Γράφει ο Γιάννης Νικήτας – defencereview.gr
Με αφορμή τα αίσχη στα Εξάρχεια το βράδυ της περασμένης Πέμπτης προχωρούμε σε ένα σύντομο σχολιασμό. Έχουμε και λέμε.
Το επιχειρησιακό φιάσκο των ανδρών της Περιφερειακής Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά ήταν το κερασάκι στη τούρτα. Όχι μόνον γιατί επιδείχθηκε επιχειρησιακή αδυναμία και ανεπάρκεια αλλά κυρίως γιατί αναδείχθηκαν για χιλιοστή φορά η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή του νόμου στην ευρύτερη περιοχή του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Είναι μόνον τα Εξάρχεια; Προφανώς και όχι. Είναι τα γκέτο των Ρομά στη Δυτική Αττική τα οποία τα έχουμε καταγράψει μέσα από εκτενή ρεπορτάζ με τις ΟΠΚΕ, είναι τα άβατο των λαθρομεταναστών, είναι οι αντιεξουσιαστές, είναι το σκληρό έγκλημα που καλπάζει.
Προφανώς και όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης και πυγμής. Έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που καλύπτει τρομοκράτες όπως άλλωστε είχε παραδεχθεί και ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Πανούσης όταν αποκάλυψε πως η κυβέρνηση συνομιλεί με άτομα που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις. Έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που μειώνει τις ποινές στη κατοχή εκρηκτικών υλών, που αποφυλακίζει σκληρούς ποινικούς με τον νόμο Παρασκευόπουλου, που ανοίγει τα σύνορα εφαρμόζοντας πολιτική ασυδοσίας. Φυσικά όχι τυχαία. Πρόκειται για πολιτικούς με συμπλέγματα για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Η ΕΛ.ΑΣ βιώνει τη καθημερινή παρακμή και ένα αδυσώπητο βιασμό από την πολιτική ηγεσία με αξιωματικούς μαριονέτες.
Ασφαλώς και στην επιχείρηση των ανδρών της Περιφερειακής Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά αποδείχθηκε πως εκτός από τραγική ανεπάρκεια εφαρμογής του νόμου στη περιοχή των Εξαρχείων υπάρχει και ελλιπής επιχειρησιακή σχεδίαση.
Γιατί λοιπόν ενώ γνώριζαν πως τα Εξάρχεια αποτελούν ορμητήριο επικίνδυνων κακοποιών δεν χρησιμοποιήθηκε το Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών Πειραιά ή η εάν απαιτούνταν οι άνδρες της πλέον ικανής ελληνικής αντιτρομοκρατικής μονάδας; Αναφερόμαστε στη ΜΥΑ του Λ.Σ μονάδα κόσμημα για τη χώρα μας. Επειδή οφείλουμε να είμαστε πάντα αντικειμενικοί και δίκαιοι. Κι αυτό γιατί η ΜΥΑ έχει πετύχει επιτυχίες παγκόσμιου επιπέδου.
Και κάτι επιπλέον: είναι πάγια τακτική των υπηρεσιών ασφαλείας όταν εφορμούν σε σημεία υψηλού ρίσκου για τη σύλληψη επικίνδυνων κακοποιών να καλούν τακτικές μονάδες ώστε να κάνουν την έφοδο. Στην Ελλάδα η κάθε ομάδα της Ασφάλειας είτε του Λ.Σ είτε της ΕΛ.ΑΣ για να πάρει τα εύσημα κάνει μόνη της το παιχνίδι.
Δεύτερον, πως είναι δυνατόν το Αρχηγείου του Λ.Σ να συγχαίρει τους άνδρες του Λιμεναρχείου Πειραιά για το πρωτοφανές φιάσκο; Είμαστε με τα καλά μας; Είστε σοβαροί κύριοι του Αρχηγείου του Λ.Σ; Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ από τη στιγμή που οι κακοποιοί είχαν βαρύ οπλισμό με ΑΚ-47 έπρεπε οι λιμενικοί να σταθούν αμέριμνοι. Σε οποιαδήποτε άλλο σοβαρό κράτος οι λιμενικοί μετά το φιάσκο θα ήταν αντιμέτωποι με συνέπειες. Στην Ελλάδα δέχονται συγχαρητήρια για τη ψύχραιμη στάση τους.
Σε ποια χώρα του Δυτικού κόσμου λιμενικοί ή αστυνομικοί θα είχαν έρθει αντιμέτωποι με εγκληματίες που φέρουν πολεμικά τυφέκια όπως τα ΑΚ-47 και την επόμενη ώρα δεν θα είχε γίνει επιχείρηση για τη σύλληψη τους;
Σε ποια χώρα του Δυτικού κόσμου λιμενικοί ή αστυνομικοί θα είχαν δεχθεί επιθέσεις με μαχαίρια και δεν θα είχαν ανταποδώσει;
Σε ποια χώρα του Δυτικού κόσμου λιμενικοί ή αστυνομικοί θα είχαν απολέσει τον οπλισμό τους από κακοποιούς και δεν θα ήταν υπόλογοι αλλά θα δέχονταν συγχαρητήρια;
Πάμε παρακάτω. Εδώ και τέσσερα χρόνια οι άνδρες των διμοιριών της ΥΑΤ/ ΥΜΕΤ δέχονται φονικές επιθέσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση. Από τύχη δεν έχουμε νεκρό αστυνομικό. Δεν θα σχολιάσουμε το επίπεδο συνεργασίας των υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ με του Λ.Σ διότι εδώ δεν έχουμε λύσει ακόμα τα προβλήματα μεταξύ των υπηρεσιών εντός του ίδιου σώματος πόσο μάλλον μεταξύ του Λ.Σ και της ΕΛ.ΑΣ. Ούτε θα αναλωθούμε στο κομμάτι συλλογής πληροφοριών για θέματα κρατικής ασφάλειας που βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.
Ή να σχολιάσουμε τη δήθεν ελληνική τρομοκρατία; Τόσα χρόνια η Αντιτρομοκρατική (ΔΑΕΕΒ) και η Κρατική Ασφάλεια κυνηγούν την Αλ Κάιντα; Δεν μπορούμε ή μήπως δεν θέλουμε να πατάξουμε την ελληνική νέο-τρομοκρατία της άκρας αριστεράς; Όταν σοβαρές χώρες αντιμετωπίζουν άρωμα Ισλαμικής τρομοκρατίας εμείς ασχολούμαστε με κάτι τύπους των Εξαρχείων που βάζουν γκαζάκια…
Και για να έρθουμε στην ουσία: στα Εξάρχεια υπήρχε η ΔΕΛΤΑ. Μια από τις πλέον μάχιμες μονάδες στην ΕΛ.ΑΣ. Μονάδα με στρατιωτική δομή, εκπαίδευση, υποδομή και κυρίως πειθαρχία. Ο λόγος για τον οποίο τη διέλυσαν προφανής: για να μπορούν οι κάθε λογής αναρχικοί να δρουν ανενόχλητοι. Αντί για ΔΕΛΤΑ έχουμε πλέον τον Ρουβίκωνα να αλωνίζει με πολιτική κάλυψη και επιχειρησιακή αδυναμία. Όπως αντίστοιχα και όλες οι σημαντικές υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ έχουν σχεδόν διαλυθεί: ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, Ζ, Άμεση Δράση, ΕΚΑΜ, Εναέρια Μέσα…
Στην Ελλάδα το κράτος δεν μπορεί ή δεν θέλει να επιβληθεί σε μερικές εκατοντάδες αναρχικούς. Όπως εδώ και σαράντα χρόνια δεν μπορεί ή δεν θέλει να εφαρμόσει τον νόμο στους καταυλισμούς ρομά. Απαιτείται πολιτική θέληση και αποφασιστικότητα και κυρίως εκτός από επιχειρησιακή ανασυγκρότηση, βαριές ποινές και μάλιστα χωρίς αναστολές με παράλληλη αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων για πράξεις που στρέφονται κατά της πολιτείας και των οργάνων της. Λύσεις υπάρχουν, πολιτικοί για να τις εφαρμόσουν δεν ξέρουμε εάν υπάρχουν.
Προφανώς όμως η αδυναμία μας ως κράτος αναδεικνύεται σε κάθε μείζον συμβάν πολιτικής προστασίας: όπως έγινε στο Μάτι με 100 νεκρούς. Και με 100 νεκρούς δεν βρέθηκε ούτε ένας υπεύθυνος. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
