Write on Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Όσο και να χτυπιούνται μερικοί για να μας πείσουν από τις δύο πλευρές ότι προσπαθούν να βρουν μια λύση για το Κυπριακό, ξέρουμε ότι είναι σε λανθασμένη βάση. Για να υπάρξει λύση πρέπει να υπάρχει διαδικασία επίλυσης.

Εδώ από την αρχή έχουν εξαιρέσει από τις διαπραγματεύσεις το ενεργειακό θέμα, ενώ είναι η ουσία και ειδικά για την εξισορρόπηση των οικονομιών. Επίσης, έχουν ασχοληθεί μόνο με τα θέματα με τα οποία συμφωνούσαμε πριν το 1974. Δεν υπάρχει, λοιπόν, επί του πρακτέου καμιά μα καμιά ουσιαστική πρόοδος για τα σοβαρά θέματα όπως είναι το εδαφικό, το προσφυγικό και το περιουσιακό, όλα ως μια εποικοδομητική προσπάθεια.

Στην πραγματικότητα, ο καθένας θέλει να φανεί ότι προσπάθησε κι ότι δεν φταίει αυτός για το αναμενόμενο ναυάγιο, για να μην έχει επιπτώσεις και μάλιστα να μπορεί να εκμεταλλευτεί την όλη προσπάθεια για εκλογικούς σκοπούς και μόνο, χωρίς να υπάρχει κανένα όφελος σε εθνικό επίπεδο.

Διότι, για το εθνικό η αξιοποίηση της Κυπριακής ΑΟΖ και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου είναι απαραίτητες όχι μόνο για να υπάρξει μια οικονομική άνεση, που θα προσφέρει ένα θετικό πλαίσιο για την επίλυση, αλλά πιο πολύ διότι κάθε υπογραφή που πέτυχε η Κύπρος με την Αίγυπτο, με το Λίβανο, με το Ισραήλ και με τις ξένες εταιρείες Nobel, Eni, Total, Exxon Mobil δεν είναι επιτυχίες μιας κοινότητας, αλλά μιας χώρας.

Αποτελεί, λοιπόν, πρόσθετο επιχείρημα μεγάλης αξίας και σημασίας για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον ζυγό της βαρβαρότητας.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Ακριβώς με τα δεδομένα που αναμέναμε λόγω στρατηγικής και ενέργειας, τελείωσε ο τρίτος γύρος αδειοδότησης για τα θαλάσσια οικόπεδα 6,8 και 10, με μεγάλη επιτυχία αφού είχαμε 6 προσφορές από 8 πετρελαϊκές εταιρείες και μάλιστα και σε θαλάσσιο οικόπεδο που είχε αφήσει η Total, διότι προτίμησε το 11 σε σχέση με το 10.

Επιπλέον με τις συνθήκες που έχουμε στην Ανατολική Μεσόγειο, βλέπουμε ότι η καινοτομία στη γεωπολιτική προσφέρει δυνατότητες που δημιουργούν προοπτικές ακόμα κι εκεί όπου άλλοι θεωρούν ότι υπάρχουν μόνο προβλήματα. Έτσι η Κύπρος αντί να περιμένει παθητικά να έρθει το μέλλον και η απελευθέρωσή της συνεχίζει ακάθεκτα την πορεία της, αλλάζοντας και φάση και κύκλο δίχως να χάνει καμιά ευκαιρία να αξιοποιήσει το γεγονός ότι η ανακάλυψη του κοιτάσματος ZOΡ έφερε στην επιφάνια νέους σχεδιασμούς για την εξόρυξη, αφού οι περιοχές με καρστικό ασβεστόλιθο έγιναν και εν δυνάμει στόχοι στην Ανατολική Μεσόγειο.

Γίνεται επίσης κατανοητό για όλους όσους είχαν φοβίες για την κυπριακή ΑΟΖ και την αξιοποίηση των θαλάσσιων οικοπέδων ότι τίποτα δεν ισχύει από όσα έλεγαν και για τα θέματα με την Τουρκία και γι' αυτά που αφορούσαν τις εταιρείες. Και ενώ έλεγαν ότι όλες θα έφευγαν κι ότι δεν θα μπορούσαμε ποτέ να προχωρήσουμε, η Κύπρος δείχνει και πάλι το παράδειγμα που πρέπει ν΄ ακολουθήσει η Ελλάδα για να ξεφύγει από τη μιζέρια της μικροπολιτικής και της ψευτοϊδεολογίας του κενού και του μηδενισμού. Διότι το μέλλον της θα είναι η ενέργεια και η στρατηγική.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Επειδή ο μέσος πολιτικός έχει συνηθίσει να λειτουργεί μόνο και μόνο με την έννοια του πολιτικού κόστους, η συμπεριφορά του δεν είναι προετοιμασμένη στην έννοια του πολιτικού κέρδους.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος θα μείνει στην ιστορία της Κύπρου, μεταξύ άλλων βέβαια, ως ο πολιτικός που έδωσε στην Κύπρο, ΑΟΖ, μια ιδέα που δεν είχε νόημα πριν το 2004. Στη συνέχεια όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι αξιοποίησαν αυτό το έργο, δίχως απαραίτητα να λένε βέβαια ότι του χρωστούν γιατί τότε του ασκούσαν σκληρή κριτική. Σημασία όμως έχει ότι οι επιλογές του είναι πια για την Κύπρο, η ίδια της η ιστορία. Πρέπει λοιπόν να γίνει κατανοητό ότι και για την ελληνική ΑΟΖ το ίδιο θα γίνει.

Δεν έχουν σημασία όλοι οι επιστήμονες και οι τεχνικοί που προωθούν το θέμα, η ουσία είναι μία. Η Ελλάδα θα θυμάται μόνο τον πολιτικό που θα την θεσπίσει, διότι αυτό επαρκεί και τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Πόσες κυβερνήσεις πέρασαν και δεν κατάλαβαν καν ότι το πιο σημαντικό που είχαν να κάνουν ήταν αυτή η πράξη και τίποτα άλλο.

Αφού αυτή η πράξη θ' αλλάξει όλα τα δεδομένα, όπως έγινε στην Κύπρο και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό, γιατί η Ελλάδα διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου. Το θέμα είναι να το καταλάβει τουλάχιστον η επόμενη κυβέρνηση, όποια και να είναι. Διότι αυτή θα ανήκει στην ιστορία της Ελλάδας, ενώ οι άλλες θα είναι απλώς περαστικές του παρελθόντος που δεν ήταν καν ανάγκη να περάσουν από εμάς.

Η ελληνική ΑΟΖ είναι πολιτικό κέρδος, διότι με αυτήν θα γραφτεί ιστορία κι όποιος πολιτικός το καταλάβει δίχως να δώσει προτεραιότητα σε μικροπολιτικές, θ' αλλάξει τα δεδομένα της Ελλάδας.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Όλο και περισσότερο βλέπουμε πως η Κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι απλώς ένας οικονομικός παράγοντας όπως πιστεύουν οι περισσότεροι ακόμα και από τους δικούς μας, κι ότι στην ουσία είναι ένα στρατηγικό εργαλείο για την Κύπρο όσον αφορά στις σχέσεις της με τα άλλα κράτη.

Διότι όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση την αναγνωρίζει, το ίδιο και η Αμερική και η Ρωσία αλλά επίσης κι όλες οι χώρες που με τις εταιρίες τους ήταν υποψήφιες και θα είναι υποψήφιες στους γύρους αδειοδότησης για τα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου. Έτσι η επίσημη αναγνώριση της κυπριακής ΑΟΖ από όλα αυτά τα κράτη, αλλά και από τα Ηνωμένα Έθνη, αναγκάζει την Τουρκία σε μια de facto αναγνώριση και όλες οι κινήσεις γίνονται πάνω σε αυτό το πλαίσιο.

Με αυτόν τον τρόπο βλέπουμε ότι η Κυπριακή ΑΟΖ έχει εδραιωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο και λειτουργεί καταλυτικά όχι μόνο για να σταθεί στα πόδια της η Κύπρος αλλά και για να διεκδικήσει έμπρακτα την απελευθέρωσή της και όχι να περιμένει παθητικά εκδηλώσεις, προθέσεις και διαπραγματεύσεις χωρίς να παίρνει πρωτοβουλίες για το μέλλον της. Η στρατηγική της Κύπρου έχει ενισχυθεί λόγω της ενέργειας και αυτή υπάρχει λόγω της θάλασσας.

Εμφανίζεται λοιπόν και πάλι το στίγμα του Ελληνισμού που αξιοποιεί τη θάλασσα για ν' αλλάξει τα δεδομένα της ξηράς. Διότι τα τελευταία δεν αλλάζουν από μόνα τους. Αν γινόταν κατανοητό σε όλους στην Κύπρο πόσο σημαντική είναι η Κυπριακή ΑΟΖ για το μέλλον της θα άφηναν πολλά από όλα τα άλλα που υποτίθεται ότι συνεισφέρουν, διότι είναι απλώς λεπτομέρειες για την υψηλή στρατηγική της Κύπρου.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Νίκος Λυγερός - Καθηγητής Γεωστρατηγικής

Σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής είναι απαραίτητο για την Ελλάδα να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Έχουμε υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας από το 1982 κι έχουμε κυρώσει αυτή την υπογραφή το 1995. Μάλιστα την ίδια χρονιά ψηφίσαμε και τον Νόμο περί Υδρογονανθράκων που τροποποιήθηκε το 2011.

Στη συνέχεια το 2013 κάναμε επίσημες σεισμικές έρευνες με τη νορβηγική εταιρεία PGS στις περιοχές του Ιονίου και Νότια της Κρήτης. Χάρη σε αυτές προκηρύξαμε το μεγάλο διαγωνισμό περί υδρογονανθράκων το 2014 με τα 20 θαλάσσια οικόπεδα, ο οποίος εκδόθηκε στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Νοέμβριο. Από αυτήν την στιγμή είχαμε επαφές από μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες που αγόρασαν τα σεισμικά μας για να είναι επίσημα υποψήφιες στον διαγωνισμό μας. Παράλληλα, καταφέραμε να περάσουμε στα Προγράμματα Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector που θα μεταφέρει 2GW ενέργειας και θα ενώσει την Ελλάδα με την Κύπρο και το Ισραήλ, αλλά επίσης και τον αγωγό φυσικού αερίου EastMed που θα ξεκινήσει από τα κοιτάσματα που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Κύπρου και την ΑΟΖ του Ισραήλ.

Μ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίσαμε μια θετική εικόνα προς τα έξω που άρχισαν να σέβονται και την αξιοπιστία μας. Όμως, τελικά, έγιναν μεγάλες θεσμικές αλλαγές που προκάλεσαν αλλαγές σ' όλη αυτή τη διαχείριση. Η κυβέρνηση φόβισε τους ξένους επενδυτές και τελικά έχουμε μόνο 3 υποψηφιότητες για 3 θαλάσσια οικόπεδα, συγκεκριμένα το 1 και το 10 για τα Ελληνικά Πετρέλαια και το 2 για την κοινοπραξία των Ελληνικών Πετρελαίων, της ιταλικής Edison και της γαλλικής Total.

Ο διαγωνισμός έχει υποστεί τεράστιο κόστος λόγω τεχνητών καθυστερήσεων και τυπικών παρατάσεων με αποτέλεσμα να μην έχουν ανοίξει ακόμα οι φάκελοι των υποψηφιοτήτων, ενώ κάθε μια αντιπροσωπεύει 100 χιλιάδες ευρώ. Το πρόβλημα, επίσης, είναι ότι στο ενδιάμεσο η Κύπρος προκήρυξε τρίτο γύρο αδειοδότησης στα θαλάσσια οικόπεδα 6, 8 και 10 της κυπριακής ΑΟΖ με αποτέλεσμα να υπάρχει ανταγωνισμός, οποίος μάλιστα τελειώνει μερικές μέρες πριν.

Παράλληλα, έχουν γίνει κινήσεις με τις δύο τριμερείς Ελλάδας –Κύπρου - Ισραήλ και Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, για τις οριοθετήσεις στην περιοχή των ΑΟΖ μας. Όμως, προς το παρόν, η Ελλάδα παραμένει μόνο με τη συμφωνία υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία, δίχως να έχει θεσπίσει την ΑΟΖ, ούτε να την έχει οριοθετήσει με κάποια χώρα από τις 6 που μας αφορούν: Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτος, Ισραήλ, Κύπρος και Τουρκία.

Με άλλα λόγια, μας λείπει ακόμα το στάδιο της υλοποίησης, ενώ είναι αυτό που θα αλλάξει πραγματικά τα δεδομένα και θα δώσει προοπτικές στην πατρίδα μας. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μάλλον άλλη μια κυβέρνηση για να γίνει κατανοητό στον πολιτικό χώρο.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter