου της Ευρώπης και αυτού του ιστορικού πυλώνα και ακρίτα της, της Ελλάδας.

Είναι όμως όλα τόσα μαύρα;

Όχι.

Οι υπερασπιστές των ευρωπαϊκών αξιών, οι αληθινοί ευρωπαϊστές είναι οι πατριώτες σε κάθε ευρωπαϊκό Έθνος.

Από την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ως το Καστελόριζο, από την Σουηδία ως την Κρήτη και την Κύπρο.

Δεν είμαστε λίγοι, δεν είμαστε μόνοι.

Υπάρχουν σοβαρές και ισχυρές δυνάμεις σε πολλές χώρες, που μοιράζονται τους προβληματισμούς μας. Σε μερικές χώρες είναι ήδη εξουσία ή στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Ο γενναίος Μαγυάρος, ο Βίκτορ Όρμπαν είναι απέναντι στις αντιευρωπαϊκές και αντιχριστιανικές δυνάμεις του ολοκληρωτισμού. Ήμουν στις Βρυξέλλες, φιλοξενούμενος της ENF και είδα τον Φερχόϊφσταντ να εκτελεί παραγγελιά του Σόρρος, εγκαλώντας με ανοίκειο τρόπο τον Ούγγρο Πρωθυπουργό, τον εκλεγμένο ηγέτη μιας ελεύθερης ευρωπαϊκής χώρας. Γιατί; Διότι ο Βίκτορ Όρμπαν τόλμησε να αρνηθεί την συλλογική αυτοκτονία του Έθνους του και να γκρεμίσει τα τείχη της χώρας του, έκοψε τον βήχα στον Σόρρος, κλείνει το πανεπιστήμιο του και μαζεύει τα λουριά στο παρακράτος των ΜΚΟ.

Η Πολωνία επίσης έχει σήμερα ηγεσία που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και σηκώνει ψηλά τις αληθινές αξίες της Ευρώπης. Αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις υπάρχουν στην Γαλλία, Ολλανδία, στην Αυστρία, στην Αγγλία, σχεδόν παντού.

Ως σκληροί κι αφοσιωμένοι πατριώτες μπορεί κάποτε να συγκρουστούμε με άλλους Ευρωπαίους εταίρους, να διαφωνήσουμε σε σοβαρά ή λιγότερο σοβαρά ζητήματα που άπτονται των εθνικών συμφερόντων καθενός μας.

Όλοι όμως μπορούμε να συμφωνήσουμε στην ανάγκη να προστατευτεί, πέρα από την βιοποικιλότητα της άγριας ζωής, και η ποικιλότητα των Ευρωπαϊκών Εθνών, οι κοινές αξίες τους. Ελληνικές, ρωμαϊκές, χριστιανικές, ο πλούτος του πολιτισμού τους, που την κάνει το καλύτερο μέρος στον κόσμο για να ζεις.

Μπορούμε να συμφωνήσουμε στο ό,τι η μετανάστευση είναι προνόμιο και όχι δικαίωμα.

Προνόμιο που υπόκειται στους περιορισμούς της εθνικής βούλησης κάθε κυρίαρχου κράτους, της ασφάλειας, της εθνικής και κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας του.

Γι’ αυτό ακρογωνιαίος λίθος της Ενιαίας Στρατηγικής μας για το Δημογραφικό και Μεταναστευτικό είναι πως δεν μπορεί να υπάρχει μια ενιαία ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική. Άλλες οι ιδιαιτερότητες, οι γεωγραφικές συνθήκες και οι απαιτήσεις της ασφάλειας κάθε χώρας.

Πρέπει να καταγγείλουμε τις ευρωπαϊκές και διεθνείς πολιτικές, Τάμπερε, Χάγης, Λισσαβώνας και Δουβλίνου, πρέπει να απαιτήσουμε την αναθεώρηση της Συνθήκης Σένγκεν.

Να εφαρμόσουμε την αρχή της επικουρικότητας και μια δική μας, προσαρμοσμένη στις ανάγκες μας, εθνική πολιτική στο μεταναστευτικό.

Και φυσικά να αναζητήσουμε την συμμαχία των πολιτικών δυνάμεων και των κυβερνήσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ, που συμμερίζονται τις αρχές και τους στόχους μας.

Δεν θέλουμε να φυλάξει κανένας άλλος για μας τα σύνορα μας.

Το κάνουμε μόνοι μας σχεδόν 3.000 χρόνια.

Δεν θέλουμε την FRONTEX, ούτε άλλους, που αντί για φύλακες, είναι διεκπεραιωτές της λαθρομετανάστευσης.

Έχουμε για φύλακα τον αρχαιότερο Στρατό στον Δυτικό Κόσμο. Τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και αυτές και μόνον αυτές πρέπει να διαχειριστούν τα κονδύλια και να εφαρμόσουν τις αυστηρές πολιτικές που προτείνουμε, ναζί με τα Σώματα Ασφαλείας.

Όχι χρήματα, όχι αρμοδιότητες στο διεθνές παρακράτος των ΜΚΟ και απαιτούμε τουλάχιστον 10ετή διαχειριστικό τους έλεγχο.

Το μόνο που θα τους επιτρέπεται, κι αυτό κατόπιν αδείας του κράτους, είναι η παροχή δωρεάν ιατρικής και επισιτιστικής βοήθειας στα κλειστά κέντρα κράτησης των παράνομων μεταναστών, σε χώρους μακριά από τα αστικά κέντρα, τα ακριτικά νησιά, στο μοντέλο της Αυστραλίας.

ΚΙ αυτό που θα κάνουμε θα ωφελήσει όλη την Ευρώπη.

Διότι αν δεν μπουν σε μας, δεν θα πάνε παράνομα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρα κοινό το συμφέρον όλων να υποστηρίξουν τον Ακρίτα της Ευρώπης, την Ελλάδα, ιστορικό και γεωπολιτικό ρόλο που είναι στο πετσί μας.

Και φυσικά δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να επιδοτούμε τον θάνατο και όχι την ζωή.

Δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτούμε και οργανώνουμε τον αφανισμό μας, να πληρώνουμε γενίτσαρους στην εκπαίδευση, για να κάνουν τα παιδιά μας γενίτσαρους.

Είναι αυτοκτονικό, είναι πρόσκληση “ανοίξαμε και σας περιμένουμε” η αποτυχημένη πολιτική του καλωσορίσματος, όπου δίνονται σπίτι προπληρωμένο για ένα χρόνο, πληρωμένες όλες οι παροχές και 400 ευρώ επίδομα το κεφάλι.

Γίναμε χρήσιμοι ηλίθιοι του Ερντογάν και των δουλεμπόρων του.

Φυλάμε τα σύνορα μας, κόβουμε τις παροχές, περιορίζουμε τους παράνομους και τους πρόσφυγες σε κλειστές δομές κι όχι διασπορά τους στις πόλεις μας, ως την απέλαση και τον επαναπατρισμό τους ή την προώθηση τους σε χώρες που μπορούν να τους δεχθούν, αντίστοιχα. Εκπαίδευση των παιδιών τους μέσα στις κλειστές δομές. Όλα αυτά ζητώντας βοήθεια από τους συμμάχους μας για να διασφαλίσουμε τις συνθήκες που επιβάλλει ο ανθρωπισμός του Ελληνικού Τρόπου και των αληθινών ευρωπαϊκών αξιών αλλά χωρίς την παραμικρή έκπτωση στην ασφάλεια και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Θέλω όμως για άλλη μια φορά εμφατικά να τονίσω τη βασική μας αρχή: εμείς μιλάμε για συντεταγμένες πολιτικές του κράτους με βάση το νόμο και την τάξη και την πειθαρχία σε αυτά.

Κανείς δεν δικαιούται να υποκαθιστά τα όργανα της πολιτείας, είτε φοράει κόκκινα είτε φοράει μαύρα. Το μεταναστευτικό είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να το διαχειρίζονται μπαχαλάμαγκες στους δρόμους με αυτοδικία. Ξαναλέμε ότι το μονοπώλιο της βίας στη δημοκρατική πολιτεία ανήκει αποκλειστικά στα όργανα του κράτους όταν εφαρμόζουν τους νόμους. Την ανομία την πληρώνουν οι απλοί άνθρωποι. Ως τώρα έχουν χαθεί ζωές, στα Εξάρχεια, στην Αμφιάλη, στο Νέο Ηράκλειο, και εμείς δεν χαραμίζουμε τη ζωή κανενός ελληνόπουλου.

Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε άπειρο αριθμό. Δεν το αντέχει η κοινωνία μας, η ασφάλεια μας, η οικονομία μας.

Καμμία ύβρις, καμμία συκοφαντία, καμμία απειλή από τις δυνάμεις της παρακμής και της υποταγής δεν μπορεί να κάμψει την λογική, την πραγματικότητα, την ανάγκη να προστατεύσουμε τις αληθινές ευρωπαϊκές αξίες και πάνω απ’ όλα την Πατρίδα, το πεδίο αγώνα των προγόνων μας, το σπίτι μας, το σπίτι των παιδιών μας, την ψυχή μας, Ελεύθερη, Χριστιανική και Ελληνική.

Λέμε ΟΧΙ στην ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ Ελλήνων...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Άρθρο του Προέδρου της Ε.Σ.ΠΕ.Θ Υπλγού (ΕΜ) Στέφανου Κουκουράβα

Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθούν όλοι οι Έλληνες πολίτες το φαινόμενο της, αμείωτης έντασης, εισροής μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών στη χώρα μας και την υπερπροσπάθεια που καταβάλει η Πολιτεία για την αποτελεσματική διαχείριση του προβλήματος. Το φαινόμενο αυτό, παίρνει διαστάσεις χρονίζοντος προβλήματος, καθώς δε διαφαίνεται στον ορίζοντα προοπτική επίλυσης των γενεσιουργών αιτιών που προκαλούν τη μετακίνηση πληθυσμών προς τις Ευρωπαϊκές Χώρες. Σε δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών είναι φανερή η προσπάθεια υποβάθμισης του προβλήματος και της έκτασής του και εξωραϊσμού των πιθανών συνεπειών στην παρούσα φάση, αλλά και στο μέλλον, αλλά δεν είναι αυτό το αντικείμενο της παρούσης επιστολής.

Δια της παρούσης θα προσπαθήσω να αναδείξω το ζήτημα της εμπλοκής και της συνεισφοράς των ΕΔ στην αντιμετώπιση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα, στο πλαίσιο του κεντρικού, συντονιστικού, ρόλου που τους έχει από μηνών ανατεθεί. Η εμπλοκή των ΕΔ υπήρξε μια ανελαστική, όπως ήρθαν τα πράγματα, απαίτηση του χθες. Σήμερα όμως υφίσταται τοιαύτη απαίτηση και υπ’ αυτό το ρόλο;

Αναγνωρίζω το ενδιαφέρον, την ευαισθησία, τον ανθρωπισμό και τον ζήλο που επέδειξε ως συντεταγμένη χώρα η Ελλάς, σε ότι αφορά στη διάσωση, υποδοχή και φιλοξενία των συγκεκριμένων ροών. Ο ικέτης, από αρχαιοτάτων ετών σε αυτή τη χώρα εθεωρείτο και μέχρι σήμερα είναι πρόσωπο ιερό, το οποίο πρέπει να τυγχάνει πρόνοιας και προστασίας από την Πολιτεία, χωρίς όμως να προσβάλλει και χωρίς να απαιτεί και να «εκβιάζει» ενεργώντας ως έποικος ή ενίοτε εισβολέας. Σας θυμίζω τη βασική αρχή της δημοκρατίας, ότι η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει του άλλου.

Οι ΕΔ της χώρας μας αποτελούν ένα αναγνωρισμένο, ισχυρό, αποδοτικό εργαλείο αποτροπής εξωτερικών κινδύνων και προάσπισης των εθνικών συμφερόντων. Ως τέτοιο εργαλείο και εφόσον, σύμφωνα με δηλώσεις αρμοδίων κυβερνητικών παραγόντων, έχουμε περάσει στη δεύτερη φάση του εθνικού σχεδίου για τη διαχείριση του θέματος, είναι πολλές εκείνες οι φωνές που δεν βλέπουν πλέον κανένα λόγο συνέχισης εμπλοκής των Ε.Δ σε αποστολές εκτός του πεδίου ευθύνης τους, ειδικά μάλιστα αν η χρήση αυτή έχει μοναδικό σκοπό να καλύψει κενά που δημιούργησαν η ανεπάρκεια και η αβελτηρία της Πολιτείας.
Υπάρχουν οι αρμόδιες κρατικές δομές (Υπουργεία, ΟΤΑ, Οργανισμοί και Υπηρεσίες δομών πρόνοιας) στους τομείς της Δημόσιας Υγείας, της Κοινωνικής Μέριμνας και της Διοικητικής Υποστήριξης για να ασχοληθούν πλέον αποκλειστικά με το θέμα, μετά το αρχικό στάδιο που λόγοι εθνικού συμφέροντος επέβαλλαν, κατ΄ εξαίρεση, την ενεργή εμπλοκή των ΕΔ. Αρμοδιότητες, ευθύνες και καθήκοντα περιγράφονται με σαφήνεια στο Δόγμα Πολιτικοστρατιωτικής Συνεργασίας. Οι ειδικές αποστολές αυτές, είναι απολύτως διακριτές και με σαφήνεια καθορισμένες.

Η αποστολή των ΕΔ είναι οριοθετημένη από την εκάστοτε Πολιτική Εθνικής Αμύνης και αφορά, κατά βάση, στην προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Η προσφορά κοινωνικού έργου και η καθοριστική συμβολή τους στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, είναι μια σημαντική παράμετρος, για την οποία οι στρατιωτικοί αισθανόμαστε υπερήφανοι, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι ΕΔ μπορούν και πρέπει αλόγιστα να αναλαμβάνουν άλλους πρόσθετους ρόλους. Τα ζητήματα της εσωτερικής ασφάλειας είναι αποκλειστικής αρμοδιότητας των Σωμάτων Ασφαλείας, τα οποία έχουν και το προσωπικό και την εκπαίδευση και τα μέσα για αυτό το σκοπό. Τα δε ζητήματα κοινωνικής πρόνοιας και μεταναστευτικής πολιτικής, όπως προανέφερα, εμπίπτουν στη σφαίρα αρμοδιοτήτων άλλων (μη ενόπλων) φορέων, που έχουν την κατάλληλη διάρθρωση, την τεχνογνωσία, τα μέσα και το προσωπικό για την υλοποίηση του έργου τους. Ενδεικτικά, σας υπενθυμίζω την πρόσληψη από τους ΟΤΑ 2.500 συμβασιούχων για την υποστήριξη λειτουργίας των δομών φιλοξενίας, πολλοί των οποίων εργαζομένων, σύμφωνα με καταγγελίες και δημοσιεύματα, είτε υποαπασχολούνται είτε ακόμη - ακόμη με ευθύνη των ΟΤΑ, δεν εμφανίζονται για ανάληψη εργασίας στις δομές φιλοξενίας.

Στοιχειοθετώντας την άποψη πολλών συμπολιτών μας, αλλά και συναδέλφων, επιτρέψτε μου να σημειώσω ότι ο θεσμικός ρόλος των ΕΔ δεν περιλαμβάνει την άσκηση ελέγχου επί των κινήσεων ατόμων, ομάδων ή αγαθών, ούτε την άσκηση αστυνόμευσης. Με άλλα λόγια, για τον ίδιο λόγο που ορθώς οι ΕΔ δεν χρησιμοποιούνται φερ’ ειπείν για να συλλέξουν φόρους του δημοσίου, δεν πρέπει να εμπλέκονται με το δήθεν συντονισμό λειτουργίας των δομών φιλοξενίας, το οποίο αποτελεί μια πράξη απόγνωσης, αποτέλεσμα της, εν μέρει δικαιολογημένης, προχειρότητας με την οποία η Πολιτεία έχει χειριστεί το θέμα.

Δυστυχώς το φαινόμενο δεν είναι πρόσφατο, αλλά έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν όταν το κράτος για να εξωραΐσει τις αδυναμίες της και να διαχειριστεί επικοινωνιακά προβλήματα της καθημερινότητας, για λόγους μικροπολιτικού συμφέροντος, ενέπλεξε τις ΕΔ, δειλά - δειλά στην αρχή και χωρίς μέτρο στη συνέχεια, στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών (πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμοί), σε αεροδιακομιδές ασθενών, σε μεταφορές υψηλών προσώπων δια αέρος και θαλάσσης. Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω, αλήστου μνήμης εποχές, όταν οι ΕΔ συνέδραμαν στην αποκομιδή αστικών απορριμμάτων και στην εκτέλεση δρομολογίων αστικών συγκοινωνιών στην πρωτεύουσα. Εκεί πάνω χτίστηκε έντεχνα από τις κυβερνήσεις, το διαχρονικό αφήγημα της πολυσχιδούς κοινωνικής προσφοράς των ΕΔ, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τις πολιτικές ηγεσίες.

Δεν με βρίσκει σύμφωνο η άποψη όσων ισχυρίζονται ότι, με την εμπλοκή των ΕΔ στην προσφυγική / μεταναστευτική κρίση, αναδεικνύονται οι δυνατότητές τους. Ως προσέγγιση είναι προδήλως μονοδιάστατη. Η επιχειρησιακή ισχύς τους, καθώς και ο επαγγελματισμός των στελεχών τους, καθίσταται εμφανής καθημερινά από την εθνική και διεθνή δράση τους, σε καιρούς χαλεπούς όπου η κατασπατάληση πολύτιμων πόρων (εμψύχου υλικού και μέσων) για την κάλυψη της κρατικής παράλυσης, καταπονεί και πιθανώς αποπροσανατολίζει τις ΕΔ, σε ότι έχει να κάνει με την κύρια αποστολή τους.

Πέραν των παραπάνω, θέτω υπόψη σας ορισμένες πρόσθετες σκέψεις για την κατάσταση που φέρεται να επικρατεί στις δομές φιλοξενίας. Στους συγκεκριμένους χώρους, ή «πέριξ» αυτών, δραστηριοποιούνται έντονα ΜΚΟ, ιδιωτικές οργανώσεις που ενεργούν ανεξάρτητα από τον οποιοδήποτε επίσημο κρατικό φορέα. Από την Ε.Ε χρηματοδοτούνται με εκατομμύρια ευρώ και η δράση τους επεκτείνεται σε όλους τους τομείς: διαθέτουν διερμηνείς, φέρονται να ενημερώνουν και κατατοπίζουν για τον τρόπο λειτουργίας των ελληνικών υπηρεσιών, προσφέρουν τροφή, ρουχισμό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, νομική βοήθεια, ενοικιάζουν διαμερίσματα για τη στέγασή τους κλπ. Υπάρχει και πληθώρα «αλληλέγγυων», οι οποίοι προωθώντας άγνωστα συμφέροντα, διαμορφώνουν τάσεις στο εσωτερικό των δομών. Την υφέρπουσα αγανάκτηση του πολυφυλετικού και πολυθρη-σκευτικού κράματος των προσφύγων / μεταναστών, προσπαθούν να επηρεάσουν και να χειραγωγήσουν διάφορα συμφέροντα. Σε αυτό το ρευστό και αβέβαιο περιβάλλον, παντελώς ξένο, ως γνωστικό αντικείμενο και ως φιλοσοφία, ως προς το αντίστοιχο στρατιωτικό περιβάλλον, καλείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του το προσωπικό των ΕΔ.

Σε μια χώρα, όπου κατά την άποψη της πλειοψηφίας των Ελλήνων, υφίσταται ένας θεωρητικά υπερδιογκωμένος δημόσιος τομέας, όπου το ποσοστό ανέργων ανέρχεται σε επίπεδα 26-27%, αναρωτιέται καλοπροαίρετα ο καθένας μας γιατί ο συντονισμός λειτουργίας των προσφυγικών / μεταναστευτικών ροών δεν ανατίθεται επιτέλους στους καθ΄ ύλην αρμόδιους φορείς των Υπουργείων Εσωτερικών και Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά απεναντίας το προσωπικό των ΕΔ συνεχίζει να εμπλέκεται ενεργά στην καθημερινή λειτουργία των δομών φιλοξενίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι εφόσον η Πολιτεία κρίνει ότι παρίσταται επιτακτική ανάγκη, για παροχή συνδρομής σε τεχνικά θέματα (κατασκευής υποδομών, οργάνωσης χώρων φιλοξενίας κτλ) ότι οι ΕΔ δεν θα προστρέξουν και πάλι. Πρόκειται όμως για δυο εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις, αυτές που περιγράφηκαν παραπάνω, όπου ο βαθμός αναγκαιότητας και το είδος της εμπλοκής των ΕΔ, διαφοροποιούνται πλήρως.

Για να συνεχίσουν οι ΕΔ να απαντούν αποτελεσματικά στις άναρθρες κραυγές προκλήσεων και αμφισβήτησης της εθνικής μας κυριαρχίας που προβάλλονται πανταχόθεν, απαιτείται η απόλυτη και απερίσπαστη προσήλωση στο αντικείμενό τους. Η προσφορά των ΕΔ για την πατρίδα, ως ισχυρός παράγοντας αποτροπής, προσομοιάζει με αυτή του οξυγόνου που αναπνέουμε. Όταν το έχουμε ούτε καν το σκεπτόμαστε, το θεωρούμε ως δεδομένο. Όταν όμως λείψει, είναι το μόνο που σκεπτόμαστε! Ας μην σπαταλάμε λοιπόν, ανερμάτιστα και χωρίς φειδώ, το πολύτιμο για τη σημερινή Ελλάδα «οξυγόνο»...

Σημείωση: Το περιεχόμενο του παρόντος άρθρου, εκφράζει απολύτως προσωπικές απόψεις του συντάκτη.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

H Συμεών Γ. Τσομώκος Α.Ε. και το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο διοργανώνουν, για 4η συνεχή χρονιά το Συνέδριο EXPOSEC-DEFENSEWORLD στις 12 & 13 Απριλίου 2016, στο ξενοδοχείο Athens Ledra.

Το φετινό συνέδριο έχει τίτλο: «Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ EΠΙΚΕΝΤΡΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ | Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΗ Ν.Α. ΕΥΡΩΠΗ». Οι εργασίες του θα επικεντρωθούν στις βραχυπρόσθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Θα παρουσιασθούν όλες οι παράμετροι οι οποίες διαμορφώνουν την εθνική στρατηγική διαχείρισης του μεταναστευτικού-προσφυγικού ζητήματος και θα αναζητηθούν οι τρόποι με τους οποίου ς η χώρα μας θα καταφέρει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια δύσκολη κατάσταση με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και εξασφαλίζοντας παράλληλα τα εθνικά της συμφέροντα και την εσωτερική της ασφάλεια.

Η Ελλάδα κατέχει αναμφισβήτητα μια ιδιαίτερα σημαντική θέση στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων ως παράγοντας ειρήνης και σταθερότητας. Ως εκ τούτου, οι επιπτώσεις των μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων που συντελούνται, οι περιφερειακές συγκρούσεις, το ευμετάβλητο διεθνές περιβάλλον, που επιπλέον χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός νέου είδους προκλήσεων και απειλών, των επονομαζόμενων και ασύμμετρων, δεν μπορούν και δεν πρέπει να μας αφήνουν αμέτοχους ως αναπόσπαστο κομμάτι της Ν.Α. Ευρώπης και επίσης θα συζητηθούν εκτενώς στο πλαίσιο του συνεδρίου.

Το συνέδριο ΕXPOSEC-DEFENSEWORLD έχει καθιερωθεί ως σημαντικό forum διαλόγου μεταξύ ειδικών, εκπροσώπων διεθνών οργανισμών και εθνικών οργάνων χάραξης πολιτικής, αναζήτησης λύσεων και κατάθεσης αξιοποιήσιμων προτάσεων στα μεγάλα θέματα που απασχολούν τους κλάδους άμυνας και ασφάλειας και αναμένεται κάθε χρόνο με εξαιρετικό ενδιαφέρον από τους εκπροσώπους των δύο κλάδων. Χορηγός επικοινωνίας στο σημαντικό αυτό συνέδριο θα είναι το Defenceline.gr

H επίκαιρη θεματολογία του φετινού συνεδρίου περιλαμβάνει:

-Η Διαχείριση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού Ζητήματος στην Ελλάδα της Κρίσης -
Ένα Πολυδιάστατο Πολιτικό Ζήτημα
-Υποδομές Υποδοχής Προσφύγων (Hot Spots) - Ελληνική Πραγματικότητα & Διεθνής Εμπειρία
-Η Διαχείριση του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού Ζητήματος ως Θέμα Ευρωπαϊκής Ασφάλειας
-Οι Επιπτώσεις του Προσφυγικού-Μεταναστευτικού Ζητήματος σε Οικονομία-Υγεία-Ασφάλεια
-Οι Ευρύτερες Γεωπολιτικές Εξελίξεις στη Ν.Α. Μεσόγειο - Ο Ρόλος της Ελλάδος
-Εθνική Αμυντική Πολιτική και Στρατηγικός Σχεδιασμός εν μέσω Γεωπολιτικών Αναταράξεων
-Η Εσωτερική Ασφάλεια Σήμερα - Τρομοκρατία και Ασύμμετρες Απειλές
-Οι Νέες Τεχνολογίες στην Υπηρεσία της Εσωτερικής Ασφάλειας και στην Αντιμετώπιση των Ασύμμετρων Απειλών

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 08 Μαρτίου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Γιάννη Σταμούλη Προέδρου Δ.Σ. ΕΑΠΣ

Η ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών της χώρας μας, τις τελευταίες μέρες πέρα από το αυτό καθαυτό ανθρωπιστικό του χαρακτήρα, έφερε την οργανωμένη πολιτεία μπροστά σε ένα δυσχερέστατο και δυσκολοδιαχείριστο πρόβλημα.

Σαφώς και η διαχείριση ενός τόσο τεράστιου προβλήματος ξεπερνά τις εθνικές δυνατότητες καθόσον η ουσιαστική του επίλυση επιβάλει πρωτίστως την ευρωπαϊκή και διεθνή αντιμετώπιση του προβλήματος.

Όμως η Ελληνική Πολιτεία πέρα από τις οποιοσδήποτε εξελίξεις σε αυτά τα επίπεδα έχει την υποχρέωση να διαχειριστεί με τις εθνικές της δυνάμεις σε πρώτη απόκριση, το πρόβλημα, με γνώμονα την παροχή ασφάλειας στους δικούς της πολίτες και διασφάλιση της πολιτικής προστασίας στην χώρα, από την μία και την παροχή ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης στους πρόσφυγες και την τήρηση της νομιμότητας με εξίσου ανθρώπινες συνθήκες στους παράτυπους μετανάστες.

Η διαμορφωθείσα κατάσταση σαφώς και δεν έχει προηγούμενο, καθότι πρόκειται για μια μεγάλη μετακίνηση πληθυσμού, που εισέρχεται στη χώρα είτε ως πρόσφυγες ή άτυποι μετανάστες, κινούνται ανεξέλεγκτα στη χώρα, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα οργανωμένης διαμονής, στέγασης, διατροφής, περίθαλψης.

Αν στο παραπάνω προστεθεί το κλείσιμο των συνόρων, προστίθεται ο παράγοντας του αγνώστου χρόνου παραμονής τους στην χώρα.

Η περιγραφή της «κρίσης» σαφώς και δεν είναι απλή υπόθεση. Πρόκειται για χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι πέρα από τον χαρακτηρισμό πρόσφυγας ή μετανάστης, είναι διαφορετικής εθνότητας, θρησκεύματος, ένας μεγάλος αριθμός είναι με οικογένειες, ένας άλλος χωρίς, ενός στο σύνολό τους βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης, χωρίς να μπορούν να διαχειριστούν από τις δημόσιες αρχές με συνήθεις διαδικασίες.

Μια διαχείριση που πρέπει να συνδυάσει την εξασφάλιση βασικών αναγκών, σε προσωρινή στέγαση, διατροφή και υγειονομική κάλυψη έκτακτων αναγκών. Παράλληλα όλο αυτό το πλέγμα παροχών πρέπει να εμπεριέχει συνθήκες ασφαλείας και δημόσιας τάξης προς το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας αλλά και να διασφαλίζει ευαίσθητα ζητήματα εθνικής άμυνας.

Η αντιμετώπιση των συνεπειών του «μεταναστευτικού κύματος» σε επίπεδο «διαχείρισης» ως συμβάν πολιτικής προστασίας δεν έχει προβλεφθεί ως σχεδιασμός και πρόβλεψη στο σχετικό παράρτημα του Γενικού Σχεδίου της Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτη» (Υ.Α.1299/2003). Μια μόνο πτυχή της «ανθρωπιστικής αυτής κρίσης» προσομοιάζει με τις βλαπτικές συνέπειες από δασικές πυρκαγιές ή σεισμούς, όπου υπάρχει έκτακτη ανάγκη στέγασης και σίτισης μετά από καταστροφές ή καταρρεύσεις κτιρίων.

Αλλά και από το θεμελιώδη θεσμικό κείμενο της Πολιτικής Προστασίας στην χώρα, τον Ν.3013/2002 (άρθρο 1) φαίνεται η μη πρόβλεψη διαχείρισης της μεταναστευτικής κρίσης, καθώς αναγράφεται ότι: η πολιτική προστασία της χώρας αποβλέπει στην προστασία της ζωής, υγείας και περιουσίας των πολιτών από φυσικές, τεχνολογικές και λοιπές καταστροφές που προκαλούν καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, κατά τη διάρκεια ειρηνικής περιόδου. Στο πλαίσιο του ίδιου αυτού σκοπού περιλαμβάνεται η μέριμνα για τα υλικά και πολιτιστικά αγαθά, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις υποδομές της χώρας, με στόχο την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των καταστροφών.

Στο άρθρο 2 του ίδιου άρθρου εξειδικεύεται ότι η καταστροφή νοείται κάθε ταχείας ή βραδείας εξέλιξης φυσικό- φαινόμενο ή τεχνολογικό συμβάν στο χερσαίο, θαλάσσιο και εναέριο χώρο, το οποίο προκαλεί εκτεταμένες δυσμενείς επιπτώσεις στον άνθρωπο καθώς και στο ανθρωπογενές φυσικό περιβάλλον.

Το ίδιο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται στην πιο πρόσφατη ρύθμιση για την αναβάθμιση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας Ν.4249/2014, όπου στο άρθρο 104, αναφέρεται ότι η Γ.Γ.Π.Π. «έχει ως αποστολή τη μελέτη, το σχεδιασμό, την οργάνωση και τον συντονισμό δράσης για την εκτίμηση κινδύνου, την πρόληψη, ετοιμότητα, ενημέρωση και αντιμετώπιση των φυσικών τεχνολογικών και λοιπών καταστροφών ή καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, το συντονισμό των δράσεων αποκατάστασης, τον έλεγχο εφαρμογής των ανωτέρω...»

Αν τώρα αυτήν την κρίση, την θεωρήσουμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τον ορισμό της θα τον αναγνώσουμε στο άρθρο 16 του Ν.2936/2001, όπου ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης θεωρείται «κάθε αιφνίδια κατάσταση που προκαλείται από φυσικά ή άλλα γεγονότα τεχνολογικά ή πολεμικά και έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ή την απειλή δημιουργίας εκτεταμένων απωλειών, ζημιών και καταστροφών σε έμψυχο ή άψυχο δυναμικό της χώρας ή την παρακώλυση και διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας»

Και ορισμός αυτός χρησιμοποιείται για να εξειδικεύσει την αντίστοιχη απαίτηση του Ν.Δ. 17/1974 (περί Π.Σ.Ε.Α.) όπου στο άρθρο 2 αναγράφεται «πολιτική κινητοποίησις νοείται η μετάπτωσις των πολιτικών δυνάμεων εκ της καταστάσεως ειρήνης εις πολεμικήν τοιαύτην ή εις κατάστασιν αντιμετωπίσεως των εκτάκτων εν ειρήνη αναγκών»

Και εφόσον η συνολική διαχείριση της κατάστασης επιδεινώνεται, σύμφωνα με το άρθρο 19 του ίδιου νόμου είναι στην ευχέρεια του κ. Πρωθυπουργού «η πολιτική κινητοποίηση γενική ή μερική εφόσον κρίνεται τούτο επιβεβλημένον προς αντιμετώπισιν εκτάκτων εν ειρήνη αναγκών.» Βέβαια οι περισσότερες διατάξεις του παραπάνω νόμου που αφορούν την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης έχουν καταργηθεί από τον νεότερο Ν.3013/2002

Βέβαια στα παραπάνω όπως πολύ σωστά επισημαίνει μια εξαιρετική γνώστης των θεμάτων πολιτικής προστασίας στην χώρα μας η Δρ. Ασπασία Καραμάνου η διάκριση μεταξύ της ομαλότητας και της εξαίρεσης είναι ιδιαίτερα δυσχερής και η επείγουσα και απροβλεπτη ανάγκη επιδεινώνεται και αλληλοσυγχέεται με τις καθημερινες ανάγκες.Το προσφυγικό ποιά καταστροφή είναι που θα προκαλούσε την κήρυξη μιας εκτακτης κατάστασης ανάγκης προκειμένουνα ληφθούν μέτρα επαναφοράς σε κστάσταση ομαλότητας;

Επί της ουσίας η αντιμετώπιση της κρίσης εξαιτίας του μεταναστευτικού στην πατρίδα μας ξεπερνάει τις υφιστάμενες θεσμικές προβλέψεις. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερη προσοχή στην ανάγνωση της της έννοιας της εξαιρετικής περίστασης ώστε να μην γίνει καταχρηστική επίκλησητης έννοιαςτης έκτακτης ανάγκης.

Το προσφυγικό δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί μονοσήμαντα π.χ. ως περιστατικό πολιτικης προστασίας γιατί στο επόμενο βήμα θα αγνοηθεί η απαραίτητη διασύνδεση των εξαιρετικών μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης ανάγκης με το στοιχείο της προσωρινότητας και της αναλογικότητας και τα μέτρα που θα ληφθούν θα μετατραπούν σε μόνιμα.

Παράλληλα αναδείχθηκε κάτι που επί χρόνια μελετάται στις Σχολές άμυνας και ασφάλειας στη χώρα μας, δηλ. την ανάγκη επικαιροποίησης των σχεδίων πολιτικής άμυνας-πολιτικής προστασίας και της προσπάθειας ενοποίησης των επιμέρους σχεδιασμών άμυνας-ασφάλειας-πολιτικής προστασίας.

Αυτό που άμεσα απαιτείται είναι η θεσμική πρόβλεψη της διαχείρισης των συνεπειών της μεταναστευτικής κρίσης, ώστε να προβλεφθεί ο γενικός συντονιστής – υπηρεσία και να συνταχθεί το γενικό σχέδιο διαχείρισης και οι αναγκαίοι πόροι και μέσα για την υλοποίησή του.

Η κατάσταση από ότι φαίνεται δεν έχει βραχύ χρόνο παρουσίας στη χώρα και για αυτό έστω και τώρα η ανάγκη οργάνωσης βάση σχεδίου θα θωρακίσει και την ασφάλεια και την πολιτική προστασία της χώρας, με τους αναγκαίους κανόνες ουμανισμού και ανθρωπιάς που χαρακτηρίζει τον φτωχό αλλά φιλόξενο λαό μας.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 01 Μαρτίου 2016 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Στο Μεταναστευτικό, με άλλα λόγια, έγινε αυτό που λέει ο λαός «μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας»

Ολες οι ελληνικές κυβερνήσεις ως τις 25 Ιανουαρίου 2015, με εξαίρεση την πρώτη του Γιώργου Παπανδρέου, ακολούθησαν ένα συγκεκριμένο δόγμα στη διαχείριση του Προσφυγικού, σε λεπτομέρειες του οποίου δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε σαφή αναφορά δι" ευνόητους λόγους – και ο νοών νοείτω.

Οσο ήταν στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του ότι γκρέμιζε κάθε μέρα τον φράχτη του Εβρου, που κατασκεύασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και περιόρισαν τις ροές κατά 98% από τη συγκεκριμένη περιοχή, διά της αρμοδίου τομεάρχου, της κυρίας Χριστοδουλοπούλου, με δημόσιες δηλώσεις της, κάρφωνε εν ψυχρώ την Ελλάδα και το λιμενικό στους ξένους γιατί ακολουθούσε παράνομες πρακτικές στο ζήτημα της αναχαίτισης και επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών και των προσφύγων που επιχειρούσαν να μπουν στην Ελλάδα διά θαλάσσης.

Οταν έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, θα λέγαμε ότι ο μόνος τομέας στον οποίον εφάρμοσε την πολιτική που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ήταν αυτός που σχετίζεται με το Μεταναστευτικό.

Η τομεάρχης, η οποία έγινε πλέον υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, προτού καν ορκιστεί η ίδια και αναλάβει νόμιμα τα καθήκοντά της, άρχισε να κάνει δηλώσεις περί πολιτικής ανοικτών συνόρων. Από τις πρώτες μέρες οι συνεργάτες -ιδές της, προτού καν διοριστούν με ΦΕΚ, διαπράττοντας εν ψυχρώ το αδίκημα της αντιποίησης αρχής, μπούκαραν στην κυριολεξία στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και απαίτησαν από τους υπηρεσιακούς παράγοντες το άμεσο κλείσιμο των κέντρων κράτησης μεταναστών, που ήταν ένα μέσο διαχείρισης του θέματος και ταυτόχρονα αποτροπής.

Ακολούθησε η δημοσίευση της διαταγής με την οποία έκλειναν τα κέντρα κράτησης και το ανήθικο και άνανδρο «άδειασμα» του αξιωματικού που το συνέταξε.

Μετά ακολούθησαν το άδειασμα των κέντρων κράτησης και οι περίφημες δηλώσεις για τους μετανάστες που «λιάζονται» και άλλες γελοιότητες, για τις οποίες καλείται τώρα να πληρώσει τεράστιο τίμημα η πατρίδα μας.

Μετά αδρανοποιήθηκαν το Λιμενικό και η Frontex, για να ακολουθήσει η ψήφιση του νόμου περί χορήγησης ιθαγένειας σε μετανάστες, ενέργειες που κατέστησαν τη χώρα μας ελκυστική για πρόσφυγες και επίδοξους λαθρομετανάστες.

Μετά ακολούθησαν οι δηλώσεις Καμμένου, Κοτζιά, ότι θα ανοίξουμε τα σύνορα και θα γεμίσουμε την Ευρώπη με πρόσφυγες, ανάμεσα στους οποίους θα υπάρχουν φυσικά και τζιχαντιστές.

Αν καθίσει κανείς και κάνει το ακριβές χρονοδιάγραμμα των δηλώσεων και των ενεργειών της κυβέρνησης Τσίπρα στο Μεταναστευτικό και το Προσφυγικό, και δίπλα από κάθε δήλωση και ενέργεια βάλει τον ρυθμό εισόδου προσφύγων και λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει ότι ο ρυθμός αυξάνεται σε απόλυτη αρμονία με τις δηλώσεις.

Με άλλα λόγια, έγινε αυτό που λέει ο λαός μας «μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας».

Και το χειρότερο, επειδή δεν έχουν μάθει να κάνουν αυτοκριτική, όχι μόνο ρίχνουν τις ευθύνες στους άλλους -κλασική μέθοδος των ανεύθυνων ιδεοληπτικών αριστεριστών-, όχι μόνο δεν αναλογίζονται την τεράστια εθνική ζημιά που έχει υποστεί και την ακόμα μεγαλύτερη που κινδυνεύει να υποστεί η χώρα, ακόμα και σήμερα, που κινδυνεύει να διαλυθεί η Ελλάδα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τρέχουν στον Εβρο και θέλουν να γκρεμίσουν τον φράχτη.

Επειδή στην κυριολεξία έχει χαθεί η μπάλα στον τομέα του στρατηγικού σχεδιασμού και της άσκησης πολιτικής και επειδή οι ζημιές που πρόκειται να υποστεί η πατρίδα μας από το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό μπορεί να πάρουν τον χαρακτήρα εθνικής καταστροφής, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όλα ανεξαιρέτως, πρέπει να πάρουν πρωτοβουλία και να προκαλέσουν μια προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το θέμα.

Να μιλήσουν όλοι υπεύθυνα, να κρατηθούν πρακτικά και να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του απέναντι στην Ιστορία.

Είναι κρίμα να έχει χυθεί τόσο αίμα για να απελευθερωθεί τούτος ο τόπος, είναι κρίμα να έχουν αφιερώσει τη ζωή τους εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες για να υπάρχει η Ελλάδα, έστω στην κατάσταση που είναι σήμερα, και να χάσουμε την πατρίδα μας χωρίς καν να πέσει μια ντουφεκιά.

Θα πρέπει δε να έχουμε βαθιά χωμένο μέσα στο μυαλό μας, πολίτες και πολιτικοί, ότι οι ιδεοληψίες και η αφέλεια δεν συγχωρούνται στο σκληρό περιβάλλον της διεθνούς πολιτικής και ότι νομοτελειακά οδηγούν σε εθνικές συμφορές.

Προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το θέμα χθες, για να παρακολουθήσουμε οι πολίτες τις θέσεις όλων και να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter