Γράφει ο Στράτος Σαραντόπουλος, Έφεδρος Καταδρομέας – Ο.Υ.Κ
Τι είναι, άραγε, η μονάδα μας; Στα γερμανικά η λέξη «μονάδα» στην στρατιωτική ορολογία ονομάζεται Einheit, που σημαίνει ενότητα. Και στα ελληνικά η λέξη υποδηλώνει την ύπαρξη μίας ενότητας. Άραγε έχουμε την ενότητα ως μονάδα, είτε υπαρκτή όταν υπαγόμαστε σε αυτήν μέσα στην θητεία μας είτε στην συνέχεια της ζωής μας; Ή η Μονάδα που υπηρετήσαμε είναι απλά ένα μεταβατικό στάδιο στην ζωή μας, κάτι που ήρθε και έφυγε;
Για τους περισσοτέρους από εμάς η Μονάδα μας είναι ένα κομμάτι της καρδιάς μας. Και με την καρδιά μας δεν μπορούμε να χωριστούμε, ούτε χάνουμε την επαφή μας με αυτή. Έτσι, διαμορφώνεται η άρρηκτη σχέση μεταξύ ατόμου και συνόλου, έτσι χαλκουργείται η σύνδεση που καταφέρνει να προσπερνά χρόνια, σειρές και κάθε τι που μπορεί να μάς διαχωρίσει από την καρδιά μας.
Για αυτόν τον λόγο ένιωσα την ανάγκη να εργαστώ για την επανένωση των ανδρών που υπηρέτησαν στη Μονάδα του 5ου ΕΤΕΘ στην Κω. Χωρίς κανέναν φραγμό σε χρονολογία, σειρά, ειδικότητα, ηλικία. Διότι όλοι είμαστε ένα, με συνδετικό κρίκο την Μονάδα του σήμερα. Πράγμα που οφείλω να το αναφέρω, αλλά τίποτα από αυτά δεν θα ήταν δυνατό να υλοποιηθεί και να σχεδιαστεί χωρίς την σύμφωνη γνώμη όλων των στελεχών της Μονάδας του 5ου ΕΤΕΘ, και, φυσικά, του Διοικητή της Ανχη Ν.Θ.
Όταν επισκεφτήκαμε τη Μονάδα χωρίς την αγκαλιά εκείνων των ανδρών και γυναικών, την σύμπραξη στελεχών και κληρωτών οπλιτών, δεν θα μπορούσαμε να νιώσουμε αυτήν την αγκαλιά, αυτήν την σύνδεση, αυτό το κάτι που μάς κάνει να διαφέρουμε από τους υπολοίπους, αυτό που μάς ενώνει. Και τούς ευχαριστώ, όλους, ιδιαιτέρως για αυτό.
Ποιο, όμως, είναι το νόημα της Επανένωσης; Τι σημαίνει Επανένωση; Απλές επισκέψεις, εθιμοτυπικού χαρακτήρα, φωτογραφίες, πλακέτες και γλέντι; Ή, μήπως, πρέπει, στην οποιαδήποτε ηλικία να αποδεικνύουμε την σωματική μας ικανότητα; Ως έφεδροι Καταδρομείς, Αλεξιπτωτιστές και Βατραχάνθρωποι, ξέρουμε πως οι υπάρχουσες μονάδες, οι μονάδες του σήμερα θα είναι εκείνες που όταν χρειαστεί (γιατί θα χρειαστεί) θα σηκώσουν το βάρος των επιχειρήσεων· και των απωλειών. Τον φόρο του αίματος. Εμείς αγαπάμε τις μονάδες μας και οφείλουμε να τις στηρίζουμε και να τις στηρίξουμε έμπρακτα! Να σηκώσουμε το βάρος τους, όσο μπορεί ο καθένας, υλικά και ψυχικά.
Καλώ όλους τους εφέδρους της Μονάδας μας του 5ου ΕΤΕΘ (Ι’ ΜΑΚ), και άλλων Μονάδων Καταδρομών, να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό. Να μην κολλάμε στο ηρωικά πλασμένο χθες μας, στο παρελθόν και στην προσωπική μας θητεία, και να στεκόμαστε στρατιώτες χωρίς στολή, πιστοί στις Μονάδες μας και στις Ειδικές Δυνάμεις μας, πιστοί στο σήμερα και χρήσιμοι στους άνδρες και τις γυναίκες, τα στελέχη και τους στρατευσίμους του σήμερα, που καλούνται να εκπληρώσουν, πολλές φορές, δύσκολες αποστολές, με μόνο πυρομαχικό και καύσιμο την ψυχή τους.
Σάς καλώ να βρίσκεστε στο σήμερα. Σάς καλώ, ξανά, να είσαστε το ίδιο γενναίοι όπως ήσασταν όταν δηλώνατε εθελοντές για τις Ειδικές Δυνάμεις.
Διότι μπορεί ο μπερές και η στολή να μην βρίσκονται καθημερινά φορεμένα πάνω μας, αλλά βρίσκονται καθημερινά φορεμένα στις καρδιές μας. Και οφείλουμε, εφόσον θεωρούμε τους εαυτούς μας ενωμένους με τη Μονάδα μας, να συντρέχουμε και να βοηθούμε τους εν ενεργεία συναδέλφους μας.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook – ακολουθείστε μας στο X στο linkedin και στο Youtube
