Γράφει ο Σεραφείμ Χ. Μιχιώτης
Ο πόνος και η οδύνη περίσσεψαν την Κυριακή (17/03/25) στο Κοιμητήριο Παπάγου, στο ύστατο χαίρε γιά τον Αντιναύαρχο Ιωάννη Καλογερόπουλο ΠΝ, Κυβερνήτη και Διευθυντή του Πλωτού Ναυτικού Μουσείο Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ» και υπευθύνου του Πάρκου Ναυτικής Παράδοσης στο Παλαιό Φάληρο, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 61 ετών, νικημένος από τον καρκίνο.
Το σύμπαν ΠΝ έδωσε το «παρών» στην εξόδιο ακολουθία γιά τον Αντιναύαρχο Ι. Καλογερόπουλο. Τον Γιάννη που κέρδιζε τους πάντες με την ομορφιά του χαρακτήρα του, τη μοναδικό του προσωπικότητα και βεβαίως γιά τη αγάπη του γιά το ΠΝ που υπηρέτησε με πίστη και αφοσίωση, ως τις τελευταίες στιγμές του βίου του.
Και βεβαίως όλα έγιναν σύμφωνα με τους τύπους και τις παραδόσεις του ΠΝ, που επέχουν και θέση επιβεβλημένης ουσίας και οφειλόμενης τιμής, με τους τέσσερις Υποναυάρχους παραστάτες τιμής ένεκεν στο φέρετρο με τη σορό Του, τα τιμητικά αγήματα από μαθητές της ΣΝΔ, τη μπάντα του ΠΝ με τα πένθιμα εμβατήρια που επαιάνιζε και τους πυροβολισμούς τρις από άγημα του ΠΝ κατά τον ενταφιασμό Του.
Μιλούσα μαζύ Του, είχαμε μία καλή σχέση και μένω με την «ενοχή» εις εαυτόν ότι δεν Τον επισκέφθηκα τελικώς για να τα πούμε στο Θ/Κ «Γ. ΑΒΕΡΩΦ», την επομένη της τελευταίας μας επικοινωνίας, όπως Τού είχα υποσχεθεί. Όταν μού είχε εξηγήσει τότε, με περισσή έκφραση ικανοποίησης και ιδιαίτερη χαρά, τη διαδικασία μεταφοράς του παροπλισμένου Υ/Β «ΠΡΩΤΕΥΣ» του ΠΝ από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας στη νέα και μόνιμη θέση του, πίσω ακριβώς από το Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ», που είχε ολοπληρωθεί εκείνο το Σάββατο, με την επιτόπια παρουσία στην πολύωρη διαδικασία που είχε απαιτηθεί. Και το ήθελα τόσο…
Στη σύζυγό του Γιάννη, τη Χριστίνα Του που τόσο αγαπούσε, όπως και στη μητέρα Του, οι πάντες έσπευσαν να βρεθούν κοντά τους σε αυτήν την ύστατη ώρα της μεγάλης δοκιμασίας γιά το ύστατο χαίρε: Τα σύμπαντα μέλη του ΑΝΣ, αρχής γενομένης από τον Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Δημήτριο-Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, Επίτιμοι Αρχηγοί ΓΕΝ και Στόλου, πολλοί Αξιωματικοί του ΠΝ εν ενεργεία και εν αποστρατεία. Βεβαίως και ο Ναύαρχος Διονύσης Χατζηδάκης, Βουλευτής της ΝΔ και πρώην Δήμαρχος Φαλήρου επί σειρά ετών, γιά αρκετή ώρα, παρά την πρόσφατη περιπέτεια της υγείας του.
Στην τελετή τον επικήδειο εξεφώνησε ο συμμαθητής του Αντιναυάρχου Ιωάννη Καλογεροπούλου ΠΝ, επίτιμος Αρχηγός Στόλου Αντιναύαρχος Παν. Λυμπέρης ε.α. ΠΝ, σε ένα μεστό, όσο και τόσο συγκινητικό κείμενο αποχαιρετισμού, που αποτύπωνε την οδύνη των πάντων παραστάντων γιά τον κεκοιμημένο (ακολουθεί). Και στη συνέχεια η σύζυγός του, Χριστίνα, τον αποχαιρέτισε με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο τιμής, καταλήγοντας με ένα «θα συναντηθούμε πάλι».
Επειδή δε η ζωή είναι μικρή και δεν πρέπει και να ξεχνούμε την ιστορία, ανατρέχω – με την άδειά του ελπίζω – σε εκμυστήρευση του αγαπητού μου Επίτιμου Στόλαρχου, Αντιναυάρχου Γρηγόρη Δεμέστιχα ΠΝ, ο οποίος μού είχε εξηγήσει τη διόλου ανεμπόδιστη βαθμολογική εξέλιξη του εκλιπόντος, τον οποίο εστήριζε σε κάθε του βήμα, εκτιμώντας τα προσόντα του και τον οποίο η προηγούμενη κυβερνητική εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήθελε να αποστρατεύσει από Πλοίαρχο, ως μη ημέτερο. Μού είχε πει, σε ανύποπτο χρόνο, ότι είχε θέσει το θέμα εις τον τότε Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Ευάγ. Αποστολάκη ΠΝ «κι εκείνος εξηγήθηκε σπαθί».
Κι έτσι ο εκλιπών Αντιναύαρχος Ι. Καλογερόπουλος εξελίχθηκε μέχρι Υποναύαρχος, Διοικητής επί διετία της ΣΝΔ την οποία και εκόσμησε με τη θητεία του και εν συνεχεία Διευθυντής του Πλωτού Ναυτικού Μουσείου «Θ/Κ Γ. ΑΒΕΡΩΦ», με ευθύνη και γιά το περιβάλλον Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης.
Όπως μάλιστα μού έλεγε σήμερα στο κοιμητήριο Παπάγου ο καλός φίλος Διονύσης Χατζηδάκης: «Τού είχα πει όταν έφερε το Υ/Β “ΠΡΩΤΕΥΣ” στη νέα του θέση, να δει ολοκληρούμενο και το Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης, που ήταν και το όραμά του, διότι εγώ δεν θα ζω γιά να το δω, αλλά είναι εκείνος που φεύγει πρώτος και τόσο νωρίς, κρίμα».
Αντιναύαρχος ε.α. Παν. Λυμπέρης ΠΝ: Σήμερα αποχωριζόμαστε τον Γιάννη
Στην σεβαστή μητέρα του και στην σεμνή και αγαπημένη του σύζυγο του, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια, όλοι οι συμμαθητές του από την Σχολή Δοκίμων.
Δεν υπάρχουν ανθρώπινα λόγια να μαλακώσουν τον πόνο της απώλειας για εσάς. Χριστίνα, έχω την εικόνα σου έξω από το δωμάτιο του Γιάννη στο Ν ΝΑ πριν λίγες ημέρες με ελπίδα, ατέλειωτη αγάπη και φροντίδα για τον Γιάννη. Αυτά που έδωσες είναι αυτά που θα σε συντροφεύουν για πάντα. Στεκόμαστε ταπεινά εδώ σήμερα δίπλα σας και θα είμαστε δίπλα σας σαν αδέρφια του Γιάννη.
Στη σκέψη μας θα είναι ο συμμαθητής που μοιραστήκαμε όνειρα, αγωνίες, χαρές και λύπες. Είναι ο ευγενικός, αρχοντικός, λιγομίλητος και απρόβλεπτος τρελός μας, το “γκάζι” μας. Είναι ο άνθρωπος που ήξερε να διαβάζει ψυχές, τα ένοιωθε όλα και πάντα κρατούσε μόνο το καλύτερο να πει για τον καθένα μας. Όλοι μας αφιερώσαμε μεγάλο μέρος της ζωής μας στο ΠΝ, ο Γιάννης το έκανε για πάντα.
Η αγάπη του για το Ναυτικό που μπολιάστηκε από τον πατέρα του, η θέληση του να κάνει ότι χρειαστεί σε όποια θέση και αν προσέφερε και το ανήσυχο και ιδιαίτερο πνεύμα του έχουν αφήσει το στίγμα του. Τούτη την ώρα ταξιδεύουν στον νου μας στιγμές. Ας τις κρατήσουμε ο καθένας για τον δικό του Γιάννη. Τον Γιάννη της νιότης, τον Κυβερνήτη που ποτέ δεν ανεκρουσε πρύμνη, τον άνθρωπο που ήξερε να μοιράζεται τα καλά, τον περήφανο αγωνιστή απέναντι στην πρόκληση της υγείας του.
Λένε ότι η δική μας παράκληση και προσευχή ξεκουράζει τις ψυχές όσων φεύγουν. Ας παρακαλέσουμε και ας προσευχηθούμε λοιπόν ο Γιάννης που τόσο λεβέντικα αντιμετώπισε την ασθένεια του να αναπαυθεί εκεί πάνω παρέα με τον Τάκη, τον Γιάννη. Καλό ταξίδι συμμαθητή. Θα ξαναβρεθούμε όταν έρθει και εμάς η ώρα μας.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Αντιναυάρχου ΕΕ Καλογερόπουλου Ιωάννη ΠΝ
Γεννήθηκε στα Χανιά το 1964.
Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στις 12.09.1982, αποφοίτησε στις 04.06.1986 ως Σημαιοφόρος Μάχιμος. Ακολούθως προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 25.05.1989, σε Υποπλοίαρχο στις 26.05.1993, σε Πλωτάρχη στις 22.05.1998, σε Αντιπλοίαρχο στις 13.05.2003, σε Πλοίαρχο στις 07.04.2011 σε Αρχιπλοίαρχο στις 03.03.2017 σε Υποναύαρχο στις 09.03.2020 και σε Αντιναύαρχο στις 13.01.2024.
Φοίτησε στη Σχολή Πυροβολικού του Κέντρου Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ, τη Σχολή Επιτελών Αξιωματικών Ναυτικού, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, στη Διακλαδική Σχολή Επιτελών Άμυνας καθώς και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας ως ακολούθως:
Στο Αντιτορπιλικό ΤΟΜΠΑΖΗΣ, στο Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων Βλημάτων ΞΕΝΟΣ, καθώς και τη Φρεγάτα ΚΑΝΑΡΗΣ ως Κυβερνήτης. Παράλληλα υπηρέτησε σε επιτελικές και Διοικητικές θέσεις στη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου, στο Επιτελείο του Αρχηγείου Στόλου, στο επιτελείο του Αμερικανικού Στρατηγείου στη Φλώριδα των ΗΠΑ, στο επιτελείο της Ευρωπαϊκής Ναυτικής Δύναμης στη Ρώμη της Ιταλίας, Διοικητής Δεύτερης Μοίρας Πυραυλακάτων, στο Επιτελικό Γραφείο του Αρχηγού ΓΕΝ, Διοικητής ΣΜΥΝ, Διοικητής Ταχέων Σκαφών, στο Επιτελείο του Αρχηγείου Στόλου, στο Επιτελείο του ΓΕΝ, Διοικητής ΣΝΔ και Κυβερνήτης και Διευθυντής του Πλωτού Ναυτικού Μουσείου Θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ.
Είχε τιμηθεί με τα εξής Παράσημα – Μετάλλια:
Ανώτερο Ταξιάρχη Τάγματος του Φοίνικα
Ταξιάρχη Τάγματος της Τιμής
Χρυσό Σταυρό Τάγματος της Τιμής
Χρυσό Σταυρό Τάγματος του Φοίνικα
Ταξιάρχη Τάγματος Φοίνικα
Ευδόκιμου Διοικήσεως Γ’, Β’ ,Α’ Τάξης
Ηγεσίας Σχηματισμού Μεγάλης Μονάδας Γ’και Β’ Τάξης
Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Β και Α’ Τάξης
Στρατιωτικής Αξίας Γ’, Β’,Α’ Τάξης.
Μετάλλιο Ξένου Κράτους.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook – ακολουθείστε μας στο X στο linkedin και στο Youtube
