Γράφει ο Δρ Ευάγγελος Στεργιούλης*
Σε μερικές εβδομάδες συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, προκαλώντας τον μεγαλύτερο και καταστροφικότερο πόλεμο στη Γηραιά ήπειρο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Παρότι δεν υπάρχουν αξιόπιστες εκτιμήσεις, οι νεκροί και οι τραυματίες και από τις δύο πλευρές ξεπερνούν τα ένα εκατομμύριο, ενώ οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες, κυρίως για την Ουκρανία η οποία παρουσιάζει την εικόνα μιας κυριολεκτικά διαλυμένης χώρας που θα χρειαστεί δεκαετίες να ανακάμψει.
Η τελευταία αναλαμπή για το τέλος αυτού του αιματηρού πολέμου είναι το πρόσφατο σχέδιο 28 σημείων του αμερικανού προέδρου, το οποίο δεν φαίνεται να γίνεται εξ ολοκλήρου αποδεκτό από τις εμπόλεμες χώρες, γεγονός το οποίο κατέδειξαν και οι επιφυλάξεις που εκφράστηκαν ευθύς εξαρχής από Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία.
Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν με έναν πόλεμο που διαβρώνει την ευρωπαϊκή οικονομία, θέτει σε κίνδυνο τις αρχές και τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού και συγχρόνως υφέρπει ο κίνδυνος για την επέκταση του με την εμπλοκή και άλλων χωρών;
Το ερώτημα προβάλλει ακόμη περισσότερο ανησυχητικό ένεκα της διαφαινόμενης πρόθεσης των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν κάθε προσπάθεια διαμεσολάβησης για την παύση του πολέμου, κάτι το οποίο, αν τελικά συμβεί, θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων από ρωσικής πλευράς, προκειμένου να καταληφθούν πλήρως οι γεωγραφικές περιφέρειες των Ντόνετσκ, Λούχανσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια.
Το ίδιο όμως ανησυχητικό είναι και το γεγονός ότι στην Ευρώπη υπάρχουν οι χώρες των «προθύμων» για τη συνέχιση του πολέμου, ενθαρρύνοντας την Ουκρανία με την αποστολή πολεμικού υλικού, αλλά και μιας τεράστιας χρηματοδότησης από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση που μέχρι σήμερα ξεπέρασε τα 180 δις €.
Το επιχείρημα των «προθύμων» για τη συνέχιση του πολέμου εδράζεται στην εκτίμηση ότι η Ρωσία αποτελεί απειλή για την Ευρώπη, με τις πρώην ανατολικές χώρες, κυρίως τις βαλτικές δημοκρατίες, να εκφράζουν ανοικτά την πεποίθηση τους ότι απειλούνται με ρωσική εισβολή τα επόμενα χρόνια!
Κατά πόσο όμως ευσταθεί ένα τέτοιο επιχείρημα για την απειλή που εκφράζει η Ρωσία με έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Ευρώπης, όταν επί τέσσερα συνεχή χρόνια πολέμου δεν είναι σε θέση να καταλάβει μία πόλη όπως το Χάρκοβο ή το Κίεβο;
Ή μήπως η συνέχιση αυτού του πολέμου εξυπηρετεί πρωτίστως τις τεράστιες πολεμικές βιομηχανίες των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, κυρίως της Γερμανίας, της Βρετανίας και της Γαλλίας, οι οικονομίες των οποίων αντιμετωπίζουν την απειλή μια παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης λόγω των τεραστίων ελλειμμάτων;
Είναι πραγματικά απογοητευτικό ότι η ευρωπαϊκή ένωση, η οποία ιδρύθηκε για την εμπέδωση της ειρήνης των ευρωπαϊκών λαών, να έχει διακόψει παντελώς κάθε προσπάθεια επικοινωνίας και διαμεσολάβησης με τη ρωσική πλευρά και να επιδίδεται σε μια άνευ προηγουμένου πολεμική ρητορική και χρηματοδότηση της Ουκρανίας, υπέρ της συνέχισης του πολέμου.
Βεβαίως και δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και της ανεξαρτησίας μιας κυρίαρχης χώρας, ωστόσο, η συνέχιση ενός τόσο καταστροφικού πολέμου επί τέσσερα χρόνια, με τον κίνδυνο μιας έστω και περιορισμένης χρήσης πυρηνικών όπλων, προϊδεάζει αρνητικά για το μέλλον, την ειρήνη και την ευημερία της ευρωπαϊκής ηπείρου.
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας και απόφοιτος των Σχολών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας. https://m.facebook.com/evangelos.stergioulis
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook – ακολουθείστε μας στο X στο linkedin και στο Youtube
