Της Κατερίνας Μηναδάκη
Βρε, βρε τι γίνεται στο μικρόκοσμο μας … Μία εταιρεία … απατεώνων – κατά την ΕΛΑΣ – έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στους νομικούς κύκλους αλλά φαίνεται ότι έχει κάνει άνω – κάτω και την τοπική κοινωνία. Βλέπετε, αν τη δεκαετία του 1990 μεσουρανούσαν οι υποθέσεις τοκογλυφίας στις δικαστικές αίθουσες και τα ακροατήρια γέμιζαν κόσμο, τώρα αυτές (οι υποθέσεις) έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο. Μπίζνα τρελή. Έχουν μετεξελιχθεί σε οργανώσεις με μέλη τους εξαιρετικά μυαλά, ανθρώπους που ξέρουν σαν την παλάμη τους την αφρόκρεμα της πόλης, που συχνάζουν στα καλύτερα στέκια που έχουν καλημέρες και καλησπέρες με όλο τον καλό κόσμο, διαθέτουν ακίνητα σε κεντρικούς δρόμους, είναι σκαφάτοι, πάνε διακοπές τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το Καλοκαίρι, κυκλοφορούν με τα ακριβότερα και η χαιρετούρα τους κοστίζει ακριβά… Διαθέτουν ύφος και ιδέα, από κουλτούρα όχι και πολλά αλλά με μαγκιά να περισσεύει, διαμορφώνουν την κοινωνική ζωή της πόλης αλλά και την οικονομική …
Άνθρωποι υπεράνω υποψίας, με πόστα και θέσεις σημαντικές, άνθρωποι που ασκούν εξουσία … (Είδατε; Με όλα τα παραπάνω ξεχάσατε ότι σας γράφω για μία εταιρεία απατεώνων που απασχολεί τις διωκτικές αρχές και απλά θεωρήσατε ότι διαβάζατε για την καλή κοινωνία της πόλης, έτσι;) Μια κοινωνία που τα τελευταία χρόνια άρχισε να μετρά αυτοκτονίες, άρχισε να βυθίζεται στο πένθος και την παράνοια και να επιβιώνουν οι λίγοι. Σιωπηλά αλλά όχι χωρίς πάντα κάποιος να τους παρατηρεί.
Νομίζετε ότι όλα τούτα είναι άσχετα μεταξύ τους; Πιστεύετε ότι απλά είναι τυχαία γεγονότα; Μα, δεν υπάρχει τυχαίο!
Οι … παρενέργειες της εταιρείας των απατεώνων, που μάλλον δεν είναι η μοναδική, έχουν ήδη αρχίσει να καταγράφονται πέρα και άσχετα από την όποια δικαστική απόφαση. Οι μικρότερες κοινωνίες βοούν και η εμπλοκή ατόμων δεν αποκλείεται να επηρεάσει ακόμα – ακόμα και τη συγκρότηση ψηφοδελτίων ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών.
Στις μεγαλύτερες κοινωνίες τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι συζητήσεις μένουν σε στενότερους κύκλους ωστόσο όλοι γνωρίζουν και γνωρίζονται μεταξύ τους. Ξέρει ο ένας την ιδιοκτησία του άλλου, τη γυναίκα του άλλου, τις εξαρτήσεις ο ένας του άλλου, τα χρέη, τις αδυναμίες και τις … δουλειές. Έτσι από τη μέρα που η εταιρεία απατεώνων ήρθε στο φως όλοι κοιτάζονται με καχυποψία και ανησυχία για το πότε θα χτυπήσει και τη δική τους πόρτα η ασφάλεια …
Κάποιοι δεν το αντέχουν! Κάποιοι σε ρόλο δράστη. Κάποιοι σε ρόλο αχυράνθρωπου, όπως είπε και η αστυνομία. Τα ακραία φαντάζουν λύτρωση … μένει και μία αγιογραφία για το τέλος. Διότι … στις καλές κοινωνίες αυτό επιβάλλεται! Αφήστε λοιπόν τις αγιογραφίες κατά μέρος… με φειδώ …. Γιατί κανείς δεν ξέρει τι αράχνες μπορεί να κρύβονται πίσω από τα εικονίσματα!
Την ίδια ώρα βέβαια σκέφτομαι ότι θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να δω ολοκληρωμένη τη νομική διαδικασία, να δω μία δικογραφία καλά δεμένη και όλο το πλαίσιο να μην αφήνει σε κανέναν το περιθώριο να την κοπανήσει από τα πορτοπαράθυρα του νόμου … να βάλει το prada παπουτσάκι του και το valentino κουστουμάκι του και να βγει από τα κρατητήρια ατσαλάκωτος, αν και λίγο ταλαιπωρημένος σε επίπεδο κοινωνικού προφίλ (με μερικά ταξιδάκια μέχρι τας Ευρώπας αυτό ρυθμίζεται νομίζω με βάση τη λογική της πόλης…)
Αλήθεια όλο αυτό είναι δουλειά μόνο της ΕΛΑΣ;
Και για να μην μπερδεύεστε, διαφέρει πολύ η νομική διαδικασία από αυτό που ήδη ξέρει η κοινωνία και από αυτό που κάποιοι θέλουν να της πασάρουν … (και δεν περίμενε κανένα δημοσιογράφο η τοπική κοινωνία να της πει … μη γελιέστε και μην ψάχνετε άλλοθι. Η ΕΛΑΣ έκανε τη δουλειά της λίγο πριν τα σπαθιά και τα γαλόνια, η δικαιοσύνη μένει στο γράμμα του νόμου και στις αυστηρές διαδικασίες της, οι υπόδικοι δηλώνουν αδικημένοι και ξαφνικά οι μόνοι που φταίνε για όλα είναι αυτοί που ασχολήθηκαν με το θέμα … τουλάχιστον φαιδρό το σκηνικό και σίγουρα επικίνδυνο!)
Και η ζωή συνεχίζεται … – ΠΗΓΗ
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter
