Write on Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016 Κατηγορία ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Στο ζήτημα της στρατιωτικής θητείας υπάρχει μια άθλια παράδοση. Παρά τη γνώμη των Επιτελείων, τα κόμματα έκαναν διαχρονικό διαγωνισμό Γκρούεζα, ποιος θα προτείνει τη μικρότερη. Οι δε ηγεσίες των νεολαιών τους φροντίζουν με τις κατάλληλες παρεμβάσεις να υπηρετούν στην Γκομενοφυλακή του Κολωνακίου, χαλώντας το στομάχι τους με καφέδες στο τριεθνές του Ντα Κάπο και τα βράδια στις προφυλακές των μπαρ και των σκυλάδικων. Οι μονότονες ώρες της σκοπιάς και η σκληρή εκπαίδευση, άλλωστε, είναι για την πλέμπα, όχι για τους γόνους με τα βελούδινα χεράκια.

Τον τελευταίο καιρό το ίδιο το κράτος-συμμορία του Ερντογάν διαλύει κάθε ψευδαίσθηση της αφασιακής ιδεοληψίας των ταβλαδόρων της Αριστεράς και «Κεντροδεξιάς» του μπαμπά, χωρίς Δεξιά. Αφού η ημικατεχόμενη Κύπρος, 1.619 αγνοούμενοι, 200.000 πρόσφυγες, χιλιάδες νεκροί και τραυματίες δεν αρκούσαν, αφού δεν νιώθαμε ως χαστούκι τις καθημερινές παραβιάσεις και τα κύματα λαθραίων μουσουλμάνων που μας στέλνει ο μεγαλύτερος δουλέμπορος του κόσμου, βγήκε ο ίδιος να μας τα κάνει φραγκοδίφραγκα.

Τελικά το Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια του. Θέλει και αυτά να τα καταπιεί ο σαλεμένος πατισάχ, μαζί με τα νησιά, τη Θράκη και τους ανθρώπους μας, ανατρέποντας τη Λωζάννη. Θα κάτσουμε να κοιτάμε; Οχι. Σωστό είναι αυτό που λειτουργεί αποτελεσματικά σε παρόμοιες συνθήκες. Δύο χώρες έχουν τέτοιους θανάσιμους κινδύνους, όπως εμείς. Η Κύπρος και το Ισραήλ. Και οι δύο έχουν θητεία στα 18.

Καταρχάς, όταν μιλάμε για θητεία, παρακαλώ ξεχάστε τυχόν τραυματική σας εμπειρία. Μιλάμε για τη θητεία όπως πρέπει να είναι. Ρεαλιστική και εντατική εκπαίδευση, σφυρηλάτηση υψηλού φρονήματος και πνεύματος μονάδος, χωρίς χαμένο χρόνο, με πλήρη κάλυψη τροφής, ένδυσης, υπόδυσης και έναν μικρό μισθό, ώστε να μην επιβαρύνεται η οικογένεια. Μικρός, ώστε ο στρατιώτης να έχει τα μικροέξοδά του, π.χ. 150-200 ευρώ, αφού θα τρώει και θα πίνει στη μονάδα του, με δωρεάν μετακινήσεις.

Πάλι θα είναι φθηνότερο από 100.000 μισθοφόρους, που δεν τους θέλουμε και για εθνικούς και για οικονομικούς λόγους. Ομως θα γίνεται μαχητής, όχι αγγαρειομάχος και να σαπίζει στη σκοπιά σε υποεπανδρωμένες μονάδες. Βολές, πορείες, γυμναστική, ρεαλιστικές ασκήσεις.

• Θητεία στα 18, αφού ο νέος Ελληνας κατοχυρώσει τη θέση του στο πανεπιστήμιο, αν θέλει να σπουδάσει, ώστε μετά να μη διακόπτει τις σπουδές του.
• Θητεία στα 18, τότε που έχει ζωτικότητα και αντοχές.
• Θητεία στα 18, ώστε να λιγοστέψουν οι κοπανατζήδες, με δίκαιο σύστημα μεταθέσεων και ουσία, όχι μόνον τύπο.
• Θητεία στα 18, όταν ο νέος προσαρμόζεται πιο εύκολα και θα έχουν οι Ενοπλες Δυνάμεις τον χρόνο να του εμφυσήσουν φρόνημα και αυτοπεποίθηση, αντί να τον παραδώσουμε απευθείας στους μηδενιστές απόστολους του μαρασμού, που κατοικοεδρεύουν στα πανεπιστήμια.
• Θητεία 18 μηνών για τους οπλίτες και μεγαλύτερη για τους έφεδρους αξιωματικούς, ώστε, πέραν της βασικής και ειδικής εκπαίδευσης, να προλαβαίνει ο στρατεύσιμος να περάσει στη μονάδα εκστρατείας δύο πλήρη εξάμηνα εκπαίδευσης, εαρινό και χειμερινό, και να αποκτήσει στρατιωτικό πνεύμα και δέσιμο με τους συναδέλφους του. Και ύστερα διαρκής επανεκπαίδευση στην εφεδρεία. Γιατί; Γιατί κανείς δεν θα κάνει για μας αυτό που είναι δικό μας καθήκον...

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης - Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

dimokratianews.gr

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 06 Οκτωβρίου 2016 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης – Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

Η πολιτική δεν είναι επιστήμη. Δεν κάνει ένα κι ένα δύο. Ενίοτε κάνει και δυόμιση αλλά και χίλια οκτακόσια είκοσι ένα ή εικοσιοκτώ δεκάτου. Γιατί; Διότι υπεισέρχεται ο αστάθμητος κι υπερβατικός παράγοντας που λέγεται άνθρωπος, με την ανήσυχη και ελευθερόφρονα φύση του. Αν πηγαίναμε με το υποδεκάμετρο και την ψυχρή λογική του σαράφη, ακόμη θα βολοδέρναμε στα δάση και τα λιβάδια να κυνηγάμε την ωμή τροφή μας και τα βράδια θα τρέμαμε στις σπηλιές, οι ινδιάνοι θα την είχαν σκαπουλάρει από τη ευρωπαϊκή απόβαση κι εμείς, στις Θερμοπύλες θα είχαμε κέτερινγκ για τους διψασμένους Πέρσες και θα πληρώναμε ακόμη το χαράτσι στα τρισέγγονα του Αλή Πασά. Τώρα το παίρνουν άλλοι αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα...

Οι άνθρωποι λοιπόν, δεν είναι αριθμοί και στην πορεία της Ιστορίας διαμόρφωσαν συλλογικές ταυτότητες. Εμείς εδώ σε αυτή την γωνιά φτιάξαμε την δική μας, που καλείται Ελληνικό Έθνος κι έχουμε δυο ελληνικά κράτη, την Ελλάδα και την Κύπρο και άλλο τόσο Έθνος στην Ιστορική Περιφέρεια, στην Βόρειο Ήπειρο, στο κατσαπλιάδικο κρατίδιο των Σκοπίων, στην Ανατολική Ρωμυλία, κοινότητες μέσα στην Ρωσική Ομοσπονδία και την Ουκρανία, μια δράκα πολιορκημένους γέροντες στην Πόλη, κρυπτοχριστιανούς στον Πόντο, μιλιούνια στην Διασπορά αλλά και κρυφούς τουρκόφρονες εις τα Αθήνας, που γίνονται σιγά - σιγά φανεροί.

Ο Ελληνισμός κι ο Χριστιανισμός ενώθηκαν αξεδιάλυτα κι έφτιαξαν την ταυτότητα μας, την ιδιοπροσωπία μας στον κόσμο, η δε Ορθοδοξία ήταν η κιβωτός, στα πιο δύσκολα χρόνια, που φύλαξε την γλώσσα μας και το τείχος που εμπόδισε τον ολοκληρωτικό αφανισμό της Φυλής μας από τους σουνίτες κατακτητές. Αυτοί έπαιρναν συνεχώς αίμα από εμάς αλλά όποιος εξισλαμιζόταν αποκοπτόταν από την οικογένεια του, ο εξωμότης χανόταν για το Έθνος. Γι' αυτό σήμερα δεν είμαστε 200.000.000 και γι' αυτό οι Τούρκοι συχνά έχουν ίδιες φάτσες με μας. Γιατί είναι ο κακός μας εαυτός. Οι μικρασιατικοί, θρακικοί και ποντιακοί ελληνικοί πληθυσμοί δεν εξαερώθηκαν, εσφάγησαν πολλοί στην κατάκτηση, όπου αντιστάθηκαν, συχνά προσκύνησαν οι προύχοντες και συμπαρέσυραν τον τοπικό πληθυσμό αλλά στην πλειοψηφία τους εξισλαμίστηκαν. Όσοι χριστιανοί απέμειναν έπεσαν θύμα της Γενοκτονίας από τους Τούρκους στον Α' ΠΠ και στον εθνικοαπελευθερωτικό μας αγώνα το 1919-1922 στην Μ. Ασία κι οι επιζήσαντες κατέφυγαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες. Είπαμε, διαβάστε Σπύρο Βρυώνη κι όχι τα σκουπίδια των λιακορεπουσαίων.

Την αδιάκοπη φυλετική μας συνέχεια την έχει αποδείξει ο μεγάλος γενετιστής, ο Καβάλι Σφόρτσα κι ο μαθητής του ο Σάϊκ. Πέταξαν στα σκουπίδια της επιστήμης και της Ιστορίας τον Φαλμεράγιερ και τους λοιπούς ευρωπαίους ρατσιστές. Από την Κρήτη ως τον Γενούσο ποταμό και από τα παράλια της Βορείου Ηπείρου ως την νοητή γραμμή του Μοναστηρίου και της Ανατολικής Ρωμυλίας, στα παράλια της Μ. Ασίας και σε μεγάλα κομμάτια της ενδοχώρας της, στα νησιά της Ελληνικής Λίμνης και στην Κύπρο, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι χιλιάδες χρόνια ο ίδιος λαός, ακόμη κι αν σήμερα έχουν άλλη γλώσσα, θρησκεία και φρόνημα. Κι αυτό το γονιαδιακό απλότυπο, κοινό σε όλους μας, το ονόμασαν (πως αλλιώς;) «the Greek Factor».

Αυτό βέβαια που έχει πάντα σημασία είναι τελικά το πολιτιστικό εποικοδόμημα και το φρόνημα. Απόδειξη πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και φιλελέδες από αυτούς που μαζεύει ο Κυριάκος από τα λιμά του Μάνου. Αυτοί, οι αριστεροί και κρατικοδίαιτοι ψευτοφιλελεύθεροι, με μια χαρά ελληνικά γονίδια, είναι οι τελευταίοι οπαδοί του Φαλμεράγιερ, ρατσιστές κατά των Ελλήνων. Πιστεύουν πως δεν υπάρχει ιστορική συνέχεια του Έθνους, πως είμαστε ένα μπάσταρδο συνονθύλευμα, που το συμμάζεψε φαντασιακά ο Κοραής κι ύστερα το κράτος με την Παιδεία, τον δημόσιο λόγο, τον Στρατό και τον Χωροφύλακα του έδωσαν με το ζόρι ελληνική ταυτότητα. Έτερο δε κοινό τους στοιχείο είναι και η αντιχριστιανική τους στάση. Οι μεν λόγω μαρξιστικής αθεΐας, οι δε διότι ως συμπλεγματικοί επαρχιώτες των Βρυξελλών νομίζουν πως είναι «εκσυγχρονιστικό» τους καθήκον να τα βάζουν με το «παπαδαριό». Γι' αυτό συμπλέουν στον αντικληρικαλισμό, στα σύμφωνα συμβίωσης, στον ενδοτισμό απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό και στα λοιπά σκουπίδια της πολιτικής ορθότητας και της μηδενιστικής βαρβαρότητας.

Εκτός όμως από την Ορθοδοξία, το τείχος που μας έσωσε από την ολοκληρωτική απορρόφηση από τους ασιάτες επιδρομείς και την σουνίτικη βαρβαρότητα τους, τεράστιο ρόλο, διαχρονικά, από τις απαρχές της Ιστορίας μας και τον τυφλό ραψωδό της φυλής μας ως τον Ελύτη, έπαιξε ο Ηρωϊκός Τρόπος και η διδαχή του.

Καίριο τμήμα αυτής της διδαχής, που σφυρηλατεί τον ηρωϊκό τρόπο και ελληνικό το φρόνημα στις ψυχές των παιδιών, όπως επιβάλλει το Σύνταγμα, είναι να μάθουν για τον Μυκηναϊκό, Κυκλαδικό και τον Μινωϊκό πολιτισμό, για την κλασσική εποχή, τον Μιλτιάδη και το κλέος του Μαραθώνα, τον Λεωνίδα και τους 300, για τους Θεσπιείς, τον Θεμιστοκλή, για τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα και τις Πλαταιές, για τον Αλέξανδρο, που ως Ισκεντέρ ή Σικάντερ τα χνάρια του υπάρχουν ακόμη ως τις Ινδίες.

Αυτοί όμως εδώ, οι αντιχριστιανοί μηδενιστές, με το σιγοντάρισμα του ψυχικά ομόφρονα τους Μητσοτάκη, που νομίζει πως είναι CEO σε εταιρεία με παράγωγα, με αιχμή του ψωριάρικου δόρατος τους τον αγράμματο Φίλη, βάλλουν ευθέως κατά της ταυτότητας μας. Υποβαθμίζουν με σχέδιο την διδαχή της Ιστορίας στις περιόδους της ακμής του Έθνους. Όλα αυτά που θαυμάζει όλη η ανθρωπότητα και συγκροτούν τον πυρήνα του δυτικού πολιτισμού, θα διδάσκονται λέει «συνοπτικά» και εξαιρούνται των εξετάσεων. Εν ολίγοις στο περιθώριο όλα όσα αποτελούσαν τον πυρήνα της Αρχαίας Ιστορίας, μεγάλο κομμάτι της περηφάνειας μας.

Αν δεν αποσιωπήσεις ή υποβαθμίσεις από τις παιδικές ψυχές τον Λεωνίδα, τον Διηνέκη, τον Κυναίγειρο και τον Αλέξανδρο, πως θα τους πασάρεις μηδενιστές και περιθωριακούς ως μόνα πρότυπα;

Αν δεν αμφισβητήσεις τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Παύλο Μελά και δεν συκοφαντήσεις την ΕΟΚΑ, πώς να περάσει το μηδενιστικό κι ενδοτικό παραμύθι;

Αν δεν κατεβάσεις την Ορθοδοξία ίσα κι όμοια με τους σουνίτες, τους Χάρε Κρίσνα και την λατρεία της κοκκινόκωλης μαϊμούς από τους Οτεντότους, πώς θα μπορέσεις μακροπρόθεσμα να χτυπήσεις την ενοχλητική Κιβωτό του Ελληνικού Εθνισμού στην νεότερη Ιστορία;

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ απώλεσε την αριστερά παρθενία της βιασθείσα από τον ρινόκερο του Μνημονίου. Κοιμούνται με τον «καπιταλισμό» και χορεύουν τον χορό των επτά πέπλων για τον «ιμπεριαλισμό». Τι κάνουν λοιπόν; Για να διασώσουν την διακορευθείσα «προοδευτικιά» τιμή τους, κάνουν τους μεταρρυθμιστές βάλλοντας κατά της Εκκλησίας, της γλώσσας και της Ιστορίας. Χτυπούν το Έθνος, το Εθνικό Σχολείο. Γι' αυτό υποβαθμίζουν τα σχετικά μαθήματα.

Το διακύβευμα είναι σημαντικότερο από τα λεφτά, από την κρίση. Το διακύβευμα είναι η ταυτότητα μας, το βαθύτερο είναι μας, η ελευθερία μας. Η αντιχριστιανική και ανθελληνική αντζέντα τους είναι αντισυνταγματική, πέρα από τα όρια της προδοσίας. Σαν αρουραίοι ροκανίζουν τους πυλώνες της ταυτότητας μας και κάποιοι πέφτουν τόσο χαμηλά να γίνονται ιδεολογικές ορντινάτσες αρουραίων, σιωπώντας ή ψελλίζοντας ανοησίες, αντί να υπερασπιστούν τον λαό και την ταυτότητα του.

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ καλεί όποιον αγαπάει την Πατρίδα, ό,τι κι αν ψηφίζει, να αντισταθεί στην επίθεση κατά της ταυτότητας του λαού μας, που είναι η γλώσσα του, η Ιστορία του, η πίστη του. Απείθεια κι αντίσταση στον ανθελληνισμό. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016 Κατηγορία ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Την συνδικαλιστική ... λαίλαπα που σαρώνει πολλούς τομείς του δημόσιου -και όχι μόνο- τομέα επιχειρούν να βάλουν και στα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων 27 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που ζητούν με αιτιολογική έκθεση να επιτραπεί ο συνδικαλισμός με την επέκταση του νόμου 1264/1982 και στα στελέχη πο υπηρετούν στις ΕΔ.

Ένας από τους βασικότερους και καθαρότερους πυλώνες του Έθνους, που συνεχίζει να αποδίδει τα μέγιστα παρά την πολύχρονη κρίση, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε αυτή την στιγμή είναι ο ... συνδικαλισμός!

Η "παρέμβαση" των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε όπως είναι φυσικό αντιδράσεις, αν και δεν θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από την συγκεκριμένη πολιτική ομάδα. Τι περιμένατε δηλαδή; Ερώτηση για τα εξοπλιστικά προγράμματα ή για τα ανταλλακτικά που έχουν ανάγκη τα εναέρια και επίγεια μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων;

Η θέση της Νέας Δεξιάς
Ο Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑ κος Φαήλος Κρανιδιώτης, κατόπιν του αιτήματος 27 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με σχετική αιτιολογική έκθεση ώστε να επιτραπεί ο συνδικαλισμός στις ένοπλες δυνάμεις, προέβη στην ακόλουθη δήλωση.

«Οι 27 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που ζητούν με αιτιολογική έκθεση να επιτραπεί ο συνδικαλισμός με την επέκταση του νόμου 1264/1982 και στα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αποσκοπούν στο να μεταφέρουν στις ένοπλες δυνάμεις τις μηδενιστικές και διαλυτικές ασθένειες των πανεπιστημίων και άλλων χώρων.
Η φροντίδα της πολιτείας για τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, που αποτελούν το σκληρό πυρήνα του κράτους και της εθνικής κυριαρχίας, πρέπει να είναι τέτοια που να μην έχουν καμία ανάγκη συνδικαλισμού και όλα τα προβλήματα τους να τα λύνει, ως οφείλει, η στρατιωτική ιεραρχία και ο πολιτικός τους προϊστάμενος.
Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να αποβληθεί δια παντός ο συνδικαλισμός και η κομματικοποίηση, με αλλαγή του τρόπου προαγωγών, μεταθέσεων και επιλογής της ηγεσίας από τις ένοπλες δυνάμεις και όχι να μετατραπούν σε φοιτητικό αμφιθέατρο υπό κατάληψη.»

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης - Πρόεδρος Νέας Δεξιάς

«Ο Τούρκος δεν έχει μπέσα» μου έλεγε ο συνονόματος παππούς μου, που τον πολέμησε. Ηταν το πρώτο μου μάθημα Ιστορίας Διεθνών Σχέσεων. Ο λαός μας λέει, επίσης, «θέλεις να 'χεις Τούρκο φίλο; Κράτα ένα κομμάτι ξύλο». Κι έχει πείρα πολλών αιώνων αιματηρής «συνύπαρξης» σε αυτή τη γειτονιά με τα εξισλαμισμένα «αδέρφια» μας, που υπέκυψαν στο κατά Μποστ «ή την πίστη σου αλλάζεις ή ταχέως τα τινάζεις».

Μετά ήρθαν οι σοφολογιότατοι και οι αριστεροί. Με δυτικές ειρηνόφιλες χίμαιρες ή μαρξιστικές προδοτικές μπούρδες, κάποιοι επιχείρησαν και επιχειρούν να δουν την ισλαμοφασιστική Τουρκία σαν ένα μεγάλο Βέλγιο που έκανε περιτομή. Δεν είναι. Νομίζουν ότι «φταίμε κι οι δύο», «οι εκατέρωθεν εθνικισμοί» και άλλα καψοκαλύβικα και ιστορικά και ηθικά αγνά, σαν καλντεριμιτζού Νιγηριανή της Πατησίων. Ο ηττημένος Βενιζέλος κατάντησε το 1931 να προτείνει τον διδάσκαλο του Αδόλφου στην κτηνωδία, τον Κεμάλ, για Νόμπελ... Ειρήνης. Εάν διαβάσετε την επιστολή του προς τους Σουηδούς, θα ντραπείτε. Ονειδος το '31 για τον μεγάλο πατριώτη του '12-'13, τον εκπρόσωπό μας στη Συνθήκη των Σεβρών.

Η δε ηγεσία της Αριστεράς στο ζήτημα αυτό ασελγεί σε βάρος της πατρίδας σχεδόν έναν αιώνα. Οταν οι παππούδες μας πολεμούσαν στον Μικρασιατικό Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα, μαχαίρωνε πισώπλατα το ηθικό τους.
Πού οδήγησε ως τώρα η πολιτική του κατευνασμού, του να ταΐζουμε το θηρίο του τουρκικού σωβινισμού, μπας και χορτάσει και δεν μας φάει; Τι κερδίσαμε με τις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις, τα κολλητηλίκια, τις ρεβεράντζες, τις ζεϊμπεκιές, τις διευκολύνσεις στην ευρωπαϊκή πορεία και τη χρηματοδότησή τους με την υπογραφή μας;

Αυξανόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, νεκρούς πιλότους μας, από τον ανθό της νεολαίας μας. Συνένοχοι στις δολοφονίες του Νίκου Σιαλμά και του Κώστα Ηλιάκη είναι όσοι αποθράσυναν την όρεξη του κράτους-συμμορία. Πρόσφατα είχαμε πρώτη φορά και έρευνες των Τούρκων μέσα στην υφαλοκρηπίδα μας, γεγονός για οποίο ακόμη κάνει γαργάρα ο αγουροξυπνημένος κυνηγός με την παραλλαγή, καίτοι προκλήθηκε δημόσια.
Επίσης κονομήσαμε γεωμετρική πρόοδο στην υπονομευτική δράση του προξενείου στην Θράκη, μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αδιάλλακτη συνέχιση της κατοχής.

Τέλος, το κράτος-συμμορία του δικτάτορα Ερντογάν, ως συνεργός των τρομοκρατών, δημιουργεί τους πρόσφυγες και μαζί με τους λαθρομετανάστες που μαζεύει από Ασία και Αφρική, τους εκμεταλλεύεται σαν δουλέμπορος, ο μεγαλύτερος στον κόσμο, και εποικίζει την Ελλάδα και την Ευρώπη με μουσουλμάνους.

Η δε αυτή επί μακρόν ψοφοδεής στάση μας, με ελάχιστες εκλάμψεις, έχει αποθρασύνει και τους κατσαπλιάδες των Τιράνων και των Σκοπίων, τους οποίους σιγοντάρει η Αγκυρα, στους οποίους ο Σουσλόφ - Κοτζιάς απαντά με νουθεσίες.
Τελευταία σταγόνα, η επαναβεβήλωση της Αγια-Σοφιάς, που για τον Ξυδάκη «δεν είναι και τίποτα κακό». Καθείς με τις αξίες του. Αυτή η αριστερή ιδεολογική στάνη τέτοιο κομμένο γάλα βγάζει.

Τι να κάνουμε; Να εκπέμψουμε το μήνυμα της αποτροπής με αυστηρότητα και αποφασιστικότητα. Πολλαπλάσια απάντηση, ήτοι: Κλείσιμο του προξενείου, αφαίρεση της ιθαγένειας του ψευδομουφτή και όποιων άλλων παίζουν για άλλη φανέλα στο εξωτερικό, και απαγόρευση εισόδου τους στην Ελλάδα, ακύρωση του τζαμιού στον Βοτανικό και ανέγερση Μουσείου Μνήμης της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Μ. Ασίας από τους Τούρκους, μαύρη βίβλο για την Τουρκία σε κάθε διεθνές βήμα και όργανο, επιδίωξη κυρώσεων, δημιουργία συμμαχιών, αύξηση της στρατιωτικής θητείας και ενίσχυση της Αμυνάς μας. Όσο καθυστερούμε τη σκλήρυνση της στάσης μας τόσο εγγύτερα φέρνουμε πιθανά θερμά τετελεσμένα. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 02 Δεκεμβρίου 2014 Κατηγορία ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κράτος δεν χρωστάει τίποτα στον πολίτη Ρωμανό, πλην της αντιμετώπισης του αυστηρά μέσα στα πλαίσια των νόμων, χωρίς παραβίαση των δικονομικών του δικαιωμάτων. Ούτε ο Ρωμανός χρωστάει στο κράτος οτιδήποτε παραπάνω από την με αξιοπρεπείς όρους έκτιση της ποινής του σεβόμενος τους κανονισμούς της φυλακής και το νόμο.

Το κράτος δεν του χρωστάει, διότι δεν όπλισε το κράτος το χέρι του Κορκονέα, όπως γράφουν διάφοροι ηλίθιοι κι ούτως ή άλλως κανένας Ρωμανός δεν είναι αρμόδιος να «εισπράξει» στο όνομα του οποιουδήποτε ανύποπτου νεκρού και μάλιστα με το κουμπούρι. Η τραυματική εμπειρία του Ρωμανού εκείνη την νύχτα δεν νομιμοποιεί την εγκληματική του δράση, όπως την έκρινε ο μόνος αρμόδιος, η δικαιοσύνη. Όποιος πληγώνεται, κάνει θεραπεία, δεν παίρνει σβάρνα τις ρούγες με καλάσνικοφ.

Τα ίδια τα όργανα του κράτους, θυμίζω, συνέλαβαν τον Κορκονέα για την ατομική εγκληματική του πράξη. Η δικαιοσύνη του κράτους τον καταδίκασε αμετάκλητα σε ισόβια, στην βαρύτερη ποινή του δικαιϊκού μας συστήματος. Δεν υπάρχει αυστηρότερη και δεν προβλέπεται να τον δέσουμε σε ένα παλούκι στα Εξάρχεια για να κάνουν το κομμάτι τους οι επαναστάτες του φραπόγαλου, που ονειρεύονται οπλατζίδικα λυντσαρίσματα. Όπως επίσης δεν προβλέπεται να δέσουμε σε παλούκι στο Σύνταγμα τους καταδικασμένους για τρομοκρατία, τους ληστές, τους καταχραστές, τους παιδόφιλους, τους βιαστές, τους μανιακούς δολοφόνους, οποιουσδήποτε καταδίκους, μισητούς σε κάποιους άλλους, για να κάνουν το κομμάτι τους οι άλλοι αούγκανοι, που ονειρεύονται εκτελεστικά αποσπάσματα και δεξιά λυντσαρίσματα.

Η βασική μας διαφορά από την αριστερά, τους αντεξουσιαστές και τους εθνικοσοσιαλιστές είναι πως πιστεύουμε στην καθολική και χωρίς εξαιρέσεις σκοπιμότητας τήρηση της νομιμότητας, στην ίση αντιμετώπιση των πολιτών, πως ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και πως όλοι και όλα πρέπει να υπηρετούν την κοινωνική ειρήνη και ενότητα. Δεν μπορείς να είσαι δεξιός και να πιστεύεις σε νομιμότητα αλα καρτ.

Όσοι λάβροι βρίζουν τον κρατούμενο Ρωμανό είναι επίσης ανόητοι και δείχνουν ανανδρία, γιατί είναι δεσμώτης, σε αδύναμη θέση. Η ιδιότητα του κατηγορουμένου και του κρατουμένου δεν σου στερεί το σύνολο των δικαιωμάτων. Είναι δεσμώτης και ως κρατούμενος, με υπόθεση σε εκκρεμότητα, μπορεί να πει ό,τι θέλει για την υπεράσπιση του, ακόμη και ψέματα, το οποίο θα κριθεί όπως αρμόζει. Όταν πρέπει με αυστηρότητα, όταν πρέπει με επιείκεια και πάντα από την δικαιοσύνη, όχι από τον όχλο, όχι από τα blogs, όχι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όχι από την κυβέρνηση, όχι από την αντιπολίτευση ή τις φυλές των Εξαρχείων.

Εγώ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Αθανασίου, ο Σαμαράς, ο Τσίπρας, ο Λοβέρδος, ο Πρόεδρος του Σωματείου Εθνικοφρόνων Αρβυλοποιών (ω, ναι, υπήρχε), ο φούρναρης της γειτονιάς μου, η Σέχτα Πέρλα, Σούσι κι Επανάσταση Εκάλης, είμαστε όλοι μα όλοι παντελώς αναρμόδιοι για να χορηγούμε άδειες σε κρατούμενους. Λέμε όλοι, μέχρι τον τελευταίο διαδικτυακό ή καφενόβιο σχολιαστή ή βουλευτή την γνώμη μας αλλά ΔΕΝ χορηγούμε άδειες.

Τις άδειες τις χορηγεί το αρμόδιο Συμβούλιο των φυλακών κι όχι η ΝΔ, το indymedia, ο Λοβέρδος ή όλοι αυτοί οι λάβροι που ηρωοποιούν τον Ρωμανό ή οι άλλοι που θέλουν να τον κρεμάσουν ανάποδα.

Δεν θα σταθώ ούτε στιγμή στους ποταμούς ψευτοεπαναστατικότητας ή ύβρεων, ένθεν κακείθεν, που προσπαθούν να μας πουν τι είναι ή δεν είναι ο Ρωμανός. Διαβάζω μόνο τι λέει ο ίδιος για τον εαυτό του κι έχει δημοσιεύσει ξεκάθαρα κείμενα.

Είναι αμετανόητος, κάνει κηρύγματα μίσους, συνεπής στις ιδέες αυτής της βίαιης κι ολοκληρωτικής θρησκευτικής αίρεσης, χωρίς θεό. Υπόσχεται δράση εναντίον του κράτους, της κοινωνικής ειρήνης, της έννομης τάξης. Προφανώς αυτά, μεταξύ άλλων, αξιολογούν κατά την ελεύθερη κρίση τους ο Εισαγγελέας και το αρμόδιο για τις άδειες Συμβούλιο.

Εάν ο Ρωμανός δείξει μεταμέλεια, πως όντως σωφρονίζεται, τότε το Συμβούλιο θα πρέπει να το εκτιμήσει θετικά και να πάρει το ρίσκο που έχει η χορήγηση κάθε άδειας σε ποινικό κρατούμενο, με ενδεχόμενο κέρδος την επανένταξη του σε μια νομιμόφρονα ειρηνική ζωή. Και τότε χρέος κάθε αληθινού φιλελεύθερου πατριώτη είναι με την - έστω και αναρμόδια - γνώμη του, να συνηγορήσει.

Εάν κηρύσσει το μίσος και υπόσχεται συνέχιση της δράσης του, τότε μόνος του στερεί από τον εαυτό του την άδεια, αφού τρίβει στα μούτρα του Εισαγγελέα και του μόνου αρμοδίου, του Συμβουλίου, πως δεν πληροί τις προϋποθέσεις.

Όποιος βουλευτής πιστεύει πως πρέπει να τροποποιηθεί ο νόμος και να χορηγείται υποχρεωτικά άδεια σε οποιονδήποτε κρατούμενο πέτυχε σε εισαγωγικές εξετάσεις, ότι κι αν έκανε, ότι κι αν λέει και γράφει, όποια συμπεριφορά κι αν έχει, χωρίς κανένα άλλο κριτήριο πλην της εισαγωγής σε σχολή, ας το προτείνει κι ας υποστεί την δημόσια κριτική.

Είναι επίσης ολοφάνερο πως ο ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/Gianna και ο λεγόμενος «αντεξουσιαστικός χώρος» ήδη χρησιμοποιούν την υπόθεση ευελπιστώντας, είτε στην ταπεινωτική υποχώρηση του εκβιαζόμενου κράτους, είτε σε ένα νέο μπάχαλο πάνω σε άλλο ένα νεκρό, μέσα από το οποίο ο μεν να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση, οι δε να φέρουν, τάχα, πιο κοντά την «επανάσταση» μέσω του χάους.

Γενικά μιλώντας, το αστικό κράτος πρέπει με κάθε νόμιμο μέσο να αποφύγει μια μοιραία κατάληξη, που κάποιοι δυστυχώς εύχονται, είτε ως απάνθρωποι «επαναστάτες» είτε ως ακραιφνείς της τυφλής καταστολής, διότι το αστικό κράτος σέβεται πολύ περισσότερο την ζωή από όσο οι οπαδοί της «επαναστατικής βίας», που πιστεύουν πως μπορούν ταυτόχρονα να είναι δικαστές και εκτελεστικό απόσπασμα ή να κάνουν «αναλήψεις» με όπλα ή «παρεμβάσεις» με βόμβες, θεωρώντας πως μπορούν να κάνουν το ίδιο που έκανε ο Κορκονέας αλλά για «καλό σκοπό».

Η φαρσοκωμωδία, όπου η αριστερά θεωρεί τους ασύλληπτους τρομοκράτες «κρατικούς προβοκάτορες» και τους συλληφθέντες αντιμέτωπους με τον νόμο «αγωνιστές» πρέπει να τελειώσει.

Δικαίωμα στη βία, μονοπώλιο στη βία έχουν μόνο τα εντεταλμένα όργανα τους κράτους, όταν εφαρμόζουν τους νόμους της εκλεγμένης Βουλής των Ελλήνων. Κι όταν αυτά τα όργανα παραβιάζουν αυτούς τους νόμους πάνε και αυτά φυλακή, όπως πήγε ο Κορκονέας με την εσχάτη των ποινών. Είναι μη αποδεκτές οι υποσημειώσεις και οι δικαιολογητικοί αστερίσκοι κι από εδώ κι από εκεί μεριά.

Το αστικό κράτος χορηγεί ακόμη και στους ορκισμένους δεδηλωμένους εχθρούς του σειρά δικαιωμάτων και θεσμών και διαδικασιών να τα ασκήσουν, αλλεπάλληλους βαθμούς δικαιοδοσίας, αναιρετικό έλεγχο, συνηγόρους και προσφυγή ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Η τρομοκρατία επιφυλάσσει στους αντιπάλους της, δηλαδή σχεδόν στους πάντες που διαφωνούν μαζί της, από ύβρεις και συκοφαντίες, μέχρι το πιστόλι και την βόμβα. Έναν, μια κι έξω, εγκληματικό και φασιστοειδή «βαθμό δικαιοδοσίας».

Και για να μιλήσουμε καθαρά για τους «αλληλέγγυους», ο Παύλος Μπακογιάννης, ο Θάνος Αξαρλιάν, οι δολοφονημένοι αστυνομικοί και τόσοι άλλοι, δεν είδαν καμμία διαδήλωση κανενός ΣΥΡΙΖΑ ή παραφυάδων του, κανένα ποταμό καταγγελτικών κειμένων από τους γνωστούς φουλαράτους ιντελιγκέντσηδες για το στυγνό έγκλημα σε βάρος της ανθρώπινης ζωής τους, σε βάρος των οικογενειών τους, των ορφανών παιδιών τους. Η γυναίκα του Νεκτάριου Σάββα, που πήρε μια διπλωμένη σημαία και μια γλίσχρα σύνταξη, δεν είδε την Ζωίτσα να της συμπαρίσταται.

Η τηλεματική, το διαδίκτυο προσφέρουν λύσεις για τις περιπτώσεις που οι μόνοι αρμόδιοι, το Συμβούλιο των Φυλακών, ενδέχεται να αρνηθούν, αν αρνηθούν.

Και μια απαραίτητη σημείωση. Η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το μέσο Ευρωπαϊκό ποσοστό παραβίασης αδειών από κρατουμένους. Η συντριπτική λοιπόν πλειοψηφία των κρατουμένων, που τηρούν τους όρους, δεν μπορεί να γίνεται θύμα του κάθε Ξηρού, ούτε ο πλήρης εκβαρβαρισμός του σωφρονιστικού συστήματος θα ήταν η απάντηση στο πρόβλημα της απόδρασης ενός επικίνδυνου τρομοκράτη. Θα ήταν ακόμη ένα πρόβλημα σε φυλακές με υπεράριθμους κρατούμενους, όπου το 70% σχεδόν είναι αλλοδαποί.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο το Συμβούλιο οφείλει να εξετάζει με προσοχή την χορήγηση αδειών, διότι η απόδραση ενός επικίνδυνου κακοποιού αυξάνει την κοινωνική πίεση κατά του θεσμού, με αποτέλεσμα να καθίστανται θύματα οι υπόλοιποι κρατούμενοι, που και μεταμελημένοι είναι και τηρούν ευλαβικά τους όρους των αδειών τους, χωρίς να υπόσχονται συνέχιση της εγκληματικής δράσης τους, χωρίς να συμπεριφέρονται στα θεσμικά όργανα που τις χορηγούν ως «χρήσιμους ηλίθιους» και θεωρώντας τα δικαιώματα τους σαν παραθυράκια για συνέχιση της δράσης τους.

Το κράτος, αδέρφια, χρωστάει μόνο στην νομιμότητα και στην διαφύλαξη της κοινωνικής ειρήνης υπέρ του συνόλου του λαού, σεβόμενο την ανθρώπινη ζωή αλλά και χωρίς να υποκύπτει σε εκβιασμούς. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter