Ξεχωριστός ο τίτλος για το ιστορικό βιβλίο του π. Ανδρέα Βορκά που είναι αφιερωμένο στην απαστράπτουσα προσφορά του 70 Τ.ΜΧ. που έγινε τα τελευταία 46 χρόνια. Όλα εκείνα τα οποία καταγράφονται στις σελίδες του, αποτελούν συνοπτική αναφορά στο τεράστιο έργο, που αυτό επιτέλεσε και επιτελεί στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς, αλλά είναι και παράλληλα μια ευλαβική ανάμνηση των κόπων και των θυσιών, που υπέστησαν οι ανδρείοι άνδρες του, για την προάσπιση της πατρίδας και της ελευθερίας.
Στην αρχή του βιβλίου προβάλλεται η ιστορία και το πολύπλευρο έργο του Μηχανικού, με μια μικρή αναφορά στη δράση της διμοιρίας Μηχανικού της ΕΛ.ΔΥ.Κ.
Στη συνέχεια ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες του η πιο λαμπρή περίοδος, που βίωσαν οι σκαπανείς του 1ου Λόχου την 5η και 6η Αυγούστου 1974 και πολέμησαν για την υπεράσπιση της Λαπήθου. Ακολουθούν οι περιγραφές και οι αφηγήσεις των διασωθέντων της πιο πάνω αποστολής που κατάφεραν με πλήρη υπερένταση να ξεφύγουν τις ενέδρες των Τούρκων.
Δύο κεφάλαια καταγράφουν τις μεγάλες μορφές των Ηρώων του Μηχανικού, που έχυσαν το αίμα τους στο βωμό της ελευθερίας.
Το ένα παρουσιάζει τους πέντε πεσόντες που υπηρέτησαν την πατρίδα με ένθερμο ζήλο και πολέμησαν με τόλμη τους Τούρκους και αποτελούν τα πρώτα ζωντανά παραδείγματα αυτοθυσίας. Το άλλο παραθέτει στη Λεωφόρο της μνήμης τους 32 αγνοούμενους, με όλα τα βιογραφικά τους στοιχεία, την ηρωική τους δράση, τη θαυμαστή τους αυτοκυριαρχία και τη βαθιά και πλούσια σε περιεχόμενο ψυχική τους δύναμη.
Καταγράφονται επίσης οι περιπέτειες και οι ταλαιπωρίες των αιχμαλώτων και των τραυματιών. Το κύριο μέρος του βιβλίου κλείνει με την προβολή των μεγάλων ηρωικών μορφών της Διμοιρίας Μηχανικού της ΕΛ.ΔΥ.Κ., που θυσίασαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της Λευκωσίας.
Η όλη αναδρομή των ιστορικών γεγονότων τελειώνει με την αναγνώριση των τιμίων λειψάνων τεσσάρων αγνοουμένων και τις τιμητικές διακρίσεις που έγιναν κατά καιρούς προς τους ήρωες του Μηχανικού.
Τον επίλογο ακολουθεί το πλούσιο ιστορικό φωτογραφικό και έγγραφο υλικό.
Το μεγαλείο της ψυχής τους και τον άφθαστο ηρωισμό τους οι σκαπανείς του Μηχανικού πρόβαλαν την πιο δύσκολη στιγμή του αγώνα, που όλα άρχισαν να καταρρέουν, να πέφτει το ηθικό και να επέρχεται η σύγχυση.
Στη Λάπηθο πολέμησαν με τη θέληση τους και αυτοπροαίρετα σε μια αποστολή που γνώριζαν ότι δεν είχε επιστροφή. Όταν όμως συμπλήρωσαν το έργο τους, έμειναν να πολεμήσουν με το πεζικό και να φυλάξουν Θερμοπύλες.
Οι ένδοξοι Μαχητές του Μηχανικού της ΕΛ.ΔΥ.Κ., στο Β΄ Αττίλα πολεμούσαν για 3 ημέρες τους πάνοπλους εισβολείς. Και όταν την τελευταία ώρα του πολέμου έμειναν από πυρομαχικά και χωρίς να έχουν τη βοήθεια που χρειάζονται, βγήκαν από τα χαρακώματα τους, πέταξαν τα κράνη τους στον αέρα, μπροστά από τις κάννες των Τουρκικών αρμάτων και φώναξαν: «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ».
Στο βιβλίο αυτό υπερέχει η τιμή και δόξα των ηρώων του 70 Τ.ΜΧ., που έδωσαν τα πάντα για την ελευθερία της Κύπρου. Στα δεκαεπτάχρονα εκείνα παλληκάρια, που έτρεχαν χωρίς φόβο στις δύσκολες αποστολές και πρόβαλλαν την αυτοθυσία και την αυταπάρνηση σε μέγιστο βαθμό. Στους έφεδρους, που άφησαν την οικογενειακή ζεστασιά, την προσωπική τους ασφάλεια και έδωσαν το «παρών» στο κάλεσμα της πατρίδας.
