Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης
Η απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας (της κυβέρνησης Αναστασιάδη) που αφαιρεί (ουσιαστικά γι’ αυτό πρόκειται) τον οπλισμό από τους Εφέδρους του νησιού, γεννά αναμφίβολα πολλά ερωτηματικά. Όχι τόσο για τις δικαιολογίες που προβάλλονται από το υπουργείο Άμυνας που – έτσι κι αλλιώς – δεν πείθουν ούτε ένα μικρό παιδί, αλλά για τις σκοπιμότητες αλλά και τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από αυτή την υπόθεση…
Στο άκουσμα της είδησης (Δείτε ΕΔΩ), το αρχικό σοκ το διαδέχεται ο προβληματισμός. Είναι δυνατόν, στη Κύπρο να λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις; Είναι δυνατόν το υπουργείο Άμυνας μιας χώρας που το 38% των εδαφών της βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή να αποφασίζει να αφαιρέσει τον οπλισμό από την Εφεδρεία; Να αφαιρέσει τη δυνατότητα από τους Κυπρίους Εφέδρους να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε απειλή γίνει πράξη από μια χώρα που έχει αποδείξει πολλές στο μακρινό και κοντινό παρελθόν πως η μπαμπεσιά είναι τέχνη;
Την ώρα που η Τουρκία δεν χάνει ευκαιρία να εκτοξεύει απειλές ενάντια στην Κύπρο (δηλαδή ενάντια στον Ελληνισμό), την ώρα που η Λευκωσία καλείται να ανταπεξέλθει γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά στις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή με φόντο το ενεργειακό, η απόφαση για … αφαίρεση των επικρουστήρων (!) από τα G3 των Εφέδρων ΜΟΝΟ αρνητικές σκέψεις μπορεί να προκαλέσει για τις προθέσεις, τη βούληση και την αποφασιστικότητα των κυβερνώντων.
Πέρα όμως από τους πολιτικούς, υπάρχουν και οι στρατιωτικοί… Αλήθεια, τι απάντησαν όταν ρωτήθηκαν από την κυβέρνηση για τα μέτρα αυτά; Δέχεται για παράδειγμα ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς να μην έχει όπλα η Εφεδρεία; Δέχεται η στρατιωτική ηγεσία της Κύπρου να έχει άοπλους Εφέδρους; Και αν δεν είχαν δυνατότητα να αλλάξουν τα σχέδια των πολιτικών, γιατί παραμένουν στις θέσεις τους και δεν παραιτούνται; Ναι, παραίτηση! Για να μην μπουν μετά από χρόνια στον κατάλογο των στρατιωτικών που ενώ βλέπουν δεν μιλούν, αλλά περιμένουν να “αποκαλύψουν” και να “ξεσπαθώσουν” μετά την αποστρατεία τους…
Η διάλυση της Εφεδρείας στην Ελλάδα είναι το αποτέλεσμα ενός μακροχρόνιου σχεδίου αποχαύνωσης της κοινωνίας, αφαίρεσης της εθνικής συνείδησης και ενοχοποίησης του Πατριωτισμού. Η ιδιωτική πρωτοβουλία – όση θέληση και αν έχει – δεν μπορεί να υποκαταστήσει τους αρμόδιους φορείς (υπ. Εθνικής Άμυνας, Επιτελεία κλπ) στην σωστή οργάνωση, εκπαίδευση και συντήρηση της Εφεδρείας, αλλά -το κυριότερο – στην καλλιέργεια της ίδιας της ιδέας στους πολίτες.
Η διάλυση της Εφεδρείας στη Κύπρο είναι ένα ΕΓΚΛΗΜΑ! Μια κίνηση έξω από κάθε λογική που μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά και να οδηγήσει σε μεγάλες περιπέτειες. Γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλα, δεν θα μείνουν τα “μέτρα” μόνο στους … επικρουστήρες. Αλήθεια, πόσους Αττίλες θέλετε για να βάλετε μυαλό;
