Γράφει ο Υποναύαρχος ε.α. Κ. Βουλγαράκης ΠΝ
Κύριε Υπουργέ,
Εμείς οι στρατιωτικοί, έχουμε αποδεχτεί το θάνατο! Αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά, από τα πρώτα μας βήματα, ότι το «λειτούργημα» μας (και όχι δουλειά ή εργασία), είναι συνυφασμένο με τη θυσία, για την Πατρίδα, την Πίστη και τα Ιδανικά του Έθνους, των Ελλήνων!
Κατά συνέπεια, ο θάνατος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, των τριών (3) νεαρών μελών της Οικογένειας μας, των πιλότων του μοιραίου Ε/Π ΑΒ212 του Πολεμικού Ναυτικού, μας γεμίζει θλίψη, πολύ μεγάλη θλίψη για την απώλεια τους, αλλά παράλληλα … και μας πεισμώνει και μας κάνει υπερήφανους!
Μας πεισμώνει, να αποδείξουμε ξανά, ότι παρά τον πόνο και τα χτυπήματα που δεχόμαστε, συνεχίζουμε να αντέχουμε στη φουρτούνα, συνεχίζουμε να πολεμάμε καθημερινά μόνοι μας, … έστω όλο και πιο λίγοι, αλλά όλο και καλύτεροι!
Μας κάνει υπερήφανους, διότι μάθαμε να πονάμε … χωρίς να μεμψιμοιρούμε για τη θυσία μας. Μας κάνει να δοκιμάζουμε και συνεχώς να επιβεβαιώνουμε, την πίστη μας σε αρχές, την αγωγή και την τιμή μας στην παράδοση και στην Ιστορία μας, την αταλάντευτη προσήλωση μας, στο Καθήκον μας και στην Αποστολή μας, την πίστη μας στον Όρκο, που δώσαμε ως 20χρονα παιδιά, μπροστά στο Ευαγγέλιο και στη Σημαία μας!
Όμως πιο πολύ απ’ όλα, η θυσία αυτή μας κάνει υπερήφανους, γιατί με το αίμα μας, συνεχίζουμε να χαράζουμε και να φωτίζουμε τα σύνορα μας, τα οποία προασπίζουμε καθημερινά, για μην επιτρέψουμε σε ΚΑΝΕΝΑΝ να τα αμφισβητήσει!
Αυτά όμως, τα αντιφατικά για τους πολλούς, συναισθήματα «πόνου, πείσματος και περηφάνειας», για τη θυσία των συναδέλφων μας, όπως και για τον ιδιαίτερο «Ρόλο» του Στρατιωτικού και του «Λειτουργήματος» του, κατανοώ το να μη τα αντιλαμβάνονται οι απλοί συμπολίτες μας!
Αυτό όμως που ΑΠΑΙΤΩ, είναι να τα αντιλαμβάνεται πλήρως και σαφώς, η Πολιτική Ηγεσία της Χώρας μου και ειδικά ο αρμόδιος Υπουργός Άμυνας, για να μπορεί έτσι, να υπάρχει αρμονική συνεργασία, ομοψυχία, αλληλοσεβασμός και αμοιβαία εμπιστοσύνη, για το καλό της Πατρίδας μας!!
ΕΣΕΙΣ όμως κύριε Υπουργέ, με τη δήλωση σας, ότι «αφιερώνετε στους τρεις πεσόντες συναδέλφους μας, τη Συμφωνία σας, με την οποία αναθέτετε, τη φύλαξη των συνόρων μας στο Αιγαίο, στο ΝΑΤΟ», δείχνετε ότι δεν έχετε αντιληφθεί τίποτα, ούτε κατ’ ελάχιστο, απ’ την Αποστολή μας, απ’ την ψυχή μας και απ’ την προσφορά μας!
Δεν κρίνω την «Πολιτική» αυτή Απόφαση σας, ούτε και τη σκοπιμότητα που (καλώς ή κακώς) την επέβαλλαν! Όμως, μ’ αυτή τη δήλωση-αφιέρωση σας, αντί να τιμήσετε και να σεβαστείτε τους νεκρούς μας, εσείς ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΕ τη μνήμη τους και απαξιώνετε τη θυσία τους! Την ίδια ώρα δηλαδή, που ΑΥΤΟΙ έπεσαν προασπιζόμενοι την ακεραιότητα της Πατρίδας μας και τη φύλαξη, την ασφάλεια των συνόρων μας, ΕΣΕΙΣ, όλα αυτά τα εκχωρούσατε στο ΝΑΤΟ και μάλιστα, τους «αφιερώνατε» αυτή σας την πράξη! Με τον τρόπο σας αυτό, είναι σαν να τους ασκείτε μομφή, για την ικανότητα και την αποφασιστικότητα τους, να επιτελέσουν την Αποστολή τους, είναι σαν να τους λέτε ότι … «άσκοπα έπεσαν», σ’ ένα καθήκον, που εσείς ήδη, το έχετε ΑΝΑΘΕΣΕΙ σε ξένους!
Για οποιονδήποτε άλλον, μια τέτοια ατυχή δήλωση, θα τη θεωρούσα … ως αφέλεια ή και ως απρέπεια! Όμως για τον Υπουργού Άμυνας, μια τέτοια δήλωση, είναι βαριά προσβολή της μνήμης και απαξίωση της θυσίας τους! Είναι δηλαδή βεβήλωση, στα άταφα ακόμη πτώματα των πεσόντων συναδέλφων μας και ακόμα ένα ισχυρό πλήγμα, στα όνειρα και στο ηθικό των στρατιωτικών γενικότερα!
Μ’ αυτή την άστοχη συμπεριφορά σας, θεωρώ ότι πλέον χάσατε κάθε ψυχική επαφή, με την Οικογένεια Στρατιωτικών, το έργο και τη θυσία των οποίων, δείχνετε να μην αντιλαμβάνεστε, ως άλλος ένας … κοινός πολίτης!
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter
