Write on Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Μέχρι το 2014, πίστευα πως ο αδερφός μου ζούσε.. Μία τουρκάλα δημοσιογράφος, υψηλά αμειβόμενη από τον αείμνηστο πατέρα μου, τον ενημέρωσε πως ο γιος του, ο αδερφός μου δηλαδή είναι ζωντανός και καταξιωμένος γιατρός....», εξομολογήθηκε η ετεροθαλής αδερφή του μικρού αγνοούμενου, Μαρία Κυριάκου Κωνσταντίνου, στην Έλλη Αυξεντίου.

Ακολουθεί η αφήγησή της:

«Του έδειχνε ψεύτικα στοιχεία όπως διαπιστώθηκε. Ακόμα και παιδί «μαϊμού» αγκάλιασε, νομιζόμενος πως ήταν ο Αντρέας μας. Έφυγε από τη ζωή, μαζί με το παραμύθι που του πούλησαν... Ίσως και με τον καημό του. Τελικά με τον Αντρέα, ήτανε γραφτό να συναντηθούν στην άλλη πλευρά, στην απέναντι.. Εκεί τον περίμενε ο αδερφός μου. Σαράντα μέρες μετά το θάνατο του πατέρα μου, μάθαμε πως ο Αντρέας βρέθηκε δολοφονημένος μαζί με την μητέρα του Αγγελική, που κυοφορούσε το αδελφάκι του – μας ( η μητέρα του Αντρέα βρισκόταν στον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης της) και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του (από τη μεριά της μητέρας του). Η μέθοδος του DNA αποκάλυψε πως σχεδόν ολόκληρη οικογένεια είχε ξεκληριστεί από τους Τούρκους, αφού βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στο Τραχώνι (ο έξι μηνών Αντρέας Κυριάκου Κώστα Γιατρού, Αγγελική Κυριάκου, Θεμιστούλα Θεμιστοκλέους, Ελένη Θεμιστοκλέους, Μάρω και Σούλλα Θεμιστοκλεους).

Μας έλεγαν πως ένας τούρκος αξιωματικός τον είχε απαγάγει. Δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει με τη γυναίκα του και «υιοθέτησαν» τον αδερφό μου. Είπαν πως ο Αντρέας μας είναι γιατρός. Πως παντρεύτηκε μάλιστα με μία ελληνοκύπρια που επίσης την είχαν απαγάγει και απέκτησαν δύο πανέμορφα κοριτσάκια... Πολλά βράδια ονειρευόμουνα αυτή τη συνάντηση. Σκεφτόμουνα πως θα είναι... Αναρωτιόμουν σε ποιον θα έμοιαζε. Σε εμένα, στον Ερμή, στην Κωνσταντίνα, στο Γιώργο; Ακόμα και σήμερα στην κηδεία σκεφτόμουνα πως τελικά δεν τον συνάντησα ποτέ. Το δικό μου όνειρο δεν πραγματοποιήθηκε κι ας το πίστευα τόσο.

1 andreas kypros1

Μετά το θάνατο του πατέρα μας, Δεκέμβριος 2014 συγκεκριμένα, ενημερώθηκα πως ο Αντρέας, βρέθηκε σε ομαδικό τάφο στο Τραχώνι μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια του. Στην αναγνώριση των οστών στο Παλιό Αεροδρόμιο Λευκωσίας, νόμιζα πως μπορεί και να τρελαθώ. Ένοιωθα το σώμα μου να μουδιάζει. Δεν είχα πια αίμα. Πάγωσα. Είδα την πιπίλα του. Το κορμάκι του. Το ματάκι που του φορούσε η μαμά του. Ποιες αμαρτίες πλήρωνε ένα βρέφος; ¨Ένα παιδί που δεν πρόλαβε να δει καλά – καλά τον κόσμο. Η σφαίρα του κάρφωσε το ποδαράκι του. Πόσο βάρβαροι, Χριστέ μου; Και πόσο ξεφτίλες, όλοι αυτοί που μας κορόιδευαν όλα αυτά τα χρόνια; Για πόσα ξεπούλησαν τη ψυχή τους στο διάολο δε μας αποκάλυψαν...

Κατά τη διάρκεια της κηδείας, κοίταζα το κουτί... Σκέφτηκα πως ο θάνατος λύτρωσε τον πατέρα μου. Ναι ήταν πολύ τυχερός που έφυγε από τη ζωή παρέα με το «παραμύθι». Ίσως η ψυχή του Αντρέα μας και να τον προστάτευσε. Να μην ήθελε να το δει. Πολλά ήταν τα βράδια, που το ξημέρωμα τον έβρισκε στο Αλεθρικό. Του είχαν πει, πως ο γιατρός μας, διασχίζει το Πέργαμος και έρχεται στο Αλεθρικό για μπύρες. Εκεί τον περίμενε. Τελικά συναντήθηκαν αλλού. Και εμείς εδώ στην αιματηρή πραγματικότητα του σήμερα. Οστά και σφαίρες. Ούτε την πιπίλα του και τα υπόλοιπα πραγματάκια του δε μας έδωσαν. Είναι δικά μου. Μου ανήκουν. Από τη μέρα που έφυγε ο πατέρας μου, παλεύω με το θάνατο του Αντρέα.... Παλεύω με δύο θανάτους... Ορκίστηκα τότε πως θα κάνω τα αδύνατα δυνατά, για να μάθω τα πάντα γύρω από τη δολοφονία του «μικρού» μας αλλά και τα πάντα γύρω από την πλεκτάνη που η Τουρκάλα δημοσιογράφος, με ελληνοκυπριακές άκρες έστησε στον πατέρα μου... Και πόσους άλλους ακόμα θα ξεγέλασε ε;»

Πολύ πιο μικρή, έβλεπα τους συγγενείς των αγνοουμένων στην τηλεόραση και δεν μπορούσα να καταλάβω πως είναι δυνατόν να ελπίζουν ακόμα. Σήμερα κατάλαβα πολλά. Ακόμα περισσότερα συνειδητοποίησα πέρυσι το καλοκαίρι, όταν για μήνες έψαχνα στα αναχώματα για να βρω ένα σημάδι – κλειδί που να οδηγεί στην ταυτοποίηση ενός δικού μου προσώπου...

Να σημειώσουμε ότι η οικογένεια της μητέρας του μικρού αγνοούμενου, σχεδόν ξεκληρίστηκε βάναυσα από τον Αττίλα... Οι μοναδικοί επιζώντες τα δύο αδέρφια Βάσος και Παναγιώτης Κυριάκου. «Η είσοδος των τάνκς στο Τραχώνι, μας χώρισε ως οικογένεια» μαρτύρησε ο κύριος Παναγιώτης Κυριάκου (θείος του βρέφους). "Ο θειος μας ήταν πληγωμένος. Ήμουν 16 χρονών τότε. Μόνο εγώ και ο αδερφός μου σωθήκαμε. Τρέξαμε για να σωθούμε. Την ώρα εκείνη δεν το σκέφτηκα. Μα σήμερα 41 χρόνια μετά, σκέφτεσαι... Σκέφτεσαι πολλά.... Αν δεν έτρεχα; Ίσως να νοιώθω και τύψεις. Δε ξέρω. Το μόνο που ξέρω, είναι πως σήμερα γράφτηκε ο επίλογος του δράματος.. Ο από μηχανής Θεός δεν εμφανίστηκε ποτέ και η ελπίδα έσβησε μια για πάντα... Ας αναπαυτεί τουλάχιστον η ψυχή τους...». Πηγή: mignatiou.com

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Γράφει ο Ευθύμης Πέτρου* 

Πολλές ανησυχίες θα έπρεπε να μας έχει δημιουργήσει η σκέψις που διετυπώθη στις Βρυξέλλες για διεξαγωγή κοινών περιπολιών των ακτοφυλακών Ελλάδος και Τουρκίας, προκειμένου να ελεγχθεί καλύτερα η ροή των μεταναστών, η οποία έχει προσλάβει εξωφρενικές διαστάσεις. Ενδεχομένη εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου θα μπορούσε να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει τετελεσμένα, τα οποία αργά ή γρήγορα θα τα βρούμε μπροστά μας.

Ίσως ο σκεπτικισμός αυτός να θεωρηθεί υπερβολικός από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, οι οποίοι δεν έχουν επαρκή γνώση των ειδικών ζητημάτων της περιοχής και των τρόπων δια των οποίων η Τουρκία προωθεί διαχρονικώς τις διεκδικήσεις της. Επιπροσθέτως θεωρούν, καλή τη πίστει, ότι ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, η Ελλάς και η Τουρκία θα μπορέσουν να εφαρμόσουν τις κοινές διαδικασίες που θα διευκολύνουν την συνεργασία μεταξύ των ακτοφυλακών των δύο χωρών.

Δυστυχώς επί σειρά ετών, έχουμε αποτύχει να αναδείξουμε την πραγματικότητα, ότι το Αιγαίο είναι η μοναδική περιοχή στην οποία δεν εφαρμόζονται οι ΝΑΤΟϊκές διαδικασίες, για τον απλούστατο λόγο ότι υπεισέρχονται τα ελληνο-τουρκικά προβλήματα τα οποία αναστέλλουν κάθε προγραμματισμό και κάθε δραστηριότητα.

Θα ήταν βεβαίως σφάλμα, να αρνηθούμε εξ υπαρχής τις κοινές περιπολίες. Απεναντίας θα έπρεπε να εκμεταλλευθούμε την κατάσταση προκειμένου να δημιουργήσουμε τα δικά μας τετελεσμένα. Είναι δε πολύ ευκολότερο να επιβάλλουμε τις θέσεις μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία η Τουρκία δεν μετέχει και, μόνον εκ των υστέρων θα μπορέσει να διατυπώσει αντιρρήσεις. Αντιρρήσεις που μπορεί να της κοστίσουν τις καλές της σχέσεις με την Ευρώπη. Προϋπόθεσις όμως είναι να έχουμε διατυπώσει εμείς τις θέσεις μας, κατά τρόπο σοβαρό και πειστικό.
Αλλά για να γίνει κατανοητό το θέμα, θα πρέπει να κάνουμε μιαν αναδρομή στις τουρκικές διεκδικήσεις, ώστε να καταδείξουμε τον πραγματικό κίνδυνο που εγκυμονεί η από εκτέλεσις περιπολιών, οι οποίες εκ πρώτης όψεως είναι «αστυνομικού» τύπου.

Πάγιος στόχος της Τουρκίας είναι η διχοτόμησις του Αιγαίου. Ναι μεν δεν διεκδικεί νησιωτικό έδαφος -γνωρίζει ότι στην σύγχρονη εποχή κάτι τέτοιο δεν θα ήταν ανεκτό- αλλά επιδιώκει τον έλεγχο της θαλάσσης και του αέρος μέχρι την μέση του ελληνικού Αρχιπελάγους, που ορίζεται από τον 25ο μεσημβρινό. Η Τουρκία μάλιστα είχε προσδιορίσει τον χώρο που διεκδικεί δια της ΝΟΤΑΜ 714 της 9ης Αυγούστου 1974. Και μπορεί η Άγκυρα να ανέστειλε την ισχύ της συγκεκριμένης ΝΟΤΑΜ το 1980, στην πράξη όμως η πολιτική της παραμένει σταθερώς διεκδικητική.

Να διευκρινίσουμε στο σημείο αυτό, ότι τα ελληνικά χωρικά ύδατα εκτείνονται σε μήκος έξι μιλίων γύρω από τις ακτές της ηπειρωτικής χώρας και των νησιών. Όπου η απόστασις από την τουρκική ακτή είναι μικρότερη των 12 μιλίων ακολουθείται η πρακτική της «μέσης γραμμής». Αφήνεται βεβαίως μεγάλη έκτασις διεθνών υδάτων και διεθνούς εναερίου χώρου. Αυτός είναι ολίγον μικρότερος, δεδομένου ότι ο εθνικός εναέριος χώρος εκτείνεται στα δέκα μίλια περί τις ακτές (κάτι που η Τουρκία δεν αποδέχεται). Όλος όμως ο διεθνής εναέριος χώρος του Αιγαίου ανήκει στο ελληνικό FIR, δηλαδή η εναέρια κυκλοφορία ελέγχεται από την Αθήνα. Η Ελλάς θεωρεί ότι σε όλη την έκταση του FIR η αρμοδιότης για την έρευνα-διάσωση είναι αποκλειστικώς ελληνική.

Ο τομεύς όμως αυτός είναι ένα προνομιακό πεδίο για την Άγκυρα η οποία εκμεταλλεύεται τα ανθρωπιστικά αντανακλαστικά, για να «πατήσει» το πόδι της σε περιοχές ενδιαφέροντός της και να προωθήσει τις διεκδικήσεις της. Οι οποίες σταθερά φθάνουν στην γραμμή που όριζε η ΜΟΤΑΜ 714. Το δε μεταναστευτικό ζήτημα συνδέεται με την έρευνα και διάσωση δεδομένου ότι σε πολλές περιπτώσεις οι μετανάστες βυθίζουν οι ίδιοι τα σκάφη που τους μεταφέρουν ώστε να «διασωθούν» και να φθάσουν σε κάποια ακτή.

Εάν αρχίσουν οι κοινές περιπολίες, νομοτελειακώς θα ευρεθούμε προ περιστατικών κατά τα οποία ελληνικά και τουρκικά σκάφη θα κληθούν από κοινού να κάνουν διασώσεις. Δύο είναι τα θέματα που ανακύψουν τότε:

- Πρώτον ποιος θα έχει τον έλεγχο και θα δίδει τις κατευθύνσεις. Η Ελλάς επιμένει ότι σε όλη την έκταση του FIR Αθηνών η αρμοδιότης είναι ελληνική και τον συντονισμό πρέπει να έχει το Κέντρο Συντονισμού Ερεύνης Διασώσεως (ΚΣΕΔ) του Λιμενικού Σώματος. Πρέπει λοιπόν, με την πρώτη συζήτηση περί κοινών περιπολιών η Ελλάς να σταθεί ανυποχώρητη στην θέση ότι το ΚΣΕΔ πρέπει να έχει τον έλεγχο οιασδήποτε διασώσεως και από αυτό να παίρνουν δεσμευτικές οδηγίες όλοι όσοι μετέχουν στην επιχείρηση ανεξαρτήτως εθνικότητος. Αν οι Τούρκοι δεν δεσμευθούν σε αυτή την υποχρέωση, δεν θα πρέπει να συμφωνήσουμε ούτε εμείς.

- Δεύτερον, ακόμη και αν όλοι συμφωνήσουν στην παραπάνω μεθοδολογία, ένα πολύ λεπτό σημείο είναι πού θα μεταφερθούν οι μετανάστες που διασώζονται. Αν δηλαδή θα τους αποβιβάσουν σε ελληνικό ή σε τουρκικό έδαφος. Μια επιφανειακή θεώρησις θα έλεγε ότι μας διευκολύνει να αποβιβασθούν στην τουρκική ακτή. Θα διαπιστώσουμε όμως (προς έκπληξη ίσως ορισμένων) ότι οι Τούρκοι θα σπεύσουν να «πάρουν πίσω» όλους τους μετανάστες που θα διασώσουν. Και τούτο διότι έτσι ανοίγουν την «κερκόπορτα» του Αιγαίου.

Η αποδοχή της πρακτικής κατά την οποία τουρκικό σκάφος διασώζει κάποιους από διεθνή ύδατα και τους μεταφέρει σε τουρκική ακτή, συνιστά έμμεση αποδοχή του ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στην συγκεκριμένη περιοχή. Αν μάλιστα η κίνησις αυτή έχει καθοδηγηθεί από ελληνικό συντονιστικό κέντρο τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο σοβαρά.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όλα τα σχετικά περιστατικά θα καταγραφούν λεπτομερέστατα από την Τουρκία, η οποία σε κάποιον μελλοντικό χρόνο θα τα παρουσιάσει. Πιθανότατα εκεί που δεν θα το περιμένουμε. Σε κάποιον διεθνή οργανισμό όπου θα συζητείται κάποιο ζήτημα οριοθετήσεως...

*Ανάλυση που δημοσιεύθηκε στην Εστία του Σαββάτου

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μία από τις πιο μεγάλες οικογενειακές τραγωδίες της εισβολής έφτασε στο τέλος με την κηδεία ολόκληρης οικογένειας και του πιο μικρού σε ηλικία αγνοούμενου, του Ανδρέα, που δολοφονήθηκε όταν ήταν μόλις έξι μηνών.

Το βρέφος, η μητέρα του Αγγελική, οι θείες του Σούλα Α. Θεμιστοκλέους μόλις 11 ετών, Μάρω Α. Θεμιστοκλέους 19 ετών και Θεμιστούλα Α. Θεμιστοκλέους 21 ετών, ενώ επίσης και η γιαγιά του Ελένη Θεμιστοκλέους 46 ετών κηδεύτηκαν σήμερα από τον ιερό ναό της Του Θεού Σοφίας.

Όλοι δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1974, έξω από το χωριό Τραχώνι. Δίπλα από το λείψανο του Ανδρέα, βρέθηκε η πιπίλα του σαν μαρτυρία του απάνθρωπου της δολοφονίας. 

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια λιτότητας βρίσκεται ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Άμυνας, όπως αυτός καταρτίστηκε από την Κυβέρνηση και κατατέθηκε στη Βουλή. Ο συνολικός προϋπολογισμός του Υπουργείου Άμυνας για το 2016 ανέρχεται στα €319 εκατομμύρια. Για τη σημαντικότερη κατηγορία, της αμυντικής θωράκισης, στις υπολογιζόμενες δαπάνες υπάρχει μια ελαφριά αύξηση της τάξεως των δύο εκατομμυρίων.

Ειδικότερα, κατά το τρέχον έτος τα κονδύλια για τους εξοπλισμούς είναι €69 εκατομμύρια και για το 2016 είναι σχεδόν €72 εκατομμύρια. Η έλευση της Τρόικας επιβάλλει στο Υπουργείο Οικονομικών μακροπρόθεσμο υπολογισμό των προϋπολογισμών. Η εκτίμηση όσον αφορά την αμυντική θωράκιση για το Υπουργείο Άμυνας δεν στέλνει αισιόδοξα μηνύματα, καθώς για το 2017 το κονδύλι μειώνεται στα €65 εκατ. και για το 2018 στα €56 εκατ.

Ο συνολικός προϋπολογισμός του Υπουργείου Άμυνας για τα επόμενα χρόνια υπολογίζεται ότι θα παραμείνει στα ίδια ακριβώς επίπεδα. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι θα επέλθουν μειώσεις από ποσά που προορίζονταν για την αμυντική θωράκιση και θα διατεθούν για άλλες ανάγκες του Υπουργείου.

Όσον αφορά στα υπόλοιπα τμήματα του Υπουργείου Άμυνας, τα €6,8 προορίζονται κυρίως για τη μισθοδοσία του προσωπικού και άλλες ανάγκες της διοίκησης του Υπουργείου, €131,5 εκατ. ευρώ για τον κυπριακό στρατό και €108,7 εκατ. για την Εθνική Φρουρά. - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter

Write on Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2015 Κατηγορία ΔΙΕΘΝΗ

Τούρκοι παρατηρητές πλοίων συγκεντρώνονται καθημερινά στο Βόσπορο και φωτογραφίζουν μια παρέλαση ρωσικών πλοίων.
Κάνουν λόγο για στρατιωτικά αλλά και εμπορικά πλοία, που μεταφέρουν στρατιωτικό εξοπλισμό προς την Μεσόγειο. Μεταξύ άλλων, περιγράφουν ένα πλοίο γενικού σκοπού με ράμπες εκφόρτωσης οχημάτων στην πλώρη και την πρύμνη. Εικάζουν πως προορισμός τους ίσως είναι η Συρία.

«Στην ομάδα μας, η πιο σημαντική εξέλιξη που παρατηρήσαμε είναι ότι τα εμπορικά πλοία χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν και στρατιωτικό εξοπλισμό, όχι όμως εκρηκτικά. Πρόκειται για προκατασκευασμένους στρατώνες, δεξαμενές νερού, στρατιωτικά φορτηγά, πάνω στα οποία διακρίναμε το στρατιωτικό έμβλημα των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία», εξηγεί στο euronews ο ερασιτέχνης παρατηρητής πλοίων Γιορούκ Ισίκ.

Ο Γιορούκ μας λέει πως η ασυνήθιστη ρωσική δραστηριότητα εντάθηκε στο τέλος του καλοκαιριού, όταν δηλαδή η Μόσχα ενίσχυσε τη συμμετοχή της στο συριακό εμφύλιο πόλεμο.

«Η έντονη κινητικότητα έδωσε ένα τρελό ρυθμό στο χόμπι μας. Δυσκολευόμαστε να προλάβουμε τα πλοία. Την προηγούμενη εβδομάδα, κάθε μέρα υπήρχε ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο στο Βόσπορο. Κάποιες μέρες υπήρχαν και δύο ή τρία και μερικές φορές πέρναγαν την ίδια ώρα. Το περασμένο Σάββατο, δύο ρωσικά πλοία, ένα που επέστρεφε στη Σεβαστούπολη κι ένα που έπλεε προς τη Μεσόγειο, συνέπεσαν ακριβώς εδώ, κάτω από τη γέφυρα του Βοσπόρου», λέει ο Ισίκ.

Το euronews έστειλε επίσημο αίτημα στο ρωσικό υπουργείο Άμυνας για κάποια δήλωση ή σχόλιο, ωστόσο δεν έλαβε απάντηση.

Ο ανταποκριτής του euronews στην Κωνσταντινούπολη, Μπόρα Μπαϊρακτάρ, μεταδίδει: «Σύμφωνα με τους ερασιτέχνες φωτογράφους, ο διάπλους ρωσικών στρατιωτικών πλοίων στα Στενά επιταχύνθηκε από τον Αύγουστο. Φαίνεται πως αυτό θα συνεχιστεί, καθώς η Ρωσία προσπαθεί να φτιάξει μια νέα βάση στη Συρία και να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ». - ΠΗΓΗ

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter