Η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων τιμώντας όλους όσοι πριν από 45 χρόνια πολέμησαν κατά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο από Παρασκευή 19 έως Κυριακή 21 Ιουλίου βρέθηκε σε περιοχή του Βόρειου Έβρου για να ασκηθεί σε τακτικές μάχης μικρών κλιμακίων, με κύριο αντικείμενο την Διμοιρία Πεζικού στην φάση της επίθεσης.
Οι ενέργειες πρώτα ως ομάδες, σχεδιάζονταν και εκτελούνταν από τους ασκούμενους ήταν δε συνεχής και σχεδόν χωρίς παύση σε διαφορετικού τύπου εδάφη. Περί τις 13:00 και με πολύ υψηλή θερμοκρασία το τμήμα πήρε εντολή να ταχθεί αμυντικά για δυο ώρες, παρέμεινε δε εκεί έως ότου δοθεί διαταγή να επιτεθεί ως διμοιρία πλέον κατά της κύριας τοποθεσίας σε ανηφορικό έδαφος και μεγάλη απόσταση από την γραμμή εξορμήσεως.
Ακολούθησε ολιγόωρη ανάπαυση και κατόπιν κίνηση της Διμοιρίας Πεζικού στην φάση της προέλασης. Την Κυριακή συμμετείχαμε στο μνημόσυνο που τελέστηκε στο Διδυμότειχο εις μνήμη των καταδρομέων Χατζόπουλο Χρήστο και Δοϊτσίδη Χριστόδουλο της Α’ μοίρας Αλεξιπτωτιστών που έπεσαν στην Κύπρο κατά την επιχείρηση Νίκη.
Και όλα αυτά γιατί;
Γιατί στις 20 Ιουλίου;
Γιατί στον Έβρο ταξιδεύοντας περί τα χίλια χιλιόμετρα με προσωπικά έξοδα;
Διότι ο εχθρός θα επιλέξει χρόνο και τόπο και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να τον αντιμετωπίσουμε, πρέπει να έχουμε ζήσει τα απλά προβλήματα που πρέπει να ξεπεράσει ο μαχητής: Δίψα, πείνα, πίεση, κούραση, καιρικές συνθήκες.
Διότι θέλουμε να τιμήσουμε με πράξεις όλους όσους αγωνίστηκαν για την Πατρίδα μη μένοντας μόνο σε μεγάλα και εύκολα λόγια.
Στον Έβρο για να στείλουμε μηνύματα σε πολλούς. Στα στελέχη του Ελληνικού Στρατού του οποίου αναπόσπαστο κομμάτι είμαστε όλοι οι Έλληνες, στους κληρωτούς συναδέλφους μας που κάποιοι από αυτούς θα μπορούσαν να είναι παιδιά μας, στους Εθνοφύλακες και τους κατοίκους της περιοχής, στους Εφέδρους συναδέλφους, ότι θα είμαστε εκεί αν ποτέ χρειαστεί να κάνουμε αυτό που πρέπει γιατί και θέλουμε και μπορούμε.
Και τέλος στους γείτονες και όλους όσους επιβουλεύονται την Εθνική μας ανεξαρτησία και τμήματα της επικράτειας της χώρας όσο τρανοί κι αν νομίζουν πως είναι, πως θα μας βρουν μπροστά τους, πρώτους και έτοιμους από πριν.
«Ελλήνων προμαχούντες»
