Write on Τετάρτη, 06 Ιουνίου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Με επιτυχία και λαμπρότητα καθώς και μεγάλη προσέλευση κόσμου πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη το βράδυ τα εγκαίνια της εικαστικής έκθεσης «Αγνοούμενοι: Στη σκιά της απουσίας τους» που διοργανώνεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου και του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη.

Η εικαστική έκθεση που πραγματοποιείται κατόπιν πρωτοβουλίας της Νεολαίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αποδήμων Κυπρίων (ΝΕΠΟΜΑΚ) και του Προεδρικού Επιτρόπου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Φώτη Φωτίου και σε συνεργασία με την Πανελλήνια Επιτροπή Γονέων και Συγγενών Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας και την Σχολή Εικαστικών Τεχνών ARTe θα είναι ανοιχτή μέχρι και την Παρασκευή, από τις 18:00 μέχρι και τις 22:00.

Το «παρών» έδωσαν εκπρόσωποι της πολιτικής ζωής του τόπου, εν ενεργεία αξιωματικοί, απόστρατοι, άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων, αρκετοί ακαδημαϊκοί, εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων και φυσικά δεκάδες συγγενείς που εξακολουθούν να παραμένουν στη... σκιά των αγαπημένων τους προσώπων.

34475248 1844526035613696 4590145215544688640 n

Ο Προεδρικός Επίτροπος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Φώτης Φωτίου αναφέρθηκε στον χαιρετισμό του, στην ιδέα της εικαστικής έκθεσης, στην πορεία της υλοποίησης της καθώς και στις βλέψεις που έχει για αυτή ενώ στη συνέχεια χαιρετισμό απεύθυνε και ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα κ. Κυριάκος Κενεβέζος. Ακολούθησε η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων Εγκλωβισμένων Αγνοουμένων και Παθόντων της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Σκεύη Κουκουμά και στη συνέχεια ο πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Αγνοούμενων κ. Νίκος Σεργίδης.

Σύντομο χαιρετισμό απεύθυναν επίσης από τους συνδιοργανωτές, το μέλος της ΝΕΠΟΜΑΚ (Νεολαία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αποδήμων Κυπρίων) κ. Τζωρτζίνα Γεωργίου, η πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής Αγνοουμένων κ. Μαρία Καλμπουρτζή και ο διευθυντής της εικαστικής Σχολής Arte και επιμελητής της εικαστικής έκθεσης: Αγνοούμενοι: στη σκιά της απουσίας τους κ. Βαγγέλης Παππάς.

34480895 1844525852280381 6094789675149426688 n

Παρόντες εκτός από τους δεκάδες συγγενείς αγνοουμένων, Ελλαδιτών και Κυπρίων, ήταν επίσης η διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, πρέσβης κ. Κατερίνα Κόικα, ο εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων κ. Γιώργος Αγγελόπουλος, ο εκπρόσωπος του Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Παναγιώτης Ροδόπουλος, ο εκπρόσωπος του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος Οικονομίδης, προϊστάμενος Ι. Ν. Γεννήσεως Χριστού, Ψυρρή, ο εκπρόσωπος του αρχηγού ΓΕΣ, διοικητής της 13ης ΔΕΕ, ταξίαρχος Προκόπης Μαυραγάνης, ο πρώην αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, αντιστράτηγος Γεώργιος Μπασιακούλης, ο διευθυντής της Α2 διεύθυνσης Κύπρου, πρέσβης Γιώργος Δημητριάδης, εκπρόσωποι των κομμάτων μεταξύ των οποίων οι κ. Σίμος Κεδίκογλου, κ. Τάσσος Σταύρος, κ. Γιάννης Σαρίδης, κ. Φαήλος Κρανιδιώτης, ο πρόεδρος της ΟΚΟΕ κ. Γιώργος Συλλούρης και εκπρόσωποι συλλόγων πολεμιστών και άλλων φορέων.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με ξενάγηση από τον επιμελητή της εικαστικής έκθεσης.

34583005 1844526222280344 173888055990550528 n

Η Οργανωτική Επιτροπή θέλει για μια ακόμη φορά να ευχαριστήσει την Πρεσβεία της Κύπρου για την αμέριστη βοήθεια της και στήριξη όπως επίσης και τους χορηγούς κ. Δάκη Ιωάννου, τον ΟΠΑΠ Κύπρου, την Vstore.gr και φυσικά την διοίκηση και το προσωπικό του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης που συμβάλλουν σημαντικά και καθημερινά στην πραγματοποίηση της εικαστικής έκθεσης.

Η εικαστική έκθεση θα διαρκέσει έως και την Παρασκευή, 8 Ιουνίου ενώ στην διάρκεια του τετραημέρου θα προβάλλονται οι φωτογραφίες και τα ονόματα των ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ.

Write on Τετάρτη, 09 Μαΐου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Δύσκολη η σημερινή ημέρα Βασίλη... Δεν θα σε συναντήσω για να μου πεις πάλι τις ιστορίες από την Κύπρο, ούτε θα σμίξουμε για να πάμε στο Μάλεμε, στο ετήσιο προσκύνημά μας στο μνημόσυνο των παλικαριών που έπεσαν στα αιματοβαμμένα χώματα της μαρτυρικής νήσου το «μαύρο» καλοκαίρι του ΄74...

Αυτή τη φορά, θα σμίξουμε για να σου πω το «τελευταίο αντίο». Για να σε «αποχαιρετίσω» αν και η σεμνή και καθαρή σου μορφή δεν πρόκειται να μισέψει...
Σε γνώρισα ως δήμαρχο, μα σε αγάπησα ως Καταδρομέα, κι ας είχαν περάσει δέκα και πλέον χρόνια από την αποχώρησή σου από τις Ένοπλες Δυνάμεις. (Το πως και το γιατί έφυγες, το ξέρουν οι «εμπλεκόμενοι»...).

Η πρώτη μας συνέντευξη, με έκανε να καταλάβω πως απέναντί μου είχα ένα γενναίο και ευθύ άνθρωπο, που τίμησε τον πράσινο μπερέ. Η αλήθεια είναι πως μίλαγες λίγο μα έλεγες πολλά. Δεν ξεκινούσες ποτέ να μιλήσεις για εκείνες τις ημέρες, αν δεν σε ρωτούσα... Δεν έλεγες ποτέ «εγώ» αλλά «εμείς», ανέφερες σπάνια τον Φθενό αλλά συνέχεια τα παλικάρια της Μοίρας. Αυτή την μεγάλη οικογένεια της Α΄ Μοίρας Καταδρομών που κίνησε από το Μάλεμε για το ραντεβού με το πεπρωμένο της.

Η προετοιμασία, το τραγούδι μέχρι το αεροδρόμιο της Σούδας, η φόρτωση των αεροπλάνων, η επιβίβαση, η ριψοκίνδυνη πτήση, η τραγωδία με το «Νίκη 4», η επόμενη μέρα της απόλυτης φρίκης στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, η ανασυγκρότηση, η μάχη του αεροδρομίου, ο Αττίλας 2 και τα χρόνια που ακολούθησαν... Μετρημένες και απόλυτα ακριβείς οι περιγραφές, από έναν μετρημένο και απόλυτα σεμνό άνθρωπο.

Θυμάμαι ακόμα τον αγώνα σου, για να γίνει σε στηθεί σε κάθε χωριό της Κρήτης που έκλαψε κι ένα παλικάρι της στα γεγονότα της Κύπρου, μια προτομή και ένα μνημείο. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Και τα κατάφερες! Αυτό Βασίλη, είναι το μεγαλύτερο έργο σου. Η τιμή στους πεσόντες, τα μαρμάρινα σημεία αναφοράς, βάλσαμο για τις οικογένειες, τους συγγενείς και τους ταπεινούς προσκυνητές.

Σε λίγες ώρες, η γη του χωριού σου θα σε υποδεχθεί. Θα αναπαυθείς εν ειρήνη, στις Γωνιές Μαλεβιζίου. Θα είμαστε όλοι εκεί για το τελευταίο «αντίο», τυπικά βέβαια, γιατί θα ζεις για πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μας.

Ξέρω ότι εκεί που θα πας, στη Μοίρα των ουρανών, θα ξαναδείς τον Διοικητή σου, τον Γεώργιο Παπαμελετίου, τον Παπαμελέτη όπως τον λέγατε, που «έφυγε» και αυτός πρόσφατα, θα δεις τον Υποδιοικητή σου τον Άγγελο Αβραμίδη, θα συναντήσεις όλους τους συμπολεμιστές σου, και έχετε να πείτε πολλά. Αυτό κάπως απαλύνει τον πόνο...

Βασίλη, καλό σου ταξίδι...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Με αφορμή τον θάνατο του πρώην δημάρχου Τυλίσου και Συνταγματάρχη (ΠΖ) ε.α. Βασίλειου Φθενού, η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων - Παράρτημα Ηρακλείου εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

"Η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων, εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Βασίλειου Φθενού, τέως Δημάρχου Τυλίσου και Απόστρατου Αξιωματικού των Ειδικών Δυνάμεων.

Η σεμνότητα και το ήθος του ξεχώριζαν. Έζησε τη φωτιά του πολέμου στην Κύπρο με την Α΄ Μοίρα Καταδρομών συμμετέχοντας στις πολεμικές επιχειρήσεις, με κυριότερη τη μάχη του αεροδρομίου της Λευκωσίας.

Στα χρόνια που ακολούθησε έδωσε μια άλλη «μάχη». Αυτή της διατήρησης της μνήμης των Κρητικών κομάντος που έπεσαν για την Πατρίδα στα γεγονότα του 1974, για να μην ξεχαστεί η θυσία τους και να τιμάται από τις επόμενες γενιές. Οι προτομές και τα μνημεία που στήθηκαν στο νησί, φέρουν και τη δική του σφραγίδα.

Αθάνατος!".

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Θλίψη σκόρπισε στην τοπική κοινωνία η είδηση του θανάτου του πρώην δημάρχου Τυλίσου Βασίλη Φθενού και Συνταγματάρχη (ΠΖ) ε.α., ο οποίος το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Ο Βασίλης Φθενός, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο Μαλεβίζι του Ηρακλείου Κρήτης, ενώ η ενασχόλησή του με τα κοινά τον έφερε στον δημαρχιακό θώκο του -τότε- Δήμου Τυλίσου, όπου και διακρίθηκε για την εργατικότητα και την προσφορά του.

Μπορεί ο Βασίλης Φθενός να ήταν ευρύτερα γνωστός στην τοπική κοινωνία λόγω της ενασχόλησής του με τα κοινά, ωστόσο ως στρατιωτικός και μάλιστα ως Υπολοχαγός και καταδρομέας της Α΄ Μοίρας Καταδρομών είχε συμμετάσχει στην Επιχείρηση Νίκη και στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Κύπρο τον Ιούλιο - Αύγουστο του 1974, με κυριότερη μάχη αυτή του αεροδρομίου της Λευκωσίας, όπου οι Έλληνες κομάντος κράτησαν τον αερολιμένα παρά την επίθεση των Τούρκων και το ύπουλο παιχνίδι των ανδρών του ΟΗΕ...

1 niki kypros

Ο Βασίλης Φθενός διακρίνεται στην παραπάνω φωτογραφία καθήμενος πρώτος από τα δεξιά.

Το defenceline.gr εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τετάρτη, 09 Μαΐου 2018 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Γράφει ο Σωτήρης Σαμφών

Συμπληρώνονται στις 9 Μαΐου, 2018, δεκαεπτά χρόνια από το θάνατο του Νίκου Σαμψών. Η προσφορά του Νίκου Σαμψών προς την Πατρίδα ήταν όμως πάντοτε απλόχερη και αδιαμφισβήτητη. Ας θυμηθούμε το «Μίλι του Θανάτου» στη Λευκωσία, όπου ο νεαρός δημοσιογράφος Νίκος Σαμψών, εκτελούσε τους δυνάστες κι έφευγε.

Τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε και τη μαρτυρική ζωή του στις φυλακές της Κύπρου και της Αγγλίας. Τον άδολο πατριωτισμό του στη διάρκεια του τιτάνιου αγώνα της θρυλικής ΕΟΚΑ που έκανε και τον ίδιο νάναι θρύλος και λυσσαλέα να κυνηγιέται από τους Άγγλους. Την προσφορά του στην τουρκανταρσία του 1963, την Ομορφίτα, τη Μανσούρα. Η Λευκωσία θα είχε τουρκέψει από τότε αν ο Νίκος Σαμψών και τα παλικάρια του δεν έδιναν τον τιτάνιο εκείνο αγώνα.

Τον τραγικό ρόλο που του επιφύλαξε η μοίρα το καυτό εκείνο καλοκαίρι του 1974, ο Νίκος Σαμψών τον αποδέχτηκε παλικαρίσια και πρόσφερε το άπαν των δυνάμεων του για τη σωτηρία της Πατρίδας. Κατά την τουρκική εισβολή ο Νίκος Σαμψών αγωνίστηκε για τη σωτηρία της Κύπρου. Οι τούρκικοι θύλακες έπεσαν. Η εισβολή μέχρι και την ημέρα της παραίτησης του δεν είχε επιτύχει. Μόλις 1% κυπριακής γης κατείχε ο Αττίλας στις 22 Ιουλίου, 1974 και όπως οι ίδιοι οι στρατηγοί της εισβολής ομολογούν, η πρώτη φάση της επιχείρησης είχε αποτύχει και επρόκειτο να εγκαταλειφθεί κάθε προσπάθεια για συνέχιση της.

Αγωνίστηκε στις μέρες που ασκούσε την εξουσία για την προστασία της Βουλής των Αντιπροσώπων και των μελών της, πολιτικών αρχηγών και πολιτικών παραγόντων. Κατ΄ απαίτηση του δεν διαλύθηκε η Βουλή. Απέτρεψε εκδικήσεις και αντεκδικήσεις, τον αδελφοκτόνο σπαραγμό, και έσωσε από βέβαιο θάνατο πολλούς, πάρα πολλούς. Πολλοί χρωστούν σήμερα τη ζωή τους στο Νίκο Σαμψών.

Στις 31 Αυγούστου, 1976, το κακουργιοδικείο επέβαλε στο Νίκο Σαμψών ποινή 20ετους φυλάκισης. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά από την επιχείρηση του Νοσοκομείου, για απελευθέρωση του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, της οποίας ηγήθηκε ο ίδιος.

Όταν ο Νίκος Σαμψών ρωτήθηκε από τους δικαστές του τι έχει να πει πριν του επιβληθεί η ποινή, δεν αρνήθηκε τις πράξεις του, δεν κρύφτηκε, δεν κλαψούρισε, δεν εκλιπάρησε. Δήλωσε ενώπιον των δικαστών που τον δίκασαν πως παλικαρίσια έμαθε να ζει και να πολεμά και παρέδωσε τον εαυτό του στην κρίση της αδέκαστης ιστορίας, λέγοντας τούτα τα συγκλονιστικά λόγια:
«Έντιμοι κύριοι δικαστές,
... Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως μέσα στο χάος που δημιουργείται σαν η Δημοκρατία καταλυθεί, υπάρχουν περιθώρια εθνικής προσφοράς προς κατευνασμό των παθών και αποφυγή των συμφορών του διχασμού που μαστίζει τις αντιμαχόμενες μερίδες, ιδιαίτερα σαν οι μερίδες αυτές είναι ομοιογενείς και αποτελούνται αποκλειστικά από Έλληνες αδελφούς.
Ο Νομοθέτης αναγνωρίζει τούτη την αλήθεια και την πραγματικότητα, θέλοντας όμως να κατοχυρώσει σαν ένα υπέρτερο αγαθό τη Δημοκρατία, τιμωρεί και αυτόν που καταλύει τη Δημοκρατία και αυτόν που καταλαμβάνει αξίωμα σαν η Δημοκρατία καταλυθεί.
Έτσι στο διάβα της Ιστορίας βρέθηκαν πολλοί άνθρωποι, τιμημένες μορφές του λαού τους, στις κρίσιμες στιγμές κατάλυσης της Δημοκρατίας και του Διχασμού, μπροστά στο τεράστιο δίλημμα της προσφοράς. Και το έλυσαν προσφέροντας. Οι νόμοι της Πολιτείας τους καταδίκασαν, στην Ιστορία όμως των Λαών τους παραμένουν τιμημένοι τραγικοί ήρωες.
Το ίδιο δίλημμα αντιμετώπισα κι εγώ στις 15 Ιουλίου 1974, και το ξεπέρασα προσφέροντας, ακούγοντας στη φωνή του φυσικού δικαίου και γνωρίζοντας τη Νομοθεσία της Πατρίδας μου. Μπροστά στην Πατρίδα δεν υπάρχει για μένα όριο προσφοράς.
Η Πολιτεία είναι υπόχρεη να με καταδικάσει γιατί το επιβάλλουν οι Νόμοι της. Είμαι υπόχρεος να δεχτώ την καταδίκη σαν φυσική συνέχεια της πορείας που διάλεξα και γιατί το επιβάλλει ο Νόμος της Πατρίδας.
Μ’ αυτές τις σκέψεις θα ήταν αυτοδιάψευση του εαυτού μου αν σας έλεγα πως μετάνιωσα για τις πράξεις μου».

Αυτό τον Αγωνιστή, εμείς τον καταδικάσαμε σε εικοσαετή φυλάκιση και τον εκτελούσαμε καθημερινά ως εξιλαστήριο θύμα...

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter