Γράφει ο Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης
Διαβάζοντας και τα δημοσιεύματα για τη συνάντηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με το Γάλλο πρόεδρο Μακρόν και έχοντας κατά νουν τις ουρανομήκεις κραυγές ορισμένων για «ήττα Μητσοτάκη, άδειασμα από τους Γάλλους κ.ο.κ» σχετικώς με τους πυραύλους Meteor των Ελληνικών «Rafale», σκέπτομαι – και βασίμως θέλω να πιστεύω – ότι οι σχετικές κραυγές κάποιων έξαλλων αντικυβερνητικών μπορούν τελικώς να ελεγχθούν ως έκφραση μόνον προσωπικών επιθυμιών, παρά ως θέσφατο, ως κάτι τετελεσμένο, για να μη πω και το αντίθετο.
Και εξηγούμαι: Η χθεσινή «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» με θέμα του Μανώλη Κωστίδη από την Κωνσταντινούπολη, δίπλα σε αυτό για τη συνάντηση Μητσοτάκη-Μακρόν εις το Μέγαρο των Ηλυσίων, αναφέρεται εις το θέμα των αεροσκαφών «F-35» των οποίων η προμήθεια έχει μεν αποκλεισθεί από την Τουρκία στις ΗΠΑ, αλλά και στην αισιοδοξία που διαφαίνεται στην Άγκυρα για αλλαγή δεδομένων που θα μπορούσε να οδηγήσει σε άρση του σχετικού embargo από τις ΗΠΑ, συνεπώς και σε προμήθεια αυτών των αεροσκαφών από τη Τουρκία, η οποία έχει ήδη καταβάλει υψηλό τίμημα στο αρχικό πρόγραμμα ανάπτυξης και παραγωγής των «F-35» (γνωστό ως Research and Development»), το οποίο παραμένει δεσμευμένο στις ΗΠΑ.
Σε σχέση με τα προηγούμενα, εάν συνεκτιμηθεί και ο ισχυρός δεσμός του Προέδρου Τραμπ με τον Πρόεδρο Ερντογάν, σε συνδυασμό με την εκπεφρασμένη βούλησή του πρώτου να ενισχύσει περαιτέρω την αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ, δύσκολα θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα άφηνε να παρέλθει αναξιοποίητη η ευκαιρία μιάς ακόμη αγοράς των «F-35», νοουμένου βεβαίως ότι θα είχε βρεθεί κάποια λύση με το «αγκάθι» των Ρωσικών Α/Α συστημάτων S-400 που έχει προμηθευθεί η Τουρκική ΠΑ.
Σε ἐνα τέτοιο ενδεχόμενο, με αντίπαλο δέος σε πιθανή αγορά «F-35» την προμήθεια 40 Εurofighter από το Ευρωπαϊκό πολυεθνικό σχήμα, βασίμως μπορεί να προεξοφληθεί ότι ο Τραμπ θα είχε μετέλθει κάθε μέσο, θεμιτό ή/και αθέμιτο, προκειμένου να σύρει την Τουρκία σε αγορά/επάνοδο εις τα «F-35», αποκλείοντας το Εurofighter. Η προβολή αυτής της εκδοχής οδηγεί συνεπώς και σε αναγκαστικό αποκλεισμό της αγοράς πυραύλων Meteor από το consortium της MBDA από την Τουρκία, καθώς οι τελευταίοι δεν «κουμπώνουν» – προσώρας έστω – με το λογισμικό των «F-35».
Σε μία τέτοια εξέλιξη, ένα τέτοιο ενδεχόμενο το οποίο δεν θα ήταν βεβαίως στις προθέσεις της Ελληνικής πλευράς, αλλά και που εξ ίσου δεν δύναται να το αποτρέψει διότι η Γαλλία αποτελεί ένα μόνον εκ των συμμετεχόντων μερών εις την παραγωγή του Meteor, με το ΗΒ να έχει τον ισχυρότερο λόγο εις το consortium παραγωγής, αυτό φαίνεται να ικανοποιείται επί του παρόντος. Εάν δε συνεκτιμηθεί με τα προηγούμενα, ότι η Τουρκία έχει ήδη παραγγείλει επιπλέον 40 αεροσκάφη «F-16» και προσθέσουμε ότι θα μπορούσε να προχωρήσει και σε παραγγελία μικρότερου αριθμού αεροσκαφών «F-35» των 100 που τελικών αρχικώς ανεμένετο (το πολύ 40 σε αριθμό), λόγω των δυσθεώρητων οικονομικών απαιτήσεων ενός τέτοιου προγράμματος και των μεγάλων προβλημάτων της Τουρκικής οικονομίας, τότε αποκλείεται εξ ορισμού για την Τουρκία να προχωρήσει και σε παραγγελία αεροσκαφών Εurofighter, συνεπώς και πυραύλων Meteor.
Απλά μαθήματα κοινής λογικής για νοήμονες αυτά, καθώς η εύκολη Meteor-λογία για άλλους λόγους, πλήν των αμειγώς περί αυτών, αδικεί την πραγματικότητα, η οποία μπορεί να εμπίπτει και σε πλευρές ή πτυχές εξαιρετικώς λεπτές και μάλλον μη δημοσιοποιήσιμες, όπως ορθώς έχει επισημάνει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Το «κράτει» είναι ακριβώς που επιβάλλεται.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook – ακολουθείστε μας στο X στο linkedin και στο Youtube
