Γράφει ο Δημήτρης Σταθόπουλος
Η Πολεμική Αεροπορία του Ιράν ήταν ο μεγαλύτερος ξένος χρήστης του F-4 Phantom πριν από την Ισλαμική Επανάσταση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης The Military Balance 2024 του IISS (International Institute for Strategic Studies/Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών), στις αρχές του 2024, το Ιράν διέθετε έως και 55 F-4 Phantom II, των δύο εκδόσεων D/E, σε υπηρεσία.
Το Phantom υπήρξε αναμφισβήτητα η ραχοκοκαλιά της IRIAF (Islamic Republic of Iran Air Force – Πολεμική Αεροπορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν) κατά τη διάρκεια του οκταετούς πολέμου με το Ιράκ, ρόλο που εξακολουθεί να διατηρεί ως σήμερα, στον βαθμό που το επιτρέπουν οι τεχνικές δυνατότητες των Ιρανών. Αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνεται, καθώς σε προπαγανδιστικά βίντεο της ιρανικής τηλεόρασης εμφανίζονται να προστατεύονται μόνο Phantom στα υπόγεια υπερ-καταφύγια βάθους 250 μέτρων – σύμφωνα με τις αναφορές – σε άγνωστες τοποθεσίες.
Πηγές αναφέρουν ότι τα ιρανικά F-4 Phantom έχουν υποστεί αναβαθμίσεις. Παρά τις κυρώσεις και την περιορισμένη πρόσβαση σε δυτικά εξαρτήματα, το Ιράν έχει αναπτύξει εγχώριο πρόγραμμα συντήρησης και αναβάθμισης, κυρίως με τη συνδρομή της Κίνας. Οι αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν βελτιώσεις στα ηλεκτρονικά πτήσης, νέο ραντάρ, νέο οπλισμό, αναβαθμισμένους κινητήρες, σκοπευτικά pods, πολυλειτουργικές οθόνες (MFDs) και διάφορα κατευθυνόμενα όπλα.
Το ραντάρ που χρησιμοποιείται πιθανώς είναι κινεζικό αντίγραφο του Leonardo Grifo, με τροποποιήσεις για καλύτερη συμβατότητα με κινεζικούς πυραύλους, σύμφωνα με ορισμένα διαδικτυακά φόρουμ.
Το Ιράν έχει προσθέσει εγχώριους δέκτες προειδοποίησης ραντάρ (RWR) και έχει ενσωματώσει ξένα όπλα όπως κινεζικούς και ρωσικούς πυραύλους στα Phantom ή αντίγραφα αυτών. Η IRIAF χρησιμοποιεί τα F-4 ως κύρια πλατφόρμα εκτόξευσης των πυραύλων Nasr και Qader, εκμεταλλευόμενη την ταχύτητα και το επιχειρησιακό τους ύψος. Οι Nasr (βασισμένοι στον κινεζικό C-704) και οι Qader (βασισμένοι στον C-802) είναι πύραυλοι cruise κατά πλοίων, προσαρμοσμένοι για ναυτική κρούση, και αποτελούν βασικό στοιχείο της στρατηγικής της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ο ιρανικός στόλος F-4, που περιλαμβάνει τις εκδόσεις D και E, έχει υποστεί τις παραπάνω αναβαθμίσεις ώστε να αυξηθεί η επιχειρησιακή του αξία, ιδίως για αποστολές ναυτικής κρούσης.
Επιπλέον, αναφέρεται πως τα F-4 φέρουν ρωσικούς πυραύλους αέρος-αέρος R-73 (AA-11 Archer), καθώς και κινεζικούς PL-7, αντίγραφα του γαλλικού R.550 Magic. Το Ιράν απέκτησε επίσης σημαντικό αριθμό PL-2 και PL-2A, οι οποίοι προσαρμόστηκαν για χρήση στα F-4.
Εικάζεται ότι κάποια F-4E έχουν εξοπλιστεί με νέους κινητήρες, πιθανόν εγχώριας παραγωγής αντιγραφές των General Electric J79. Οι αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν επίσης δομικές ενισχύσεις, νέα καλωδίωση και αποκατάσταση του οπλικού συστήματος.
Παρά την ικανότητα του Ιράν να καινοτομεί και να προσαρμόζεται, η «εξαφάνιση» των F-4 κατά τις επιθέσεις της Ισραηλινής Αεροπορίας εγείρει ερωτήματα για τις συνολικές τους δυνατότητες. Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα σύγχρονα ισραηλινά μαχητικά.
Η αγορά των Phantom
Η τότε IIAF (Imperial Iranian Air Force – Αυτοκρατορική Ιρανική Αεροπορία), παρήγγειλε 16 F-4D το 1967, ενώ μια δεύτερη παραγγελία για ακόμη 16 F-4D έγινε το 1968, με αποτέλεσμα να παραδοθούν συνολικά 32 αεροσκάφη της έκδοσης D. Η πρώτη παρτίδα των F-4D έφτασε στο Ιράν στις 8 Σεπτεμβρίου 1968.
Τα ιρανικά F-4D χρησιμοποιήθηκαν σε αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες αναχαίτισης σοβιετικών MiG-25 που κατασκόπευαν το Ιράν, ένα πρόβλημα που ήταν συνεχές. Η πρώτη εμπλοκή των F-4D σε μάχη σημειώθηκε το 1975, όταν το Ιράν παρείχε στρατιωτική βοήθεια στον Σουλτάνο του Ομάν κατά των ανταρτών. Ένα από αυτά τα αεροσκάφη χάθηκε από πυρά εδάφους.
Η ιρανική κυβέρνηση παρήγγειλε 208 F-4E και συνολικά 32 RF-4E από την εταιρεία McDonnell στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η προμήθειά τους έγινε σε διαδοχικές παραγγελίες, το 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 και 1978. Μάλιστα, το 1974, τα F-4E που παραδίδονταν στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ταξίδευαν πολλές φορές από κοινού μαζί με ιρανικά Phantom, με εναέριους ανεφοδιασμούς πάνω από τον Ατλαντικό, ως το Torrejón της Ισπανίας, έχοντας προορισμό παράδοσης την Τεχεράνη.
Η αγορά των αεροσκαφών πραγματοποιήθηκε μέσω δανείων στο πλαίσιο των προγραμμάτων FMS (Foreign Military Sales), γνωστών ως «Peace Roll». Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συμφωνίες έγιναν κατόπιν διμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν υπό τον Σάχη Ρεζά Παχλαβί, και περιλάμβαναν ανταλλάγματα που σχετίζονταν με την προμήθεια πετρελαίου.
Οι πρώτες παραδόσεις της έκδοσης Ε έγιναν τον Μάρτιο του 1971. Τα πρώτα αυτά 30 F-4E που παρέλαβε η IIAF ήταν χωρίς slats και με τον μακρύ κώνο πυροβόλου (block 46 και 47), γνωστά ως «Early» σήμερα. Αυτά τα αεροσκάφη εκσυγχρονίστηκαν με LES (Leading Edge Slats) και τον νέο κώνο πυροβόλου, λίγα μόλις χρόνια μετά την είσοδό τους σε υπηρεσία. Όλα τα μεταγενέστερα F-4E που παραδόθηκαν, γνωστά ως «Late» σήμερα, ήταν στάνταρ αεροσκάφη εξοπλισμένα με LES. Στην πραγματικότητα, ήταν από τα πιο σύγχρονα Phantom II που κατασκευάστηκαν, με τα περισσότερα να φέρουν, μεταξύ άλλων, το σύστημα στόχευσης AN/ASX-1 Target Identification Set Electro-Optical (TISEO) της Northrop στην αριστερή πτέρυγα.
Ένα σύνολο 177 F-4E (συν 8 δανεικά F-4E από τις ΗΠΑ που αργότερα επιστράφηκαν) και 16 RF-4E παραδόθηκαν στην Αυτοκρατορική Ιρανική Αεροπορία μεταξύ 1971 και 1979. Ωστόσο, η Ισλαμική Επανάσταση κατέλαβε την εξουσία το 1979 και τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέβαλε εμπάργκο σε περαιτέρω παραδόσεις όπλων προς το Ιράν. Έτσι τα υπόλοιπα 31 F-4E και 16 RF-4E της σύμβασης δεν παραδόθηκαν ποτέ.
Εκείνη την εποχή, η IRIAF (Islamic Republic of Iran Air Force πλέον η ιρανική αεροπορία), διέθετε σχεδόν 223 επιχειρησιακά Phantoms D και Ε. Αντίθετα με τα δυτικά δημοσιεύματα, οι μοίρες των F-4 κατάφεραν να διατηρήσουν την επιχειρησιακή τους ικανότητα, παρά τις πολιτικές αναταραχές και τις εκκαθαρίσεις προσωπικού. Τεχνικές δυσλειτουργίες που εμφανίζονταν κατά την προετοιμασία των πτήσεων περιόριζαν τα διαθέσιμα πακέτα αποστολών, αλλά οι αποστολές σπάνια ακυρώνονταν γι’ αυτόν τον λόγο.
Η δράση των Phantom στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ
Η έκρηξη του Πολέμου Ιράν-Ιράκ ξεκίνησε το μεσημέρι της 22ας Σεπτεμβρίου 1980 με ιρακινή αεροπορική επίθεση σε έξι ιρανικές αεροπορικές βάσεις και τέσσερα στρατόπεδα, ακολουθούμενη από χερσαία εισβολή σε τέσσερα σημεία κατά μήκος μετώπου 700 χιλιομέτρων.
Η νέα Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στις μοίρες F-4D/E Phantom II. Το θρυλικό μαχητικό-βομβαρδιστικό υπήρξε αναμφισβήτητα ο πρωταγωνιστής της Ιρανικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια του οκταετούς πολέμου, εκτελώντας κάθε ρόλο: Από μαχητικό αναχαίτισης μέχρι βομβαρδιστικό βαθιάς διείσδυσης. Τα Phantoms έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε πολλές αποστολές βαθιά μέσα στο έδαφος του Ιράκ, συχνά επιστρέφοντας με σοβαρές ζημιές από τη μάχη.
Η «βάπτιση του πυρός» για τα F-4 δόθηκε με την πρώτη ιρανική αεροπορική επίθεση στο Ιράκ, μόλις δύο ώρες μετά την επίθεση της Ιρακινής Αεροπορίας. Η απάντηση αυτή, γνωστή ως «Επιχείρηση Entegham», εκτελέστηκε από την IRIAF με οκτώ F‑4D Phantom II που απογειώθηκαν από τις βάσεις Bushehr και Hamedan. Η πρώτη τετράδα βομβάρδισε τη ναυτική βάση Al-Shoibiya, στις 16:30. Η δεύτερη τετράδα βομβάρδισε τη βάση Kut στη Maysan, στις 17:25.
Αυτή η επιχείρηση αποτελεί ουσιαστικά τη θεμελίωση της ιρανικής αεροπορικής αντίδρασης, αφού είχε δεχθεί συντονισμένη επίθεση από το Ιράκ λίγη ώρα νωρίτερα. Αποτέλεσμα ήταν ο επιτυχημένος βομβαρδισμός της ναυτικής βάσης Al-Shoibiya κοντά στο λιμάνι Um-Al Qassr από τα τέσσερα F-4D από την αεροπορική βάση του Bushehr, με βόμβες 1.000 λιβρών. Μεταξύ των στόχων ήταν και πυροβολαρχίες με αντιαεροπορικούς πυραύλους. Η ιρανική αντίδραση ήταν τόσο γρήγορη, που τα ιρακινά αντιαεροπορικά αιφνιδιάστηκαν πλήρως.
Την επόμενη μέρα, 23 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε μεγάλη αεροπορική επίθεση με 140 αεροσκάφη, η «Επιχείρηση Kaman 99», η οποία στόχευε βάσεις, διυλιστήρια και άλλους κρίσιμους στόχους στο Ιράκ. Στην επιχείρηση συμμετείχαν πολλά F-4D/E από τις βάσεις Bushehr, Mehrabad και Hamedan, χωρίς απώλειες.
Λίγες μέρες αργότερα, στις 30 Σεπτεμβρίου, το Ιράν πραγματοποίησε την «Επιχείρηση Scorch Sword», κατά της πυρηνικής εγκατάστασης Osirak κοντά στη Βαγδάτη, με αεροσκάφη Phantom.
Κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου πραγματοποιήθηκαν και άλλες αεροπορικές επιθέσεις σε στόχους όπως στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή Um-Al-Quasar. Σε μία αποστολή, σχηματισμός δύο F-4E, φορτωμένων με έξι βόμβες γενικής χρήσης των 750 λιβρών έκαστη, επιτέθηκαν σε ιρακινές λιμενικές εγκαταστάσεις και αγκυροβολημένες πυραυλακάτους. Περίπου 20 λεπτά αργότερα, ένα RF-4E πραγματοποίησε αναγνώριση, αποκαλύπτοντας εκτεταμένες ζημιές σε πλοία και εγκαταστάσεις.
Επίθεση στο Αεροδρόμιο Habbaniyeh
Ένα μήνα μετά την ιρακινή εισβολή, δύο F-4D Phantom επιτέθηκαν στη σημαντική αεροπορική βάση Habbaniyeh, 112 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης. Τα αεροσκάφη ήταν εξοπλισμένα με ατρακτίδια ECM (ηλεκτρονικού πολέμου) AN/ALQ-109 και υποστηριζόταν από F-14 Tomcat, ενώ ένα RF-4E ήταν σε ετοιμότητα. Ο εναέριος ανεφοδιασμός έγινε στα 13.000 πόδια (3.960 μέτρα) και τα Phantom διέσχισαν τα σύνορα προς τον στόχο τους. Το ένα F-4D καταρρίφθηκε από πύραυλο SAM πάνω από τη Βαγδάτη και το πλήρωμά του συνελήφθη αιχμάλωτο. Το δεύτερο Phantom απέφυγε έναν πύραυλο SA-6. Το πλήρωμα συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει την επίθεση και στράφηκε σε δευτερεύοντα προκαθορισμένο στόχο, το διυλιστήριο πετρελαίου Al-Bakr.
Κατά την επιστροφή του, δύο ιρακινά MiG-23 αναχαίτισαν το F-4D και εκτόξευσαν πυραύλους αέρος-αέρος. Το Phantom, πετώντας σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος, απέριψε τις εξωτερικές δεξαμενές καυσίμων και εκτέλεσε ελιγμούς αποφυγής. Τελικά, τα MiG εγκατέλειψαν την καταδίωξη. Το ιρανικό F-4D είχε απομείνει με πολύ λίγο καύσιμο και το πλήρωμα ήταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, έτοιμο για εγκατάλειψη. Μη έχοντας άλλη επιλογή, το αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού Boeing 707, που ήταν σε αναμονή, διέσχισε τα σύνορα με το Ιράκ για να ανεφοδιάσει με το απαραίτητο καύσιμο το F-4D, το οποίο είχε μείνει με μόλις 700 λίβρες καυσίμου.
Μία ακόμη σημαντική αποστολή προς το τέλος του πολέμου ήταν κατά την Επιχείρηση «Valfajr-10», όπου ιρανικά F-4 Phantom επιτέθηκαν και βομβάρδισαν για δεύτερη φορά τους πυρηνικούς αντιδραστήρες Tamuz της Βαγδάτης.
Οι Ιρανοί κατά τη διάρκεια του πολέμου υιοθέτησαν την τακτική ενέδρας κοντά στα ιρανικά σύνορα, προσελκύοντας τα ιρακινά αεροσκάφη εντός του ιρανικού εναέριου χώρου. F-4 και F-14A Tomcat χρησιμοποίησαν τακτικές συνεργασίας, με τα F-4 να παίζουν το ρόλο του «δολώματος» και τα F-14 τον ρόλο του «κυνηγού», εκμεταλλευόμενα την αξιοπιστία κυρίως των AIM-54A Phoenix των Tomcat. Άλλες φορές ο ρόλος ήταν αντίθετος για τα δύο αεροσκάφη της IRIAF, καθώς τα F-14 αποτελούσαν «τρόπαιο» για την Ιρακινή Αεροπορία.
Οπλισμός
Η Ιρανική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί ως σήμερα ποικιλία αμερικανικών όπλων σε αποστολές με F-4D/E Phantom, όπως: βόμβες γενικής χρήσης (GP), πύραυλοι αέρος-αέρος AIM-7E Sparrow και AIM-9P/J Sidewinder (για αποστολές αναχαίτισης και συνοδείας), πύραυλοι αέρος-εδάφους AGM-65A Maverick (με το ηλεκτρο-οπτικό σύστημα TISEO), BL 755 βομβίδια διασποράς για επιθέσεις χαμηλού ύψους, ναπάλμ, εκτοξευτές ρουκετών LAU-61, ατρακτίδια πυροβόλων SUU-23A M-61 Vulcan (στα F-4D), καθώς και κατευθυνόμενες βόμβες λέιζερ GBU-10 και GBU-12 Paveway I.
Οι κατευθυνόμενες GBU-10/12 Paveway I χρησιμοποιήθηκαν σε πλήθος αποστολών από τα ιρανικά Phantom II κατά τον οκταετή πόλεμο. Μια αξιοσημείωτη αποστολή είναι όταν δύο F-4D Phantom ανέλαβαν την καταστροφή μιας σημαντικής γέφυρας ανεφοδιασμού κοντά στη Βασόρα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1981, χρησιμοποιώντας κατευθυνόμενες βόμβες λέιζερ. Χρησιμοποίησαν την τακτική “buddy-lasing”, όπου το ένα αεροσκάφος λειτουργούσε ως δείκτης στόχου από ύψος 13.000 ποδιών, εξοπλισμένο με τον καταδείκτη στόχου AVQ-9 Pave Light laser designator. Ο στόχος επλήγη επιτυχώς, αλλά λίγο αργότερα πύραυλος SA-6 κατέρριψε το αεροσκάφος-δείκτη. Και τα δύο μέλη του πληρώματος εκτινάχθηκαν και σώθηκαν.
Να σημειωθεί πως, σύμφωνα με πηγές, η πρώτη επιχειρησιακή χρήση πυραύλου αέρος-εδάφους AGM-65A Maverick από την IRIAF καταγράφηκε ήδη από το 1976, όταν ιρανικά F-4E Phantom II κατέστρεψαν ιρακινή φάλαγγα αρμάτων μάχης σε συνοριακή σύγκρουση, εκτοξεύοντας 12 πυραύλους Maverick.
Τα Phantom της IRIAF είναι κυρίως εξοπλισμένα με τα ECM Pods AN/ALQ-87, AN/ALQ-101 και AN/ALQ-120, σύμφωνα με το περιοδικό The National Interest. Αν και το Ιράν έχει αναπτύξει δικές του στρατιωτικές δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων κάποιων συστημάτων ECM, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτά έχουν σχεδιαστεί ειδικά για το F-4 ή ότι έχουν ενσωματωθεί σε αυτά.
Τα F-4D/E Phantom αποτέλεσαν καθοριστικό όπλο στην αεροπορική δράση της Ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας κατά τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, συνδυάζοντας ισχύ πυρός, ευελιξία και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα. Μέσα από τολμηρές και συντονισμένες επιχειρήσεις, όπως η «Entegham» και η «Kaman 99», αλλά και με καινοτόμες τακτικές συνεργασίας με τα F-14 Tomcat, τα Phantom έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην αεροπορική υπεροχή και στην αποσταθεροποίηση των ιρακινών δυνάμεων. Παρά τις αυξανόμενες προκλήσεις από το εμπάργκο των Αμερικανών, η IRIAF κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο τον οπλισμό και τις δυνατότητες των F-4, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμα του στο πεδίο της μάχης.
Σήμερα, παρά την παλαιότητα των F-4 Phantom, το Ιράν συνεχίζει να διατηρεί και να εκσυγχρονίζει τον στόλο του, εκμεταλλευόμενο την ανθεκτικότητα και την ευελιξία του αεροσκάφους. Τα Phantom παραμένουν βασικός κορμός της ιρανικής αεροπορικής δύναμης, προσαρμοσμένα στις σύγχρονες απαιτήσεις και περιορισμούς. Με αυτό τον τρόπο, το F-4 συνεχίζει να συμβάλλει στην αεροπορική ισχύ του Ιράν, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει από την πρώτη του πτήση.
Κύριες Βάσεις Λειτουργίας των F-4 στον πόλεμο με το Ιράκ
*1st Tactical Air Base, Tehran (Mehrabad).
– Αποστολές αναχαίτισης και συνοδείας εντός συνόρων κατά μήκος των δυτικών και νοτιοδυτικών περιοχών του Ιράκ.
– Κύριο κέντρο επιχειρήσεων για ανεφοδιασμό και αεροφωτογραφική αναγνώριση πάνω από το Ιράκ και τα πεδία μαχών.
*3rd Tactical Air Base, Hamadan (Shahrokhi μετέπειτα Nojeh)
Έδρα των 31ης και 32ης Πτέρυγας Μάχης.
– Υπεύθυνη για την αεροπορική υποστήριξη του δυτικού μετώπου. Χρόνος πτήσης έως τη Βαγδάτη: 30 λεπτά.
*4th Tactical Air Base, Dezful (Vahdati)
Κυρίως για αεροσκάφη F-5. Κύριος ρόλος, αναχαίτιση.
*6th Tactical Air Base, Bushehr.
– Κυρίως υπεύθυνη για επιθέσεις κατά πλοίων στον βόρειο και κεντρικό Περσικό Κόλπο.
– Υποστήριξη ναυτικών επιχειρήσεων και επιθέσεις σε λιμάνια και πολεμικά πλοία του Ιράκ.
*9th Tactical Air Base, Bandar Abbas.
– Κύριες αποστολές κατά στόχων στη θάλασσα στον Περσικό Κόλπο.
– Παρακολούθηση στρατιωτικής δραστηριότητας ξένων δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ.
– Συνοδεία και υποστήριξη ιρανικών ναυτικών δυνάμεων.
*10th Tactical Air Base, Chabahar.
– Αρμόδια για την παρακολούθηση του θαλάσσιου χώρου του Ομάν και της Αραβικής Θάλασσας.
Bάσεις F-4 Phantom της ΙΙΑF (Αυτοκρατορική Ιρανική Αεροπορία) στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
*1st Tactical Air Base, Tehran (Mehrabad). Δύο Μοίρες F- 4E, μία Μοίρα RF- 4E Recon.
*2nd Tactical Air Base, Tabriz. Τρεις Μοίρες F- 4E.
*3rd Tactical Air Base, Hamadan (Shahrokhi). Τρεις Μοίρες F- 4E.
*6th Tactical Air Base, Bushehr. Μία Μοίρα F- 4E, Δύο Μοίρες F- 4D.
*7th Tactical Air Base, Shiraz. Μία Μοίρα F- 4E.
*9th Tactical Air Base, Bandar Abbas. Μία Μοίρα F- 4E.
*10th Tactical Air Base, Chabahar. Μία Μοίρα F- 4E.
IIAF F-4 Phantom serial Numbers:
McDonnell F- 4D (Βlock 35-38)
67-14869 έως 14876, 67-14877 έως 14884, 68-6904 έως 6911, 68-6912 έως 6919.
McDonnell F- 4Ε (Βlock 46-59), McDonnell RF- 4Ε (Βlock 48, 61, 62)
69-7711 έως 7726, 69-7727 έως 7742, 71-1094 έως 1101, 71-1102 έως 1115, 71-1116 έως 1129, 71-1130 έως 1142, 71-1143 έως 1152, 71-1153 έως 1166, 72-0266 έως 0269 (RF- 4E), 73-1519 έως 1534, 73-1535 έως 1549, 73-1550 έως 1554, 74-1725 έως 1728 (RF- 4E), 74-1729 έως 1736 McDonnell (RF- 4E).
Ακυρωθείσες Παραγγελίες
McDonnell F-4E Phantom:
75-0222 έως 75-0257. Η παραγγελία ακυρώθηκε το 1979.
McDonnell RF-4E Phantom:
78-0751 έως 78-0754, 78-0788, η παραγγελία τους ακυρώθηκε το 1979 και τα αεροσκάφη διαλύθηκαν σε εξαρτήματα. 78-0854 έως 78-0864, η παραγγελία τους ακυρώθηκε το 1979.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook – ακολουθείστε μας στο X στο linkedin και στο Youtube
