Write on Πέμπτη, 05 Σεπτεμβρίου 2013 Κατηγορία ΔΙΕΘΝΗ

Στο τεύχος Σεπτεμβρίου του περιοδικού Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία που κυκλοφορεί σήμερα Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου, παρουσιάζεται η ερευνητική διατριβή του Αντισμήναρχου Πάτρικ Χίγκμπυ της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (USAF) με τίτλο Υπόσχεση και Πραγματικότητα – Μάχη Αέρος-Αέρος Πέραν της Απόστασης Ορατότητας (BVR). Η μελέτη καταγράφει και αναλύει τα αποτελέσματα των εμπλοκών αέρος-αέρος Πέραν της Απόστασης Ορατότητας (Beyond Visual Range: BVR) και τους λόγους για τους οποίους προέκυψαν. Η διατριβή υποβλήθηκε στις 30 Μαρτίου 2005 στο Κολέγιο Αεροπορικού Πολέμου (AWC), στην Αεροπορική Βάση Μάξγουελ της Αλαμπάμα.

Η αποτελεσματικότητα της μάχης αέρος-αέρος BVR είναι κρίσιμη, καθώς τα μαχητικά αεροσκάφη της Δύσης στηρίζονται στις αντίστοιχες ικανότητες για να διατηρήσουν την επιχειρησιακή τους αξιοπιστία απέναντι σε σύγχρονες και μελλοντικές απειλές. Ορισμένα μαχητικά μάλιστα φαίνεται να στηρίζονται αποκλειστικά ή υπερβολικά στις ικανότητες BVR. Η ετήσια έκθεση για το Δημοσιονομικό Έτος 2012 (FY12) του Δρ. Μάικλ Γκίλμορ, Διευθυντή Επιχειρησιακής Δοκιμής και Αξιολόγησης (DOT&E) του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, ανέφερε σχετικά με το Διακλαδικό Μαχητικό Κρούσης (JSF) F-35 Lightning II: Το πρόγραμμα ανακοίνωσε μια πρόθεση να μεταβάλει τις προδιαγραφές επιδόσεων του F-35A, μειώνοντας την επίδοση στροφής από 5,3 σε 4,6 διατηρούμενα G και επεκτείνοντας τον χρόνο για επιτάχυνση από τα 0,8 Mach στα 1,2 Mach κατά 8 δευτερόλεπτα. Οι μεταβολές αυτές οφείλονταν στα αποτελέσματα επιδόσεων του αεροχήματος και στις αξιολογήσεις των πτητικών ιδιοτήτων.

Το απόσπασμα αυτό και εκείνα για τις εκδόσεις F-35B και F-35C φάνηκαν να δικαιώνουν την εκτίμηση μελέτης της εταιρείας RAND από τον Αύγουστο του 2008, κατά την οποία το F-35 είναι διπλά υποδεέστερο (double inferior) έναντι σύγχρονων σχεδιάσεων ρωσικών και κινεζικών μαχητικών, σε μάχη αέρος-αέρος Εντός Απόστασης Ορατότητας (Within Visual Range: WVR). Η μελέτη υποστήριζε πως το F-35 είναι υποδεέστερο σε επιτάχυνση, ρυθμό αναρρίχησης, Διατηρούμενο Ρυθμό Στροφής (Sustained Turn Rate: STR) και μέγιστη ταχύτητα, καταλήγοντας στον τηλεγραφικό αφορισμό δεν μπορεί να στρίψει, δεν μπορεί να αναρριχηθεί, δεν μπορεί να τρέξει (can't turn, can't climb, can't run).

Οι υποστηρικτές του F-35 υποστηρίζουν πως το αεροσκάφος αντισταθμίζει την αδυναμία του σε αερομαχίες WVR, με την ικανότητα να εμπλέκει BVR τα εχθρικά μαχητικά χρησιμοποιώντας το Προηγμένο Βλήμα Αέρος-Αέρος Μέσης Απόστασης (Advanced Medium Range Air-to-Air Missile: AMRAAM) AIM-120. Ειδικότερα, το Πολύ Χαμηλής Παρατηρησιμότητας (Very Low Observability: VLO, Stealth) F-35 θα αποκαλύπτει τον εχθρό με ραντάρ προτού αποκαλυφθεί από εκείνον, για να τον εμπλέξει και καταρρίψει BVR προτού καταλήξουν σε αερομαχία WVR. Η μελέτη της RAND αμφισβητούσε την προσέγγιση αυτή, παρουσιάζοντας τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά επιτυχίας των εμπλοκών BVR από τον Ψυχρό Πόλεμο και μετά.

Η προγενέστερη μελέτη του Αντισμήναρχου Χίγκμπυ με την οπτική ενός μάχιμου αξιωματικού της USAF, δημοσιεύεται στο τεύχος Σεπτεμβρίου της ΕΑ&Τ που κυκλοφορεί σήμερα!

Write on Δευτέρα, 02 Σεπτεμβρίου 2013 Κατηγορία ΔΙΕΘΝΗ

Παρά την ακύρωση της επίσημης τελετής εγκαινίων της στις 18 Ιουλίου 2013 μετά από αίτημα του Υπουργείου Άμυνας της Ιταλίας, η εγκατάσταση Τελικής Συναρμολόγησης και Ελέγχου (Final Assembly & Check Out: FACO) μαχητικών αεροσκαφών F-35 Lightning II τέθηκε σε λειτουργία, ενώ στις 12 Ιουλίου παρέλαβε την πρώτη κεντρική άτρακτο από το εργοστάσιο της Northrop Grumman στο Πάλμντεϊλ της Καλιφόρνια.

Συνολικά 90 κεντρικές άτρακτοι - όπως γράφει το hellenicdefence.gr - θα παραδοθούν στην εγκατάσταση FACO, στην αεροπορική βάση Κάμερι του Πιεμόντε της Ιταλίας, κοντά στη Νοβάρα, για τα ισάριθμα F-35 της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας. Κατασκευασμένη σε έκταση 500.000m², η εγκατάσταση περιλαμβάνει 22 κτίρια με στεγασμένη επιφάνεια 20.000m², όπου βρίσκονται 11 σταθμοί εργασίας τελικής συναρμολόγησης –περιλαμβανόμενων τεσσάρων εξοπλισμένων για ηλεκτρονική σύνδεση και συναρμολόγηση– και 5 εσοχές Συντήρησης, Επισκευών, Γενικής Επιθεώρησης και Εκσυγχρονισμού (MRO&U). Η ιταλική εγκατάσταση FACO του F-35 είναι προς το παρόν η μοναδική εκτός των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον Πτέραρχο και Γενικό Επιθεωρητή Ντομένικο Εσπόζιτο, επικεφαλής στην υπηρεσία προμηθειών (Armaero) της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας, η εξασφάλιση του δικαιώματος δημιουργίας της απαίτησε σύνθετες διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, δεδομένου του αριθμού των τεχνολογιών αιχμής που εμπλέκονται και της εξαγωγής τους σε ιταλική επικράτεια, η οποία απαίτησε προφυλάξεις για να εξασφαλίζεται πως δεν θα υπάρξει πρόσβαση ή χρήση εκτός του προγράμματος F-35. Η εγκατάσταση θα παράγει τις δύο εκδόσεις που θα χρησιμοποιούν οι ιταλικές ένοπλες δυνάμεις, F-35A και F-35B, με μηνιαίο ρυθμό παραγωγής δύο αεροσκαφών. Στην εγκατάσταση του Κάμερι περιλαμβάνεται επίσης η γραμμή παραγωγής συνόλων πτερύγων, από τα οποία παράγονται μέχρι 6 ανά μήνα, από το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Το κόστος της εγκατάστασης FACO είναι €796,5 εκατ, από τα οποία €414 εκατ. για το μερίδιο της Alenia Aermacchi, €312,5 εκατ. για εκείνο της Lockheed Martin και €70 εκατ. που δεν έχουν ακόμη διατεθεί.

Στο Κάμερι θα συναρμολογηθούν όλα τα F-35 της Ιταλίας και της Ολλανδίας, καθώς και ορισμένα μελλοντικών εξαγωγών, με το σύνολο να υπερβαίνει τα 200 αεροσκάφη. Σε αντάλλαγμα, οι κινητήρες των ιταλικών αεροσκαφών θα συντηρούνται στην Ολλανδία. Η εγκατάσταση είναι σχεδιασμένη να μεταπέσει σταδιακά από την τελική συναρμολόγηση σε δραστηριότητες MRO&U για 600 αεροσκάφη, περιλαμβανόμενων όλων των νορβηγικών και των αμερικανικών F-35 όταν επιχειρούν στην περιοχή της Μεσογείου. Έτσι το Κάμερι θα εξασφαλίσει απασχόληση για 40 έτη και απόσβεση της επένδυσης κατασκευής. Θα αποτελεί επίσης μία συγκεντρωτική εγκατάσταση για την υποστήριξη ολόκληρου του αεροσκάφους και της επιχειρησιακής χρήσης του, αντί των δύο ή τριών εγκαταστάσεων διάσπαρτων σε ολόκληρη την Ιταλία, όπως συνέβαινε σε παλαιότερα προγράμματα. Τελικά, η εγκατάσταση FACO θα προσφέρει 6.000 θέσεις απασχόλησης.

Πάντα σύμφωνα με τον Εσπόζιτο, το συνολικό κόστος του ιταλικού προγράμματος F-35 υπολογίζεται σε €14,3 δισ. ($18,6 δισ) κατανεμημένο σε 15 έτη, περιλαμβάνοντας $2 δισ. που έχουν δαπανηθεί ήδη. Η ιταλική συμμετοχή στο κόστος ανάπτυξης ήταν $1.028 εκατ. σε τιμές 2002. Το κόστος προμήθειας των 90 αεροσκαφών είναι €7,5 δισ. Το κόστος μονάδας των 60 F-35A Συμβατικής Απογείωσης και Προσγείωσης (CTOL) θα είναι κατά μέσο όρο €74 εκατ. ενώ των 30 F-35B Βραχείας Απογείωσης, Κάθετης Προσγείωσης (STOVL) €88 εκατ.

Η ιταλική βιομηχανία έχει ήδη υπογράψει συμβάσεις παραγωγής ύψους $1 δισ. για το πρόγραμμα, έναντι πρόβλεψης $14,7 δισ. που αντιπροσωπεύουν το 76% της επένδυσης από την Ιταλία στο F-35. Η Alenia Aermacchi είναι η δεύτερη πηγή για σύνολα πτερύγων –οι δύο πτέρυγες και το κεντρικό δομικό τους κιβώτιο– με δέσμευση για 800, τα οποία προορίζονται για την πλειονότητα των εξαγωγικών F-35. Η πρώτη σχετική συμφωνία υπεγράφη στις 26 Φεβρουαρίου 2013 και καλύπτει 130 σύνολα πτερύγων κόστους $1,2 δισ. για τα αεροσκάφη των παρτίδων Αρχικής Παραγωγής Χαμηλού Ρυθμού (LRIP) 6 μέχρι 11. Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, η σύμβαση για τα σύνολα πτερύγων των LRIP 6 και 7 είναι $141 εκατ.