Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία που κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα, αναλύεται η σύγχρονη τάση εξοπλισμού στρατιωτικών οχημάτων με Τηλεχειριζόμενο Σταθμό Όπλου (Remote Weapon Station: RWS).
Μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου οι δραστηριότητες σχεδίασης και ανάπτυξης μη επανδρωμένων σταθμών οπλισμού για τεθωρακισμένα οχήματα επικεντρώνονταν στα Κύρια Άρματα Μάχης (ΜΒΤ), με βασικά κίνητρα τον περιορισμό της μετωπικής επιφάνειας και την κάθοδο του πληρώματος στο σκάφος, για εξασφάλιση υψηλότερου επιπέδου προστασίας. Αργότερα όμως και κυρίως όταν οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν ελεύθερους σκοπευτές, Πυραυλωθούμενες Βομβίδες (RPG) και Αυτοσχέδιους Εκρηκτικούς Μηχανισμούς (IED) στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, το ενδιαφέρον στράφηκε κατεπειγόντως στους Τηλεχειριζόμενους Σταθμούς Όπλων (Remote Weapons Stations: RWS) είτε για Βαρύ Πολυβόλο (HMG – 0,50in/ 12,7mm), Γενικής Χρήσης (GPMG – 7,62mm) ή Ελαφρύ (LMG – 5,56mm) είτε για Αυτόματο Βομβιδοβόλο (AGL) των 40mm. Εν μία νυκτί τα συστήματα αυτά μετατράπηκαν σε τεράστια εμπορική επιτυχία.
Όταν οι στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης βρέθηκαν στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ελάχιστες θέσεις ήταν χειρότερες για το προσωπικό τους από εκείνη του μέλους πληρώματος οποιουδήποτε οχήματος, που εκθέτει το κεφάλι και τους ώμους του έξω από μια θυρίδα για να χειρίζεται πολυβόλο ή AGL, έστω και με την προστασία ενός μετωπικού ασπιδίου ή και περιμετρικών. Η θέα αυτή μπορεί να είναι συμβατή με Επιχειρήσεις Υποστήριξης Ειρήνης (PSO) ή γενικά με συνθήκες χαμηλής απειλής, αλλά όχι και με πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις, έστω και εναντίον ασύμμετρων απειλών. Στην έναρξη των επιχειρήσεων της Δύσης στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ επικρατούσε σύγχυση για τον πραγματικό χαρακτήρα τους, με τραγικά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Άμυνας (DoD) των ΗΠΑ, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις υπέστησαν περί τα 350 θύματα στα δύο θέατρα επιχειρήσεων μεταξύ χειριστών όπλων σε εκτεθειμένες θέσεις οχημάτων, προτού αρχίσει να αποδίδει η προμήθεια και εγκατάσταση RWS από τον Υπεύθυνο Προϊόντος Όπλων Υπηρετούμενων από Πλήρωμα (Product Manager Crew Served Weapons) του Εκτελεστικού Γραφείου Προγράμματος Στρατιώτη [Program Executive Office (ΡΕΟ) Soldier] του Στρατού, το 2005.
Πλήρης ανάλυση της τεχνολογίας και της επιχειρησιακής χρήσης των RWS, καθώς και παρουσίαση των σημαντικότερων διαθέσιμων συστημάτων της αγοράς, στο τεύχος Οκτωβρίου της «ΕΑ&Τ» που κυκλοφορεί.
