Write on Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

Του Κωνσταντίνου Δημητριάδη Συγγραφέα, ιστορικού ερευνητή.

Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, η εφημερίδα μας έκανε μια δημοσκόπηση στην οδό Λήδρας, ανάμεσα σε Κύπριους πολίτες, όπου από τα αποτελέσματά της διαπιστώσαμε την άκρα εμπιστοσύνη του Κυπριακού λαού, με ποσοστά «σοβιετικού τύπου», στον αποτρεπτικό ρόλο της ΕΛΔΥΚ απέναντι στην αισχρή Τουρκική βουλιμία.

Είναι αντιληπτό ότι αυτή η εμπιστοσύνη πηγάζει από τα γεγονότα του 1974, όπου η ΕΛΔΥΚ κράτησε τους Τούρκους μακριά από την πόλη της Λευκωσίας, πολεμώντας τους σε έναν άνισο αγώνα και θυσιάζοντας με τιμή περίπου 100 παλληκάρια από την Μητέρα Ελλάδα, για να παραμείνει η κυρίως Λευκωσία πρωτεύουσα του Κυπριακού Κράτους, σε μια τραγική στιγμή που όλα μα όλα έμοιαζαν χαμένα.

Προσκλήθηκα από την Διοίκηση της ΕΛΔΥΚ να παρακολουθήσω την ‘Ασκηση με αληθινά πυρά του 1ου Μηχανοκίνητου Τάγματος, που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη της Μαλούντας, για να αντιληφθώ και εγώ ότι το «πνεύμα του 1974» ζει μέχρι σήμερα, μέσα στα στήθη όλων όσων φέρουν το «Ελδυκόσημο». Ήταν μια άσκηση που η Διοίκηση έφερε τις εκπαιδευόμενες δυνάμεις της, στα όρια τους, χρησιμοποιώντας ότι πιο περίπλοκο μπορεί να συμβεί σαν σενάριο μάχης. Και βέβαια αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί σε μια μονάδα που οι οπλίτες θητείας της θα υπηρετούσαν 22 μήνες – όπως την εποχή μου – αλλά μοιάζει αδιανόητο να περιμένεις επιτυχία από οπλίτες θητείας των 9 μηνών, που ακόμα δεν πρόλαβαν να μάθουν «τα κατατόπια», ακόμα και στο ίδιο τους το Τάγμα.

Η άσκηση είχε την ονομασία «ΤΑΜΣ ΥΔΑΣΠΗΣ 2018» και πήρε αυτήν την κωδική ονομασία από τον ποταμό Υδάσπη και την ομώνυμη μάχη μεταξύ του μαίτρ των πολεμικών ελιγμών Μεγάλου Αλεξάνδρου, εναντίον του Ινδού βασιλέα Πώρου, το 326 π.Χ., όπου ο Έλληνας Στρατηλάτης εγκλώβισε τις εχθρικές δυνάμεις και ακύρωσε κάθε επιθετική ενέργειά τους.
Η άσκηση αυτή κατέδειξε την εξαίρετη συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των Δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η εμπλοκή της Ελληνικής Δύναμης αποδυνάμωσε την εχθρική (τουρκική) επίθεση κατά των ταγμάτων της Κυπριακής Ταξιαρχίας, έτσι ώστε να υπάρξει σημαντικός χρόνος για την ενίσχυσή τους με τις εφεδρείες της, που χρειάζονταν κάποιο χρόνο για να λάβουν θέσεις μάχης και να αμυνθούν αποτελεσματικά.

Στον αγώνα ενεπλάκησαν με ίδια μέσα μόνο, οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ, μόνιμα στελέχη και άνδρες θητείας, χρησιμοποιώντας τα οπλικά συστήματα που έχει διαθέσει η Ελλάδα στην άμυνα της Κύπρου, βάσει των εν ισχύ Συνθηκών. Όλμοι, Α/Τ βλήματα, τεθωρακισμένα οχήματα, έλαβαν μέρος σε ένα πανηγύρι από αληθινό ατσάλι και φωτιά, σε έναν τέτοιο συντονισμό που αποδεικνύει περίτρανα την ορθή κρίση του Κύπριοι πολίτη της οδού Λήδρας, που έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στο Ελληνικό Σύνταγμα πριν από 45 μέρες.

Αυτό που προκάλεσε το ενδιαφέρον μου, με τις όποιες γνώσεις έχω πάνω στα στρατιωτικά θέματα, ήταν το γεγονός ότι οι Επιτελείς της ΕΛΔΥΚ είχαν σχεδιάσει και είχαν προβλέψει όλα τα ακραία σενάρια αντίδρασης του εχθρού, πράγμα που αποδεικνύει ότι «ΠΟΤΕ ΠΙΑ δεν θα μας ξαναβρούν στον ύπνο».

Η «αντεπίθεση εκτός τοποθεσίας», αποτελεί μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου, που φέρνει επιτελείς και μαχόμενους να κινούνται σε οριακά επίπεδα σχεδιασμού και εκτέλεσης και εκτελείται συνήθως εναντίον εχθρικών δυνάμεων που βρίσκονται στο στάδιο της προπαρασκευής, για εκτόξευση κυρίας επίθεσης. Αυτή η επιχείρηση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και πουθενά από τις Ελληνικές και Κυπριακές Δυνάμεις κατά των Τούρκων το 1974, εκτός της περίπτωσης της επίθεσης της ΕΛΔΥΚ στο Κιόνελι, που όμως δεν είχε σχεδιαστεί με αυτόν τον αντικειμενικό σκοπό.

Η εκτέλεση των πυρών υποδειγματική, ο επαγγελματισμός στο κατακόρυφο και η προσήλωση στον στόχο να έχει επιτυχία η άσκηση, ήταν κάτι που διέκρινε πέραν από την Διοίκηση των εμπλεκόμενων τμημάτων του 1ου Τάγματος και όλα τα στελέχη του. Πράγμα πρωτόγνωρο και βέβαια η καλύτερη απάντηση για όσους μιλούν για Στρατιωτικούς που νιώθουν Δημόσιοι (Κυβερνητικοί) Υπάλληλοι. Η παρακολούθηση της αγωνίας τους κάθε στελέχους που ζούσε αυτήν την άσκηση ήταν και η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς τους ασκούντες κριτική εκ του καναπέ ή υπό τον θόρυβο των ζαριών στο τάβλι του καφενέ.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΟΥ.
Μετά το πέρας της άσκησης που διήρκεσε περίπου 90 λεπτά, είχα την χαρά και την τιμή να συνομιλήσω με τον Διοικητή του Συντάγματος, μόλις προαχθέντα σε Ταξίαρχο κατ’ εκλογήν, Προκόπη Μαυραγάνη, στα πλαίσια της επικοινωνίας που είχαμε εγκαινιάσει με την άφιξη του στο νησί πριν περίπου δύο χρόνια.

Πρώτα από όλα πρέπει να πω, ότι η προαγωγή του σε Ταξίαρχο κατ’ εκλογήν και ειδικά για κάποιον που ανήκει στις Ειδικές Δυνάμεις, αποδεικνύει ότι το Ελληνικό Κράτος διαχρονικά, τοποθετεί ως Διοικητή των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο, κάποιον από την «αφρόκρεμα» της στρατιωτικής ιεραρχίας, αντιλαμβανόμενο την κρισιμότητα της θέσης του. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι και οι δύο τελευταίοι Συνταγματάρχες, πρώην και νυν, Διοικητές του Ελληνικού Συντάγματος (Θεοδώρου Εμμανουήλ - Μαυραγάνης Προκόπιος), προήχθησαν και οι δύο, στις τελευταίες κρίσεις στον βαθμό του Ταξιάρχου «κατ’ εκλογήν».

Αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα ανεξάρτητα από τα προβλήματά της, ανεξάρτητα από την οικονομική και κοινωνική της κρίση, ανεξάρτητα από τα προβλήματα του πολιτικού της συστήματος, στέλνει διαχρονικά στην Κύπρο, ότι καλύτερο έχει, είτε σε έμψυχο, είτε σε πολεμικό υλικό. Γιατί για την Ελλάδα μπορεί να ατόνισε «τυπικά» τις τελευταίες δεκαετίες – ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. - ο θεσμός του «ενιαίου αμυντικού δόγματος», όμως δεν εξαλείφθηκε και ούτε πρόκειται να εξαλειφθεί, ως γεωστρατηγική συνειδητή επιλογή, πολλώ δε μάλλον σήμερα όπου το Έθνος μας δέχεται απειλές και επιθέσεις από παντού και κύρια από τον «μόνιμο ταραχοποιό της γειτονιάς μας».

Ο Διοικητής της ΕΛΔΥΚ ως εκ της θέσεως του δεν δύναται να αποδέχεται και να δίνει συνεντεύξεις και δεν θέλησα αυτή η ολιγόλεπτη συζήτησή μας στο περιθώριο αυτής της άσκησης, να εκληφθεί έτσι. Απλά θέλησα και εγώ να ενημερωθώ, για τα όσα η Διοίκηση πιστεύει για την ετοιμότητα της μονάδας να ανταπεξέλθει νικηφόρα στην αποστολή της, ειδικότερα τώρα, που ο ξιπασμένος «ψευτο-Σουλτάνος» απειλεί καθημερινά Ελλάδα και Κύπρο με πόλεμο και αναλώνεται σε υποτιμητικές για τον Ελληνικό Στρατό διαπιστώσεις και ανιστόρητες υπομνήσεις.

Χωρίς να θελήσω λοιπόν να φέρω σε δύσκολη θέση τον εκλεκτό αυτόν αξιωματικό, που το Ελληνικό Κράτος του εμπιστεύθηκε την κρίσιμη αυτή θέση του Διοκητή και που πρόσφατα τον προήγαγε στον βαθμό του Ταξιάρχου, ρώτησα ορισμένα πράγματα για να γνωρίζω και εγώ κατά πόσο θα πρέπει να νιώθω ασφαλής, εκεί στην άκρη του Αγίου Δομετίου όπου διαμένω, σε απόσταση αναπνοής από το τουρκικό φυλάκιο του “Υψώματος Cyta” και δύο βήματα από το σκλαβωμένο από το 1974 παλαιό Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και την κατεστραμμένη Σχολή Γρηγορίου (Grammar School).

Αυτό που μου έγινε άμεσα αντιληπτό από τον κ.Ταξίαρχο είναι το γεγονός, ότι η «φωτιά των Ελδυκάριων του 1974» είναι το φως που φωτίζει τον δρόμο στους Ελδυκάριους του 2018, με το ίδιο φρόνημα, την ίδια αίσθηση του χρέους και τον ίδιο πατριωτισμό, σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε. Αυτό είναι το ένα από τα δύο καλά της υπόθεσης.

Το δεύτερο είναι το γεγονός ότι το 2018 δεν είμαστε σχεδόν άοπλοι ή κατά κάποιο τρόπο ελλιπώς οπλισμένοι, όπως ήταν οι άνδρες των δύο ταγμάτων και του λόχου διοικήσεως του Συντάγματος, το 1974. Παρά τις οικονομικές περικοπές που έχουν επιβληθεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε όλο το Στράτευμα στην Ελλάδα, η Μητέρα Πατρίδα αναγνωρίζοντας τον ρόλο της «ως Μητέρα» στερείται η ίδια, για να δίνει στα παιδιά της. Έτσι αυτές οι περικοπές δεν έγιναν τόσο αντιληπτές στην ΕΛΔΥΚ, μιας και το Κράτος φρόντισε και φροντίζει και για τον οπλισμό και για τις συνθήκες διαβίωσης των Στελεχών του και των Οπλιτών θητείας. Αυτά όπως προανέφερα είναι τα δύο καλά της υπόθεσης.

Το μόνο κακό που υφίσταται, είναι η διαρκής εγρήγορση που υφίσταται σε αυτό το προσωπικό, εξ αιτίας της διαχρονικής ιταμής τουρκικής απειλής που αναγκάζει τα στελέχη να είναι διαρκώς «στην πρίζα» ακόμα και για το πιο αθώο – όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος - συμβάν. Κάποτε ο Ταγματάρχης Δουράτσος στο Οχυρό Ρούπελ είχε πει σε έναν, μόλις μετατεθέντα εκεί νεαρό έφεδρο υπολοχαγό: «Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να γυαλίζεις το όπλο σου και να περιμένεις».

Η ΕΛΔΥΚ όμως έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια το αντίθετο: Να είναι έτοιμη να δώσει το «θανάσιμο πρώτο χτύπημα στον εχθρό» (κατά τον Π.Κονδύλη) σε τακτικό επίπεδο, αν η Πολιτική Ηγεσία που αποφασίζει, το κρίνει ως θεμιτό και απαραίτητο. Και κατάφερε και κάτι ακόμα. Να δημιουργήσει έναν δίαυλο αγαστής συνεργασίας στον σχεδιασμό και την εκτέλεση των αποστολών με την Εθνική Φρουρά, τον θεσμοθετημένο πυλώνα αποτροπής της όποιας επιβουλής κατά του νησιού.

Το 1974 αυτό δεν λειτούργησε. Και ίσως να μην λειτούργησε και τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, κύρια λόγω της καχυποψίας των στελεχών της , δηλαδή των Κυπρίων στρατιωτικών, λόγω των γεγονότων του 1974. Σήμερα όμως ο συγχρονισμός των Κυπριακών Ταξιαρχιών με το Ελληνικό Σύνταγμα με βάση την πεποίθηση του κ.Διοικητή, βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο. Ίσως – με το δικό μου αισθητήριο – αυτό να οφείλεται και λόγω της παρουσίας του Αντιστρατήγου Ηλία Λεοντάρη στην θέση του Αρχηγού της Ε.Φ. Γιατί όπως είπε και ο κ.Ταξίαρχος στην ομιλία του μετά την άσκηση, μπορεί το ένα δάκτυλο να είναι ικανό και γερό, αλλά από μόνο του δεν μπορεί να βαρέσει γροθιά.

Πρέπει σε κάθε περίπτωση να έχουμε εμπιστοσύνη στην ΕΛΔΥΚ αλλά αυτή από μόνη της δεν θα κερδίσει έναν ενδεχόμενο πόλεμο. Η ατσάλινη γροθιά θα πρέπει να είναι η Ε.Φ. και η ΕΛΔΥΚ ο αρωγός της, ο σύντροφός της.

Κλείνοντας θέλω να πω, ότι ένιωσα υπέροχα μιλώντας με τον Προκόπη Μαυραγάνη, όχι μόνο γιατί είναι ανοικτός και καθαρός στον λόγο και τις σκέψεις του, αλλά κύρια γιατί βλέπεις μπροστά σου ένα επαγγελματία στρατιωτικό με πατριωτικές αρχές, που δεν μασάει τα λόγια του, που δεν λέει πομπώδεις εκφράσεις και δεν είδε την μετάθεση του στην Κύπρο σαν μια ευκαιρία για καλύτερο μισθό και πιο μεγάλη προβολή για ατομικό όφελος.

Και βλέποντας τα στο πέτο του τα διακριτικά του απόφοιτου της σχολής βατραχανθρώπων, αλεξιπτωτιστών, χιονοδρόμων, κλπ κλπ, καταλαβαίνω πόσο ψηλά είναι ο πήχης για αυτόν που θα τον αντικαταστήσει σύντομα, στο τέλος της υπηρεσίας του στην Κύπρο.

Δεν θα ξεχάσω ακόμα κι όταν επαναπατριστεί, τον σεβασμό με τον οποίο περιέβαλε τον αείμνηστο Ταξίαρχο Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο, τελευταίο Στρατοπεδάρχη της ΕΛΔΥΚ το 1974 και την φράση που είπε στον ΠτΔ κ.Αναστασιάδη στις αρχές της θητείας του: «Κύριε Πρόεδρε, φεύγοντας από το Στρατόπεδο, πείτε στους Κυπρίους αδελφούς μας, ότι η ΕΛΔΥΚ αν χρειαστεί θα πράξει το καθήκον της για την διασφάλιση της ελευθερίας τους, όπως έκαναν οι άνδρες της και το 1974 με τίμημα την ζωή τους». - Πηγή: MAXHDEFENCE

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

Εντυπωσιακές εικόνες από άσκηση στελεχών και στρατιωτών του 1ου Μηχανοκίνητου Τάγματος της ΕΛΔΥΚ. Η Μονάδα με τη βαριά κληρονομιά και τους ...ανοικτούς λογαριασμούς με τον προαιώνιο εχθρό του Γένους, είναι πάντα έτοιμη να υπερασπιστεί την Κύπρο και εκπαιδεύεται συνεχώς για την μεγάλη αντεπίθεση...

Δείτε το βίντεο:

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης - Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Λέμε ΕΛΔΥΚ και εννοούμε Ελληνική Δύναμη Κύπρου.

Αν ψάξει κανείς στο Διαδίκτυο θα βρει τα εξής:
«Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας».

Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960, με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης – Λονδίνου. Το Στρατόπεδό της έμεινε στον ίδιο χώρο μεταξύ Αγ. Δομετίου και Γερόλακκου, για 14 συναπτά έτη ΑΚΡΙΒΩΣ, ήτοι από την άφιξή της μέχρι την κατάληψή του από τους Τούρκους την 16/8/74 (κατά σύμπτωση ίδια ημερομηνία με την άφιξή της στο νησί). Ακολούθως εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κλήρου. Yπάγεται τέλος, στον Α' Υπαρχηγό του ΓΕΣ.
Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι. Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή ενώ χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από το σύνολο των Ελλήνων Κυπρίων».

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποτελεί την «αφρόκρεμα» του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, αμέσως μετά από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Και αυτό διότι είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση υποτυπώδους επιφυλακής, παρόμοιας με αυτήν που βρίσκονται όλες οι παραμεθόριες μονάδες εκστρατείας, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι θα πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεται σε σενάρια «Μάχης» καθημερινά, πάντα με πραγματικά πυρά, σε κανονικές συνθήκες «πολέμου», για την αποτροπή πιθανής προέλασης του κατακτητή εχθρού, αν και ποτέ αυτός το τολμήσει.
Η διαφορά της με την Εθνική Φρουρά είναι ότι δεν διαθέτει εφεδρείες, δεν διαθέτει την δυνατότητα επιστράτευσης και γνωρίζει ότι αν κληθεί, θα πρέπει «να βγάλει μόνη της τα κάστανα από την φωτιά».

image14

Η Ιστορία της λίγο πολύ γνωστή. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία της:

• Η ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο Λιμάνι της Αμμοχώστου από το Αρματαγωγό «Αλιάκμων», αποτελούμενη από την Διοίκηση με πρώτο Διοικητή της, τον Σχη (ΠΖ) Διονύσιο Αρμπούζη με το Επιτελείο του, καθώς και το 1ο και 2ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Μαζί τους αποβιβάστηκε και ο Λόχος Υποστήριξης της και ο Λόχος Διοικήσεως της. Συνολική δύναμη 950 άνδρες που υπήχθησαν άμεσα στο Τριμερές Στρατηγείο. Το θεωρητικά και μόνον, αντίπαλο δέος της ΕΛΔΥΚ, η ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) εγκαταστάθηκε σε Στρατόπεδο που γειτνίαζε με αυτό της Ελληνικής Δύναμης. Και η ΤΟΥΡΔΥΚ υπήχθη στο Τριμερές Στρατηγείο.

• Την 21 Δεκεμβρίου 1963, ξεκίνησαν στην Λευκωσία και επεκτάθηκαν σε όλες τις πόλεις και χωριά της Κύπρου, οι αιματηρές ταραχές των δύο κοινοτήτων, της Ελληνικής και της τουρκογενούς, ταραχές που έμειναν γνωστές στην Ιστορία ως «Τουρκανταρσία». Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η χάραξη από τους Άγγλους στις 30/12/1963 της γνωστής σε όλους πλέον «πράσινης γραμμής» που έκτοτε χωρίζει την Λευκωσία στα δύο (με διαφοροποιήσεις στα όρια που δημιούργησε η εισβολή του 1974). Το όνομα «πράσινη γραμμή» προήλθε από το πράσινου χρώματος στυλό που χρησιμοποίησε Στρατηγός Young, που ήταν ο Άγγλος Διοικητής των Βρετανών «ειρηνευτών», για να χαράξει πάνω στον Χάρτη, την διαχωριστική γραμμή. Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ απετράπη, την τελευταία στιγμή, μετά από ...Βρετανική παρέμβαση. Όμως εκείνη την εποχή η Κύπρος ήταν «καζάνι που έβραζε» και τα επεισόδια μεταξύ των δύο κοινοτήτων διαδέχονταν το ένα το άλλο.

• Τον Μάρτιο του 1964, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο μόνιμος Επιλοχίας (ΠΖ) Σ. Καραγιάννης.

• Στις 27/3/1964 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, γνωστή ως ΟΥΝΦΙΚΥΠ (UNFICYP), η οποία συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ, αφού 20 ημέρες προηγουμένως οι Τουρκογενείς της Πάφου χτύπησαν σε ώρα αιχμής την αγορά της πόλεως, σκοτώνοντας ανυποψίαστους Κύπριους πολίτες. Αμέσως οι Κύπριοι, απάντησαν με αντίποινα, που επέβαλαν πλέον την άφιξη Ειρηνευτικής Δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

• Την εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε, τίναξε στον αέρα η στυγερή δολοφονία αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, της 11ης Μαΐου 1964. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του ΥΠΕΘΑ, αυτή η τριπλή δολοφονία έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
«Την 14.30’ της 11/5/1964, τρεις Έλληνες αξιωματικοί, υπηρετούντες στην Ελληνική Δύναμιν Κύπρου, ο Ταγματάρχης ΠΖ Πούλιος Δημήτριος, ο Λοχαγός ΜΧ Καποτάς Βασίλειος και ο Λοχαγός ΠΖ Ταρσούλης Παναγιώτης επιστρέφοντες εις Λευκωσίαν δι’ αυτοκινήτου μέσω Αμμοχώστου, εισήλθον εκ λάθους εις τον τουρκικόν τομέα της Αμμοχώστου. Αντιληφθέντες της πλάνην των, προσεπάθησαν να οπισθοχωρήσουν, αλλά συνελήφθησαν υπό 5μελούς περιπόλου Τουρκοκυπρίων, εξ ων 4 έφερον στολήν, ο δε πέμπτος πολιτικήν περιβολήν, οι οποίοι και εζήτησαν τας ταυτότητάς των. [...] Μετά την επίδειξιν της ταυτότητός των, ο άνευ στολής άτακτος Τουρκοκύπριος, τους επυροβόλησεν με βολήν οπλοπολυβόλου, φονεύσας τον Τχην Πούλιον Δ., τον Λγόν Καποτά Β. και τον οδηγόν του αυτοκινήτου Ελληνοκύπριον Αστυνομικόν Παντελίδην Κ., υιόν του Αστυνομικού Διευθυντού Λευκωσίας Παντελίδην Μ. και τραυματίσας βαρύτατα τον Λγον Ταρσούλην Π.
Τα πτώματα των τριών φονευθέντων καθώς και ο τραυματισθείς Λοχαγός παρελήφθησαν από τον Ερυθρόν Σταυρόν και παρεδόθησαν την 15.30’ εις το Νοσοκομείον Αμμοχώστου. [...] Είναι απολύτως βέβαιον ότι οι εν λόγω αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ πυροβολήθησαν εν ψυχρώ. Εις το σώμα του Τχου Πούλιου ευρέθησαν 17 σφαίρες.»
Το όνομα του Τχη (ΠΖ) Δημ. Πούλιου έφερε το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την περίοδο της άνανδρης Τουρκικής Εισβολής το 1974.
Το όνομα του Λγού (ΜΧ) Βας. Καποτά δόθηκε στο μεγάλο Στρατόπεδο της ΕΦ στην Λευκωσία, το γνωστό ως ΒΜΗ (British Military Hospital).

• Το 1974 κατά το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η ΕΛΔΥΚ δεν έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Άσκησε μόνο υπό την επίβλεψη του Υποδιοικητή της, καθήκοντα Αστυνόμευσης στις περιοχές του Προεδρικού και του Αεροδρομίου.

• Κατά την άνανδρη Τουρκική Εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 20/7/74 η ΕΛΔΥΚ ήταν η πρώτη Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα που δέχθηκε τις πρώτες βόμβες από την Τουρκική αεροπορία. Οι απώλειες ήταν σχετικά μικρές διότι ο παρών την προηγουμένη το βράδυ στην σύσκεψη στο ΓΕΕΦ Υποδιοικητής της Ανχης (ΠΖ) Κων. Παπαγιάννης, αντιληφθείς μπροστά στην οθόνη του ραντάρ ότι η αποβατική δύναμη κατευθυνόταν προς Κερύνεια και όχι προς Αμμόχωστο, όπως επέμενε ο εκτελών χρέη Α/ΓΕΕΦ, πραξικοπηματίας Ταξχος Μιχαήλ Γεωργίτσης και τα «παπαγαλάκια του» (και ειδικά αυτός ο Ταγματάρχης που είπε το γνωστό πλέον «Κύριοι πάτε για ύπνο»!), ζήτησε από τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) Νικόλαο Νικολαΐδη, όπως διατάξει την μονάδα να ακροβολιστεί στους χώρους διασποράς, όπως και έγινε, αλλά δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος της, μόνο σε χώρους εντός του τεράστιου Στρατοπέδου. Κάποιες διμοιρίες καλύφθηκαν σε κοντινό αλσύλλιο, σε ημιτελή ορύγματα μάχης. Παρά ταύτα, οι Τουρκικές βόμβες προκάλεσαν κατά βάση μόνο υλικές ζημιές, κύρια στις εγκαταστάσεις της Μονάδος με πρώτο και καλύτερο το Διοικητήριο και ακολούθως τον Λόχο Βαρέων Όπλων. Απολογισμός απωλειών σε άνδρες: 3 νεκροί και 15 τραυματίες.
Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας της εισβολής, ο Α/ΓΕΕΦ διέταξε τον υπό διοίκησή του πλέον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιτεθεί κατά του Κιόνελι. Το αιτιολόγησε ως διαταγή από το Α/ΕΔ της Αθήνας και δη από την ΔΙΚ.
Οι Ελδυκάριοι με 4 λόχους, υποστηριζόμενοι από Ίλη αρμάτων Τ-34/85, επιτέθηκαν πεζή σε βάθος 3,5 χλμ αποψιλωμένου κάμπου, προκειμένου να καταλάβουν τις 3 σειρές μονίμων πολυβολείων των Τούρκων (άριστα παραλλαγμένων) και να καταλάβουν το Κιόνελι. Σημειωτέον ότι σε αυτήν την επίθεση κατά παράβαση κάθε στρατιωτικής λογικής, ο επιτιθέμενος (λόχοι ΕΛΔΥΚ) υστερούσε κατά του οχυρωμένου αμυνόμενου (Τούρκοι) σε μια αναλογία 1:4,5 (!!!). Οι πλευρικές επιθέσεις που προβλέπονταν από μονάδες της ΕΦ κατά του Κιόνελι και κύρια από Άγ. Ερμόλαο (301 ΤΕ) και Γερόλακκο (Οπαδοί Λυσσαρίδη) προς υποβοήθηση του εγχειρήματος της ΕΛΔΥΚ δεν έγιναν ποτέ! Η ΕΛΔΥΚ αφέθηκε μόνη της να καταλάβει το Κιόνελι. Μέσα σε κόλαση όλμων και διασταυρωμένων πυρών κατάφερε και πέρασε την πρώτη σειρά πολυβολείων, αλλά καθηλώθηκε μπροστά στην δεύτερη, διότι κάποια άρματα που την υποστήριζαν έπεσαν μέσα στην αντιαρματική τάφρο «Τσινάρ» και λόγω της χαμηλής ισχύος στρέψης της ερπύστριας εξ αιτίας της παλαιότητας των κινητήρων τους, δεν κατάφεραν να απεγκλωβισθούν και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους. Με τον φόβο της αεροπορικής προσβολής με το πρώτο φως της ημέρας, οι επιτιθέμενες μονάδες της ΕΛΔΥΚ διετάχθησαν να απαγκιστρωθούν, λίγο πριν ξημερώσει. Ο απολογισμός; 8 νεκροί, 11 αγνοούμενοι και 17 τραυματίες.
Σημαντική σημείωση: Μεγάλο μέρος των ανδρών που ανέλαβαν αυτήν την ηρωική επίθεση στο Κιόνελι, ήταν νέοι Ελδυκάριοι που είχαν αφιχθεί στην Μονάδα μόλις το προηγούμενο βράδυ!

21291797 1305511266243002 549784326 n

• Κατά τον Αττίλα ΙΙ η ΕΛΔΥΚ δημιούργησε τον ΑΘΛΟ της Ιστορία της. Την ΕΠΙΚΗ Μάχη Υπεράσπισης του Στρατοπέδου τους. Σε αυτήν την Μάχη, 317 άνδρες (2ος Λόχος ΤΦ, 4ος Λόχος ΤΦ, μέρος του Λόχου Διοικήσεως και διμοιρία όλμων του Λ.Β.Ο.) υπό τις διαταγές του Ανχη (ΠΖ) Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που μόλις είχε αναλάβει Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης (ο Υποδιοικητής κατά το Πραξικόπημα και τον Αττίλα-1 Ανχης (ΠΖ) Κων/νος Παπαγιάννης διετάχθη να επαναπατρισθεί), αντιμετώπισαν επιτυχώς για περίπου 60 ώρες, 6.900 πάνοπλους Τούρκους και τουρκογενείς της Λευκωσίας, υποστηριζόμενους από μια ενισχυμένη Επιλαρχία μέσων αρμάτων (περί τα 60 άρματα Μ-47 και Μ-48), Πυροβολικό και Αεροπορία. Μια αναλογία 1:22 (!!!) Και άντεξε από τις 05.45 της 14/8/74 έως και τις 16.10’ της 16/8/74 που αποχώρησε ο τελευταίος Έλληνας ένστολος από το Στρατόπεδο, μαζί με τον επικεφαλής τους Αντισυνταγματάρχη. Το Στρατόπεδο δεν θα έπεφτε, αν για τελείως ανεξήγητο λόγο, δεν έπαυαν οι ανασχετικές βολές της 187 ΜΠΠ που το υποστήριζε και κρατούσε τα τουρκικά άρματα σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Με την παύση της υποστήριξης από το Πυροβολικό τα άρματα των Τούρκων κατάφεραν και πέρασαν το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης της ΕΛΔΥΚ, οπότε με κίνδυνο να εγκλωβισθούν οι πάντες ο επικεφαλής Υποδιοικητής τους, διέταξε «απαγκίστρωσιν εν ημέρα και υπό την ισχυράν πίεσιν του εχθρού» την 13.25’.
Κατά την Μάχη του Στρατοπέδου, που εν πολλοίς ήταν και η αιτία να παραμείνει η Λευκωσία στα προ της εισβολής όρια της, καθόσον 6,900 Τούρκοι στρατιώτες κρατήθηκαν μακριά από αυτήν μέχρι 4 ώρες προ της κατάπαυσης του πυρός. Οι πάντες αντιλαμβάνονται τι θα είχε συμβεί αν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το Στρατόπεδο από τις 14/8.
Τα μαχόμενα πιο Β.Α. Τάγματα της ΕΦ υπό τον Ταγματάρχη (ΠΖ) Δημήτριο Αλευρομάγειρο και τον Λοχαγό Ιωάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) ήτοι το 336 ΤΕ, ο 1/211 ΤΠ, το 212 ΤΠ (που υποστήριζε την ΕΛΔΥΚ υπό τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλείδη), τμήματα του 386,391 και 399 ΤΠ, θα δέχονταν επίθεση από τα νώτα τους, πέραν αυτής που δέχονταν κατά μέτωπο και θα κατέρρεαν. Με ότι αυτό θα σήμαινε για την Λευκωσία.
Για αυτό την Μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ η Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία την διδάσκει ως την «πιο άνιση μάχη των νεώτερων χρόνων». Ο απολογισμός της περί τους 90 νεκρούς και αγνοούμενους. Οι αγνοούμενοι με βάση πρόσφατα ευρήματα κατά την γνώμη μου ήταν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Η συλλογή των νεκρών που επετράπη την Κυριακή 18/8/74 αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι αποκεφάλισαν αρκετούς νεκρούς ΕΛΔΥΚάριους προκειμένου να φωτογραφηθούν με τα κομμένα κεφάλια των Ηρώων μας, μπροστά στην Κεντρική Πύλη του καταληφθέντος Στρατοπέδου!

• Την επόμενη μέρα άντρες της ΕΛΔΥΚ παρόλο που ίσχυε κατάπαυση του πυρός, τέθηκαν ως ενίσχυση των προσβληθέντων υπό των Τούρκων ολιγάριθμων μαχόμενων τμημάτων της 21 ΕΑΝ της ΕΦ, στην περιοχή της Δένειας.

• Ερχόμενοι στο σήμερα τα δύο Στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ στην Μαλούντα φέρουν τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων Λοχαγών της, Σωτήριου Σταυριανάκου (ΜΧ) και Βασίλειου Σταμπουλή (ΠΖ). Το τρίτο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην Αθαλάσσα.

21291966 1305511262909669 699578342 n

Θα σας διηγηθώ ένα πρόσφατο συμβάν που ήμουν παρών.
Κάθομαι και ακούω τον σημερινό Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να ομιλεί με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μ/Κ Τάγματος, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή του:
«Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974, που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του».
Λόγια Λεβέντη Διοικητή...

Οι άντρες και γυναίκες της ΕΛΔΥΚ αποτελούν εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974. Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. - Πηγή: Εφημερίδα Η Μάχη

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter

Write on Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017 Κατηγορία ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

Εντυπωσιακές εικόνες από άσκηση στελεχών και στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ στη Λευκωσία, μετέδωσε η εκπομπή «Με Αρετή και Τόλμη» την Κυριακή 9 Απριλίου 2017.

Δείτε το βίντεο:

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Νέα δεδομένα προέκυψαν στο θέμα των αγνοουμένων της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου. Συνεργεία που ασχολούνταν με χωματουργικές εργασίες, στην περιοχή όπου η ΕΛΔΥΚ έδωσε τις ηρωικές της μάχες κατά την Τουρκική Εισβολή, εντόπισαν οστά και κρανία, τα οποία φαίνεται να ανήκουν σε τουλάχιστον τρία πρόσωπα.

46 νεκροί και 59 αγνοούμενοι καταγράφονται στη λίστα της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου, με τις απώλειες κατά τη σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν οι άνδρες του συντάγματος, ενώ προελάμβαναν οι ορδές του Αττίλα κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής το 1974.

Οι μάχες στην περιοχή του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ και της Σχολής Γρηγορίου, στην είσοδο της Λευκωσίας, ήταν ομηρικές, με τους Ελλαδίτες αξιωματικούς και στρατιώτες να καταγράφουν μια από τις χρυσές σελίδες της ελληνικής λεβεντιάς στην Κύπρο. Πριν από λίγες ημέρες εντοπίστηκαν στη συγκεκριμένη περιοχή οστά και κρανία και θα διερευνηθεί κατά πόσο ανήκουν σε αγνοούμενους ΕΛΔΥΚάριους.

Ο Νεστορας Νέστορος, εκπρόσωπος της Ελληνοκυπριακής Πλευράς στη Διερευνητική Επιτροπής για τους Αγνοούμενους, επιβεβαίωσε τις πληροφορίες του ΑΝΤ1. Τα οστά εντόπισαν Τουρκοκύπριοι που ασχολούνταν με χωματουργικές εργασίες, στη συγκεκριμένη περιοχή.

Το θέμα τον Ελλαδιτων Αγνοουμενων αποτελεί μια από τις κορυφαίες πτυχές της τραγωδίας των αγνοουμένων, σημείωσε ο Νέστορας Νέστορος. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter