Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης
Ζητώ συγνώμη για τον … προβοκατόρικο τίτλο, αλλά έτσι (δυστυχώς) έχει περισσότερες ελπίδες να διαβαστεί το κείμενο. Αποδεδειγμένο αυτό που σας λέω… Αν έλεγα περί ηρώων, θυσιών και τα λοιπά, λίγοι θα έμπαιναν στον κόπο να το “κλικάρουν”.
Σήμερα, 17 Νοέμβρη 2015, η χώρα εορτάζει την επέτειο του Πολυτεχνείου. Γιορτάζει την εξέγερση των φοιτητών το 1973 ενάντια στην Δικτατορία των Συνταγματαρχών και τα λοιπά. Και μπράβο της! Τα σχολεία μάλιστα, λειτούργησαν μέχρι τις 10 το πρωί, συμβάλλοντας και αυτά στον εορτασμό της επετείου. Η φράση “μπαμπά αύριο δεν κάνουμε σχολείο γιατί θα τιμήσουμε τους φοιτητές που πάτησαν τα τανκς στο πολυτεχνείο”, νομίζω πως ακούστηκε χθες σε πολλά σπίτια, από τους μικρούς μαθητές. Καλά κάνει η Πολιτεία και έχει θεσμοθετήσει εορταστικές εκδηλώσεις για τη μέρα αυτή.
Ονόματα όπως της Μ. Δαμανάκη, του Χρ. Παπουτσή, του Κ. Λαλιώτη και τόσων άλλων “πρωταγωνιστών” των γεγονότων του ’73, συνέχισαν να κυριαρχούν στην πολιτική (πλέον) ζωή τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Ποιος δεν τους ξέρει; “Ποιος δεν ξέρει την Γενιά του Πολυτεχνείου;”
Πάμε να δούμε όμως τη διαφορά…
Λιγότερο από ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, κάποιοι άλλοι Έλληνες στάθηκαν κι αυτοί μπροστά στα τανκς. Ήταν οι Ελδυκάριοι, οι Καταδρομείς και οι Εθνοφρουροί στη Κύπρο. Ιούλιος του ’74 ήταν, όταν ο Αττίλας εισέβαλλε στη Κύπρο. Στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ τον Άυγουστο κατά τη διάρκεια του δεύτερου γύρου της εισβολής, αναβίωσαν οι Θερμοπύλες και το Μανιάκι. Τους τιμάμε αυτούς;
Ονόματα όπως ο Σταυρουρόπουλος, ο Μπούτος, ο Καλμπουρτζής, ο Κουρούπης, ο Κατσάνης, ο Μπικάκης, ο Σερέτης, ο Καβακιώτης, ο Παπαμελετίου, ο Μανουράς και ο Αντωνίου μας λένε κάτι; Στοιχηματίζω πως αν πάμε τώρα έξω από ένα σχολείο και ρωτήσουμε 100 μαθητές, ΚΑΝΕΙΣ δεν τους ξέρει. Οι περισσότεροι θα υποθέσουν πως η παραπάνω “ενδεκάδα” είναι ποδοσφαιρική (εδώ κολλάει ο τίτλος του άρθρου), απλά της εποχής που δεν πρόλαβαν!
Θέλετε να βάλουμε πιο … δύσκολα; Αυξεντίου, Καραολής, Παλληκαρίδης, Δημητρίου κ.α… Έπεσαν με τη λέξη Ελλάδα και το όραμα της Ένωσις στα χείλη… Πόσοι στη Μητροπολιτική Ελλάδα τους τιμούν; Αντίθετα, όσοι … “έψαχναν” τις Μονάδες τους και όσοι δήλωσαν πως νοιώθουν περισσότερο … Σύριοι (!) παρά Έλληνες, έφτασαν μέχρι τα ύπατα αξιώματα…
Ας αφήσουμε τη Κύπρο, πάμε στα γεγονότα του 1940 – 1941. Πόσοι έχουν μάθει για τον Δαβάκη, τον Κασλά, τον Μητραλέξη, τον Μπαρδαβίλια, τον Βερσή, τον Βαλκανά, τον Κωστάκη, τον Καλλίνο, τον Τζουλάκη; Ποια σχολεία μιλούν για τους 7.000 άταφους νεκρούς Έλληνες στρατιώτες που παραμένουν στην Αλβανία; Ποιες ιδιαίτερες εκδηλώσεις γίνονται στη Κρήτη (για παράδειγμα) για να τιμηθεί η ομώνυμη Μάχη; Καλύτερα την γιορτάζουν οι Νεοζηλανδοί, οι Αυστραλοί και οι … Μαορί από εμάς που προσβάλουμε τα μνημεία και την ιστορία μας!
Τα παραδείγματα είναι πολλά… Η ιστορία μας, πλούσια και ένδοξη. Οι περιπτώσεις Ελλήνων που έπεσαν για την Πατρίδα αμέτρητες.
Αυτούς πότε θα τους τιμήσουμε όπως πρέπει; Σε ποια σχολειά θα ακουστούν τα ονόματά τους;
Σημείωση: Αν μπείτε στον κόπο να “κλικάρετε” τα ονόματα που αναγράφονται παραπάνω, θα δείτε χαρακτηριστικά ρεπορτάζ και αναφορές του defenceline.gr.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter
