Γράφει ο Κωνσταντίνος Ζιαζιάς – Αντιστράτηγος ε.α. – Πρώην Αρχηγός ΓΕΣ
ΗΓΕΤΗΣ…
Απαιτεί ο Πλάτων να είναι ο ΗΓΕΤΗΣ προικισμένος από τη φύση του με τα εξής χαρίσματα: “μνήμων, ευμαθής, μεγαλοπρεπής, εύχαρις, φίλος και συγγενής αληθείας, δικαιοσύνης, ανδρείας, σωφροσύνης”, αλλά και τονίζει ότι εκτός από τον έξοχο αυτό φυσικό σε χαρίσματα προικισμό χρειάζεται και παιδεία εξαίρετη και πολύχρονη στα μαθηματικά πρώτα και στη φιλοσοφία ύστερα, όπου και δοκιμάζονται οι πνευματικές του ικανότητες· μάλιστα επί πλέον χρειάζεται και ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ προς αποκτητέα με συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας βοηθητικά, υπό την καθοδήγηση των πρεσβυτέρων του ήδη ηγετών, όπου επίσης και δοκιμάζεται ως προς τις πρακτικές του ικανότητες.
Ο ΗΓΕΤΗΣ πρέπει να είναι μεγαλόκαρδος, να κοιτάει πρώτα πίσω του, τους υφιστάμενους του και μετά το βάθρο της εξουσίας.
Ο ΗΓΕΤΗΣ πρέπει να είναι παρών και στις χαρές και στις λύπες και στις επιτυχίες και τις αποτυχίες . Είναι λυπηρό και κατάντια σήμερα στις αποτυχίες ” ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ” να είναι απόντες να διασύρουν και να καρατομούν δημόσια τους υφιστάμενους τους ,για να καλύψουν αδυναμίες ενός συστήματος που υπηρετούν ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ .
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΓΕΤΗΣ πρέπει να συμπεριφέρεται όπως ένας καλός κηπουρός. Απώτερος σκοπός και κριτήριο επιτυχίας ενός κηπουρού είναι η δημιουργία ενός κήπου μέσα στον οποίο βρίσκει κανείς υπέροχα λουλούδια όλων των ειδών. Αποστολή του κηπουρού είναι να περιποιηθεί και να αναπτύξει τα λουλούδια αυτά έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα αρμονικό και υπέροχο αποτέλεσμα. Και όλα αυτά τα κάνει γνωρίζοντας ότι όποιος και να επισκεφτεί τον κήπο του θα ασχοληθεί και θα αναφερθεί με κολακευτικά λόγια περισσότερο για τα λουλούδια και λιγότερο για αυτόν προσωπικά. Θα ήταν τελείως παράλογο ένας κηπουρός να αισθάνεται απειλή από την ομορφιά των λουλουδιών του και έτσι να μην τα αναπτύσσει.
Με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρεται και ένας μεγάλος ηγέτης. Περιποιείται και αναπτύσσει τους ανθρώπους του έτσι ώστε να μεγαλώσουν και να ανθίσουν. Θεωρεί κάθε λουλούδι, ακόμα και αυτά που δεν έχουν άνθη, ξεχωριστό και απαραίτητο για το συνολικό αποτέλεσμα. Έχει τις «προτιμήσεις» του χωρίς όμως αυτό να τον εμποδίζει να δείξει την ίδια αγάπη και προσπάθεια και για τα υπόλοιπα έτσι ώστε όλα μαζί να δημιουργήσουν ένα μαγευτικό «κήπο» τον οποίο όλοι θα θαυμάζουν .
ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ: Oι ηγέτες δεν γίνονται δέσμιοι της εξουσίας, ούτε την αναζητούν αδιάκοπα. Ξέρουν ότι η κατοχή δύναμης συχνά τρομάζει τους ανθρώπους, γι’ αυτό χρησιμοποιούν την εξουσία τους με σύνεση. Eεπιβάλλουν την τάξη μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Ξέρουν ότι «όσο ψηλότερα ανεβαίνεις τόσο πιο μαλακά πρέπει να φέρεσαι στους από κάτω»
Ο καλύτερος ηγέτης είναι εκείνος που οι άλλοι ίσα που καταλαβαίνουν την ύπαρξή του. Όταν η δουλειά τελειώσει και ο στόχος επιτευχθεί, θα πουν: το κάναμε μόνοι μας.
Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook και ακολουθείστε μας στο Twitter
