Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013 20:47

Απεβίωσε ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης

Ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν εκείνος που ανέλαβε καθήκοντα προσωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας υπό τραγικές συνθήκες τον Ιούλιο του 1974, μετά την ανατροπή του Μακαρίου και την παραίτηση του Σαμψών, για να σηκώσει το βάρος της διάσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν εκείνος που ανέλαβε καθήκοντα προσωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας υπό τραγικές συνθήκες τον Ιούλιο του 1974, μετά την ανατροπή του Μακαρίου και την παραίτηση του Σαμψών, για να σηκώσει το βάρος της διάσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Απεβίωσε ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης, ένα πρόσωπο που διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο σε όλη τη μεταπολεμική ιστορία της Κύπρου, από τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ και τη Διάσκεψη του Λονδίνου ως την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το σχέδιο Ανάν. Αν και η διαλλακτικότητά του τον οδήγησε κάποιες φορές σε αμφισβητήσιμες επιλογές, ποτέ δεν του αμφισβητήθηκε ο πατριωτισμός και το αίσθημα ευθύνης στις δύσκολες στιγμές.

Ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν εκείνος που ανέλαβε καθήκοντα προσωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας υπό τραγικές συνθήκες τον Ιούλιο του 1974, μετά την ανατροπή του Μακαρίου και την παραίτηση του Σαμψών, για να σηκώσει το βάρος της διάσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ήταν υπέρμαχος του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, αλλά ήταν επίσης εκείνος που το 1998, καλύπτοντας γενναιόψυχα την κυβέρνηση Σημίτη που αποφάσισε τη ματαίωση της εγκατάστασης των πυραύλων S-300 στην Κύπρο, ανέλαβε ο ίδιος δημόσια την ευθύνη μιας απόφασης που δεν του ανήκε. Όπως είπε τότε στους Ελλαδίτες συνομιλητές του, δεν έπρεπε οι Κύπριοι να αποκομίσουν την εντύπωση ότι η Ελλάδα εγκατέλειπε την Κύπρο για άλλη μια φορά.

Βιογραφικό

Ο Γλαύκος Κληρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 24 Απριλίου 1919 και σπούδασε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στην Αγγλία. Κατά την έναρξη του β΄Παγκόσμιου Πολέμου κατατάχτηκε στη RAF, με την οποία πέταξε σε πολεμικές αποστολές ως το 1942, όταν το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε στη Γερμανία. Ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος και παρέμεινε στην αιχμαλωσία μέχρι το τέλος του πολέμου. Οι πολεμικές υπηρεσίες του κρίθηκαν ως εξαίρετες και διακεκριμένες με Βασιλικό Διάταγμα (δείτε εδώ ένα ενδιαφέρον σχετικό βίντεο).

Σπούδασε νομικά στο "Kings College" του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και πήρε τον τίτλο L.L.B. τo 1948, ενώ το 1951 αναγορεύθηκε Barrister-at-Law στο Gray's Ιnn. Από το 1951 μέχρι το 1960 άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην Κύπρο.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα 1955-59 υπηρέτησε στην Ε.Ο.Κ.Α. με το ψευδώνυμο «Υπερείδης» και υπεράσπισε πολλούς αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α., που είχαν συλληφθεί από τους Άγγλους. Επίσης, ετοίμασε φάκελο για πολλές περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Άγγλους, τις οποίες παρουσίασε η Ελληνική Κυβέρνηση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πήρε μέρος στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1959 και κατά τη μεταβατική περίοδο, μεταξύ αποικιακής διακυβέρνησης και ανεξαρτησίας (1959-1960) διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης.

Την ίδια περίοδο διατέλεσε αρχηγός της Ελληνικής Κυπριακής Αντιπροσωπείας στη Μικτή Επιτροπή για το Σύνταγμα. Τον Ιούλιο του 1960 εξελέγη μέλος και στη συνέχεια Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1976. Σε πολλές περιπτώσεις εξετέλεσε καθήκοντα Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ως αναπληρωτής του Προέδρου της Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου κατά τις απουσίες του στο εξωτερικό. Ανέλαβε την αρχηγία της Ελληνικής Κυπριακής Αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Λονδίνου, που συγκλήθηκε τον Ιανουάριο του 1964 για να μελετήσει το Κυπριακό πρόβλημα.

Στις 23 Ιουλίου 1974, υπό τραγικές για την Κύπρο συνθήκες, λόγω του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας, σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Συντάγματος. Τα καθήκοντα αυτά τα άσκησε μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου 1974, ημέρα κατά την οποία επανήλθε στην Κύπρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο οποίος, ως γνωστό, είχε εξαναγκασθεί από το πραξικόπημα να την εγκαταλείψει στις 16 Ιουλίου 1974. Τόσο ο ίδιος ο Πρόεδρος Μακάριος, όσο και η Βουλή των Αντιπροσώπων ευχαρίστησαν δημόσια τον Γλαύκο Κληρίδη για το έργο που επιτέλεσε κατά την περίοδο αυτή.

Διατέλεσε Πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού από το 1961 μέχρι το 1963 και σε αναγνώριση των εξαίρετων υπηρεσιών του, του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση και ανακηρύχθηκε ισόβιο μέλος. Το Μάιο του 1976 ίδρυσε το Δημοκρατικό Συναγερμό από επίλεκτα μέλη του Ενιαίου Κόμματος, της Προοδευτικής Παράταξης και του Δημοκρατικού Εθνικού Κόμματος. Κατά τις συζητήσεις του Κυπριακού προβλήματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ο Γλαύκος Κληρίδης εκπροσώπησε την Κύπρο αρκετές φορές. Κατά τις Βουλευτικές εκλογές του 1981, 1985 και 1991, επικεφαλής του Συνδυασμού του Δημοκρατικού Συναγερμού, εξελέγη Βουλευτής Λευκωσίας. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ως Πρόεδρος του κόμματος, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Συναγερμού μέχρι της εκλογής του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 14 Φεβρουαρίου 1993.

Μετά την εκλογή του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας του απονεμήθηκαν από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή τα Διάσημα του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σωτήρος. Ο Γλαύκος Κληρίδης επανεξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 15 Φεβρουαρίου 1998. Έχει δημοσιεύσει το βιβλίο "Η Κατάθεση μου" σε τέσσερις τόμους, καθώς και το βιβλίο "Ντοκουμέντα μιας Εποχής 1993 - 2003".

ΠΗΓΗ

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013 20:54